20 August, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 24)

Ήταν κάποιος που έκλεινε όσα ήθελε σ΄ένα δωμάτιο. Λίγο πιο μεγάλο από ένα δωμάτιο φθηνού ξενοδοχείου, λίγο πιο άδειο από ένα εφηβικό υπνοδωμάτιο. Άνοιγε την πόρτα του δωματίου και άφηνε να πέσουν στο πάτωμα τα θέλω του. Καμιά φορά όταν του περίσσευε χρόνος, έμπαινε για λίγα λεπτά στο δωμάτιο και τα επεξεργαζόταν. Περπατούσε ανάμεσα τους, άνοιγε τα παράθυρα ν΄ανανεωθεί ο αέρας, τα χάιδευε στις γωνιώδεις επιφάνειες τους. Καμιά φορά όταν άρχιζε να ονειροπολεί, νόμιζε πως άφηνε την πόρτα του δωματίου ανοιχτή, και αυτά ελαφρά σαν πούπουλα πετούσαν και γέμιζαν τον αέρα.
Ό,τι κι αν γινόταν αυτός άφηνε τα θέλω του στο δωμάτιο. Ακόμα κι όταν ήταν Άνοιξη, ακόμα κι όταν είχε βρει εισιτήριο για την συναυλία που πάντα ήθελε, ακόμα κι όταν ήταν Κυριακή. Ακόμα κι όταν πήγαινε λίγες μέρες στο αγαπημένο του νησί. Ακόμα κι όταν είχε γενέθλια
Μια στιγμή άρχισε να μην αντέχει στην ιδέα πως το δωμάτιο ήταν μέσα στο σπίτι. Αρρώσταινε με την ιδέα πως το δωμάτιο θα γέμιζε κάποτε, κι εκείνος δεν θα είχε που να κλείσει τα θέλω του. Φοβόταν την περίπτωση που τα θέλω φούσκωναν σαν υγρασία τους τοίχους και περνούσαν και στα άλλα δωμάτια. Θα χτυπούσαν οι επιθυμίες τους τοίχους σαν προβολή ταινίας βουβού κινηματογράφου. Τα θέλω θα δραπέτευαν και τίποτα πια δεν θα ήταν το ίδιο.
Έπρεπε να πάρει γρήγορα απόφαση τι θα κάνει. Να κατορθώσει ξανά να βάλει σε μια σειρά την ζωή του. Να μην χάσει τον έλεγχο πριν είναι πολύ αργά. Έτσι έχτισε την πόρτα του δωματίου με διπλή σειρά τούβλα και τσιμέντο αφού είχε πρώτα αφήσει το παράθυρο ανοιχτό. Πέταξε ένα στουπί βουτηγμένο στην βενζίνη από το ανοιχτό παράθυρο και έβαλε φωτιά. Τα θέλω λαμπαδιάσαν στο λεπτό. Μέρες σιγόσβηνε η φωτιά. Μέχρι που δεν έμεινε τίποτα άλλο να καεί. Το σπίτι παρέμεινε σαν βομβαρδισμένο για μήνες. Ένα σαββατοκύριακο το επιδιόρθωσε. Η ζωή σιγά σιγά ξαναπήρε τον κανονικό της ρυθμό. Εκείνος πήγε ξανά λίγες μέρες στο αγαπημένο του νησί, βρήκε ξανά εισιτήριο για την συναυλία που ήθελε. Η Άνοιξη ήρθε στην ώρα της και στα γενέθλια του πήρε διάφορα δώρα. Όλα είχαν επανέλθει όπως ήταν πριν. Μονάχα κάποια καλοκαιρινά βράδια, όταν έβγαινε στην βεράντα να ρεμβάσει, τον έπιανε μια βαριά μυρωδιά καμένου. Έμπαινε μέσα στο λεπτό. Έκλεινε την πόρτα και τραβούσε τις κουρτίνες. Η μυρωδιά έμενε μέρες στα ρουθούνια του. Δεν έβγαινε με το νερό, ούτε με την αλμύρα της θάλασσας. Ούτε με την δουλειά, ούτε με τα πολλά του καθήκοντα. Καθόταν στα ρουθούνια του όπως η πρωινή υγρασία στα παντζούρια. Τόσο όμορφη και τόσο υγρή μέσα στην σιγαλιά του πρωινού. Αδύνατον για τον καθένα να την ξεχάσει.



Θέλω

Ο ζάμπλουτος με το συντομότερο όνομα στον κόσμο των v.i.p., ο Jack Ma (ιδιοκτήτης του «alibaba»), έχει διαφορετική άποψη για το «ποιος έκλεψε τις δουλειές των Αμερικάνων» (που υπόσχεται να ξε-κλέψει το ψόφιο κουνάβι). Δεν σας έκλεψαν οι άλλες χώρες τις δουλειές, αλλά η στρατηγική σας! Τα τελευταία 30 χρόνια κάνατε 13 πολέμους και χαλάσατε γι’ αυτούς 40,2 τρις δολάρια. Θα μπορούσατε να έχετε χρησιμοποιήσει ένα μέρος απ’ αυτά τα λεφτά για να φτιάξετε τις υποδομές σας εξασφαλίζοντας περισσότερες δουλειές για τους Αμερικάνους είπε μιλώντας στο «παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ» στο Davos.
Τα λέει αυτά επειδή είναι (τρισκατάρατος) Κινέζος. Και αγνοεί (ή παριστάνει ό,τι αγνοεί) πως και οι πόλεμοι «αξιοποιούν εργασία». Όχι μόνο των μισθοφόρων ή των κληρωτών. Τόσα όπλα και τόσες βόμβες πως φτιάχνονται κύριε Ma; Επειδή δεν τα έχει στη λίστα του το site σας πάει να πει ότι αυτοκατασκευάζονται;
Κάποιος πρέπει να πει σ’ αυτόν τον Κινέζο επιχειρηματία ότι ο πόλεμος είναι η θηριώδης υγεία της (καπιταλιστικής) μηχανής!



Η αφελής διαφωνία.

Πολύς ο λόγος περί ανάπτυξης της οικονομίας, στην αποικία του χρέους. Οικονομολόγοι, δημοσιογράφοι, αναλυτές, κυβερνητικοί, αντιπολίτευση και συμπολίτευση, θεσμοί, τραπεζίτες και λοιποί έγκυροι και γνωστοί σε πάνελ τηλεοπτικά και όχι μόνο, διαφημίζουν ο καθένας από την πλευρά του, την δική «αξιόπιστη» πρόταση περί αναπτύξεως της οικονομίας.

Τι μας λένε: ότι επενδυτές θα έρθουν, διακρατικές συμφωνίες έχουν υπογραφεί ή θα υπογραφούν, δουλείες θα ανοίξουν, το ΑΕΠ θα μεγαλώσει, επιχειρήσεις καινούργιες θα ξεκινήσουν και άλλα πολλά και όμορφα.

Μας δίνουν μια εικόνα σχεδόν ειδυλλιακή.η κρίση θα περάσει, και όλα θα στρώσουν. Ο λόγος τους είναι πλούσιος, ενισχυμένος με υποσχέσεις οικονομικής ευρωστίας, θαύματα, διαγράμματα και μαγικούς αριθμούς.Μεγαλεία οικονομικών παραδείσων που έχουν ένα αέναο happy end…

Τι ΔΕΝ μας λένε:

Πρώτον, ότι η μικρομεσαία και οικογενειακή επιχείρηση και ο ελεύθερος επαγγελματίας, είναι μια ενόχληση που πρέπει να βγει από την εξίσωση, γιατί περιττεύει.

