25 March, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 27)

Η Αναγεννητική Γεωργία είναι μια ολιστική πρακτική διαχείρισης γης που αξιοποιεί τη δύναμη της φωτοσύνθεσης στα φυτά για να κλείσει τον κύκλο του άνθρακα και να επαναφέρει την υγεία του εδάφους, την ανθεκτικότητα των καλλιεργειών
και των θρεπτικών στοιχείων. Η Αναγεννητική Γεωργία βελτιώνει το έδαφος, κυρίως μέσω των πρακτικών που αυξάνουν την οργανική ύλη του εδάφους. Αυτό όχι μόνο βοηθά στην αύξηση της βιοποικιλότητας και της υγείας του εδάφους αλλά αυξάνει τη βιοποικιλότητα τόσο πάνω και κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, αυξάνοντας ταυτόχρονα την ικανότητα συγκράτησης νερού και την απομόνωση άνθρακα σε μεγαλύτερα βάθη, μειώνοντας έτσι τα επίπεδα του CO2 .

Η Αναγεννητική Γεωργία απορρίπτει τα φυτοφάρμακα, τα τεχνητά λιπάσματα και αποσκοπεί στην αναγέννηση του φυτικού εδάφους, στην αύξηση της βιοποικιλότητας στη βελτίωση του κύκλου του νερού, στην ενίσχυση του οικοσυστήματος . Η αναγεννητική γεωργία βασίζεται στην εφαρμοσμένη έρευνα και ενσωματώνει τη βιολογική γεωργία, τη permaculture, την αγρο-οικολογία, την αγροδασοπονία, την οικολογική αποκατάσταση, και την ολιστική διαχείριση.

Πηγή Regenerative Agriculture – Αναγεννητική Γεωργία

Η συγκλονιστική ταινία «Γενετικά Τροποποιημένα Παιδιά» αποκαλύπτει τη φρίκη δεκαετιών των γεωργικών πρακτικών με έντονη χημική δράση στην Αργεντινή, όπου η πλειονότητα των καλλιεργειών είναι γενετικά τροποποιημένες
(GMO) και με χρήση επικίνδυνων αγροχημικών . Η ταινία, των Juliette Igier και Stephanie Lebrun, δείχνει τις καταστροφικές επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών που έχει ο γεωργικός τομέας στην Αργεντινή , ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός των οποίων γεννιέται με τερατώδεις σωματικές παραμορφώσεις. Ορισμένες περιπτώσεις παιδιών είναι τόσο σοβαρές ώστε, χωρίς ιατρική παρέμβαση, θα οδηγήσουν σε θάνατο πριν από την ηλικία των πέντε ετών.

Mercola: Genetically Modified Children (GMChildren.com) from Cinema Libre Studio on Vimeo.

Η ταινία αρχίζει από τη Βόρειο Αργεντινή στην επαρχία Misiones κοντά στα σύνορα της Βραζιλίας, μια γεωργική περιοχή που ήταν μια από τις πρώτες που ξεκίνησαν να καλλιεργούν γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Τα αγροχημικά οδηγούν σε αύξηση των γενετικών ανωμαλιών, παραμορφώσεων στα παιδιά της Αργεντινής. Δείχνει, ένα 5χρονο αγόρι με μια ανίατη γενετική ασθένεια του δέρματος. Η οικογένεια του πιστεύει ότι προκλήθηκε από την έκθεση της μητέρας στην καλλιέργεια γενετικώς τροποποιημένου καπνού στη γη τους για χρόνια, για την Philip Morris, μια αμερικανική πολυεθνική εταιρία παραγωγής τσιγάρων και προϊόντων καπνού , στις αρχές της εγκυμοσύνης της. Κανείς δεν της είπε ότι ήταν τοξικά, λέει. Η γενετική μετάλλαξη που προκάλεσε την κατάσταση του γιου της τον άφησε χωρίς πόρους στο δέρμα του. Η θερμότητα από το σώμα του παραμένει μέσα, προκαλώντας του σοβαρές και οδυνηρές φαγούρες που οδηγεί σε συχνές κραυγές.

Η Philip Morris παρέχει στους αγρότες σπόρους καπνού GM burley. Κάθε χρόνο, οι αγρότες της Αργεντινής αναγκάζονται να χρησιμοποιούν περισσότερες από 100 διαφορετικές χημικές ουσίες για να καλλιεργήσουν αυτήν την «τέλεια» ποικιλία καπνού . Η συγκεκριμένη οικογένεια δεν αποτελεί εξαίρεση. Για περισσότερο από μια δεκαετία, κάνουν χρήση του γλυφοσάτη και άλλων αγροχημικών προϊόντων – και χωρίς καμία προστασία. Ωστόσο, μετά την αύξηση των γενετικών ανωμαλιών μεταξύ των παιδιών της κοινότητας, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου τους του παιδιού, άρχισαν να φοβούνται για την ασφάλειά τους και εγκατέλειψαν τη γεωργική τους γη, μακριά από τις τοξικές χημικές ουσίες. Στην περιοχή αυτή, υπάρχει ένας δυσανάλογος αριθμός παιδιών που γεννήθηκαν με παραμορφώσεις.
300 εκατομμύρια λίτρα glyphosate ρίχνονται στη γη κάθε χρόνο στην Αργεντινή. Οι γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες εισήλθαν για πρώτη φορά στη επαρχία Misiones της Αργεντινής, αφού η κυβέρνηση ενέκρινε τη χρήση τους από το 1996 και έπειτα με απόφαση βασισμένη αποκλειστικά σε μελέτες που διεξήγαγε η Monsanto και χωρίς καμμία άλλη ανεξάρτητη έρευνα. Για περισσότερο από δύο δεκαετίες η γη ψεκάζεται με γλυφοσάτη και άλλα αγροχημικά, μολύνοντας το έδαφος και το νερό της περιοχής. Μέχρι το 2013, περισσότερα από 24 εκατομμύρια εκτάρια (59,3 εκατομμύρια στρέμματα) των γενετικώς τροποποιημένων καλλιεργειών αναπτύχθηκαν στην Αργεντινή, συμπεριλαμβανομένης της σόγιας, καλαμποκιού, βαμβακιού και καπνού. Αν και οι επιστημονικές έρευνες βρήκαν στοιχεία που συνδέουν την αύξηση των αποβολών, των γενετικών ελαττωμάτων και του καρκίνου στους ΓΤΟ και στα αγροχημικά δεν απέτρεψαν την κυβέρνηση της Αργεντινής να συνεχίσει να επιδοτεί τις γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες. Παρά τους κινδύνους, κανείς δεν προειδοποίησε τους καπνοκαλλιεργητές για τους κινδύνους. Στην πραγματικότητα, το αντίθετο ήταν αλήθεια. Οι αγρότες στην επαρχία Misiones κατακλύστηκαν με διάφορες μορφές marketing, συμπεριλαμβανομένων διαφημίσεων από χημικές εταιρείες που επιμένουν ότι τα αγροχημικά ήταν το κλειδί για την ευημερία. Και όπως πάντα το μάρκετινγκ λειτουργεί.Καθώς οι νόμοι περί διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και κανονισμών συνεχίζουν να ευνοούν τα κέρδη της Monsanto και των χημικών εταιρειών, ο καπνός μπαίνει στα χέρια και τα στόματα των καταναλωτών παγκοσμίως στα προϊόντα Philip Morris, ενώ τα δηλητήρια που χρησιμοποιούνται για τη συγκομιδή των καλλιεργειών μολύνουν το αίμα των αγροτών και τροποποιούν το ανθρώπινο γονιδίωμα, δημιουργώντας γενετικά τροποποιημένα παιδιά.

