25 May, 2019
Home / Περιβαλλον

Το Slope Food Coop Park είναι ένα συνεργατικό και αυτοδιαχειριζόμενο super market. Ιδρύθηκε το 1973 από μια ομάδα γειτονιάς που θέλησαν και επιδίωξαν να έχουν πρόσβαση σε υγιεινά αλλά και
προσιτά σε τιμές τρόφιμα . Το Slope Food
Coop Park βρίσκεται στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και εκτός από ποιοτικά τρόφιμα και προϊόντα, λειτουργεί ως κοινοτικό κέντρο και χώρος συνάντησης για τα μέλη του. Τα μέλη συνεισφέρουν με την εργασία τους . Πιστεύουν στην εθελοντική προσφορά, στην αξία, την ανταμοιβή, την ευθύνη της συλλογικής εργασίας.

Σε αντίθεση με τους περισσότερους συνεταιρισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Park Slope Food Coop απαιτεί από τα μέλη του την προσωπική τους συνεισφορά με την προσωπική τους εργασία . Το PSFC έχει περισσότερα από 17.000+ μέλη που εργάζονται μία φορά για 3 ώρες κάθε τέσσερις εβδομάδες με αντάλλαγμα μια έκπτωση 20-40% στα είδη super market. Μόνο τα μέλη μπορούν να ψωνίζουν στο PSFC, αλλά η συμμετοχή είναι ανοιχτή σε όλους. Τα μέλη συνεργάζονται για να μοιραστούν το έργο της λειτουργίας του PSFC. Το πλεονέκτημα της κοινής ευθύνης και της συνεργασίας είναι διπλό, με την προγραμματισμένη και αξιόπιστη εργασία των μελών του, το PSFC είναι σε θέση να διατηρήσει το κόστος μισθοδοσίας χαμηλό, γεγονός που μεταφράζεται σε χαμηλές τιμές των προϊόντων του. Αλλά μια άλλη εξίσου σημαντική ανταμοιβή προέρχεται από την ικανοποίηση που αποκομίζουν τα μέλη από τη συνεργασία τους ως κοινότητα.     www.foodcoop.com


Απέναντι Όχθη

Πηγή Food Coop : Ένα αυτοδιαχειριζόμενο super market

Το Slope Food Coop Park είναι ένα συνεργατικό και αυτοδιαχειριζόμενο super market. Ιδρύθηκε το 1973 από μια ομάδα γειτονιάς που θέλησαν και επιδίωξαν να έχουν πρόσβαση σε υγιεινά αλλά και
προσιτά σε τιμές τρόφιμα . Το Slope Food
Coop Park βρίσκεται στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και εκτός από ποιοτικά τρόφιμα και προϊόντα, λειτουργεί ως κοινοτικό κέντρο και χώρος συνάντησης για τα μέλη του. Τα μέλη συνεισφέρουν με την εργασία τους . Πιστεύουν στην εθελοντική προσφορά, στην αξία, την ανταμοιβή, την ευθύνη της συλλογικής εργασίας.

Σε αντίθεση με τους περισσότερους συνεταιρισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Park Slope Food Coop απαιτεί από τα μέλη του την προσωπική τους συνεισφορά με την προσωπική τους εργασία . Το PSFC έχει περισσότερα από 17.000+ μέλη που εργάζονται μία φορά για 3 ώρες κάθε τέσσερις εβδομάδες με αντάλλαγμα μια έκπτωση 20-40% στα είδη super market. Μόνο τα μέλη μπορούν να ψωνίζουν στο PSFC, αλλά η συμμετοχή είναι ανοιχτή σε όλους. Τα μέλη συνεργάζονται για να μοιραστούν το έργο της λειτουργίας του PSFC. Το πλεονέκτημα της κοινής ευθύνης και της συνεργασίας είναι διπλό, με την προγραμματισμένη και αξιόπιστη εργασία των μελών του, το PSFC είναι σε θέση να διατηρήσει το κόστος μισθοδοσίας χαμηλό, γεγονός που μεταφράζεται σε χαμηλές τιμές των προϊόντων του. Αλλά μια άλλη εξίσου σημαντική ανταμοιβή προέρχεται από την ικανοποίηση που αποκομίζουν τα μέλη από τη συνεργασία τους ως κοινότητα.     www.foodcoop.com