Δεύτερον, ανοίγουν διάπλατα την πόρτα σε κάθε μεγάλο εθνικό ή πολυεθνικό μαγαζί με στόχο να μεγαλώσει και άλλο το μερίδιο στην αγορά χωρίς να υπολογίζουν πόσες επιχειρήσεις θα κλείσουν , πόσοι νέοι άνεργοι θα προστεθούν στις λίστες του ΟΑΕΔ.

Τρίτον επανασχεδιάζουν και ανακατατάσουν βιαίως την δομή της ελληνικής οικονομίας, χωρίς να έχει προηγηθεί ενδιάμεσο μεταβατικό στάδιο..

Δεν είναι πρώτη φορά που συμβαίνουν αυτά, ούτε είμαστε η μόνη χώρα στην όποια τέτοιου είδους πρακτικές εφαρμόζονται. Σε άλλα κράτη, αυτού του είδους η ανακατάταξη έχει συμβεί ήδη. Δεν υπάρχουν ούτε μικρές επιχειρήσεις, ούτε ελεύθεροι επαγγελματίες ή ανυπάρχουν είναι η εξαίρεση.

Προτού εισέλθουμε στην λογική αν κάτι τέτοιο είναι θεμιτό ή όχι, αν έχουμε ερωτηθεί ως κοινωνία ότι το θέλουμε, θα ήταν καλό να αναρωτηθούμε ποιος/οι θα είναι ο/οι κερδισμένος/οι.

Φόροι, εισφορές,μείωση καταναλωτικής δύναμης του πληθυσμού, αύξηση της ανεργίας, θεσμικά αδιέξοδα, καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων, μείωση στην πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές όπως υγεία, παιδεία, υπερχρεωμένοι πολίτες στο κράτος, σε τράπεζες κλπ,

Εκποίησή της δημόσιας περιουσίας με το πρόσχημα της δήθεν αξιοποίησης , μείωση του δημόσιου για να… ανοίξει η αγορά και άλλα παρόμοια. Απλά θέλουν εκτός από τον ιδιωτικό τομέα να βάλουν χέρι και στα έτοιμα ακίνητα και υποδομές που ανήκει στον λαό. Τόσο απλά. Δικαίως θα αναρωτηθείτε τι σχέση έχει με την ανάπτυξη η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Δεν θέλουν να επενδύσουν, να ρισκάρουν, να αντιμετωπίσουν απώλειες.Επομένως μέσω του χρέους εξοντώνουν κάθε άμυνα, καταργώντας κάθε ρύθμιση, κάθε προστατευτικό πλαίσιο, παραδίδοντας στα χέρια τους κάθε περιουσιακό στοιχείο, είτε δημόσιο,είτε ιδιωτικό.

Η διαδικασία έχει όνομα. Λέγεται «απελευθέρωση αγοράς». Το αν κατά την διαδικασία έχουμε φτάσει να έχουμε πεντακόσιες χιλιάδες μετανάστες, πάνω από ενάμιση εκατομμυριο άνεργους, το 60% του γενικού πληθυσμού στο όριο ή κάτω από το όριο της φτώχειας, αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων, κάτι χιλιάδες αυτοκτονίες, ε τι να κάνουμε; Η ανάπτυξη έχει τίμημα.

Το γελοίο φίλε συμπολίτη, είναι ότι δεν κρύβουν τίποτα. Δεν υπάρχουν μυστικά. Μέσω των ΜΜΕ, ανακοινώνουν τους στόχους τους. Σε ειρωνεύονται ανοικτά μιλώντας για τις θυσίες σου. Σου λένε το «όλοι μαζί τα φάγαμε¨, σε αποκαλούν τεμπέλη, ανίκανο, οπισθοδρομικό. Ευθέως σου λένε ότι είσαι βάρος ως άνεργος, ως νέος, ως συνταξιούχος.Κοστίζεις. Το έχεις προσέξει; Μιλάνε για το πόσο κοστίζεις, όχι τι αξίζεις….

Ακόμα χειρότερα γίνεται;

Γίνεται. Ευθέως σου λένε πλέον πόσες δεκαετίες θα υπάρχει ανεργία. Ευθέως σου λένε για περικοπές. Ευθέως σου λένε και για άλλα μνημόνια, απαραίτητες θυσίες που θα σου αναγνωριστούν (μετά θάνατον ή όχι δεν διευκρινίζεται) , μεταρρυθμίσεις και άλλα πολλά και όμορφα, με πατριωτικό ή ιδεολογικό προφίλ.

Σου πουλάνε την ανάγκη να γίνεις και εσύ αλληλέγγυος να σωθούν οι τράπεζες, το κράτος, η θέση μας στην Ευρώπη (Ε.Ε.), έχουμε ευθύνες απέναντι στους εταίρους μας και άλλα πολλά… Το ότι χάνεις την δουλειά σου, το σπίτι σου, το δικαίωμα σου να ζεις αξιοπρεπώς, ε τι είναι όλες αυτές οι μικρές θυσίες μπροστά στην μεγάλη εικόνας; Σου ακούγεται καλό;

Υπάρχει η ψευδαίσθηση φίλε συμπολίτη, ότι κάποιοι θα γλυτώσουν από την κρεατομηχανή. Ίσως το πιστεύεις και εσύ. Αν κάτσεις φρόνιμα, αν δεν μιλάς πολύ, αν κοιτάς την δουλίτσα σου, αν είσαι υπάκουος υπήκοος (παρεμπιπτόντως είδες πόσο κοντά είναι το υπάκουος με το υπήκοος;) Ακόμα χειρότερα την υποστηρίζεις, με το σκεπτικό είτε ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή είτε ακόμα χειρότερα γιατί στην παρουσιάζουν «σοβαρή» άνθρωποι με στοιχεία ή ότι ιδεολογικά, κομματικά ότι θες είναι σωστό.

Για να δούμε όμως που καταλήγει αυτό. Η συζήτηση μεταξύ κομματικών φορέων είναι στην ουσία χωρισμένη σε δυο άξονες

– Α Άξονας
Διαχείριση των μνημονίων και ποιος μπορεί να τα εφαρμόσει καλύτερα. Τίποτα άλλο.

-Β Άξονας
Διαχείριση της φτώχειας και επιδοματικές πολιτικές.

Κανένα από τα κόμματα δεν έχει ολοκληρωμένη πρόταση δική του οικονομικής διακυβέρνησης. Ότι πουν οι «Θεσμοί’, η Τρόικα, οι δανειστές. Κανένας πολιτικός φορέας δεν έχει τεκμηριωμένη θέση γύρω από την οικονομία και την ανάπτυξη. Στην καλύτερη έχουν γενικές κατεύθυνσης προσέχοντας μην θίξουν ιερές αγελάδες.

Δεν έχει καμία σημασία. Δεν είναι μια ιδεολογική τοποθέτηση ή η πολιτική ανάλυση ενός πολιτικού χώρου ή ενός πολιτικού αντικείμενου.

Δεν είναι θέμα ποιος ή ποιοι έχουν δίκιο. Η ανάπτυξη που πουλάνε μυρίζει αποκλεισμό και ασυδοσία. Ζέχνει κερδοσκοπία, πλουτισμό για πολύ λίγους και απληστία.
Ανάπτυξη για όλους ή για λίγους; Ένα απλό παράδειγμα

Θα σου δώσω ένα ακόμα παράδειγμα απλό για να καταλάβεις πρακτικά φίλε συμπολίτη γιατί σε/μας δουλεύουν, ή στην καλύτερη είναι εντελώς ανορθολογικό ότι στηρίζουν.

