22 May, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 22)

Τα μέτρα λιτότητας οδήγησαν στην αύξηση της αγροτικής φτώχειας και της επισιτιστικής ανασφάλειας στην Ελλάδα και παραβίασαν το ανθρώπινο δικαίωμα στην τροφή. Πώς συνέβη αυτό και ποιος είναι υπεύθυνος;

Η παρούσα  έκθεση εξετάζει τις επιπτώσεις της λιτότητας στην Ελλάδα στο δικαίωμα στην τροφή. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό κράτος και τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης παραβίασαν το δικαίωμα του ελληνικού
λαού στην τροφή ως αποτέλεσμα των μέτρων λιτότητας που απαιτήθηκαν από τα τρία Μνημόνια Κατανόησης (2010, 2012 and 2015). Με άλλα λόγια, τα πακέτα λιτότητας που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα αντιέβαιναν στο διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τον Αύγουστο του 2018, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο γιόρτασε το τέλος του τρίτου Μνημονίου Κατανόησης, επαινώντας τις προσπάθειες των Ελλήνων και την Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Ωστόσο, όπως δείχνει αυτή η έκθεση, ελάχιστα είναι αυτά που μπορεί κανείς να γιορτάσει. Τα μέτρα λιτότητας, όχι μόνο αύξησαν τη φτώχεια και την επισιτιστική ανασφάλεια, αλλά ακόμη, ενίσχυσαν ένα αγροτροφικό επιχειρηματικό καθεστώς που παρατείνει τις ανισότητες στην πρόσβαση και στον έλεγχο της τροφής.

Η Έκθεση εξετάζει τις επιπτώσεις της λιτότητας στους παραγωγούς τροφίμων και τις καταναλωτικές/συνεταιριστικές πρωτοβουλίες όσο και τις κοινωνικές συνέπειες στον ελληνικό πληθυσμό γενικά. Εστιάζοντας στο ανθρώπινο δικαίωμα στην τροφή, η Έκθεση τονίζει τον αντίκτυπο της ελληνικής οικονομικής κρίσης που άγγιξε κάθε πτυχή στη ζωή των ανθρώπων. Η έμφαση στους παραγωγούς τροφίμων και τις αγροτικές περιοχές εφιστά επίσης την προσοχή σε μια πτυχή της ελληνικής κρίσης που συχνά παραβλέπεται, καθώς αυτοί οι τομείς και αυτές οι περιοχές συχνά δεν έχουν φωνή και αναγνώριση στην εθνική πολιτική και τη λήψη αποφάσεων.

Τα ευρήματα είναι βασισμένα σε ποιοτικές συνεντεύξεις και πρωτογενή έρευνα πεδίου που συμπληρώνονται από πρόσθετες συνεντεύξεις (συμπεριλαμβανομένων υψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων) καθώς και μακροοικονομική ανάλυση δεδομένων και βιβλιογραφική επισκόπηση κρίσιμων κειμένων.
Τα ευρήματα της έρευνας είναι εντυπωσιακά.


1. Τα μέτρα λιτότητας αύξησαν την φτώχεια στην ύπαιθρο και την επισιτιστική ανασφάλεια.

· Εκτιμάται ότι το 38,9 % των πολιτών της υπαίθρου στην Ελλάδα το 2017 βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας.

· Η ανεργία στην ύπαιθρο εκτοξεύθηκε από το 7% το 2008 στο 25% το 2013 ενώ το κατά κεφαλήν εισόδημα στην ύπαιθρο μειώθηκε κατά 23,5% κατά τη διάρκεια της κρίσης (2008–2013).

· Η επισιτιστική ανασφάλεια σε όλη την ελληνική επικράτεια επίσης αυξήθηκε – με τις τιμές των τροφίμων να αυξάνονται με ταχύτερους ρυθμούς από τις τιμές στην Ευρωζώνη την περίοδο της κρίσης, παρά την απότομη πτώση στα εγχώρια εισοδήματα και τα εργατικά κόστη. Αυτό οδήγησε σε μία μείωση της συνολικής δαπάνης για τρόφιμα σε απόλυτους όρους, αλλά σε μία αύξησή της ως ποσοστού στη συνολική μηνιαία δαπάνη, από 16,4% το 2008 σε 20,7% το 2016.

· Το ποσοστό των νοικοκυριών που δεν μπορεί να αποκτήσει ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι (ή χορτοφαγικό ισοδύναμο) κάθε δεύτερη μέρα, για παράδειγμα, διπλασιάστηκε την περίοδο της κρίσης από 7% περίπου το 2008 σε περισσότερο από 14% το 2016.

· Το μερίδιο των νοικοκυριών με παιδιά που αδυνατεί να αποκτήσει ένα πρωτεϊνούχο γεύμα σε καθημερινή βάση διπλασιάστηκε από 4,7% το 2009 σε 8,9% το 2014. Τα στατιστικά της ΕΕ εκτιμούν ότι 40,5% των παιδιών το 2016 αντιμετώπισαν υλική και κοινωνική στέρηση.

· Σε γενικές γραμμές, η κρίση επέφερε μια αξιοσημείωτη αλλαγή στα πρότυπα κατανάλωσης, με την υποκατάσταση τροφίμων υψηλότερου κόστους από περισσότερα φθηνά τρόφιμα.

2. Τα μέτρα λιτότητας επηρέασαν ιδιαίτερα σοβαρά τους μικρούς παραγωγούς και εμπόρους τροφίμων.

Τα δυσμενή μέτρα για τους αγρότες περιελάμβαναν:

· Υψηλότερους φόρους και αυξημένα κόστη παραγωγής, λόγω της αντικατάστασης ενός ξεχωριστού καθεστώτος φορολογίας εισοδήματος των αγροτών με ένα τυποποιημένο σύστημα φορολογίας εισοδήματος , υψηλότερους συντελεστές ΦΠΑ στις αγροτικές εισροές συμπεριλαμβανομένων των λιπασμάτων, των εντομοκτόνων, των ζωοτροφών και του πετρελαίου ντίζελ∙ και την εισαγωγή ενός νέου φόρου στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Οι φόροι ως ποσοστό της καθαρής γεωργικής προστιθέμενης αξίας εκτοξεύθηκαν από το 4% μεταξύ 1993 και 2010 στο 15,4% το 2016.

· Η κατάργηση του εξειδικευμένου Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) και η συγχώνευσή του με ένα γενικευμένο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης έχει οδηγήσει σε υψηλότερες εισφορές για πολλούς αγρότες.

Εκτός από τις άμεσες επιπτώσεις, μια πληθώρα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων διατάραξαν καθοριστικά την ισορροπία προς όφελος των μεγάλων λιανεμπόρων και των ιδιωτών εμπόρων τροφίμων και εις βάρος των παραγωγών μικρής κλίμακας. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις περιελάμβαναν:

· Φιλελευθεροποίηση του λιανικού εμπορίου, όπως η άρση των περιορισμών σε συγκεκριμένα αγαθά που πωλούνται στα σούπερ μάρκετ, ελαστικοποίηση της εργατικής νομοθεσίας, και μέτρα προς την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας.

· Φιλελευθεροποίηση του χονδρικού εμπορίου, συγκεκριμένα την ιδιωτικοποίηση του μέχρι πρότινος κρατικά διαχειριζόμενου και κερδοφόρου Οργανισμού Κεντρικών Αγορών και Αλιείας, τον βασικό διαχειριστή της χονδρικής αγοράς τροφίμων της χώρας, υπεύθυνο για τις 2 κεντρικότερες αγορές νωπών τροφίμων της χώρας και 11 ιχθυαγορές

· Ιδιωτικοποιήσεις, συμπεριλαμβανομένων των ιδιωτικοποιήσεων της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδας (ΑΤΕ) και του μεγάλου γαλακτοπαραγωγικού συνεταιρισμού ΑΓΝΟ. Τα αποτελέσματα ήταν αυξημένα κόστη για τους αγρότες, μικρότερη πρόσβαση σε αγροτικές πιστώσεις, εξειδικευμένες χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και αγροτική συμβουλευτική.

3. Τα μέτρα λιτότητας έπληξαν έναν ήδη αποδυναμωμένο γεωργικό τομέα τροφίμων που είχε καταστεί ευάλωτος από μακροχρόνιες τάσεις.

Η γεωργία στην Ελλάδα παραμένει ένα σημαντικό μέρος της οικονομίας, αποτελώντας σχεδόν το 4% του ΑΕΠ της χώρας (υπερδιπλάσιο του μέσου όρου της ΕΕ) και παρέχοντας 12% της εγχώριας απασχόλησης το 2016. Ωστόσο βρίσκεται σε κατάσταση υποχώρησης από τις αρχές του 1980. Η είσοδος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα το 1981 και αργότερα στην ΕΕ – και την Κοινή Αγροτική Πολιτική – εξέθεσε τους Έλληνες μικροπαραγωγούς σε μεγαλύτερο ανταγωνισμό. Έτσι, το ελληνικό αγροδιατροφικό σύστημα πριν από την κρίση κατέστη ευάλωτο στις ακόλουθες αλλαγές :

· Μια σταθερή πτώση της εγχώριας γεωργικής παραγωγής και μια αυξανόμενη εξάρτηση από τις εισαγωγές τροφίμων που οδήγησαν σε αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο τροφίμων. Από το τέλος του 1980 μέχρι τις αρχές της κρίσης το 2008, το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου τροφίμων συχνά υπερέβαινε το 1% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) ενώ την περίοδο 2005–2011, οι εισαγωγές αντιστοιχούσαν στο 40% περίπου της εγχώριας κατανάλωσης.