Απέναντι Όχθη

Πηγή Food Coop : Ένα αυτοδιαχειριζόμενο super market

Γνωρίζουμε ήδη ότι το πλαστικό που απορρίπτουμε στους χώρους υγειονομικής ταφής και στους ωκεανούς αποτελεί έναν συνεχώς αυξανόμενο περιβαλλοντικό κίνδυνο και μια επείγουσα – ακόμη και θανατηφόρα – απειλή για τη δημόσια υγεία. Ωστόσο, οι παγκόσμιες προσπάθειες αντιμετώπισης του προβλήματος της πλαστικής ρύπανσης παραμένουν επικεντρωμένες μόνο στο τέλος του κύκλου ζωής τους : Στη διαχείριση των αποβλήτων τους. Στην πραγματικότητα όμως αυτό αποτελεί μόνο ένα μικρό μέρος του όλου προβλήματος.

Σαν υλικό το πλαστικό ήταν σχεδόν απαραίτητο για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη εδώ και δεκαετίες. Η χρήση του σε αμέτρητες εφαρμογές οι οποίες περιλαμβάνουν τσάντες, εργαλεία, ρούχα, παιχνίδια, διάφορα βιομηχανικά και γεωργικά χρηστικά εργαλεία , ακόμη και ιατροτεχνολογικά βοηθήματα και χιλιάδες άλλες χρήσεις. Το 99% των πλαστικών κατασκευάζονται από ορυκτά καύσιμα, όπως ο άνθρακας, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Το 40% της παγκόσμιας παραγωγής είναι συσκευασίες μιας χρήσης. Το πλαστικό είναι επιβλαβές για το σώμα μας σε όλα τα στάδια του κύκλου ζωής του, από την εξόρυξη του ως ορυκτό καύσιμο προς την ευρεία χρήση του ως συσκευασία για τρόφιμα αλλά και της πολύ αργής αποσύνθεσης του. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σχεδόν κάθε οργανισμός στον πλανήτη επηρεάζεται από την παραγωγή, τη χρήση ή τη διάθεση πλαστικού, τα τοξικά αποτελέσματα των οποίων παραμένουν και συσσωρεύονται στον αέρα που αναπνέουμε, στο νερό που πίνουμε και στο έδαφος που μεγαλώνουν η τροφή μας . Η συνεχής έκθεση στη πλαστική ρύπανση βλάπτει το ανοσοποιητικό και το αναπαραγωγικό συστήμα, το συκώτι , τα νεφρά, και προκαλεί καρκίνο αλλά και νευρολογικά προβλήματα. Όμως τα πράγματα συνεχίζουν να γίνονται χειρότερα, η πλαστική παραγωγή συνεχίζει να αυξάνεται και θα συνεχίσει να το κάνει και τα επόμενα χρόνια.Σχεδόν το 80% του συνόλου του πλαστικού που έχει παραχθεί μέχρι σήμερα έχει καταλήξει είτε σε χώρο υγειονομικής ταφής είτε στο φυσικό περιβάλλον, παρά τις προσπάθειες της βιομηχανίας ανακύκλωσης. Μέχρι σήμερα οι προσπάθειες αυτές επικεντρώνονται για να πείσουν τους καταναλωτές ότι φέρουν την μοναδική ευθύνη για την πλαστική ρύπανση. Το περιθώριο κέρδους της βιομηχανίας πλαστικών είναι τεράστιο και αυτό είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο των κυβερνήσεων στο να θεσπίσουν νόμους περιορισμούς της γενικής παραγωγής πλαστικών και δυστυχώς πολλές φορές επιδοτούνται ο εκσυγχρονισμός και οι επενδύσεις της πλαστικής βιομηχανίας.

Όλοι έχουμε το δικαίωμα να ζούμε σε ένα υγιές περιβάλλον. Αλλά αυτό το δικαίωμα δεν θα το έχουμε πραγματικά μέχρι να υποχρεώσουμε τις κυβερνήσεις να υιοθετήσουν νομικά δεσμευτικά μέτρα για τον περιορισμό της παραγωγής πλαστικών και τις ζημιές που προκαλεί το πλαστικό στους οργανισμούς και τα οικοσυστήματα μας με διακοπή κάθε είδους επιχορήγησης της βιομηχανίας πλαστικών ενθαρρύνοντας τις βιομηχανίες στην παραγωγή βιοδιασπώμενων πρώτων υλών .