Τώρα λοιπόν το ερώτημα είναι: Θα συνεχίσετε να υποστηρίζετε το διεφθαρμένο, τοξικό και μη βιώσιμο σύστημα διατροφής που η Monsanto και οι βιομηχανίες της έχουν επιμελώς δημιουργήσει; Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από όλους εμάς, ως καταναλωτές, να χαλαρώσουμε και να σπάσουμε την κυριαρχία της Monsanto στην διατροφή μας. Τα καλά νέα είναι ότι κάτι αλλάζει..

Καταναλωτές σε όλο τον κόσμο αντιλαμβάνονται όλο και περισσότερο τα προβλήματα που συνδέονται με τις ΓΤ καλλιέργειες , τις τοξικές χημικές ουσίες και τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται σε αυτά, και όλο και περισσότεροι άνθρωποι αρνούνται να καταναλώνουν αυτά τα τρόφιμα. Υπάρχει επίσης έντονη ανάπτυξη στις βιολογικές καλλιέργειες . Αυτό απλά αποδεικνύει ένα πράγμα: Μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά εάν εργαζόμαστε σταθερά προς τον ίδιο στόχο.

Ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορείτε να κάνετε είναι να αγοράσετε τα τρόφιμα σας από έναν τοπικό αγρότη που χρησιμοποιεί ποικίλες μεθόδους που προωθούν την αναγεννητική γεωργία. Μπορείτε επίσης να συμμετάσχετε σε ένα πρόγραμμα που υποστηρίζεται από την κοινότητα (CSA), όπου μπορείτε να αγοράσετε ένα «μερίδιο» των λαχανικών που παράγονται από το αγρόκτημα, έτσι ώστε να έχετε μια κανονική προμήθεια φρέσκων και καθαρών τροφίμων. Πιστεύω ότι η συμμετοχή σε μια CSA( Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία είναι μια ισχυρή επένδυση όχι μόνο για τη προσωπική σας υγεία, αλλά και στην τοπική σας κοινότητα και οικονομία.



Πηγή GM Children – Γενετικά Τροποποιημένα Παιδιά

Το αγρόκτημα Permaculture Limestone στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας είναι ένα λαμπρό παράδειγμα του πώς η permaculture δεν είναι μόνο ο ευκολότερος τρόπος για να αναπτυχθεί η τροφή, είναι
επίσης και η πιο παραγωγικός, μακροπρόθεσμα.
Το αγρόκτημα ενός στρέμματος παρέχει φρούτα, λαχανικά και αυγά για 50 οικογένειες χρησιμοποιώντας πρακτικές που αναζωογονούν το έδαφος .

Απέναντι Όχθη

Πηγή Permaculture σε ένα στρέμμα

Τα εντυπωσιακά κέρδη της βιομηχανίας τροφίμων προέρχονται κατά κύριο λόγο από την αυξημένη κατανάλωση μεταποιημένων τροφών, η οποία με τη σειρά της έχει οδηγήσει σε παγκόσμια επιδημία παχυσαρκίας. Ωστόσο, οι μηχανισμοί διανομής εντός του συστήματος τροφίμων, η
καθημερινή διατροφή με βάση την ικανότητα αγοράς, έχουν δημιουργήσει το παράδοξο ενός δισεκατομμυρίων πεινασμένων, όταν υπάρχουν περισσότεροι από 1,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι υπέρβαροι..(1)


H Νότια Αφρική υπέστη πρόσφατα επιδημία λιστερίωσης, Η λιστερίωση είναι μια τροφιμογενής βακτηριακή λοίμωξη που μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά επικίνδυνη για τις εγκύους και τα άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό.. Μέχρι το τέλος της επιδημίας,  περισσότεροι από 200 άνθρωποι πέθαναν από λιστερίωση που προήλθε από κρέας της εταιρείας Tiger Brands.

Η Tiger Brands αντιμετωπίζει μια αγωγή ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων (10 εκατομμύρια δολάρια ανά ζωή). Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που άνθρωποι πεθαίνουν από ένα ανεπαρκές σύστημα διασφάλισης ασφάλειας τροφίμων που επιτρέπει να κυκλοφορούν επικίνδυνα και δολοφονικά τρόφιμα.

Ο αριθμός των ενηλίκων μεταξύ των ηλικιών 30 και 69 που πέθαναν από διαβήτη το 2016 ήταν περίπου 100 φορές υψηλότερος από αυτούς που πέθαναν από λιστερίωση. Σε ολόκληρο τον κόσμο, όταν η διατροφή βασίζεται σε προϊόντα με υψηλή προσθήκη ζάχαρης, ακολουθεί κακή υγεία. Οι άνθρωποι συχνά δυσκολεύονται να έχουν πρόσβαση σε καθαρά φρέσκα φρούτα και λαχανικά κάθε ημέρα, λόγω των υψηλών τιμών και των πολύ χαμηλών μισθών. Η πείνα, ο υποσιτισμός, ο διαβήτης και η φτώχεια συχνά συμβαδίζουν.
Παρόλο που δεν υπάρχει κανένας κοινά αποδεκτός ορισμός της πείνας, ισχύουν δύο κοινά πρότυπα: «υποσιτισμός» και «επισιτιστική ασφάλεια». Ο πρώτος αναφέρεται στον αριθμό των ανθρώπων «των οποίων η διατροφική κατανάλωση ενεργειακών θερμίδων είναι συνεχώς κάτω από την ελάχιστη απαιτούμενη για τη διατήρηση μιας υγιούς ζωής και την άσκηση μιας ελαφριάς σωματικής δραστηριότητας » (2) . Οι τρέχουσες εκτιμήσεις έφεραν τον παγκόσμιο αριθμό υποσιτιζόμενων ανθρώπων σε σχεδόν ένα δισεκατομμύριο (3).