Λένε για ανάπτυξη της γεωργικής παραγωγής. Σοβαρά; Για να το δούμε:

Η γεωργία χρειάζεται :

– Γη (Όπου πολλά χωράφια είναι ήδη υποθηκευμένα…)
– Νερό (Πάνε στο πουλήσουν, το έχεις καταλάβει…)
– Σπόρους (Κατά κανόνα εισαγόμενοι και ελεγχόμενοι)
– Λιπάσματα (Εισαγόμενα πωλουνται με τους σπόρους…)
– Φυτοφάρμακα (Εισαγόμενα…)
– Τρακτέρ, μηχανήματα (Εισαγόμενα…)
– Εξτρά εξοπλισμός (Πρώτες ύλες σίγουρα εισαγόμενες και μεγάλο μερίδιο των τελικών
προϊόντων επίσης εισαγόμενο…)

Άρα τα μόνο που έχεις είναι ήλιο, αέρα, γη (;) και νερό (;) και φυσικά την εργασία του γεωργού.

Στην πράξη η γεωργική παραγωγή είναι ελεγχόμενη και εξαρτώμενη από εισαγωγές. Η έννοια λοιπόν της ανεξάρτητης παραγωγής πάει περίπατο!

Χρειάζεται να σου εξηγήσω φίλε συμπολίτη και συγκρατούμενε στο παγκόσμιο στρατόπεδο του χρέους ότι δεν θα έχεις πότε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, βάση του παραπάνω μοντέλου παραγωγής;

Ότι θα έχεις αυξημένα κόστη και αυτά πριν καν μιλήσουμε για φόρους, εισφορές, εκτάκτους φόρους και άλλα πολλά;

Ότι το κόστος εργασίας είναι ήδη το μικρότερο κόστος από την στιγμή που εισάγεις τα πάντα;

Αυτό που βλέπεις είναι ένα απλό παράδειγμα σε σχέση με το τι γίνεται στην πράξη. Θα μπορούσα να σου παραθέσω σε όλους τους τομείς της παραγωγής ότι γίνεται σχεδόν το ίδιο με εξαίρεση ότι απαιτεί καθαρά πνευματική εργασία. Πχ ένας συγγραφέας και ο κώδικας που γράφει ένας προγραμματιστής.

Το ερώτημα είναι επομένως πως, πότε και με ποιο τρόπο αλλάζει αυτό.

Ο λάθος τρόπος: Με μεγάλα λόγια και δανεικές λύσεις και οράματα.

Ο σωστός τρόπος: Με μικρά βήματα και κόπο.

Για λόγους απλούστευσης θα ξαναπάρω το ίδιο παράδειγμα με την αγροτική παραγωγή,αλλά με την διαφορά ότι θα αλλάξουμε κάποιους συντελεστές:

– Γη (Απελευθερώνεις τον γεωργό από τις τράπεζες)
– Νερό (Παρέχεις νερό με νέους μεθόδους ύδρευσης και εξοικονόμησης)
– Σπόρους (Ξεχνάς την εισαγωγή, αυτονομηση της χώρας και του παραγωγού από
τις πολυεθνικές )
– Λιπάσματα (Ανοίγεις τις δυνατότητες για βιοτεχνικές μονάδες πχ
κομποστοποίησης και ανακύκλωσης φυτικής ύλης)
– Φυτοφάρμακα (Καταργείς ότι χρησιμοποιεί πατέντα ή εφαρμόζεις εναλλακτικά μέσα
πχ περίπτωση πασχαλίτσα – μελίγκρα)
– Τρακτέρ, μηχανήματα (Ενισχύεις στον βαθμό του δυνατού την τοπική βιομηχανία)
– Εξτρά εξοπλισμός (Ενισχύεις την ίδρυση μικρών βιοτεχνικών μονάδων με την χρήση
υλικών από ανακύκλωση και ελαχιστοποιείς την χρήση πρώτων υλών)

Τα παραπάνω δεν είναι δικές μου σκέψεις. Δεν έχω ούτε κατά προσέγγιση γνώσεις να εξειδικεύσω σε κάθε ένα τομέα. Άλλωστε η κάθε μια εναλλακτική από όσες περιγράφωθέλει ειδικούς, επιστήμονες, τεχνικό προσωπικό και επαγγελματίες από πάρα πολλούς διαφορετικούς χώρους, ειδικότητες που εύκολα δεν σκέφτεται κάποιος ότι χρειάζεται και που έχουν σχέση έμμεσα ή άμεσα με την αγροτική παραγωγή.

Είναι αποτέλεσμα ψαξίματος και συζητήσεων με ειδικούς σε διαφορετικούς χώρους, μια αναζήτηση που κράτησε περίπου ένα χρόνο και είναι εντελώς ενδεικτικά τι μπορεί να εξεταστεί αν πάψεις να σκέφτεσαι μέσα στην λογική που μας έχουν διδάξει.

Φυσικά υπάρχουν και άλλες τεχνικές πχ της περμακουλτούρας άλλα δεν είναι ούτε η ειδικότητα ούτε ο σκοπός μου.

Ας αναλογιστούμε λοιπόν κάθε φορά που κάποιος μας μιλάει για ανάπτυξη, ο καθένας στον τομέα του τι στην ουσία προτείνει. Πόσο στέκει; Πόσο τεκμηριωμένο είναι αυτό που περιγράφει;

Μυαλό έχουμε όλοι μας. Ελευθερία στην σκέψη; Στην φαντασία; Αντίληψη και επεξεργασία βάση δεδομένων;

Σαν επίλογος

Υπάρχουν διάφοροι φορείς, άνθρωποι, πολιτικοί χώροι που θα σας προτείνουν διάφορα ιδεατά μοντέλα. Θεωρίες. Θα ήταν λάθος να τους γενικευμένα να τους κατακρίνει κάποιος.

Αλλά κάθε θεωρία χρειάζεται να δοκιμάζεται και στην πράξη. Κάθε θεωρία χρειάζεται να έχει λογικό υπόβαθρο , να προτείνει μεθοδολογία, να μπορεί να γίνει κατανοητή από τον κόσμο.

Άλλωστε πάνω στο αμόνι της πραγματικότητας κρίνονται τα πάντα.



Ανάπτυξη, ένα παραμύθι που πωλείται

Το φθηνό λίπασμα – εντομοκτόνο – καθαριστικό.
Τα ένζυμα από σκουπίδια είναι θαυμάσια σπιτικά προϊόντα καθαρισμού και ταυτόχρονα αποτελεσματικά φυσικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα.
Έχουν τη δυνατότητα να φέρουν επανάσταση στις κουζίνες μας, μετατρέποντας τα απορρίμματα της σε κάτι πραγματικά αξιοποιήσιμο.

Ποιος εφηύρε τα ένζυμα σκουπιδιών
Η φόρμουλα ερευνήθηκε και διαδόθηκε από την ιδρύτρια του Βιολογικού Γεωργικού σωματείου της Ταϊλάνδης, τη Δρ. Rosukon Poompanvong, η οποία κέρδισε το βραβείο του FAO το 2003 για την εξαιρετική συμβολή της στη βιολογική γεωργία, μέσα από το έργο της για την χρήση οργανικών αποβλήτων που έχουν υποστεί ζύμωση, σαν λιπάσματα, σαν φυτοφάρμακα και τη χρήση τους στην τροφή των ζώων.

