23 January, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 3)

Η 24η Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα (COP241) μόλις έληξε στο Κατοβίτσε της Πολωνίας. Αντί να στηριχτεί στην πρόσφατη έκθεση της ειδικής επιστημονικής ομάδας για το κλίμα (ΔΟΕΕΚ = IPCC2), για να υιοθετήσει τα υπερ-επείγοντα μέτρα που επιβάλλονται έτσι ώστε να κρατηθεί η θέρμανση κάτω από το συν 1,5 βαθμούς σε σχέση με τον 18ο αιώνα, η Συνδιάσκεψη μόλις και με δυσκολία κατάφερε να ορίσει κανόνες που θα πρέπει το κάθε κράτος να ακολουθήσει για να μετρήσει τις εκπομπές του σε αέρια του θερμοκηπίου μετά το 2020. Η ΔΟΕΕΚ επιστρέφει με ευλογίες στις μελέτες της, η “ενίσχυση των φιλοδοξιών” μετατίθεται για αργότερα και οι “αναπτυσσόμενες” χώρες πρέπει να αρκεστούν σε θολές υποσχέσεις σε σχέση με το πράσινο Ταμείο για το κλίμα.
Μιλώντας για επείγουσες καταστάσεις…

Η COP21, στο Παρίσι, είχε θέσει ένα στόχο: “Να παραμείνουμε κάτω από τους 2 βαθμούς θέρμανσης σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή, εξακολουθώντας πάντως τις προσπάθειες για να μην ξεπεράσουμε τον 1,5 βαθμό”. Στην προοπτική αυτής της απόφασης, είχε ανατεθεί στην ΔΟΕΕΚ να συντάξει μια ειδική έκθεση για τον 1,5 βαθμό. Η έκθεση δημοσιοποιήθηκε τον Οκτώβρη και είναι πολύ ανησυχητική, καθώς συμπεραίνει, κυρίως, ότι η ανθρωπότητα διαθέτει μόλις καμιά δωδεκαριά χρόνια (το πολύ), για να αποφύγει έναν κατακλυσμό τεράστιας έκτασης και, επίσης, ότι είναι αναγκαίες σημαντικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας, για να μπορέσουν να μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 50% ώς το 2030 και πλήρως ώς το 2050.

Στο Κατόβιτσε, οι ΗΠΑ, με την υποστήριξη της Ρωσίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Κουβέιτ, έδωσαν μάχη για να εμποδίσουν να ληφθεί υπόψη από τις κυβερνήσεις παντού ο κώδωνας κινδύνου των επιστημόνων. Και κατάφεραν το στόχο τους, αφού η COP24 τελικά αρκέστηκε να ευχαριστήσει την ΔΟΕΕΚ που έκλεισε την έκθεσή της στις προθεσμίες που είχαν. Η διακήρυξη 8 σελίδων που υιοθετήθηκε από τη Συνδιάσκεψη δεν κάνει καμία νύξη, ούτε μία φορά, στον απολύτως επείγοντα χαρακτήρα του ζητήματος που διατύπωσε η ΔΟΕΕΚ. Την ώρα που τα σχέδια για το κλίμα των εθνικών κυβερνήσεων (“εθνικά καθορισμένες συμβολές” -NDC- στη γλώσσα τους3) κρατούν για προοπτική μια καταστροφική θέρμανση κατά συν 2,7 ώς 3,7 βαθμούς Κελσίου, κανένα κράτος δεν πήρε μέτρα για να ενισχύσει τις δεσμεύσεις του. Θα δούμε αργότερα πώς θα καλυφθεί το κενό μεταξύ των λόγων του Παρισιού και των πράξεων των κυβερνήσεων …εάν καλυφθεί.
Αντίο στις διαφοροποιημένες ευθύνες

Το ότι γύρισε την πλάτη της στη διάγνωση της ΔΟΕΕΚ δεν είναι ο μόνος λόγος θυμού απέναντι σε αυτή την COP. Η Συνθήκη πλαίσιο του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές (Ρίο, 1992) λέει ότι η θέρμανση είναι “κοινή αλλά διαφοροποιημένη ευθύνη”. Επρόκειτο λοιπόν για κατανομή των προσπαθειών παίρνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι λεγόμενες “αναπτυγμένες” χώρες είναι οι ιστορικά κυρίως υπεύθυνες για τη θέρμανση. Η ρήτρα αυτή, θεμελιώδης για τις χώρες του Νότου, βρίσκεται από την αρχή των διαπραγματεύσεων στο στόχαστρο των πλουσίων χωρών, ιδιαίτερα των ΗΠΑ. Όμως, με πρόσχημα την ενιαιοποίηση των διαδικασιών καταγραφής των εκπομπών, η COP24 αποτελεί νέο στάδιο στο βαθμιαίο παραμερισμό της.

Και πράγματι, η COP24 αποφάσισε ότι οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) μιας πλούσιας χώρας -η οποία θα μπορούσε απολύτως να σταματήσει αμέσως να καίει κάρβουνο για να παράγει ηλεκτρικό- μπαίνουν στο ίδιο επίπεδο με μιας φτωχής χώρας -που δεν έχει τα χρηματοδοτικά και τεχνολογικά μέσα να αναπτύξει πράσινα εναλλακτικά μέσα. Η ισοδυναμία αυτή θα ήταν ίσως δικαιολογημένη εάν η βοήθεια των αναπτυγμένων χωρών στην ενεργειακή μετάβαση των χωρών του Νότου ήταν πραγματική, ουσιαστική, χωρίς όρους και ανάλογη της δικής τους ιστορικής ευθύνης. Αλλά δεν είναι αυτή η περίπτωση. Τα 100 δισεκατομμύρια ετησίως του “πράσινου ταμείου για το κλίμα” που υποσχέθηκαν για μετά το 2020 (ποσό τελείως ανεπαρκές για να χρηματοδοτηθεί η μετάβαση και η προσαρμογή) παραμένουν κυρίως υπόσχεση στα χαρτιά, ενώ οι πλούσιες χώρες παριστάνουν τον κουφό όταν οι πιο φτωχές τους ζητάνε αποζημιώσεις για τις απώλειες και τις βλάβες (losses and damages) που υφίστανται από τους πιο βίαιους τυφώνες και τα άλλα ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα.

Όλοι αυτοί που, όπως και ο Τραμπ, κυνικά αρνούνται την πραγματικότητα της “ανθρωπικής” κλιματικής αλλαγής -την ώρα που είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για αυτήν- δεν διστάζουν όμως να προφασιστούν τον “επείγοντα χαρακτήρα του οικολογικού” για να πνίξουν το διακύβευμα της κοινωνικής δικαιοσύνης. Δικαιοσύνη στις σχέσεις Βορά-Νότου, προφανώς, αλλά επίσης και στις σχέσεις πλουσίων και φτωχών, τόσο στο Βορά όσο και στο Νότο. Το κίνημα των κίτρινων γιλέκων το δείχνει καθαρά, ότι δεν υπάρχει διέξοδος από την κλιματική κρίση μέσα από μια νεοφιλελεύθερη πολιτική που χαρίζει δώρα στους πλούσιους στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, από τη μια, και φορολογεί τους φτωχούς, στο όνομα της οικολογίας, από την άλλη. Και όμως, αυτήν ακριβώς την υποκριτική και άδικη πολιτική είναι που οι κυβερνήσεις θέλουν να ενισχύσουν, στο όνομα της διάσωσης του κλίματος. Ιδιαίτερα μέσα από την εγκαθίδρυση (έχει μετατεθεί σε κατοπινή COP) μιας παγκόσμιας τιμής άνθρακα και ενός νέου “μηχανισμού της αγοράς” για να γενικευτεί η εμπορευματοποίηση των οικοσυστημάτων, με ανταλλακτικά δικαιώματα εκπομπών στο χέρι.
Ανάπτυξη ή κλίμα; Ιησούς ή Βαρνάβας;

Στο τέλος της συνδιάσκεψης, τα σχόλια των περισσότερων παρατηρητών πηγαινοέρχονται ανάμεσα στην εικόνα του μισοάδειου ποτηριού και στην εικόνα του μισογεμάτου. Δυσανασχετούν για την αργοπορία να εφαρμοστεί η “καλή συμφωνία” του Παρισιού. Αλλά η αργοπορία αυτή δεν πηγάζει μόνο από την κακή πολωνική προεδρεία της COP, ούτε από την υποταγή της στα συμφέροντα του άνθρακα (η COP24 είχε για χορηγούς τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές εταιρείες εκμετάλλευσης ανθρακωρυχείων), ούτε και από την κρίση που ο κακός Τραμπ θα είχε εισάγει στο πολυμερές “μοντέλο” διαχείρισης των διεθνών σχέσεων… Πολύ πιο θεμελιακό είναι το ότι είναι αδύνατο να λυθεί η κλιματική εξίσωση χωρίς ρήξη με την παραγωγικίστικη λογική του καπιταλισμού. Έτσι, μας προσκαλεί να ξαναδούμε αυτά που αποσιωπήθηκαν στην COP21, για να μπορέσουμε να δούμε τη σκοτεινή πλευρά της “καλής συμφωνίας” του Παρισιού…

Για να σωθεί το κλίμα, αυτό προϋποθέτει να σταματήσει η ανάπτυξη. Για να το πούμε απλά, πρέπει να παράγουμε λιγότερα και να μοιραζόμαστε περισσότερα, πράγμα για το οποίο ο καπιταλισμός είναι απολύτως ανίκανος. Με άλλα λόγια, υπάρχει ένας βαθύς ανταγωνισμός ανάμεσα στη λύση της κλιματικής κρίσης, από τη μια, και στην καπιταλιστική λογική συσσώρευσης, από την άλλη. Εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα, οι διάφορες COP δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να στριφογυρίζουν γύρω από το δίλημμα: ανάπτυξη ή κλίμα; Ιησούς ή Βαρνάβας; Η συμφωνία του Παρισιού έδωσε την εντύπωση ότι βρέθηκε μια λύση, αλλά αυτή δεν ήταν παρά μια δήλωση προθέσεων, ένα τεχνασματάκι. Γιατί, στους διαδρόμους, η “καλή συμφωνία” στηριζόταν σε ένα τρελό και εγκληματικό καπιταλιστικό σχέδιο: να “ξεπεραστεί προσωρινά” το κατώφλι της επικινδυνότητας της θέρμανσης. Ο Βαρνάβας αφήνεται ελεύθερος, ο Χριστός σταυρώνεται και ο Πιλάτος πλένει τα χέρια του.
Σενάριο μαθητευόμενων μάγων

Η ιδέα είναι η εξής: το όριο του 1,5 βαθμού Κελσίου θα ξεπεραστεί το 2030-2040 -ανάπτυξη για χάρη του κέρδους!-, αλλά χάρη στις “τεχνολογίες αρνητικών εκπομπών” και στη γεωμηχανική θα μπορέσουμε να ξαναψύξουμε το κλίμα κατά το δεύτερο ήμισυ του αιώνα. Κοιμηθείτε ήσυχα, άνθρωποί μου, όλα είναι υπό έλεγχο… Στη συμφωνία του Παρισιού μπορεί το σενάριο αυτό να είναι έμμεσο, όμως είναι πλέον απολύτως ξεκάθαρο στις επιστημονικές δημοσιεύσεις που χρησιμεύουν ως βάση για τους κλιματικούς διαπραγματευτές -ακόμα και για τις εργασίες της ΔΟΕΕΚ.