Η έννοια της «επισιτιστικής ασφάλειας» προσπαθεί να συλλάβει την έννοια της πείνας ως έλλειμμα όχι των θερμίδων, αλλά ως παραβίαση ενός ευρύτερου συνόλου κοινωνικών, οικονομικών και φυσικών συνθηκών. Το 1996, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) καθόρισε στην Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για τον Επισιτισμό τον πιο ευρέως αποδεκτό ορισμό (5) ότι «η επισιτιστική ασφάλεια σε επίπεδο ατόμου, νοικοκυριού, σε εθνικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο επιτυγχάνεται, όταν όλοι οι άνθρωποι, ανά πάσα στιγμή, έχουν φυσική και οικονομική πρόσβαση σε επαρκή, ασφαλή και θρεπτικά τρόφιμα για να ικανοποιήσουν τις διατροφικές τους ανάγκες και τις προτιμήσεις τους για μια ενεργό και υγιή ζωή ».

Η κατανόηση της πείνας και του υποσιτισμού απαιτεί μια εξέταση των συστημάτων και των θεσμών που κατέχουν τον έλεγχο πάνω στα τρόφιμα. Η έννοια της «επισιτιστικής ασφάλειας» καταγράφει την έννοια της πείνας όχι ως έλλειμμα θερμίδων, αλλά ως παραβίαση ενός ευρύτερου συνόλου κοινωνικών, οικονομικών και φυσικών συνθηκών.

Η λύση δεν είναι η πτώση της τιμής των τροφίμων η οποία θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη μείωση των αμοιβών των εργαζομένων ακόμη και αυτών που παράγουν τα τρόφιμα, τα οποία όμως ελέγχονται από ελάχιστες πολυεθνικές, αλλά θα αυξήσει κι άλλο την οικονομική ανισότητα μεταξύ των παραγωγών και των στελεχών της βιομηχανίας τροφίμων. Ο ρόλος της βιομηχανίας τροφίμων απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή στο πλαίσιο του συστήματος τροφίμων, όπου η εξουσία συγκεντρώνεται στα χέρια μερικών εταιρειών.


Τι μπορεί να γίνει; Στην υποσαχάρια Αφρική, οι αγρότες μικρής κλίμακας παράγουν περισσότερο από το 75% των περισσότερων βασικών προϊόντων διατροφής του πλανήτη . Από αυτούς τους αγρότες ξεκίνησε μια από τις πιο σημαντικές ιδέες για το πώς να αλλάξει το σύστημα τροφίμων. Ονομάζεται «Διατροφική Κυριαρχία». Αντί να ζητήσουν από τις κυβερνήσεις να φτιάξουν φθηνά τρόφιμα και να παραδώσουν τον έλεγχο και την εξουσία στα χέρια των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών τροφίμων, οι αγρότες μικρής κλίμακας οργανώθηκαν και ανέπτυξαν την ιδέα ότι ίδιες οι κοινότητες τους πρέπει να έχουν τον άμεσο έλεγχο για να τερματιστεί η πείνα και ο υποσιτισμός και οι ασθένειες που προκαλούν.

Το κίνημα αυτό ονομάστηκε La Via Campesina, ένα κίνημα σήμερα με περισσότερα από 200 εκατομμύρια μέλη σε όλο τον κόσμο.Αντί για την επισιτιστική ασφάλεια, η La Via Campesina έχει υποστηρίξει την «διατροφική κυριαρχία». Όπως και ο ορισμός της επισιτιστικής ασφάλειας, η διατροφική κυριαρχία είναι ένας εξελισσόμενος και πολύπλευρος όρος, αλλά έχει έναν αμετάβλητο πυρήνα: «οι κοινότητες έχουν το δικαίωμα να καθορίσουν τις δικές τους τροφίμων και γεωργίας » . Για να είμαστε σαφείς, η διατροφική κυριαρχία δεν αποτελεί έκκληση για αυτάρκεια, για τα κράτη. Η La Via Campesina απευθύνει έκκληση στους ανθρώπους να γίνουν κυρίαρχοι στα συστήματα διατροφής τους, ώστε οι ίδιοι να έχουν την εξουσία να αποφασίζουν ποια θα πρέπει να είναι αυτά τα συστήματα. Πρόκειται για μια σκόπιμα αόριστη έκκληση, με πολλά ερωτήματα ανοιχτά, ώστε οι κοινότητες που εμπλέκονται στην διεκδίκηση της κυριαρχίας τροφίμων να απαντούν σε θέματα γύρω από την παραγωγή, τη διανομή και την κατανάλωση φαγητού για τους ίδιους. Μέσω της «Διατροφικής Κυριαρχίας», λέει η La Via Campesina, μπορεί να επιτευχθεί η επισιτιστική ασφάλεια και να εξαλειφθεί ο υποσιτισμός.


«Η επισιτιστική ασφάλεια δεν κάνει διάκριση από πού προέρχεται το τρόφιμο ή από τις συνθήκες υπό τις οποίες παράγεται και διανέμεται. Οι εθνικοί στόχοι επισιτιστικής ασφάλειας συχνά επιτυγχάνονται με την προμήθεια τροφίμων που παράγονται υπό περιβαλλοντικά καταστροφικές και εκμεταλλευτικές συνθήκες και υποστηρίζονται από επιδοτήσεις και πολιτικές που καταστρέφουν την τοπική παραγωγή τροφίμων, και ευνοούν μόνο τις μεγάλες πολυεθνικές αγροβιομηχανικές εταιρείες ».

Η διατροφική κυριαρχία υπογραμμίζει την οικολογικά κατάλληλη παραγωγή, διανομή και κατανάλωση, την
κοινωνικοοικονομική δικαιοσύνη και τα τοπικά συστήματα παραγωγής τροφής ,ως τρόπους αντιμετώπισης της πείνας και της φτώχειας και
εγγυάται τη βιώσιμη επισιτιστική ασφάλεια για όλους τους λαούς. Υποστηρίζει το εμπόριο και τις επενδύσεις που εξυπηρετούν
τις συλλογικές φιλοδοξίες της κοινωνίας. Προωθεί τον κοινοτικό έλεγχο των παραγωγικών πόρων, την αγρο-οικολογία, την βιοποικιλότητα ,
τα δικαιώματα των αγροτών, ανδρών και γυναικών, την κοινωνική προστασία των καταναλωτών και την κλιματική δικαιοσύνη ».


Εν κατακλείδι , με τι θα μπορούσε να μοιάσει η διατροφική κυριαρχία

Αντί για φθηνότερα τρόφιμα, θα σήμαινε υψηλότερους μισθούς, καλύτερα δικαιώματα κοινωνικής πρόνοιας και συνολική αγροτική μεταρρύθμιση, που σημαίνει μεταρρύθμιση της γης στις αγροτικές και αστικές περιοχές. Είναι μια προσέγγιση που εκτιμά εξίσου τη φωνή του καθενός, πράγμα που σημαίνει ισότητα.


(1) Swinburn ΒΑ, Sacks G, Hall KD, McPherson Κ, Finegood DT, et αϊ. (2011) Η πανδημία της παγκόσμιας παχυσαρκίας: https://doi.org/10.1016/S0140-6736(11)60813-1
(2) Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (2011) Γλωσσάριο FAOSTAT.Ρώμη: Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών.
(3) Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (2011) Η κατάσταση της επισιτιστικής ανασφάλειας στον κόσμο: Πώς επηρεάζει η διεθνής αστάθεια των τιμών τις εγχώριες οικονομίες και την επισιτιστική ασφάλεια; Ρώμη: Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών.