Τι είναι τα ένζυμα από σκουπίδια;
Τα ένζυμα από σκουπίδια δεν είναι παρά ξίδι ή αλκοόλη που προέρχεται από τη ζύμωση νωπών αποβλήτων κουζίνας, όπως λαχανικών και φρούτων (φλούδες κομμάτια και κατακάθια), ζάχαρη (μαύρη ζάχαρη ή μελάσα) και νερό.
Το ένζυμο παίρνετε μετά από 3 μήνες αφού περάσει από ένα φίλτρο και απομακρυνθεί το υπόλειμμα του. Το βασικό συστατικό του είναι η μελάσα, η οποία μεταβολίζει σε αλκοόλη τα βακτήρια και τους μικροοργανισμούς που υπάρχουν στο απόβλητα. Αυτό ανάγεται στην τελική της μορφή σε οξικό οξύ ή ξύδι. Το ξύδι με τις όξινες ιδιότητες του είναι γνωστό ως ένα παντός τύπου μη-τοξικό καθαριστικό.



Πώς να φτιάξεις ένζυμο από σκουπίδια

Υλικά:
Μελάσα ή μαύρη ζάχαρη
Φρέσκα λαχανικά ή / και Φρούτα φλούδες (κατακάθια, φλούδες που δεν είναι ψημένα)
Αεροστεγές πλαστικό δοχείο
κύπελλο μέτρησης
Μέθοδος παρασκευής

α. Σε μια αεροστεγή πλαστική συσκευασία, μετρήστε και προσθέστε

1 μέρος μελάσα + 3 μέρη φλούδες λαχανικών / φρούτων + 10 μέρη νερού

Παράδειγμα, κατά βάρος: 100 γραμμάρια μελάσα ή μαύρη ζάχαρη + 300 γραμμάρια λαχανικά / φλούδες φρούτων + 1.000 γραμμάρια νερό

Χρησιμοποιήστε οποιαδήποτε πολλαπλάσια αυτών, διατηρώντας την ίδια αναλογία.

β. Δώστε το μείγμα ένα καλό κούνημα και βιδώστε το καπάκι σφιχτά.
Η όλη διαδικασία διαρκεί λιγότερο από 5 λεπτά για να το κάνετε, όταν έχετε τα συστατικά και το δοχείο. Η ζύμωση διαρκεί τουλάχιστον 3 μήνες, έτσι είναι καλύτερα να φτιάχνετε κλιμακωτά το ένζυμο σε παρτίδες, με ετικέτες στα δοχεία που να δείχνουν την ημερομηνία που γίνονται. Αυτό θα εξασφαλίσει ένα τακτικό εφοδιασμό αργότερα.

Σημείωση: Θα πρέπει να κρατήσετε το δοχείο αεροστεγές κλειστό. Ωστόσο, πρέπει να ανοίγετε το καπάκι μια φορά την εβδομάδα ή κάθε λίγες ημέρες για να βγουν έξω τα αέρια, αλλιώς μπορεί να φουσκώσει και να σκάσει το δοχείο.

γ. Μετά από 3 μήνες, μπορείτε να φιλτράρετε το υπόλειμμα για να πάρετε ένα σκούρο καφέ υγρό που έχει μια φρέσκια, ξινή μυρωδιά όπως το ξίδι.

Εδώ είναι μερικές εικόνες για το πώς η GE θα πρέπει να μοιάζει κατά τη διάρκεια της ζύμωσης:


                                             Φωτογραφίες: Datin Moo Siew Yoong (Linda)

Πως να χρησιμοποιήσετε τα ένζυμα από σκουπίδια
Τα ένζυμα από σκουπίδια είναι συμπυκνωμένα ξύδια και λειτουργούν καλύτερα όταν αραιωθούν με νερό. Οι απαιτούμενες αναλογίες αραίωσης παρέχεται παρακάτω.

Για τη βιολογική καλλιέργεια – γεωργία:

Εδώ είναι κατευθυντήριες γραμμές για τον κήπο ή το χωράφι σας για χρήση ως φυσικό λίπασμα, εντομοκτόνο, παρασιτοκτόνο και ως ορμόνη ανάπτυξης των φυτών.
Για εξαιρετικά υποβαθμισμένα εδάφη, οι συνεχείς ψεκασμοί για 3 μήνες μπορούν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της ποιότητας του εδάφους.

α) Ένζυμο για λίπασμα – 1:100 / 500 / 1000
β) Ένζυμο για εντομοκτόνο – 1:1000
γ) Ένζυμο για ζιζανιοκτόνο – 1:100
d) Ένζυμο για ορμόνη για περισσότερα άνθη και φρούτα – Διαλύστε 500x

Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε αραιωμένα διαλύματα στις παραπάνω δοκιμασμένες αναλογίες – λειτουργούν καλύτερα σε ομοιοπαθητικές ποσότητες και είναι πιο αποτελεσματικές.
Πυκνά διαλύματα μπορεί να κάψουν το φυτό ή να κάνουν το χώμα πολύ όξινο.

Στη Σιγκαπούρη το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Kampung Senang χρησιμοποιεί αποκλειστικά GEs στον κήπο τους. Χρησιμοποιούν GE μία φορά την εβδομάδα, με ψεκασμό του διαλύματος αραιωμένου (1: 1000) επί των φύλλων και του εδάφους.
Του κηπουρού του αρέσει να το κάνει αυτό πολύ νωρίς το πρωί για να διευκολύνει την καλύτερη απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών.

Για οικιακή χρήση
Σε αντίθεση με την κηπουρική, μπορείτε να είστε πιο ευέλικτοι με τα ποσοστά αραίωσης. Εδώ είναι μερικές προτάσεις:

Συμπυκνωμένο ένζυμο (χωρίς νερό)
Μπάνιο: 50-100cc. Προσθέστε στον μπάνιο για να καλυτερέψετε το δέρμα σας
Πλυντήριο: 20-50cc. Προσθέστε στα ρούχα για να καθαρίσουν-μαλακώσουν
Τουαλέτα: 250cc. Ρίχνουμε και πλένουμε
Δεξαμενή νερού: 1 /10.000 λίτρα νερού
Τι επιτρέπετε & τι απαγορεύετε στην παρασκευή/χρήση ενζύμων σκουπιδιών

