25 March, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 25)

Πιστοί στο ραντεβού μας και φέτος περισσότεροι από 80 παραγωγοί, χειροτέχνες και συλλογικότητες, όχι μόνο από τη Θεσσαλία αλλά από ολόκληρη την Ελλάδα, συναντιόμαστε ξανά στο πάρκο του Αγ. Κωνσταντίνου στον Βόλο για την καθιερωμένη γιορτή οικολογικής γεωργίας και χειροτεχνίας. Φέτος, λοιπόν, η 9η Πανθεσσαλική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας θα πραγματοποιηθεί από την Παρασκευή 5
μέχρι την Κυριακή 7 Οκτωβρίου.

Η Οικογιορτή διοργανώνεται και λειτουργεί από τους ίδιους τους συμμετέχοντες. Προτάσσει την αυτοοργάνωση και την άμεση δημοκρατία. Την καλλιέργεια χωρίς χημικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Την οικοτεχνία και την μεταποίηση με παραδοσιακές μεθόδους. Τη δημιουργία χειροποίητων κατασκευών και χειροτεχνιών. Τις παραδοσιακές χρήσεις των βοτάνων με θεραπευτική και καλλυντική δράση. Τα συλλογικά εγχειρήματα και τις συνεργασίες ως απάντηση στη μισθωτή εργασία. Στην παρούσα οικονομική και οικολογική κρίση προτείνουμε μια ολική υπέρβαση των συνθηκών και των αιτιών που τη δημιούργησαν, μια επανεξέταση του τρόπου που λειτουργεί η οικονομία καθώς και της σχέσης φύσης και ανθρώπινης κοινωνίας.

Η γιορτή θα ξεκινήσει από το πρωί της Παρασκευής 5 Οκτωβρίου με επισκέψεις από μαθητές σχολείων και δρώμενα για τα παιδιά σε συνεργασία με το Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Το απόγευμα της ίδιας μέρας η ομάδα κρουστών Caracatu θα καταλήξει με πορεία στο χώρο της Οικογιορτής απο την πλατεία Αγ. Νικολάου. Θα ακολουθήσει παράσταση από την θεατρική ομάδα της Συνέλευσης Γειτονιάς του Αγ. Νεκταρίου, παρουσιάζοντας το έργο “Μικροαστικό Δίκαιο” του Π. Μάτεση. Ακολούθως, θα γίνει προβολή του ντοκιμαντέρ Bananaland που αφορά στον μαζικό τρόπο παραγωγής μπανάνας. Το πρόγραμμα της πρώτης μέρας θα κλείσει μουσικά με τον dj Regular στα decks της Οικογιορτής.

Το πρωί του Σαββάτου 6 Οκτώβρη η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου Βόλου θα παρουσιάσει με κουκλοθέατρο ένα τσιγγάνικο παραμύθι και έπειτα θα ακολουθήσει εργαστήριο κατασκευής υφασμάτινων πουγκιών/κισί με τα παιδιά. Νωρίς το απόγευμα ο Αντώνης Παπαλεξανδρής απο το Πελίτι Αλμυρού φυτεύει παραδοσιακά φυτά μαζί με τα παιδιά. Αμέσως μετά η διοργανωτική ομάδα μαζί με την Επιτροπή Αγώνα Πολιτών Βόλου ενάντια στην καύση σκουπιδιών καλούν σε ενημερωτική εκδήλωση σχετικά με τις επιπτώσεις από την καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ και τις αντιδράσεις των πολιτών. Στη συνέχεια, η παιδική χορωδία “Δημητριάς” της Ι. Μ. Δημητριάδος θα μας ταξιδέψει με μελωδίες παραδοσιακής/λαϊκής μουσικής. Η παιδική χορωδία “Δημητριάς” συστάθηκε προ 5ετίας περίπου και είναι ο καρπός μιας διαβούλευσης φορέων που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Μητροπολίτη Δημητριάδος Ιγνατίου, με στόχο το σχεδιασμό παρεμβάσεων για την άμβλυνση του ενίοτε παρατηρούμενου κοινωνικού αποκλεισμού μεγάλης μερίδας τσιγγανόπαιδων του Ν. Μαγνησίας. Την εκπαιδευτική και καλλιτεχνική οργάνωση της όλης προσπάθειας έχει αναλάβει ο καθηγητής της Β΄μιας και μουσικός, Βαγγέλης Μπαντελάς. Στη συνέχεια θα προβληθεί το μικρού μήκους ντοκιμαντέρ cartoon Meatrix, το οποίο εκθέτει την πραγματικότητα στα εργοστάσια παραγωγής κρέατος. Το βράδυ του Σαββάτου πρόκειται να μας καλωσορίσει μουσικά ο De Luar, ενώ στη συνέχεια οι δημοφιλείς Band Fatale θα μας ξεσηκώσουν και θα παρασύρουν το κοινό σε ένα χορευτικό μα όχι μόνο πάρτυ.

Το πρόγραμμα της Κυριακής 7 Οκτωβρίου ξεκινά από το πρωί με σεμινάριο για τις κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις, ενώ το μεσημέρι μετά την συλλογική κουζίνα θα πραγματοποιηθεί η Συνέλευση της Οικογιορτής, με αποτίμηση και απολογισμό, παρατηρήσεις, ιδέες, προτάσεις των συμμετεχόντων. Το απόγευμα της Κυριακής θα πραγματοποιηθεί η δεύτερη κεντρική εκδήλωση μαζί με την Κίνηση Πολιτών Πηλίου και Βόλου για το Νερό, η οποία αφορά στους κοινωνικούς αγώνες υπεράσπισης του νερού ως κοινωνικό αγαθό. Αμέσως μετά θα ακολουθήσει εκδήλωση ενημέρωσης σχετικά με την σχεδιαζόμενη κατασκευή αιολικού πάρκου στο όρος Σάος στη Σαμοθράκη από την Πρωτοβουλία Κατοίκων Σαμοθράκης ενάντια στην κατασκευή αιολικού πάρκου. Στη συνέχεια θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ El Systema, το οποίο επιχειρεί να διαδώσει μια πραγματικά πρωτοποριακή ουμανιστική ιδέα και πράξη της κλασικής μουσικής και ταυτόχρονα να ρίξει τον σπόρο για κάτι αντίστοιχο στην περιοχή του Βόλου και του Πηλίου. Η φετινή Οικογιορτή θα κλείσει με κέλτικη μουσική από τους Fairy Dance και ρεμπέτικο/παραδοσιακό γλέντι.

Κατά τη διάρκεια του τριημέρου, παράλληλα με την έκθεση προϊόντων (όσπρια, μελισσοκομικά προϊόντα, χειροτεχνίες, βότανα, κηπευτικά, ζυμαρικά, φρούτα, κεραμικά, πλεκτά, φυτικά καλλυντικά, προϊόντα μεταποίησης) θα διεξαχθούν σεμινάρια και εργαστήρια κηραλοιφής, μεταλλοτεχνίας, υφασμάτινων κατασκευών, κατασκευής λαχανόκηπου. Στο χώρο θα υπάρχει κυλικείο με προϊόντα από τους παραγωγούς και καφέδες από τους Ζαπατίστικους συνεταιρισμούς.



Πρόγραμμα Γιορτής

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5/10
12.00 Επίσκεψη από σχολεία (δρώμενα για τα παιδιά)
13.00 Δημιουργία υφασμάτινων μπαλών με κουρέλια
16.00 Find your balance (Acroworkshop) – Βρες την ισορροπία σου
19.00 Σεμινάριο παρασκευής κηραλοιφής
20.00 Caracatu
21.00 Θεατρική παράσταση “Μικροαστικό Δίκαιο” του Π. Μάτεση από τη Θεατρική Ομάδα της Συνέλευσης Αγίου Νεκταρίου
22.30 Προβολη ντοκιμαντέρ “Banana Land”
23.30 RegulaR Dj-Set

ΣΑΒΒΑΤΟ 6/10
11.00 Κουκλοθέατρο (τσιγγάνικο παραμύθι) από την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Βόλου και Εργαστήρι υφασμάτινου πουγκιού (κιφί)
13.00 Σεμινάριο παρασκευής τυριού (τυροζούλι)
17.00 Σεμινάριο “Πώς φτιάχνουμε έναν λαχανόκηπο”
18.30 Επιτροπή Αγώνα Πολιτών Βόλου – Συζήτηση: “Καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ. Οι Επιπτώσεις και οι Αντιδράσεις των Πολιτών”
20.00 Παιδική χορωδία “Δημητριάς” της Ι. Μ. Δημητριάδος
21.30 Προβολή ντοκιμαντέρ “Meatrix”
22.00 Συναυλία με τον De Luar
23.00 Συναυλία με τους Band Fatale

ΚΥΡΙΑΚΗ 7/10
12.00 Σεμινάριο για την κοινωνική οικονομία “Πώς ιδρύω μια ΚΟΙΝΣΕΠ”
15.00 Συνέλευση*
18.00 Σεμινάριο μεταλλοτεχνίας
19.00 Κίνηση Πολιτών Πηλίου και Βόλου για το Νερό – Συζήτηση: “Κοινωνικοί Αγώνες Υπεράσπισης του Νερού ως Κοινωνικού Αγαθού σε Πήλιο και Βόλο”
20.00 Πρωτοβουλία Κατοίκων Σαμοθράκης ενάντια στην κατασκευή αιολικού πάρκου – Εκδήλωση ενημέρωσης σχετικά με την σχεδιαζόμενη κατασκευή αιολικού πάρκου στο όρος Σάος στη Σαμοθράκη
21.00 Προβολή ντοκιμαντέρ “El Systema”
22.00 Συναυλία με τους Fairy Dance
23.00 Ρεμπέτικο/παραδοσιακό γλέντι

