25 March, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 6)

Την παρακάτω είδηση αλιεύσαμε στον ιστότοπο «Ανεβαίνοντας στα βουνά του κόσμου»: «Πριν μερικές δεκαετίες το Everest ήταν ένα θρύλος, όπου λίγοι και αποφασισμένοι άντρες και γυναίκες δημιουργούσαν τους θρύλους του σήμερα. Σήμερα η τουριστική βιομηχανία το μετατρέπει σε σκουπιδότοπο. Πάνω του βρίσκεται ο ψηλότερος σκουπιδότοπος του πλανήτη, το camp 4 στα 8.000 μ., και μόνο τη φετινή ανοιξιάτικη σεζόν, πάνω από 600 άνθρωποι πάτησαν την κορυφή περνώντας και από εκεί. Άφησαν πίσω τους δεκάδες σκηνές με το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα, σχοινιά, μπουκάλες οξυγόνου, αναρριχητικά υλικά και βέβαια τα περιττώματά τους. Κι όλα αυτά προστέθηκαν σε ότι έχει αφεθεί τις τελευταίες δεκαετίες και που με τη μείωση των παγετώνων βγαίνει στην επιφάνεια.

“Είναι πλέον αηδιαστικό, το βουνό έχει κατακλυστεί από τόνους αποβλήτων”, δήλωσε στο AFP, ο Pemba Dorje Sherpa που μετρά 18 αναβάσεις στο Everest.

Φέτος, sherpas (τοπική εθνοτική ομάδα των Ιμαλαΐων) κάτω από τις οδηγίες και με παρότρυνση του Sagarmatha Pollution Control Committee (SPCC) – Επιτροπή ελέγχου της μόλυνσης του Sagarmatha (Sagarmatha είναι η ονομασία του Everest στα Νεπαλέζικα), κατέβασαν από το Base Camp στo Gorak Shep, λίγο χαμηλότερα, πάνω από 12 τόνους ανθρώπινων περιττωμάτων. Φυσικά δεν υπάρχει κάποιος τρόπος αυτά να στεγανοποιηθούν, με κίνδυνο να μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα.

Για να μειώσουν το πρόβλημα, οι αρχές του Νεπάλ θέσπισαν πριν 5 χρόνια μια επιβάρυνση 4.000 δολάρια ανά ομάδα. Αν οι ορειβάτες κατέβαζαν πίσω 8 κιλά ανά άτομο, το ποσό θα επιστρεφόταν. Από τη μεριά της Κίνας εφάρμοσαν τον κανόνα 100 δολάρια πρόστιμο για κάθε κιλό (από τα 8 ανά ορειβάτη) που δεν θα κατέβαινε. Μη φανταστείτε ότι όλα αυτά έφεραν σπουδαία αποτελέσματα. Ο Pemba Dorje, εξηγεί: “τοπικοί αξιωματούχοι κλείνουν τα μάτια για μερικά δολάρια από τις εταιρείες, δεν υπάρχει σωστή παρακολούθηση για το τι γίνεται πάνω από το Base Camp και στην πραγματικότητα κανένας δε ενδιαφέρεται πραγματικά γι’ αυτό”. Αν κάποιος έχει πληρώσει 20 με 100.000 δολάρια για να ζήσει το όνειρο του, δε θα “κολλήσει” για μερικά κατοστάρικα επιπλέον. Οπότε και σύμφωνα με την SPCC, μόνο πέρσι προστέθηκαν 25 τόνοι σκουπιδιών και 15 τόνοι περιττωμάτων. 


Και το πρόβλημα επιδεινώνεται, γιατί οι εταιρείες μπροστά στο κυνήγι του χρήματος προσπαθούν να διευρύνουν την πελατεία τους, έτσι που κάθε χρόνο, ολοένα και λιγότερο έμπειροι πελάτες-ορειβάτες, προσπαθούν να αναρριχηθούν στο Everest. Και αν πριν μερικά χρόνια, οι πελάτες τους κουβαλούσαν κάποιο προσωπικό εξοπλισμό, όπως έναν υπνόσακο, κάποια τρόφιμα, αναρριχητικά υλικά ή μια μπουκάλα οξυγόνου, σήμερα οι εταιρείες τους διαβεβαιώνουν ότι αυτό δε χρειάζεται. Θα το αναλάβουν οι sherpas. “Μόνο που έτσι δε μένει και πολύ χώρος για να κατέβουν τα σκουπίδια”, σημειώνει ο βετεράνος του Everest Damian Benegas.

Μια λύση που προωθεί η SPCC, είναι η κατασκευή ενός σταθμού παραγωγής μεθανίου και λιπάσματος, από τα περιττώματα και τα σκουπίδια. Όμως αυτά, θα πρέπει να είναι σίγουρο ότι δε θα μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα δημιουργώντας νέους πονοκεφάλους, κάτι όχι και τόσο απλό, ενώ και οι θερμοκρασίες που είναι χαμηλές και δε διευκολύνουν τη διαδικασία της διάσπασης, ανεβάζουν υπέρμετρα το κόστος.

Μια άλλη λύση, πολύ πιο απλή προτείνει ο Ang Tsering Sherpa, πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ορειβασίας του Νεπάλ: το κατέβασμα των σκουπιδιών. Η κυβέρνηση του Νεπάλ έχει χρηματοδοτήσει την εταιρεία του (Asian Trekking), για να κατεβάσει την τελευταία δεκαετία πάνω από 18 τόνους σκουπιδιών, πέρα από την οκτάκιλη ποσόστωση. Αλλά και η Κίνα φέτος χρηματοδότησε μια γερή αποστολή 30 ορειβατών, που κατέβασαν 8,5 τόνους από τη βόρεια διαδρομή.

Όπως καταλαβαίνουμε, όλοι κόπτονται για το πρόβλημα, όλοι προσπαθούν για τη λύση του, αλλά από κανενός το μυαλό δεν περνά το απλό: να μειωθεί η εμπορική εκμετάλλευση του βουνού. Σκατοκατάσταση.


Πηγή Σκουπίδια ακόμη και στην κορυφή του Έβερεστ

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα της Kaspersky Lab, τα τρία τέταρτα (75%) των ερωτηθέντων παραδέχθηκαν ότι χρησιμοποιούν την συσκευή του κινητού τους για να προσποιούνται ότι είναι απασχολημένοι όταν δεν θέλουν να μιλήσουν με κάποιον άλλο, ενώ το 46% παραδέχεται ότι χρησιμοποιεί την συσκευή μόνο και μόνο για να «σκοτώνει» το χρόνο του κάθε μέρα. Οι συσκευές είναι, επίσης μια «σωτηρία» για όσους προτιμούν να μην μιλούν απευθείας σε άλλον άνθρωπο σε καθημερινές καταστάσεις, για να ολοκληρώσουν ορισμένες εργασίες ή να φέρουν εις πέρας κάποιες ανάγκες τους. Στην πραγματικότητα, σχεδόν το ένα τρίτο (31%) των ανθρώπων προτιμούν να εκτελούν ενέργειες, όπως η κλήση ταξί ή αναζήτηση οδηγιών για το μέρος, που επιθυμούν να μεταβούν, μέσω ενός ιστότοπου ή μιας εφαρμογής, καθώς το θεωρούν μια ευκολότερη λύση σε σύγκριση με το να χρειαστεί να μιλήσουν με άλλον άνθρωπο.