· Αυξανόμενη εξάρτηση από επιδοτήσεις, οι οποίες αυξήθηκαν ως ποσοστό της καθαρής προστιθέμενης αξίας στη γεωργία, από το 23% το 1993 στο 81% το 2008.

· Έναν αναπτυσσόμενο κλάδο σούπερ μάρκετ, ο οποίος ενέτεινε τις μονοπωλιακές συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί και οι καταναλωτές αντίστοιχα.

Αυτές οι τάσεις υπονόμευσαν την διατροφική κυριαρχία στην Ελλάδα, μετατρέποντας την χώρα από καθαρό εξαγωγέα σε καθαρό εισαγωγέα τροφίμων. Επιπροσθέτως, τα τρία Μνημόνια (2010, 2012 και 2015), αντί να επανορθώσουν τις αδυναμίες που υπήρχαν, επιτάχυναν τις παραπάνω τάσεις. Η εξέταση των διαρθρωτικών απαιτήσεων των τριών μνημονίων καταδεικνύει ένα σκόπιμο ιδεολογικό σχέδιο μετασχηματισμού του Κράτους και αναδιάρθρωσης της ελληνικής οικονομίας προς όφελος συγκεκριμένων τομέων του κεφαλαίου, όπως μεγάλες (πολυ)εθνικές αλυσίδες σούπερ μάρκετ. Η κρίση προσέφερε τα μέσα για την επίτευξη αυτού.

4. Το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας της ελληνικής κυβέρνησης ήταν ανεπαρκές στο να αποτρέψει την επισιτιστική ανασφάλεια και φτώχεια.

Η ελληνική κυβέρνηση ενεργοποίησε πληθώρα κοινωνικών προγραμμάτων προσπαθώντας να παρέχει ένα δίχτυ ασφαλείας απέναντι στις συνέπειες της λιτότητας και να ανταποκριθεί στις επείγουσες ανησυχίες επισιτιστικής ανασφάλειας. Αυτά περιελάμβαναν την ψήφιση ενός νόμου ανθρωπιστικής βοήθειας που παρείχε επιδόματα για τροφή, ενοίκιο και ηλεκτρισμό σε άτομα και οικογένειες χαμηλού εισοδήματος. Αυτό αργότερα αντικαταστάθηκε από το Εθνικό Σύστημα Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΣΚΑ) που παρέχει ένα μηνιαίο επίδομα σε νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος.

Το Εθνικό Σύστημα Κοινωνικής Αλληλεγγύης κλήθηκε να διαχειριστεί τις πιο βασικές ανάγκες και η στήριξη που παρείχε ήταν περιορισμένη σε εύρος, παρέχοντας μόνο €30 έως €200 ανά νοικοκυριό μηνιαίως, με επιπλέον €100 για κάθε ενήλικα και €50 για κάθε παιδί. Τα αυστηρά κριτήρια επιλεξιμότητας περιορίζουν τη στήριξη στις πιο σοβαρές περιπτώσεις υλικής στέρησης, ενώ οι όροι που σχετίζονται με το εισόδημα και την περιουσία αποκλείουν πολλούς που θα το δικαιούνταν, λόγω περιοριστικών και γραφειοκρατικών προϋποθέσεων. Η κάλυψη σε αγροτικές περιοχές υπήρξε εξίσου περιορισμένη.

Ως αποτέλεσμα, ιδιωτικά ιδρύματα, φιλανθρωπικές οργανώσεις, ΜΚΟ, και η ελληνική Εκκλησία έπρεπε να καλύψουν κάποια από αυτά τα κενά – προσφέροντας μεταξύ άλλων δωρεάν σχολικά γεύματα, πακέτα τροφίμων και συσσίτια, καθώς και «κοινωνικά παντοπωλεία» τα οποία παρείχαν τρόφιμα, ρουχισμό, υλικά καθαρισμού, και άλλα βασικά αγαθά σε άτομα και οικογένειες χαμηλού εισοδήματος.

Ενώ κάποια από αυτά τα προγράμματα λαμβάνουν τη στήριξη των δημοτικών αρχών, και στην περίπτωση του προγράμματος σχολικών γευμάτων έχουν κεντρική στήριξη και από την κυβέρνηση, προσφέρουν ελάχιστα παραπάνω από το να καλύπτουν μπαλώματα. Αντίθετα, απαντήσεις που βασίζονται σε ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η στήριξη θέσεων εργασίας και οι δίκαιοι μισθοί, και που μπορούν να αναμετρηθούν με τις πραγματικές αιτίες της πείνας και της επισιτιστικής ανασφάλειας είναι αυτές που πρέπει να μπουν σε πρώτο πλάνο.



5. Απαντήσεις πολιτών σε επίπεδο κοινότητας δίνουν πραγματικές λύσεις και στοχεύουν στην ανάδυση μιας νέας πολιτικής για τα τρόφιμα

Απέναντι στις κυβερνητικές πολιτικές που επιβλήθηκαν από την Τρόικα υπονομεύοντας την διατροφική κυριαρχία – και την αποτυχία να αμβλυνθούν επαρκώς οι συνέπειες αυτών- ανέκυψε ένα φάσμα κοινοτικών πρωτοβουλιών από τα κάτω με σκοπό να βοηθήσουν την πρόσβαση του κόσμου στην τροφή.

6. Στην Ελλάδα παραβιάστηκε το δικαίωμα στην τροφή.

Το δικαίωμα σε κατάλληλη τροφή έχει ισχυρή θεμελίωση στο διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το κανονιστικό του πλαίσιο επισημαίνει συγκεκριμένα στοιχεία (διαθεσιμότητα, προσβασιμότητα, καταλληλότητα, βιωσιμότητα) που πρέπει να διασφαλιστούν. Το δικαίωμα σε κατάλληλη τροφή σχετίζεται στενά επίσης με άλλα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα (ΟΚΠΔ), που σημαίνει ότι η παραβίαση ενός δικαιώματος συνήθως οδηγεί στην παραβίαση άλλων δικαιωμάτων. Τα δικαιώματα σε υγεία, ζωή, νερό και κατάλληλη στέγαση είναι υποκείμενοι προσδιοριστικοί παράγοντες του δικαιώματος στην τροφή.

Κάποια μέτρα λιτότητας – συμπεριλαμβανομένων αλλαγών στους αγροτικούς φόρους και τα καθεστώτα κοινωνικής ασφάλισης και την πορεία προς ιδιωτικοποίηση και φιλελευθεροποίηση του εμπορίου – συνέβαλαν ευθέως στην υπονόμευση του δικαιώματος στην τροφή στην Ελλάδα. Άλλα μέτρα, όπως οι μειώσεις στον κατώτατο μισθό και οι περικοπές των συντάξεων επηρέασαν επίσης αυτό το θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και ήρθαν σε αντίθεση με άλλα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα σε εργασία, στέγαση και υγεία.

Τα κράτη έχουν την υποχρέωση να υλοποιούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτή η υποχρέωση περιλαμβάνει την προοδευτική υλοποίηση κοινωνικο-οικονομικών δικαιωμάτων με τους μέγιστους διαθέσιμους πόρους, το οποίο εκ πρώτης όψεως απαγορεύει οπισθοδρομικά μέτρα που θα περιόριζαν ή μείωναν τα υπάρχοντα επίπεδα ικανοποίησης των κατοχυρωμένων δικαιωμάτων. Οπισθοδρομικά μέτρα μπορούν να ληφθούν μόνο υπό πολύ περιορισμένες περιστάσεις και βασιζόμενα σε κρίσιμες προϋποθέσεις– όπως προσεκτική επίβλεψη και αξιολόγηση, μελέτη όλων των δικαιωμάτων, διασφάλιση πως δε θα υπάρξει δυσανάλογη επίπτωση στους πιο ευάλωτους – καμία από τις οποίες δεν εφαρμόστηκε από την ελληνική κυβέρνηση. Το ευρύ φάσμα των οπισθοδρομικών μέτρων που ελήφθησαν, σε συνδυασμό με το αυξανόμενο κόστος ζωής, είναι επαρκείς αποδείξεις πως το δικαίωμα στην τροφή παραβιάστηκε στην Ελλάδα.

7. Η λογοδοσία για τις παραβιάσεις του δικαιώματος στην τροφή εναπόκειται τόσο στην ελληνική κυβέρνηση όσο και στα κράτη μέλη της Ευρωζώνης, με τα δεύτερα ομολογουμένως να κατέχουν μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης.

Όταν ένα ανθρώπινο δικαίωμα παραβιάζεται, σημαίνει πως υπήρξε μια παράβαση στην υποχρέωση για σεβασμό, προστασία και εκπλήρωση αυτού του δικαιώματος. Πολλοί φορείς ενεπλάκησαν στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στα τρία μνημόνια. Οι υποχρεώσεις σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα υπάρχουν σε εδαφική και, υπό ορισμένες συνθήκες, εξωεδαφική βάση.