Ελπίδα υπάρχει ακόμη . Κινήματα σε όλο το πλανήτη εργάζονται και αγωνίζονται για να ενημερώσουν τις κυβερνήσεις και τους καταναλωτές για τις βλάβες και τους κινδύνους που συνδέονται με τη παραγωγή και τη χρήση πλαστικών. Ενωθείτε μαζί τους πριν το παγκόσμιο αυτό πρόβλημα προσωπικό σας πρόβλημα, πρόβλημα της υγείας σας.


Πηγή Μεγαλύτερο πρόβλημα από τα πλαστικά απόβλητα είναι η παραγωγή και η επιδότηση της.

Γνωρίζουμε ήδη ότι το πλαστικό που απορρίπτουμε στους χώρους υγειονομικής ταφής και στους ωκεανούς αποτελεί έναν συνεχώς αυξανόμενο περιβαλλοντικό κίνδυνο και μια επείγουσα – ακόμη και θανατηφόρα – απειλή για τη δημόσια υγεία. Ωστόσο, οι παγκόσμιες προσπάθειες αντιμετώπισης του προβλήματος της πλαστικής ρύπανσης παραμένουν επικεντρωμένες μόνο στο τέλος του κύκλου ζωής τους : Στη διαχείριση των αποβλήτων τους. Στην πραγματικότητα όμως αυτό αποτελεί μόνο ένα μικρό μέρος του όλου προβλήματος.

Σαν υλικό το πλαστικό ήταν σχεδόν απαραίτητο για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη εδώ και δεκαετίες. Η χρήση του σε αμέτρητες εφαρμογές οι οποίες περιλαμβάνουν τσάντες, εργαλεία, ρούχα, παιχνίδια, διάφορα βιομηχανικά και γεωργικά χρηστικά εργαλεία , ακόμη και ιατροτεχνολογικά βοηθήματα και χιλιάδες άλλες χρήσεις. Το 99% των πλαστικών κατασκευάζονται από ορυκτά καύσιμα, όπως ο άνθρακας, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Το 40% της παγκόσμιας παραγωγής είναι συσκευασίες μιας χρήσης. Το πλαστικό είναι επιβλαβές για το σώμα μας σε όλα τα στάδια του κύκλου ζωής του, από την εξόρυξη του ως ορυκτό καύσιμο προς την ευρεία χρήση του ως συσκευασία για τρόφιμα αλλά και της πολύ αργής αποσύνθεσης του. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σχεδόν κάθε οργανισμός στον πλανήτη επηρεάζεται από την παραγωγή, τη χρήση ή τη διάθεση πλαστικού, τα τοξικά αποτελέσματα των οποίων παραμένουν και συσσωρεύονται στον αέρα που αναπνέουμε, στο νερό που πίνουμε και στο έδαφος που μεγαλώνουν η τροφή μας . Η συνεχής έκθεση στη πλαστική ρύπανση βλάπτει το ανοσοποιητικό και το αναπαραγωγικό συστήμα, το συκώτι , τα νεφρά, και προκαλεί καρκίνο αλλά και νευρολογικά προβλήματα. Όμως τα πράγματα συνεχίζουν να γίνονται χειρότερα, η πλαστική παραγωγή συνεχίζει να αυξάνεται και θα συνεχίσει να το κάνει και τα επόμενα χρόνια.Σχεδόν το 80% του συνόλου του πλαστικού που έχει παραχθεί μέχρι σήμερα έχει καταλήξει είτε σε χώρο υγειονομικής ταφής είτε στο φυσικό περιβάλλον, παρά τις προσπάθειες της βιομηχανίας ανακύκλωσης. Μέχρι σήμερα οι προσπάθειες αυτές επικεντρώνονται για να πείσουν τους καταναλωτές ότι φέρουν την μοναδική ευθύνη για την πλαστική ρύπανση. Το περιθώριο κέρδους της βιομηχανίας πλαστικών είναι τεράστιο και αυτό είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο των κυβερνήσεων στο να θεσπίσουν νόμους περιορισμούς της γενικής παραγωγής πλαστικών και δυστυχώς πολλές φορές επιδοτούνται ο εκσυγχρονισμός και οι επενδύσεις της πλαστικής βιομηχανίας.