Πηγή 9η Πανθεσσαλική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας Βόλου

Το ημερολόγιο έλεγε 2 του Οκτώβρη 1998, τη μέρα που η Λιλή Ζωγράφου έφευγε από τη ζωή. «Η αγαπημένη “Συβαρίτισσα”, η “γυναίκα που χάθηκε καβάλα στ’ άλογο”, η γυναίκα που όρθωσε το ανάστημά της σε πρέπει και
επιταγές, η συγγραφέας που λάτρεψε τον Κάφκα και την Πράγα, η συγγραφέας που λατρεύτηκε από ένα φανατικό αναγνωστικό κοινό, η Λιλή Ζωγράφου έχασε τη μάχη, που επί μια βδομάδα έδινε με το θάνατο, στο Νοσοκομείο του Ηρακλείου. Στη γενέτειρα γη, άφησε την τελευταία της πνοή η ασυμβίβαστη γυναίκα, που σε όλη της τη ζωή πάλεψε, όπως η ίδια έλεγε, για την εσωτερική, την υπέρτατη ελευθερία».
Η Λιλή Ζωγράφου γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, στις 17 του Ιούνη 1922, όπου πέρασε τα παιδικά της χρόνια. «Ο πατέρας της ήταν εκδότης εφημερίδας με ιδιαίτερα φιλελεύθερες ιδέες για την εποχή του και πάθος για τη δημοσιογραφία. Φοίτησε στο Λύκειο Κοραής και στο Καθολικό Γυμνάσιο των Ουρσουλίνων στη Νάξο. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής φυλακίστηκε για αντιστασιακή δράση ενώ ήταν έγκυος και γέννησε στη φυλακή. Μετά την απελευθέρωση εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Τη διετία 1953-1954 έζησε στο Παρίσι. Από τη θέση της δημοσιογράφου αντιτάχθηκε στη δικτατορία του Παπαδόπουλου.

Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά

[…] Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά. Απεγνωσμένα ψάχνουν (όταν όλα έχουν καταρρεύσει) για έναν καινούργιο θεό ή τον εκπρόσωπό του που θα τους την στερήσει, αλλά που στην πραγματικότητα θα τις απαλλάξει από την ευθύνη του εαυτού τους.

[…] Πόσες φορές βρέθηκε ο άνθρωπος κοντά στην υποψία ότι δεν είναι οι θεοί που πρέπει ν αλλάξουν αλλά το σύστημα;

[…] Μία κοινή πίστη σώζει πάντα τις μάζες από την ανυπόφορη μοναξιά του ατόμου. Αλλά όσο δύσκολο είναι να τις ενώσεις κάτω από μια καινούργια προοδευτική ιδέα, τόσο εύκολο είναι να τις συνδέσεις μ ένα κοινό μίσος. Εναντίον ποιανού; Μα η μετριότητα βλέπει γύρω της τόσους εχθρούς! Γι αυτό η μάζα είναι πρόθυμη να υποστηρίξει μια θεότητα ή μια εξουσία που υπόσχεται το διωγμό της αδικίας και την αποκατάσταση της ισότητας. Το κακό είναι πως δεν ελέγχει ποιος της τα υπόσχεται όλα τούτα. Της αρκεί η πλάνη πως οι πάντες θα ισοπεδωθούν στο ανάστημα της δικής της μετριότητας. Και πως και οι άλλοι θα στερηθούν εκείνο που η ίδια φοβάται: την ελευθερία να ψηλώσουν.

[…] Οι μάζες εκπαιδευμένες να είναι άτολμες & δορυφορικές, καθηλώνονται ανίκανες και ν’ αντικρίσουν ακόμα το κενό. Ειδικά διαμορφωμένες έτσι, περιμένουν, προσφέροντας με την ανημποριά τους, το πρόσχημα. Αυτή είναι η στιγμή του καπάτσου ή αλλιώς του ηγέτη. Όταν οι παλιοί θεοί αποσύρονται, οι θρόνοι αναζητούν διάδοχο. Και μ ένα καλό χειρισμό ή δίχως καν χειρισμό, σχεδόν κάθε άχρηστο σακί κόκαλα μπορεί ν αναρριχηθεί στην άδεια θέση!…

(Από το ιστολόγιο της Κρυσταλίας Πατούλη, εδώ).

Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1950 με τη συλλογή από νουβέλες «Αγάπη», γνωστή έγινε όμως εννιά χρόνια αργότερα με την έκδοση του βιβλίου της «Νίκος Καζαντζάκης, ένας τραγικός», μια απομυθοποιητική και ψυχαναλυτική προσέγγιση της προσωπικότητας του κρητικού συγγραφέα. Συζητήσεις προκάλεσε και το δοκίμιό της «Αντιγνώση: Τα δεκανίκια του καπιταλισμού» στο οποίο υποστήριξε τη θεωρία της περί του χριστιανισμού ως θεμελιακού όρου για την επικράτηση του καπιταλισμού ανά τον κόσμο. Το πιο γνωστό έργο της είναι το μυθιστόρημα «Η Συβαρίτισσα» με έντονα αυτοβιογραφικό χρώμα και εμφανείς επιρροές από τη νιτσεϊκή φιλοσοφία. Το θεατρικό έργο της «Τιμή ευκαιρίας για τον παράδεισο» παραστάθηκε το 1976 από τη Β΄ σκηνή του Εθνικού Θεάτρου».(2)

«Άνθρωπος χειμαρρώδης, χωρίς ταμπού στη γλωσσική της συμπεριφορά, η Λιλή Ζωγράφου, τόσο στα βιβλία της, όσο και στην προσωπική της ζωή, αρνήθηκε τον πεσιμισμό και δήλωνε τρελά ερωτευμένη με τη ζωή. Έρωτας για εκείνην ήταν η αιωνιότητα. Αντικαραμανλική και αντιπαπανδρεϊκή άσκησε άφοβα κριτική στην πολιτική ζωή. Είχε τη λεβεντιά της ειλικρίνειας και της αμεσότητας. Παντρεύτηκε τρεις φορές, αλλά διάλεξε να ζει μοναχικά».(3)

Ο Μίλτος Πασχαλίδης αφιέρωσε το τραγούδι «Συβαρίτισσα» (ένα από τα τραγούδια του δίσκου του με τίτλο «Βυθισμένες άγκυρες»), στη Λιλή Ζωγράφου: 

«Το αγαπώ πολύ αυτό το τραγούδι και δεν έχω αλλάξει ούτε κόμμα, από τη μέρα που την έγραψα… Όμως, όλα τα κομμάτια του δίσκου είναι αφτιασίδωτα, βγήκαν κατευθείαν. Η “Συβαρίτισσα” είναι αφιερωμένη στη Λιλή, που την αγαπούσα πολύ. Την προηγούμενη βραδιά, πριν πάθει το εγκεφαλικό, ήμασταν μαζί και πίναμε ρακές στο Ηράκλειο. Γι’ αυτό στο τέλος γράφω “η αγάπη άργησε μια μέρα”. Δεν αναφέρεται μόνο στο βιβλίο της. Δεν ήμασταν πολλά χρόνια φίλοι, είχαμε γνωριστεί τα τελευταία 3-4 χρόνια. Ήταν ένας από τους πιο λαμπερούς ανθρώπους που γνώρισα. Με γοήτευαν τα μάτια της. Μαγνήτιζαν. Είχαν πολύ θυμό, πολλή αγάπη, πολύ έρωτα. Ηταν παράξενα μάτια, είχαν ζωή. Και βέβαια, επειδή μου αρέσει να λέω ιστορίες, αγαπώ πολύ και να ακούω ιστορίες. Και η Λιλή όταν ξεκινούσε να λέει ιστορίες μπορούσε να μιλάει ώρες κι εμένα μου άρεσε πολύ να την ακούω».

(Μίλτος Πασχαλίδης, συνέντευξη στον Ριζοσπάστη, Κυριακή 17 Ιούνη 2001).

Έχουν εκδοθεί 24 βιβλία της μυθιστορήματα, νουβέλες, δοκίμια και θέατρο, με αλλεπάλληλες εκδόσεις, όπως: «Βιογραφία – Άπαντα Μ. Πολυδούρη» (1961), «Τι απόγινε εκείνος που ‘ρθε να βάλει φωτιά» (Θέατρο, 1972), «Αντιγνώση, Τα δεκανίκια του Καπιταλισμού» (1974), «17 Νοέμβρη 1973 – Η νύχτα της μεγάλης σφαγής» (1974), «Καρυωτάκης – Πολυδούρη, Η αρχή της αμφισβήτησης» (1977), «Επάγγελμα: πόρνη», «Η γυναίκα που χάθηκε καβάλα στ’ άλογο», «Η γυναίκα σου η αλήτισσα», «Νύχτωσε αγάπη μου, είναι χθες», «Παλαιοπώλης αναμνήσεων», «Πού έδυ μου το κάλλος», «Κάφκα, ο σύγχρονός μας» (1994), «Από τη Μήδεια στη Σταχτοπούτα, η ιστορία του φαλλού» (1998) κ.ά. Το μυθιστόρημά της «Η αγάπη άργησε μια μέρα» διασκευάστηκε και προβλήθηκε από την ΕΤ-1.