Το σχέδιο αυτό “προσωρινού ξεπεράσματος” είναι αντάξιο ενός μαθητευόμενου μάγου, για τουλάχιστον δύο λόγους:

1) Οι σχετικές τεχνολογίες είναι υποθετικές, ακόμα και επικίνδυνες (τόσο οικολογικά όσο ΚΑΙ κοινωνικά), και,

2) Γιατί στο ενδιάμεσο, θα μπορούσαν να συμβούν αμετάκλητες καταστροφές -για παράδειγμα, ένα λιώσιμο των πάγων θα μπορούσε να οδηγήσει σε άνοδο κατά πολλά μέτρα των ωκεανών!

Όμως, οι μαθητευόμενοι μάγοι ακούγονται από τις “ελίτ”, γιατί η “λύση” τους μοιάζει να επιτρέπει τη μετάθεση του διλήμματος της ανάπτυξης για αργότερα. Έτσι, αφήνει στις εξορυκτικές πολυεθνικές και στις τράπεζες που τις χρηματοδοτούν τον απαραίτητο χρόνο για να αποδοτικοποιήσουν τις τεράστιες επενδύσεις τους σε άνθρακα, πετρέλαιο, αέριο. Έτσι, στην πράξη, η συμμαχία ορυκτών και χρηματοπιστωτικού είναι αυτή που καθορίζει και το ρυθμό και τις μορφές της ενεργειακής μετάβασης.

Απολύτως αφοσιωμένοι στις επιταγές του κέρδους, της ανταγωνιστικότητας (μεταξύ επιχειρήσεων, αλλά και μεταξύ κρατών που προστατεύουν τις “δικές τους” επιχειρήσεις), οι διαπραγματευτές το μόνο που θέλουν είναι να πιστέψουν πως ο Θεός της Τεχνολογίας θα έλθει να σώσει την αγοραία οικονομία τους και το συμπαραμαρτούμενό της, την ατελείωτη ανάπτυξη. Εξού και η αδιαφορία τους για την τωρινή καταστροφή και ο ενθουσιασμός τους, ή και η ειλικρίνειά τους στο να πιστέψουν (ή στο να προσπαθήσουν να μας κάνουν να πιστέψουμε) ότι έχουν συνάψει μια “ιστορική συμφωνία” -άλλη μία… Την ώρα της καταστροφής, η κωμωδία συνεχίζει.
Κοινωνική δικαιοσύνη, κλιματική δικαιοσύνη: Ίδιος ο αγώνας

Μετά από αυτή την COP24, ένα πράγμα θα έπρεπε να είναι διαυγές σαν το κρυστάλλινο νερό: δεν υπάρχει τίποτα, μα απολύτως τίποτα, να περιμένουμε από τις κυβερνήσεις, από τον ΟΗΕ, από “διαλόγους Ταλανόα”, από “High Ambition Coalition”4, κλπ. Πρέπει να εγκαταλείψουμε ριζικά κάθε αυταπάτη για τη δυνατότητα να πείσουμε όλους αυτούς τους αρμόδιους για το χάος, όποιοι και να είναι, ότι θα ήταν για το δικό τους καλό να “πάρουν την πρωτοβουλία”, να “ενισχύσουν τις φιλοδοξίες” τους, προωθώντας μια “δίκαιη μετάβαση” προς μία “βιώσιμη ανάπτυξη”, κλπ., κλπ. Δεν πρόκειται να συγκινηθούν -τελεία. Όλες αυτές οι φλυαρίες, όλες αυτές οι σκηνοθεσίες δεν έχουν παρά μόνο ένα στόχο: να κοιμίσουν τους λαούς, να εξουδετερώσουν τη σκέψη τους, να παραλύσουν τις οργανώσεις τους. Είναι η στρατηγικής της αράχνης. Η όποια συνεργασία συνεπάγεται να πιαστείς στα δίχτυα της.

Στο Βέλγιο, το αδιέξοδο της στρατηγικής της συνεργασίας των μεγάλων περιβαλλοντικών οργανώσεων (και των συνδικαλιστικών ηγεσιών που τις υποστηρίζουν) φάνηκε πλήρως. Πράγματι, την επαύριο της τεράστιας διαδήλωσης για το κλίμα, στις αρχές Δεκεμβρίου (75.000 άνθρωποι στις Βρυξέλλες), οι οργανώσεις “Coalition climat” και “Climate express” παρακαλούσαν τη δεξιά κυβέρνηση να μην πέσει, ενώ η Greenpeace ικέτευε το βασιλιά να πείσει την πολιτική κοινότητα για το επείγον του κλίματος. Προφανώς, χωρίς επιτυχία. Δεν είναι προφανές ότι ο δρόμος αυτός είναι αδιέξοδος; Όταν όλες οι γήινες προσφυγές θα έχουν εξαντληθεί, δεν θα μένει πλέον παρά να ικετεύουμε τα θεία…

Το αδιέξοδο αυτό είναι παρόμοιο, σε όλη του την κλίμακα, με το αδιέξοδο στο οποίο έχουν βυθιστεί, από τα τέλη του 2014, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, σταματώντας τους σχεδιασμούς δράσης τους, “για να δώσουν μια ευκαιρία στο διάλογο”. Ξέρουμε την τύχη του: η δεξιά κυβέρνηση ξαναπήρε την αυτοπεποίθησή της και διέλυσε, τη μία μετά την άλλη, μια σειρά από κοινωνικές κατακτήσεις. 

Τόσο στον κοινωνικό χώρο όσο και στον περιβαλλοντικό, το συμπέρασμα είναι σαφές: η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν οι ηγεσίες είναι η γλώσσα της δύναμης. Πρέπει επομένως να οικοδομήσουμε ένα συσχετισμό δύναμης και, για να το καταφέρουμε, δεν υπάρχει παρά ένα μέσον: ενότητα των αγώνων για την κλιματική δικαιοσύνη και για την κοινωνική δικαιοσύνη, σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.

Daniel Tanuro

17/12/2018

Από το βέλγικο : Gauche Anticapitaliste

Μετάφραση στα ελληνικά: ΤΠΤ – Περιοδικό “4”

1Η Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή ή United Nations Framework Convention on Climate Change (https://unfccc.int/) ξεκίνησε από την συνθήκη που υπογράφηκε στο Ρίο ντε Ζανέιρο το 1992 και αποτελείται από 197 “μέρη” ή “εταίρους” (“parties”), που από το 1995 συνέρχονται ετησίως στη Συνδιάσκεψη των Μερών ή COP (Conference of parties). Η τελευταία (24η) διεξήχθη στο Κατόβιτσε της Πολωνίας, στις 1-14 Δεκεμβρίου 2018. [Σημειώσεις του μεταφραστή].

2Η Διακυβερνητική ομάδα ειδικών για την εξέλιξη του κλίματος (ΔΟΕΕΚ) ή Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) είναι η ομάδα ειδικών του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή. https://www.ipcc.ch/

3“Εθνικά καθορισμένες συμβολές” είναι οι στόχοι που υιοθετούν “εθνικά” οι κυβερνήσεις. Στη 19η COP είχαν ονομαστεί Intended Nationally Determined Contributions (INDCs) και στην 21η COP, στο Παρίσι, μετονομάστηκαν σε Nationally Determined Contributions (NDCs). Βλέπε π.χ. και το ελληνικό ΕΣΕΚ (Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα).

4Διάφορες διακυβερνητικές διαδικασίες συνεννόησης, χωρίς στόχους και δεσμεύσεις, για το κλίμα, όπως ο “Διάλογος Ταλανόα”, που θεσμοθετήθηκε στην 23η COP, βλ. https://talanoadialogue.com/, ή η High Ambition Coalition, που ξεκίνησε από τη την COP21 στο Παρίσι, που δεν έχει κάν συγκεκριμένα μέλη, κλπ.



Του Daniel Tanuro                                                                  Μετάφραση στα ελληνικά: ΤΠΤ – Περιοδικό “4”

Πηγή COP24: Μέσα στην καταστροφή, η κωμωδία συνεχίζει

Η Κίνα είναι ο No1 παραγωγός μελιού στον κόσμο. Το μισό μέλι που παράγεται παγκοσμίως είναι κινέζικο. Λόγω της πολύ χαμηλής τιμής του, οι ΗΠΑ επέβαλαν το 2001, δασμούς στις εισαγωγές κινεζικού μελιού ώστε να παραμείνει το δικό τους μέλι ανταγωνιστικό. Τότε όμως οι Κινέζοι τελειοποίησαν μια τεχνική υπερ-φιλτραρίσματος του μελιού που σκοπό είχε την αφαίρεση των γυρεόκοκκων ώστε να μην είναι δυνατή η γεωγραφική αλλά και βοτανική προέλευση του μελιού, με κανέναν τρόπο και στη συνέχεια ξεκίνησαν να το διακινούν μέσω άλλων χωρών (στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η Ελλάδα) ώστε να αποφύγουν τους δασμούς. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υποβαθμιστεί το μέλι παγκοσμίως!


Σήμερα, περισσότερα απ’ τα τρία τέταρτα του μελιού που πωλούνται στις ΗΠΑ δεν είναι ακριβώς αυτό που παράγουν οι μέλισσες, σύμφωνα με τον FSN (Food Safety News). Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι στις περισσότερες περιπτώσεις είχε αφαιρεθεί η γύρη με ειδικό φιλτράρισμα, ενώ το προϊόν συνέχιζε να πουλιέται με την ένδειξη “ΜΕΛΙ” στην ετικέτα του.

Η κατάργηση αυτών των μικροσκοπικών σωματιδίων (γυρεόκοκκων) που βρίσκονται στα άνθη και περνούν στο νέκταρ, καθώς οι μέλισσες το μετατρέπουν σε μέλι, έρχεται σε αντίθεση με τα πρότυπα ποιότητας που έχουν θέσει οι περισσότεροι οργανισμοί τροφίμων στον κόσμο. Και ο FSN και ηΠαγκόσμια Οργάνωση Υγείας αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποδέχονται ότι χωρίς την γύρη δεν υπάρχει κανένας τρόπος να προσδιοριστεί η προέλευση του μελιού και κατά συνέπεια αν προέρχεται από νόμιμες και ασφαλείς πηγές.