Όλοι έχουμε το δικαίωμα να ζούμε σε ένα υγιές περιβάλλον. Αλλά αυτό το δικαίωμα δεν θα το έχουμε πραγματικά μέχρι να υποχρεώσουμε τις κυβερνήσεις να υιοθετήσουν νομικά δεσμευτικά μέτρα για τον περιορισμό της παραγωγής πλαστικών και τις ζημιές που προκαλεί το πλαστικό στους οργανισμούς και τα οικοσυστήματα μας με διακοπή κάθε είδους επιχορήγησης της βιομηχανίας πλαστικών ενθαρρύνοντας τις βιομηχανίες στην παραγωγή βιοδιασπώμενων πρώτων υλών .

Ελπίδα υπάρχει ακόμη . Κινήματα σε όλο το πλανήτη εργάζονται και αγωνίζονται για να ενημερώσουν τις κυβερνήσεις και τους καταναλωτές για τις βλάβες και τους κινδύνους που συνδέονται με τη παραγωγή και τη χρήση πλαστικών. Ενωθείτε μαζί τους πριν το παγκόσμιο αυτό πρόβλημα προσωπικό σας πρόβλημα, πρόβλημα της υγείας σας.


Πηγή Μεγαλύτερο πρόβλημα από τα πλαστικά απόβλητα είναι η παραγωγή και η επιδότηση της.

Οι άνθρωποι πιστεύουν τόσα ψέματα που ακόμη και το πιο ασήμαντο γίνεται ένας μεγάλος δαίμονας που μας καταστρέφει τη ζωή. Συνήθως, αυτός ο δαίμονας προέρχεται από μια αντίληψη, ιδίως από μια αντίληψη που έχουμε για τον εαυτό μας. «Είμαι ένας αποτυχημένος. Κοίτα τι μου συνέβη όταν ήμουν εννιά ετών. Κοίτα τι έπαθα χθες το βράδυ!» Ότι και αν συνέβη στο παρελθόν, το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν υφίσταται στο παρόν.
Μπορεί να βιώσατε τις πιο τραυματικές εμπειρίες, τώρα όμως ζείτε στο παρόν, και η μόνη αλήθεια που υπάρχει είναι το παρόν. Ό,τι και αν συνέβη στην εικονική πραγματικότητα του παρελθόντος, ό,τι και αν συνέβη στο σώμα μας, έχει επουλωθεί προ πολλού. Εντούτοις, ο νους μπορεί να μας κάνει να υποφέρουμε και να ζούμε με ενοχές και ντροπή για πολλά χρόνια.

Ζούμε τη ζωή κουβαλώντας το φορτίο του παρελθόντος μας. Και αυτό το φορτίο είναι λες και κουβαλάμε ένα βαρύ πτώμα. Για κάποιους, το φορτίο δεν είναι βαρύ. Ωστόσο, για την πλειονότητα των ανθρώπων, αυτό το πτώμα είναι ασήκωτο. Και δεν είναι απλώς πολύ βαρύ, αλλά και ιδιαίτερα δύσοσμο. Πολλοί από εμάς μοιραζόμαστε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα το πτώμα που κουβαλάμε. Με την ανεξίτηλη μνήμη μας, ξαναζούμε τις εμπειρίες μας συνεχώς, επιτρέποντάς τους να χρωματίσουν το παρόν μας. Όποτε ανακαλούμε αυτές τις εμπειρίες, τιμωρούμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας, ξανά και ξανά και ξανά.

Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο στη γη που τιμωρεί τον εαυτό του και τους γύρω του χίλιες φορές για το ίδιο λάθος. Πώς μπορούμε να μιλάμε για αδικίες στον κόσμο όταν δεν υπάρχει δικαιοσύνη στον κόσμο που στροβιλίζεται μέσα στο κεφάλι μας; Στο σύμπαν υπάρχει απόλυτη δικαιοσύνη – αληθινή δικαιοσύνη, όχι η διαστρεβλωμένη δικαιοσύνη που έχουμε δημιουργήσει εμείς ως καλλιτέχνες. Η αληθινή δικαιοσύνη είναι η αντιμετώπιση αυτού που αποκαλώ δράση-αντίδραση. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου υπάρχουν συνέπειες για τα πάντα. Κάθε πράξη προκαλεί μια αντίδραση. Αληθινή δικαιοσύνη είναι να πληρώνουμε μία φορά για κάθε λάθος που κάνουμε. Αλλά πόσες φορές πληρώνουμε για ένα λάθος μας; Προφανώς δεν υπάρχει δικαιοσύνη.