Ως αποτέλεσμα των μέτρων λιτότητας, η Ελλάδα παραβίασε το ανθρώπινο δικαίωμα στην τροφή των πολιτών που διαμένουν στην Ελλάδα. Ακόμα, τα Κράτη-Μέλη της Ευρωζώνης, ως άμεσοι δανειστές είναι εξίσου υπεύθυνα καθώς υπέγραψαν τα μνημόνια και πιθανά πίεσαν την ελληνική κυβέρνηση να το κάνει. Τα κράτη- μέλη της Ευρωζώνης –ως συμβαλλόμενα κράτη στο Διεθνές Σύμφωνο περί Οικονομικών, Κοινωνικών και Πολιτιστικών Δικαιωμάτων και άλλων διεθνών θεσμών για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου– έχουν επομένως παραβιάσει τις εξωεδαφικές τους υποχρεώσεις για σεβασμό του ανθρώπινου δικαιώματος στην τροφή, στην Ελλάδα. Τα κράτη της Ευρωζώνης, όχι μόνο θα έπρεπε να αποφύγουν να απαιτήσουν μέτρα που επηρεάζουν το δικαίωμα στην τροφή, αλλά θα έπρεπε επίσης να διεξάγουν αξιολογήσεις των επιπτώσεων των μνημονίων στα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι αξιολογήσεις αυτές οφείλουν να διεξάγονται πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας των μνημονίων, αλλά δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ.

Επιπλέον, όλα τα ευρωπαϊκά κράτη απέτυχαν να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά τη δράση και λήψη αποφάσεων σε Διακυβερνητικούς Οργανισμούς και Διεθνή Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ως μέρος του συστήματος του ΟΗΕ, το ΔΝΤ είναι υποχρεωμένο να συμμορφώνεται με το Χάρτη του ΟΗΕ, που περιλαμβάνει τη δέσμευση για την προοδευτική υλοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δε θα έπρεπε σίγουρα να λάβει καμία δράση που θα αποτελούσε παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τα μέλη της Τρόικας ισχυρίζονται πως τη μοναδική ευθύνη για τις επιπτώσεις των Μνημονίων φέρει το ελληνικό Κράτος. Αυτό το επιχείρημα είναι λάθος, καθώς από κοινού υπέγραψαν με την Ελλάδα τα τρία Μνημόνια. Επομένως, η ευθύνη για τις παραβιάσεις του δικαιώματος στην τροφή είναι εξίσου μοιρασμένη. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να υποστηριχθεί πως η ευθύνη των Κρατών Μελών της Ευρωζώνης είναι πολύ μεγαλύτερη, δεδομένων των αποδείξεων για άμεση ανάμειξη ή ακόμη και εξαναγκασμό εκ μέρους των κρατών μελών της Τρόικα προς την Ελλάδα να υπογράψει τα Μνημόνια.

Αυτή η έκθεση εστιάζει στην Ελλάδα αλλά τα ευρήματά της έχουν διεθνή σημασία. Η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση. Πολλές άλλες χώρες, εντός και εκτός Ευρώπης, βρίσκονται σε παρόμοιες καταστάσεις, εξαναγκασμένες να εφαρμόσουν τεχνοκρατικές πολιτικές λιτότητας, που επισύρουν παραβιάσεις των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του θεμελιώδους δικαιώματος στην τροφή. Η εμπειρία της Ελλάδας καταδεικνύει επίσης πως οι παραβιάσεις αυτών των θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν είναι ζήτημα αποκλειστικά του παγκόσμιου Νότου. Συμβαίνει και στον παγκόσμιο «Βορρά». Η πείνα, η επισιτιστική ανασφάλεια, η φτώχεια και η στέρηση υλικών αγαθών είναι και ευρωπαϊκά ζητήματα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι παγκόσμια, που σημαίνει πως όλες οι κυβερνήσεις έχουν υποχρέωση να τα εφαρμόζουν. Είναι καιρός πια για την ΕΕ να δράσει σε συμφωνία με αυτές τις υποχρεώσεις και να βάλει τα ανθρώπινα δικαιώματα πάνω από τις ανάγκες των χρηματοπιστωτικών αγορών.Συλλογική έρευνα από :
Stephan Backes Τζένη Γκιουγκή , Sylvia Kay ,Χαράλαμπος Κωνσταντινίδης , Emily Mattheisen , Χριστίνα Σακαλή , Ειρήνη Τζέκου ,Λεωνίδα Βατικιώτης ,Pietje Vervest

Επιμελήτρια: Ντέμπορα Έιντ

Μεταφράστρια ελληνικής έκδοσης: Φούλα Φαρμακίδη

Σχεδιασμός: Μπριζίτ Βος  www.vosviscom.nl

Amsterdam, Heidelberg, Αθήνα/Θεσσαλονίκη, Νοέμβριος 2018.

Εκδόθηκε από τους οργανισμούς Transnational Institute, FIAN International και Αγροοικόπολις.

Σχετικά με τη συλλογική έρευνα: Αυτή η έκθεση είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής ερευνητικής διαδικασίας που διεξήχθη από τους προαναφερθέντες συγγραφείς μεταξύ Οκτωβρίου 2017 και Σεπτεμβρίου 2018. Η έρευνα στηρίζεται σε πρωτογενή έρευνα πεδίου και συνεντεύξεις με ανθρώπους σε όλη την Ελλάδα, μακροοικονομική στατιστική ανάλυση, και βιβλιογραφική επισκόπηση κρίσιμων κειμένων. .

Ευχαριστίες: Οι συγγραφείς θα ήθελαν να ευχαριστήσουν τα ακόλουθα άτομα (με αλφαβητική σειρά) για τις συνεισφορές τους στην παραγωγή αυτής της έκθεσης: Γιώργος Βασσάλος, Ρενώ Βιβιέν, Ρολφ Κούνεμαν, Έμμα Λούτσε Σκάλι, Ηλίας Μπαντέκας, Νικ Μπάξτον, Φελίπε Μπλέυ-Φόλλυ, Αντρέα Νουίλα, Γίφανγκ Σλοτ-Τανκ, Άννα Μαρία Σουάρεζ Φράνκο.

Πηγή Οι συνέπειες της λιτότητας και ο αγώνας για την Διατροφική Κυριαρχία στην Ελλάδα

«Η αστική δικαιοσύνη, αφού εξάντλησε όλη την αυστηρότητά της σε μια φτωχή εργαζόμενη, καταδίκασε μια γυναίκα που αγωνιζόταν να ζήσει την οικογένειά της σε 10 χρόνια φυλακή! Διορίστηκε το 1996 σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ δηλώνοντας ότι είναι τελειόφοιτη της ΣΤ΄ δημοτικού για να μπορέσει να βρει δουλειά να ζήσει τα παιδιά της και να βοηθήσει τον σύζυγό της που είχε 67% αναπηρία. Επί μια 20ετία προσέφερε συνειδητά τις υπηρεσίες σε παιδικό σταθμό του Δήμου Βόλου, προσέφερε εργασία και πληρωνόταν γι’ αυτή. Δεν έκλεψε! Δεν καταχράστηκε τα δημόσια χρήματα! Τα δούλεψε! Για να μπορεί να αντεπεξέλθει στις οικογενειακές της ανάγκες. Αυτή τη στιγμή, ύστερα από την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, εκτίει την άδικη ποινή που της έχει επιβληθεί στις Φυλακές Θήβας», σημειώνουν και ζητούν:

«Να αποφυλακιστεί άμεσα η συνάδελφός μας γιατί δεν είναι έγκλημα να εργάζεται κάποιος για να ζήσει και μάλιστα όταν αντιμετωπίζει ιδιαίτερες δυσκολίες. Γιατί δεν είναι έγκλημα ο αγώνας για επιβίωση ενός φτωχού ανθρώπου σε ένα σύστημα όπου νόμιμα και παράνομα κλέβονται δεκάδες δισεκατομμύρια, όπου νόμιμα και παράνομα φυσικά πρόσωπα και επιχειρηματικοί όμιλοι πλουτίζουν σε βάρος του λαού. Όπου η αστική δικαιοσύνη έχει «ερμητικά κλειστά τα μάτια» μπροστά στην πραγματική κοινωνική αδικία, που καταδικάζει στη φτώχεια και στην ανέχεια χιλιάδες εργαζόμενους και συνταξιούχους, που αναζητούν απελπισμένα τρόπο να ζήσουν».

Το Συνδικάτο Εργαζομένων ΟΤΑ Μαγνησίας επίσης συμπαρίσταται στην καθαρίστρια του Δήμου Βόλου:

«Ηρωίδα παρμένη από τους μπρεχτικούς στίχους η συναδέλφισα μας καθαρίστρια που καταδικάστηκε σε 10ετή φυλάκιση γιατί, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, εργαζόταν σε παιδικό σταθμό του Δήμου Βόλου με ψευδές «πτυχίο», «πλαστό» τίτλο σπουδών, ΣΤ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου, ενώ ήταν «απόφοιτη» της Ε΄ τάξης… Ειρκτή για αυτούς που ζουν από τον ίδρο του προσώπου, χλιδή, σπατάλη και ατιμωρησία για το κηφηναριό των βιομηχάνων, των τραπεζιτών και των μιζαδόρων που έχει καθίσει στο σβέρκο της εργατικής τάξης. Γυναίκα με παιδιά και σύζυγο με αναπηρία 67%, πραγματική πρωταγωνίστρια της ζωής, δόθηκε βορά στους σφουγγοκωλάριους ενός συστήματος που έχει γεμίσει με φυλακές τη ζωή μας… Φυλακές Πείνας, Φυλακές Ανεργίας, Φυλακές Αμορφωσιάς…και άλλες πολλές που παίρνουν την ονομασία τους από τις αμαρτίες του καπιταλισμού.

«Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν»; Ξέρουμε ότι το σύστημα αυτό δεν μπορεί να καθαριστεί μόνο του γιατί θα έπρεπε να ξεριζώσει την καρδιά του: Το κέρδος που βγαίνει από το στύψιμο της εργατικής δύναμης, από την κλοπή του πλούτου που παράγουμε. Είμαστε σίγουροι ότι και στις Φυλακές Θήβας που κρατείται η συναδέλφισσα δίνει τον αγώνα τον καλό, όπως τον έδινε βγάζοντας καθημερινά το μεροκάματο. Όμως έστω και μια μέρα φυλάκιση σημαίνει φυσική και οικονομική εξόντωση της ίδιας και της οικογένειάς της.

Κανείς δεν δικαιούται να σιωπά μπροστά στην αδικία! Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας! Έστω και τώρα, καλούμε την Κυβέρνηση και τη Δικαιοσύνη να κρατήσουν τα προσχήματα και να επιδείξουν μια αντανακλαστική κίνηση των –απονεκρωμένων απ΄ ό,τι φαίνεται- αισθητηρίων κατανόησης της κοινωνίας που ζούμε και να αποφυλακίσουν άμεσα τη συναδέλφισσα καθαρίστρια κάνοντας δεκτή την αναίρεση της ποινής!».


Σωματείου Καθαριστριών – Καθαριστών Νομού Μαγνησίας



Πηγή Να αποφυλακιστεί άμεσα η καθαρίστρια

Πόσο δωρεάν είναι η ενέργεια των ΑΠΕ;
Πόσο «πράσινη» είναι η βιομηχανοποίηση των βουνών;
Σε ποιόν ανήκει η δημόσια περιουσία των βουνών με τα δάση τους το νερό κλπ για να ξεπουλιούνται σε ξένα συμφέροντα;
Τι συμβαίνει με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην περιοχή; από τις δασικές εκτάσεις μέχρι τον υδροφόρο ορίζοντα, πόσο άλλαξε η νομοθεσία σε βάθος χρόνου;
Τι συμβαίνει με το πέρας διάρκειας ζωής των 20 ετών των ανεμογεννητριών; Ποια είναι η αποκατάσταση; είναι εφικτή;
Πόσες συμβατικές μονάδες λιγνίτη αντικατέστησαν σε βάθος χρόνου;
Ποιος προστατεύει περιοχές natura είτε περιοχές αρχαιολογικού ενδιαφέροντος;
Κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί να σώσει τον πλανήτη από την κλιματική αλλαγή;


H ημερίδα έχει σκοπό να ενημερώσει και να προβληματίσει για ένα πολύ σημαντικό ζήτημα που δεν μπαίνει στη σωστή βάση από τα κυρίαρχα Μ.Μ.Ε.

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2018 στις 6 μ.μ

Αμφιθέατρο του Μεγάρου Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας

Ομιλητές:


Δημήτρης Παυλάκης: Χημικός μηχανικός, σύμβουλος επενδυτικής τράπεζας
Αβδελλάς Ευάγγελος: Γεωπόνος
Δημήτριος Δούκας Σουφλέρης: Δικηγόρος
Κουνής Steven: Μηχανικός Γεωπληροφορικης και Τοπογραφίας



Πηγή Ημερίδα στη Χαλκίδα :Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας "Μύθοι και Αλήθειες"

Φίλες, φίλοι, φίλοι της οικολογικής γεωργίας, της φυσικής καλλιέργειας, της προστασίας και διάδοσης των παραδοσιακών σπόρων, της αποανάπτυξης και της θέσμισης των Κοινών αγαθών,

σας προσκαλούμε στην προβολή του ντοκιμαντέρ «Seeds :Commons or Corporate Property» που αφορά τους αγώνες στην λατινική Αμερική για την υπεράσπιση των ντόπιων ποικιλιών, καθώς και στην παρουσίαση του φίλου Μιχάλη «Οι παραδοσιακοί σπόροι στην παραγωγή» για την σημασία των παραδοσιακών ποικιλιών και την ένταξη τους στην αγροτική παραγωγή.
Θα ακολουθήσει συζήτηση – βιωματικό παιγνίδι- μοίρασμα σπόρων, και βέβαια, λαϊκή βραδιά από την μουσική ομάδα Λ.Ο.ΛΑ!
Έναρξη την Παρασκευή 23/11 απόγευμα στις 20:00, είσοδος ελεύθερη, θα λειτουργεί το μπαρ της Λαμπηδόνας για καφέ-ποτό σε όλη την διάρκεια της εκδήλωσης.

Σας περιμένουμε

“Our soil, Our Commons, Our Future.”
Το δικό μας έδαφος, τα δικά μας Κοινά, το δικό μας μέλλον.

Δίκτυο Σποροφύλαξης Αττικής

https://sporoistinpoli.wordpress.com/ , fb : Σπόροι στην πόλη

Πηγή Σπόροι : Κοινο Αγαθο ή εταιρικη ιδιοκτησια – Προβολη / παρουσιαση

Ένα μικρό βλαστάρι φλαμουριάς , θα ταν δεν θα ταν πέντε χρονών, μεγάλωνε πλάι στο μαντρί , προφυλαγμένο με ένα συρματόπλεγμα να μην την φάνε τα πρόβατα.. Μα κάθε μέρα που περνούσε η νεαρή φλαμουριά έκανε παράπονα
στον τσομπάνο και έλεγε.. Βγάλε μου το σύρμα να φανεί η ομορφιά μου, να απλωθώ ελεύθερα, να μεγαλώσω άνετα και απλώσω τα κλαδιά μου .. Να δώσω σκιά και καταφύγιο στα πουλιά και στα μικρά ζωάκια.. Όμως ο τσομπάνος παρόλο που άκουγε το παράπονο της δεν της έβγαζε το προστατευτικό σύρμα γιατί γνώριζε καλά πως αν το έβγαζε τα ζώα σύντομα θα κάναν μεγάλη ζημιά στο τρυφερό βλαστάρι της. Υπάκουγε η φλαμουριά , άλλη λύση δεν είχε, μα κάθε που περνούσαν από κει οι πελαργοί τους παρακαλούσε.. » Σεις που είστε μεγάλα και δυνατά πουλιά , βγάλτε μου το σύρμα να απλωθώ και σαν μεγαλώσω σας λέγω πως θα χετε τα πιο μεγάλα κλαδιά να φτιάξετε φωλιές» Μα οι πελαργοί δεν της κάμαν το χατήρι, γιατί είναι πουλιά μεταναστευτικά και είχαν πέρασμα μονάχα από κει, δεν στέκονταν πολύ. Και πως δεν πρέπει να βγάλει το προστατευτικό της σύρμα για τι αυτό είναι που την προφυλάσσει και την κάμει να έχει αργότερα ευθύ κορμό.. και επειδή δεν μπορούν να κρώξουν γιατί δεν έχουν φωνητικό όργανο, κάμανε κρότους με το ράμφος τους πάνω στο βλαστάρι για απάντηση στην ευχή της.. Μα όσο χτυπούσαν οι πελαργοί το ράμφος στο βλαστάρι να κάμουν κρότους η φλαμουριά πληγώνονταν και πόναγε.. Κλαίγοντας έλεγε λοιπόν μα τι κακά πουλιά οι πελαργοί τους ζήτησα να με ελευθερώσουν και αυτά με χτύπησαν.. Που να ήξερε πως δεν την χτυπούσαν για να πονέσει μα για να της εξηγήσουν. Και πέρναγαν οι περαστικοί μα άνθρωποι σαν ήταν δεν άκουγαν την φωνή της. Μονάχα τα παιδιά την άκουγαν μα κι αυτά παιδιά είναι τι να σου κάμουν, την πότιζαν λιγάκι και έφευγαν. Ώσπου μια νύχτα εμφανίστηκε μια νυφίτσα που έψαχνε να βρει τόπο να φτιάξει την φωλιά της.. Χωρούσε μέσα από το σύρμα και έτσι τρύπωσε και στάθηκε πλάι στην φλαμουριά.. Επειδή η φλαμουριά ήταν έξω πλάι στο μαντρί και παρόλο που ήταν προφυλαγμένη από τα ζώα δεν είχε και όλες τις καλλιεργητικές φροντίδες που χρειάζεται , έτσι στην βάση του κορμού της είχε πετάξει πολλά κλαδιά και έχει κάπως παραμορφωθεί.. Βρήκε λοιπόν ευκαιρία η νυφίτσα και άρχισε να τροχίζει τα νεαρά παραμορφωτικά κλαδιά με τους κοφτερούς της κυνόδοντες λέγοντας.. Ήρθα να σε απαλλάξω από την παραμόρφωση σου.. Εσύ ένα τόσο όμορφο και δυνατό δένδρο να αφεθείς να γίνει άσχημο. Θα σε φροντίσω βγω και συ θα μου προσφέρεις λίγο από την γη σου να κάμω τρύπα να φτιάξω την φωλιά μου.. «Είμαι όμορφο και δυνατό δενδρο???» ρωτούσε η φλαμουριά να πάρει επιβεβαίωση.. «Πολύ, και δεν καταλαβαίνω γιατί να έχεις αυτό το σύρμα ολόγυρα σου, ενώ μπορείς να είσαι ελεύθερη να επεκταθείς , να γίνεις φωλιά για ζώα, και πουλιά»» «Αχ αυτό λέω και γω, θα με βοηθήσεις να απαλλαχθώ από το σύρμα» Όλα αυτά τα έβλεπε ο βοσκός μα δεν έκαμε κίνηση γιατί την φλαμουριά την πρόσεχε Αυτός.. Μα την άφηνε κιόλας αληθινά ελεύθερη να αποφασίσει από ποιον δέχεται βοήθεια και να δει πόσο στα αλήθεια είναι δυνατή.. Νύχτα την νύχτα η νυφίτσα , έσκαβε την φωλιά της , στις ρίζες του δένδρου και το σούρουπο , τρόχιζε με τα δόντια της το σύρμα να «απελευθερώσει» την μικρή φλαμουριά.. Έτσι μια νύχτα τα κατάφερε και έριξε όλο το πλέγμα κάτω.. Το ίδιο πρωί μόλις είδαν τα μηρυκαστικά την νεαρή φλαμουριά ‘ελευθερη» έτρεξαν καταπάνω της και άρχισαν να μασουλάν τα φύλλα της, αφήνοντας τα εκτεθειμένα στις αφίδες, τα μικρά έντομα που τα καλοκαίρια καλύπτουν με ένα είδος μέλι τα φύλλα και αυτό σταλάζει πάνω στον κορμό. Όπου πέφτει το μέλι αυτό εκεί δημιουργούνται όγκοι και ασθένειες στο ΄δενδρο… Ο βοσκός που όλα τα έβλεπε εξαπέλυσε πασχαλίτσες να φάνε τις αφίδες .. Πουλιά λογιών λογιών κατέφτασαν στα κλαδιά της και κάθησαν επάνω τους να κάμουνε φωλιές, μα για να δυναμώσουνε τρώγαν τις πασχαλίτσες, που τρώγαν τις αφίδες και έτσι η νεαρή φλαμουριά όσο πιο πολύ ήθελα να δίνει στα πουλιά τόσο πιο πολύ κατέστρεφε τον εαυτό της.. Όχι για άλλο λόγο μα γιατί δεν ήταν έτοιμη να δώσει… Τέλη καλοκαιριού ήτανε θαρρώ και άνεμος σηκώθηκε δυνατός, τόσο που λύγιζαν οι καλαμιές και γερνάνε τα δένδρα. Έτσι και η μικρή φλαμουριά άρχισε να γέρνει και συγκορμή να κουνιέται.. Ο βοσκός την άφησε στον άνεμο απροφύλακτη ώστε των πουλιών οι φωλιές να γκρεμιστούυν και τα άρρωστα φύλλα της να ξεκολλούν και να χορεύουν στον αέρα για να λυτρωθεί.. Η νυφίτσα βγήκε ξάφνου από την φωλιά της και άρχισε να φωνάζει στην φλαμουριά.. Δεν με προφυλλάσεις από το κρύο,δεν είσαι καλή, δεν είσαι αρκετή, εγώ που σε έσωσα από την παραμόρφωση σου και σου έκοψα τα σύρματα, αφήνεις τον αερα και τρυπώνει στην φωλιά μου και έφυγε τρέχοντας.. Και η μικρή φλαμουριά, ακίνητη και συνάμα κουνημένη να στέκει χωρίς πουλιά, χωρίς φύλλα, δίχως νυφίτσα να γέρνει μέσα της,ολομόναχη στον ανεμο. Ευτυχώς που είχε ρίζες καλές και βαθιές και δεν ξεριζώθηκε.. Το ίδιο φθινόπωρο ο καλός βοσκός, της ξαναέβαλε το συρματόπλεγμα , ολόγυρα της μέχρι να μεγαλώσει αρκετά ωστε να είναι έτοιμη να δέχθει τα πουλια και τα ζώωα στην δενδρώδη αγκάλη της.. ΤΟ ΚΑΛΟ ΘΕΛΕΙ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΡΑΓΙΚΟ

Άλεξ Κουπί 

Πηγή Η μικρή Φλαμουριά

Πως ήταν η εμπειρία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από τη πλευρά μιας γάτας που το έζησε ; Ένα πολύ ενδιαφέρον animation Ιορδάνη Ανανιάδη. Μια πρωτότυπη προσέγγιση στα
γεγονότα του ’73. Μέσα από τα µάτια μιας γάτας «περνά» η εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών στην ταινία. Ο δημιουργός του φιλμ αξιοποίησε πραγματικές λήψεις από τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973 και τα «δείχνει» μέσα από τα μάτια μιας γάτας που ήταν στο Πολυτεχνείο τη μοιραία νύχτα, πριν από 12.410 συν μία ημέρες.

Παραγωγή:Ελληνική
Σκηνοθέτης: Ιορδάνης Ανανιάδης
Σενάριο:Ιορδάνης Ανανιάδης
Μουσική:Θόδωρος Βαμβουρέλης
Παραγωγή:ΕΡΤ Α.Ε.,Cels Unlimited,Ιορδάνης Ανανιάδης, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.

Πηγή 12410 Και 1 Τριαντάφυλλα

Από τις 9 έως τις 11 Νοεμβρίου, συμμετείχαμε με το ΑγροΟικόΠολις και το Urgenci στο 7ο Διεθνές Συμπόσιο , στην 4η Ευρωπαϊκή Συνάντηση CSA (Κ.Υ.ΓΕΩ. Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία και την 2η Συνάντηση του Μεσογειακού Δικτύου για Τοπικού Χαρακτήρα Συνεργασίες Αλληλεγγύης στη Θεσσαλονίκη.Περίπου 300 άνθρωποι από 40 χώρες,
καλλιεργητές, κτηνοτρόφοι, , καταναλωτές, ερευνητές, ψαράδες, καλλιτέχνες, μέλη εθελοντικών οργανώσεων συμμετείχαν για να συζητήσουν και να ανταλλάξουν και να μοιραστούν γνώσεις για τη Διατροφική Κυριαρχία και για εναλλακτικά συστήματα διανομής τροφής όπως είναι η Κ.Υ.ΓΕΩ. Αυτή η μεγάλη συνάντηση διοργανώθηκε από το Urgenci, το διεθνές δίκτυο CSA (Κ.Υ.ΓΕΩ. Κοινωνικά Υποστηριζόμενης Γεωργίας. 




Το Urgenci είναι το διεθνές δίκτυο για την Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία και αντιπροσωπεύει 2 εκατομμύρια καταναλωτές και 20000 αγρότες παγκοσμίως. Αποτελεί μέρος τόσο του παγκόσμιου κινήματος Διατροφικής Κυριαρχίας.Στόχοι του δικτύου είναι να προωθήσει την έννοια της τοπικής αλληλέγγυας σχέσης με τις βέλτιστες πρακτικές, την ενίσχυση των τοπικών δικτύων και ανάπτυξη εργαλείων συνεργασίας για την καλύτερη βιωσιμότητα τους. Οργανώνει και συντονίζει δράσεις και συμμαχίες με αλληλέγγυους φορείς σε διεθνές, εθνικό και τοπικό επίπεδο για την Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία , την Διατροφική Κυριαρχία , την Αγρο-οικολογία και τα PGS (Συμμετοχικά Συστήματα Πιστοποιήσης).Τα μέλη του URGENCI πιστεύουν ότι όσο περισσότερο μπορούμε να υποστηρίζουμε και να μαθαίνουμε το ένα το άλλο, τόσο πιο γρήγορα θα επιτύχουμε τοπική Διατροφική Κυριαρχία και βιώσιμη αγρο-οικολογική οικογενειακή γεωργία . Το διεθνές δίκτυο URGENCI φέρνει σε επαφή τους μικρούς παραγωγούς τροφίμων, τους καταναλωτές, τους ακτιβιστές με τους πολιτικούς ηγέτες σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω μιας εναλλακτικής οικονομικής προσέγγισης της τοπικής αλληλεγγύης – μεταξύ των παραγωγών και των καταναλωτών.
Αξίες του δικτύου
Δημιουργία συμμαχιών, ισότητα, αλληλεγγύη, αμοιβαιότητα και ιδιαίτερα η δέσμευση για δίκαιες και σταθερές τιμές , αλλά και καταμερισμού του κινδύνου της γεωργικής παραγωγής. Κάθε εταιρική σχέση παραγωγού-καταναλωτή είναι ανεξάρτητη.


Το τριήμερο αυτό ήταν αφιερωμένο στο πως μπορούμε να θέσουμε τα ζητήματα αυτά ακόμη πιο σαφώς στην παγκόσμια ατζέντα πέρα ​​από τα εθνικά μας σύνορα.Είχαμε την ευκαιρία να σχηματίσουμε μια συνολική εικόνα για την εξέλιξη και τα αποτελέσματα των προσπαθειών που γίνονται παγκοσμίως προς την κατεύθυνση της δημιουργίας και λειτουργίας δικτύων Κοινωνικά Υποστηριζόμενης Γεωργίας, να μοιραστούμε προβληματισμούς, να γνωρίσουμε λιγότερο ή περισσότερο πετυχημένες πρακτικές διαχείρισης για προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αγρότες αλλά και μεγάλο μέρος του αστικού πληθυσμού από την Ασία και την Αφρική μέχρι την Αυστραλία, την Ευρώπη αλλά και τις χώρες της βόρειας και νότιας Αμερικής.