– Χρησιμοποιήστε ένα αεροστεγή πλαστικό δοχείο και όχι από μέταλλο ή γυαλί γιατί δημιουργούνται αέρια μέσα στο δοχείο και μπορεί να εκραγούν. Ακόμη και με το πλαστικό δοχείο, είναι σημαντικό να ανοίγουμε το καπάκι μια φορά την εβδομάδα ή κάθε λίγες ημέρες κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα και να ανακατεύουμε.
– Αποθηκεύστε το δοχείο σε ξηρό και δροσερό χώρο, μακριά από το άμεσο ηλιακό φως. Κρατήστε το σε θερμοκρασία δωματίου και μην το αποθηκεύετε μέσα σε ψυγείο. Χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε συνδυασμό νωπών λαχανικών ή φλούδες φρούτων ή κατακάθια.
– Μην χρησιμοποιείτε μαγειρεμένο φαγητό, κρέας ή ψάρι, ή άλλα αντικείμενα εκτός των τροφίμων, όπως το χαρτί, μέταλλο, γυαλί, πλαστικό και ούτω καθεξής.
– Μην ανησυχείτε για τη λευκή, μαύρη ή καφέ ουσία που σχηματίζει ως στρώμα στην κορυφή του ενζύμου. Το λευκό στρώμα είναι ζύμη που είναι πλούσια σε βιταμίνη του συμπλέγματος Β και C και μπορούν πράγματι να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή ψωμιού.
– Αν δείτε σκουλήκια, προσθέστε επιπλέον ένα μέρος ζάχαρη σε αναλογία και κλείστε το δοχείο αεροστεγώς. Θα εξαφανιστούν από μόνα τους.
– Μπορείτε να φιλτράρετε το υπόλειμμα μετά από 3 μήνες χρησιμοποιώντας ένα κόσκινο ή ακόμα και βαμβακερό πανί ή T-shirt. Εάν μπορείτε να περιμένετε για 6 μήνες, αυτό είναι ακόμα καλύτερο. Δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης για το GEs όταν φιλτραριστεί.
– Ξαναχρησιμοποιήστε το υπόλειμμα, ως λίπασμα στον κήπο ξηραίνοντας το αναμινύοντάς το με το χώμα, ή συνδυάστε το με φρέσκα κατακάθια λαχανικών / φρούτων σαν μαγιά για μια νέα παρτίδα GE.
– Αραιώστε το GE με νερό για τις περισσότερες χρήσεις. Αυτό αυξάνει την αποτελεσματικότητά του. Η αραίωση είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν χρησιμοποιείται ως λίπασμα ή φυτοφάρμακο για φυτά, όπου οι υψηλές συγκεντρώσεις μπορεί να αποδειχθούν πολύ όξινο για αυτά.

Η παρασκευή ένζυμων σκουπιδιών θα έλυνε το μεγάλο πρόβλημα των σκουπιδιών.
Η χρήση του GEs βελτιώνει την ποιότητα του αέρα στους εσωτερικούς χώρους και προωθεί την οργανική κηπουρική και καλλιέργεια, που θα βοηθήσει τις επόμενες γενιές σε καλύτερη υγεία και πιο υγιή εδάφη.
Ελπίζω να με ακολουθήσετε και να διαδόσετε την επανάσταση των ενζύμων από σκουπίδια

Πηγή

Παρασκευή ενζύμων από τα σκουπίδια για τα φυτά και το σπίτι

Η αποανάπτυξη δεν αποτελεί το αντίθετο της ανάπτυξης ούτε ταυτίζεται με την οικονομική ύφεση, μια κατάσταση κατά την οποία δεν υπάρχει ανάπτυξη μέσα σε μια κοινωνία και ένα σύστημα χτισμένο πάνω στο πρότυπο της ανάπτυξης, μα μιλά για έξοδο από μια τέτοια κοινωνία, για αλλαγή προτύπου. Η αποανάπτυξη λοιπόν είναι ένα κάλεσμα να “απο-αποικιοποιήσουμε το φαντασιακό μας” από τη λογική του καταναλωτισμού και της διαρκούς οικονομικής ανάπτυξης, ως άτομα και ως σύνολο, και να προτείνουμε μια κοινωνία πιο περιβαλλοντικά βιώσιμη και κοινωνικά δίκαιη, που θα βασίζεται σε ένα διαφορετικό σύστημα αξιών.

Ο όρος λοιπόν χρησιμοποιείται περισσότερο συμβολικά, με στόχο να προκαλέσει και να αντιταχθεί στην παράλογη άποψη ότι όχι μόνο μπορούμε, αλλά και επιβάλλεται να έχουμε διαρκή οικονομική ανάπτυξη για να λύσουμε τα πολύπλευρα προβλήματά της κοινωνίας και του περιβάλλοντος, τα οποία έχουν οξυνθεί ακριβώς λόγω της μανίας των σύγχρονων καπιταλιστικών κοινωνιών για ανάπτυξη!


Πέτρος Πετρίδης (διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο Last Tapes)

Διαβάστε επίσης : 

Τι είναι η αποανάπτυξη; Από ένα σλόγκαν ακτιβιστών σε ένα κοινωνικό κίνημα

Πέρα από το δίλημμα λιτότητα ή ανάπτυξη

Σκιαγραφώντας την έννοια της αποανάπτυξης

Η αποανάπτυξη κερδίζει έδαφος μέσα στην ύφεση

Κάρλος Τάιμπο. Η πρόταση της αποανάπτυξης. (Βίντεο)

Η αποανάπτυξη είναι αντιδραστική η προοδευτική;

Το λεξιλόγιο της αποανάπτυξης

Ευημερία χωρίς ανάπτυξη…

Σερζ Λατούς-Προς μια κοινωνία της λιτής αφθονίας


Παραγωγική μετάβαση στη γη



Αποανάπτυξη (Degrowth)

Στη μέση ενός πυκνοκατοικημένου αστικού σκηνικού στο κέντρο της Pasadena, μια δραστική αλλαγή ριζώνει. Για πάνω από είκοσι χρόνια, η οικογένεια Dervaes έχουν μεταμορφώσει το σπίτι τους σε ένα μοντέλο βιώσιμης
γεωργίας και αστικής ζωής.

Μέσα από τη δημιουργία της «Αστικής Αγροικίας», η οικογένεια Dervaes δείχνει ότι η αλλαγή είναι εφικτή βήμα-βήμα. Μαζεύουν 3 τόννους βιολογικών τροφίμων ετησίως από τον κήπο τους που είναι μόλις 400 τ.μ, ενώ ενσωματώνουν πολλές βασικές πρακτικές όπως την ηλιακή ενέργεια και το βιοντίζελ, προκειμένου να μειώσουν το οικολογικό τους αποτύπωμα.


Αυτό το ντοκιμαντέρ είναι μια μικρή εισαγωγή στο έργο που έχει ήδη ανακηρυχθεί ως η νέα επανάσταση της αστικής βιωσιμότητας.

Αστική αγροικία.«Μια επανάσταση μέσα από την αυλή μας» Βίντεο

Χθες εμφανίστηκε στη μηνιαία συνέλευση του πολιτιστικού συλλόγου Βολισσού ένα μέλος του ΔΣ και έθεσε προς συζήτηση το εξής αίτημα: Να μαζέψουν υπογραφές για να με διώξουν από το χωριό.
Δικαιολόγησε δε το αίτημα του αυτό λέγοντας ότι δεν είμαι Βολισσιανός και ότι δημιουργώ κλίμα υπέρ των προσφύγων στο χωριό και στην κοινή γνώμη, αφού γράφω ότι οι Βολισσιανοί έχουν δεχτεί θερμά και βοηθάνε τους πρόσφυγες, γεγονός που κατά την άποψή του δεν ισχύει. Φυσικά έλαβε τις κατάλληλες απαντήσεις από τον Πρόεδρο και τα μέλη του ΔΣ και το αίτημα του δεν έγινε αποδεκτό από τον Σύλλογο.

Η ιστορία αυτή έχει διάφορες παραμέτρους. Η πρώτη είναι η αστεία. Κι εγώ όταν μου το γνωστοποίησαν τα μέλη του Συλλόγου, γέλασα με την τραγική πνευματική και ψυχολογική κατάντια κάποιων, μετρημένων στα δάχτυλα ανθρώπων του τόπου, και του συγκεκριμένου εκφραστή τους στον σύλλογο.