Πηγή Λιλή Ζωγράφου – Όρθωσε το ανάστημά της σε πρέπει και επιταγές

Το ουσιαστικό ερώτημα είναι «κατά πόσον μπορούν να συνυπάρξουν τα εργατικά συνδικάτα και το οικολογικό κίνημα σε μια κατεύθυνση πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής». Η απάντηση στο ερώτημα δεν είναι καθόλου αυτονόητη ούτε μπορεί να είναι ένα «ναι» ή ένα «όχι». Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Αναφερόμαστε κατ’ αρχάς σε «συλλογική δράση», δηλαδή σε οποιαδήποτε δραστηριότητα δύο ή περισσοτέρων ανθρώπων για την επίτευξη ενός στόχου. Η συλλογική δράση ενδέχεται να είναι θεσμοποιημένη ή μπορεί να λαμβάνει χώρα εκτός των θεσμών. Τα κοινωνικά κινήματα είναι η βασική κοινωνική μορφή που παίρνουν οι διαδικασίες συλλογικής δράσης με τις οποίες ομάδες και συλλογικότητες ανθρώπων διατυπώνουν τα παράπονά τους και τα αιτήματά του και εκφράζουν ενδιαφέρον και ανησυχίες για τα δικαιώματά τους και την ευημερία τους. Θα θεωρήσουμε επίσης, ότι κοινωνικό κίνημα είναι μια ομάδα ανθρώπων που εμπλέκονται με «μη θεσμοποιημένο στην αλλαγή της τρέχουσας κατάστασης και τροχιάς της κοινωνίας» . Στο βαθμό που η συλλογική δράση λαμβάνει χώρα και εκτός των θεσμών προσιδιάζει στα χαρακτηριστικά του κοινωνικού κινήματος. Μέσα από την κριτική των παλαιότερων θεωριών για τα κοινωνικά κινήματα αναδείχθηκε ένας συνθετικός ορισμός που τονίζει το δικτυακό χαρακτήρα του κοινωνικού κινήματος ως «ένα κίνημα άτυπων αλληλεπιδράσεων μεταξύ μιας πλειάδας ατόμων, ομάδων και/ή οργανώσεων που εμπλέκονται σε μια πολιτική ή πολιτισμική σύγκρουση στη βάση μιας κοινής συλλογικής ταυτότητας». Ο εργατικός συνδικαλισμός είναι έννοια είδους ενώ το εργατικό κίνημα έννοια γένους, συνεπώς τα εργατικά συνδικάτα αποτελούν μέρος του γενικότερου εργατικού κοινωνικού κινήματος. Στο εργατικό κίνημα εντάσσονται οι εργάτες, τα εργατικά, σοσιαλιστικά, κομμουνιστικά κόμματα, οι αναρχικές οργανώσεις, τα συνδικάτα, οι εργατικές λέσχες, οι σχολές συνδικαλιστικής επιμόρφωσης κ.ο.κ. Τι είναι, όμως, το συνδικάτο; Εργατική ένωση ή συνδικάτο είναι η οργάνωση των εργατών για την προστασία των εργατικών δικαιωμάτων και τη βελτίωση της θέσης του σε μια δεδομένη κοινωνία, κατά τέτοιο τρόπο ώστε η οργάνωση των εργατών να επιβιώνει ανεξαρτήτως κοινωνικο-οικονομικού συστήματος. Συνεπώς, ένα εργατικό συνδικάτο είναι μια μορφή συλλογικής δράσης εργαζομένων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που τους απασχολούν κατά κύριο λόγο με την ιδιότητά τους ως μισθωτών εργαζομένων. Με διαφορετικούς όρους, συνδικάτο είναι μια οργάνωση μισθωτών εργαζομένων που ιδρύεται με σκοπό την αντικατάσταση της ατομικής διαπραγμάτευσης στην αγορά εργασίας από τη συλλογική διαπραγμάτευση, τη διασφάλιση ότι οι αμοιβές και οι συνθήκες εργασίας θα διέπονται από κανόνες που θα εφαρμόζονται με συνέπεια για όλο το συνδικαλισμένο προσωπικό. Επομένως, το συνδικάτο είναι ένας θεσμός, δηλαδή σύνολο κοινωνικών κανόνων που ρυθμίζουν και προσανατολίζουν τη συμπεριφορά και που βασίζονται σε κυρώσεις σκοπός των οποίων είναι να εγγυηθούν τη συναίνεση από την πλευρά των υποκειμένων. Η διαφορά μεταξύ μιας οργάνωσης και ενός θεσμού έγκειται στο ότι η οργάνωση δρα σε αντίθεση με το θεσμό. Αυτή η διφυής φύση του συνδικάτου ως οργάνωσης και θεσμού βρίσκεται στο επίκεντρο της μεγάλης θεωρητικής και μεθοδολογικής συζήτησης σχετικά με το πώς μελετάμε τα συνδικάτα.
Η δεύτερη συνιστώσα του θέματός μας είναι το οικολογικό κίνημα, δηλαδή εκείνο το κοινωνικό κίνημα, οι ιδέες, αγώνες και οι προτάσεις που αναπτύσσουν οι πολίτες που ενδιαφέρονται για το μέλλον της σχέσης ανθρώπου και φυσικού περιβάλλοντος. Είναι κοινωνικό κίνημα γιατί αφορά συλλογικοί αγώνες από ανθρώπους «που έχουν κοινούς σκοπούς και αλληλεγγύη μεταξύ τους και βρίσκονται σε κατάσταση παρατεταμένης αλληλεπίδρασης με το κράτος, τις δημόσιες και ιδιωτικές αρχές και τις σχετικές ελίτ» Το οικολογικό κίνημα κάνει την εμφάνιση του με ριζοσπαστικό λόγο, περιεχόμενο και οργανωτική μορφή στη διάρκεια της δεκαετίας του ’60. Στο παρελθόν το περιβάλλον είχε χαρακτηριστεί από νεοκλασσικούς οικονομολόγους αλλά και από ορισμένους κεϊνσιανούς ως «εξωτερική επιβάρυνση» για την επιχείρηση.
Η δεκαετία του 1960 βρήκε τον καπιταλιστικό κόσμο αλλά και την εκβιομηχανισμένη «σοσιαλιστική Ευρώπη» στην πιο «ευτυχισμένη» οικονομικά εποχή. Οι δείκτες της ανάπτυξης ανέβαιναν σταθερά στη Δυτική Ευρώπη, το κράτος πρόνοιας λειτουργούσε με ελάχιστες τριβές και τα εργατικά συνδικάτα είτε συνδιαχειρίζονταν την καπιταλιστική επιχείρηση σε μεγάλο βαθμό είτε ασκούσαν ένα είδος ελέγχου στις επενδυτικές αποφάσεις (ΟΔΓερμανίας, Σκανδιναβικές χώρες), η αγροτική οικονομία εκμηχανιζόταν και, ταυτόχρονα, η εμπορευματική καπιταλιστική παραγωγή κάλυπτε, σε μεγάλο βαθμό, τις ανάγκες των ανθρώπων. Όμως, κάποιοι άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι αυτή η βιομηχανική ανάπτυξη έχει και αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Ακόμη χειρότερα, η ατομική ενέργεια και οι πυρηνικές δοκιμές των δύο υπερδυνάμεων, δηλαδή των ΗΠΑ και τη ΕΣΣΔ, θα ξεσήκωναν επιστήμονες ολκής όπως ο Albert Einstein και ο Bertrand Russel οι οποίοι θα συνέγειραν τις συνειδήσεις των διανοουμένων και των κριτικά σκεπτόμενων πολιτών απαιτώντας να σταματήσει η καταστροφή της ανθρωπότητας με τη διάχυση της ραδιενέργειας. Είχαν ήδη προηγηθεί περιστατικά όπως η έκρηξη του σταθμού δοκιμών των ΗΠΑ στην Ατόλη Μπικίνι στον Ειρηνικό Ωκεανό που προκαλούσε το θάνατο πολλών Ιαπώνων και άλλων ψαράδων για πολλούς μήνες. Η βιολόγος Rachel Carson με το έργο της Silent Spring έδινε έμφαση «στην ευπάθεια των οικολογικών σχέσεων» προσπαθώντας «να θέσει βαθιά τα ανθρώπινα όντα στις σχέσεις αυτές κι όχι στην άκρη τους, και να θέσει υπό αμφισβήτηση τις παραδοσιακές έννοιες της επιστημονικής προόδου» . Λίγο πριν ένας πρώην νέος κομμουνιστής και συνδικαλιστής στην αυτοκινητοβιομηχανία, ο Murray Bookchin, έγραφε την πρώτη πραγματεία περί «κοινωνικής οικολογίας» με τίτλο Our Synthetic Environment (με το ψευδώνυμο Lewis Herber). Σύμφωνα με την ιδέα αυτή τα οικολογικά προβλήματα έχουν τις ρίζες τους βαθιά στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα και ιδιαίτερα στα κυριαρχικά ιεραρχικά πολιτικά και κοινωνικά συστήματα που επιβάλλουν τη λογική μιας φιλοσοφίας του ανοιχτού ανταγωνισμού με κυρίαρχο το δίλημμα «η ζωή μου ο θάνατός σου». Αυτή η φιλοσοφία δεν ακυρώνεται με την φιλοσοφία του ηθικού καταναλωτισμού που είναι ατομική στάση μόνο αλλά με την συλλογική δράση στη βάση των ριζοσπαστικών δημοκρατικών ιδανικών. Στα μέσα της ίδιας δεκαετίας άρχισαν να προβληματίζονται πολλοί επιστήμονες -κυρίως βιολόγοι και μελετητές του οικοσυστήματος- με την επίπτωση των βιομηχανικών μονάδων παραγωγής στην ατμόσφαιρα, στους ανανεώσιμους και μη ανανεώσιμους πόρους του πλανήτη, στην αύξηση του πληθυσμού της γης και την ικανότητά της να τρέφει τον πλεονάζοντα πληθυσμό.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 μια σειρά από εκδόσεις βιβλίων και δημοσιεύσεις επιστημονικών άρθρων σε επιθεωρήσεις και περιοδικά αρχίζουν να «ανοίγουν τα μάτια» ολοένα και περισσότερων ανθρώπων. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της εποχής «μυρίστηκαν» την ένταξη στις δημόσιες αντιπαραθέσεις μιας νέας θεματολογίας και ενός νέου κοινού που ξεχώριζε από τις παλιότερες γενιές, Έτσι έστρεψαν τους φακούς του στην ανάλυση του νέου φαινομένου, που αρχικά ονομαζόταν «περιβαλλοντικό κίνημα». Το 1972 η έκθεση της Λέσχης της Ρώμης, με τίτλο Τα όρια της ανάπτυξης, τόνιζε ότι «η απεριόριστη ανάπτυξη σ’ ένα πεπερασμένο σύστημα είναι μια απραγματοποίητη φαντασίωση», αντανακλώντας ένα είδος «πεφωτισμένου νέο-μαλθουσιανισμού». Επιπλέον, το ίδιο έτος, το περιοδικό Ecologist με το άρθρο «Προσχέδιο για την Επιβίωση» πρότεινε «μια στρατηγική για την αλλαγή και υπογράμμιζε ότι οι αποκεντρωμένες κοινωνικές δομές ταιριάζουν σε μια (αυτό)διατηρούμενη κοινωνία». Μέχρι τη δεκαετία του ’80 οι στρατηγικές του οικολογικού κινήματος ήταν ανθρωποκεντρικές, δηλαδή αποσκοπούσαν στη σωτηρία του περιβάλλοντος χάριν των ανθρώπων. Αυτή η μεγάλη τάση του οικολογικού κινήματος αποκλήθηκε «ρηχή οικολογία» σε αντίθεση με την μη ανθρωποκεντρική «βαθιά οικολογία» που υποστήριζε τις αρχές του βιοσφαιρικού εξισωτισμού, της πολυποικιλότητας, της συμβίωσης και της αποκέντρωσης.