H μεγάλη αυτή συγκέντρωση με συμμετοχές από 40 χώρες έγινε από το Urgenci σε συνεργασία με μεγάλη επιτυχία από το Αγρο-οικό-πολις. Το Αγρο-Οικό-Πολις (Agroecopolis) είναι μια πολύ νέα, από τα κάτω ΑΜΚΕ με ακτιβιστική δράση το οποίο ιδρύθηκε το 2017 από την Τζένη Γκιουγκή και σήμερα έχει μέλη από όλη την Ελλάδα τα οποία συμμετέχουν σε ανάλογες δράσεις εντός και εκτός Ελλάδας. Πρόκειται για το Ελληνικό Δίκτυο για την Αγρο-οικολογία, την Διατροφική Κυριαρχία, και την Πρόσβαση στην Γη.Αποτελεί προϊόν πολυετούς συνεργασίας με μια ποικιλία επίσημων φορέων και άτυπων ομάδων, συλλογικοτήτων και ατόμων που εργάζονται σε αυτούς τους ευρείς τομείς. Εκπροσωπεί τα Ευρωπαϊκά Κινημάτα της Διατροφικής Κυριαρχίας και της Κοινωνικά Υποστηριζόμενης Γεωργίας (Κ.Υ.ΓΕΩ.) στην Ελλάδα και του Μεσογειακού Δικτύου για Τοπικού Χαρακτήρα Συνεργασίες Αλληλεγγύης. Αποτελεί μέρος της Ευρωπαϊκής Ερευνητικής Ομάδας ΚΥΓΕΩ, και του συντονιστικού οργάνου του URGENCI -του παγκοσμίου δικτύου ΚΥΓΕΩ.


Η πρώτη μέρα κάλυψε θεματικές δικαιοσύνης και αλληλεγγύης στην οικονομία, και στην προάσπιση των δικαιωμάτων αγροτών και καταναλωτών και την εφαρμογή τους.

Το βράδυ της Παρασκευής 9/11 με πολύ κέφι και χιλιάδες σπόρους από παραδοσιακές ποικιλίες που ταξίδεψαν από όλο τον κόσμο και πολύ αγάπη δημιουργήσαμε το πρώτο μας μαντάλα. Το μαντάλα αντιπροσωπεύει το σύμπαν, την ενότητα και την ολότητα. Συμβολίζει το άπειρο και την αιώνια ζωή και χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια από πολλούς λαούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι ένας τρόπος για να ερχόμαστε σε επαφή με το ασυνείδητο μας και την αληθινή μας φύση.



Στα highlights της πρώτης ημέρας ήταν η ξαφνική είσοδος μιας ομάδας «Αράπηδων Κουδουνοφόρων» από το Μορφωτικό Πολιτιστικό Σύλλογο Μοναστηρακίου Δράμας οι οποίοι με τους δυνατούς ήχους των κουδουνιών δημιούργησαν ένταση, δονήσεις και παλμό εξευμενίζοντας τα κακά πνεύματα. (Είναι γνωστό με την ονομασία «Αράπηδες», επειδή στη μεταμφίεση των πρωταγωνιστών κουδουνοφόρων κυριαρχεί το μαύρο χρώμα). Κουδουνοφόροι υπάρχουν στα Βαλκάνια αλλά και στην υπόλοιπη κεντρική Ευρώπη και βγαίνουν τα Φώτα για να εξευμενίσουν τα κακά πνεύματα και να εξασφαλίσουν καλή χρονιά στον τόπο τους, αλλά μερικές φορές υπάρχουν και εξαιρέσεις.

Η δεύτερη μέρα, περιελάμβανε 30 διαφορετικά εργαστήρια για τα παραπάνω θεματικές, καθώς και θεματικές αφιερωμένες στο μεσογειακό δίκτυο, την Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Αλιεία, την Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία για αρχάριους, την ανταλλαγή εμπειριών, την οικοδόμηση δικτύων.Τη δεύτερη ημέρα το Σάββατο μία από τις δράσεις ήταν η δημιουργία ενός βοτανόκηπου στο 1ο Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης, απέναντι από το Δημαρχιακό Μέγαρο, όπου μετά τα εργαστήρια αν και είχε αρχίσει να βραδιάζει ο βοτανόκηπος ολοκληρώθηκε και στη συνέχεια εορτάστηκε με τον ανάλογο χορό.


Η πρόεδρος του Urgenci , Judith Hitchman


Το μεσημέρι του Σαββάτου ο καιρός ήταν αρκετά ζεστός έτσι ήταν ευκαιρία να δημιουργήσουμε και ένα δεύτερο μαντάλα στο αμφιθέατρο του Δημαρχιακού Μεγάρου το οποίο έδωσε την αφορμή για χορό.

                                  

Τα εργαστήρια συνεχίστηκαν στις αίθουσες του Δημαρχιακού Μεγάρου Θεσσαλονίκης αλλά και στο γειτονικό 1ο Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης, απέναντι από το Δημαρχιακό Μέγαρο,  όπου μία από τις δράσεις μας ήταν η δημιουργία ενός βοτανόκηπου στο προαύλιο του λυκείου, όπου μετά τα εργαστήρια αν και είχε αρχίσει να βραδιάζει ο βοτανόκηπος ολοκληρώθηκε και στη συνέχεια εορτάστηκε με τον ανάλογο χορό.

Την Κυριακή 11 Νοεμβρίου το ΑγροΟικόΠολις διοργανώσε και μια ανοιχτή στο κοινό της Θεσσαλονίκης εκδήλωση ενημέρωσης για την Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία, στην οποία μιλήσαμε για το τι είναι η Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία (Κ.Υ.ΓΕΩ), πώς στήνεται και λειτουργεί ένα εγχείρημα Κ.Υ.ΓΕΩ, ποια τα οφέλη για τον παραγωγό και τον καταναλωτή, ποιος είναι ο ρόλος του αγρότη και με ποιο τρόπο γίνεται η αλληλεπίδραση-συμμετοχή των μελών του εγχειρήματος. Παρουσιάστηκαν εγχειρήματα από άλλα μέρη της Ελλάδας (Πελοπόννησος, Αθήνα, Κρήτη) ενώ στη συνέχεια έγινε συζήτηση για δημιουργία εγχειρήματος Κ.Υ.ΓΕΩ στη Θεσσαλονίκη.

Where is Jenny ?

Links :  Urgenci και στο Fb ΕΔΩ

Πηγή 4η Ευρωπαϊκή Συνάντηση Κ.Υ.ΓΕΩ. Κοινωνικά Υποστηριζόμενης Γεωργίας στη Θεσσαλονίκη

Η «άγνωστη» ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ….Του: Σταμάτη Σεκλιζιώτη (*)
Το παγκόσμιο Συμβούλιο Αιολικής Ενέργειας (Global Wind Energy Council γνωστό και ως GWEC) σε έκθεσή του το 2017 μας πληροφορεί ότι η εξάπλωση της αγοράς της
Αιολικής Ενέργειας παγκοσμίως, συνεχίζεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς μετά την διαπίστωση ότι το 2016 η εγκατάσταση «καθαρής» αιολικής ενέργειας στον πλανήτη έφτασε τα 54 Gigawatts…!!!

Μαθαίνουμε από τον βρετανικό τύπο ότι μπορεί να έχουμε αποκτήσει την (ψευδή) εικόνα ότι η αιολική ενέργεια συνεισφέρει τα μέγιστα στην παγκόσμια ζήτηση ενέργειας και αυτό μας το λένε και το ξαναλένε τα κανάλια και οι διαφημιστικές γιγαντοαφίσες στους δρόμους και στα αεροδρόμια…., αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι…!!

Όσοι τα πιστεύουμε κάνουμε λάθος..

Το μήνυμα που παίρνουμε είναι ότι η συνεισφορά της Αιολικής Ενέργειας, μετά από δεκαετίες και αιώνες προόδου και ανάπτυξης στον πλανήτη, είναι αμελητέα μέχρι «μηδενικό» σημείο..!!

Για το έτος 2014 για το οποίο υπάρχουν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία, το ποσοστό συμμετοχής της Αιολικής ενέργειας στην παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας ήταν ένα ολοστρόγγυλο «μηδέν» (0)…!!! Οι στατιστικοί ερευνητές αναφέρουν ότι ακόμα και εάν προσθέσουμε την Αιολική Ενέργεια με τα Φωτοβολταϊκά, η συνεισφορά τους στην παγκόσμια ζήτηση είναι μικρότερη του 1%…!!!

Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (International Energy Agency) δίνει κάτι περισσότερο από το «0»% και μιλάει για 0,46% συνεισφορά της αιολικής ενέργειας παγκοσμίως (το 2014), ενώ η ηλιακή ενέργεια και η «κυματική» (παλιρροϊκή ενέργεια) μαζί, δεν υπερβαίνουν το 0,35%…!!! Οι αριθμοί είναι συντριπτικοί και από μόνοι τους ανατρέπουν κάθε είδους ισχυρισμούς που δεν είναι τίποτε από το γνωστό «κύμα» των παραμυθένιων «αιολικών» επενδύσεων που μόνο το περιβάλλον ζημιώνουν και δεν ανταποκρίνονται σε κανένα απολύτως περιβαλλοντικό αποτύπωμα CO2…!!!