Στις ΗΠΑ η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων αναφέρει ότι κάθε μέλι που έχει φιλτραριστεί με αυτόν τον τρόπο και δεν περιέχει ίχνος γύρης, δεν μπορεί να θεωρείται μέλι. Ωστόσο όμως η ίδια δεν ελέγχει το μέλι που διακινείται στην χώρα.

Αριστερά “αγνό” μέλι όπως φαίνεται στο μικροσκόπιο. Δεξιά μέλι που του αφαιρέθηκε η γύρη ώστε να είναι αδύνατος ο εντοπισμός της γεωγραφικής προέλευσης.
Αυτή η διαδικασία φιλτραρίσματος είναι μια διαδικασία υψηλής τεχνολογίας όπου το μέλι θερμαίνεται και στη συνέχεια του ασκείται μεγάλη πίεση ώστε να περάσει από τις εξαιρετικά μικρές οπές των ειδικών αυτών φίλτρων που του αφαιρούν τους γυρεόκοκκους. Αυτό το φίλτρο δεν έχει καμία σχέση με το φίλτρο που χρησιμοποιεί ο μελισσοκόμος. Τα κοινά φίλτρα που χρησιμοποιούνται για να αφαιρέσουν κεριά, νεκρές μέλισσες κτλ έχουν οπές μεγέθους 400 – 600 μικρόν. Οι γυρεόκκοκοι έχουν μέγεθος από 10 έως 100 μικρόν. Η γύρη πέρα απ’ την θρεπτική αξία που προσθέτει στο μέλι είναι και ο μόνος τρόπος να καθοριστεί και η γεωγραφική αλλά και η βοτανική του προέλευση.Πρόκειται για μια τεχνική που τελειοποιήθηκε από τους Κινέζους, οι οποίοι στη συνέχεια εξάγουν παρανόμως τόνους μελιού.

Ο FSN πήρε ξανά δείγματα από διάφορα καταστήματα των ΗΠΑ, αφού σε προηγούμενη έρευνα είχε βρει μέλι το οποίο είχε απαγορευτεί στην Ευρώπη ως μη ασφαλές, λόγω της παρουσίας αντιβιοτικών, βαρέων μετάλλων αλλά και έλλειψης γύρης. Συνολικά, αυτή τη φορά, εξέτασε 60 δείγματα από 10 περιφέρειες της Κολούμπια. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τον Vaughn Bryant κορυφαίο μελλισοπαλυνολόγο, ειδικευμένο στον εντοπισμό γύρης στο μέλι, διευθυντή του Παλυνολογικού Ερευνητικού Εργαστηρίου του Πανεπιστημίου του Τέξας. 


Σάλτσα μελιού απ’ τα KFC η οποία περιέχει μόλις 7% αληθινό μέλι, ενώ τελικά όπως φαίνεται απ’ τα συστατικά της περιέχει σιρόπι καλαμποκιού. Ο ορισμός της παραπλάνησης του καταναλωτή.
Διαπιστώθηκαν αναλυτικά τα εξής:

Στο 76% των δειγμάτων που πωλούνταν σε παντοπωλεία έχει αφαιρεθεί η γύρη. Τα καταστήματα τα οποία ελέγχθηκαν ήταν τα TOP Food, Giant Eagle, Safeway, QFC, Kroger, Metro Market, Harris Teeter, A&P, Stop & Shop και King Soopers.

Στο 100% των δειγμάτων που πωλούνταν σε καταστήματα υγιεινής διατροφής έχει αφαιρεθεί η γύρη. Τα καταστήματα που ελέγχθηκαν ήταν τα Walgreens, Rite-Aid και CVS Pharmacy.

Στο 77% των δειγμάτων που πωλούνταν από πολυκαταστήματα έχει αφαιρεθεί η γύρη. Αυτά ήταν τα Costco, Sam’s Club, Walmart, Target και H-E-B.

Στο 100% των δειγμάτων που πωλούνταν σε μικρές ατομικές μερίδες έχει αφαιρεθεί η γύρη. Αυτά διατίθονταν στα καταστήματα Smucker, McDonald’s και KFC.
Αντίθετα σε όλα τα δείγματα που προέρχονταν από λαϊκές αγορές απ’ ευθείας από πιστοποιημένους μελισσοκόμους και καταστήματα όπως τα PCC and Trader Joe’s βρέθηκε ότι δεν είχαν υποστεί φιλτράρισμα.


Ατομικές μερίδες αγνού μελιού όπως αναγράφεται στις ετικέτες των McDonald’s. Σε έλεγχο που τους έγινε δεν περιείχαν ίχνος γύρης ώστε να μην προκύπτει η χώρα προέλευσης.
Σε δείγματα που προέρχονταν από καταστήματα βιολογικών τροφίμων, τα 5 από τα 7 που ελέγχθηκαν (71%) περιείχαν γύρη κανονικά. Όλα τα δείγματα βιολογικών μελιών προέρχονταν από την Βραζιλία και το ανέγραφαν όπως πρέπει στην ετικέτα τους.

Σύμφωνα με ομοσπονδιακή έρευνα υπό την εποπτεία του USDA τουλάχιστον το 60% του ξένου μελιού που εισάγεται στις ΗΠΑ προορίζεται για τη βιομηχανία τροφίμων, ώστε να χρησιμοποιηθεί σε τρόφιμα που θα προκύψουν έπειτα από ψήσιμο όπως είναι διάφορες σάλτσες και άλλα επεξεργασμένα τρόφιμα. Μερικοί συσκευαστές μελιού στις ΗΠΑ δεν θέλουν να μιλήσουν για το πώς επεξεργάζονται τα εμπορεύματά τους.

Ένας που το έκανε ήταν ο Bob Olney από την Honey Tree Inc. στο Μίσιγκαν ο οποίος πωλεί το μέλι σε ειδική συσκευασία με το Γουίνι το Αρκουδάκι στην αλυσίδα καταστημάτων Walmart. Στις αναλύσεις που του έγιναν βρέθηκε ότι η γύρη είχε αφαιρεθεί από το Γουίνι του… Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι το μέλι του ήρθε από προμηθευτές του στη Μοντάνα, τη Βόρεια Ντακότα και την Αλμπέρτα. Δήλωσε ότι «Το μέλι φιλτράρεται για να αποκτήσει μια κρυστάλλινη υφή την οποία προτιμούν οι αγοραστές στη Βόρεια Αμερική.»

Ο Γουίνι της Honey Tree Inc που ελέγχθηκε και βρέθηκε χωρίς γύρη και δεξιά της ίδιας εταιρίας σιρόπι με άρωμα μέλι.
Οι συσκευαστές της εταιρίας Silverbow Honey πρόσθεσαν επίσης ότι «Τα παντοπωλεία θέλουν το μέλι τους να παραμένει για μεγαλύτερο διάστημα σε ρευστή μορφή και να μην κρυσταλλώνει γιατί είναι αντιεμπορικό.»

Ο Ernie Groeb πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Groeb Farms Inc. η οποία αυτοαποκαλείται ως η μεγαλύτερη εταιρία τυποποίησης και συσκευασίας μελιού παγκοσμίως, αναφέρει ότι δεν υπάρχει καμία συγκεκριμένη απαίτηση για την περιεκτικότητα σε γύρη, του μελιού που αγοράζουν. Ο Groeb διαθέτει το μέλι στη λιανική αγορά με την επωνυμία Miller’s και ισχυρίζεται ότι είναι 100% αγνό μέλι, εμπιστεύεται τους προμηθευτές του, οι οποίοι το χαρακτηρίζουν ως ακατέργαστο και ότι απλώς η εταιρία του δεν απαιτεί από αυτούς να περιέχει ή όχι γύρη.

Γιατί όμως να αφαιρέσει κάποιος τη γύρη;
Η γύρη συχνά αφαιρείται γιατί συμβάλει στην ταχύτερη κρυστάλλωση του μελιού και γιατί χωρίς αυτήν το μέλι αποκτά μια πιο “κρυστάλλινη” και διαυγή εμφάνιση, που το καθιστά πιο εμπορικό. Και ενώ και σε αυτές τις περιπτώσεις η ποιότητα του μελιού υποβαθμίζεται, σε καμία δεν αφαιρείται εντελώς. Ο μόνος λόγος ο οποίος δικαιολογεί την ολική απουσία γύρης στο μέλι είναι η απόκρυψη της προέλευσης. Ο Mark Jensen, πρόεδρος της Αμερικανικής Ένωσης Παραγωγών Μελιού, δήλωσε ότι«Δεν γνωρίζω κανέναν παραγωγό μελιού που κάνει κάτι τέτοιο. Η ολική απομάκρυνση της γύρης μπορεί να επιτευχθεί μόνο με ειδικά φίλτρα και είναι μια αρκετά κοστοβόρα διαδικασία η οποία υποβαθμίζει και την ποιότητα του μελιού. Για ποιο λόγο να κάνει κάποιος κάτι τέτοιο; Κατά την άποψή μου υπάρχει λόγος να γίνει κάτι τέτοιο μόνο σε μέλια που εισέρχονται στην χώρα από το εξωτερικό. Πιστεύω ότι μέλι Κινεζικής προέλευσης έχει υπερ-φιλτραριστεί και εισέρχεται στη χώρα κατά παράβαση του ομοσπονδιακού νόμου.»

Ο Richard Adee είναι ιδιοκτήτης της Adee Honey Farms η οποία διαθέτει 80.000 κυψέλες, οι οποίες βρίσκονται διασκορπισμένες σε πολλές πολιτείες και παράγει γύρω στους 7.000 τόνους ετησίως, ενώ νοικιάζει και μελίσσια σε γεωργικές επιχειρήσεις ώστε μέσω της επικονίασης να αυξήσουν την παραγωγή. Σε ερώτηση που του έγινε δήλωσε ότι «το μέλι εδώ και χιλιάδες χρόνια είναι γνωστό για τη γεύση και τη θρεπτική αξία του και ουσιαστικά αυτά είναι που αφαιρούνται με το φιλτράρισμα. Υπάρχει μόνο ένας λόγος για να κάνει κάποιος κάτι τέτοιο και αυτό δεν είναι σωστό… Όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό γίνεται για να μην μπορεί να γίνει γνωστή η χώρα προέλευσης, αλλά όλοι γνωρίζουμε επίσης ότι σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις προέρχεται απ’ την Κίνα.»


