23 January, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 4)

Το υψηλό κόστος γης είναι συχνά ένα εμπόδιο για την είσοδο σε νέους υποψήφιους αγρότες, αλλά όχι για το αγρόκτημα Stream Farm. Μετά από 16 χρόνια, το αγρόκτημα αυτό έχει καταφέρει να εκπαιδεύσει μια νέα γενιά αγροτών που έμαθαν πουλούν την παραγωγή τους τοπικά και να χρησιμοποιούν οργανικές μεθόδους.

Πριν από δεκαέξι χρόνια, ο James και η Henrietta Odgers εγκατέλειψαν τη ζωή τους στο Λονδίνο και χωρίς καμία αγροτική εμπειρία έγιναν ιδιοκτήτες ενός αγροκτήματος 250 στρεμμάτων στο Somerset. Όταν αγόρασαν το αγρόκτημα, υπήρχε ένα κοπάδι από 26 πρόβατα και 28 αγελάδες. Δεν ήξεραν την δουλειά είχαν όμως την όρεξη να το αναπτύξουν. Από την αρχή είχαν 3 βασικές αρχές

1.Να καλλιεργούν τη γη τους βιολογικά.                                         2.Να παράσχουν τοπική τροφή και τοπικές θέσεις εργασίας στην τοπική τους κοινότητα.                                                                   3.Να συνδράμουν στην προώθηση της υγιεινής διατροφής και διαβίωσης.

Το κίνητρό μας είναι να αναγεννήσουμε την ύπαιθρο που έχει καταστραφεί εξ ολοκλήρου από την εντατική γεωργία, τα λιπάσματα και τα χημικά. Επειδή οι προηγούμενοι μισθωτές της γης αυτής την χρησιμοποιούσαν με εντατική καλλιέργεια χρειάστηκε πολύ χρόνος και πολύ μεγάλη προσπάθεια ώστε να καταφέρουν να αναγεννήσουν το έδαφος.

Το 2005 άρχισαν να προσκαλούν ανθρώπους να έρθουν και να ζήσουν και να εργαστούν στο αγρόκτημα. Σκοπός ήταν να τους δώσουν την ευκαιρία να μάθουν όχι μόνο πώς να εργάζονται με την γη αλλά και την επιχειρηματική πλευρά της γεωργίας, για την οποία οι περισσότεροι νεοεισερχόμενοι δεν γνωρίζουν τίποτα. Δημιούργησαν ένα «συμμετοχικό αγρόκτημα», ένα αγρόκτημα που λειτουργεί με επίδοξους αγρότες, συχνά οικογένειες ή μεμονωμένα άτομα με ελάχιστη ή καθόλου γεωργική εμπειρία, και σε διάστημα 1-2 ετών τους μετατρέπει σε έμπειρους αγρότες στον τομέα τους. Χοιρινό, αρνίσιο, βοδινό κρέας, κοτόπουλα, αυγά, πέστροφες, μέλι, μηλίτης και νερό από τις πηγές του κτήματος είναι τα προϊόντα που παράγουν όλα με το σήμα της Streamfarm, αλλά κάθε τομέας-προϊόν εξακολουθεί να ανήκει στον αγρότη που εκτελεί την αντίστοιχη δραστηριότητα στο αγρόκτημα.



Μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης.

Οι νεοεισερχόμενοι δεν χρειάζεται να πληρώσουν ή να έχουν γεωργική εμπειρία για να ενταχθούν, αλλά θα πρέπει να είναι πρόθυμοι να μάθουν, είπε ο James. Το εισόδημα που θα λάβουν θα είναι ένα εισόδημα των 24.000 – 25.000 λιρών ετησίως – λίγο κάτω από τον εθνικό μέσο όρο και λίγο πάνω από το μέσο όρο του Somerset. Κάθε ένας από τους νεοεισερχόμενους αγρότες έχει μαζί μας μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης. Υπολογίζουμε το κόστος γης, τον εξοπλισμό , το κόστος λειτουργίας και την εργασία. Στη συνέχεια, τα αφαιρούμε από τις ακαθάριστες εισπράξεις ώστε τελικά να ανακτήσουμε το κόστος κεφαλαίου μας. Επίσης υπάρχει αλληλουποστήριξη μεταξύ των νεοεισερχόμενων αγροτών στις διαφορετικές δραστηριότητες του αγροκτήματος των 250 στρεμμάτων. Και βέβαια υπάρχει και η ηθική πλευρά ότι όταν θα ξεκινήσουν τις δικές τους μικρές γεωργικές εκμεταλεύσεις να βοηθούσαν στην αντιστάθμιση της εξάπλωσης της εμπορικής βιομηχανικής γεωργίας μεγάλης κλίμακας.Ήδη περίπου 25 αγρότες έχουν αποκτήσει τις δεξιότητες και έχουν ξεκινήσει τις δικές τους μικρές εκμεταλλεύσεις.

Το κλειδί είναι η κοινή ιδιοκτησία

«Το μοντέλο που επιλέξαμε ήταν να δημιουργήσουμε ένα κοινό εμπορικό σήμα και κάτω από αυτό το εμπορικό σήμα να έχουμε μεγάλο αριθμό μικρών επιχειρήσεων (δραστηριοτήτων-προιόντων). οι οποίες αλληλουποστηρίζοντται.»Μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης δεν σημαίνει ότι είναι όλοι εταίροι – δεν μοιράζονται όλοι τα κέρδη της επιχείρησης – μοιράζονται ένα μέρος του ακαθάριστου εισοδήματος ή των εσόδων της επιχείρησης», εξηγεί ο James. Ο James είναι παθιασμένος για την επιχειρησιακή πλευρά της προσπάθειας για να διασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι θα μάθουν τις δεξιότητες που είναι απαραίτητες για τη διεξαγωγή μιας επιτυχημένης γεωργικής δραστηριότητας. «Γενικά οι αγρότες είναι πραγματικά καλοί στην παραγωγή, αλλά τους ζητάμε επίσης να … καταλάβουν και την επιχειρησιακή πλευρά της αγροτικής ζωής «.



Σήμερα το αγρόκτημα διαθέτει, περίπου 250-300 πρόβατα αναπαραγωγής και περίπου 90 αγελάδες αναπαραγωγής», μου λέει. «Δεν θέλουμε να προχωρήσουμε περισσότερο από αυτό επειδή ο στόχος είναι απλώς η παραγωγή βιοπορισμού. δεν θέλουμε να γίνουμε πλούσιοι! » Αν αυτό επαναλαμβανόταν και αλλού, τότε θα μπορούσαμε να αναζωογονήσουμε τα χωριά και την τοπική οικονομία παντού», λέει ο James. Και επισημαίνει, «Είναι πολύ απλό, δεν είναι περίπλοκο και φαίνεται να δουλεύει!» «Πουλάμε βιολογικό βοδινό κρέας, κοτόπουλο, αρνί, προβιές, δέρμα βιολογικά επεξεργασμένο, χοιρινό, χυμό μήλου, μέλι και πέστροφες, νερό .Το 2016 και 2018 το αγρόκτημα κέρδισε το βραβείο για το καλύτερο ντόπιο κρέας στο Bristol. Χρυσά βραβεία 2016 στο Taste of the Westγια την καπνιστή πέστροφα, και για το φυσικό νερό και ασημένιο για το μηλίτη μήλου. Επίσης χρυσά βραβεία το 2017 για το κοτόπουλο και το βοδινό κρέας, ενώ το 2018 πήραμε χρυσό για το αρνίσιο κρέας, τα αυγά και το μηλίτη».

Πηγή Ένα μοντέλο κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης- Η ιστορία του αγροκτήματος Stream

Το υψηλό κόστος γης είναι συχνά ένα εμπόδιο για την είσοδο σε νέους υποψήφιους αγρότες, αλλά όχι για το αγρόκτημα Stream Farm. Μετά από 16 χρόνια, το αγρόκτημα αυτό έχει καταφέρει να εκπαιδεύσει μια νέα γενιά αγροτών που έμαθαν πουλούν την παραγωγή τους τοπικά και να χρησιμοποιούν οργανικές μεθόδους.

Πριν από δεκαέξι χρόνια, ο James και η Henrietta Odgers εγκατέλειψαν τη ζωή τους στο Λονδίνο και χωρίς καμία αγροτική εμπειρία έγιναν ιδιοκτήτες ενός αγροκτήματος 250 στρεμμάτων στο Somerset. Όταν αγόρασαν το αγρόκτημα, υπήρχε ένα κοπάδι από 26 πρόβατα και 28 αγελάδες. Δεν ήξεραν την δουλειά είχαν όμως την όρεξη να το αναπτύξουν. Από την αρχή είχαν 3 βασικές αρχές

1.Να καλλιεργούν τη γη τους βιολογικά.                                         2.Να παράσχουν τοπική τροφή και τοπικές θέσεις εργασίας στην τοπική τους κοινότητα.                                                                   3.Να συνδράμουν στην προώθηση της υγιεινής διατροφής και διαβίωσης.

Το κίνητρό μας είναι να αναγεννήσουμε την ύπαιθρο που έχει καταστραφεί εξ ολοκλήρου από την εντατική γεωργία, τα λιπάσματα και τα χημικά. Επειδή οι προηγούμενοι μισθωτές της γης αυτής την χρησιμοποιούσαν με εντατική καλλιέργεια χρειάστηκε πολύ χρόνος και πολύ μεγάλη προσπάθεια ώστε να καταφέρουν να αναγεννήσουν το έδαφος.

Το 2005 άρχισαν να προσκαλούν ανθρώπους να έρθουν και να ζήσουν και να εργαστούν στο αγρόκτημα. Σκοπός ήταν να τους δώσουν την ευκαιρία να μάθουν όχι μόνο πώς να εργάζονται με την γη αλλά και την επιχειρηματική πλευρά της γεωργίας, για την οποία οι περισσότεροι νεοεισερχόμενοι δεν γνωρίζουν τίποτα. Δημιούργησαν ένα «συμμετοχικό αγρόκτημα», ένα αγρόκτημα που λειτουργεί με επίδοξους αγρότες, συχνά οικογένειες ή μεμονωμένα άτομα με ελάχιστη ή καθόλου γεωργική εμπειρία, και σε διάστημα 1-2 ετών τους μετατρέπει σε έμπειρους αγρότες στον τομέα τους. Χοιρινό, αρνίσιο, βοδινό κρέας, κοτόπουλα, αυγά, πέστροφες, μέλι, μηλίτης και νερό από τις πηγές του κτήματος είναι τα προϊόντα που παράγουν όλα με το σήμα της Streamfarm, αλλά κάθε τομέας-προϊόν εξακολουθεί να ανήκει στον αγρότη που εκτελεί την αντίστοιχη δραστηριότητα στο αγρόκτημα.



Μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης.

Οι νεοεισερχόμενοι δεν χρειάζεται να πληρώσουν ή να έχουν γεωργική εμπειρία για να ενταχθούν, αλλά θα πρέπει να είναι πρόθυμοι να μάθουν, είπε ο James. Το εισόδημα που θα λάβουν θα είναι ένα εισόδημα των 24.000 – 25.000 λιρών ετησίως – λίγο κάτω από τον εθνικό μέσο όρο και λίγο πάνω από το μέσο όρο του Somerset. Κάθε ένας από τους νεοεισερχόμενους αγρότες έχει μαζί μας μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης. Υπολογίζουμε το κόστος γης, τον εξοπλισμό , το κόστος λειτουργίας και την εργασία. Στη συνέχεια, τα αφαιρούμε από τις ακαθάριστες εισπράξεις ώστε τελικά να ανακτήσουμε το κόστος κεφαλαίου μας. Επίσης υπάρχει αλληλουποστήριξη μεταξύ των νεοεισερχόμενων αγροτών στις διαφορετικές δραστηριότητες του αγροκτήματος των 250 στρεμμάτων. Και βέβαια υπάρχει και η ηθική πλευρά ότι όταν θα ξεκινήσουν τις δικές τους μικρές γεωργικές εκμεταλεύσεις να βοηθούσαν στην αντιστάθμιση της εξάπλωσης της εμπορικής βιομηχανικής γεωργίας μεγάλης κλίμακας.Ήδη περίπου 25 αγρότες έχουν αποκτήσει τις δεξιότητες και έχουν ξεκινήσει τις δικές τους μικρές εκμεταλλεύσεις.

Το κλειδί είναι η κοινή ιδιοκτησία

«Το μοντέλο που επιλέξαμε ήταν να δημιουργήσουμε ένα κοινό εμπορικό σήμα και κάτω από αυτό το εμπορικό σήμα να έχουμε μεγάλο αριθμό μικρών επιχειρήσεων (δραστηριοτήτων-προιόντων). οι οποίες αλληλουποστηρίζοντται.»Μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης δεν σημαίνει ότι είναι όλοι εταίροι – δεν μοιράζονται όλοι τα κέρδη της επιχείρησης – μοιράζονται ένα μέρος του ακαθάριστου εισοδήματος ή των εσόδων της επιχείρησης», εξηγεί ο James. Ο James είναι παθιασμένος για την επιχειρησιακή πλευρά της προσπάθειας για να διασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι θα μάθουν τις δεξιότητες που είναι απαραίτητες για τη διεξαγωγή μιας επιτυχημένης γεωργικής δραστηριότητας. «Γενικά οι αγρότες είναι πραγματικά καλοί στην παραγωγή, αλλά τους ζητάμε επίσης να … καταλάβουν και την επιχειρησιακή πλευρά της αγροτικής ζωής «.



Σήμερα το αγρόκτημα διαθέτει, περίπου 250-300 πρόβατα αναπαραγωγής και περίπου 90 αγελάδες αναπαραγωγής», μου λέει. «Δεν θέλουμε να προχωρήσουμε περισσότερο από αυτό επειδή ο στόχος είναι απλώς η παραγωγή βιοπορισμού. δεν θέλουμε να γίνουμε πλούσιοι! » Αν αυτό επαναλαμβανόταν και αλλού, τότε θα μπορούσαμε να αναζωογονήσουμε τα χωριά και την τοπική οικονομία παντού», λέει ο James. Και επισημαίνει, «Είναι πολύ απλό, δεν είναι περίπλοκο και φαίνεται να δουλεύει!» «Πουλάμε βιολογικό βοδινό κρέας, κοτόπουλο, αρνί, προβιές, δέρμα βιολογικά επεξεργασμένο, χοιρινό, χυμό μήλου, μέλι και πέστροφες, νερό .Το 2016 και 2018 το αγρόκτημα κέρδισε το βραβείο για το καλύτερο ντόπιο κρέας στο Bristol. Χρυσά βραβεία 2016 στο Taste of the Westγια την καπνιστή πέστροφα, και για το φυσικό νερό και ασημένιο για το μηλίτη μήλου. Επίσης χρυσά βραβεία το 2017 για το κοτόπουλο και το βοδινό κρέας, ενώ το 2018 πήραμε χρυσό για το αρνίσιο κρέας, τα αυγά και το μηλίτη».

Πηγή Ένα μοντέλο κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης- Η ιστορία του αγροκτήματος Stream

Η συνήθεια είναι μία παγίδα, μία φυλακή η οποία σε αποτρέπει από το ερευνήσεις και να αναζητήσεις δικούς σου δρόμους για το κάθε τι.
Η φράση «τόσα χρόνια το κάνω, τώρα θα αλλάξω» είναι μία καταδίκη. Ναι τώρα θα

αλλάξεις, αν το αποφασίσεις εσύ, αν το επιλέξεις εσύ και μόνο εσύ. Αυτή τη φράση μέσα σε 5 λεπτά καταφέρνει ο γιατρός να σου την αλλάξει και από εκεί που «τόσα χρόνια έκανες», ξαφνικά μέσα από τον φόβο αλλάζεις αυτόματα. Ύστερα από λίγο καιρό, εσύ πάλι σε κάποιον άλλον που θα πει την ίδια φράση, θα του πεις με καμάρι, όλα είναι θέμα μυαλού και όλα είναι στο μυαλό. Μα ναι, αν δεν ήταν ο γιατρός και ο φόβος ούτε εσύ θα έβγαινες από την «βολική αλλά καταστροφική σου συνήθεια». Τοποθετούσες πάντα και ακόμη το κάνεις τη φράση «το έχω συνηθίσει» και τη φράση «τόσα χρόνια». Τα χρόνια είναι μία αποφυγή στην αντιμετώπιση της αλλαγής, αφού έτσι κι αλλιώς αλλάζεις. Τι σου δείχνει τόσο το σώμα σου αλλά και οι επιλογές σου? Επειδή είχες συνηθίσει την πάνα 2 με 3 χρόνια, μήπως τι, δεν την έκοψες ? Τότε δεν ίσχυε το τόσα χρόνια. Μήπως φοράς ακόμη τα παπούτσια που φορούσες όταν ήσουν παιδί ? Όχι έχεις εναρμονιστεί απόλυτα με τις αλλαγές. Οπότε γιατί σε παραμυθιάζεις ότι δεν μπορείς να αλλάξεις ?
Μπορείς, όλα τα μπορεί ο άνθρωπος αν επιλέξει να τα κάνει. Γιατί ένας φόβος θα σε κάνει να αλλάξεις μέσα σε λίγα λεπτά ?
Οπότε καλό είναι να σταματήσουμε να ωθούμε τους εαυτούς μας μέσα από τη σκλαβιά της συνήθειας, σε δρόμους που ήδη μας έχουν αποδείξει ότι δεν βγαίνουν σε καλοσύνη αλλά ακριβώς το αντίθετο.
Όσο πιο πολύ ένας άνθρωπος είναι δεμένος με συνήθειες τόσο πιο πολύ σκληραίνει ως προς τον εαυτό του και τον απομονώνει από την ζωή, από την ελευθερία, από την αρμονία. Γιατί οι συνήθειες είναι αυτές που σου κάνουν τις μέρες σου να είναι ίδιες και απαράλλακτες. Έτσι ενώ ο χρόνος περνάει, εσύ επιλέγεις τη στασιμότητα και όχι την ελευθερία να πράττεις ανάλογα με τα νέα δεδομένα.
Για να ελευθερωθείς από τις συνήθειες δεν είναι απλό ούτε εύκολο, το πρώτο βασικό συστατικό είναι η γνώση. Για να αλλάξεις μία συνήθεια οφείλεις να μάθεις που σε οδηγεί ακριβώς. Θυμήσου ότι με το άκουσμα της αλήθειας- γνώσης ότι σου συμβαίνει κάτι, από το στόμα του γιατρού, άλλαξες αυτόματα ότι σου ζήτησε. Άρα η γνώση είναι το πρώτο και βασικό κομμάτι για την αλλαγή.
Το επόμενο είναι να καταλάβεις ότι αξίζεις την καλύτερη μεταχείριση, όχι εγωιστικά, αλλά ουσιαστικά και με ουσιαστική φροντίδα. Που σημαίνει πως οι συνήθειες σου, είτε καλές είτε όχι, λειτουργούν αθροιστικά στη ζωή σου, δεν είναι αυτοτελή επεισόδια. Γιατί η ζωή σου έχει μία ροή, οπότε κάθε τι αθροίζεται στο σώμα σου, στις σκέψεις σου, στους πόνους σου, στους φόβους σου, στις αδυναμίες σου, στα συναισθήματα σου. Κάθε τι δεν είναι έξω από σένα αλλά ξεκινάει από σένα και σε σένα επιστρέφει. Όλες οι συνήθειες σου λοιπόν έχουν δημιουργήσει πίσω σου ένα τεράστιο γαϊτανάκι το οποίο είναι δεμένο με τα πόδια σου και το σέρνεις μαζί σου.
Ανακάλυψε απόλυτα τις συνήθειές σου, με ποιο τρόπο ? Γράψε μία σου συνήθεια σε ένα τετράδιο, ύστερα αναζήτησε από τους ανθρώπους σου που γνωρίζεις πως έχει εξελιχθεί η ζωή τους μέσα από αυτή τη συνήθεια. Τι επιπτώσεις είχε ? Γιατί την ακολουθείς ? Είναι δική σου επιλογή ή έτσι σε έμαθαν ? Τι σημαίνει για σένα αυτή η συνήθεια ? Τι σου προσφέρει ? Μήπως νομίζεις ότι σου προσφέρει ? Τι θα γινόταν αν την άλλαζες αυτή τη συνήθεια ?
Υπάρχουν συνήθειες καλές αλλά υπάρχουν και συνήθειες οι οποίες γίνονται μέσα από το υποσυνείδητο χωρίς να έχουμε επίγνωση, όπου αυτές οι συνήθειες μας προκαλούν φθορά και πόνο. Ο λόγος που δεν κάνουμε το βήμα έξω από τη συνήθεια συνήθως είναι τι θα πει ο κόσμος ή καλά τόσα χρόνια όλοι έτσι το κάνουν εγώ θα το αλλάξω. Κι όμως οι αλλαγές στον πλανήτη ήρθαν από τις εξαιρέσεις και όχι από τον κανόνα. Μέσα από τις εξαιρέσεις έγιναν οι μεγαλύτερες ανακαλύψεις όπως το τηλέφωνο, η τηλεόραση, το αυτοκίνητο και τόσα άλλα που μας απλοποιούν τη ζωή.
Βάλε στη ζωή σου τις δικές σου διαδρομές μέσα από τις δικές σου συνήθειες μέσα από την επίγνωση, την επιλογή της γνώσης δηλαδή να ξέρεις τι κάνεις, γιατί, που αποσκοπείς και τι θα σου φέρει η συνήθεια αυτή.
Είσαι ένα μοναδικά σπάνιο πλάσμα και δεν γίνεται να λειτουργείς σαν μαγεμένος σε δρόμους που βρήκες από τον περίγυρο έτσι επειδή στο έμαθαν ή επειδή στο είπαν. Η ζωή είναι δική σου και όχι εγωιστικά αλλά ουσιαστικά θα τη ζήσεις με τις δικές σου επιλογές.

Δωροθέα

Πηγή Επειδή το συνήθισες δεν σημαίνει πως είναι σωστό

Η Βρετανία ξεκίνησε μια υποχρεωτική χρέωση 5 πένες στις πλαστικές σακούλες το 2015.Δέκα χρόνια μετά την Ερυθραία η οποία ήδη από το 2005 είχε προχωρήσει σε απαγόρευση στις πλαστικές σακούλες. Η Τανζανία τις απαγόρευσε το 2006, η Ρουάντα το 2008. Περίπου 15 αφρικανικές χώρες έλαβαν μέτρα για πλαστικές σακούλες πριν από τη Βρετανία και την υπόλοιπη Ευρώπη και οι περισσότερες από αυτές με πολύ πιο ισχυρές απαγορεύσεις. Ο ΟΗΕ αναγνωρίζει ότι «η Αφρική ξεχωρίζει ως η ήπειρος όπου ο μεγαλύτερος αριθμός χωρών θέσπισε πλήρη απαγόρευση παραγωγής και χρήσης πλαστικών τσαντών».

Τι γίνεται με τα υπόλοιπα πλαστικά;

Η Ζιμπάμπουε έχει απαγορεύσει τη συσκευασία πολυστυρενίου .

Οι Σεϋχέλλες απαγόρευσαν την εισαγωγή πλαστικών καλαμάκιων, σακουλών, κιβωτίων από πολυαιθυλένιο, πιάτων, φλιτζανιών και μαχαιροπήρουνων.

Η Ταϊβάν έχει απαγορεύσει καλαμάκια, τσάντες και πλαστικά μαχαιροπήρουνα.

Η Γαλλία θα θέσει μια παρόμοια απαγόρευση σε ισχύ από το 2020.

Η Ινδία έχει ήδη απαγορεύσει πλαστικά μιας χρήσεως στην πόλη του Νέου Δελχί.

Το Βανουάτου απαγόρευσε τις πλαστικές φιάλες.

Μετά από επιτυχή δράση σε πλαστικές σακούλες πριν από δέκα χρόνια, η Ρουάντα συζητά απαγορεύσεις σε όλα τα πλαστικά μιας χρήσης, συμπεριλαμβανομένων των μπουκαλιών, και θέλει να είναι η πρώτη χώρα χωρίς πλαστικά.

Θα πρέπει όμως να βιαστούν – η Κόστα Ρίκα έχει ήδη απαγορεύσει όλα τα πλαστικά μιας χρήσης και έχει σημειώσει μεγαλύτερη πρόοδο από οποιονδήποτε άλλο μέχρι στιγμής.

Το Μαρόκο (δεύτερος μεγαλύτερος καταναλωτής πλαστικών τσαντών στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ μέχρι το 2016) απαγόρευσε την παραγωγή, εισαγωγή, πώληση και διανομή όλων των πλαστικών σακουλών σε ολόκληρη τη χώρα.

Η Κένυα έχει την πιο σκληρή απαγόρευση πλαστικής τσάντας στον κόσμο: τέσσερα χρόνια φυλακή ή $ 40.000 πρόστιμο.



Πηγή Η Αφρική δείχνει τον δρόμο ενάντια στο πλαστικό, ενώ η πολιτισμένη Ευρώπη απλά ακολουθεί.

Η Βρετανία ξεκίνησε μια υποχρεωτική χρέωση 5 πένες στις πλαστικές σακούλες το 2015.Δέκα χρόνια μετά την Ερυθραία η οποία ήδη από το 2005 είχε προχωρήσει σε απαγόρευση στις πλαστικές σακούλες. Η Τανζανία τις απαγόρευσε το 2006, η Ρουάντα το 2008. Περίπου 15 αφρικανικές χώρες έλαβαν μέτρα για πλαστικές σακούλες πριν από τη Βρετανία και την υπόλοιπη Ευρώπη και οι περισσότερες από αυτές με πολύ πιο ισχυρές απαγορεύσεις. Ο ΟΗΕ αναγνωρίζει ότι «η Αφρική ξεχωρίζει ως η ήπειρος όπου ο μεγαλύτερος αριθμός χωρών θέσπισε πλήρη απαγόρευση παραγωγής και χρήσης πλαστικών τσαντών».

Τι γίνεται με τα υπόλοιπα πλαστικά;

Η Ζιμπάμπουε έχει απαγορεύσει τη συσκευασία πολυστυρενίου .

Οι Σεϋχέλλες απαγόρευσαν την εισαγωγή πλαστικών καλαμάκιων, σακουλών, κιβωτίων από πολυαιθυλένιο, πιάτων, φλιτζανιών και μαχαιροπήρουνων.

Η Ταϊβάν έχει απαγορεύσει καλαμάκια, τσάντες και πλαστικά μαχαιροπήρουνα.

Η Γαλλία θα θέσει μια παρόμοια απαγόρευση σε ισχύ από το 2020.

Η Ινδία έχει ήδη απαγορεύσει πλαστικά μιας χρήσεως στην πόλη του Νέου Δελχί.

Το Βανουάτου απαγόρευσε τις πλαστικές φιάλες.

Μετά από επιτυχή δράση σε πλαστικές σακούλες πριν από δέκα χρόνια, η Ρουάντα συζητά απαγορεύσεις σε όλα τα πλαστικά μιας χρήσης, συμπεριλαμβανομένων των μπουκαλιών, και θέλει να είναι η πρώτη χώρα χωρίς πλαστικά.

Θα πρέπει όμως να βιαστούν – η Κόστα Ρίκα έχει ήδη απαγορεύσει όλα τα πλαστικά μιας χρήσης και έχει σημειώσει μεγαλύτερη πρόοδο από οποιονδήποτε άλλο μέχρι στιγμής.

Το Μαρόκο (δεύτερος μεγαλύτερος καταναλωτής πλαστικών τσαντών στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ μέχρι το 2016) απαγόρευσε την παραγωγή, εισαγωγή, πώληση και διανομή όλων των πλαστικών σακουλών σε ολόκληρη τη χώρα.

Η Κένυα έχει την πιο σκληρή απαγόρευση πλαστικής τσάντας στον κόσμο: τέσσερα χρόνια φυλακή ή $ 40.000 πρόστιμο.



Πηγή Η Αφρική δείχνει τον δρόμο ενάντια στο πλαστικό, ενώ η πολιτισμένη Ευρώπη απλά ακολουθεί.

Στη χώρα μου είμαι σε χώρα μακρινή γελάω κλαίγοντας,                             χωρίς ελπίδα περιμένω                           διασκεδάζω χωρίς ευχαρίστηση καμιά είμαι δυνατός κι όμως δύναμη δεν έχω, ούτ’ εξουσία                                             τίποτα δεν μου ανήκει:                            η αβεβαιότητα είναι η μόνη μου περιουσία. 

Κερδίζω σ’ όλα                                         κι όμως χαμένος παραμένω.                     Όταν ξημερώνει, στο Θεό λέω καληνύχτα κι όταν ξαπλώνω φοβάμαι πως θα πέσω.

Frangois Villon

Πηγή Γελάω κλαίγοντας

Είναι προφανές ότι χρειαζόμαστε να βιώνουμε την αγάπη. Όταν
αυτό δεν γίνεται, υποφέρουμε, νιώθουμε μόνοι, αποκομμένοι συναισθηματικά και ενεργειακά από τους άλλους ανθρώπους και τη ζωή.
Αυτός είναι ο λόγος που φοβόμαστε την απόρριψη όσο και το θάνατο. Η μοναξιά είναι ίδια με το θάνατο.Δεν συνδεόμαστε με τους ανθρώπους και τη ζωή. Πιστεύουμε πως αν οι άλλοι δεν μας αποδέχονται, είμαστε μόνοι, και αυτό δεν το αντέχουμε. Αν ψάξουμε τους λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι αυτοκτονούν, θα βρούμε ότι ένιωθαν μόνοι. Ακόμη κι αν οι άλλοι γύρω τους τούς αγαπούσαν, εκείνοι δεν μπορούσαν να βιώσουν αυτό το σύνδεσμο της αγάπης.Πρέπει να κάνουμε τη διάκριση ανάμεσα στο να είμαστε μόνοι και στο να νιώθουμε μοναξιά. Κάποιος μπορεί να έχει γύρω του εκατοντάδες ανθρώπους που τον αγαπούν και τον θαυμάζουν και όμως να νιώθει μοναξιά. Ένας άλλος μπορεί να ζει μόνος σε μια σπηλιά και να νιώθει ενότητα με όλους τους ανθρώπους και όλη τη δημιουργία. Έτσι, η μοναξιά δεν έχει να κάνει με το πόσους ανθρώπους έχουμε γύρω μας, αλλά με την ικανότητά μας να συνδεόμαστε μαζί τους. Δεν έχει σημασία αν αυτοί με τους οποίους συνδεόμαστε είναι σωματικά κοντά μας ή μακριά μας ή ακόμα και αν έχουν περάσει στα πνευματικά βασίλεια. Βιώνουμε το σύνδεσμό μας μαζί τους, όπου κι αν βρίσκονται.Όταν δεν παίρνουμε την αγάπη που χρειαζόμαστε ή όταν φοβόμαστε να δεχθούμε αγάπη, επειδή αυτό το έχουμε ταυτίσει με κάποιο κίνδυνο, τότε επιλέγουμε να μη βιώνουμε αυτό το σύνδεσμο – όσο κι αν οι άλλοι μας αγαπάνε και μας σέβονται. Σε τέτοιες περιπτώσεις πιθανόν να ψάξουμε να γεμίσουμε αυτό το κενό με άλλους τρόπους,όπως υπερβολικό φαγητό, αλκοόλ, ναρκωτικά, εργασιομανία, συσσωρεύοντας πλούτο ή περιουσία, όντας εστιασμένοι σε αισθησιακές απολαύσεις και δραστηριότητες. Ίσως ακόμη και να «χαθούμε» στην υπηρεσία των άλλων – ελπίζοντας ότι έτσι θα μας αγαπήσουν.Το κενό της μοναξιάς είναι αβάσταχτο, επειδή στην πραγματικότητα είναι το αντίθετο της αλήθειας. Οι συγκινησιακές μας καταστάσεις επηρεάζονται από το βαθμό στον οποίο εμείς οι ίδιοι πιστεύουμε και δρούμε σε συμφωνία με τον εσώτερο εαυτό μας και το ύψιστο 

πεπρωμένο μας. Η μοναξιά πονάει επειδή στην πραγματικότητα είναι χωρισμός από τον αληθινό εσωτερικό εαυτό μας. Ο θυμός είναι επώδυνος, επειδή είναι το αντίθετο αυτού που είμαστε. Ο φόβος είναι οδυνηρός επειδή είναι η άρνηση αυτού που πραγματικά είμαστε.
Η μοναξιά, ο θυμός και ο φόβος γεννιούνται από την ψευδαίσθηση
ότι είμαστε ξέχωροι και ευάλωτοι απέναντι στους άλλους και την
ίδια τη ζωή. Είναι χρήσιμο που βιώνουμε αυτές τις συγκινήσεις ως
δυσάρεστες, επειδή αυτό μας δίνει το κίνητρο να απομακρυνθούμε
απ’ αυτές τις καταστάσεις και να οδεύσουμε προς την ενότητα.
Αυτός είναι και ο λόγος που αισθανόμαστε τόσο καλά, όταν νιώ-
θουμε αγάπη, ενότητα, ειρήνη και όταν είμαστε αποδεκτοί και
ασφαλείς.Η ανθρώπινη φύση είναι προγραμματισμένη να νιώθει την ξεχωριστότητα οδυνηρή και την ενότητα ευχάριστη. Αυτό προετοιμάζει το σκηνικό για την εξέλιξή μας και την κίνησή μας προς μια πραγματικότητα περισσότερης αγάπης.
Το κενό μέσα μας γεννιέται από την έλλειψη επαφής με την εσωτε-
ρική ανώτερη φύση μας και τον αληθινό εαυτό μας. Ποθούμε την
αληθινή μας φύση, που είναι θεϊκή. Ο αληθινός εαυτός μας είναι
η μία, οικουμενική συνειδητότητα, η οποία είναι, επίσης, ο αλη-
θινός εαυτός όλων των όντων και όλης της δημιουργίας. Ποτέ δεν
θα λύσουμε το πρόβλημα του κενού μέσα μας, μέχρι να ξαναενω-
θούμε με τον αληθινό, θείο εαυτό μας.


Πηγή Ο πόνος της μοναξιάς και η χαρά της αγάπης

Κάνουμε πολλά πράγματα με την ελπίδα να μας αγαπήσουν.
Καταπιέζουμε ανάγκες και συναισθήματα με την ελπίδα να μας αγαπήσουν.
Ξοδεύουμε τεράστια ποσά χρημάτων για να γίνουμε ελκυστικοί
στους άλλους με την ελπίδα ότι θα μας αγαπήσουν. Οι περισσότερες πράξεις μας υποκινούνται από την ανάγκη μας να μας αποδέχονται, να μας θαυμάζουν και τελικά να μας αγαπούν οι άλλοι.
Αυτό είναι φυσικό και κοινό σε όλους μας.
Το πρόβλημα είναι ότι σπάνια αυτό δουλεύει.
Σπάνια παίρνουμε από τους άλλους αγάπη κάνοντας πράγματα για να μας αγαπήσουν.
Σπάνια παίρνουμε αγάπη καταπιέζοντας τον εαυτό μας για να γίνου
με αποδεκτοί.
Η εξωτερική μας εμφάνιση μπορεί να προσελκύσει την προσοχή και το ενδιαφέρον ενός ανθρώπου μόνο μέχρι να γνωρίσει αυτό που βρίσκεται πίσω απ’ αυτήν την εμφάνιση. Τότε η αγάπη του εξαρτάται από την εσωτερική μας ομορφιά.
Σκεφτείτε το.
Αν κάποιος μας αγαπά λόγω της εμφάνισής μας και αυτών που έχουμε ή προσφέρουμε, τότε μπορεί να μην μας αγαπά σαν οντότητα.
Η πραγματική πρόκληση δεν είναι να πείσουμε τους άλλους να μας
αγαπούν, αλλά μάλλον να μάθουμε να τους αγαπάμε σε κάθε περί-
πτωση.


Πηγή Όλοι αναζητούμε να μας αγαπούν

Κάνουμε πολλά πράγματα με την ελπίδα να μας αγαπήσουν.
Καταπιέζουμε ανάγκες και συναισθήματα με την ελπίδα να μας αγαπήσουν.
Ξοδεύουμε τεράστια ποσά χρημάτων για να γίνουμε ελκυστικοί
στους άλλους με την ελπίδα ότι θα μας αγαπήσουν. Οι περισσότερες πράξεις μας υποκινούνται από την ανάγκη μας να μας αποδέχονται, να μας θαυμάζουν και τελικά να μας αγαπούν οι άλλοι.
Αυτό είναι φυσικό και κοινό σε όλους μας.
Το πρόβλημα είναι ότι σπάνια αυτό δουλεύει.
Σπάνια παίρνουμε από τους άλλους αγάπη κάνοντας πράγματα για να μας αγαπήσουν.
Σπάνια παίρνουμε αγάπη καταπιέζοντας τον εαυτό μας για να γίνου
με αποδεκτοί.
Η εξωτερική μας εμφάνιση μπορεί να προσελκύσει την προσοχή και το ενδιαφέρον ενός ανθρώπου μόνο μέχρι να γνωρίσει αυτό που βρίσκεται πίσω απ’ αυτήν την εμφάνιση. Τότε η αγάπη του εξαρτάται από την εσωτερική μας ομορφιά.
Σκεφτείτε το.
Αν κάποιος μας αγαπά λόγω της εμφάνισής μας και αυτών που έχουμε ή προσφέρουμε, τότε μπορεί να μην μας αγαπά σαν οντότητα.
Η πραγματική πρόκληση δεν είναι να πείσουμε τους άλλους να μας
αγαπούν, αλλά μάλλον να μάθουμε να τους αγαπάμε σε κάθε περί-
πτωση.


Πηγή Όλοι αναζητούμε να μας αγαπούν

Είναι ένα ταξίδι που πρέπει να το κάνει κανείς ολομόναχος, χωρίς συντρόφους ή συζύγους ή βιβλία. Ξεκινάς αυτό το ταξίδι μόνο όταν έχεις δει πραγματικά αυτή την αλήθεια: ότι πρέπει να βαδίσεις ολομόναχος. Και τότε είσαι μόνος. Και βαδίζεις χωρίς πίκρα ή κυνισμό, χωρίς απελπισία, αλλά επειδή βλέπεις το γεγονός ότι η μοναξιά είναι απόλυτα απαραίτητη. Το γεγονός αυτό και η αντίληψη αυτού του γεγονότος κάνουν κάποιο ελεύθερο να βαδίσει μόνος του. Το βιβλίο, ο σωτήρας, ο δάσκαλος, όλα αυτά είσαι εσύ. Πρέπει να μάθεις τον εαυτό σου. Κι αυτό δεν σημαίνει να συσσωρεύσεις γνώση για τον εαυτό σου κι ύστερα μ’ αυτή την γνώση να κοιτάζεις την κίνηση της ίδιας σου της σκέψης.

Για να μάθεις τον εαυτό σου, για να γνωρίζεις τον εαυτό σου, πρέπει να παρατηρείς με φρεσκάδα, με ελευθερία. Δεν μπορείς να μάθεις κάτι για τον εαυτό σου αν απλώς χρησιμοποιείς κάποια γνώση που έχεις πάρει, δηλαδή αν κοιτάς τον εαυτό σου με γνώμονα όσα έχεις μάθει από κάποιο καθοδηγητή, κάποιο βιβλίο ή κι από την ίδια σου την εμπειρία. Το «εγώ» είναι μια εξαιρετική οντότητα, είναι κάτι περίπλοκο, ζωτικό, εκπληκτικά ζωντανό, που αλλάζει αδιάκοπα και περνάει απ’ όλων των ειδών τις εμπειρίες. Είναι ένας στρόβιλος τεράστιας ενέργειας και δεν υπάρχει κανείς να σου διδάξει τίποτα γι’ αυτό- κανείς! Τούτο είναι το πρώτο που πρέπει να καταλάβει κανείς. Όταν το καταλάβεις μια και καλή αυτό, όταν δεις πραγματικά την αλήθεια του, τότε έχεις ήδη απελευθερωθεί από ένα βαρύ φορτίο: έχεις πάψει να περιμένεις από κάποιον άλλο να σου πει τι να κάνεις. Υπάρχει ήδη η αρχή του εκπληκτικού αρώματος της ελευθερίας.

Τζίντου Κρισναμούρτι

Πηγή Το εσωτερικό ταξίδι