Αυτά τα στατιστικά δεν είναι δύσκολο να εντοπιστούν με λίγο καλό ψάξιμο… Πάντως δεν ρεπορτάρονται ούτε καν αναφέρονται σε εκθέσεις φορέων (κρατικών και ιδιωτών) που προμοτάρουν τις δύο πιο διαφημισμένες ΑΠΕ, την αιολική και την ηλιακή ενέργεια, μέσα από καλοπληρωμένα λόμπυ και διαφημιστικές… Το τρυκ που χρησιμοποιούν είναι ότι το 14% της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας είναι από ΑΠΕ, αλλά κρύβουν το πως αυτό το 14% σπάζει στα επί μέρους… Τα ¾ των 14% ΑΠΕ προέρχονται από φυτικές βιομάζες και από την κατανάλωση καυσόξυλων και άλλων υλικών οικιακής καύσης για θέρμανση και μαγείρεμα ανά τον κόσμο…!!! Πολλά εκατομμύρια άνθρωποι καίνε καυσόξυλα στον πλανήτη με αποτέλεσμα βέβαια το κόστος από τις βλάβες στην υγεία να είναι τεράστιο… Και στις πιο πλούσιες χώρες την ώρα που μπορεί να επιδοτούν την αιολική και την ηλιακή ενέργεια, η «ενεργειακή» μερίδα του λέοντος προέρχεται από δύο πολύ πιο αξιόπιστες ΑΠΕ που είναι η βιομάζα και η υδροηλεκτρική ενέργεια…!!!

Στο μεταξύ η παγκόσμια ζήτηση ενέργειας αναπτύσσεται κατά 2% ετησίως εδώ και 40 χρόνια. Σύμφωνα με την Διεθνή Υπηρεσία Ενέργειας (International Energy Agency) από το 2013 στο 2014 αυξήθηκε η ζήτηση κατά 2,000 terawatt-hours ή τεραβατώρες, (μία τεραβαρώτα ισοδυναμεί με 114 megawatts για μια περίοδο 12 μηνών). Εάν υποτεθεί ότι ανεμογεννήτριες και μόνο θα καλούνταν να παράγουν αυτή την ενέργεια, η απάντηση είναι 350.000 ανεμογεννήτριες όταν μια ανεμογεννήτρια των 2 Μεγαβάτ μπορεί να παράγει 0,005 τεραβατώρες τον χρόνο…!!!, δηλαδή μιάμιση φορά όσων ήδη έχουν εγκατασταθεί παγκοσμίως από τότε που διάφορες κυβερνήσεις «ρίχνουν το χρήμα» των φορολογουμένων καταναλωτών σ’ αυτή την «κατ’ όνομα» βιομηχανία Αιολικών από το 2000 και μετά…!!

Μερικά ακόμη στοιχεία που ενδιαφέρουν:

Εάν υποθέσουμε ότι για ένα Μεγαβάτ χρειάζονται 200 στρέμματα γης αιολικού πάρκου για να καλυφθεί ολόκληρη η ετήσια αύξηση της ζήτησης σε ενέργεια, θα χρειάζονταν μια επί πλέον έκταση ίση με τα βρετανικά νησιά μαζί με την Ιρλανδία για κάθε χρονιά «αύξησης» της παραγωγής…!!! Εάν το κάναμε αυτό για 50 χρόνια θα καλύπταμε με ανεμογεννήτριες κάθε τετραγωνικό μίλι σε όλη την επικράτεια της τεράστιας σε έκταση Ρωσίας …!!!!! Και αυτό μόνο για να συμπληρώσουμε τις ανάγκες μας σε ενέργεια από την ήδη υπάρχουσα κατανάλωση.., χωρίς να υποκαθίσταται η υπάρχουσα παραγωγή ενέργειας από υγρογονάνθρακες που αντιστοιχούν περίπου στο 80% της παγκόσμιας κατανάλωσης..!!

Δεν πρέπει να θεωρούμε (και να παρασυρόμαστε…..) από το γεγονός ότι οι ανεμογεννήτριες μπορούν τεχνολογικά να βελτιώνονται συνεχώς και να γίνονται περισσότερο αποδοτικές. Εδώ παίζουν ρόλο άλλοι παράγοντες, όπως το γεγονός ότι υπάρχει πάντοτε κάποιο όριο στην ποσότητα ενέργειας που μπορούμε να αποκτήσουμε από την κίνηση ρευστής ύλης… (γνωστό και ως Betz limit, δηλ. η μέγιστη ισχύς που μπορεί να παραχθεί από τον άνεμο….!!). Η ανεμογεννήτριες θεωρούνται ότι ήδη βρίσκονται κοντά στα όρια..!! Η αποδοτικότητα εξαρτάται από την διαθεσιμότητα των ανέμων η οποία με τη σειρά της μπορεί να μεταβάλλεται κάθε δευτερόλεπτό, από μέρα σε μέρα, χρονιά σε χρονιά…!!

Οι ανεμογεννήτριες μηχανικά είναι πάρα πολύ καλές, το πρόβλημα έγκειται στον φυσικό πόρο καθ’ αυτού (άνεμος) που δεν μπορεί να τον αλλάξει κανείς…!!

Για τις Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις και το Τοπίο έχω ξαναγράψει και επεκταθεί σε πρόσφατες αναρτήσεις, αλλά εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι υπάρχει και κάτι ακόμη που δεν είναι και πολύ γνωστό. Πρόκειται για τους μαγνήτες που χρησιμοποιούνται στις ανεμογεννήτριες από σπάνια μέταλλα τα οποία πολλά προέρχονται από ορυχεία της Μογγολίας όπου τα τοξικά και ραδιενεργά απόβλητα σε «επική» πλέον κλίμακα, καταστρέφουν το περιβάλλον κα την ανθρώπινη υγεία και μόνο αυτό ως γεγονός καθιστά ντροπή για τους πολιτικούς να αποκαλούν την Αιολική Ενέργεια «Ανανεώσιμη»…!!!

Οι λεπίδες των ανεμογεννητριών εκτός του ότι κατασκευάζονται από υαλοβάμβακα και από ατσάλι, στερεώνονται (πακτώνονται) σε τσιμεντένιες βάσεις, και μαζί με το μηχανικό τους μέρος προέρχονται από την συμβατική βιομηχανία ή την οικονομία του λιγνίτη…, και άρα κακώς τα αιολικά πάρκα αποκαλούνται ανανεώσιμες πηγές ενέργειας…!!

Μία ανεμογεννήτρια ζυγίζει κατά Μ.Ο. 250 Τόνους με όλα της τα εξαρτήματα. Παγκοσμίως χρειάζεται περίπου μισό τόνο λιγνίτη για να φτιαχτεί ένας τόνος χάλυβα… Προσθέτουμε άλλους 25 τόνους λιγνίτη για να παραχθεί τσιμέντο και εκτιμάται ότι συνολικά κάνουμε χρήση 150 τόνους λιγνίτη για κάθε ανεμογεννήτρια (κατ’ αντιστοιχία)… Εάν υποθέσουμε ότι χρειαζόμασταν 350.000 επί πλέον ανεμογεννήτριες τον χρόνο για να καλύψουμε μόνο την αύξηση της ζήτησης (μιλάμε για μέσου μεγέθους αεροτουρμπίνες…) θα αντιστοιχούσαν με περίπου 50 εκατομμύρια τόνους λιγνίτη ετησίως, την μισή δηλαδή ποσότητα εξόρυξης σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση..!!

Με αυτούς τους αριθμούς η αιολική ενέργεια φαίνεται να μεταβάλλεται σε εμπορική πρόκληση και κίνητρο για την βιομηχανία του λιγνίτη…!!!! Όπως έγραφε ο περίφημος David MacKay πριν κάποια χρόνια (Βρετανός Φυσικός, Μαθηματικός και Ακαδημαϊκός, του Πανεπιστημίου του Cambridge, School of Engineering): «…η αριθμητική εναντιώνεται τέτοιων αναξιόπιστων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας…»..!!

Είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν ότι η καλύτερη ενέργεια για τον «πολιτισμό» είναι το φυσικό αέριο σε σχέση με όλες τις άλλες πηγές. Υπάρχει σε αφθονία, οι εκπομπές του θερμοκηπίου συγκριτικά είναι ελάχιστες, ώστε οι συνολικές εκπομπές κατά την δημιουργία και παραγωγή «πλούτου» θα είναι πτωτικές, ενώ η ανάπτυξη της οικονομίας θα παρουσιάζει αυξητικά μεγέθη.

Βέβαια καθόλου λίγοι είναι και οι πιστοί της πυρηνικής ενέργειας οι οποίοι προβλέπουν ότι, σε όλες τις μορφές της, θα αφαιρέσει μερίδιο από τα υγρά καύσιμα κατά το δεύτερο μισό του 21ου αιώνα… Οι δύο αυτοί τρόποι χαρακτηρίζονται πλέον από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα ως «καθαρό μέλλον», χωρίς να συνηγορούν οι πολιτικοί και πολίτες με μειωμένη γνώση…!!

Οτιδήποτε άλλο αποτελεί ενέργεια πολιτικού αποπροσανατολισμού και αντιστρατεύεται ουσιαστικά την υπόθεση της κλιματικής αλλαγής την ώρα που προπαγανδίζεται η ανακοπή της (από τους ίδιους που αποπροσανατολίζουν…), και το χειρότερο από όλα, καταληστεύοντας τα πτωχότερα στρώματα της κοινωνίας για να πλουτίζει ακόμα περισσότερο ο πλούτος.