Η Sioux Honey Association η οποία θεωρείται η μεγαλύτερη εισαγωγέας μελιού στις ΗΠΑ, ρωτήθηκε για το θέμα και συγκεκριμένα γιατί στα εισαγόμενα μέλια παρατηρείται απουσία γύρης, για το τι είδους σχέση έχει η εταιρία με τους προμηθευτές της και αν το μέλι έρχεται φιλτραρισμένο ή φιλτράρεται στη συνέχεια από τους ίδιους. Αρνήθηκε επανειλημμένως να σχολιάσει.
Γυρεόκοκκοι διαφόρων φυτών όπως φαίνονται στο μικροσκόπιο.
Ο Eric Wenger, διευθυντής της Golden Heritage Foods, της τρίτης μεγαλύτερης εταιρίας συσκευασίας μελιού στις ΗΠΑ, δήλωσε ότι η εταιρεία του δεν αγοράζει κινέζικο μέλι. «Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι είδους τεχνάσματα κάνουν ορισμένοι μεσάζοντες για να πουλήσουν κινέζικο μέλι, φιλτράροντας το και αναμιγνύοντας το με ντόπια μέλια ή ακόμα και σιρόπια. Οι μεσάζοντες γνωρίζουν καλά ότι η απουσία γύρης στο μέλι λειτουργεί αποθαρρυντικά για τους αγοραστές, καθώς δεν είναι εφικτή η προέλευσή του και γι αυτό καταφεύγουν σε προσμίξεις με ντόπια μέλια.» Σύμφωνα με τον ίδιο η εταιρία του πραγματοποιεί ελέγχους στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και η ανάλυση γύρης κατά την αγορά ξένων μελιώνειδικά από χώρες όπως η Ινδία, το Βιετνάμ και άλλες που έχουν ή είχαν σχέσεις με την αγορά της Κίνας.

Τι συμβαίνει με το Κινέζικο μέλι;
Το Κινεζικό μέλι είχε ανέκαθεν κακή φήμη στις ΗΠΑ, οι οποίες μάλιστα επέβαλαν περιορισμούς μέσω δασμών και φόρων στις εισαγωγές Κινεζικού μελιού για να σταματήσει η τεράστια εισροή η οποία είχε κατακλύσει την αγορά με πάμφθηνο αλλά υποβαθμισμένο μέλι. Οι ντόπιοι μελισσοκόμοι πήραν ανάσα καθώς γι αυτούς ήταν σχεδόν αδύνατον να ανταγωνιστούν αυτές τις τιμές. Όμως οι Κινέζοι οι οποίοι εκτός των άλλων επιδοτούνται από την κυβέρνησή τους για τις εξαγωγές, για να αποφύγουν τα νέα αυξημένα τιμολόγια ξεκίνησαν αμέσως να διακινούν το μέλι μέσω τρίτων χωρών. Αφού το φίλτραραν ώστε να μην προκύπτει στις αναλύσεις η γεωγραφική προέλευση, άλλαζαν τα έγγραφα των ναυτιλιακών με σκοπό να φαίνεται ότι εισάγεται μέλι από χώρες άνευ δασμών.

Παρ’ όλα αυτά στις ΗΠΑ οι περισσότεροι αγοραστές γνώριζαν για τις Κινεζικές αλχημείες καθώς κάτι τέτοιο ήταν φανερό απ’ το πολύ χαμηλό κόστος. Η FDA (U S Food and Drug Administration) είτε λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος είτε πόρων, δεν επιθεωρεί το εισαγόμενο μέλι όπως πρέπει. Πάντως ο οργανισμός είχε δημοσιοποιήσει κατά καιρούς ότι παρατήρησε σε μέλια που εισέρχονταν από την Κίνα υπολειμματικότητα σε χλωραμφενικόλη αλλά και άλλων παράνομων αντιβιοτικών, που χρησιμοποιούνται σε ζώα, τα οποία είναι επικίνδυνα για τον άνθρωπο και μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και στον θάνατο. Τις περισσότερες φορές η νοθεία δεν γινόταν αντιληπτή. Κάποιες μόνο φορές η FDA κατάφερε να την εντοπίσει.

Προϊόντα Smucker’s με κινεζικό μέλι, αντίστοιχα με αυτά που βρέθηκαν να περιέχουν υπολείμματα παράνομων αντιβιοτικών.
Σε μια περίπτωση που πιάστηκε πριν από 10 χρόνια, μολυσμένο κινεζικό μέλι είχε σταλθεί στον Καναδά και στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε μια αποθήκη στο Χιούστον, όπου πωλήθηκε στην εταιρεία κατασκευής μαρμελάδων και γλυκών Smucker’s και στην αλυσίδα αρτοποιείων Sara Lee. Μέχρι η FDAνα εντοπίσει ότι διακινείται μέλι με υπολείμματα αντιβιοτικών, στα Smucker’s είχαν ήδη πουληθεί12.040 συσκευασμένα μέλια αλλά και μισό εκατομμύριο προϊόντα που περιείχαν στα συστατικά τους το συγκεκριμένο μέλι.
Τότε κάποιοι συσκευαστές αφού θορυβήθηκαν άρχισαν να αναρωτιούνται τι είδους μέλι είναι αυτό που διακινούν και έτσι ξεκίνησαν να στέλνουν δείγματα για ανάλυση σε ιδιωτικά εργαστήρια, τα οποία έλεγχαν για παρουσία φαρμάκων, τυχόν αναμείξεις με σιρόπια καλαμποκιού ή 13 άλλες παράνομες γλυκαντικές ουσίες, αλλά κανένα από αυτά τα τεστ, όσο εξελιγμένο κι αν ήταν δεν μπορούσε να προσδιορίσει την γεωγραφική προέλευση όταν είχε αφαιρεθεί η γύρη. Όλοι οι επιστήμονες και οι ειδικοί δηλώνουν ότι οι γυρεόκοκκοι είναι η μόνη αλάνθαστη απόδειξη της προέλευσης, κάτι σαν δαχτυλικό αποτύπωμα ενός μελιού.

Ελληνικό μέλι πευκοσουσούρας στο μικροσκόπιο. Διακρίνονται ξεκάθαρα οι γυρεόκοκκοι του πεύκου και της ερείκης.
Στις ΗΠΑ εισήχθησαν 208.000 τόνοι μελιού τους τελευταίους 18 μήνες. Σχεδόν το 60% προήλθε από χώρες της Ασίας – παραδοσιακά σημεία “βάπτισης” από παράνομες δραστηριότητες κινεζικού μελιού. Οι 45.000 τόνοι προέρχονταν αποκλειστικά από την Ινδία. Ταυτόχρονα υπάρχουν ένα σωρό ιστοσελίδες στο διαδίκτυο που προσφέρονται να μεταφορτώσουν παράνομα μέλι αλλά και δεκάδες άλλα προϊόντα από την Κίνα, στην οποία οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει έξτρα δασμούς.

Η FDA έχει κάνει ξεκάθαρο στην βιομηχανία μελιού των ΗΠΑ με επιστολή της, ότι μέλι το οποίο έχει υπερ-φιλτραριστεί και του έχει αφαιρεθεί η γύρη δεν θεωρείται μέλι. Έχουν καταστήσει σαφές μέσω της εκπροσώπου τύπου Tamara Ward, ότι «Δεν μπορούμε να σταματήσουμε όλες τις εισαγωγές φιλτραρισμένων μελιών γιατί δεν ελέγχουμε όλα τα μέλια. Εάν εντοπιστεί μέλι το οποίο έχει φιλτραριστεί σαφώς και του αρνούμαστε την είσοδο στη χώρα.»


Ελληνικό μέλι πευκοσουσούρας στο μικροσκόπιο. Διακρίνονται ξεκάθαρα οι γυρεόκοκκοι του πεύκου και της ερείκης.
Πολλοί στη βιομηχανία μελιού όμως αμφιβάλλουν για το κατά πόσον αυτό θα έχει αποτέλεσμα καθώς θεωρούν ότι η FDA δεν ελέγχει περισσότερο από το 5% του συνόλου που εισάγεται. Από τον FSN μάλιστα δηλώνουν ότι οι ομοσπονδιακές αρχές για την ασφάλεια των τροφίμων αρνήθηκαν να εξετάσουν τα δείγματα του Bryant και να τους εξηγήσουν τι προτίθενται να κάνουν σχετικά με την πώληση του μελιού που αποδεικνύεται ότι είναι νοθευμένο.

Μεγάλοι οργανισμοί καθορισμού προτύπων ασφάλειας τροφίμων, όπως ο Codex Alimentarius των Ηνωμένων Εθνών, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων λένε ότι η εσκεμμένη αφαίρεση της γύρης είναι επικίνδυνη διότι καταργεί τη δυνατότητα των καταναλωτών και των αρχών να προσδιορίσουν την χώρα καταγωγής. «Η αφαίρεση της γύρης κάνει τον προσδιορισμό της βοτανικής και γεωγραφικής προέλευσης του μελιού αδύνατη», λέει η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το μέλι. Το ίδιο ακριβώς μας απάντησε και ο καθηγητής μελισσοκομίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ανδρέας Θρασυβούλου.

Απ’ την άλλη το πρότυπο της επιτροπής Codex για το μέλι, το οποίο καθορίζει τις αρχές για το διεθνές εμπόριο τροφίμων, απεφάνθη ότι «Εκτός από κάποιες ξένες ύλες, όπως είναι το κερί, νεκρές μέλισσες, κομμάτια ξύλου ή πρόπολη απ’ τα πλαίσια, που αφαιρούνται παραδοσιακά απ’ τους μελισσοκόμους με ένα “ελαφρύ” φιλτράρισμα, καμία άλλη ουσία δεν επιτρέπεται να αφαιρεθεί από το μέλι.» Μάλιστα όρισε και το ελάχιστο επιτρεπτό μέγεθος των οπών του φίλτρου, στα 0,2 χιλιοστά, με τα οποία είναι δυνατόν να απομακρυνθούν τα κεριά, μέρη μελισσών και οι υπόλοιπες ξένες ουσίες χωρίς να επηρεάζεται η γύρη που περιέχει το μέλι.