Το μέγεθος της εξάρτησης είναι πλέον τέτοιο, που η έστω και πρόσκαιρη αδυναμία χρήσης των κινητών ή του διαδικτύου έχει γίνει αιτία πανικού με το ένα τρίτο περίπου (34%), σύμφωνα πάντα με την συγκεκριμένη έρευνα, να ανησυχεί ότι δεν θα μπορέσει να διασκεδάσει εάν δεν έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο από τη συσκευή του, ενώ το 12% να ανησυχεί ακόμη και για το γεγονός ότι δεν θα είναι σε θέση να προσποιείται ότι είναι απασχολημένο εάν η συσκευή του είναι κλειστή.

Και έτσι, όσο αυξάνονται οι δυνατότητες «επικοινωνίας» τόσο μεγαλώνει η μοναξιά, όσο αυξάνεται η εξάρτηση από τις «έξυπνες» συσκευές σ’ ένα διαδικτυωμένο κόσμο τόσο η αποξένωση απογειώνεται μεταξύ των ανθρώπων, που βιάζονται να μείνουν μόνοι, κοιτώντας την «ζωή» να τρέχει ιλιγγιωδώς σαν video game χωρίς αρχή και τέλος. Μόνο που οι κάθε λογής απώλειες, όσο και αν μοιάζουν και αυτές εικονικές, άλλο τόσο είναι πλέον και ανυπολόγιστες…

Θαυμαστός ο Καινούργιος Κόσμος, θαυμαστά και τα έργα Του.

Χαμογελάστε, η καινούργια συσκευή θα είναι ακόμη μια έκπληξη, που θα σας είναι αδύνατον να στερηθείτε, η μόνη πραγματικά απελπιστική κατάσταση θα είναι η περίπτωση να την στερηθείτε. Αλλά μην σας πιάνει πανικός. Αυτό δεν θα συμβεί. Υπάρχετε για να την αποκτήσετε. Θάρρος και Ψυχραιμία. Το Παλαιό Είδος, άλλωστε, δεν θα υπάρχει σε λίγο…

ΦΘΑΝΕΙ να πάψουν και οι μικρότερες των αντιδράσεων που σημειώνονται που και που από τους θιασώτες της οπισθοδρόμησης.

Εκείνη ημέρα δεν θα αργήσει, ειδάλλως δεν θα έρθει ποτέ…



Πηγή Η μοναξιά τους είναι η συσκευή τους

Οικογένεια που διέμενε κοντά στο εργοστάσιο της Eldorado στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής καταγγέλλει ότι στο παιδί της βρέθηκαν μεγάλες συγκεντρώσεις κάδμιου. Αναλυτικά η επιστολή που απέστειλε η οικογένεια στο κοινοτικό συμβούλιο Oλυμπιάδας:

ΑΙΤΗΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
ΠΡΟΣ: 

ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ


Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε σχετικά με ένα σοβαρότατο θέμα υγείας της οικογενείας μας που πιθανόν να άπτεται της δημόσιας υγείας και παρακαλούμε για τις άμεσες ενέργειές σας.
Προ αρκετών μηνών παρουσιάστηκαν στο μικρό μας παιδί συνεχείς ζαλάδες, εμετοί, πονοκέφαλοι κλπ, οι οποίοι δεν υποχωρούσαν με τίποτα παρόλες τις συνεχείς θεραπείες που ακολουθούσαμε, κατόπιν φυσικά ιατρικών παρακολουθήσεων και αγωγών σε δημόσια και μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία.
Επειδή περνούσαν μήνες χωρίς αποτέλεσμα, και κατόπιν αγωνιωδών σκέψεων και συζητήσεων αλλά και μιας ιατρικής υπόδειξης, κάναμε ειδικές εξετάσεις για βαρέα μέταλλα στο παιδί μας, μιας και το σπίτι μας όπως γνωρίζετε, βρίσκεται σε περιοχή κοντά στις μεταλλευτικές δραστηριότητες της Ολυμπιάδας, και δυστυχώς τα αποτελέσματα έδειξαν στο μόλις 2,5 ετών παιδί μας, δεκαπλάσιες συγκεντρώσεις από το επιτρεπόμενο, σε κάδμιο.
Φυσικά ως πρώτη και άμεση αντίδραση φύγαμε οικογενειακώς από το σπίτι μας, και μετακομίσαμε στην περιοχή της Ασπροβάλτας, και είμαστε σε αναμονή και άλλων εργαστηριακών αποτελεσμάτων, και για άλλα βαρέα μέταλλα που κάναμε συμπληρωματικά.
Σήμερα και μετά από λίγο χρονικό διάστημα από τη διαμονή μας στην Ασπροβάλτα, στο παιδί μας σταμάτησαν όλα τα άμεσα συμπτώματα που το ταλαιπωρούσαν τόσους μήνες, και φυσικά έχουμε μπει σε ένα πρόγραμμα επαναληπτικών εξετάσεων.
Επειδή πιστεύουμε ότι αντιλαμβάνεστε τη σοβαρότητα του θέματος, και επειδή σε πολλές συζητήσεις με εργαζόμενους στη μεταλλευτική εταιρία, μας ανέφεραν πως η εταιρία αρνείται να τους δώσει τα αποτελέσματα από τις εξετάσεις για βαρέα μέταλλα που διενεργεί η ίδια σε αυτούς, ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ την άμεση ανάληψη ενεργειών εκ μέρους σας, δηλαδή την σύγκληση κοινοτικού συμβουλίου ή λαϊκής συνέλευσης, ώστε να ενημερωθούν όλοι οι κάτοικοι που διαμένουν στην περιοχή μας αλλά κυρίως και πρωτίστως οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στην εταιρία, για το σοβαρότατο αυτό θέμα, και φυσικά να δρομολογηθούν περαιτέρω ενέργειες προς αναζήτηση και εξακρίβωση του θέματος.
Φυσικά εννοείται ότι η παρουσία της εταιρίας ή των ειδικών ιατρών της, θεωρείται απαραίτητη και επιβεβλημένη.
Παρακαλούμε για τις άμεσες ενέργειές σας, και φυσικά να σας αναφέρουμε ότι είναι στη διάθεσή σας όλα τα ιατρικά στοιχεία που σας προαναφέραμε.

Πηγή Κάδμιο σε παιδί, στην περιοχή του εργοστασίου της Eldorado

Είναι τρεις και δέκα το μεσημέρι, 18 Απριλίου του 2018, είμαι στα γραφεία της Privacy International και διαβάζω στις ειδήσεις μια ιστορία για το πώς χρησιμοποιείται η αναγνώριση προσώπων στην Ταϊλάνδη. Στις 20 Απριλίου, στις εννιά και δέκα, έκανα κλικ σε ένα αποκλειστικό του CNN Money, από το κινητό. Στις 11.45 π.μ. στις 11 Μαϊου 2018, διάβασα μια είδηση στο USA Today που έλεγε ότι το Facebook γνωρίζει πότε νιώθουν ανασφάλεια οι έφηβοι χρήστες του.

Πώς τα ξέρω όλα αυτά; Απλά επειδή ζήτησα από μια διαφημιστική, την Quantcast, όλα τα δεδομένα που έχουν και αφορούν εμένα.