Πηγή Η διατροφική κυριαρχία είναι το κλειδί για ένα δίκαιο μέλλον

Η τοξική χημική ουσία glyphosate έχει βρεθεί σε έγκυες γυναίκες, σνακ, δημητριακά, σε κρασιά, μπύρα , μητρικό γάλα, παιδικά εμβόλια, ταμπόν. Το 2015, το IARC του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δήλωσε ότι το glyphosate είναι ένα «πιθανό καρκινογόνο» που μπορεί να μεταβάλει το DNA με
πολύ βλαβερό τρόπο. Πρόσφατα, οι ερευνητές δήλωσαν ότι βρήκαν κατάλοιπα glyphosate στο μέλι, σάλτσα σόγιας και άλλα τρόφιμα και καρυκεύματα. Στην Αμερική όλα τα δείγματα μελιού που δοκιμάστηκαν από το FDA περιείχαν κατάλοιπα glyphosate , ενώ ορισμένα δείγματα έδειξαν ακόμη επίπεδα καταλοίπων που ήταν διπλάσια από τα όρια που επιτρέπονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμη και το οργανικό μέλι μπορεί να περιέχει αυτό το τοξικό υπόλειμμα και τα επίπεδα είναι ανησυχητικά και δεν υπάρχει τρόπος για τους μελισσοκόμους να ελέγχουν εάν ή όχι το χημικό εισέρχεται στο μέλι επειδή δεν το χρησιμοποιούν. Είναι οι αγρότες που χρησιμοποιούν το Roundup που φταίει.

Στη Γαλλία ένας συνεταιρισμός μελισσοκόμων υπέβαλε καταγγελία εναντίον της γερμανικής πολυεθνικής Bayer-Monsanto, αφού ανιχνεύθηκαν ίχνη γλυφοσάτη στο μέλι.

Ας ελπίσουμε ότι σύντομα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θα πιεστεί από επιστήμονες και ειδικούς στον τομέα της υγείας και θα προχωρήσει σε απαγόρευση του επικίνδυνου γλυφοσάτη.


Η Ε.Ε. και η Ελλάδα έχουν εγκρίνει την χρήση του αμφιλεγόμενου γλυφοσάτη μέχρι και το τέλος του 2023. Αλλά μήπως ήρθε η ώρα ενώσεις καταναλωτών αλλά και αγρότες οι οποίοι  δεν το χρησιμοποιούν αλλά που πλήττονται και αυτοί από την χρήση αφελών ή ασυνείδητων μερικές φορές συναδέλφων τους να απαιτήσουν να μπει σήμανση στα χωράφια που χρησιμοποιείται αλλά και σε όλα τα προϊόντα που καταλήγει  ;

Πηγή Το glyphosate, ένα ενεργό συστατικό του Roundup, βρέθηκε στο μέλι.

Τα δέντρα είναι ζωντανοί οργανισμοί που δεν κινούνται. Όπως όλοι γνωρίζουμε, ένα δέντρο δεν μπορεί να μετακινηθεί, όμως η μετανάστευση δέντρων είναι μία πραγματικότητα , οι επιστήμονες έκαναν μια τεράστια ανακάλυψη για το πώς κάποια δέντρα της Γης κινούνται!

Εμείς οι άνθρωποι κόβουμε αλλά και φυτεύουμε πολλά νέα δέντρα. Κόβουμε δέντρα για την αύξηση της γεωργίας, για την επέκταση των πόλεων, για τα σπίτια, κόβουμε δέντρα ακόμη και για να φτιάξουμε πάρκα! Με τη σειρά μας όμως φυτεύουμε και πολλά δέντρα για να αντικαταστήσουμε αυτά που έχουμε αφαιρέσει. Τα δάση του πλανήτη μας φυσικά επεκτείνονται και συστέλλονται από περιβαλλοντικές αλλαγές . Προκειμένου να κατανοήσουν καλύτερα την κατάσταση των δέντρων του πλανήτη, οι επιστήμονες αποφάσισαν να πάρουν βοήθεια από το διάστημα! Έτσι εξέτασαν τα τελευταία 35 χρόνια δορυφορικών δεδομένων την ανάπτυξη και την απώλεια των δέντρων και των δασών της Γης. Τα αποτελέσματα? Είναι περίπλοκο.


Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Ecology and Evolution , ερευνητές του Πανεπιστημίου του Tennessee υποστηρίζουν ότι αυτοί οι οργανισμοί του εδάφους διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην επίδραση ενός φυσικού φαινομένου που είναι γνωστό ως «μετανάστευση δέντρων».

Πρώτα απ ‘όλα, τα καλά νέα ! Σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουμε φυτέψει περισσότερα δέντρα από την ποσότητα των δέντρων που έχουμε μειώσει! Στην πραγματικότητα το πλεόνασμα των νέων δέντρων είναι περίπου όσο το μέγεθος του Τέξας και της Αλάσκας μαζί! Αυτό που επίσης οι επιστήμονες κατάλαβαν είναι ότι μερικά από τα νέα δέντρα μεταναστεύουν… Οι επιστήμονες παγκοσμίως έχουν παρατηρήσει ότι οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι υπεύθυνες για τις εκπομπές αερίων που παγιδεύουν τη θερμότητα και θερμαίνουν τον πλανήτη. Και καθώς οι θερμοκρασίες συνεχίζουν να αυξάνονται σε υψηλότερα υψόμετρα και στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη, τα δέντρα προσπαθούν να μεταναστεύσουν σε καινούργιους χώρους. Η αλλαγή του κλίματος θα στείλει περισσότερα είδη φυτών προς τα βόρεια, καθώς προσπαθούν αργά αργά να ξεφύγουν από τις αυξανόμενες θερμοκρασίες.


Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η μετανάστευση είναι ήδη σε εξέλιξη. Σύμφωνα με μια μελέτη των ΗΠΑ για τις δασικές υπηρεσίες του 2010, το 70% των ειδών δένδρων παρουσιάζουν ήδη μεταναστευτική τάση, με το σφεντάμι, την οξιά και την σημύδα ενδεχομένως να μετακινηθούν εξ ολοκλήρου στα βορειοανατολικά έως το 2100.