Θανάσης Τσακίρης

Πηγή Οικολογία, Κοινωνία και Εργασία

Απέργησαν οι εργαζόμενοι της Ryanair, εταιρείας χαμηλού κόστους, σε έξι ευρωπαϊκές χώρες στις 28 Σεπτεμβρίου μετά την άρνηση της εταιρείας να αναγνωρίσει το δικαίωμα τους να συνδικαλίζονται και να εκπροσωπούνται από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους τους για τα αιτήματά τους, όπως το να μην διατηρούν μπλοκάκια και να γίνουν μόνιμοι.

Η Ryanair έγινε γνωστή για τα φθηνά της εισιτήρια, που τα προτιμούσαν οι μετανάστες και οι φοιτητές, αλλά με τις πονηριές και τις προσαυξήσεις που ακολούθησαν δεν είναι πια τόσο φτηνά. Γνωστή ακόμη και για τις συχνές καθυστερήσεις και τις ακυρώσεις των πτήσεων.

Κατά τα άλλα η Ryanair είναι η μεγαλύτερη εταιρεία χαμηλού κόστους στην Ευρώπη. Πετάει από και προς 215 αεροδρόμια σε όλη την Ευρώπη σε 37 χώρες και έχει 86 επιχειρησιακές βάσεις στην Ευρώπη και τη βόρεια Αφρική. Η εταιρεία σύμφωνα με δικά της στοιχεία απασχολεί 14.500 εργαζόμενους. Το οικονομικό έτος 2017/2018 η επιχείρηση έκανε τζίρο 7,15 δισεκατομμύρια ευρώ και είχε κέρδος 1,45 δισεκατομμύρια ευρώ.

Οι συνθήκες για τους εργαζόμενους είναι πολύ άσχημες. Απαγορεύει η εταιρεία την ίδρυση σωματείου για τους εργαζόμενους και δεν δέχεται να μιλήσει με τους εκπροσώπους των σωματείων, όπου υπάρχει.

Αγανάκτησαν τα πληρώματα, πρώτα οι πιλότοι και τώρα και το προσωπικό της καμπίνας, οι ιπτάμενοι συνοδοί. Στην Γερμανία, για δεύτερη φορά, Βέλγιο, Πορτογαλία. Ολλανδία, Ισπανία και Ιταλία κατεβαίνουν σε απεργία για να μπορούν να έχουν συνδικαλιστική εκπροσώπηση, όπως τα κατάφεραν οι Σουηδοί πιλότοι πριν από μερικές εβδομάδες. Η μονιμοποίηση όλου του προσωπικού είναι ένα από τα κύρια αιτήματά τους.

Βγάζει δισεκατομμύρια και όμως οι πιλότοι πρέπει να πληρώνουν όχι μόνο την εκπαίδευσή τους αλλά και το νερό και τον καφέ στο πιλοτήριο. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, έχοντας ολοκληρώσει την θεωρητική τους εκπαίδευση αλλά και την πρακτική σε επίπεδο προσομοίωσης, πρέπει και πάλι να πληρώσουν για τη θέση του συγκυβερνήτη.

Κατά τα άλλα η Ryanair είναι η μεγαλύτερη εταιρεία χαμηλού κόστους στην Ευρώπη. Πετάει από και προς 215 αεροδρόμια σε όλη την Ευρώπη σε 37 χώρες και έχει 86 επιχειρησιακές βάσεις στην Ευρώπη και τη βόρεια Αφρική. Η εταιρεία σύμφωνα με δικά της στοιχεία απασχολεί 14.500 εργαζόμενους. Το οικονομικό έτος 2017/2018 η επιχείρηση έκανε τζίρο 7,15 δισεκατομμύρια ευρώ και είχε κέρδος 1,45 δισεκατομμύρια ευρώ.



Οι συνθήκες για τους εργαζόμενους είναι πολύ άσχημες. Απαγορεύει η εταιρεία την ίδρυση σωματείου για τους εργαζόμενους και δεν δέχεται να μιλήσει με τους εκπροσώπους των σωματείων, όπου υπάρχει.

Ακόμη οι εργαζόμενοι δεν παίρνουν χρήματα για υπερωρίες που αναγκάζονται να κάνουν όταν υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις ούτε χρήματα για φαγητό ή για απαραίτητες διανυκτερεύσεις. Τους θεωρούν ελεύθερους συνεργάτες, «επιχειρηματίες», οι οποίοι θα πρέπει να πληρώνουν από την τσέπη τους διπλάσια ποσά στην κοινωνική ασφάλιση.

Όσοι έχουν ταξιδέψει με την αεροπορική εταιρεία Ryan ξέρουν για το απαράδεκτο σέρβις που υπάρχει. Ούτε νερό δεν προσφέρεται δωρεάν και σε όλη την πτήση γίνονται συνεχώς διάφορες κληρώσεις.


Τελευταία δεν δέχεται τις χειραποσκευές που για πολλούς, ιδιαίτερα νέους και φοιτητές ήταν μια λύση καθώς μία αποσκευή κοστίζει 30-35 ευρώ!

Τα αεροπλάνα δεν διαθέτουν ανακλινόμενα καθίσματα, δεν έχουν τσέπες μπροστά, τα σωσίβια στοιβάζονται στον χώρο πάνω από τον επιβάτη και όχι κάτω από το κάθισμα. Είναι βρώμικα, στενά, παλιά και ατημέλητα αεροπλάνα!

Η Ryanair ήθελε, αλλά εμποδίστηκε από τους κανόνες ασφαλείας, να παραγγείλει αεροσκάφη χωρίς σκιάδια παραθύρων, την κατάργηση δύο τουαλετών, ώστε να προστεθούν έξι επιπλέον θέσεις επιβατών, τον επανασχεδιασμό του αεροσκάφους ώστε να επιτρέπονται όρθιοι επιβάτες που θα ταξιδεύουν σε «κάθετες θέσεις»!

Ήθελε ακόμη την επιπλέον χρέωση όσων επιβατών επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τις τουαλέτες, την επιπλέον χρέωση για τους υπέρβαρους επιβάτες και την υποχρέωση των επιβατών να μεταφέρουν τις αποσκευές που πρόκειται να παραδοθούν μέχρι το ίδιο το αεροπλάνο.

Έξι ευρώ κοστίζει το τσεκ-ιν μέσω ίντερνετ, 70 ευρώ για επανέκδοση εισιτηρίου αν χάθηκε η εκτύπωση ενώ τα στοιχεία βρίσκονται καταχωρημένα και 100 ευρώ για τσεκ-ιν αν κάποιος δεν έχει προλάβει ή δεν διαθέτει κομπιούτερ, τερτίπια για μεγαλύτερο κέρδος. Το 2002, αρνήθηκε να παράσχει αναπηρικές καρέκλες για τους επιβάτες με αναπηρία και καταδικάστηκε σε πρόστιμο. Αμέσως ανέβασε την τιμή του εισιτηρίου 0,5 ευρώ για να ρεφάρει το πρόστιμο.