Οι περισσότεροι δε θα έχουν ακούσει ποτέ το όνομα Quantcast, αλλά η Quantcast σίγουρα θα έχει ακούσει κάτι για αυτούς. Η εταιρία, με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, συλλέγει πληροφορίες σχετικά με τα χαρακτηριστικά των χρηστών του διαδικτύου και ισχυρίζεται ότι αυτό το κάνει σε πάνω από ένα εκατομμύριο ιστοσελίδες.

Η Quantcast είναι μόνο μία από τις – πολλές – εταιρίες που συνθέτουν ένα πολύπλοκο πληροφοριακό σύστημα με αντικείμενο τη στοχευμένη διαφήμιση, είτε προς μεμονωμένους χρήστες είτε προς συγκεκριμένα ακροατήρια.

Η – ηθελημένα θολωμένη – παρακάτω εικόνα δείχνει πώς μεταφράζεται αυτό στην περίπτωση ενός μεμονωμένου χρήστη: με το πέρασμα μιας εβδομάδας, η Quantcast μάζεψε πάνω από 5.300 γραμμές και πάνω από 46 στήλες με διάφορα δεδομένα: υπερσυνδέσμους, διευθύνσεις IP, cookies, πληροφορίες σχετικά με τον περιηγητή ιστού (browser) και πολλά άλλα.

Η -ηθελημένα θολωμένη- παρακάτω εικόνα δείχνει πώς μεταφράζεται αυτό στην περίπτωση ενός μεμονωμένου χρήστη: με το πέρασμα μιας εβδομάδας, η Quantcast μάζεψε πάνω από 5.300 γραμμές και πάνω από 46 στήλες με διάφορα δεδομένα: υπερσυνδέσμους, διευθύνσεις IP, cookies, πληροφορίες σχετικά με τον περιηγητή ιστού (browser) και πολλά άλλα.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δεδομένα που έλαβα μετά από το σχετικό αίτημα πρόσβασης στις βάσεις της Quantcast

Το να βλέπεις ότι η εταιρία αυτή έχει μια τόσο λεπτομερή εικόνα του τι ειδήσεις παρακολουθείς είναι από μόνο του αρκετά ανησυχητικό. Αλλά οι ιστοσελίδες, για τις οποίες η Quantcast έχει καταγράψει την επίσκεψή μου εκεί, δεν είναι παρά ένα μικρό κομμάτι από αυτά που η εταιρία γνωρίζει για μένα. Η Quantcast με έχει κατηγοριοποιήσει, έχει προβλέψει το φύλο μου, την ηλικία μου, το αν υπάρχουν παιδιά στο σπίτι (αλλά και πόσα παιδιά καθώς και τις ηλικίες τους), το μορφωτικό μου επίπεδο, το ετήσιο εισόδημα του νοικοκυριού μου σε δολάρια ΗΠΑ και στερλίνες Μ. Βρετανίας.
Στιγμιότυπο οθόνης από τα δεδομένα που έλαβα μετά από το σχετικό αίτημα πρόσβασης στις βάσεις της Quantcast

Η Quantcast με έχει τοποθετήσει σε ακόμα πιο συγκεκριμένες κατηγορίες, τα ονόματα των οποίων υποδηλώνουν ότι τα δεδομένα έχουν αποκτηθεί από εμπόρους δεδομένων (data brokers) όπως η Acxiom, η Oracle, αλλά και η MasterCard καθώς και εταιρίες πιστοληπτικής ικανότητας, όπως η Experian. 

Μερικές από τις κατηγορίες στις οποίες έχω τοποθετηθεί είναι εξωφρενικά συγκεκριμένες. Τα αγοραστικά μου ενδιαφέροντα σύμφωνα με την MasterCard UK, για παράδειγμα, περιλαμβάνουν ταξίδια και αναψυχή στον Καναδά (όντως ταξίδεψα πρόσφατα στον Καναδά για δουλειά) και συχνές συναλλαγές στα εστιατόρια Bagel (μπορώ όντως να θυμηθώ μια βραδιά που αγόρασα μερικά μπέιγκελ). Ως προς τα υπόλοιπα, η Experian UK με κατηγοριοποιεί με βάση την υποτιθέμενη οικονομική μου κατάσταση (για έναν περίεργο λόγο ανήκω στην κατηγορία Αστική Ευημερία: Παγκόσμιου Επιπέδου Πλούτος) και η εταιρία εμπορίας δεδομένων Acxiom με βάζει στην κατηγορία “Αλκοόλ σε Υψηλές Οικιακές Δαπάνες” (να ‘ναι γιατί πήγα να ψωνίσω για ένα πάρτι γενεθλίων στο σπίτι;), ενώ μια εταιρία με το όνομα Affinity Answers νομίζει πως έχω κάποια σχέση με την αγοραστική κατηγοριοποίηση “Βρεφικές πάνες και Μαντηλάκια” (εντελώς λάθος…). 

Οι διαφημίσεις φαντάζουν ασήμαντες, αλλά η λεπτομέρεια των δεδομένων που χρησιμοποιούνται για να μας στοχεύσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια κάθε άλλο παρά ασήμαντη μπορεί να θεωρηθεί. Κοιτώντας αυτές τις κατηγοριοποιήσεις θυμάμαι την επικρίτρια της τεχνολογίας Sara Watson και τον όρο “κοιλάδα εξατομίκευσης”, που έχει επινοήσει. Μου είναι αδύνατο να καταλάβω γιατί ταξινομούμαι και με στοχεύουν με αυτό τον τρόπο· μου είναι αδύνατο να βρω σε ποια δεδομένα βασίζονται αυτές οι ταξινομήσεις και -ακόμα πιο ανησυχητικό αυτό- δεν μπορώ να ξέρω αν αυτά τα δεδομένα μπορεί να χρησιμοποιηθούν (ή χρησιμοποιούνται) εναντίον μου. 
      Στιγμιότυπο οθόνης από τα δεδομένα που έλαβα μετά από το σχετικό αίτημα πρόσβασης στις βάσεις της Quantcast