Όπως δείχνει αυτός ο χάρτης, τα ευαίσθητα στη θερμότητα είδη όπως το σφενδάμι, η οξιά και η σημύδα αναμένεται να μετατοπιστούν στο βορρά εντός του επόμενου αιώνα, ως απόκριση σε ένα κλίμα θέρμανσης. (Φωτογραφία: US Global Change Ερευνητικό Πρόγραμμα )


Δυστυχώς όμως , τα τροπικά δάση χάνονται με ταχύτερο ρυθμό. Αυτές οι πλούσιες τροπικές περιοχές είναι ζωτικής σημασίας για πολλούς ανθρώπινους πολιτισμούς, διάφορα είδη και οικοσυστήματα. Οι επιστήμονες ανησυχούν επειδή καθώς οι παγκόσμιες θερμοκρασίες συνεχίζουν να αυξάνονται σε αυτές τις τροπικές περιοχές, και θα μπορούσαμε να δούμε ακόμη πιο καταστροφικές απώλειες δέντρων που θα έχουν μια σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων που θα έχουν επιπτώσεις σε όλα, από τη βιοποικιλότητα έως την ποιότητα του αέρα στη γεωργία και πέραν αυτής. Ένα από τα χειρότερα σενάρια που μπορεί να συμβεί εδώ είναι η απώλεια βιοτόπων για τους αυτόχθονες πληθυσμούς . Οι άνθρωποι που ζουν ακόμα στις ζούγκλες και τα δάση γύρω από τους τροπικούς, βασίζονται σε αυτούς για την επιβίωσή τους. . Τα δέντρα στις τροπικές περιοχές έχουν ανεκτίμητη αξία στην ανθρωπότητα.

Η ατομική μας συνεισφορά στην παγκόσμια αλλαγή του κλίματος είναι ένα μεγάλο πρώτο βήμα που μπορούμε να κάνουμε. Η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας ή η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα βοηθούσε στη μείωση της εξαγωγής ατομικών αέριων παγίδων. Η αγορά περισσότερων τοπικών αγαθών θα συμβάλει στη μείωση των εκπομπών που προέρχονται από τη μεταφορά εμπορευμάτων από μεγάλες αποστάσεις. Η μείωση της κατανάλωσης θα βοηθήσει επίσης να μειωθούν οι συνολικοί αριθμοί αποβλήτων, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στη μείωση των εκπομπών αερίων που παγιδεύουν θερμότητα, παράλληλα έτσι βελτιώνεται η ποιότητα ζωής μας.



Πηγή Μπορούν να μεταναστεύσουν τα δέντρα;

Ο άνθρωπος βασανιζόταν εδώ και δέκα χρόνια από μία χρόνια πάθηση με υφέσεις και άγριες εξάρσεις. Μισή ζωή ζούσε. Δύσκολα ως αδύνατα τα ταξίδια, οι μακρινοί περίπατοι, τα ξενύχτια με φίλους, οι έντονες γεύσεις, το ντύσιμο με τα ρούχα που προτιμούσε. Όλα μετρημένα, όλα μέχρι ένα όριο, τις περισσότερες φορές κάτω από αυτό. Κάθε χρόνο, κάθε μήνα, κάθε μέρα και χειρότερα. «Μπορούμε να το λύσουμε» του έλεγαν οι γιατροί και να τα φάρμακα και οι ειδικές αγωγές, όλα με περικοπές στο επίπεδο της ζωής του. Κάποια στιγμή η χειρουργική επέμβαση έγινε μονόδρομος. Την ανέβαλε όσο μπορούσε. Του έλεγαν ότι θα θεραπεύσει την ασθένεια αλλά θα είναι ιδιαίτερα επώδυνη ίσως και επικίνδυνη. Πιο πολύ τον τρόμαζε η ιδέα του να μην είναι όρθιος για ένα διάστημα ή και για πάντα. Αυτό. Ούτε ο πόνος ούτε κάτι άλλο. Είδε κι απόειδε, το έπεισε ο γιατρός, την έκανε. Κι ήταν αφόρητος ο πόνος, αφόρητη η ταλαιπωρία που έλεγε πως δεν θα τελειώσει ποτέ. Κι όμως! Τελείωσε! Κι έγινε καλά. Πέρασαν όλα. Πέρασαν όμως και οι μήνες και την ξέχασε την επέμβαση αλλά και όλα σχεδόν όσα περνούσε πριν την κάνει. Εφυγαν ως δια μαγείας από το μυαλό του. Το μόνο που έμεινε ήταν τα ταξίδια που δεν έκανε, οι δρόμοι που δεν περπάτησε, οι φίλοι που έφυγαν, οι γεύσεις που έχασε. Και τα ήθελε όλα πίσω. Εστω και ως υπόσχεση, σαν όνειρο, σαν προοπτική. Να γυρίσει πίσω και να τα κερδίσει για τότε και για τώρα. Σαν να μην είχε μεσολαβήσει η αρρώστια. Αυτό ήθελε. Να γυρίσει πίσω και ξέροντας ότι δεν μπορεί έπεφτε σε θλίψη μεγάλη. Τώρα περίμενε τη νέα υπόσχεση αυτή που κανένας γιατρός δεν μπορούσε να του δώσει γιατί δεν είναι δουλειά του.
Να μείνει όρθιος δεν του έφτανε πια. Ηθελε να προχωρήσει. Προς τα που όμως;


Η «Σκιά» θεατρικό έργο του Ντάριο Νικοντέμι

Πηγή Η θλίψη μετά τα μνημόνια

Το να χρησιμοποιούμε χάρτινες σακούλες ήταν η «πιο πράσινη» επιλογή για χρόνια, αλλά ήρθε η ώρα για μία «πιο πράσινη επιλογή «.Οι επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι η μετακίνηση από πλαστικό σε χαρτί ή σε βαμβάκι δεν είναι απαραίτητα η πιο οικολογικές. Αντίθετα, μπορεί απλώς να μετατοπίσει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τη μείωση
των πλαστικών απορριμμάτων σε μεγαλύτερη σπατάλη φυσικών πόρων, δένδρων για μετατροπή χαρτιού και αύξηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Είναι γεγονός ότι το πλαστικό είναι η κακή επιλογή. Το πλαστικό διαρκεί για πάντα και όταν τελικά αποσυντεθεί σπάει σε μικρά τοξικά σωματίδια, τα μικροπλαστικά. και όχι μόνο αυτό, είναι υπεύθυνο για τους θανάτους χιλιάδων ζώων και ψαριών κάθε χρόνο που προσπαθούν να το φάνε ή πιάνονται και πνίγονται με αυτό. Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι περίπου 8 εκατομμύρια μετρικοί τόνοι πλαστικών απορριμμάτων εισέρχονται στους ωκεανούς κάθε χρόνο. Αυτό το πλαστικό δεν υποβαθμίζει και αποτελεί απειλή για την άγρια ​​φύση, συμπεριλαμβανομένων των μυδιών
Οι χάρτινες σακούλες είναι βιοδιασπώμενες και είναι εύκολο να ανακυκλωθούν ή να κομποστοποιηθούν. Αλλά η μαζική παραγωγή τους σε απαιτεί πολύ νερό, καύσιμα και κοπή δέντρων. Και συνήθως δεν είναι κατασκευασμένες από ανακυκλωμένο υλικό, επειδή το νέο χαρτί έχει μακρύτερες, ισχυρότερες ίνες. Οι χάρτινες σακούλες απαιτούν επίσης περισσότερο υλικό ανά σακούλα στη διαδικασία κατασκευής, που σημαίνει μεγαλύτερη κατανάλωση πρώτων υλών και μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας και καυσίμων στην κατασκευή και τη μεταφορά τους. Η παραγωγή χαρτιού έχει μεγαλύτερο οικολογικό αποτύπωμα, και συγκεκριμένα 70% περισσότερη από την παραγωγή πλαστικών σακουλών [πηγή:Thompson ]. Σύμφωνα με ορισμένες μελέτες, το χαρτί παραγωγής εκπέμπει 80% περισσότερα αέρια θερμοκηπίου [πηγή: Lilienfield ]. Και, σκεφτείτε ότι η παραγωγή χαρτιού χρησιμοποιεί δέντρα που αντ ‘αυτού θα μπορούσαν να απορροφήσουν διοξείδιο του άνθρακα. Η διαδικασία λήψης χάρτινη σακούλα απαιτεί επίσης 50 φορές περισσότερο νερό από ότι οι πλαστικές σακούλες [πηγή: Thompson ]