Ελληνικό μέλι με γυρεόκοκκους καστανιάς.
Η Ελλάδα ως ενδιάμεσος διανομέας παράνομα φιλτραρισμένου μελιού.
Ο FSN ζήτησε από τον Vaughn Bryant να αναλύσει και άλλα μέλια που συσκευάζονταν στην Ιταλία, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Τασμανία και τη Νέα Ζηλανδία, για να προσπαθήσει να πάρει μια αίσθηση για το κατά πόσον τα πρότυπα του Codex για την γύρη είχαν εισακουστεί. Σε όλα αυτά τα μέλια βρέθηκε γύρη εκτός από αυτά που προέρχονταν από την Ελλάδα… Τα Ελληνικά μέλια που ελέγχθηκαν δεν περιείχαν ίχνος γύρης! Στην πραγματικότητα επρόκειτο για κινέζικα μέλια τα οποία είχαν εισάγει διάφοροι Έλληνες τυποποιητές με σκοπό να τα προωθήσουν έπειτα στις ΗΠΑ για να γλιτώσουν τους δασμούς που έχουν επιβληθεί στην Κίνα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση επανειλημμένα τονίζει ότι πρώτη προτεραιότητα αποτελεί η διευκόλυνση του εμπορίου και όχι η ποιότητα ή η ασφάλεια των καταναλωτών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να κάνει τα στραβά μάτια αρκεί να κινείται το χρήμα… Είναι πλέον αρκετά εύκολο για έναν έμπορο, ο οποίος δεν χρειάζεται να έχει ουδέν μία σχέση με την μελισσοκομία, να εισάγει μέλι από την Κίνα σε εξευτελιστικές τιμές, (των 0,50 λεπτών και του 1 ευρώ το κιλό) του οποίου η γύρη έχει αφαιρεθεί, ή αφαιρείται από τον ίδιο και στη συνέχεια να το αναμίξει με Ελληνικά μέλια στα οποία η γύρη υφίσταται κανονικά. Στις αναλύσεις που θα του γίνουν θα παρατηρηθεί μεν αραιής πυκνότητας γύρη, το μέλι του όμως θα κυκλοφορήσει με τις ευλογίες της ΕΕ και στην χειρότερη περίπτωση θα αναγράφει στην ετικέτα ως προέλευση την ΕΕ.

Αντίστοιχα πάλι όταν ξεκίνησαν να εισέρχονται στην Ευρώπη, μέλια τα οποία είχαν συλλεχθεί από καλλιέργειες γενετικά τροποποιημένων φυτών, όπως για παράδειγμα το Μεξικό και οι Ευρωπαίοι μελισσοκόμοι ζήτησαν να γίνει διάκριση, με ειδική σήμανση στην ετικέτα η οποία να αναφέρει ότι το μέλι εμπεριέχει γενετικά τροποποιημένη γύρη, η ΕΕ αποφάνθηκε ότι έτσι δεν ευνοείται το εμπόριο και ότι αν συμβεί κάτι τέτοιο (να μπει δηλαδή αυτή η σήμανση στο μέλι) οι καταναλωτές δεν θα προτιμήσουν το συγκεκριμένο μέλι, υποστηρίζοντας ουσιαστικά τα συμφέροντα των μεσαζόντων διακινητών.

Ποτέ δεν θα ξέρεις τι μέλι τρως.
Ως καταναλωτές δεν έχετε την δυνατότητα στις περισσότερες περιπτώσεις να γνωρίζετε την προέλευση του μελιού που αγοράζετε. Η πλειοψηφία των δειγμάτων που ανέλυσε ο Bryant δεν περιείχαν ίχνος γύρης, ενώ ήταν επώνυμα συσκευασμένα μέλια και πωλούνταν από μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων. Πολλά από αυτά είχαν ξένη επωνυμία αλλά αρκετά όπως το Safeway και το Wegmans είχαν αμερικάνικη. Το ποιος κάνει την εμφιάλωση αποτελεί μυστήριο. Οι μεγάλες αλυσίδες παντοπωλείων δεν έχουν βοηθήσει καθόλου στον εντοπισμό της προέλευσης των μελιών που πουλούν στα ράφια τους.

Γυρεόκοκκοι διαφόρων φυτών.
Για παράδειγμα όταν ο FSN αναζητούσε την προέλευση εννέα δειγμάτων που είχαν φιλτραριστεί και διακινούνταν από τα QFC, τα Fred Meyer και τα King Sooper, οι διάφοροι αριθμοί εξυπηρέτησης πελατών οδηγούσαν όλοι στην Kroger της οποίας οι απαντήσεις ήταν πανομοιότυπες «Δεν μπορούμε να σας δώσουμε τέτοιες πληροφορίες.»

Η Jessica Carlson, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της Target αρνήθηκε να πει αν η εταιρία που εκπροσωπεί ή οι προμηθευτές της προέβησαν στην αφαίρεση της γύρης. Παρόμοιες ήταν οι απαντήσεις και των εκπροσώπων της Safeway, της Walmart και της Giant Eagle. Ένας εκπρόσωπος της φαρμακευτικής Rite Aid Pharmacy, δήλωσε ότι «αν δεν σημειώνεται ότι προέρχεται από την Κίνα, τότε μάλλον προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες.» Όταν ρωτήθηκε επίμονα να αποκαλύψει την χώρα προέλευσης τότε υποσχέθηκε ότι θα μάθει και θα ενημερώσει. Ούτε η Rite Aid, ούτε η Walgreen ούτε και η CVS έχουν δώσει ακόμα οποιαδήποτε πληροφορία.

Μόνο δύο μικρότερες εταιρίες, οι αλυσίδες καταστημάτων τροφίμων Haggen και τα Metropolitan Market που πουλούσαν μέλι χωρίς ίχνος γυρεόκοκκων δεν ήταν ντροπαλές σχετικά με την προέλευση του μελιού τους. Τα Haggen δήλωσαν ότι αγοράζουν το μέλι από την Golden Heritage και τα Metropolitan Market από την Bee Maid Honey έναν συνεταιρισμό Καναδών μελισσοκόμων.

Γύρη; Ποιος νοιάζεται.
Γιατί θα πρέπει οι καταναλωτές να νοιάζονται για το αν έχει αφαιρεθεί η γύρη απ’ το μέλι τους; «Το αγνό μέλι θεωρείται ότι έχει πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες» λέει η Kathy Egan, διαιτολόγος στο Κολέγιο του Τιμίου Σταυρού στο Γούστερ της Μασαχουσέτης. «Βοηθάει σε παθήσεις του στομάχου, της αναιμίας και σε διάφορες αλλεργίες. Αυτές οι ιδιότητες βρίσκονται μόνο στα μέλια που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία.» Μεγάλο μέρος της θρεπτικής αξίας του μελιού βρίσκεται στη γύρη.

Υπάρχει τεράστια ποικιλία μεταξύ των μελιών. Διαφέρουν μεταξύ τους ως προς το χρώμα, το άρωμα, τη γεύση, την ρευστότητα αλλά και την ταχύτητα κρυστάλλωσης. Είναι η φυτική προέλευση αυτή που καθορίζει αυτούς τους παράγοντες. Οι ιστορικοί τροφίμων λένε ότι το 1950 ένα τυπικό παντοπωλείο μπορούσε να προσφέρει τρεις ή τέσσερις διαφορετικές ποικιλίες μελιού. Σήμερα υπάρχουν καταστήματα που διαθέτουν 40 με 50 διαφορετικά είδη.

Ωστόσο, ακόμη και οι πιο προσεκτικοί μελισσοκόμοι μπορούν να κάνουν λάθος σχετικά με τις πληροφορίες που παρέχουν στην ετικέτα τους. Σε 2000 δείγματα, από μελισσοκόμους, συσκευαστές και εισαγωγείς μελιού, που εξέτασε ο Bryant υπήρχαν αρκετά λάθη σχετικά με την φυτική προέλευση. Βρέθηκαν μέλια που ανέγραφαν ότι προέρχονται από φασκόμηλο, άνθη πορτοκαλιάς, φαγόπυρο και οξύδεντρο, αλλά κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιωνόταν από την ανάλυση των γυρεόκοκκων.


Το μέλι από οξύδεντρο (sourwood) είναι ένα απ’ τα πιο εμπορικά μέλια στις ΗΠΑ, έχει ζήτηση ανάλογη του θυμαριού στην Ελλάδα.
Περισσότερα από 60 δείγματα του Bryant πωλούνταν ως μέλι βατομουριάς αλλά στην ανάλυση βρέθηκε ότι περιείχαν τριφύλλι και αγριολούλουδα σε μεγαλύτερο ποσοστό απ’ το βατόμουρο. Εδώ στις περισσότερες περιπτώσεις δεν μιλάμε για εσκεμμένη απάτη. Είναι γεγονός ότι οι μελισσοκόμοι δεν μπορούν να ελέγξουν που θα βοσκήσουν οι μέλισσες τους και έτσι κάνουν εικασίες με βάση την εμπειρία τους. Ο Bryant προσέθεσε ότι «Νομίζω ότι χρειαζόμαστε μια νομοθεσία περί σήμανσης στις ΗΠΑ, όπως ισχύει και στις άλλες χώρες» Στην Ελλάδα υπάρχει πάντως νομοθεσία για τις αμιγείς ποικιλίες μελιών και τα ποσοστά γυρεόκοκκων που πρέπει να περιέχουν ώστε να μπορούν να πάρουν την ονομασία.

Γιατί η FDA δεν κάνει κάτι;
Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά γιατί η FDA έχει αγνοήσει επανειλημμένως τις εκκλήσεις του Κογκρέσου, τους ίδιους τους μελισσοκόμους, αλλά και την βιομηχανία του μελιού γενικότερα. Η Nancy Gentry ιδιοκτήτρια της μικρής μελισσοκομικής επιχείρησης Cross Creek Honey Company, δεν ανησυχεί καθόλου για την ποιότητα του μελιού που πουλάει. «Είναι από δική μου συγκομιδή. Τοποθετώ τα πλαίσια στον μελιτοεξαγωγέα όπου βγαίνει το μέλι με την φυγοκέντριση καθώς περιστρέφονται. Στη συνέχεια καθώς ρέει μέσα από ένα απλό φίλτρο που απομακρύνει τα κεριά και τις νεκρές μέλισσες, το εισάγουμε κατευθείαν στα βαζάκια. Το μέλι μου είναι απ’ ευθείας απ’ την κυψέλη. Αγνό.»


Το μέλι της Nancy Gentry.
Η ίδια αφιέρωσε μήνες μελετώντας τι κάνει ο υπόλοιπος κόσμος για να προστατεύσει τους καταναλωτές από το μολυσμένο και νοθευμένο μέλι, αλλά και πως θα κερδίσει και πάλι τη χαμένη εμπιστοσύνη τους. Η Gentry έγινε η ηγέτιδα της ανάπτυξης ενός εθνικού προτύπου για το μέλι. Τον Ιούλιο του 2009, η Φλόριντα υιοθέτησε αυτό το πρότυπο και όρισε την Διεύθυνση Ασφάλειας Τροφίμων του Τμήματος Γεωργίας και Προστασίας των Καταναλωτών ως υπεύθυνη επιβολής του. Από τότε ακολούθησε η Καλιφόρνια, το Ουισκόνσιν και η Βόρεια Καρολίνα. Αλλά κάπου εκεί έσβησε μέσα στον λαβύρινθο της γραφειοκρατίας.