Διαβάζοντας και ακούγοντας όμως την είδηση για την απεργία στις εφημερίδες και στις τηλεοράσεις μόνο στεναχώρια βγάζει κανείς με τους τίτλους: 40.000 επιβάτες θα ταλαιπωρηθούν σήμερα, διαλαλούν και δεν προσθέτουν κουβέντα για την μόνιμη ταλαιπωρία των εργαζομένων.

Τι να θαυμάσει κανείς πρώτα; τον κιτρινισμό η τον κοινωνικό αυτοματισμό;

Το χειρότερο κατόρθωμα όμως της Ryanair είναι πως έχει συμπαρασύρει και μεγάλες εταιρίες στο ίδιο μοντέλο όπως για παράδειγμα την πάλαι ποτέ πανίσχυρη Σουηδική SAS αλλά και όλες τις υπόλοιπες που έχουν αφαιρέσει την αποσκευή από την τιμή του εισιτηρίου και πληρώνεται εξτρά. Ακόμη και για τις χειραποσκευές, που τις αρπάζουν κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια την ώρα της επιβίβασης και τις στέλνουν στο θάλαμο των αποσκευών για να συντομεύσουν τον χρόνο απογείωσης και άρα να κερδίσουν χρόνο και χρήματα, δημιουργώντας καθυστέρηση στους επιβάτες που πρέπει να τις περιμένουν μετά την απογείωση.

Πάνος Αλε­πλιώ­της, Ατέχνως


Πηγή Ryanair: Ήθελε χρέωση τουαλέτας, θέσεις ορθίων και έξτρα χρέωση για υπέρβαρους επιβάτες

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports, φέρνει στο φως νέα στοιχεία ότι οι αρχαίες γεωργικές πρακτικές οδήγησαν σε αύξηση της ατμοσφαιρικής εκπομπής των αερίων. Πριν από χιλιετίες, οι αρχαίοι γεωργοί εκκαθάρισαν τη γη για να φυτέψουν σιτάρι και αραβόσιτο, πατάτες και σκουός, πλημμύρισαν πολλές εκτάσεις για να καλλιεργήσουν ρύζι, άρχισαν να αυξάνουν τα οικόσιτα ζώα, με αποτέλεσμα, εν αγνοία τους ενδέχεται να άλλαξαν το κλίμα της Γης. Ωστόσο, οι αρχαίες αυτές πρακτικές βοήθησαν έτσι ώστε η Γη να κρατάει τη θερμότητα της και να μην αυξάνεται το ψυχρό κλίμα.


«Αν δεν ήταν η πρώιμη γεωργία, το κλίμα της Γης θα ήταν πολύ πιο δροσερό σήμερα», λέει ο επικεφαλής συγγραφέας, Stephen Vavrus, ανώτερος επιστήμονας στο University of Wisconsin-Madison Center for Climatic Research in the Nelson Institute for Environmental Studies. «Οι αρχαίες ρίζες της γεωργίας παρήγαγαν αρκετό διοξείδιο του άνθρακα και μεθάνιο για να επηρεάσουν το περιβάλλον».

Τα ευρήματα βασίζονται σε ένα περίπλοκο κλιματικό μοντέλο που συνέκρινε τη σημερινή γεωλογική περίοδο, που ονομάζεται Holocene, σε παρόμοια περίοδο 800.000 χρόνια πριν. Δείχνουν ότι η προηγούμενη περίοδος, που ονομάζεται MIS19, ήταν ήδη ψυχρότερη 2,3 βαθμούς Φαρενάιτ (1,3 βαθμούς Κελσίου) παγκοσμίως από τον αντίστοιχο χρόνο στο Holocene, γύρω στο 1850. Αυτό το φαινόμενο θα ήταν πιο έντονο στην Αρκτική, όπου το μοντέλο δείχνει θερμοκρασίες 9 με 11 βαθμούς Κελσίου.

Χρησιμοποιώντας κλιματολογικές ανακατασκευές βασισμένες σε στοιχεία του πυρήνα του πάγου, το μοντέλο έδειξε επίσης ότι ενώ το MIS19 και το Holocene ξεκίνησαν με παρόμοιες συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου, το MIS19 παρουσίασε συνολική σταθερή πτώση στα δύο αέρια του θερμοκηπίου ενώ το Holocene αντιστρέφει την κατεύθυνση πριν από 5.000 χρόνια, των δύο αερίων μέχρι το 1850. Οι ερευνητές σκόπιμα έκοψαν το μοντέλο στην αρχή της Βιομηχανικής Επανάστασης, όταν οι πηγές εκπομπών αερίων θερμοκηπίου ήταν πολύ περισσότερες.

Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας των 4,5 δισεκατομμυρίων ετών της Γης, το κλίμα της έχει καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό από ένα φυσικό φαινόμενο γνωστό ως κύκλος Milankovitch, οι περιοδικές αλλαγές στο σχήμα της τροχιάς της Γης γύρω από τον ήλιο – που κυμαίνεται από πιο κυκλικές έως πιο ελλειπτικές – και ο τρόπος που η Γη κυματίζει και κλίνει στον άξονά της.

Οι αστρονόμοι μπορούν να υπολογίσουν αυτούς τους κύκλους με ακρίβεια και μπορούν επίσης να παρατηρηθούν στα γεωλογικά και παλεοϊκολογικά αρχεία. Οι κύκλοι επηρεάζουν τη διανομή του ηλιακού φωτός στον πλανήτη, οδηγώντας σε ψυχρές παγετώδεις περιόδους ή σε παγετώνες καθώς και σε θερμότερες διακλαδικές περιόδους.

Όλες οι άλλες μεσογειακές περίοδοι που οι επιστήμονες έχουν μελετήσει, συμπεριλαμβανομένου του MIS19, αρχίζουν με υψηλότερα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου, τα οποία σταδιακά μειώνονται εδώ και χιλιάδες χρόνια, οδηγώντας σε ψυχρότερες συνθήκες στη Γη.

Πριν από δεκαπέντε χρόνια, ο συγγραφέας της μελέτης, William Ruddiman, πανεπιστημιακός ερευνητής στο πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, μελετούσε το μεθάνιο και το διοξείδιο του άνθρακα που παγιδεύτηκαν στον πάγο της Ανταρκτικής και πήγαιναν δεκάδες χιλιάδες χρόνια όταν είδε κάτι ασυνήθιστο.

«Παρατήρησα ότι οι συγκεντρώσεις μεθανίου άρχισαν να μειώνονται περίπου πριν από 10.000 χρόνια και στη συνέχεια αντιστρέφονταν πριν από 5.000 χρόνια και επίσης πρόσεξα ότι το διοξείδιο του άνθρακα άρχισε επίσης να μειώνεται περίπου 10.000 χρόνια πριν και στη συνέχεια ανέτρεψε την κατεύθυνση πριν από περίπου 7.000 χρόνια», λέει ο Ruddiman.

Ο Ruddiman το ονόμασε αυτή η Πρώιμη Ανθρωπογενής Υπόθεση και πρόσφατα προέκυψαν αρκετές μελέτες που υποδηλώνουν την αξιοπιστία του. Αναφέρονται στην ευρεία αποψίλωση στην Ευρώπη που ξεκίνησε πριν από περίπου 6.000 χρόνια, την εμφάνιση μεγάλων γεωργικών οικισμών στην Κίνα πριν από 7.000 χρόνια, καθώς και την εξάπλωση ρυζιού – ισχυρή πηγή μεθανίου – σε ολόκληρη τη βορειοανατολική Ασία πριν από 5.000 χρόνια.
Η πραγματικότητα είναι ότι δεν ξέρουμε τι θα συμβεί στη συνέχεια, και το μόνο σίγουρο είναι πως οι παγετώνες χρησιμεύουν εδώ και αιώνες, καθώς είναι η βασική πηγή για το γλυκό νερό της Γης.



Πηγή Οι αρχαίοι γεωργοί άλλαξαν το κλίμα της Γης

Εκτός από τον αέρα, το νερό και το έδαφος, η βιοποικιλότητα είναι ο σημαντικότερος παράγοντας για την ανθρώπινη ζωή, καθώς τα βρώσιμα φυτά απαιτούνται για τα τρόφιμα και τα φάρμακα. Κάποτε υπήρχαν περισσότερα από 7.000 είδη φυτών που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι για να καλύψουν τις ανάγκες τους σε τροφή και σε την περίθαλψη τους . Σήμερα υπάρχουν λιγότερα από δώδεκα ποικιλίες φυτών που παρέχουν το 75% των τροφίμων παγκοσμίως. Είναι πολύ απογοητευτικό ότι δεν αντιλαμβανόμαστε την εξαφάνιση των βασικών πηγών της τροφής μας.

Η μεταβολή του κλίματος (μεγαλύτερες ξηρασίες και πιο σοβαρές καταιγίδες που προκαλούν πλημμύρες), η ανάγκη είναι ακόμη μεγαλύτερη για περισσότερη βιοποικιλότητα για να στηρίξουμε το μέλλον μας. Επομένως η διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών είναι πολύ σημαντική για να επιβιώσουμε σαν είδος.