Η Πέμπτη Συμφωνία
Don Miguel Ruiz & Don Jose Ruiz

Πηγή Ζούμε τη ζωή κουβαλώντας το φορτίο του παρελθόντος μας…

Η Navdanya ιδρύθηκε πριν από 30 χρόνια από την περιβαλλοντολόγο Δρ Βαντάνα Σίβα για να υπερασπιστεί την Κυριαρχία των σπόρων.Μέχρι σήμερα, η Navdanya συνέβαλε στην ίδρυση 137 τραπεζών σπόρων σε 22 πολιτείες της
Ινδίας και του Μπουτάν, εκπαιδεύοντας πάνω από 1 εκατομμύριο αγρότες στη διατήρηση των σπόρων, την «Διατροφική Κυριαρχία» και τη βιώσιμη γεωργία, και συνέβαλε στη δημιουργία του μεγαλύτερου βιολογικού δικτύου δίκαιου εμπορίου στην Ινδία. Η Navdanya θεωρεί ότι η διατήρηση της βιοποικιλότητας και η προστασία όλων των μορφών ζωής είναι θεμελιώδες ανθρώπινο καθήκον και καθολική μας ευθύνη.Η προώθηση της αγρο-οικολογίας , μαζί με την διάσωση των σπόρων και την «Διατροφική Κυριαρχία», είναι το κεντρικό όραμα της Navdanya.


Πηγή Navdanya

Η Navdanya ιδρύθηκε πριν από 30 χρόνια από την περιβαλλοντολόγο Δρ Βαντάνα Σίβα για να υπερασπιστεί την Κυριαρχία των σπόρων.Μέχρι σήμερα, η Navdanya συνέβαλε στην ίδρυση 137 τραπεζών σπόρων σε 22 πολιτείες της
Ινδίας και του Μπουτάν, εκπαιδεύοντας πάνω από 1 εκατομμύριο αγρότες στη διατήρηση των σπόρων, την «Διατροφική Κυριαρχία» και τη βιώσιμη γεωργία, και συνέβαλε στη δημιουργία του μεγαλύτερου βιολογικού δικτύου δίκαιου εμπορίου στην Ινδία. Η Navdanya θεωρεί ότι η διατήρηση της βιοποικιλότητας και η προστασία όλων των μορφών ζωής είναι θεμελιώδες ανθρώπινο καθήκον και καθολική μας ευθύνη.Η προώθηση της αγρο-οικολογίας , μαζί με την διάσωση των σπόρων και την «Διατροφική Κυριαρχία», είναι το κεντρικό όραμα της Navdanya.


Πηγή Navdanya

Η ανταλλαγή σπόρων παραδοσιακών ποικιλιών στον πύργο Σκουντέρι στην Δίρφη Εύβοιας συνεχίζεται για 7η χρονιά. Την Κυριακή 12 Μαΐου από τις 10:30 το πρωί θα ξεκινήσει η γιορτή των σπόρων με πολλά εργαστήρια ,παρουσιάσεις και ανταλλαγές παραδοσιακών σπόρων και καλοκαιρινών σπορόφυτων. Η εκδήλωση θα συνεχιστεί με μουσική, παραδοσιακό φαγητό , ρεβυθόριζο και πολύ χορό.