Ο John Ambrose, μελισσοκόμος, καθηγητής και εντομολόγος στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, προσπάθησε να πείσει την FDA ότι ένα ενιαίο εθνικό πρότυπο για το μέλι θααποτρέψει την πώληση νοθευμένου μελιού. Ο οργανισμός του υποσχέθηκε ότι κάτι τέτοιο θα γίνει μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, αλλά τελικά δεν συνέβη ποτέ. Ο ίδιος ακολουθώντας το παράδειγμα της Gentry και αφού είδε ότι ένα εθνικό πρότυπο για το μέλι δεν ήταν δυνατόν να επιτευχθεί,συνέταξε ένα πολιτειακό πρότυπο για το μέλι στην Βόρεια Καρολίνα, το οποίο ήταν πολύ απλό.«Τίποτα δεν μπορεί να προστεθεί ή να αφαιρεθεί από το μέλι.» Αυτός είναι ο βασικός κανόνας. Έτσι αν κάποιος αφαιρέσει την γύρη ή προσθέσει υγρασία λόγω της πρόσμιξης με σιρόπι καλαμποκιού ή ζάχαρης τότε αυτομάτως θεωρείται νοθεία. Ο Ambrose λέει ότι ακόμα και έτσι όμως δεν μπορείς να είσαι 100% σίγουρος, παρά μόνο αν αγοράζεις απ’ ευθείας από έναν έμπιστο μελισσοκόμο.

Ο γερουσιαστής Charles Schumer, είναι ένας από τους τουλάχιστον 20 γερουσιαστές των ΗΠΑ, που έχουν ζητήσει επανειλημμένα από την FDA να ορίσει ένα εθνικό πρότυπο για το τι θεωρείται “αγνό μέλι” και παίρνει συνεχώς την ίδια απάντηση που παίρνει και ο Ambrose από το 1975.

«Θα είναι έτοιμο σύντομα.»

Του Στράτου Σαραντουλάκη – Ορεινό Μέλι.
Τα στοιχεία αντλήθηκαν από τον FSN.

Πηγή Πως η Κίνα υποβάθμισε το μέλι παγκοσμίως.

Τόσα πολλά βιβλία, τόσος λίγος χρόνος. Πολύ συχνά καταλήγουμε να αγοράζουμε βιβλία που ποτέ δεν διαβάζουμε. Η συνήθεια να αγοράζετε περισσότερα βιβλία από όσα μπορείτε να διαβάσετε συμβαίνει σε όλους και σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει μια
ιαπωνική λέξη που την περιγράφει τέλεια: Tsundoku και σημαίνει η συνήθεια της δημιουργίας στοίβας βιβλίων που δεν έχετε διαβάσει και μάλλον δεν θα διαβάσετε ποτέ. Το Tsundoku είναι ο ιαπωνικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα άτομο που κατέχει πολλά μη αναγνωσμένα βιβλία. Και είναι ένας όρος πολύ παλιός αφού έχει καταγραφεί από το 1879 όπου υπάρχει σε ένα ιαπωνικό σατιρικό κείμενο που αναφέρεται παιχνιδιάρικα σε έναν καθηγητή με μια μεγάλη συλλογή μη αναγνωσμένων βιβλίων

Η λέξη «doku»  σημαίνει «ανάγνωση». Και το «tsun» στο «tsundoku» προέρχεται από το «tsumu» –  που σημαίνει » συσσωρεύω».


Στην εποχή των ebooks, το “tsundoku” είναι ακόμα πιο συνηθισμένο αφού είναι εύκολο να βρεθεί πρόσβαση σε δωρεάν βιβλία τα οποία συνήθως απλά συσσωρεύονται διπλά σε φακέλους με χιλιάδες τραγούδια  που ποτέ δεν ακούμε..

Αν και σε κάποιους η χρήση της λέξης αυτής μπορεί να ακούγεται υποτιμητική , στην Ιαπωνία, η λέξη tsundoku δεν έχει αρνητική ερμηνεία. Οι άνθρωποι που το κάνουν τουλάχιστον σκοπεύουν να διαβάσουν τα βιβλία που αγοράζουν, σε αντίθεση με τους βιβλιομανείς, οι οποίοι συλλέγουν βιβλία μόνο για χάρη της κατοχής τους.

Η βιβλιοθήκη ενός ατόμου είναι συχνά μια συμβολική αναπαράσταση του μυαλού του. Ένας άνθρωπος που σταμάτησε να ενημερώνει την προσωπική του βιβλιοθήκη μπορεί να πιστεύει ότι ξέρει όλα όσα χρειάζεται και ότι δεν χρειάζεται να μάθει περισσότερα. Ο άνθρωπος με μια διαρκώς αναπτυσσόμενη βιβλιοθήκη έχει την ανάγκη να παραμείνει ανοικτός σε νέες ιδέες και γνώσεις.


Αντί λοιπόν να αισθάνεστε ένοχοι για βιβλία που δεν έχετε διαβάσει, θα πρέπει να το δείτε σαν μια ευκαιρία να αναβαθμίσετε τις γνώσεις σας, ή να βελτιώσετε τον εαυτό σας. Δεν είναι ποτέ αργά για να αρχίσετε να διαβάζετε ξανά!

Ο Edward Newton, ο οποίος ήταν ένας άπληστος συλλέκτης βιβλίων και έγραψε τρία βιβλία για το θέμα στις αρχές του 20ου αιώνα, το θέτει καλύτερα: «Ακόμα και όταν η ανάγνωση είναι αδύνατη, η παρουσία των βιβλίων που αποκτώνται παράγει μια τέτοια έκσταση που η αγορά περισσότερων βιβλίων από ότι μπορεί κανείς να προλάβει να διαβάσει δεν είναι τίποτα λιγότερο από την ψυχή που φτάνει προς το άπειρο …».Κερδίζουμε από τα βιβλία ακόμη και όταν δεν τα διαβάζουμε.

Τα μη αναγνωσμένα βιβλία παρηγορούν με ένα τρόπο που δεν μπορούν να το κάνουν τα βιβλία που έχετε ήδη διαβάσει. Ενώ στα βιβλία που έχετε διαβάσει, ξέρετε τι συμβαίνει, τα μη αναγνωσμένα βιβλία υπόσχονται άπειρες δυνατότητες. Υπάρχει μόνο η πρόβλεψη για το τι μπορούν να περιέχουν. η προσδοκία και ο ενθουσιασμός του ανεξερεύνητου . 


Πόσο μεγάλη είναι η δική σας μη αναγνωσμένη συλλογή βιβλίων ;


Πηγή Έχετε συνήθεια να μαζεύετε βιβλία τα οποία δεν έχετε διαβάσει ποτέ ; Tsundoku

Τόσα πολλά βιβλία, τόσος λίγος χρόνος. Πολύ συχνά καταλήγουμε να αγοράζουμε βιβλία που ποτέ δεν διαβάζουμε. Η συνήθεια να αγοράζετε περισσότερα βιβλία από όσα μπορείτε να διαβάσετε συμβαίνει σε όλους και σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει μια
ιαπωνική λέξη που την περιγράφει τέλεια: Tsundoku και σημαίνει η συνήθεια της δημιουργίας στοίβας βιβλίων που δεν έχετε διαβάσει και μάλλον δεν θα διαβάσετε ποτέ. Το Tsundoku είναι ο ιαπωνικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα άτομο που κατέχει πολλά μη αναγνωσμένα βιβλία. Και είναι ένας όρος πολύ παλιός αφού έχει καταγραφεί από το 1879 όπου υπάρχει σε ένα ιαπωνικό σατιρικό κείμενο που αναφέρεται παιχνιδιάρικα σε έναν καθηγητή με μια μεγάλη συλλογή μη αναγνωσμένων βιβλίων

Η λέξη «doku»  σημαίνει «ανάγνωση». Και το «tsun» στο «tsundoku» προέρχεται από το «tsumu» –  που σημαίνει » συσσωρεύω».


Στην εποχή των ebooks, το “tsundoku” είναι ακόμα πιο συνηθισμένο αφού είναι εύκολο να βρεθεί πρόσβαση σε δωρεάν βιβλία τα οποία συνήθως απλά συσσωρεύονται διπλά σε φακέλους με χιλιάδες τραγούδια  που ποτέ δεν ακούμε..

Αν και σε κάποιους η χρήση της λέξης αυτής μπορεί να ακούγεται υποτιμητική , στην Ιαπωνία, η λέξη tsundoku δεν έχει αρνητική ερμηνεία. Οι άνθρωποι που το κάνουν τουλάχιστον σκοπεύουν να διαβάσουν τα βιβλία που αγοράζουν, σε αντίθεση με τους βιβλιομανείς, οι οποίοι συλλέγουν βιβλία μόνο για χάρη της κατοχής τους.

Η βιβλιοθήκη ενός ατόμου είναι συχνά μια συμβολική αναπαράσταση του μυαλού του. Ένας άνθρωπος που σταμάτησε να ενημερώνει την προσωπική του βιβλιοθήκη μπορεί να πιστεύει ότι ξέρει όλα όσα χρειάζεται και ότι δεν χρειάζεται να μάθει περισσότερα. Ο άνθρωπος με μια διαρκώς αναπτυσσόμενη βιβλιοθήκη έχει την ανάγκη να παραμείνει ανοικτός σε νέες ιδέες και γνώσεις.


Αντί λοιπόν να αισθάνεστε ένοχοι για βιβλία που δεν έχετε διαβάσει, θα πρέπει να το δείτε σαν μια ευκαιρία να αναβαθμίσετε τις γνώσεις σας, ή να βελτιώσετε τον εαυτό σας. Δεν είναι ποτέ αργά για να αρχίσετε να διαβάζετε ξανά!

Ο Edward Newton, ο οποίος ήταν ένας άπληστος συλλέκτης βιβλίων και έγραψε τρία βιβλία για το θέμα στις αρχές του 20ου αιώνα, το θέτει καλύτερα: «Ακόμα και όταν η ανάγνωση είναι αδύνατη, η παρουσία των βιβλίων που αποκτώνται παράγει μια τέτοια έκσταση που η αγορά περισσότερων βιβλίων από ότι μπορεί κανείς να προλάβει να διαβάσει δεν είναι τίποτα λιγότερο από την ψυχή που φτάνει προς το άπειρο …».Κερδίζουμε από τα βιβλία ακόμη και όταν δεν τα διαβάζουμε.