Ο σκοτεινός κόσμος της καταγραφής από τρίτους 
Η Quantcast είναι μια ακόμα από τους αναρίθμητους “τρίτους” που παρακολουθούν τη δραστηριότητα των χρηστών στο διαδίκτυο. Εταιρίες σαν την Quantcast (όπως και η Google και το Facebook) έχουν ανιχνευτές (trackers) σε τόσες ιστοσελίδες και εφαρμογές, επομένως μπορούν να ενώσουν τα κομμάτια της δραστηριότητάς σας σε πολλές διαφορετικές ιστοσελίδες μες στη μέρα. 
Π.χ., τα δεδομένα που έχει η Quantcast για μένα, δίνουν μια τρομακτικά συγκεκριμένη εικόνα της δουλειάς μου στην Privacy International. Μόνο και μόνο από το ιστορικό της περιήγησης, εταιρίες σαν την Quantcast όχι απλά ξέρουν ότι η δουλειά μου είναι η τεχνολογία, η ασφάλεια και η ιδιωτικότητα, αλλά το ειδησεογραφικό περιεχόμενο για το οποίο ενδιαφέρομαι αποκαλύπτει πάνω σε τι ακριβώς δουλεύω κάθε στιγμή. Επίσης, τα δεδομένα μου στην Quantcast, αποκαλύπτουν ότι έχω προσωπικό blog στο Tumblr. 
Για κάθε κλικ σε κάθε ένα από αυτά τα λινκ, η Quantcast ισχυρίζεται ότι έχω δώσει τη συγκατάθεσή μου ώστε να καταγραφεί – αλλά αυτό είναι μόνο η μισή ιστορία. Η Quantcast δεν έχει άμεση σχέση με τους ανθρώπους τα δεδομένα των οποίων συλλέγει. Επομένως, οι περισσότεροι δεν έχουν καν ακούσει το όνομα της εταιρίας, δεν ξέρουν ότι επεξεργάζεται τα δεδομένα τους και κατασκευάζει το προφίλ τους, αν αυτά τα δεδομένα είναι έγκυρα, για ποιους σκοπούς τα χρησιμοποιεί, με ποιους τα μοιράζεται καθώς και ποιες είναι οι συνέπειες της επεξεργασίας τους. 
Η Quantcast ισχυρίζεται ότι έχει τη συγκατάθεσή μου (και μάλλον και τη δική σας) γιατί κάπου, σε κάποια ιστοσελίδα, πρέπει να πάτησα χωρίς να το πολυ-σκεφτώ στο “ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ”. Ο λόγος που το έκανα είναι γιατί οι λεγόμενες “φόρμες συγκατάθεσης” είναι ειδικά σχεδιασμένες για σε κάνουν να πατάς στο “ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ”, απλά γιατί είναι αδιανόητα κουραστικό και -χωρίς λόγο- χρονοβόρο να μην αποδεχτείς την καταγραφή της δραστηριότητάς σου. Η Privacy International πιστεύει πως αυτό συνιστά καταπάτηση του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων (GDPR) της ΕΕ, ο οποίος απαιτεί η συγκατάθεση να δίνεται ελεύθερα, χωρίς αμφιβολίες και με ακρίβεια. Το Information Commissioners Office στο Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζει πως “η γνήσια συγκατάθεση θα πρέπει να δίνει τον έλεγχο στα άτομα, να δημιουργεί σχέσεις εμπιστοσύνης και να βελτιώνει την αξιοπιστία σας”. 
H Quantcast πουλά τέτοιες “λύσεις συγκατάθεσης” σε ιστοσελίδες και εκδότες όπως οι ιστοσελίδες ενημέρωσης. Ο σχεδιασμός τους είναι κλασική περίπτωση ανηθικότητας, όπου ενθαρρύνει τον κόσμο να “συμφωνεί” σε πρακτικές που παραβιάζουν κατά πολύ την ιδιωτικότητά του· μια γενικευμένη πρακτική που οι φίλοι μας στο Συμβούλιο Καταναλωτών της Νορβηγίας περιγράφουν σε αυτή την εξαιρετική αναφορά.
Χρειάστηκε να κάνω κλικ στο απίστευτα μικρό “Γιατί χρησιμοποιούμε cookies” και “Εμφάνιση της πλήρους λίστας συνεργατών” στο επόμενο παράθυρο, και μόνο τότε κατάλαβα με ακρίβεια τι ακριβώς κρύβεται πίσω από το “ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ”: ότι δηλαδή δίνω τη “συγκατάθεσή” μου ώστε εκατοντάδες εταιρίες να χρησιμοποιούν τα δεδομένα με τρόπους που θα εξέπλητταν τον περισσότερο κόσμο. Αν είχα κάνει κλικ στο “ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ”, θα είχα συμφωνήσει μια εταιρία που λέγεται Criteo να συνδυάσει τα διαδικτυακά μου δεδομένα με πηγές εκτός διαδικτύου και να συνδέσει τις διάφορες συσκευές που χρησιμοποιώ.