Παρόλο απαιτείται πετρέλαιο στην κατασκευή πλαστικού, αποδεικνύεται ότι η κατασκευή μιας χάρτινης τσάντας καταναλώνει τέσσερις φορές περισσότερη ενέργεια από την κατασκευή μιας πλαστικής , πράγμα που σημαίνει ότι το χαρτί καταναλώνει πολλά καύσιμα Πηγή : reusablebags.com ]. Η διαδικασία της ανακύκλωσης χαρτιού μπορεί να είναι αναποτελεσματική – συχνά καταναλώνει περισσότερο καύσιμο από ότι θα χρειαζόταν για να φτιάξει μια νέα τσάντα [πηγή: Milstein ].Επιπλέον, χρειάζονται περίπου 91% περισσότερη ενέργεια για την ανακύκλωση μιας κιλό χαρτιού ένα κιλό πλαστικού [source: reusablebags.com ]. Οι χάρτινες σακούλες παράγουν κατά 80% περισσότερα στερεά απόβλητα [πηγή: Lilienfield ]. Επιπλέον, τα λιπάσματα και άλλα χημικά που χρησιμοποιούνται στην καλλιέργεια δέντρων και την παραγωγή χαρτιού συμβάλλουν στην όξινη βροχή και την μόλυνση των υδάτων.


Το φως σπάει το πλαστικό το βιοαποικοδομεί. Οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει έως και 500 ή ακόμα και 1000 χρόνια σε χώρους υγειονομικής ταφής [πηγή: Λάπιδος]. .

Το βαμβάκι έχει μεγάλες απαιτήσεις σε νερό και κατ’ επέκταση οι υφασμάτινες / βαμβακερές τσάντες πολλαπλών χρήσεων είναι αρκετά «αντι-οικολογικές» στην παραγωγή τους.

Η Δανική υπηρεσία προστασίας του περιβάλλοντος υπέβαλε πρόσφατα μια μελέτη που έδειξε ότι οι πλαστικές σακούλες έχουν, σε ισορροπία, μικρότερο περιβαλλοντικό αντίκτυπο από ό, τι για παράδειγμα οι σακούλες από βιολογικό βαμβάκι. Οι εκπληκτικά πολλές φορές – 3.800 φορές – που χρειάζεται να επαναχρησιμοποιηθεί οι βαμβακερές τσάντες οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι ο κύκλος ζωής τους μπορεί να δημιουργήσει υποπροϊόντα που καταστρέφουν το όζον, σύμφωνα με τη Δανική μελέτη. 
Οι υφασμάτινες τσάντες είναι συνήθως κατασκευασμένες από βαμβάκι, ένα προϊόν που καλλιεργείται γι αυτή τη χρήση από Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς , με χρήση χημικών (roundup) και συνήθως μη ηθικούς τρόπους αμοιβής των αγροτών που το καλλιεργούν για το όφελος μεγάλων πολυεθνικών σε αναπτυσσόμενες χώρες της Ασίας και της Αφρικής.


Μετά από οκτώ χρήσεις, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται το πλύσιμο, μια επαναχρησιμοποιήσιμη σακούλα έχει μικρότερο περιβαλλοντικό αντίκτυπο από μία μόνο πλαστική σακούλα μιας χρήσης. Οι αριθμοί που δίνονται ανά 1.000 τσάντες. a
a Εκτός από το πολυαιθυλένιο μιας χρήσης, το οποίο αντιστοιχεί σε 1.500 σάκους για τη μικρότερη φέρουσα ικανότητα.
ΠΗΓΕΣ: Κρατικό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Chico, Ίδρυμα Ερευνών. Joseph Green
e

Όσο περισσότερο επαναχρησιμοποιείτε μια τσάντα, τόσο μικρότερη είναι η περιβαλλοντική της επίδραση. Είναι πολύ σημαντικό να υπολογίσουμε τα οφέλη από τις επαναχρησιμοποιήσιμες τσάντες σε σχέση με τη χρήση χάρτινων. .Αν κάποιος αποφασίσει να χρησιμοποιεί επαναχρησιμοποιήσιμες τσάντες κατά τη διάρκεια της ζωής του θα γλυτώσει περισσότερες από 22.000 πλαστικές σακούλες το περιβάλλον.
Οι 
επαναχρησιμοποιήσιμες τσάντες μπορούν να κατασκευαστούν από πολλά διαφορετικά υλικά ( π.χ., οι ίνες κάνναβης ), αλλά οι δύο συνηθέστεροι τύποι είναι το βαμβάκι και το μη υφασμένο πολυπροπυλένιο (PP), ένας πιο ανθεκτικός τύπος πλαστικού. Το μη υφασμένο PP, από την άλλη πλευρά, είναι λιγότερο δαπανηρό από το βαμβάκι. Αυτές οι τσάντες πρέπει να επαναχρησιμοποιηθούν μόνο 8 φορές για να μηδενίσουν το οικολογικό τους αποτύπωμα (σύμφωνα μετην ίδια μελέτη του Ηνωμένου Βασιλείου ). 


Οι 
επαναχρησιμοποιήσιμες τσάντες ανακυκλωμένου πολυεθυλένιου είναι μια πιο πράσινη επιλογή για το περιβάλλον.Είναι η καλύτερη επιλογή και, όπως συμβαίνει με οτιδήποτε άλλο, είναι καλύτερο αν αυτές κατασκευάζονται από ανανεώσιμα, μη τοξικά και χαμηλής επίδρασης υλικά. Η απλή αντικατάσταση πλαστικών τσαντών μίας χρήσης με χάρτινες σακούλες μιας χρήσης, ή βαμβακερές δεν είναι οικολογική λύση.