Πηγή Ανταλλαγή σπόρων -Σκουντέρι 2019

Ο κυρίαρχος τρόπος κατανάλωσης και παραγωγής θέτει σε δοκιμασία το οικοσύστημα που ζούμε και ταυτόχρονα δεν μπορεί να εξασφαλίσει την ευημερία όλης της ανθρωπότητας.Σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, με μεγάλη ιστορία στη δημιουργία δομών δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου, υπάρχουν καλά οργανωμένα δίκτυα με ισχυρές κοινωνικές προσβάσεις, που αναζητούν τρόπους διεύρυνσης των συμμαχιών και του μηνύματός τους. Παράλληλα η έννοια του δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου επεκτείνεται και σε συναλλαγές εκτός της Ευρώπης.Οι διαφορετικές πρακτικές, η δημόσια συζήτηση και η ανάγκη ανάληψης δράσης δε θα μπορούσε παρά να επηρεάζει τις δημόσιες πολιτικές σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Την Παρασκευή 10/5 στις 18.30, το Dοck και το Μποστάνι σας προσκαλούν στο Impact Hub Athens (Καραϊσκάκη 28, Αθήνα), να συζητήσουμε για την Ευρώπη της οικονομικής δικαιοσύνης & της περιβαλλοντικής αειφορίας.



Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα Δίκαιου & Αλληλέγγυου Εμπορίου ( World Fair Trade Day), διοργανώνουμε μία εκδήλωση για:

Την ιστορία και τις σύγχρονες εξελίξεις στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο κίνημα δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου (Fair Trade).
Τις ευρωπαϊκές δικτυώσεις και πρακτικές των εγχειρημάτων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας στους τομείς της αγροδιατροφής και της περιβαλλοντικής αειφορίας.
Τις δημόσιες πολιτικές σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε ό,τι σχετίζεται με την βιώσιμη κατανάλωση και παραγωγή.


Εισηγήτριες της εκδήλωσης:

Francesca Giubilo:
Συντονίστρια του Ευρωπαϊκού τμήματος του Παγκόσμιου Οργανισμού Δίκαιου και Αλληλέγγυου Εμπορίου (World Fair Trade Organization – Europe).
Από τον Οκτώβριο του 2013, εκπροσωπεί τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις Δίκαιου και Αλληλέγγυου Εμπορίου του WFTO. Από τον Απρίλη του 2017, είναι επίσης ενεργό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Fair Trade Advocacy Office

Markéta Vinkelhoferová:
Συν-ιδρύτρια του συνεταιρισμού Fair & Bio Roastery.

Ήταν μέχρι πέρυσι Συντονίστρια των Προγραμμάτων Fair Trade στην Ecumenical Academy (E.A) NGO και είναι μέλος της Τσέχικης Πρωτοβουλίας για την Διατροφική Κυριαρχία. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Θεματικού Δικτύου για την Κοινωνική Οικονομία της Τσεχίας και σύμβουλος του Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων της Τσεχίας.

Ελπίζουμε να σας δούμε από κοντά την Παρασκευή 10/5 στις 18.30 στο Impact Hub Athens!

Η σελίδα της εκδήλωσης: https://worldfairtradedaygreece.com

Το event της εκδήλωσης στο facebook: https://www.facebook.com/events/314463029226063/

Επικοινωνία με την καμπάνια: fairtimesgr@gmail.com

*Η εκδήλωση αποτελεί μέρος των “Fair Times”, μιας πανευρωπαϊκής εκστρατείας που συντονίζεται από πέντε σημαντικές οργανώσεις και δίκτυα της κοινωνίας των πολιτών. Καλεί τους υποψήφιους για τις προσεχείς ευρωεκλογές να δεσμευτούν ότι η δίκαιη και βιώσιμη κατανάλωση και παραγωγή θα μπει για τα καλά στην ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περισσότερα στο https://thefairtimes.eu/.

Πηγή Trade Fair – Live Fair: Μια ημέρα αφιερωμένη στο Δίκαιο Εμπόριο

«Ένα παιδί που θα γεννιόταν στην Ελλάδα, για παράδειγμα, το 1963 θα έβρισκε κάποιον Καραμανλή πρωθυπουργό και κάποιον Παπανδρέου στην αντιπολίτευση. Ένα άλλο παιδί που θα γεννιόταν τον επόμενο χρόνο θα έβρισκε τα ίδια ονόματα σε αλλαγμένες όμως θέσεις. Δεκαπέντε χρόνια μετά, το 1979, ένα άλλο νεογέννητο θα έβρισκε και πάλι κάποιον Καραμανλή πρωθυπουργό και κάποιον Παπανδρέου στην αντιπολίτευση. Δύο χρόνια μετά, το 1981, και πάλι αλλαγή ρόλων, αλλά όχι ονομάτων. Και τα παιδιά των παραπάνω νεογέννητων, γεννημένα ας πούμε το 2006, θα έβρισκαν έναν Καραμανλή πρωθυπουργό και έναν Παπανδρέου στην αντιπολίτευση, και μάλλον δεν θα διακινδυνεύαμε και πολύ αν προβλέπαμε ότι και τα δικά τους παιδιά, και τα εγγόνια τους θα βρούνε τα ίδια ονόματα, στις ίδιες θέσεις, σε μία από τις δύο παραλλαγές.»!