Στην πραγματικότητα, ο παραπλανητικός σχεδιασμός της Quantcast είναι τόσο αποτελεσματικός, που η εταιρία δηλώνει με υπερηφάνεια ότι η συγκατάθεση φτάνει στο 90% στις ιστοσελίδες που χρησιμοποιούν το λογισμικό της. 
Οι έμποροι δεδομένων και το κρυφό οικοσύστημα δεδομένων 
Το γεγονός ότι πάρα πολλές εταιρίες καταγράφουν τη δραστηριότητα εκατομμυρίων ανθρώπων στο διαδίκτυο, αλλά και αυτήν των κινητών τους, είναι αρκούντως ανησυχητικό. Αυτό όμως που είναι ακόμα πιο ανησυχητικό είναι η έκταση της συνεργασίας της εταιρίας με εμπόρους δεδομένων, εταιρίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, ακόμα και με εταιρίες πιστωτικών καρτών, με τρόπους που καθιστούν αδύνατο για τον μέσο καταναλωτή να γνωρίζει τι συμβαίνει ή να μπορέσει να το αποφύγει. 
Διαφημιστικές εταιρίες και εταιρίες εμπορίας δεδομένων καταγράφουν σιωπηλά, αναλύουν, πουλούν και αγοράζουν τα δεδομένα των ανθρώπων για δεκαετίες. Αυτό που έχει αλλάξει είναι ο βαθμός στον οποίο πλέον μπορεί να γίνεται. 
Οι έμποροι δεδομένων αγοράζουν τα προσωπικά σας δεδομένα από συνεργαζόμενες εταιρίες, μαζεύουν δεδομένα όπως το ιστορικό της περιήγησης στο διαδίκτυο από διάφορες πηγές, τα συνδυάζουν με άλλες πληροφορίες που έχουν για εσάς (περιοδικά στα οποία είστε συνδρομητής, στοιχεία σε δημόσιες υπηρεσίες ή ιστορικό αγορών) και πουλάνε το αποτέλεσμα σε όποιον επιθυμεί να μάθει κάτι παραπάνω για εσάς. 
Παρόλο που οι εταιρίες αυτές δεν έρχονται σε άμεση επαφή με καταναλωτές και τα ονόματα τους μας είναι λίγο πολύ άγνωστα, το μέγεθος της βιομηχανίας δεδομένων μας αφήνει άφωνους. Π.χ, η ετήσια αναφορά της Acxiom το 2017, δηλώνει ότι παρέχουν πακέτα δεδομένων που αφορούν “περίπου 700 εκατομμύρια καταναλωτές παγκοσμίως, ενώ τα πακέτα αυτά περιέχουν 5.000 διαφορετικές κατηγοριοποιήσεις από εκατοντάδες πηγές”. 
Μέρος του προβλήματος αποτελεί το γεγονός ότι τα δεδομένα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να στοχεύσουν, να επηρεάσουν ή να χειραγωγήσουν την καθεμιά/καθένα μας με μεγάλη ακρίβεια. Με πόση ακρίβεια; Πριν λίγα χρόνια, μια διαφημιστική εταιρία από τη Μασαχουσέτη στις ΗΠΑ έστειλε στοχευμένα μηνύματα κατά της έκτρωσης σε γυναίκες που σκέφτονταν την έκτρωση, ενώ αυτές ήταν στο νοσοκομείο. Το νομικό πλαίσιο στις ΗΠΑ είναι αρκετά διαφορετικό από αυτό στην ΕΕ, και το παράδειγμα αυτό δείχνει ξεκάθαρα τις δυνατότητες που προφέρει η τεχνολογία: τη στόχευση πολύ συγκεκριμένων ομάδων, σε συγκεκριμένο σημείο και σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Κάπως έτσι λοιπόν είναι η πραγματικότητα της στοχευμένης διαφήμισης σήμερα. 
Την ίδια στιγμή που τα απίστευτα ακριβή δεδομένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον μας, αυτά που δεν είναι ακριβή δε σημαίνει πως είναι λιγότερο επικίνδυνα. Ειδικά όταν υπάρχουν δεδομένα που οι περισσότερες/οι από εμάς δε γνωρίζουν καν την ύπαρξή τους και έχουμε ελάχιστες δυνατότητες ελέγχου στο πώς χρησιμοποιούνται για να ληφθούν αποφάσεις που μας αφορούν. Για παράδειγμα, μια έρευνα του Big Brother Watch στο Ηνωμένο Βασίλειο, έδειξε πώς η αστυνομία του Durham τροφοδοτούσε το “Εργαλείο αξιολόγησης κινδύνου πρόκλησης βλάβης” με δεδομένα marketing από το Mosaic της Experian, ώστε να προβλέψει αν υπάρχει μικρός, μέτριος ή μεγάλος κίνδυνος υποτροπής για κάποιον ύποπτο, έτσι ώστε να λάβει απόφαση αν θα του απαγγείλει κατηγορίες ή αν θα τον οδηγήσει σε κάποιο πρόγραμμα επανένταξης. Η αστυνομία του Durham δεν είναι η μόνη στην Αγγλία και την Ουαλία που χρησιμοποιούν την υπηρεσία της Mosaic. Η αστυνομία του Cambridgeshire και του Lancashire έχουν επίσης συμβόλαιο με την Experian για το Mosaic. 
Πώς η Privacy International καλεί την κρυφή βιομηχανία δεδομένων σε λογοδοσία 
Αν παρακολουθήσατε τα σκάνδαλα για την Cambridge Analytica και το Facebook, ίσως να σας έμεινε μια αίσθηση πως τα σκάνδαλα με την ιδιωτικότητα αφορούν κάποιους κακούς που καταχρώνται κατά τη διάρκεια των εκλογών πλατφόρμες οι οποίες, ενώ έχουν καλό σκοπό, είναι ένοχες γιατί δίνουν απαντήσεις με μεγάλη καθυστέρηση. Η δική μας ερμηνεία πάντα ήταν ότι είμαστε αντιμέτωποι με ένα συστημικό πρόβλημα που έχει τις ρίζες του στον πυρήνα των μεθόδων με τις οποίες οι διαφημιστικές και πολλοί άλλοι εκμεταλλεύονται τα δεδομένα των πολιτών. 
Ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα της ΕΕ, που τέθηκε σε ισχύ στις 25 Μαΐου του 2018, ενισχύει τα δικαιώματα των πολιτών ως προς την προστασία των δεδομένων τους, θέτοντας αυστηρότερες υποχρεώσεις σε όσους επεξεργάζονται προσωπικά δεδομένα και προβλέπει ισχυρότερες κανονιστικές διαδικασίες επιβολής. 
Γι’ αυτό η Privacy International έχει καταθέσει μηνύσεις εναντίον εφτά εμπόρων δεδομένων (Acxiom, Oracle), διαφημιστικών εταιριών (Criteo, Quantcast, Tapad), και εταιριών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (Equifax, Experian) στις αρχές προστασίας δεδομένων σε Γαλλία, Ιρλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο. 
Οι εταιρίες αυτές δε συμμορφώνονται με τις αρχές της προστασίας δεδομένων, και συγκεκριμένα με αυτές της διαφάνειας, του δικαίου, της νομιμότητας, του περιορισμού του σκοπού, της ελαχιστοποίησης των δεδομένων και της ακρίβειας. Επίσης δεν έχει νομική βάση και ο τρόπος που χρησιμοποιούν τα δεδομένα των πολιτών, κατά παράβαση του GDPR. 
Ο κόσμος ολόκληρος ξαναχτίζεται από εταιρίες και κυβερνήσεις με σκοπό την εκμετάλλευση των δεδομένων. Χωρίς επείγουσα και συνεχή δράση, τα δεδομένα θα χρησιμοποιούνται με τρόπους που τώρα δεν μπορούμε καν να φανταστούμε, καθορίζοντας και χειραγωγώντας τις ζωές μας χωρίς εμείς να καταλαβαίνουμε το γιατί και χωρίς να μπορούμε να αντιδράσουμε αποτελεσματικά. Καλούμε τις αρχές προστασίας δεδομένων να ελέγξουν αυτές τις εταιρίες και να προστατεύσουν τους πολίτες από τη μαζική εκμετάλλευση των δεδομένων τους, και επίσης προτρέπουμε δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς, καταναλωτικές οργανώσεις και την κοινωνία ευρύτερα, να ζητούν έλεγχο και λογοδοσία από αυτήν τη βιομηχανία. 
Το άρθρο αυτό γράφτηκε από την επικεφαλής του προγράμματος εκμετάλλευσης δεδομένων της Privacy International, Frederike Kaltheuner


Πηγή Ζήτησα από μια εταιρία που καταγράφει τη δραστηριότητα στο διαδίκτυο να μου δώσει τα δεδομένα μου· και ορίστε τι βρήκα

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, πόσα δέντρα χωράνε στον πλανήτη; Όχι συνολικά πόσα δέντρα, αλλά πόσα ακόμη, πέρα από τα υπάρχοντα θα μπορούσαν να βρουν μια θέση στη γη; Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσίευση της εφημερίδας «Independent», ο περιβαλλοντολόγος Thomas Crowther και η επιστημονική του ομάδα, ισχυρίζονται ότι υπάρχει χώρος για 1,2 τρισεκατομμύρια επιπλέον δέντρα! Η ίδια επιστημονική ομάδα, ισχυρίζεται ότι αν αυτά τα δέντρα φυτεύονταν και αναπτύσσονταν, θα μπορούσαν να «ακυρώσουν» μια ολόκληρη δεκαετία εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, χάρη στη δυνατότητα των δασών να απορροφούν μαζικά τους αέριους ρύπους. Εκτιμούν ακόμη, ότι ο σημερινός αριθμός δέντρων στον πλανήτη, είναι περίπου τρία τρισεκατομμύρια.