Μετά άρχισα να αναρωτιέμαι. Άντε και το συνέταξαν το έγγραφο και μάζεψαν και υπογραφές. Με τι τρόπο θα με διώξουν μετά; Πώς θα λειτουργήσουν παρακάτω; Θα το πάνε στον δήμαρχο και θα απαιτήσουν να με εξορίσει; Θα το πάνε στον δεσπότη και θα απαιτήσουν να με αφορίσει και να με πατάξει; Θα το πάνε στην αστυνομία και θα ζητήσουν να με φυλακίσει, θα το πάνε σε λαϊκή συνέλευση και θα απαιτήσουν πυρά στην πλατεία ή θα το φέρουν σε μένα για να φιλοτιμηθώ και να τους αδειάσω τη γωνιά άμα δω και εγγράφως ότι δεν με θέλουν; Τι θα κάνουν τέλος πάντων για να ικανοποιήσουν τα ψυχικά τους τραύματα, την αμορφωσιά και τον κομπλεξισμό της ανικανοποίητης προσωπικότητας και ζωής τους; Ειλικρινά απορώ με την απύθμενη βλακεία κάποιων ανθρώπων.

Φυσικά ένα τέτοιο έγγραφο αν το συντάξουν, θα είναι για μένα ένα βραβείο που θα επιχειρήσω να το αποκτήσω και να το κορνιζώσω στο σπίτι μου. Και μόνο που το εκστομίζουν ως αίτημα και επιθυμία τους να με διώξουν από το χωριό λόγω που υποστηρίζω τους πρόσφυγες, αποτελεί για μένα σημάδι ότι δεν έχω αποκτηνωθεί σαν τους ίδιους. Ελπίζω όμως να διώξουν και το μισό χωριό μαζί με μένα, αφού άλλοι κάνουν μαθήματα στα προσφυγόπουλα, άλλοι τους εφοδιάζουν με αυγά, με κρέας, με φρούτα, άλλοι τους φτιάχνουν βασιλόπιτες, άλλοι τους φέρνουν ρούχα και παπούτσια, άλλοι τους διαθέτουν τα σπίτια τους και τους φιλοξενούν, και τους κάνουν και τα έξοδα της διατροφής. Εκτός αν τους αρκεί να την πληρώσω εγώ για όλους αυτούς τους ανθρώπους που στέκουν αλληλέγγυοι και με ανθρωπιά απέναντι στους πρόσφυγες ή αν θεωρούν ότι εγώ τους ξεσηκώνω, πράγμα που δεν ισχύει φυσικά αφού πριν από μένα, κάποιος άλλος χωριανός φιλοξένησε πρώτος μια προσφυγική οικογένεια, αλλά επειδή αυτός ανήκει σε εύπορη και παραδοσιακή οικογένεια του χωριού, δεν τα βάζουν μαζί του!!!

Επειδή όμως η ιστορία δεν αρχίζει τώρα αλλά έχει παρελθόν, αφού με διάφορες αφορμές, πχ επιχειρούμενα τσιμεντώματα δικτύου μονοπατιών ή μπαζώματα του προστατευόμενου υδροβιότοπου της περιοχής, θέματα στα οποία αντιδρώ φυσικά, έχουν ξανά στο πρόσφατο παρελθόν οι ίδιοι άνθρωποι εκφραστεί και κινηθεί απειλητικά εναντίον μου, με φράσεις όπως θα σε διώξουμε από το χωριό, θα σε φτιάξουμε καλά, θα σε τακτοποιήσουμε, θα σε βρει άδικη ώρα, και άλλες τέτοιες, αποφάσισα να δημοσιοποιήσω την υπόθεση αυτή σήμερα, που έχω πια και μάρτυρες της επιθυμίας τους αυτής, να με εξοστρακίσουν, όλα τα μέλη και τον πρόεδρο του ΔΣ του Πολιτιστικού Συλλόγου Βολισσού και να ζητήσω από τον εισαγγελέα προστασία από ανθρώπους που προφανώς χρίζουν ψυχολογικής υποστήριξης διότι εκτός από το διασκεδαστικό της υπόθεσης, υπάρχει και το σοβαρό της.

Προφανώς ό,τι συμβεί σε μένα και στα τριγύρω από μένα αντικείμενα και πρόσωπα και άλλα ζωντανά, είναι φανερό ότι θα έχει συγκεκριμένους φυσικούς ή ηθικούς υπαίτιους και θα πηγάζει από την αμορφωσιά και τα κόμπλεξ των συγκεκριμένων ανθρώπων.

Γιάννης Μακριδάκης

Αίτημα εξοστρακισμού εν έτει 2017!

Διαβάζω στο διαδίκτυο ότι 370+ διανοούμενοι έβγαλαν κείμενο υποστήριξης του ΔΟΛ. Το κείμενο έχει ως εξής:

«Καλούμε την Κυβέρνηση και όλη την Αντιπολίτευση, τις Τράπεζες και τη Δικαιοσύνη να δείξουν την επιβαλλόμενη ευαισθησία απέναντι σε έναν ιστορικό Δημοσιογραφικό Οργανισμό και να στηρίξουν – για όσον χρόνο απαιτεί η ρύθμιση των χρεών και των όποιων εκκρεμοτήτων – τη συνέχιση της έκδοσης των εφημερίδων «Το Βήμα» και «Τα Νέα», των Περιοδικών και της λειτουργίας του ραδιοφωνικού Σταθμού Βήμα FM, του ενημερωτικού πόρταλ in.gr και του πλήθους των ιντερνετικών σελίδων.

Τέτοιες φωνές – είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί με όλες τις απόψεις τους – πρέπει να συνεχίσουν να ακούγονται, τώρα που η Ελλάδα χρειάζεται την πολυφωνία όσο ποτέ και ακόμη περισσότερο γιατί ο σύγχρονος ελληνικός πολιτισμός πάντοτε στηρίχτηκε σε τέτοιες φωνές.

Η καταδίκη σε ανεργία ενός ακόμη μεγάλου αριθμού εργαζομένων, δημοσιογράφων, τεχνικών και άλλων που δοκιμάζονται ήδη επί μήνες, θα είναι μια νέα ανοιχτή πληγή στην οικονομία, στον πολιτισμό, στην Παιδεία και στα Γράμματα που πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία».

Όλη την λίστα των (μέχρι τώρα) υπογραφών θα την βρείτε εδώ: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=856876

Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται απλά για ένα κείμενο ευαισθησίας για τους εργαζόμενους, οι οποίοι αναφέρονται στο τέλος. Πρόκειται ουσιαστικά για μια πολιτική πρωτοβουλία διαγραφής των χρεών των…. καπιταλιστών (συγκεκριμένα του ΔΟΛ) , με επιχείρημα την «πολυφωνία» και την «προσφορά στον πολιτισμό». Η οποία μάλιστα εγκαλεί με αυστηρό τρόπο την «Κυβέρνηση και όλη την Αντιπολίτευση, τις Τράπεζες και τη Δικαιοσύνη να δείξουν την επιβαλλόμενη ευαισθησία».

Κάτω από αυτές τις σημαίες συνασπίζεται, μέσα στους 370+, μεγάλο μέρος της δεξιάς και αριστερής διανόησης της χώρας. Καθηγητές πανεπιστημίου, πρώην υπουργοί, ηθοποιοί, ζωγράφοι, ποιητές, διευθυντές φεστιβάλ, συγγραφείς κλπ. Η υπόθεση του ΔΟΛ ρίχνει τα τείχη δεξιάς-αριστεράς αφού ο αναγνώστης του κειμένου θα βρει διανοητές με «απόσταση από τα κόμματα» μαζί με υπουργούς της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ονόματα της αριστερής τέχνης μαζί με εκσυγχρονιστές και δεξιούς κ.α. Έτσι ο Νίκος Χριστοδουλάκης ενώνεται με τον Γιώργο Κιμούλη, ο Δημήτρης Καταλειφός με τον Κωσταντίνο Αρβανιτόπουλο κλπ. Είναι φανερό ότι το «ίδρυμα» τα υπερβαίνει όλα αυτά, αφού η εμπλοκή του για δεκαετίες με επιχειρηματικές δραστηριότητες στον χώρο του πολιτισμού είχε σαν αποτέλεσμα την συνεργασία του με μεγάλο μέρος του κόσμου της τέχνης.Συνεργασία μέσα από την οποία προβλήθηκαν και αξιόλογες δουλειές, μέσα στην πλειοψηφία των «Εθνικών επιτευγμάτων» τύπου 2004.

Έτσι τώρα, στις δύσκολες στιγμές, ήρθε η ώρα της ανταπόδοσης, ανεξάρτητα από την αριστερή η την δεξιά ταυτότητα. Γιατί η «πολυφωνία» και η «προσφορά στον πολιτισμό» είναι, σύμφωνα με τους υπογράφοντες, πάνω από διαφοροποιήσεις. Και όχι η πολυφωνία γενικά αλλά η «πολυφωνία» που παρέχει ο ΔΟΛ, η οποία κινδυνεύει, αν στερηθεί το δικαίωμα του τζάμπα δανεισμού που είχε τόσα χρόνια. Δηλαδή η πολυφωνία-στο γενικότερο της πλαίσιο, με συμπληρωματικές εξαιρέσεις στον κανόνα- του «ζήτω τα μνημόνια», του «΄ζήτω η Ευρωπαική Ένωση», του «κάτω οι συντεχνίες», του «μαζί τα φάγαμε», του «καταναλώνουμε περισσότερα από όσα πρέπει», του «ξηλώστε το δημόσιο», του «ζήτω η ανταγωνιστικότητα και το τσεκούρι στα εργατικά δικαιώματα», των «μειοψηφιών που απεργούν», η πολυφωνία της καμαρίλας και της «γάτας». Με άλλα λόγια η μονοκομματική «πολυφωνία» της αφήγησης που αναπαράγουν κατά 90% κάθε μέρα, και ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, όλα τα μέσα και οι μηχανισμοί εξουσίας΄, συκοφαντώντας και αποκλείοντας «πολυφωνικά» κάθε διαφορετική φωνή, πολύ περισσότερο αν προέρχεται από το εργατικό κίνημα.

Όλοι αυτοί οι διανοούμενοι δεν έβγαλαν΄, όχι διακήρυξη σαν αυτή για τον ΔΟΛ, αλλά κανένα αντίστοιχο κείμενο-που να εγκαλεί κάποια κυβέρνηση- για τα χρέη λίγων εκατοντάδων ευρώ που κυνηγάνε τους ανέργους, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους. Όπως δεν έβγαλαν ποτέ κανένα κείμενο υπογραφών για να υποστηρίξουν κάποιο εργατικό αίτημα, κάποια απεργία, η να καταγγείλουν τα μνημόνια 1-2-3 (και βλέπουμε) που έφτιαξαν και εφαρμόζουν τώρα μαζί δεξιοί και αριστεροί (άλλη μια υπέρβαση). Ακόμα όμως και για τους εργαζόμενους στον τύπο, πάλι δεν υπήρξε κάποια συμπαράσταση τόσα χρόνια που τα εκδοτικά συγκροτήματα προχωρούσαν σε απολύσεις. Τους θυμήθηκαν όμως τώρα, για να ζητήσουν διαγραφή των χρεών της ιδιοκτησίας του ΔΟΛ.

Όμως ακόμα και έτσι η παρέμβαση είναι σημαντική. Γιατί είναι μια ξεκάθαρη απάντηση στο ερώτημα «που είναι οι διανοούμενοι;». Μετά από αυτό το κείμενο, κανείς δεν θα μπορεί εύκολα να υποστηρίξει το ερώτημα «που είναι», ούτε με «ποιόν είναι». Τουλάχιστον για τους συγκεκριμένους, γιατί υπήρξαν και υπάρχουν και άλλοι διανοούμενοι που ακολούθησαν έναν διαφορετικό δρόμο. Αυτούς όμως δύσκολα θα τους βρει κανείς στην επικαιρότητα και ακόμα πιο δύσκολα στα πολιτιστικά project των εκδοτικών συγκροτημάτων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι θέσεις εργασίας σε κάθε επιχείρηση τύπου ΔΟΛ θα πρέπει να διασφαλιστούν άμεσα. Οι εργαζόμενοι πάντα πληρώνουν τα επιχειρηματικά παιχνίδια και τις «διευθετήσεις» με τα χρέη, όπως τα πλήρωναν και πριν σκάσουν οι φούσκες με τις τράπεζες. Το πώς θα γίνει αυτό είναι δουλειά των υπευθύνων, δηλαδή των εργοδοτών και του κράτους που δημιούργησαν το πρόβλημα. Πάντως σίγουρα δεν θα γίνει με πρωτοβουλία υποστήριξης διαγραφής των χρεών της…εργοδοσίας, την ώρα που ο κόσμος πεινάει και τον κυνηγάνε οι τράπεζες και οι φοροεισπράκτορες, χωρίς κανείς να τους διαγράφει-όπως θα έπρεπε- τα χρέη.. Γιατί,όπως δείχνει η εμπειρία, τέτοιες παρεμβάσεις έχουν σαν μοναδικό κίνητρο και αποτέλεσμα να εξασφαλιστούν οι εργοδότες και στο τέλος να την πληρώνουν, με μειώσεις μισθών η και απολύσεις, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι………

Κατερίνα Μαργαρίτη

«Ένα ίδρυμα που όλους μας ενώνει»: Για τους 370+ διανοούμενους που υποστηρίζουν τον ΔΟΛ

Ο υγροβιότοπος Λιβάδι (Κολοβρέχτης) βρίσκεται στα σύνορα των δήμων Μεσσαπίων-Διρφύων και Χαλκιδέων και αποτελεί ένα οικοσύστημα μεγάλης φυσικής και οικολογικής αξίας. Έχει κηρυχτεί προστατευόμενη περιοχή με Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ. 642 ΙΔ 19-10-1989) και προστατεύεται από διεθνείς συνθήκες (Ramsar-Βέρνης) τις οποίες έχει υπογράψει και δεσμεύουν το ελληνικό κράτος. Όμως, στην πραγματικότητα αντί να προστατεύεται, ο υγροβιότοπος υποβαθμίζεται, λεηλατείται και καταστρέφεται συνειδητά: από τις φωτιές που μπαίνουν στους καλαμιώνες με στόχο την καταπάτηση του χώρου και την επέκταση των γεωργικών καλλιεργειών, από τα βιομηχανικά απόβλητα που ρέουν από γειτονικές επιχειρήσεις, τις απορρίψεις σκουπιδιών και μπάζων, τα αστικά λύματα, τις παράνομες εκχερσώσεις και επιχωματώσεις με στόχο την καταπάτηση, την παράνομη κατασκευή καναλιών απορροής, τα φυτοφάρμακα και τα αγροτοκτηνοτροφικά απόβλητα, το παράνομο κυνήγι και την παράνομη βοσκή ζώων, την κίνηση τροχοφόρων και το παράνομο στρώσιμο δρόμων. Όλα αυτά πάντα με τη συνένοχη παντελή αδιαφορία των υποτιθέμενων υπεύθυνων αρχών.