Πηγή Επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες

Η τροφή, η γη και η βιοποικιλότητα συγκεντρώνονται και ελέγχονται από μια παγκοσμιοποιημένη αγορά. Η αγροοικολογία, ως επιστημονικό παράδειγμα και ως φιλοσοφία δράσης, ανήκει στον τομέα των εναλλακτικών λύσεων για την οικοδόμηση ενός νέου κόσμου: πιο βιώσιμου, πιο δίκαιου, πιο κοντά στην Διατροφική Κυριαρχία. Η αγροοικολογία είναι πάνω απ ‘όλα ένα όραμα για την οικοδόμηση νέων κοινωνιών για την επείγουσα αντιμετώπιση των προβλημάτων που μας πλήττουν σε παγκόσμιο επίπεδο, στους οποίους βάζουμε τη ζωή στο επίκεντρο. Ο στόχος θα είναι να τεθούν σε εφαρμογή διαδικασίες που να φροντίζουν και να διατηρούν οργανισμούς και εδάφη με βιώσιμο τρόπο. Όπου η παραγωγή, η διανομή και η κατανάλωση τροφίμων είναι φιλικές προς το περιβάλλον, κοινωνικά δίκαιη, οικονομικά βιώσιμη, πολιτισμικά κατάλληλη, διατροφικά πλήρης. Η αγροοικολογία είναι ο δρόμος για την οικοδόμηση της διατροφικής μας κυριαρχίας.


Το βαθύ νόημα της αγροοικολογίας (κοινωνικό, περιβαλλοντικό, πολιτικό) δεν έχει αναδειχθεί θεωρείται ως τεχνική διαδικασία και διαχείριση των γεωργικών προϊόντων διατροφής. Η «επιστημονική αγροοικολογία» γίνεται ολοένα και πιο μακριά από τις κοινωνικό-περιβαλλοντικές διαδικασίες στις οποίες οι άνθρωποι αγωνίζονται για να υπερασπιστούν τη ζωή ενάντια στη λεηλασία του φιλελευθερισμού.


Υπάρχει η ανάγκη να ξανά-πολιτικοποιήσουμε την Αγροοικολογία, ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και τη συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια των πολυεθνικών. Η λογική του νεοφιλελεύθερου ελεύθερου εμπορίου εξακολουθεί να προκαλεί πείνα, πόνο και καταστροφή. η συγκέντρωση της εξουσίας από τις εταιρείες σπόρων, οι συνθήκες εργασίας στον τομέα των ντόπιων και των μεταναστών εξακολουθούν να αποτελούν κοινωνική φρίκη. η δύναμη της μεγάλης διανομής προσπαθεί να καταλάβει όλες τις αγορές. οι δημόσιες πολιτικές συνεχίζουν να παραδίδονται στα λόμπι της βιομηχανίας. Κινήσεις από την La Via Campesina, την Διατροφική Κυριαρχία στο Nyeleni, ή σήμερα από το VII Διεθνές συνέδριο αγροοικολογίας στη Κόρδοβα, εξακολουθούν να καταγγέλλουν και να αγωνίζονται για να αλλάξει αυτό το μοντέλο διανομής τροφίμων , για την διατροφική κυριαρχία και την αγροοικολογία. Υποστηρίζοντας εναλλακτικές λύσεις από την ανταλλαγή σπόρων τοπικών ποικιλιών μεταξύ αγροτών, μέχρι την υπεράσπιση δίκαιου και υγιεινού τροφίμου. μέσω κατάλληλων συστημάτων πιστοποίησης, δημιουργώντας συνέργειες για μια πολιτική αγροοικολογία.

Επειδή η αγροοικολογία είναι αυτονομία, είναι η δημιουργικότητα, είναι συλλογικές διαδικασίες, η κοινωνική συνεργασία, να οικοδομήσουμε χώρους και πρακτικές ισότητας, συλλογικής ενδυνάμωσης, ελευθερίας λήψης αποφάσεων και νέων τρόπων αξιολόγησης της ζωής από τις τις οικολογικές οικονομίες.


Οι αγροοικολογικές εμπειρίες και η κοινωνική και αλληλεγγύη οικονομία αποτελούν πηγές έμπνευσης για το τι θα μπορούσε να είναι ένα διαφορετικό οικονομικό σύστημα . Πιστεύουμε ότι η αναγνώριση και εφαρμογή του ανθρώπινου δικαιώματος για επαρκή τροφή και διατροφή και η κήρυξη των δικαιωμάτων των αγροτών και άλλων ανθρώπων που εργάζονται σε αγροτικές περιοχές θα πρέπει να αποτελέσουν βασικά στοιχεία για την πορεία προς την διατροφική κυριαρχία και ως εκ τούτου πρέπει να τα υπερασπιστούμε όλοι.

Οι άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν στο VII Διεθνές Συνέδριο Αγροοικολογίας: αγρότες, κτηνοτρόφοι, ψαράδες, ερευνητές, φοιτητές, εκπαιδευτές, επικοινωνίες, ακτιβιστές, υποστηρικτές και τεχνικοί, που ανήκουν σε διαφορετικούς οργανισμούς, δίκτυα, κοινωνικά κινήματα, πρώτα απ ‘όλα, να γιορτάσουμε τη συμμετοχή μας σε αυτή τη συνάντηση και να ανταλλάξουμε χώρο για να οικοδομήσουμε συνέργειες και να υποστηρίξουμε τη στήριξη των ανθρώπων που εργάζονται για την διατροφική κυριαρχία.

Πιστεύουμε ότι η αγροοικολογία μπορεί να αποτελέσει ένα εργαλείο που θα ανταποκριθεί σε πολλές από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στην τρέχουσα συστημική κρίση (ενέργεια, κλίμα, βιοποικιλότητα, καταστροφή των ωκεανών, υλικά, παραγωγικές, οικονομικές, ανισότητες, πολιτική κ.λ.π.) Με αυτόν τον τρόπο επαναβεβαιώνουμε την ανάγκη να συνεργαστούμε και από κάτω προς τα πάνω για την αγροοικολογία και την Διατροφική Κυριαρχία με την επανοικειοποίηση των γεωργικών συστημάτων διατροφής και την οικοδόμηση νέων κόσμων. Καλούμε σε καθημερινό ακτιβισμό και επανοικειοποίηση του όρου «αγροοικολογία» από εκείνους που το χρησιμοποιούν για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα ενός «πράσινου και μπλε φιλελευθερισμού» και μιας «βιώσιμης ανάπτυξης» που ενισχύει τη συσσώρευση κεφαλαίου εντελώς αντίθετη με τη φροντίδα και τη βιωσιμότητα της ζωής. Να ενισχύσουμε και να δημιουργήσουμε νέους δεσμούς με αυτούς που υπερασπίζονται ένα άλλο πιθανό μοντέλο που θέτει τη ζωή στο επίκεντρο: παραγωγούς, αγρότες, αλιείς, ιθαγενείς, καταναλωτές, ακαδημαϊκούς, ΜΚΟ, συνδικάτα, τοπικούς θεσμούς, φοιτητές κλπ.

Ας παγκοσμιοποιήσουμε τον αγώνα, ας παγκοσμιοποιήσουμε την ελπίδα!
Για έναν ζωντανό αγροτικό κόσμο.