Προφανώς το να προσθέσεις στα δέντρα που υπάρχουν στον κόσμο πάνω από το ένα τρίτο του σημερινού αριθμού τους, δεν είναι απλή υπόθεση. Ούτε θα μπορούσε κανείς να περιμένει άμεσα αποτελέσματα, αφού τα δέντρα θα χρειάζονταν ως και μερικές δεκαετίες για να μεγαλώσουν και να μπορέσουν να προσφέρουν το σύνολο της ευεργετικής τους επίδρασης. Αυτό όμως που κάνει την παραπάνω είδηση να φαντάζει πραγματικά μακρινή, δεν είναι το αν υπάρχει η πρακτική δυνατότητα να δημιουργηθεί αυτή η πράσινη ασπίδα για το κλίμα. Είναι το γεγονός ότι ζούμε σε έναν κόσμο, όπου η συνήθης πρακτική δεν είναι οι μαζικές αναδασώσεις κατεστραμμένων δασικών εκτάσεων, ή οι προσπάθειες για τη δημιουργία νέων, αλλά οι μαζικές αποψιλώσεις τους. Ας δούμε μερικά μόνο παραδείγματα:
Μόνο στη Βραζιλία, οι αποψιλώσεις δασών αυξήθηκαν κατά 29% μέσα σε δύο χρόνια (2015-16). Σήμερα, ο νέος πρόεδρος της χώρας, σχεδιάζει να παραχωρήσει στις μεγάλες βιομηχανίες που εξαφανίζουν σταδιακά τμήματα του Αμαζονίου, ακόμη μεγαλύτερες «διευκολύνσεις».
Από τη δεκαετία του 60 μέχρι σήμερα, έχουν καταστραφεί τα μισά περίπου δάση της Ινδονησίας, τα οποία εκείνη την περίοδο κάλυπταν περίπου το 80% της συνολικής έκτασης της χώρας. Πρόκειται για την πρώτη στον κόσμο χώρα σε παραγωγή φοινικέλαιου. Πρακτικά δηλαδή, οι επιχειρήσεις παραγωγής τροφίμων που το χρησιμοποιούν ως πρώτη ύλη, εξαφανίζουν τα δάση για να βρεθεί χώρος για τις καλλιέργειες τους.
Από το 1993 ως το 2016 (μέσα σε 25 μόνο χρόνια) χάθηκε το ένα δέκατο των δασών του πλανήτη. Μέσα στον επόμενο χρόνο (μόνο δηλαδή μέσα στο 2017) ο πλανήτης έχασε συνολικά δασικές εκτάσεις ίσες με το μέγεθος της Ιταλίας!

Οι παραπάνω απώλειες, όπως και αμέτρητες άλλες, τις οποίες για να απαριθμήσει κανείς θα χρειαζόταν να γράψει βιβλίο και όχι ένα σύντομο άρθρο, δεν είναι απλά «ατυχήματα». Είναι τα αποτελέσματα των πολιτικών που θυσιάζουν την ανάσα του πλανήτη, όπως και την πιο αποτελεσματική του άμυνα ως προς την κλιματική αλλαγή, για χάρη των κερδών μιας χούφτας πολυεθνικών τροφίμων και ενέργειας.

Το τελευταίο διάστημα, σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη, όπως και σε πολλές ακόμη περιοχές του πλανήτη, αναπτύσσεται ένα εξαιρετικά σημαντικό κίνημα της νεολαίας, που απαιτεί άμεση δράση για την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής. Με αφορμή αυτό τον ιδιαίτερα ελπιδοφόρο αγώνα, είναι καλό να θυμόμαστε, πως όταν συζητάμε για μέτρα περιορισμού της ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη, δε μιλάμε μόνο για το ζήτημα της εξόρυξης και χρήσης ορυκτών καυσίμων, αλλά και για τη μαζική καταστροφή των δασών.



Ηλέκτρα Κλείτσα

Πηγή Πόσα ακόμη δέντρα χωράνε στον πλανήτη; Και τι θα μπορούσαν να προσφέρουν;

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, πόσα δέντρα χωράνε στον πλανήτη; Όχι συνολικά πόσα δέντρα, αλλά πόσα ακόμη, πέρα από τα υπάρχοντα θα μπορούσαν να βρουν μια θέση στη γη; Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσίευση της εφημερίδας «Independent», ο περιβαλλοντολόγος Thomas Crowther και η επιστημονική του ομάδα, ισχυρίζονται ότι υπάρχει χώρος για 1,2 τρισεκατομμύρια επιπλέον δέντρα! Η ίδια επιστημονική ομάδα, ισχυρίζεται ότι αν αυτά τα δέντρα φυτεύονταν και αναπτύσσονταν, θα μπορούσαν να «ακυρώσουν» μια ολόκληρη δεκαετία εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, χάρη στη δυνατότητα των δασών να απορροφούν μαζικά τους αέριους ρύπους. Εκτιμούν ακόμη, ότι ο σημερινός αριθμός δέντρων στον πλανήτη, είναι περίπου τρία τρισεκατομμύρια.

Προφανώς το να προσθέσεις στα δέντρα που υπάρχουν στον κόσμο πάνω από το ένα τρίτο του σημερινού αριθμού τους, δεν είναι απλή υπόθεση. Ούτε θα μπορούσε κανείς να περιμένει άμεσα αποτελέσματα, αφού τα δέντρα θα χρειάζονταν ως και μερικές δεκαετίες για να μεγαλώσουν και να μπορέσουν να προσφέρουν το σύνολο της ευεργετικής τους επίδρασης. Αυτό όμως που κάνει την παραπάνω είδηση να φαντάζει πραγματικά μακρινή, δεν είναι το αν υπάρχει η πρακτική δυνατότητα να δημιουργηθεί αυτή η πράσινη ασπίδα για το κλίμα. Είναι το γεγονός ότι ζούμε σε έναν κόσμο, όπου η συνήθης πρακτική δεν είναι οι μαζικές αναδασώσεις κατεστραμμένων δασικών εκτάσεων, ή οι προσπάθειες για τη δημιουργία νέων, αλλά οι μαζικές αποψιλώσεις τους. Ας δούμε μερικά μόνο παραδείγματα:
Μόνο στη Βραζιλία, οι αποψιλώσεις δασών αυξήθηκαν κατά 29% μέσα σε δύο χρόνια (2015-16). Σήμερα, ο νέος πρόεδρος της χώρας, σχεδιάζει να παραχωρήσει στις μεγάλες βιομηχανίες που εξαφανίζουν σταδιακά τμήματα του Αμαζονίου, ακόμη μεγαλύτερες «διευκολύνσεις».
Από τη δεκαετία του 60 μέχρι σήμερα, έχουν καταστραφεί τα μισά περίπου δάση της Ινδονησίας, τα οποία εκείνη την περίοδο κάλυπταν περίπου το 80% της συνολικής έκτασης της χώρας. Πρόκειται για την πρώτη στον κόσμο χώρα σε παραγωγή φοινικέλαιου. Πρακτικά δηλαδή, οι επιχειρήσεις παραγωγής τροφίμων που το χρησιμοποιούν ως πρώτη ύλη, εξαφανίζουν τα δάση για να βρεθεί χώρος για τις καλλιέργειες τους.
Από το 1993 ως το 2016 (μέσα σε 25 μόνο χρόνια) χάθηκε το ένα δέκατο των δασών του πλανήτη. Μέσα στον επόμενο χρόνο (μόνο δηλαδή μέσα στο 2017) ο πλανήτης έχασε συνολικά δασικές εκτάσεις ίσες με το μέγεθος της Ιταλίας!

Οι παραπάνω απώλειες, όπως και αμέτρητες άλλες, τις οποίες για να απαριθμήσει κανείς θα χρειαζόταν να γράψει βιβλίο και όχι ένα σύντομο άρθρο, δεν είναι απλά «ατυχήματα». Είναι τα αποτελέσματα των πολιτικών που θυσιάζουν την ανάσα του πλανήτη, όπως και την πιο αποτελεσματική του άμυνα ως προς την κλιματική αλλαγή, για χάρη των κερδών μιας χούφτας πολυεθνικών τροφίμων και ενέργειας.

Το τελευταίο διάστημα, σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη, όπως και σε πολλές ακόμη περιοχές του πλανήτη, αναπτύσσεται ένα εξαιρετικά σημαντικό κίνημα της νεολαίας, που απαιτεί άμεση δράση για την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής. Με αφορμή αυτό τον ιδιαίτερα ελπιδοφόρο αγώνα, είναι καλό να θυμόμαστε, πως όταν συζητάμε για μέτρα περιορισμού της ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη, δε μιλάμε μόνο για το ζήτημα της εξόρυξης και χρήσης ορυκτών καυσίμων, αλλά και για τη μαζική καταστροφή των δασών.