Διαχρονικά στον υγροβιότοπο ζούσαν ή διαχείμαζαν πολλά πουλιά (ερωδιοί, χαλκόκοτες, γλαρόνια, πρασινοκέφαλες πάπιες, γερακίνες, ασημόγλαροι και καστανοκέφαλοι γλάροι, καλημάνες κ.α) αφού αποτελεί ένα σημαντικό πέρασμα υδρόβιων πτηνών μερικά από τα οποία είναι πολύ σπάνια, όπως οι καλημάνες. Στο παρελθόν έχουν καταμετρηθεί 49 προστατευόμενα είδη πουλιών ενώ υπάρχουν και δεκάδες άλλα μεταναστευτικά και μη.

Σήμερα, θεωρείται ότι οι ανθρώπινες παρεμβάσεις μειώνουν τραγικά τους πληθυσμούς των πουλιών. Οι καταπατητές συνεχίζουν ανενόχλητοι την καταστροφή με εμπρησμούς και άλλες παρεμβάσεις ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους κάνουν εδώ και δεκαετίες τα στραβά μάτια. Η ‘’Ομάδα Πολιτών για τη Διάσωση του Υγροτόπου του Κολοβρέχτη’’ καταγγέλλει: τον τελευταίο καιρό με αλλεπάλληλες φωτιές-εμπρησμούς, οι επίδοξοι διεκδικητές και καταπατητές του υγροτόπου προσπαθούν να δημιουργήσουν το έδαφος για να εισβάλουν περισσότερο μέσα στον πυρήνα του υδροβιοτόπου. Επιπλέον και αμέσως μετά τις πρόσφατες πυρκαγιές του Δεκεμβρίου ένα καμένο κομμάτι έχει ήδη μπαζωθεί από κάποιους διεκδικητές, ενώ εντός της ζώνης Α’ του υδροβιότοπου βρίσκεται εγκατεστημένη μπουλντόζα η οποία προχωρά σε εργασίες διαμόρφωσης.΄

Οι εμπρησμοί όμως δεν είναι κάτι που συμβαίνει τελευταία, είναι η πάγια εγκληματική τακτική των καταπατητών εδώ και πολλά χρόνια, οι οποίοι, με την ανοχή πάντα των αρμόδιων υπηρεσιών, σταδιακά καταστρέφουν τον υγροβιότοπο. Ο προηγούμενος εμπρησμός είχε συμβεί στις 20 Φεβρουαρίου του 2014. ‘’Το θέαμα ήταν ανατριχιαστικό. Λίγο πριν νυχτώσει μια τεράστια φωτιά κατέστρεψε μεγάλο τμήμα του πυρήνα του βιότοπου. Τα πουλιά έφυγαν ή κάηκαν. Οι φωλιές τους, τα βατράχια, οι χελώνες κάηκαν’’.

Επίσης θα πρέπει να θυμίσουμε ότι στο παρελθόν ομάδα δημοτικών συμβούλων του δήμου Μεσσαπίων προσπάθησαν να θέσουν επίσημα θέμα αποξήρανσης και εκμετάλλευσης για οικοπεδοποίηση. Επίσης, ότι ο Δήμος Μεσσαπίων παράνομα έστρωσε δρόμο μέσα στον πυρήνα (Α’ Ζώνη) του υγρότοπου με χώμα από τα μεταλλεία της Λάρκο.

Μετά από διαμαρτυρίες πολιτών και τοπικών συλλόγων ο συνήγορος του πολίτη παρενέβη δύο φορές με επιστολές (στις 19/6/2008 και 9/10/2008), με αυστηρές συστάσεις προς τη δημόσια διοίκηση και τους δήμους Μεσσαπίων και Χαλκιδέων για την καταστροφή του Κολοβρέχτη.

Τι έκαναν όμως οι Δήμοι και οι αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους μέχρι σήμερα; Απολύτως τίποτα. Άφησαν δηλαδή ανενόχλητους τους καταπατητές να καταστρέφουν τον υγροβιότοπο με συνεχείς εκχερσώσεις και επιχωματώσεις, την κατασκευή καναλιών απορροής και εμπρησμούς. Οι ευθύνες λοιπόν των αρμόδιων αρχών (Δήμοι-Περιφέρεια) για τη σημερινή καταστροφή είναι μεγάλες και είναι ακόμη μια απόδειξη ότι δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα από αυτούς. Μόνο η συλλογική κνητοποίηση και ευαισθητοποίηση των ίδιων των πολιτών μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα. Το παράδειγμα της αρχιτεκτονικής αποκατάστασης της Δημοτικής Αγοράς της Χαλκίδας ενάντια στην ισοπεδωτική μανία του δημάρχου το αποδεικνύει περίτρανα. Μια ομάδα πολιτών με επιμονή, δημοκρατική οργάνωση, αγάπη για την τοπική ιστορία και την επιστημονική τεκμηρίωση κατάφερε όχι μόνο να αποτρέψει το γκρέμισμα αλλά και να αναδείξει τους ιστορικούς και επιστημονικούς όρους της ορθής αποκατάστασης.

Δεν πρέπει λοιπόν να ανεχτούμε άλλο αυτή την κατάσταση, δεν μπορούμε να παραμένουμε αμέτοχοι στην καταστροφή. Η λεηλασία πρέπει να σταματήσει και η ζωή να αποκατασταθεί πλήρως στο οικοσύστημα του Κολοβρέχτη. Είναι το χρέος μας απέναντι στις επόμενες γενιές και τα πλάσματα που ζουν μέσα οικοσύστημα.

Πρέπει αμέσως να σταματήσει η καταπάτηση και η καταστροφή του οικοσυστήματος

Να καθαριστεί απολύτως η περιοχή από σκουπίδια και μπάζα και να περιφραχθεί τουλάχιστον η Α’ Ζώνη (πυρήνας)

Να σταματήσει η μόλυνση των υδάτων από τα λύματα του βιολογικού καθαρισμού της Ν. Αρτάκης καθώς και από τα αγροτοκτηνοτροφικά απόβλητα

Το οικολογικό έγκλημα που συντελείτε αφορά όλους τους πολίτες αυτού του τόπου, αν ενώσουμε τις φωνές μας, αν αντισταθούμε οργανωμένα στη λεηλασία της ζωής θα έχουμε θετικά αποτελέσματα.

ΟΥΛΑΛΟΥΜ

ulaloum@gmail.com

Όρια του Πυρήνα του Υγροβιότοπου




Όχι στην καταστροφή του Κολοβρέχτη – Ο υγροβιότοπος είναι πηγή ζωής

Η αγροοικολογία είναι περισσότερο ένα σύνολο εννοιών και βασικών αρχών παρά συγκεκριμένων πρακτικών. Στοχεύει στην σχεδίαση συστημάτων παραγωγής τροφίμων που αποσκοπούν να διατηρήσουν τις λειτουργίες, τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές ως προς την παραγωγή, που τα φυσικά συστήματα παρέχουν, και είναι ισχυρές, παραγωγικές και δίκαιες. Αυτό σημαίνει ενσωμάτωση, αντί διαχωρισμός, “κλειστά” συστήματα παραγωγής βασιζόμενα σε τοπικές εισροές, αύξηση της βιολογικής και γενετικής ποικιλομορφίας, διαδικασίες “αναγέννησης” αντί υποβάθμισης.

Οι βασικές έννοιες της Αγροοικολογίας και των αγροοικολογικών πρακτικών διαχείρισης συμβαδίζουν με επιχειρήματα για την ασφάλεια και αυτάρκεια των τροφίμων και την αειφόρο ανάπτυξη της υπαίθρου.



Τι είναι η Αγρο-οικολογία

Γραμματοσειρά
Αντίθεση