Το 94% των ποικιλιών σπόρων έχει χαθεί τα τελευταία 80 χρόνια. Το 1903 υπήρχαν περισσότερες από 500 ποικιλίες λάχανου, 400 ποικιλίες μπιζελιών και ντομάτας, 285 ποικιλίες αγγουριών. Το 1983 οι αριθμοί είχαν μειωθεί σε 28 ποικιλίες λάχανου, 25 ποικιλίες αρακά, 79 είδη ντομάτες και μόνο 16 είδη αγγουριών. Η μεγαλύτερη ανησυχία είναι ότι η αγορά σπόρων ιδιωτικοποιείται, λιγότερες από 10 πολυεθνικές εταιρείες κατέχουν πάνω από το 65% των παγκόσμιων εμπορικών αποθεμάτων σπόρων, δημιουργώντας σπόρους «μίας χρήσης» οι οποίοι απαιτούν χρήση χημικών για την ανάπτυξη τους. Παρόλο που η γεωργία στον πλανήτη υπάρχει περισσότερο από 10.000 χρόνια, αυτές οι μεγάλες πολυεθνικές έχουν καταφέρει να μονοπωλήσουν την παγκόσμια αγορά σπόρων και περιορίζουν την παγκόσμια βιοποικιλότητα. Καθώς η επισιτιστική μας ασφάλεια γίνεται ένα μεγαλύτερο ζήτημα, οι αγρότες θα πρέπει να αναλάβουν τη ευθύνη και να διασώσουν τους σπόρους, την βιοποικιλότητα και το μέλλον του πλανήτη.


Τάσος Τσακάλης

Απέναντι Όχθη

Πηγή Βιοποικιλότητα και σπόροι

Δέκα συμμετοχές από 7 χώρες : Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία , Ιταλία, Βοσνία , Τσεχία, Ρουμανία.Συναντηθήκαμε στη Βαλένθια, Ισπανία αρχές της άνοιξης στο πλαίσιο μελέτης του

Bond ενός προγράμματος του Coventry University Agroecology, όπου βρέθηκα σαν εκπρόσωπος του Agroecopolis .Με έναν γρήγορο ισπανικό ρυθμό σχεδόν δεν κοιμόμασταν, ειδικά όταν έπρεπε να πάμε στη χονδρική αγορά της Βαλένθια στις 5 τα ξημερώματα, περάσαμε ένα πενθήμερο πολύ ενδιαφέρον. Οι επισκέψεις πολλές , σε τόπους και εγχειρήματα βιώσιμης γεωργίας , πρόσβασης των μικροκαλλιεργητών στις αγορές. Πρώτη στάση του ταξιδιού στη La Pobla de Vallbona , επαρχία της Βαλένθια όπου ο δήμος πήρε την πρωτοβουλία να δημιουργήσει μια πλατφόρμα : «Land Banks» , για σχολάζουσες γαίες ανάμεσα στους ιδιοκτήτες και νέους αγρότες, αλλάζοντας το τοπίο της πόλης , δίνοντας ζωή στα εγκαταλειμμένα χωράφια. Ο δήμαρχος αλλά και ιδιοκτήτες γης υπερήλικες που εγκατέλειψαν τα χωράφια τους λόγω συνταξιοδότησης αλλά που δεν τα πούλησαν , νέοι αγρότες ακτήμονες με θέληση για δουλειά και με επιθυμία να τα ενοικιάσουν μας εξήγησαν πως το ενδιαφέρον και η διαμεσολάβηση του δήμου τους έφερε σε επαφή και αναγέννησε την γεωργία στη πόλη τους.


 Επόμενη στάση στη Godella και παρουσίαση του SPG-Ecollaures. Τα Συμμετοχικά Συστήματα Πιστοποιήσης (PGS στα αγγλικά Participatory Guarantee Systems ) είναι συστήματα διασφάλισης ποιότητας που επικεντρώνονται σε τοπικό επίπεδο, πιστοποιούν τους παραγωγούς με βάση την ενεργό συμμετοχή των ενδιαφερομένων και βασίζονται σε σχέσεις εμπιστοσύνης, κοινωνικών δικτύων και 
ανταλλαγής γνώσεων. Ta SPG-Ecollaures πιστοποιούν τους παραγωγούς με βάση την ενεργό συμμετοχή των καταναλωτών και βασίζονται στην εμπιστοσύνη, στα κοινωνικά δίκτυα και στην ανταλλαγή γνώσεων. Πρόκειται για συστήματα πιστοποίησης που διαχειρίζεται η τοπική ομάδα που είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και την πραγματοποίηση επισκέψεων στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις (με εκπροσώπους της , παραγωγούς και καταναλωτές ) . Μετά την επίσκεψη, μια άλλη ομάδα είναι υπεύθυνη για τον έλεγχο της ορθής εφαρμογής των κανόνων και την έκδοση (ή όχι) του πιστοποιητικού. Η ομάδα αυτή μπορεί να προτείνει βελτιώσεις, τόσο στην παραγωγή όσο και στο μάρκετινγκ. Η πιστοποίηση παύει να είναι μηχανισμός ελέγχου και γίνεται μηχανισμός στήριξης των παραγωγών. Η SPG-Ecollaures, η οποία βρίσκεται στην επαρχία της Βαλένθια και αποτελείται από:

• 30 έμπειρους καλλιεργητές, κτηνοτροφίας και μεταποιητές τροφίμων

• 4 ομάδες καταναλωτών

• 2 ΜΚΟ

• 1 περιβαλλοντική ομάδα

Επόμενη επίσκεψη στον καταναλωτικό συνεταιρισμό “Sóc el que menge” (I’m what I eat), που βρίσκεται στην περιοχή Benimaclet της Βαλένθια όπου ήταν η ημέρα παραλαβής καλαθιού Κ.Υ.ΓΕΩ ( C.S.A) μας εξήγησαν τον τρόπο λειτουργίας της Κ.Υ.ΓΕΩ από τους ίδιους εθελοντικά με κυκλικό τρόπο, τον τρόπο συνεργασίας με τους παραγωγούς , και παρακολουθήσαμε την διανομή των καλαθιών.

Η επόμενη ημέρα ξεκίνησε πολύ εντυπωσιακά με επίσκεψη στις αρχές της Δημόσιας Υγείας της Βαλένθια, όπου ενημερωθήκαμε για την πρωτοβουλία των ίδιων των αρχών να δώσουν το δικαίωμα λειτουργίας οικοτεχνίας σε πολύ μικρούς παραγωγούς-μεταποιητές οικολογικής γεωργίας να μεταποιούν στα σπίτια τους με τον ήδη υπάρχον εξοπλισμό τους παρακάμπτοντας τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 


Παράλληλα ο δήμος έχει δώσει το δικαίωμα σε πολύ μικρούς οικοπαραγωγούς να διαθέτουν την δική τους εβδομαδιαία αγορά, επισκεφθήκαμε την αγορά της Alzira και συζητήσαμε με τους ίδιους τους παραγωγούς.


Η ημέρα ολοκληρώθηκε με παρουσίαση της “Plataforma per la Sobirania Alimentària” μξας ισπανικής πλατφόρμας στο ιντερνετ για την «Διατροφική Κυριαρχία» όπου παρουσιάζονται όλα τα ανάλογα εγχειρήματα από αυτούς που την δημιούργησαν, πραγματικά πολύ ενδιαφέρον. Την επόμενη ξυπνήσαμε πολύ νωρίς και στις 5 το πρωί επισκεφθήκαμε την «Tira de Comptar», την κεντρική αγορά φρούτων , λαχανικών, κρεάτων και ψαριών, συμβατική μεν αλλά πολύ ενδιαφέρουσα αφού έγινε σύγκριση με τις αντίστοιχες στις δικές μας χώρες αλλά και τις οικολογικές που επισκεφθήκαμε. 


Το ταξίδι συνεχίστηκε και επισκεφθήκαμε ένα μικρό ψαροχώρι σε μια λίμνη στην La Albufera και το συνεταιρισμό των ψαράδων όπου μας ενημέρωσαν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν από τους καταπατητές αγρότες που σιγά-σιγά εξαφανίζουν την λίμνη.. ενώ εκείνοι προσπαθούν να χαρακτηριστεί ως ζωντανό μνημείο της φύσης της Unesco. Ακολούθησε μια μαγευτική περιήγηση στη λίμνη.

 
Την τελευταία ημέρα επισκεφθήκαμε μία σχολική καντίνα στη Benimaclet, όπου όλα τα φαγητά που πωλούνται στο σχολείο είναι οργανικής προέλευσης.
Φυσικά γνωρίσαμε και τις παέγια..

Στόχος του BOND θα είναι να προσφέρει στους μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα στους γεωργούς και τους διαχειριστές γης σε ολόκληρη την Ευρώπη: ένα σύνολο πρακτικών διαδικασιών, μεθόδων και εργαλείων (με ενότητες κατάρτισης), εύκολα προσβάσιμες και φιλικές προς τον χρήστη, να δημιουργήσουν ικανότητες για τη σύνδεση (εντός), τη γεφύρωση (διασύνδεση) και τη διασύνδεση, για τη δημιουργία δυναμικών, ισχυρών και αποτελεσματικών συλλογικών οργανώσεων. Τα εκπαιδευτικά ταξίδια του BOND συνεχίστηκαν σε Ολλανδία – Νορβηγία – Γαλλία – Ιταλία – Αγγλία και ξανά Ισπανία στην Κόρδοβα  στο πανεπιστήμιο Αγροοικολογίας όπου θα συναντηθούμε την επόμενη εβδομάδα δημιουργώντας νέους δεσμούς.



Πηγή Δεσμοί και εργαλεία συνεργασίας

Ο νέος Κανονισμός Βιολογικής Γεωργίας της Ε.Ε., ο οποίος θα τεθεί σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2021, φέρνει νέες δυνατότητες για τους βιοκαλλιεργητές, τους δημιουργούς βιολογικών ποικιλιών καθώς και για εκείνους που κρατούν σπόρο:

1. Νέοι κανόνες που επιτρέπουν την απεριόριστη εμπορία σπόρων προς σπορά για εκείνους τους σπόρους που δεν ανήκουν σε καταχωρημένη ποικιλία. Πρόκειται για το αποκαλούμενο ετερογενές βιολογικό γενετικό υλικό.

2. Νέα κατηγορία βιολογικών ποικιλιών κατάλληλων για βιοκαλλιέργειες καθώς και επταετή αξιολόγηση που μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή των κριτηρίων ΔΟΣ τα οποία χρησιμοποιούνται για την καταχώριση των ποικιλιών στον επίσημο κατάλογο. (σημείωση μεταφράστριας: Δ= διακριτότητα, Ο=ομοιομορφία, Σ=σταθερότητα)

3. Δυνατότητα ομαδικής βιολογικής πιστοποίησης για ομάδες μικρών παραγωγών.

Οι διατάξεις αυτές θα ισχύσουν άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ από την 1η Ιανουαρίου 2021.

Οργανικό ετερογενές υλικό

Γενικά το κοινοτικό δίκαιο, επιτρέπει μόνο την εμπορία σπόρων που ανήκουν σε καταχωρημένη ποικιλία. Τα κριτήρια ΔΟΣ (διακριτότητα, ομοιομορφία, σταθερότητα) για την καταχώριση νέων ποικιλιών σπόρων εμποδίζουν την εμπορία πολλών σπόρων καθώς τα φυτά δεν είναι αρκετά ομοιόμορφα. Υπάρχουν ήδη δυο παρεκκλίσεις από αυτόν τον κανόνα για τις διατηρητέες και τις ερασιτεχνικές ποικιλίες (χωρίς «εγγενή αξία για εμπορική παραγωγή») – αλλά και στις δυο περιπτώσεις εφαρμόζονται περιορισμοί στην εμπορία του σπόρου.

Από το 2021, οι βιολογικοί σπόροι που δεν πληρούν τον ορισμό μιας ποικιλίας επειδή δεν διαθέτουν ομοιομορφία, όπως οι παραδοσιακές τοπικές ποικιλίες («αβελτίωτες»), θα μπορούν να διατεθούν στο εμπόριο χωρίς προηγούμενη καταχώρηση ποικιλίας ή πιστοποίηση και χωρίς περιορισμούς. Αντί αυτού, τρεις μήνες πριν την εμπορία, θα πρέπει να αποστέλλεται στις δημόσιες αρχές μια ειδοποίηση χωρίς χρηματική επιβάρυνση, με κάποιες πληροφορίες για το αποκαλούμενο ετερογενές υλικό. (λεπτομέρειες σχετικά με τις πληροφορίες και τα πρότυπα ποιότητας που θα ισχύουν για αυτούς τους σπόρους, π.χ. για τη βλαστικότητα, θα θεσμοθετηθούν με δευτερεύουσα νομοθεσία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.) Οι αρμόδιοι θα μπορούν να ελέγξουν αυτές τις πληροφορίες για πληρότητα, αλλά δεν θα διεξάγουν δοκιμές πεδίου ή εργαστηριακές. Η προστασία φυτικών ποικιλιών («δικαιώματα δημιουργού ποικιλίας») δεν ισχύει για αυτό το υλικό, καθώς δεν ανταποκρίνεται στον νομικό ορισμό της ποικιλίας.

Εν συντομία: Αυτή η νέα κατηγορία θα κάνει πιο εύκολη και πιο φθηνή την εμπορία σπόρων που δεν ανταποκρίνονται στον νομικό ορισμό / ομοιομορφία μιας ποικιλίας.

Ποιος επωφελείται: Δημιουργούνται νέες δυνατότητες για τους δημιουργούς βιολογικών ποικιλιών και για τους βιοκαλλιεργητές που επιθυμούν να εμπορεύονται σπόρους καθώς και για τις οργανώσεις προστασίας σπόρων που θέλουν να εμπορεύονται τους δικούς τους σπόρους.

Βιολογικές ποικιλίες κατάλληλες για βιολογική παραγωγή

Ο Κανονισμός δημιουργεί επίσης ένα νέο είδος ποικιλίας προκειμένου να είναι κατάλληλη για βιολογική παραγωγή. Δίδεται μεγαλύτερη έμφαση στις φυσικές δυνατότητες του φυτού. Αυτές οι ποικιλίες πρέπει να έχουν υψηλότερο βαθμό φαινοτυπικής και γενετικής ποικιλότητας από τις συμβατικές ώστε να έχουν μεγαλύτερη αντοχή και προσαρμοστικότητα στις αλλαγές του εξωτερικού περιβάλλοντος. Σύμφωνα με αυτή τη νέα κατηγορία, η δημιουργία της ποικιλίας πρέπει να πραγματοποιείται υπό βιολογικές συνθήκες.

Η Επιτροπή έχει δεσμευτεί να πραγματοποιήσει ένα επταετές «προσωρινό πείραμα» (παρόμοιο με το τρέχον πείραμα για τους πληθυσμούς σιτηρών) κατά τη διάρκεια του οποίου θα συλλεχθούν οι εμπειρίες σχετικά με τις «βιολογικές ποικιλίες τις κατάλληλες για βιοκαλλιέργεια» από τα συμμετέχοντα κράτη-μέλη (θα πρέπει να δηλώσουν συμμετοχή στο πείραμα) . Με βάση τα αποτελέσματα του πειράματος, η Επιτροπή θα αξιολογήσει κατά πόσον πρέπει να τροποποιηθούν τα κριτήρια (ΔΟΣ) για την καταχώριση νέων «βιολογικών ποικιλιών κατάλληλων για βιολογική καλλιέργεια» ώστε να επιτραπεί μεγαλύτερη ποικιλότητα. Η Επιτροπή θα παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες για το πείραμα σε εύθετο χρόνο.

Εν συντομία: Θα υπάρξει μια νέα κατηγορία σπόρων που ονομάζεται «βιολογική ποικιλία κατάλληλη για βιοκαλλιέργεια. » Είναι πιθανό ότι τα κριτήρια ΔΟΣ καταχώρησης ποικιλίας θα τροποποιηθούν για τους αυτούς τους τύπους των ποικιλιών μετά από επτά χρόνια πειραματισμού προκειμένου να συγκεντρωθεί εμπειρία από τα αποτελέσματα αυτών των ποικιλιών.

Ποιοι ωφελούνται:

Κυρίως δημιουργοί φυτικών ποικιλιών που θα ωφεληθούν από τα προσαρμοσμένα κριτήρια ΔΟΣ για τις ποικιλίες τους στο μέλλον.

Ομαδική βιολογική πιστοποίηση

Ο Κανονισμός προσφέρει τη δυνατότητα στους βιοκαλλιεργητές μικρής κλίμακας που παράγουν παρόμοια προϊόντα στην ίδια περιοχή και διαθέτουν κοινό σύστημα εμπορίας, να υποβάλουν αίτηση βιολογικής πιστοποίησης ως ομάδα. Για να είναι επιλέξιμη για πιστοποίηση μια ομάδα, οι καλλιέργειες πρέπει να εκτείνονται κατ΄ ανώτατο όριο σε 5 εκτάρια (0,5 εάν πρόκειται για θερμοκήπια , 15 εκτάρια εάν πρόκειται για μόνιμους βοσκότοπους) ή, το κόστος της πιστοποίησης να αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 2% του κύκλου εργασιών της βιολογικής παραγωγής (στην τελευταία περίπτωση ισχύουν επίσης ορισμένοι περιορισμοί στον ετήσιο κύκλο εργασιών της βιολογικής παραγωγής).Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα καθορίσει πριν από το 2021, περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με ομαδική πιστοποίηση..

Εν συντομία: Οι μικροκαλλιεργητές θα μπορούν να υποβάλουν αίτηση για ομαδική βιολογική πιστοποίηση..

Ποιος επωφελείται: Βιοκαλλιεργητές μικρής κλίμακας καθώς και μέλη οργανώσεων που πολλαπλασιάζουν σπόρους υπό βιολογικές συνθήκες.


(κείμενο της Αυστριακής Οργάνωσης ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΝΩΕ, www.arche-noah.at)

Σημείωση:

Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις νέες διατάξεις θα βρείτε στην αγγλική γλώσσα στην ιστοσελίδα του ARCHE NOAH:https://www.arche-noah.at/english/policy/seeds-in-organic-agriculture

Μετάφραση: Βάσω Κανελλοπούλου

Φωτογραφία: Παναγιώτης Σαϊνατούδης


Πηγή Νέοι κανόνες για τους σπόρους βιολογικής γεωργίας

Ο θεσμός των Γιορτών Οικολογικής Γεωργίας και χειροτεχνίας έχει ήδη γράψει μια ιστορία πολλών ετών, έχοντας ταξιδέψει σε πάρα πολλά μέρη της Ελλάδας. Εδώ και 25 χρόνια, αποτελεί το έμπρακτο όραμα του κινήματος της οικολογικής γεωργίας στην Ελλάδα.

Βασικές αρχές της Πανελλαδικής Οικογιορτής με τις οποίες προσπαθούμε να πορευόμαστε όλοι όσοι συμμετέχουμε σε αυτές λίγο έως πολύ όλα αυτά τα χρόνια είναι και οι παρακάτω:
Η προώθηση της οικολογικής γεωργίας ως τρόπος ζωής αλλά και επιβίωσης
Ο σεβασμός και προστασία της βιοποικιλότητας σε όλες τις μορφές δραστηριοτήτων, από την παραγωγή μέχρι την κοινωνική δράση.
Αναγνώριση, διατήρηση και διάδοση των ντόπιων ποικιλιών και ρατσών σε χλωρίδα και πανίδα
Αντίσταση στην εισβολή των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών
Η επανασύνδεση φύσης-κοινωνίας
Η υπεράσπιση των κοινών αγαθών ,των ριζικών αναγκών και των βασικών δικαιωμάτων του ανθρώπου
Το δικαίωμα στην ποιοτική, καθαρή τροφή για όλους
Η αυτάρκεια του καθενός και της κάθε περιοχής
Η προσωπική σχέση παραγωγού – καταναλωτή, χωρίς μεσάζοντες, και χωρίς στόχο τη κερδοσκοπία και το ανταγωνιστικό κλίμα που επικρατεί στην ελεύθερη αγορά
Η τοπικότητα των προϊόντων
Η συνεργασία των παραγωγών χειροτεχνών, οικοποιητών μεταξύ τους και η δημιουργία συνεργατικών δομών
Οργάνωση που στηρίζεται στην αρχή της άμεσης συμμετοχικής Δημοκρατίας και έχει βασικούς άξονες την επιδίωξη της συμφωνίας και τη δυνατότητα έκφρασης της διαφωνίας μέσα από τη γενική συνέλευση
Η αυτοοργάνωση χωρίς επιδίωξη επιδοτήσεων και εξαρτήσεων από κρατικούς μηχανισμούς
Οι σχέσεις εμπιστοσύνης και ειλικρίνειας μεταξύ μας όσο και με τους επισκέπτες της γιορτής
Η ανταλλαγή γνώσεων μεταξύ παλαιότερων και νεώτερων καλλιεργητών και χειροτεχνών και ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας της γιορτής
Η διακίνηση των ιδεών της οικολογικής γεωργίας και χειροτεχνίας και ενός οικολογικού τρόπου ζωής στους επισκέπτες της γιορτής
Ανταλλαγή προϊόντων, υπηρεσιών και γνώσεων στη βάση των ουσιαστικών αναγκών μας
Η αξία της αλληλεγγύης και αλληλοστήριξης των παραγωγών, οικοποιητών και των χειροτεχνών της γιορτής σε όλη τη διάρκεια του έτους
Υποστήριξη άλλων οικολογικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα καθώς και παραδοσιακών, οικοτεχνικών, εναλλακτικών καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων, που χρησιμοποιούν φυσικά και ήπια μέσα
Σεβασμός στην διαφορετικότητα και την ποικιλομορφία αναφορικά με την προσωπικότητα, το φύλο, τη φυλή, το έθνος, τη θρησκεία και τον τόπο

Σε αυτό το πλαίσιο θα προσπαθήσει να παραμείνει πιστή και η 25η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και χειροτεχνίας που θα γίνει στο πάρκο Τρίτση, στο Ίλιον στην Αθήνα στις 28 με 30 Σεπτεμβρίου 2018.

Εκεί λοιπόν θα βρίσκονται πάνω από 150 παραγωγούς από όλη την Ελλάδα για να σας ξεναγήσουν με χαρά στις περιοχές που δραστηριοποιούνται μέσα από τις γεύσεις, τα αρώματα τα σχήματα και τα χρώματα των αγαθών που θα εκθέτουν στους πάγκους τους.

Κι επειδή οι Γιορτές αυτές πρεσβεύουν εκτός των άλλων και τη χαρά της διασκέδασης, της συνεύρεσης, της συνύπαρξης και των αληθινών σχέσεων, το πρόγραμα της Πανελλαδικής θα φροντίσει να τονώσει τα παραπάνω με τα χρήσιμα πρακτικά εργαστήρια, τις ουσιαστικού περιεχομένου ομιλίες, τα πολιτιστικά δρώμενα και φυσικά τις περίφημες αυτοσχέδιες μουσικές, τις πατινάδες και τις μοναδικές συναυλίες του!

Ελάτε λοιπόν να διασκεδάσουμε, να χορέψουμε, να συζητήσουμε, να μάθουμε…να βρεθούμε με όμορφους ανθρώπους που αγαπάνε την φύση και παράγουν προϊόντα χωρίς χημικά !!!!


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΜΙΛΙΩΝ

25ης ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ & ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ

Παρασκευή 28/9: Ημέρα Φυσικών πόρων – Κοινών αγαθών
Θεματική ημέρας:
«Φυσικό περιβάλλον, νερά και διαχείριση της ενέργειας στις μυλόπετρες της ανάπτυξης»

18.00 – 18.40
Α΄ ενότητα: «Αιολική ενέργεια και ΒΑΠΕ»
– » Έξι χρόνια αγώνας ενάντια στα αιολικά στη Μάνη», Κ. Τενεκετζής, Γραμματέας του Περιβαλλοντικού Πολιτιστικού Ομίλου Μάνης (ΠΕΡΙΠΟΛΟ ΜΑΝΗΣ)
– » Διαρκής αγώνας για τη σωτηρία της Νότιας Ευβοιας από την μετατροπή της σε Βιομηχανικό Κέντρο Αιολικής Ενέργειας», Αντιαιολικό Μέτωπο Αντίστασης Καρυστίας (ΑΜΑΚ) και ΣΠΠΕΝΚ
– ΒΑΠΕ Αγράφων, Συντονιστικό Αθήνας για τα Άγραφα
18.50 – 19.30
Β΄ ενότητα: «Περιφράξεις και ιδιοποίηση των κοινών: το παράδειγμα του νερού»
– Κίνηση πολιτών Πηλίου και Βόλου για το νερό
– Δίκτυο «Μεσοχώρα – Αχελώος SOS»
19.40 – 20.20
Γ΄ ενότητα: «Εξορυκτικοί μύθοι και το φάντασμα των υδρογονανθράκων»
– Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

Παρέμβαση: «Στην αναζήτηση του κοινού λόγου των κινημάτων»

Όλες οι ομιλίες θα διεξαχθούν στο θεατράκι του πάρκου Τρίτση.



Συναυλίες

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018 στις 11 μ.μ. – 1 π.μ

Συναυλία των Baildsa

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018 στις 8:30 μ.μ. – 11 μ.μ
Οι Αδέσποτες Σκύλες στην οικογιορτή

Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2018 στις 9 π.μ. – 11 π.μ
Συναυλια των Electrobalkana



Όλα τα νέα για την 25η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας  ΕΔΩ

Πηγή 25η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας 28-30 Σεπτεμβρίου

Σε κάποια στιγμή της ζωής – μερικές φορές στα πρώτα μας χρόνια, άλλοτε όψιμα – είναι βέβαιο ότι όλοι μας θα ξυπνήσουμε και θα αντιληφθούμε τη θνητότητά μας. Είναι τόσο πολλά αυτά που την πυροδοτούν: μια ματιά στον καθρέφτη που δείχνει το σαγόνι μας να κρεμάει, τα μαλλιά μας ν’ ασπρίζουν, τους ώμους να καμπουριάζουν. Η παρέλαση των γενεθλίων, ιδίως όσων αφορούν στρογγυλές
δεκαετίες – πενήντα, εξήντα, εβδομήντα. Η συνάντηση μ’ ένα φίλο που έχεις καιρό να τον δεις και σε σοκάρει το πόσο έχει γεράσει. Όταν βλέπεις παλιές φωτογραφίες του εαυτού σου και των ανθρώπων που γέμιζαν την παιδική σου ηλικία κι είναι πια από καιρό νεκροί. Μια συνάντηση με τον Κύριο Θάνατο σ’ ένα όνειρο. Τι νιώθει κανείς, όταν έχει μια τέτοια εμπειρία; Και τι κάνει γι’ αυτό; Βυθίζεται σε μια φρενιτιώδη δραστηριότητα, για να εξαντλήσει το άγχος και ν’ αποφύγει το θέμα; Προσπαθεί ν’ απομακρύνει τις ρυτίδες με αισθητική χειρουργική ή να βάψει τα μαλλιά του; Αποφασίζει να παραμείνει για μερικά χρόνια στην ηλικία των τριανταεννέα ετών; Περισπά πολύ γρήγορα τον εαυτό του με τη δουλειά και τη ρουτίνα της καθημερινής ζωής; Σβήνει από τη μνήμη του κάθε τέτοια εμπειρία; Αγνοεί τα όνειρά του; Σας προτρέπω να μη περισπάτε τον εαυτό σας. Το αντίθετο, γευτείτε την αφύπνιση σας. Εκμεταλλευτείτε την. Κάντε ένα σταμάτημα, καθώς κοιτάζετε τη φωτογραφία του νεότερου εαυτού σας. Αφήστε την έντονη στιγμή να σας κατακλύσει και παρατείνετε τη λιγάκι. Γευτείτε και τη γλυκύτητα της μαζί με την πικρή της γεύση.

 «Στον Κήπο του Επίκουρου : Αφήνοντας πίσω τον τρόμο του θανάτου”
Irvin D. Yalom

Απέναντι ‘Οχθη

Πηγή Το ξύπνημα