Ηλέκτρα Κλείτσα

Πηγή Πόσα ακόμη δέντρα χωράνε στον πλανήτη; Και τι θα μπορούσαν να προσφέρουν;

Το μικρού μήκους animation «Σπόροι στην αντίσταση!» (Semillas en Resistencia) δημιουργήθηκε από την Λατινοαμερικάνικη Κολεκτίβα για τους Σπόρους για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ «Σπόροι: κοινό αγαθό ή εταιρική ιδιοκτησία;»,
μια συμπαραγωγή 8 Οργανώσεων της Λατινικής Αμερικής που αγωνίζονται για την υπεράσπιση των ντόπιων σπόρων και την τροφική κυριαρχία των λαών στο Εκουαδόρ, τη Βραζιλία, την Κόστα Ρίκα, το Μεξικό, την Ονδούρα, την Αργεντινή, την Κολομβία και τη Γουατεμάλα.

Αποτελεί φόρο τιμής στα εκατομμύρια των αγροτών που συνεχίζουν να υπερασπίζονται τους σπόρους στα εδάφη τους και ιδιαίτερα στα μέλη της La Via Campesina, των οποίων η εκστρατεία σποράς αποτελεί σημαντική έμπνευση για αυτό το animation.

Το φιλμ είναι παραγωγή της Grain και ο υποτιτλισμός στα ελληνικά έγινε από το Δίκτυο Σποροφύλαξης Αττικής.

Semillas en Resistencia from GRAIN on Vimeo.

* Μπορείτε να επιλέξετε τους ελληνικούς υπότιτλους από το κουμπί CC


Πηγή Σπόροι στην αντίσταση (Βίντεο)

Μετά από τριετή δουλειά από περισσότερους από 400 συντελεστές συστημάτων τροφίμων, ανακοινώθηκε από την IPES Food μια δέσμη 80 προτάσεων για τη δημιουργία Κοινής Πολιτικής Τροφίμων. Στη μακρόχρονη έρευνα το ΑγροΟικόΠολις συνέβαλε μέσω της συμμετοχής του στο δίκτυο του Urgenci.

Μια Κοινή Πολιτική Τροφίμων θα συμβάλει στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, στην ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας, στη μείωση της παχυσαρκίας και στη βιωσιμότητα της γεωργίας για την επόμενη γενεά “, σύμφωνα με το IPES Food.Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο αυτή η διαδικασία θα συνδεθεί με την τρέχουσα διαδικασία μεταρρύθμισης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Ειδικότερα, οι «προτάσεις βραχυπρόθεσμης πολιτικής» στο πλαίσιο των πέντε βασικών στόχων που παρουσιάζονται στην έκθεση είναι:

Εξασφάλιση της Πρόσβασης στη Γη, το νερό και τα υγιή εδάφη.

Ανακατασκευή ανθεκτικών στο κλίμα, υγιών αγροοικοσυστημάτων.

Προώθηση επαρκών, υγιεινών και βιώσιμων ζωοτροφών για όλους.

Δημιουργία πιο δίκαιων, πιο μικρών και καθαρότερων αλυσίδων εφοδιασμού.

Τοποθέτηση του εμπορίου στην υπηρεσία της βιώσιμης ανάπτυξης.

Η έκθεση και η ανάλυση είναι διαθέσιμη για λήψη στην αγγλική γλώσσα στο παρακάτω σύνδεσμο:

https://www.agroecopolis.org/2019/02/CFP_FullReport.pdf

Πηγή Βιώσιμα Συστήματα Τροφίμων στην Ευρώπη

Το παιδί κοίταξε ψηλά και παρακάλεσε :
-Αφαίρεσε μου την αλαζονεία .
Ένα άλογο καμαρωτό ήρθε με τα καπίστρια και τα χαλινά του, σταμάτησε μπροστά του και τον περίμενε να ανεβεί, έπειτα του

είπε:
– Την αλαζονεία δεν την αφαιρούν αλλά την απαρνούνται!
Εμπόδιο βρήκαν στον καλπασμό, και έπεσε το παιδί, και κτύπησε. Κλαίγοντας παρακάλεσε
– Θεράπευσε με από τον σωματικό μου πόνο Και έγειρε χαμού στο έδαφος, εκεί είδε τα μυρμήγκια να κουβαλάνε σπόρους και άκουσε να του λένε :
-Η ψυχή θεραπεύεται όταν το σώμα πονά ,έτσι κι αλλιώς , το σώμα θα πεθάνει! Με τα χίλια ζόρια σηκώθηκε χάιδεψε το άλογο και το ξαπόστειλε. Άρχισε κούτσα κούτσα να περπατά έως το κονάκι του. Τότε κουτσαίνοντας παρακάλεσε και είπε
-Χάρισε μου υπομονή Μια χελώνα εμφανίστηκε στην άλλη του δρόμου. Ήσυχα και σταθερά διέσχισε την οδό έως που έφτασε στα πόδια του σήκωσε το κεφάλι της και του είπε
-Η υπομονή έρχεται μετά την δοκιμασία, δεν χαρίζεται, αλλά κατακτάται.και συνέχισε για λίγο πλάι του μέχρι που ξανακρύφτηκε μέσα στα χρυσόξυλα.. Κοιτάζοντας τότε το παιδί την πανέμορφη θέα μουρμούρισε
-Δώσε μου Ευτυχία και ο άνεμος φύσηξε και θρόισαν τα φύλλα και άκουσε να λέγεται ευλογία σου δίνω, από σένα εξαρτάται αν θα είσαι ή όχι ευτυχής. Και ο άνεμος αντάριασε και δυναμώσε, και ο ουρανός σκοτείνιασε και ψέλλισε το παιδί
-Προφυλάξε με από τον πόνο και το σκότος Και μια κουκουβάγια φάνηκε και βούισε πως τα βάσανα απομακρύνουν τον άνθρωπο από τις έγνοιες του κόσμου και οδηγούν τον νου, στα ψηλά στα ανώτερα. Άρχισε να βρέχει το παιδί είχε φτάσει σπιτάκι του, βρεγμένο, ματωμένο μα σε όλες τις ερωτήσεις του απαντημένο.. Στο κατώφλι του σπιτιού του, κοίταξε στον ουρανό και ικέτευσε Μεγάλωσε μου το πνεύμα .Τότε το ουράνιο τόξο ξεπρόβαλε, ζωηρό ακτινωτό και πάνω του με τα χρώματα της Ίριδας μια παλάμη με μια τρύπα στην μέση που κατέβαινε εώς την γη, σαν γέφυρα και μέσα στην παλάμη η φάτσα του παιδιού και ακούστηκε η φωνή να λέγει
– Πάντα εδώ είμαι μα το πνεύμα οφείλει να μεγαλώσει μόνο του.. και τότε λοιπόν να μην ζητάω, ρώτησε το παιδί γεμάτο αγωνία;

– ΌΧΙ , να ζητάς γιατί μόνο όποιος ζητά βρίσκει, και όποιος αιτείται λαμβάνει και όποιος κρούει του ανοίγεται..