Από τη διακήρυξη του VII Διεθνές Συνέδριου Αγρο-οικολογίας, που διοργανώθηκε από το Ινστιτούτο Κοινωνιολογίας και Αγροτικών Σπουδών (ISEC) του Πανεπιστημίου της Κόρδοβα, Ισπανία, και το Παρατηρητήριο των Διατροφικής Κυριαρχίας και Αγρο-οικολογίας (OSALA).


Πηγή Αγροοικολογία και Διατροφική Κυριαρχία

Το γλυφοσάτη , το πιο δημοφιλές ζιζανιοκτόνο στον κόσμο, βρίσκεται στο επίκεντρο διεθνούς ελέγχου αφού το ανώτατο δικαστήριο του της Καλιφόρνια έβγαλε καταδικαστική απόφαση κατά της Monsanto-Bayer επειδή η Monsanto δεν προειδοποίησε τον ενάγοντα και τους υπόλοιπους καταναλωτές για τους κινδύνους για καρκίνο από τα ζιζανιοκτόνα της και διέταξε την εταιρεία να πληρώσει ζημιές ύψους 289 εκατομμυρίων δολαρίων.

Η απόφαση αυτή του δικαστηρίου, η οποία ίσως να ανοίξει την πόρτα για περίπου 4.000 παρόμοιες αμερικανικές αγωγές εναντίον της Monsanto, πυροδότησε κατακραυγή σε όλο τον κόσμο.

Ευρώπη

Η Bayer , η οποία αγόρασε τη Monsanto φέτος για 63 δισεκατομμύρια δολάρια , αγόρασε επίσης ένα τεράστιο όγκο νομικών εξόδων. Οι μέτοχοι είναι εκνευρισμένοι. Η χρηματιστηριακή αξία της Bayer υποχώρησε έως και 14% τη Δευτέρα 13 Αυγούστου, χάνοντας περίπου 12 δισεκατομμύρια ευρώ στην αγοραία αξία, ανέφερε το Reuters . Η Bayer αμύνθηκε την ασφάλεια του glyphosate και είπε ότι θα ασκήσει έφεση στην ετυμηγορία. .

Το γλυφοσάτη, το πλέον χρησιμοποιούμενο ζιζανιοκτόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελεί αντικείμενο έντονων συζητήσεων στην Ευρώπη εδώ και χρόνια. Πέρυσι, η Ευρωπαϊκή Ενωση επέκτεινε την άδεια κυκλοφορίας του για πέντε χρόνια, αλλά η απόφαση της Καλιφόρνια έχει αναζωογονήσει τις προσδοκίες για απαγόρευση.

«Πρέπει να καταπολεμήσουμε την εισβολή αυτής της ουσίας στην αγορά μας, μια απειλή που οφείλεται σε τερατώδεις εμπορικές συμφωνίες που υπογράφονται μόνο στο όνομα του κέρδους», ανέφερε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Ιταλίας Luigi Di Maio στο Facebook το Σαββατοκύριακο.

Ο υπουργός περιβάλλοντος της Γαλλίας Nicolas Hulot χαρακτήρισε την ετυμηγορία ως την «αρχή ενός πολέμου» ενάντια στο glyphosate στην Ευρώπη. «Αν περιμένουμε, τέτοια δηλητήρια δεν θα εμποδιστούν να κάνουν ζημιά και τα θύματα θα είναι υπερβολικά πολυάριθμα», είπε στο ραδιόφωνο της BFM.

Η Ιταλία και η Γαλλία προχωρούν προς τη σταδιακή κατάργηση της χημικής ουσίας. Η Γερμανία σκοπεύει να τερματίσει τη χρήση του glyphosate σε αυτή τη νομοθετική περίοδο, η οποία λήγει σε τρία χρόνια, ανέφερε το Reuters . Τον Απρίλιο, η γερμανική υπουργός Γεωργίας Τζούλια Κλόεκερ ανακοίνωσε ότι σχεδίαζε κανόνες για να σταματήσει η χρήση του glyphosate στους κήπους, τα πάρκα και τις αθλητικές εγκαταστάσεις της χώρας.

Ινδία

Ακτιβιστές δήλωσαν τη Δευτέρα στην Times of India ότι η ετυμηγορία της 10 Αυγούστου στην Καλιφόρνια πρέπει να οδηγήσει σε απαγόρευση σε εθνικό επίπεδο.»Η οργάνωσή μας έχει ήδη υποβάλει αίτηση στο Υπουργείο Γεωργίας με χιλιάδες υπογραφές που ζητούν την απαγόρευση του glyphosate.

Το glyphosate χρησιμοποιείται ευρέως στο βαμβάκι στην Ινδία και μέσω αυτού στα ρούχα σε όλο τον κόσμο. Τον Μάιο, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας αρνήθηκε να αναστείλει την απόφαση του Δικαστηρίου του Νέου Δελχί ότι η Monsanto δεν μπορεί να διεκδικεί διπλώματα ευρεσιτεχνίας για τους γενετικά τροποποιημένους σπόρους βαμβακιού της χώρας. Η Monsanto εισήγαγε για πρώτη φορά την τεχνολογία GM στην Ινδία το 1995. Σήμερα, πάνω από το 90% της καλλιέργειας βάμβακος της χώρας είναι γενετικά τροποποιημένο.

Αυστραλία
Μετά την απόφασης στην Καλιφόρνια, η Greenpeace παροτρύνει την κυβέρνηση της Αυστραλίας να περιορίσει τις πωλήσεις των ζιζανιοκτόνων της Monsanto, οι οποίες πωλούνται σε καταστήματα σε ολόκληρη τη χώρα.

«Η χρήση αυτού του επικίνδυνου προϊόντος θα πρέπει να περιοριστεί αυστηρά», δήλωσε στο Guardian Australia ο Jamie Hanson, επικεφαλής των εκστρατειών της Greenpeace . «

Ο Hanson πρόσθεσε: «Το Roundup είναι ευρέως διαθέσιμο προς πώληση στην Αυστραλία … ενδεχομένως εκθέτοντας εκατομμύρια ανθρώπους στις βλαβερές συνέπειές του. Αυτή η περίπτωση είναι μόνο η πρώτη από τις εκατοντάδες που έχουν κατατεθεί στις ΗΠΑ υποστηρίζοντας ότι το Roundup προκαλεί λέμφωμα μη Hodgkin. Δεν έχουμε ιδέα πόσο μακριά θα εξαπλωθεί και πόσα άλλα θα έρθουν ».

Οι μετοχές της Nufarm της Αυστραλίας, η οποία περιέχει glyphosate, υποχώρησαν 17 τοις εκατό τη Δευτέρα 13/8 μετά την εύρεση του καρκίνου στην Καλιφόρνια, ανέφερε το Reuters .


Ελπίζουμε σε ανάλογες αντιδράσεις και στην Ελλάδα από κυβέρνηση και πολίτες.



Πηγή Αντιδράσεις σε όλο τον κόσμο μετά την καταδικαστική απόφαση της Monsanto για το γλυφοσάτη