Τα μη αναγνωσμένα βιβλία παρηγορούν με ένα τρόπο που δεν μπορούν να το κάνουν τα βιβλία που έχετε ήδη διαβάσει. Ενώ στα βιβλία που έχετε διαβάσει, ξέρετε τι συμβαίνει, τα μη αναγνωσμένα βιβλία υπόσχονται άπειρες δυνατότητες. Υπάρχει μόνο η πρόβλεψη για το τι μπορούν να περιέχουν. η προσδοκία και ο ενθουσιασμός του ανεξερεύνητου . 


Πόσο μεγάλη είναι η δική σας μη αναγνωσμένη συλλογή βιβλίων ;


Πηγή Έχετε συνήθεια να μαζεύετε βιβλία τα οποία δεν έχετε διαβάσει ποτέ ; Tsundoku

Τόσα πολλά βιβλία, τόσος λίγος χρόνος. Πολύ συχνά καταλήγουμε να αγοράζουμε βιβλία που ποτέ δεν διαβάζουμε. Η συνήθεια να αγοράζετε περισσότερα βιβλία από όσα μπορείτε να διαβάσετε συμβαίνει σε όλους και σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει μια
ιαπωνική λέξη που την περιγράφει τέλεια: Tsundoku και σημαίνει η συνήθεια της δημιουργίας στοίβας βιβλίων που δεν έχετε διαβάσει και μάλλον δεν θα διαβάσετε ποτέ. Το Tsundoku είναι ο ιαπωνικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα άτομο που κατέχει πολλά μη αναγνωσμένα βιβλία. Και είναι ένας όρος πολύ παλιός αφού έχει καταγραφεί από το 1879 όπου υπάρχει σε ένα ιαπωνικό σατιρικό κείμενο που αναφέρεται παιχνιδιάρικα σε έναν καθηγητή με μια μεγάλη συλλογή μη αναγνωσμένων βιβλίων

Η λέξη «doku»  σημαίνει «ανάγνωση». Και το «tsun» στο «tsundoku» προέρχεται από το «tsumu» –  που σημαίνει » συσσωρεύω».


Στην εποχή των ebooks, το “tsundoku” είναι ακόμα πιο συνηθισμένο αφού είναι εύκολο να βρεθεί πρόσβαση σε δωρεάν βιβλία τα οποία συνήθως απλά συσσωρεύονται διπλά σε φακέλους με χιλιάδες τραγούδια  που ποτέ δεν ακούμε..

Αν και σε κάποιους η χρήση της λέξης αυτής μπορεί να ακούγεται υποτιμητική , στην Ιαπωνία, η λέξη tsundoku δεν έχει αρνητική ερμηνεία. Οι άνθρωποι που το κάνουν τουλάχιστον σκοπεύουν να διαβάσουν τα βιβλία που αγοράζουν, σε αντίθεση με τους βιβλιομανείς, οι οποίοι συλλέγουν βιβλία μόνο για χάρη της κατοχής τους.

Η βιβλιοθήκη ενός ατόμου είναι συχνά μια συμβολική αναπαράσταση του μυαλού του. Ένας άνθρωπος που σταμάτησε να ενημερώνει την προσωπική του βιβλιοθήκη μπορεί να πιστεύει ότι ξέρει όλα όσα χρειάζεται και ότι δεν χρειάζεται να μάθει περισσότερα. Ο άνθρωπος με μια διαρκώς αναπτυσσόμενη βιβλιοθήκη έχει την ανάγκη να παραμείνει ανοικτός σε νέες ιδέες και γνώσεις.


Αντί λοιπόν να αισθάνεστε ένοχοι για βιβλία που δεν έχετε διαβάσει, θα πρέπει να το δείτε σαν μια ευκαιρία να αναβαθμίσετε τις γνώσεις σας, ή να βελτιώσετε τον εαυτό σας. Δεν είναι ποτέ αργά για να αρχίσετε να διαβάζετε ξανά!

Ο Edward Newton, ο οποίος ήταν ένας άπληστος συλλέκτης βιβλίων και έγραψε τρία βιβλία για το θέμα στις αρχές του 20ου αιώνα, το θέτει καλύτερα: «Ακόμα και όταν η ανάγνωση είναι αδύνατη, η παρουσία των βιβλίων που αποκτώνται παράγει μια τέτοια έκσταση που η αγορά περισσότερων βιβλίων από ότι μπορεί κανείς να προλάβει να διαβάσει δεν είναι τίποτα λιγότερο από την ψυχή που φτάνει προς το άπειρο …».Κερδίζουμε από τα βιβλία ακόμη και όταν δεν τα διαβάζουμε.

Τα μη αναγνωσμένα βιβλία παρηγορούν με ένα τρόπο που δεν μπορούν να το κάνουν τα βιβλία που έχετε ήδη διαβάσει. Ενώ στα βιβλία που έχετε διαβάσει, ξέρετε τι συμβαίνει, τα μη αναγνωσμένα βιβλία υπόσχονται άπειρες δυνατότητες. Υπάρχει μόνο η πρόβλεψη για το τι μπορούν να περιέχουν. η προσδοκία και ο ενθουσιασμός του ανεξερεύνητου . 


Πόσο μεγάλη είναι η δική σας μη αναγνωσμένη συλλογή βιβλίων ;


Πηγή Έχετε συνήθεια να μαζεύετε βιβλία τα οποία δεν έχετε διαβάσει ποτέ ; Tsundoku

Στους Ποιητές θα πέσει,
όπως πάντα,
ο κλήρος να γεμίσουν
την Κιβωτό
με συναισθήματα,
εμπειρίες,
ηλιοβασιλέματα, πρωτοβρόχια
και παπαρούνες των αγρών,
νιφάδες χιονιού τη νύχτα,
έρημες παραλίες
κι έναστρες νύχτες,
παιδικά παιχνίδια και φωνές,
γλυκά τραγούδια και βουνοκορφές,
ήρεμα συναισθήματα και αγάπες,
φιλίες και φιλιά,
χειρονομίες ανθρώπων
και παρήγορη ανθρωπιά,

γιατί, αφού ο επερχόμενος Κατακλυσμός
της Βάρβαρης,
Τεχνολογικής, Θεαματικής
και Καταναλωτικής Μαζοκρατίας
θα τα εξαφανίσει όλα,
ο μόνος τρόπος για να διασωθούν
είναι να τα ‘χουν αποθηκεύσει
οι Ποιητές,

κάπου,
για να τα ξαναθυμηθούν
και να τα χρησιμοποιήσουν
πάλι οι άνθρωποι,
επάνω στο όρος Αραράτ
της Μοναχικής τους Συνείδησης.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΛΕΖΟΣ

Πηγή Οι Ποιητές

Η Ελλάδα γεμίζει ανεμογεννήτριες! Ποτέ ξανά στην ιστορία της δεν έχει ζήσει υπό το πρόσχημα της «πράσινης ανάπτυξης» και της δήθεν «κλιματικής αλλαγής» παρόμοια οικολογική καταστροφή και μάλιστα σε μέχρι πρότινος παρθένα οικοσυστήματα! Το «γιατί» τοποθετούνται το γνωρίζουν όλοι τώρα πια!
Γεγονός είναι ότι μετά το τέλος των επιδοτήσεων θα βρεθούμε αντιμέτωποι με όλες τις βουνοκορφές της χώρας μας γεμάτες παλιο»σίδερα» και τσιμέντα! Υπάρχει Νόμος που υποχρεώνει τις εταιρείες αιολικής ενέργειας ( ; ), τους ιδιοκτήτες ( ; ), το κράτος ( ; ) να αποσυναρμολογούν και να απομακρύνουν τις ανεμογεννήτριες, τις βάσεις τους και όλες τις άλλες εγκαταστάσεις σε πάρκα που δεν βρίσκονται πια σε λειτουργία; Υπάρχει (έστω στα χαρτιά) Νόμος που να τους υποχρεώνει να αποκαταστήσουν το ρημαγμένο τοπίο μέσα σε καθορισμένη χρονική προθεσμία και με υψηλά πρόστιμα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης; Τι ισχύει για εταιρείες που έχουν κηρύξει πτώχευση; Τι ισχύει όταν υπάρχει άμεσος και έμμεσος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία;

Ανεμογεννήτριες ύψους 200μ έχουν βάσεις με θεμέλια βάθους 20-30μ και 3.500 τόνους μπετόν. Ποιές είναι οι επιπτώσεις μιας τέτοιας βάσης π.χ. για τον υδροφόρο ορίζοντα; Για τον πολίτη (ασχέτως αν δεν γίνεται σωστή εφαρμογή των κανονισμών) απαγορεύεται η εναπόθεση μπαζών επί του πεζοδρομίου ή άλλου δημόσιου κοινόχρηστου χώρου. Οι παραβάτες τιμωρούνται με πρόστιμο. Οι εταιρείες αιολικής ενέργειας που θα αφήνουν τόνους τσιμέντου και σκυροδέματος κάτω από την επιφάνεια της γης μέσα σε προστατευόμενες περιοχές, με τι πρόστιμα θα πρέπει τιμωρούνται; Με τι τρόπο θα αποσυναρμολογούνται τα πτερύγια των ανεμογεννητριών και πως θα γίνεται η διαχείριση των αποβλήτων (πολυεστέρας, εποξίνες, γυάλινες ίνες, ίνες άνθρακα κ.α.). Ποιές θα είναι οι επιπτώσεις για τη φύση και το έδαφος γύρω από την κάθε ανεμογεννήτρια τη στιγμή που θα πρέπει να αποσυναρμολογηθεί από ανειδίκευτα συνεργεία με τις ίνες άνθρακα και γυαλιού να απλώνονται σε μεγάλη έκταση καταστρέφοντας την περιοχή για πάντα;

Η γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος υπολογίζει μόνο για τη Γερμανία, λόγω των αιολικών πάρκων που θα τεθούν μέσα στα επόμενα χρόνια εκτός λειτουργίας, αυτά τα υλικά να ανέρχονται σε 20.000 τόνους το 2020 και αναμένει να αυξηθούν σε περίπου 40.000 τόνους το 2040. Στην Ελλάδα τι μας περιμένει; Είναι δυνατόν να πετάνε οι εταιρείες και οι ιδιοκτήτες το μπαλάκι στον κάθε φαλιρισμένο Δήμο; Μήπως πρέπει οργανωμένα να απαιτήσουμε από το νομοθέτη να μεριμνήσει σχετικά;

Αντί Αιολικό Μέτωπο Καρυστίας

Πηγή Εγκατελελειμμένα αιολικά πάρκα

Η Ελλάδα γεμίζει ανεμογεννήτριες! Ποτέ ξανά στην ιστορία της δεν έχει ζήσει υπό το πρόσχημα της «πράσινης ανάπτυξης» και της δήθεν «κλιματικής αλλαγής» παρόμοια οικολογική καταστροφή και μάλιστα σε μέχρι πρότινος παρθένα οικοσυστήματα! Το «γιατί» τοποθετούνται το γνωρίζουν όλοι τώρα πια!
Γεγονός είναι ότι μετά το τέλος των επιδοτήσεων θα βρεθούμε αντιμέτωποι με όλες τις βουνοκορφές της χώρας μας γεμάτες παλιο»σίδερα» και τσιμέντα! Υπάρχει Νόμος που υποχρεώνει τις εταιρείες αιολικής ενέργειας ( ; ), τους ιδιοκτήτες ( ; ), το κράτος ( ; ) να αποσυναρμολογούν και να απομακρύνουν τις ανεμογεννήτριες, τις βάσεις τους και όλες τις άλλες εγκαταστάσεις σε πάρκα που δεν βρίσκονται πια σε λειτουργία; Υπάρχει (έστω στα χαρτιά) Νόμος που να τους υποχρεώνει να αποκαταστήσουν το ρημαγμένο τοπίο μέσα σε καθορισμένη χρονική προθεσμία και με υψηλά πρόστιμα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης; Τι ισχύει για εταιρείες που έχουν κηρύξει πτώχευση; Τι ισχύει όταν υπάρχει άμεσος και έμμεσος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία;

Ανεμογεννήτριες ύψους 200μ έχουν βάσεις με θεμέλια βάθους 20-30μ και 3.500 τόνους μπετόν. Ποιές είναι οι επιπτώσεις μιας τέτοιας βάσης π.χ. για τον υδροφόρο ορίζοντα; Για τον πολίτη (ασχέτως αν δεν γίνεται σωστή εφαρμογή των κανονισμών) απαγορεύεται η εναπόθεση μπαζών επί του πεζοδρομίου ή άλλου δημόσιου κοινόχρηστου χώρου. Οι παραβάτες τιμωρούνται με πρόστιμο. Οι εταιρείες αιολικής ενέργειας που θα αφήνουν τόνους τσιμέντου και σκυροδέματος κάτω από την επιφάνεια της γης μέσα σε προστατευόμενες περιοχές, με τι πρόστιμα θα πρέπει τιμωρούνται; Με τι τρόπο θα αποσυναρμολογούνται τα πτερύγια των ανεμογεννητριών και πως θα γίνεται η διαχείριση των αποβλήτων (πολυεστέρας, εποξίνες, γυάλινες ίνες, ίνες άνθρακα κ.α.). Ποιές θα είναι οι επιπτώσεις για τη φύση και το έδαφος γύρω από την κάθε ανεμογεννήτρια τη στιγμή που θα πρέπει να αποσυναρμολογηθεί από ανειδίκευτα συνεργεία με τις ίνες άνθρακα και γυαλιού να απλώνονται σε μεγάλη έκταση καταστρέφοντας την περιοχή για πάντα;

Η γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος υπολογίζει μόνο για τη Γερμανία, λόγω των αιολικών πάρκων που θα τεθούν μέσα στα επόμενα χρόνια εκτός λειτουργίας, αυτά τα υλικά να ανέρχονται σε 20.000 τόνους το 2020 και αναμένει να αυξηθούν σε περίπου 40.000 τόνους το 2040. Στην Ελλάδα τι μας περιμένει; Είναι δυνατόν να πετάνε οι εταιρείες και οι ιδιοκτήτες το μπαλάκι στον κάθε φαλιρισμένο Δήμο; Μήπως πρέπει οργανωμένα να απαιτήσουμε από το νομοθέτη να μεριμνήσει σχετικά;

Αντί Αιολικό Μέτωπο Καρυστίας

Πηγή Εγκατελελειμμένα αιολικά πάρκα

Η Ελλάδα γεμίζει ανεμογεννήτριες! Ποτέ ξανά στην ιστορία της δεν έχει ζήσει υπό το πρόσχημα της «πράσινης ανάπτυξης» και της δήθεν «κλιματικής αλλαγής» παρόμοια οικολογική καταστροφή και μάλιστα σε μέχρι πρότινος παρθένα οικοσυστήματα! Το «γιατί» τοποθετούνται το γνωρίζουν όλοι τώρα πια!
Γεγονός είναι ότι μετά το τέλος των επιδοτήσεων θα βρεθούμε αντιμέτωποι με όλες τις βουνοκορφές της χώρας μας γεμάτες παλιο»σίδερα» και τσιμέντα! Υπάρχει Νόμος που υποχρεώνει τις εταιρείες αιολικής ενέργειας ( ; ), τους ιδιοκτήτες ( ; ), το κράτος ( ; ) να αποσυναρμολογούν και να απομακρύνουν τις ανεμογεννήτριες, τις βάσεις τους και όλες τις άλλες εγκαταστάσεις σε πάρκα που δεν βρίσκονται πια σε λειτουργία; Υπάρχει (έστω στα χαρτιά) Νόμος που να τους υποχρεώνει να αποκαταστήσουν το ρημαγμένο τοπίο μέσα σε καθορισμένη χρονική προθεσμία και με υψηλά πρόστιμα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης; Τι ισχύει για εταιρείες που έχουν κηρύξει πτώχευση; Τι ισχύει όταν υπάρχει άμεσος και έμμεσος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία;

Ανεμογεννήτριες ύψους 200μ έχουν βάσεις με θεμέλια βάθους 20-30μ και 3.500 τόνους μπετόν. Ποιές είναι οι επιπτώσεις μιας τέτοιας βάσης π.χ. για τον υδροφόρο ορίζοντα; Για τον πολίτη (ασχέτως αν δεν γίνεται σωστή εφαρμογή των κανονισμών) απαγορεύεται η εναπόθεση μπαζών επί του πεζοδρομίου ή άλλου δημόσιου κοινόχρηστου χώρου. Οι παραβάτες τιμωρούνται με πρόστιμο. Οι εταιρείες αιολικής ενέργειας που θα αφήνουν τόνους τσιμέντου και σκυροδέματος κάτω από την επιφάνεια της γης μέσα σε προστατευόμενες περιοχές, με τι πρόστιμα θα πρέπει τιμωρούνται; Με τι τρόπο θα αποσυναρμολογούνται τα πτερύγια των ανεμογεννητριών και πως θα γίνεται η διαχείριση των αποβλήτων (πολυεστέρας, εποξίνες, γυάλινες ίνες, ίνες άνθρακα κ.α.). Ποιές θα είναι οι επιπτώσεις για τη φύση και το έδαφος γύρω από την κάθε ανεμογεννήτρια τη στιγμή που θα πρέπει να αποσυναρμολογηθεί από ανειδίκευτα συνεργεία με τις ίνες άνθρακα και γυαλιού να απλώνονται σε μεγάλη έκταση καταστρέφοντας την περιοχή για πάντα;

Η γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος υπολογίζει μόνο για τη Γερμανία, λόγω των αιολικών πάρκων που θα τεθούν μέσα στα επόμενα χρόνια εκτός λειτουργίας, αυτά τα υλικά να ανέρχονται σε 20.000 τόνους το 2020 και αναμένει να αυξηθούν σε περίπου 40.000 τόνους το 2040. Στην Ελλάδα τι μας περιμένει; Είναι δυνατόν να πετάνε οι εταιρείες και οι ιδιοκτήτες το μπαλάκι στον κάθε φαλιρισμένο Δήμο; Μήπως πρέπει οργανωμένα να απαιτήσουμε από το νομοθέτη να μεριμνήσει σχετικά;

Αντί Αιολικό Μέτωπο Καρυστίας

Πηγή Εγκατελελειμμένα αιολικά πάρκα

«Η κοιλιοκάκη και, γενικότερα, η δυσανεξία στη γλουτένη είναι ένα αυξανόμενο πρόβλημα παγκοσμίως, αλλά κυρίως στη Αμερική και την Ευρώπη, όπου υπολογίζεται ότι το 5% του πληθυσμού πάσχει από αυτό».Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Interdisciplinary Toxicology  το 2013, αγνοήθηκε εντελώς από τα ΜΜΕ. Αναφέρει ότι το glyphosate, το δραστικό συστατικό στο ζιζανιοκτόνο, Roundup, είναι ο σημαντικότερος αιτιώδης παράγοντας αυτής της επιδημίας».Τα συμπτώματα της αποκαλούμενης «δυσανεξίας στη γλουτένη» και της κοιλιοκάκης είναι συγκλονιστικά παρόμοια με τα συμπτώματα στα εργαστηριακά ζώα που εκτίθενται σε γλυφοσάτη, υποστηρίζουν οι συγγραφείς της μελέτης Anthony Samsel, και η Stephanie Seneff, ανώτερος ερευνητής στο MIT.

Επισημαίνουν μια πρόσφατη μελέτη σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η γλυφοσάτη επηρεάζει τα πεπτικά συστήματα των ψαριών. Μειώνει τα πεπτικά ένζυμα και τα βακτηρίδια, διακόπτει τις πτυχώσεις του βλεννογόνου, καταστρέφει τη δομή των μικροκυττάρων στο εντερικό τοίχωμα και αυξάνει την έκκριση βλέννας. «Αυτά τα χαρακτηριστικά θυμίζουν έντονα την κοιλιοκάκη», γράφουν οι Samsel και Seneff. Επιπλέον, ο αριθμός των ατόμων που διαγνώστηκαν με δυσανεξία στη γλουτένη και κοιλιοκάκη αυξήθηκε παράλληλα με την αυξημένη χρήση του glyphosate στη γεωργία.

«Οι ασθενείς με κοιλιοκάκη επίσης έχουν γνωστό αυξημένο κίνδυνο για λέμφωμα Hodgkin, το οποίο έχει επίσης εμπλακεί στην έκθεση στο glyphosate». 


«Η συχνότητα εμφάνισης του λεμφώματος Hodgkins έχει αυξηθεί ραγδαία τις τελευταίες δεκαετίες. Οι στατιστικές από την Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου δείχνουν αύξηση κατά 80% από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν άρχισε να κυκλοφορεί το glyphosate. »

«Τα προβλήματα αναπαραγωγής που σχετίζονται με την κοιλιοκάκη, όπως η στειρότητα, οι αποβολές και οι γενετικές ανωμαλίες, μπορούν επίσης να εξηγηθούν από το glyphosate.»


Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας; Μπορείτε να τα αποφύγετε όλα αυτά αν τρέφεστε με βιολογικά τρόφιμα.

Αναφορές

1.https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3945755/
2.https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3945755/#CIT0229
3.https://www.thehealthyhomeeconomist.com/real-reason-for-toxic-wheat-its-not-gluten/

Πηγή Μελέτη θεωρεί το ζιζανιοκτόνο Roundup υπεύθυνο για τη δυσανεξία στη γλουτένη και την επιδημία της κοιλιοκάκης.