Η αρχική ιδέα είναι του VASILIS+ (youtube) και η παραμυθοποίηση από Αλεξ Κουπι.


Πηγή Τα ΌΧΙ

Φαίνεται πως τα χτυπήματα στους ακροδεξιούς υποστηρικτές της ρατσιστικής ρητορικής περί «καθαρής λευκής φυλής» είναι απανωτά.
Μετά την ανάλυση του παλαιότερου σκελετού της Βρετανίας, του λεγόμενου Cheddar Man, απ’ όπου αποκαλύφθηκε ότι ο πρώτος Βρετανός είχε σκούρο δέρμα, σγουρά μαλλιά και μπλε μάτια, ένα ντοκιμαντέρ στη Σουηδία έρχεται να ταράξει ξανά τα νερά της ακροδεξιάς προπαγάνδας.

Οι αφρικανικής καταγωγή Σουηδοί

Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ «Οι πρώτοι Σουηδοί» που προβλήθηκε στην σουηδική τηλεόραση από το εθνικό κανάλι STV την Τετάρτη 20 Φλεβάρη και μέσα από αναλύσεις DNA φαίνεται πως ο πρώτος Σουηδός είχε επίσης μελαμψό δέρμα και μπλε μάτια.

Ο Mattias Jakobsson, καθηγητής γενετικής στο πανεπιστήμιο της Ουψάλα, ο οποίος στοχεύει στην χαρτογράφηση του γονιδιώματος του πρώιμου πληθυσμού της Σουηδίας,τόνισε ότι οι πρόγονοί τους είχαν σκούρο δέρμα λόγω της αφρικανικής καταγωγής τους.

Οι πρώτοι Σουηδοί λοιπόν, μετακινήθηκαν από το Νότο στη Σκανδιναβία στο τέλος της Εποχής των Παγετώνων. Στη συνέχεια, αναμείχθηκαν με ανθρώπους από την περιοχή της σημερινής Ρωσίας που είχαν πιο ανοιχτόχρωμο δέρμα, γεγονός που διευκολύνει την απορρόφηση της βιταμίνης D. Αυτό το στοιχείο τους βοήθησε να επιβιώσουν στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη όπου υπάρχει λιγότερη ηλιοφάνεια.

Μερικές χιλιάδες χρόνια αργότερα, στην περιοχή της Σουηδίας μετανάστευσαν και φυλές από την περιοχή της σημερινής Τουρκίας και Συρίας, που έφεραν μαζί τους γνώσεις γεωργίας, οι οποίες επίσης αναμίχθηκαν με τον πληθυσμό της περιοχής.

Ο Mattias Jakobsson είπε χαρακτηριστικά για τους πρώτους σουηδούς:

«Η εμφάνισή τους θα ήταν ασυνήθιστη σήμερα, με μπλε μάτια και σκούρο δέρμα».

Και ο εν λόγω καθηγητής, μόνο τυχαίος επιστήμονας δεν μπορεί να θεωρηθεί, καθώς μια από τις τελευταίες του έρευνες ήταν σχετικά με τα αρχαία σκανδιναβικά γονιδιώματα. Μέσα από την καταγραφή 100 σουηδικών γονιδιωμάτων ξεκίνησε να παρακολουθεί την συσχέτιση με 1.000 αρχαία γονιδιώματα από την Ευρασία. Με αυτό τον τρόπο μπόρεσε να ανακαλύψει μεταναστεύσεις πληθυσμών στα αρχαία χρόνια.
Οι ακροδεξιοί σε παράκρουση

Δεν άργησαν όμως να έρθουν και οι πρώτες αντιδράσεις. H είδηση αυτή ήταν αρκετή για να σπείρει τον πανικό στους ακροδεξιούς της Σουηδίας και να τρέξουν με αγωνία να αμφισβητήσουν την έρευνα.

Πολλοί είναι αυτοί που κατηγορούν το κανάλι SVT για οργανωμένη και σκόπιμη προπαγάνδα, για πλύση εγκεφάλου, ενώ άλλοι μιλούν για συνωμοσία που σαν στόχο έχει να διαμορφωθεί ένα πιο ανεκτικό κλίμα απέναντι στη μετανάστευση.

Αλλά και στην Ελλάδα οι ακροδεξιοί ένιωσαν να απειλούνται από την αποκάλυψη μιας επιστημονικής αλήθειας. Η Χρυσή Αυγή δεν έχασε την ευκαιρία να σταθεί στο πλάι των Σουηδών ακροδεξιών, γράφοντας στην ιστοσελίδα τους

«Η ”πολιτική ορθότητα” δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό “να αλλάξει τα φώτα” στην πραγματικότητα…το ντοκιμαντέρ δεν είναι τίποτα άλλο από μια εφεύρεση προκειμένου να γίνει σύνδεση με το σήμερα και την ύπαρξη αρκετών μεταναστών και “προσφύγων” στην χώρα που προέρχονται από την Ασία ή την Αφρική».

Πραγματικά καταλαβαίνουμε γιατί ζορίζονται οι ακροδεξιοί και οι φασίστες απέναντι σε τέτοιες επιστημονικές αποκαλύψεις. Γιατί χαλάει για τα καλά την δική τους «πραγματικότητα» και κατεδαφίζει το οικοδόμημα της «καθαρής φυλής» που έχτιζαν για χρόνια μέσα από το μίσος και το ρατσισμό. Καταρρίπτει επίσης την προπαγάνδα τους ότι η μετανάστευση είναι μια «συνωμοσία οργανωμένη από τους Εβραίους για να μολύνουν την λευκή φυλή». Μεταναστεύσεις πληθυσμών είχαμε προτού υπάρξουν οι Εβραίοι και προτού εμφανιστεί η έννοια της «λευκής φυλής»*.

Αλλά τι να κάνουμε. Αν δεν τους αρέσει η επιστημονική και ιστορική αλήθεια είναι δικό τους του πρόβλημα. Η ιστορία της ανθρωπότητας είναι γεμάτη με μετακινήσεις και προσμίξεις πληθυσμών, και μέσα από αυτή την διαδικασία προχώρησε ο ανθρώπινος πολιτισμός. Καθαρές φυλές υπάρχουν μόνο μέσα στα βρώμικα μυαλά των ακροδεξιών.

*Υπάρχει βέβαια μια σημαντική διαφορά των μεταναστευτικών ρευμάτων του τότε και του τώρα. Στα προϊστορικά χρόνια οι πληθυσμοί μετανάστευαν λόγω της αδυναμίας των ανθρώπων να τα βάλουν με τα στοιχεία της φύσης εκείνη την εποχή. Σήμερα, οι άνθρωποι μεταναστεύουν κυρίως λόγω της καταστροφικής παρέμβασης κρατών, στρατών και εταιρειών σε διάφορα μέρη του κόσμου (και οδηγούν σε πολέμους, δικτατορίες, περιβαλλοντικές καταστροφές, κτλ). Ακριβώς αυτές τις πολιτικές όμως υποστηρίζουν οι ακροδεξιοί, που μετά διαμαρτύρονται όταν σαν αποτέλεσμα έχουμε τεράστιες μετακινήσεις πληθυσμών.

Γιώργος Λυγουριώτης

Πηγή Μελαμψός ο πρώτος Σουηδός, σε παράκρουση οι υποστηρικτές της «καθαρής λευκής φυλής»