Πριν, σχεδόν, μια δεκαετία (2008) κυκλοφόρησε το βιβλίο του, συγγραφέα και εκδότη, Κώστα Δεσποινιάδη, με τίτλο «ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ – Σχόλια στην εποχή της αντιτρομοκρατικής υστερίας», από τις εκδόσεις του » ΠΑΝΟΠΤΙΚΟΝ». Ανάμεσα στους τίτλους των κειμένων του, που απαρτίζουν το βιβλίο του, ξεχωρίζει το «Δημοκρατία ή Κοινοβουλευτισμός;».

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα διαφωτιστικό κείμενο, που αναφέρεται στη διαφορά δημοκρατίας και κοινοβουλευτισμού και πως, τον κοινοβουλευτισμό, που ξεκίνησε τον 13ο αιώνα από τη Βρετανία, μας τον πλασάρουν ως δημοκρατία!

Το κείμενο αυτό ολοκληρώνεται συγκλονιστικά, αφού ο Κ. Δεσποινιάδης μας παρουσιάζει γυμνή την παράλογη νεοελληνική πολιτική πραγματικότητα και το εφιαλτικό μέλλον της : «Ένα παιδί που θα γεννιόταν στην Ελλάδα, για παράδειγμα, το 1963 θα έβρισκε κάποιον Καραμανλή πρωθυπουργό και κάποιον Παπανδρέου στην αντιπολίτευση. Ένα άλλο παιδί που θα γεννιόταν τον επόμενο χρόνο θα έβρισκε τα ίδια ονόματα σε αλλαγμένες όμως θέσεις. Δεκαπέντε χρόνια μετά, το 1979, ένα άλλο νεογέννητο θα έβρισκε και πάλι κάποιον Καραμανλή πρωθυπουργό και κάποιον Παπανδρέου στην αντιπολίτευση. Δύο χρόνια μετά, το 1981, και πάλι αλλαγή ρόλων, αλλά όχι ονομάτων. Και τα παιδιά των παραπάνω νεογέννητων, γεννημένα ας πούμε το 2006, θα έβρισκαν έναν Καραμανλή πρωθυπουργό και έναν Παπανδρέου στην αντιπολίτευση, και μάλλον δεν θα διακινδυνεύαμε και πολύ αν προβλέπαμε ότι και τα δικά τους παιδιά, και τα εγγόνια τους θα βρούνε τα ίδια ονόματα, στις ίδιες θέσεις, σε μία από τις δύο παραλλαγές.»!

Πράγματι, το 2009, ένας ακόμα Παπανδρέου (ο Γιώργος), έγινε πρωθυπουργός και το 2016, ένας ακόμα Μητσοτάκης (ο Κυριάκος) ανέλαβε πρόεδρος της ΝΔ, διεκδικώντας την πρωθυπουργία…

Πότε θα τελειώσουμε αυτήν την τραγική «παρωδία δημοκρατίας», με τις οικογένειες αυτές (τις πρωταγωνιστικές, αφού υπάρχουν πάμπολλες δευτεραγωνιστικές – κοιτάξτε τα ονόματα στη βουλή από τη μεταπολίτευση και μετά) που λυμαίνονται την Ελλάδα;

Θα ξεφύγουμε από την – επικίνδυνη – «τάξη των νοικοκυραίων» (με την ανατριχιαστικά αληθινή ρήση του Κλάες Άντερσεν : «Να φοβάσαι όσους θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους ήσυχα κι ειρηνικά. Είναι αδίστακτοι!»);…

Τάσος Καραντής

Πηγή Πότε θα τελειώσουμε με τα πολιτικά τζάκια του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα;