15 August, 2018
Home / Διαφορα

Συγχαρητήρια στους συναδέλφους του στο υπουργείο Εξωτερικών έδωσε μέσω ανάρτησής του στο Twitter, ο…
Τζέφρι Πάιατ, με αφορμή την επιστροφή των δύο στρατιωτικών.

Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα συνοδεύει το μήνυμά του με δηλώσεις που είχε παραχωρήσει στα μέσα Μαΐου όταν και σχολίαζε τον εγκλεισμό των Μητρετώδη-Κούκλατζη στις φυλακές της Αδριανούπολης…

Πηγή Τα συγχαρητήρια του Πάιατ στο ελληνικό ΥΠΕΞ…

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Νέα αναχώματα ύψους μισού μέτρου έως το 2050 και ενάμισι έως δυόμισι μέτρων έως το 2100, καθώς και άλλες παράκτιες προστατευτικές υποδομές, πρέπει να κατασκευάσουν οι…
ευρωπαϊκές χώρες -και η Ελλάδα- προκειμένου να αποφύγουν μελλοντικές καταστροφικές πλημμύρες.

Οι ετήσιες ζημιές από τις παράκτιες πλημμύρες μπορεί να αυξηθούν κατά 30 φορές έως το 2050 και κατά 700 φορές έως το 2100, αγγίζοντας ακόμη και το ένα τρισεκατομμύριο ευρώ τον χρόνο, αν στο μεταξύ δεν «σηκωθούν» νέα εμπόδια στα νερά. Αυτό είναι το -ανησυχητικό- συμπέρασμα μιας νέας μελέτης του Κοινού Κέντρου Ερευνών (Joint Research Centre-JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με επικεφαλής έναν Έλληνα επιστήμονα.

Χωρίς αυξημένες και έγκαιρες επενδύσεις, ιδίως στις πιο ευάλωτες ακτές, οι ετήσιες ζημιές από παράκτιες πλημμύρες στην Ευρώπη εκτιμάται ότι θα αυξηθούν από 1,25 δισεκατομμύρια ευρώ σήμερα σε 93 δισ. έως 961 δισ. ευρώ έως το τέλος του 21ου αιώνα (ανάλογα με το πόσο αισιόδοξο ή απαισιόδοξο είναι το «σενάριο» για τις μελλοντικές εξελίξεις, ιδίως σε σχέση με την κλιματική αλλαγή).



Οι Έλληνες και Ιταλοί ερευνητές, με επικεφαλής τον Μιχάλη Βουσδούκα, ερευνητή του JRC και επίκουρο καθηγητή του Τμήματος Επιστημών της Θάλασσας του Πανεπιστημίου του Αιγαίου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνούς κύρους περιοδικό για θέματα κλιματικής αλλαγής «Nature Climate Change», μελέτησαν στοιχεία για 24 ευρωπαϊκές χώρες (και την Ελλάδα).

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο αριθμός των Ευρωπαίων που κάθε χρόνο θα είναι εκτεθειμένοι σε καταστροφικές παράκτιες πλημμύρες, θα αυξηθεί από περίπου 102.000 σήμερα, σε 530.000 έως 740.000 το 2050 και σε 1,52 έως 3,64 εκατομμύρια το 2100.

Η ακτογραμμή της Ευρώπης ξεπερνά τα 100.000 χιλιόμετρα και σε πολλά σημεία είναι πυκνοκατοικημένη. Περίπου ένας στους τρεις Ευρωπαίους ζει σε απόσταση έως 50 χιλιομέτρων από κάποια ακτή και η αναλογία αυτή συνεχώς αυξάνεται, ενώ η στάθμη της Μεσογείου, του Ατλαντικού και των άλλων θαλασσών πέριξ της Ευρώπης τείνει να ανέβει όσο περνάνε τα χρόνια. Παράλληλα, αυξάνεται η συχνότητα των ακραίων καιρικών φαινομένων που οδηγούν σε πλημμύρες είτε σε ακτές, είτε σε παραποτάμιες περιοχές.

Μικρότερο το πρόβλημα για την Ελλάδα

Για την Ελλάδα, η μελέτη επισημαίνει εν προκειμένω ότι το πρόβλημα είναι συγκριτικά μικρότερο για κοινωνικοοικονομικούς λόγους, όμως και πάλι η χώρα εκτιμάται ότι θα πρέπει έως το 2050 να αυξήσει έως μισό μέτρο τα παράκτια αναχώματά της και κατά σχεδόν ένα μέτρο έως το 2100.

Σε χώρες όπως η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Πορτογαλία κ.α. τα νέα αναχώματα κατά των υδάτων θα πρέπει να ξεπεράσουν τα δύο μέτρα έως το τέλος του αιώνα.

Σε όλα τα «σενάρια», η Βρετανία (που είναι εκτεθειμένη στα κύματα του Βόρειου Ατλαντικού) είναι η χώρα που απειλείται με τις μεγαλύτερες παράκτιες καταστροφές, ενώ ακολουθούν η Γαλλία και η Νορβηγία. Οι ετήσιες ζημιές από παράκτιες πλημμύρες εκτιμάται ότι θα κυμανθούν μεταξύ 0,06% και 0,09% του ΑΕΠ της Ευρώπης έως το 2050 και μεταξύ 0,29% και 0,86% έως το 2100, έναντι περίπου 0,01% σήμερα. Για μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, οι μελλοντικές ζημιές θα φθάσουν από το 1,7% έως το 8,3% του ΑΕΠ της.

Χώρες υπό χρόνια σοβαρή απειλή, όπως η Ολλανδία, δαπανούν ήδη 1,2 έως 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως σε παράκτιες προστατευτικές επενδύσεις. Ένα πολύ μεγάλο ποσό, που όμως θα πρέπει να αυξηθεί ακόμη περισσότερο στο μέλλον, όπως προειδοποιούν οι ερευνητές.

Οι πλημμύρες των ποταμών στην Ευρώπη είναι σήμερα πολύ πιο καταστροφικές από ό,τι οι παράκτιες, ως ποσοστό του ΑΕΠ, καθώς φθάνουν κατά μέσο όρο τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως (0,04% του ΑΕΠ της ΕΕ). Όμως, σύμφωνα με τη μελέτη, αυτό θα αλλάξει στο μέλλον και οι παράκτιες πλημμύρες θα πάρουν το «πάνω χέρι» σε μέγεθος ζημιών μετά το 2050, προκαλώντας έως και τετραπλάσιες ζημιές σε σχέση με τις παραποτάμιες πλημμύρες, εκτός κι αν ληφθούν έγκαιρα αμυντικά μέτρα στις ακτές της Ευρώπης.

Ο Μ. Βουσδούκας σπούδασε στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2001), πήρε το διδακτορικό του στην παράκτια ωκεανογραφία από το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου (2006) και από το 2013 είναι επιστήμονας του JRC…

cnn.gr

Πηγή Εκτεθειμένες σε καταστροφικές πλημμύρες οι ευρωπαϊκές χώρες…

…για να επιτευχθεί ο στόχος για το πλεόνασμα…

Με έναν διπλό «κόφτη» ασφαλείας το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης επιχειρεί να διασφαλίσει ότι θα επιτευχθεί ο…
στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ.

Ο μηχανισμός αυτός που έχει εφαρμοστεί με επιτυχία τα τελευταία χρόνια σχετίζεται αφενός με τις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων αφετέρου με τις δαπάνες υπουργείων και επιχορηγούμενων φορέων.

Βάσει του προγραμματισμού του υπουργείου Οικονομικών οι δαπάνες του προϋπολογισμού του 2018 προς υπουργεία και επιχορηγούμενους φορείς εκταμιεύονται με ελεγχόμενες ροές.

Συγκεκριμένα, τα κονδύλια των δημοσίων φορέων που είναι εγγεγραμμένα στον προϋπολογισμό είναι διαθέσιμα στο 90% και όχι στο 100%, κάτι που σημαίνει ότι οι φορείς πρέπει να λειτουργούν μη λαμβάνοντας υπόψη το 10%.

Γιατί γίνεται αυτό; Προκειμένου το Δημόσιο να ελέγξει τις ροές των δαπανών και να παγώσει αιτήματα φορέων για πρόσθετα έξοδα. Η παρακράτηση του 10% αποτελεί «μαξιλάρι ασφαλείας», ώστε, εάν διαπιστωθούν αποκλίσεις στον προϋπολογισμό, να προβεί η κυβέρνηση στην περικοπή των συγκεκριμένων κονδυλίων του προϋπολογισμού κατά 10%.

Οι μόνες δαπάνες που γλυτώνουν από τον αυτόματο κόφτη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους – δηλαδή καταβάλλονται κατά 100% και όχι κατά 90% – είναι αυτές που σχετίζονται με αποδοχές και συντάξεις, μισθώματα κτιρίων, υποχρεώσεις από τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, δαπάνες κινητής τηλεφωνίας, ύδρευση και άρδευση, ηλεκτρική ενέργεια, χρήση φυσικού αερίου, πληρωμή δικαστικών αποφάσεων, επιδοτήσεις άγονων γραμμών, επιχορηγήσεις σε οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης, αποδόσεις στην ΕΕ, πληρωμές εξυπηρέτησης της δημόσιας πίστης, καθώς και δαπάνες που σχετίζονται με την εξόφληση ληξιπροθέσμων οφειλών του Δημοσίου.

Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων λειτουργεί ως δεύτερος «κόφτης». Συγκεκριμένα η κυβέρνηση υποεκτελεί το ΠΔΕ, ώστε να καταγράφει μικρότερες δαπάνες και να πετυχαίνει τους δημοσιονομικούς στόχους.

Είναι ενδεικτικό πως στο πρώτο επτάμηνο του 2018 το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων καταγράφει μεγάλη υστέρηση και υπολείπεται αισθητά των στόχων. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους οι πιστώσεις του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων διαμορφώθηκαν σε 1,2 δισ. ευρώ στο διάστημα Ιανουαρίου – Ιουλίου 2018, έναντι 1,99 δισ. ευρώ που ήταν ο αρχικός στόχος, παρουσιάζοντας απόκλιση κατά 757 εκατ. ευρώ…

cnn.gr

Πηγή Διπλός «κόφτης» ασφαλείας στις δαπάνες…

Σάρωσε το Epsilon με τη μετάδοση του αγώνα με τη Σπαρτάκ…

Εκτός από τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ κάθε λόγο να πανηγυρίζουν έχουν και οι…
επιτελείς του «Ε».

Το κανάλι που φιλοδοξεί φέτος να μπει σφήνα στον ανταγωνισμό και να κάνει πορεία πρωταθλητισμού είδε τα νούμερα του να εκτοξεύονται την ώρα του αγώνα.

Η μάχη του ΠΑΟΚ με τη Σπαρτάκ κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των τηλεθεατών, δείχνοντας ότι τα αθλητικά θα είναι ένα απ’ τα πιο δυνατά φετινά χαρτιά του νέου «Ε».

Συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του αγώνα το «Ε» είδε την τηλεθέαση του να εκτοξεύεται στο εντυπωσιακό 26,1%, κατακτώντας με εμφατικό τρόπο την πρωτιά στην prime time ζώνη.

Πιο εντυπωσιακά ακόμα ήταν τα ποσοστά στο ανδρικό κοινό όπου τα νούμερα θύμισαν τυφώνα Survivor στις καλές μέρες!

Η άψογη μετάδοση του Αλέξη Σπυρόπουλου, η γενικότερη κάλυψη του ματς καθώς και τα νούμερα τηλεθέασης ήταν τρεις καλοί λόγοι για να χαμογελούν οι άνθρωποι του καναλιού και να σημειώνουν με νόημα ότι…τα καλύτερα έρχονται!…

dailymedia.gr

Πηγή ΠΑΟΚ είσαι…

Τις απόψεις ειδικών και μη συγκέντρωσε το Spiegel με αφορμή την ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος στις 20 Αυγούστου. Κάνουν λόγο για…
λάθη, ανωριμότητα αλλά και αναγκαιότητα. Αποτελεί όμως η κρίση οριστικά παρελθόν;

Το Spiegel στη διαδικτυακή του έκδοση κάνει μια εκτενή αναφορά στην Ελλάδα και στην κρίση που έπληξε τη χώρα την τελευταία δεκαετία, όπως αναφέρει η Deutsche Welle. Το άρθρο σημειώνει: «Αργά ή γρήγορα η δυστυχία της Ελλάδας θα αποτελεί περίπτωση για τα βιβλία ιστορίας. Το ερώτημα όμως είναι πότε ακριβώς. Εάν πιστέψει κανείς την ελληνική κυβέρνηση και την Κομισιόν, τότε η στιγμή έφθασε ήδη την ερχόμενη εβδομάδα: στις 20 Αυγούστου ολοκληρώνεται επισήμως το τρίτο πρόγραμμα στήριξης και ένα τέταρτο δεν πρόκειται να υπάρξει. Στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες διακηρύσσουν πως η κρίση τελείωσε».

Το άρθρο διαπιστώνει όμως λίγο παρακάτω: «Το τίμημα ήταν υψηλό. Η Ελλάδα έπρεπε να κάνει μεγάλες μεταρρυθμίσεις και να συμφωνήσει σε αυστηρά μέτρα λιτότητας». Οι αρθρογράφοι Ντάβιντ Μπόκινγκ και Γιώργος Χρηστίδης προχωρούν σε μια πολιτικοϊστορική παράθεση των γεγονότων των τελευταίων χρόνων και διερευνούν εάν «το πιο δραματικό κεφάλαιο στη σύντομη ιστορία του ευρώ θα τελειώσει;».

Σε ένα πρώτο συμπέρασμα διαπιστώνεται πως «οι λιγότεροι από τους ερωτηθέντες πιστεύουν πως στις 20 Αυγούστου η Ελλάδα θα επιστρέψει στην κανονικότητα. ‘Δυστυχώς η κρίση δεν τελείωσε’ δηλώνει ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος. Στην δραματική ακόμη οικονομική κατάσταση έρχεται να προστεθεί το γεγονός ότι η Ελλάδα για δεκαετίες ακόμη θα πρέπει να αποπληρώνει τα χρέη της και να τηρεί τις αυστηρές δεσμεύσεις για λιτότητα».

Η Ελλάδα, ένα κράτος αναποτελεσματικό

«Αντί του κοινοβουλίου, να αποφασίζει στο μέλλον για τον δημόσιο προϋπολογισμό ‘ένα είδος υπερεθνικού εποπτικού συμβουλίου’. Αυτό ζητά ο Χριστιανοκοινωνιστής πολιτικός Πέτερ Γκαουβάιλερ , ο οποίος προσέφυγε πολλές φορές εναντίον της οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας».

Το Spiegel σημειώνει πως «το ελληνικό κράτος εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι αναποτελεσματικό, διογκωμένο εξαιτίας του νεποτισμού που αναπτύχθηκε μέσα σε ένα επί δεκαετίες κυρίαρχο δικομματικό σύστημα».

«Η Ελλάδα δεν ήταν ώριμη για την Ευρωζώνη, αυτό πιστεύουν πολλοί Έλληνες. ‘Μπήκαμε σε ένα κλαμπ ενηλίκων ενώ εμείς ακόμα κρύβαμε την πολιτική και οικονομική μας εφηβεία’» αναφέρει η διδάκτορας Ζωή Χάρης Μπελενιώτη». Το άρθρο συνεχίζει με την παράθεση απόψεων: «Για αυτή την πολύ άσχημη κρίση από την εποχή της μεγάλης ύφεσης δεν υπήρχε σενάριο», δηλώνει ο Κλάους Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας ESM, ο οποίος αν και παραδέχεται ότι έγιναν λάθη στην ελληνική διάσωση, υποστηρίζει ότι επί της αρχής οι δανειστές αντέδρασαν σωστά.

Κλάους Ρέγκλινγκ: Δεν τα κάναμε όλα σωστά

Όσον αφορά στον τρόπο λήψης των αποφάσεων «από την αποκαλούμενη Τρόικα, δηλαδή μια επιτροπή από τεχνοκράτες και τους μη άμεσα εκλεγμένους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης, ο επίτροπος για Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις Πιερ Μοσκοβισί δηλώνει πως ‘από δημοκρατικής πλευράς ήταν σκανδαλώδες’». «Θα ήταν υπεροπτικό να πούμε πως τα κάναμε όλα σωστά», συμπληρώνει ο Κλάους Ρέγκλινγκ. Και ο Λούντγκερ Σουκνέχτ, ως επικεφαλής οικονομολόγος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών παραδέχεται πως «έγιναν λάθη». Και οι τρεις ωστόσο πιστεύουν πως η πολιτική απάντηση που δόθηκε στην κρίση ήταν ορθή.

Και το άρθρο καταλήγει πως «η πραγματική δοκιμασία για τον Αλέξη Τσίπρα θα έρθει μετά τις 20 Αυγούστου. Τότε θα διαφανεί, εάν η Ελλάδα είναι πραγματικά ελεύθερη, όπως είχε υποσχεθεί ο Τσίπρας στους ψηφοφόρους του και τι είναι ικανή να κάνει η κυβέρνηση με αυτή την ελευθερία»…

enikonomia.gr

Πηγή Spiegel: Τι μάθαμε από την ελληνική κρίση…

…δεν είναι απελευθέρωση…

Πολιτικό -και μη- σημαντικό -και μη- γεγονός δεν θα μπορούσε να περάσει έτσι από την επικαιρότητα για…
κάποιους «φάρους» της πολιτικής.

Μετά τον Θάνο Τζήμερο, που σχολίασε καταλλήλως την αποφυλάκιση των δύο ελλήνων στρατιωτικών από τις φυλακές της Αδριανούπολης, ήρθε και ο άλλος πυλώνας της χιουμοριστικής ζωής του τόπου να πάρει θέση.

Ο Γρηγόρης Ψαριανός λοιπόν ανέβασε μία photoshop-αρισμένη φωτογραφία του Ντόναλντ Τραμπ να κρατάει την εικόνα της Παναγίας, εικόνα που ανέβασε αμέσως μετά την είδηση της αποφυλάκισης, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος, λυγίζοντάς μας από το χιούμορ του, πάνω που ηρεμήσαμε από το αστειάκι Τζήμερου…



altsantiri.gr

Πηγή Απελευθέρωση χωρίς χιούμορ Ψαριανού…

…απαρχή θετικών εξελίξεων»…

Την ελπίδα του πως το χαρμόσυνο γεγονός της απελευθέρωσης των δύο Ελλήνων Αξιωματικών μπορεί να είναι η απαρχή θετικών εξελίξεων για την Ελλάδα εξέφρασε ο…
Κυριάκος Μητσοτάκης δίνοντας παράλληλα τα συγχαρητήριά του στους στρατιωτικούς μας και στις οικογένειές τους για τη στάση που κράτησαν αυτούς τους πέντε μήνες.

Από τη Μονή της Αγίας Τριάδας των Τζαγκαρόλων στα Χανιά, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας τόνισε πως σήμερα είναι μια σπουδαία μέρα για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό, για όλους τους Έλληνες απανταχού της γης, μια μέρα που αντλούμε, όπως είπε, δύναμη από την εσωτερική δική μας πίστη για να ατενίζουμε το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία, με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

«Ειδικά το φετινό καλοκαίρι μετά τις πρόσφατες τραγωδίες, αυτή η εσωτερική ανάγκη είναι ακόμα πιο έντονη, όχι μόνο για όσους βίωσαν την τραγωδία στο Μάτι από πρώτο χέρι αλλά για όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες που συγκλονιστήκαμε από την ανείπωτη τραγωδία. Αλλά μέσα σε αυτό το ζοφερό καλοκαίρι ήρθε το χαρμόσυνο, το πολύ ευχάριστο νέο της απελευθέρωσης των δύο αξιωματικών μας, ένα νέο το οποίο μας γέμισε όλους με χαρά και με αισιοδοξία και με συγκίνηση. 

Θέλω με την ευκαιρία αυτή να συγχαρώ πραγματικά από καρδιάς τους δύο αξιωματικούς μας αλλά και τις οικογένειές τους για το κουράγιο τη λεβεντιά και την αυτοπεποίθηση που έδειξαν αυτούς τους πέντε μήνες αυτής της μεγάλης ταλαιπωρίας και εύχομαι πραγματικά αυτό το χαρμόσυνο συμβάν να είναι η απαρχή άλλων νέων θετικών εξελίξεων για την πατρίδα μας που θα μας ξαναφέρουν το χαμόγελο στα χείλη μας και θα αποδείξουμε με αυτό τον τρόπο στους εαυτούς μας πως πραγματικά αξίζουμε καλύτερα… Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες» δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Πηγή «Ας είναι η απελευθέρωση των στρατιωτικών…

Η κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα «αναπτυξιακής φούσκας». Αδιαμφισβήτητα η τουρκική οικονομία εκτοξεύτηκε τα τελευταία 15 χρόνια, όμως ήταν μια ανάπτυξη σε…
μεγάλο βαθμό πλασματική καθώς βασίστηκε στην εισροή ξένου κεφαλαίου και το χρέος, όπως άλλωστε και οι περισσότερες αναδυόμενες οικονομίες παγκοσμίως. 

Μάλιστα όταν η χρηματοπιστωτική κρίση σάρωσε την Ευρώπη και έπληξε ανεπανόρθωτα την Ελλάδα, η Τουρκία εμφανιζόταν ως ένα παράδειγμα για το πως μια χώρα μπορεί να ξεφύγει από μια παγκόσμια κρίση. Όμως αυτό, όπως αποδεικνύεται σήμερα, δεν ήταν παρά μια πρόσκαιρη επιτυχία, καθώς οι πραγματικές αδυναμίες αργά ή γρήγορα έρχονται στη επιφάνεια. 

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχοντας συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες και δημιουργώντας επί της ουσίας ένα μοναρχικό κράτος, βρίσκεται σήμερα σε αδιέξοδο. Απομονωμένος στο εξωτερικό, εξαιτίας της αλλοπρόσαλλης και επιθετικής πολιτικής του, καλείται πλέον να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις των «Σουλτανόμικς», της οικονομικής πολιτικής του που οδήγησε στην κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας. 

Όπως σημειώνει η Deutsche Welle, οι άνθρωποι που μέχρι σήμερα αποκαλούσαν τον Ερντογάν «μεγάλο μεταρρυθμιστή» είναι πολύ πιθανό να του γυρίσουν την πλάτη βλέποντας να χάνουν τις δουλειές τους και το βιοτικό τους επίπεδο. Ο Ερντογάν επιχειρεί να παρουσιάσει την οικονομική κρίση, ως «οικονομικό πόλεμο» από τους εξωτερικούς εχθρούς και συγκεκριμένα τις ΗΠΑ. 

Όμως αν η κατάσταση δεν αλλάξει σύντομα, κάτι που σε αυτή τη φάση φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο, το αφήγημά του αναπόφευκτα θα καταρρεύσει μέσω της ίδιας της καθημερινότητας των Τούρκων πολιτών.

Εκτός Τουρκίας το ερώτημα που τίθεται είναι αν μπορεί η τουρκική κρίση να απειλήσει την Ευρώπη. Οι ανεξέλεγκτες εκροές κεφαλαίων και η υποτίμηση της λίρας προκαλούν φόβους πως οι εταιρείες και οι τράπεζες δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν στην αποπληρωμή δανείων που έχουν λάβει σε ευρώ και δολάρια. Μέχρι στιγμής, σημειώνει η Deutsche Welle, η κατάσταση φαίνεται διαχειρίσιμη. Σύμφωνα με ανάλυση της ABN Amro, οι απαιτήσεις των ευρωπαϊκών τραπεζών ανέρχονται σε 143 δισ. ευρώ (163 δισ. δολάρια). 

Περισσότερο εκτεθειμένες στην τουρκική οικονομία είναι η τράπεζα BBVA της Ισπανίας, η Unicredit της Ιταλίας, η BNP Paribas της Γαλλίας, η ING της Ολλανδίας και η HSBC της Βρετανίας. Για τις γερμανικές τράπεζες το συνολικό ποσό έκθεσης κυμαίνεται μεταξύ 18 και 20 δισ. ευρώ.

Βάσει αυτών των δεδομένων φαίνεται πως δεν υπάρχει σοβαρός λόγος ανησυχίας για την Ευρώπη από την οικονομική κρίση στην Τουρκία. Αναλυτές εκτιμούν πως οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα μπορέσουν να διαχειριστούν ακόμη και το χειρότερο σενάριο της Τουρκικής κρίσης, το οποίο σήμερα θεωρούν και το πιο πιθανό, δηλαδή το ενδεχόμενο οι τράπεζες να αναγκαστούν να τερματίσουν πλήρως τις δραστηριότητές τους και να αποσυρθούν από τη χώρα.

Οι οικονομίες της ευρωζώνης έχουν σε μεγάλο βαθμό σταθεροποιηθεί, εκτιμά ο Henrik Böhme, ειδικός αναλυτής της Deutsche Welle σε οικονομικά θέματα, και θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις μερικές τουρκικές επιπτώσεις. Από την άλλη, υπογραμμίζει, μια ολοκληρωτική τουρκική κρίση θα προστεθεί στα σημαντικά προβλήματα που ήδη αντιμετωπίζει η Ευρώπη, όπως το αβέβαιο μέχρι τώρα αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων για το Brexit και την απρόβλεπτη εμπορική πολιτική της αμερικανικής κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ.

Υπάρχουν επίσης οι ανησυχίες για ένα ντόμινο εξελίξεων. Η τουρκική λίρα έχει χάσει πάνω από το 40% της αξίας της από τις αρχές του έτους. Το CNN σε ανάλυσή του παρατηρεί πως αντίστοιχη κρίση συναλλάγματος σημειώθηκε και στην Αργεντινή, ενώ δραματικές μειώσεις καταγράφονται το τελευταίο διάστημα και στο ρωσικό ρούβλι, την ινδική ρουπία και στο ραντ της Νότιας Αφρικής. 

Οι επενδυτές βρίσκονται σε επιφυλακή καθώς τα σημάδια θυμίζουν την ασιατική χρηματοπιστωτική κρίση του 1997 – 1998. Η αναταραχή στις αναδυόμενες οικονομίες οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ισχυροποίηση του δολαρίου, γεγονός που περιορίζει σημαντικά την πρόσβαση σε σχετικά φτηνό χρήμα των εν λόγω αγορών, που είναι άμεσα εξαρτημένες από τον εξωτερικό δανεισμό.

Οι επενδυτές αποσύρουν κεφάλαια από τις αγορές υψηλότερου ρίσκου και κατευθύνονται σε ασφαλέστερες επενδύσεις. Αυτή η τάση, στην Τουρκία, ενισχύθηκε και από τη στάση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος «σόκαρε» τις αγορές όταν πριν από καιρό στη διαφαινόμενη οικονομική κρίση ανακοίνωσε δημόσια πως δεν πρόκειται να λάβει οποιοδήποτε μέτρο και συγκεκριμένα δεν πρόκειται να αυξήσει τα επιτόκια παρά την εκρηκτική άνοδο του πληθωρισμού.

Ήταν το σημείο που η τουρκική οικονομία κατέστη απόλυτα αναξιόπιστη για τους επενδυτές, ενώ διεθνείς οικονομικοί παράγοντες άσκησαν δριμεία κριτική στην τουρκική ηγεσία για ανικανότητα και εγκληματικά ανορθόδοξη νομισματική πολιτική. Οι αναλυτές προειδοποιούσαν για την επικείμενη οικονομική κατάρρευση εξαιτίας των πολιτικών του Ερντογάν, που έχουν προκαλέσει ένα δημοσιονομικό χάος στην Τουρκία. Και το χειρότερο για την Τουρκία είναι πως ο «Σουλτάνος» επέμεινε σε αυτές.

Σήμερα, εγκλωβισμένος, αναζητά διέξοδο σε «εναλλακτικές», δείχνοντας προς τη Ρωσία και την Κίνα. Εξάλλου ακόμη κι αν σήμερα άλλαζε οικονομική πολιτική είναι αμφίβολο κατά πόσο θα προσέλκυε ξένους επενδυτές, οι οποίοι αντιμετωπίζουν πλέον την Τουρκία ως απολύτως αναξιόπιστη. Ένα ακόμη σενάριο που εξετάζεται είναι η στροφή προς τον Αραβικό κόσμο. 

Αν και οι οικονομικές σχέσεις με τη Μέση Ανατολή είναι αρκετά περιορισμένες με την Τουρκία να εξάγει κυρίως βασικά και ακατέργαστα αγαθά στον αραβικό κόσμο, η Άγκυρα έχει αναπτύξει μια πιο στενή συνεργασία με το Κατάρ. Ο Ερντογάν υποστήριξε το Κατάρ όταν απομονώθηκε διπλωματικά από τις ΗΠΑ, τη Σαουδική Αραβία και τους συμμάχους της στον Κόλπο. Σήμερα θα έλεγε κανείς πως βρίσκονται στην ίδια πλευρά έχοντας ως κοινό εχθρό τις ΗΠΑ, όμως παραμένει αμφίβολο σε ποιο βαθμό μπορεί το Κατάρ, εν μέσω και της δικής του κρίσης, να υποστηρίξει την Τουρκία. 

«Δυστυχώς για τον Ερντογάν θα πρέπει να αναζητήσει αλλού βοήθεια για την επίλυση των σημερινών οικονομικών δεινών. Τα αραβικά κράτη δεν θα τον υποστηρίξουν», εκτιμά ο  Mustafa Ellabad, διευθυντής του Κέντρου Περιφερειακών και Στρατηγικών Μελετών του Al-Sharq στο Κάιρο.

Τέλος ο Ερντογάν εκτιμάται πως μετά τις προσβολές, τις απειλές και την επιθετική εξωτερική πολιτική, το επόμενο διάστημα, θα εξαπολύσει μια «επίθεση γοητείας» προς τους Ευρωπαίους, με επιδίωξη να κερδίσει την υποστήριξή τους στη σύγκρουσή του με τις ΗΠΑ. Εξάλλου και οι σχέσεις της Ευρώπης με τις ΗΠΑ βρίσκονται στο χειρότερο επίπεδο στη μεταπολεμική περίοδο. Ο Ερντογάν «ποντάρει» πολλά στην επίσκεψη του στο Βερολίνο στα τέλη του άλλου μήνα και η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών ενδεχομένως να εντάσσεται σε αυτή την προσπάθεια επαναπροσέγγισης…

tvxs.gr

Πηγή Μπορεί η τουρκική κρίση να απειλήσει την Ευρώπη;…