σ.σ,
(*) Γεωπόνου (ΑΠΘ) – Δρα Αρχιτέκτονα Τοπίου
(MPhil, PhD Birmingham UK)
Πρώην Β Γεωργικού Ακολούθου FAS/USDA
O Δρ Σ. Σεκλιζιώτης μεταξύ άλλων διακρίσεων, έχει τιμηθεί δύο φορές (2002 και 2009) με τα Βραβεία Αριστείας για το Αγροτικό Ρεπορτάζ (Honorary Awards «Excellence in Reporting») του Υπ. Γεωργίας των ΗΠΑ, USDA


Πηγή Η Αριθμητική ακυρώνει τα «Αιολικά πάρκα».. Η "άγνωστη" ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ……

Ο Αίνος , ο Αίμος και ο Αιμίλιος είναι φίλοι από το σχολείο. Στην αρχή κάνανε παρέα γιατί τα ονόματα τους άρχιζαν και των τριών από Αι, όμως σιγά-σιγά βρήκαν και άλλα κοινά τους, όπως το ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο και την ζωγραφική..
Μια μέρα ο δάσκαλος τους, στα πλαίσια των μαθηματικών τους πρότεινε να φτιάξουν ένα έργο τέχνης με κυρίαρχο χαρακτηριστικό τα μοτίβα. Έτσι μαζεύτηκαν και οι τρεις στο δωμάτιο του Αίνου και άρχισαν να ζωγραφίζουν μοτίβα.

Ο Αιμίλιος έφτιαχνε τρίγωνα τετράγωνα και ρόμβους, όλα αλληλοεξαρτώμενα αλλά και ξεχωριστά να χώνονται το ένα μέσα στο άλλο με διαδοχική νόρμα. Ο Αίμος έφτιαχνε καμπυλότητες σπειροειδείς σπασμένες σε πανομοιότυπα τεμαχίδια , εικόνες που θύμιζαν φράκταλ,στα μάτια των ενηλίκων
Ο Αίνος, στο σπίτι του οποίου έκαναν τα παιδιά την κοινή εργασία, κοιτούσε μια την ζωγραφιά του ενός και μια του άλλου.. Δεν είχε πιάσει καν το μολύβι στα χέρια του.Κουνιόταν σπασμωδικά, και όσο περνούσε η ώρα η ένταση του δυνάμωνε.
Τα άλλα δυο αγόρια είχαν ολοκληρώσει το σχέδιο και άρχισαν να το μπογιατίζουν. Ο Αίμος , ανήσυχος άρχισε να μουτρώνει και σε ανύποπτη στιγμή, άρχισε να φωνάζει γκρινιάζοντας..
Εγώ δεν μπορώ να ζωγραφίσω τίποτα. δεν είμαι καλός καθόλου, δεν έχω φαντασία σαν εσάς.
Λίγο λίγο κάνοντας μικρά βήματα σκαρφάλωσε στο κρεβάτι του, γύρισε πλάτη στα αγόρια και άρχισε να τρίζει τα δόντια του. Μα γιατί κάνεις έτσι? Τον ρώτησε ο Αίμος? Τι έπαθες?
Παράτε με, απάντησε ο Αίνος, κάνε εσύ την τέλεια ζωγραφιά σου με το κολλητάρι σου, να την δώσετε στον κύριο να πάρετε τα μπράβο που σας αξίζουν.. Γλυφτράκια, μουρμούρισε κλείνοντας τον μονόλογο του.
Τι είπες ρε ηλίθιε, απάντησε θυμωμένος ο Αιμός. Ποιον είπες γλυφτράκι? Και έτσι ξεκίνησε ένας λεκτικό καυγάς με κακίες, βρισιές και προσβολές μεταξύ του Αίνου και του Αίμου.
Ο Αιμίλιος από την άλλη, συνέχιζε την ασχολία του ρίχνοντας κλεφτές ματιές στους δυο φίλους που είχαν μετατραπεί σε σκυλιά σκυλομαχίας. Με ηρεμία μόλις τελείωσε τους έδειξε την ζωγραφιά του με τα αλληλοεπιδρούμενα μοτίβα και τους είπε

Κοιτάξτε και οι δύο σας .. Εσάς ζωγράφισα. Το τρίγωνο είναι η συμπεριφορά του ενός, το τετράγωνο η συμπεριφορά του άλλου και ο ρόμβος η δική μου. Μέσα στον χώρο που κινούμαστε και οι τρεις η συμπεριφορά του ενός επηρεάζει την συμπεριφορά του άλλου. Εσείς που νομίζεται πως οι σκέψεις και οι απόψεις σας είναι σωστές και πως μόνο εσείς έχετε δίκιο , σας έκανα η μια πλευρά σας να είναι κολλημένη πάνω στο πάτωμα. Εγώ που παρατηρώ εσάς με παρομοίασα με ρόμβο, ώστε όσο μπορώ να μην πάρω θέση του ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο , να μην απλώσω την γνώμη μου αλλά να την ισορροπήσω στο ελάχιστο των πεποιθήσεων μου..Πω πω σοφία ο Αιμίλιος.

Τότε γύρισε και ο Αίμος που ζωγράφιζε τα φράκταλς και είπε. Ξεκίνησε ένα μικρό μοτιβάκι ζήλιας από πλευρά σου Αίνο, και εγώ το μεγέθυναν και σαν σπείρα απλώθηκε τόσο που αγγιξε το δικό μου φράκταλ, που είναι θυμωνιάρικο και έγινε ότι μας είπε ο Αιμίλιος στην ζωγραφιά του.

Ο Αίνος κατέβηκε από το κρεβάτι του και με δάκρυα στα μάτια είπε. Έχετε δίκιο. Ζήλεψα που κάνατε εσείς τόσο ωραία σχέδια. Και δεν το έλεγξα. Οι σκέψεις μου σαν φράκταλ πολλαπλασιάστηκαν μέσα στο κεφάλι μου και έκανα σαν χαζός. Ένιωσα απαίσια που άφησα την ζήλια μου να με θολώσει. Ο Αίμος συμφώνησε πως ένιωσε απαίσια που άφησε τον θύμο του να αναλάβει τα ηνία.. Τα αγόρια είχαν μετα-νοήσει. Δηλαδή επαναξιολόγησαν την συμπεριφορά τους και έδωσαν τα χέρια. Ο Αιμίλιος τους είπε, πάμε να φτιάξουμε τώρα ωραία μοτίβα?

Αλεξ Κουπί

Πηγή Η συμπεριφορά του ενός επηρεάζει την συμπεριφορά του άλλου

Για να διηγηθώ τη ζωή μου, πρέπει να ξεκινήσω από τα πολύ παλιά χρόνια. Αν μου ήταν μπορετό, έπρεπε να πάω πολύ πίσω, ως τα πρώτα χρόνια της παιδικής μου ηλικίας κι ακόμα πιο μακριά, στις ίδιες τις ρίζες της καταγωγής μου.
Οι λογοτέχνες, όταν γράφουν μυθιστορήματα, φροντίζουν να φαίνονται σαν θεοί και πιστεύουν πως μπορούν την κάθε ανθρώπινη ιστορία να την εξετάζουν και να την περιγράφουν με όλες τις λεπτομέρειες και συνάμα να την παρουσιάζουν με τέτοιο τρόπο, που μόνο ο Θεός θα μπορούσε να τη διηγηθεί, χωρίς σκοτεινά σημεία και με όλα τα ουσιαστικά γνωρίσματα. Κάτι τέτοιο δεν μπορώ να το κάνω, όπως άλλωστε και οι λογοτέχνες πολύ λίγο το καταφέρνουν. Αλλά η ιστορία μου είναι πολύ πιο σημαντική από την ιστορία ενός οποιουδήποτε άλλου λογοτέχνη. Γιατί είναι μια ιστορία πέρα για πέρα δική μου. Πρόκειται για την ιστορία ενός πραγματικού, ζωντανού και μοναδικού ανθρώπου, κι όχι για έναν πλαστό, υποτιθέμενο ή ιδανικό ήρωα. Σήμερα λιγότερο από κάθε άλλη φορά ξέρουμε τι είναι πραγματικά ένας ζωντανός άνθρωπος. Έτσι φτάνουμε στο σημείο να εξοντώνουμε κατά μάζες τους ανθρώπους, που ο καθένας τους αποτελεί μια πολύτιμη και μοναδική προσπάθεια της φύσης. Αν δεν ήμασταν άνθρωποι, με ανεπανάληπτη προσωπικότητα, τότε θα αρκούσε μια σφαίρα να μας εξαφανίσει από τη γη, χωρίς να υπάρχει κανένα νόημα να διηγείται κανείς ιστορίες. Κάθε άνθρωπος δεν είναι απλώς ένα άτομο, αλλά κάτι το ανεπανάληπτο, το ιδιαίτερο πέρα για πέρα, το πάντοτε σπουδαίο και αξιοσημείωτο κέντρο, όπου διασταυρώνονται τα φαινόμενα του κόσμου, με ένα μοναδικό και ανεπανάληπτο χαρακτήρα. Γι’ αυτό ακριβώς η ιστορία του κάθε ανθρώπου είναι σπουδαία, αιώνια, θεία. Γι’ αυτό ο κάθε άνθρωπος, όσο ζει και εκπληρώνει τη θέληση της φύσης, είναι άξιος θαυμασμού και κάθε προσοχής. Στον καθένα μορφοποιείται το πνεύμα, στον καθένα πάσχει η δημιουργία, στον καθένα σταυρώνεται κι ένας λυτρωτής.
Λίγοι ξέρουν σήμερα τι είναι ο άνθρωπος. Πολλοί όμως το νιώθουν και πεθαίνουν πιο εύκολα, όπως κι εγώ πιο εύκολα θα πεθάνω στην ώρα μου, αφού τελειώσω την ιστορία αυτή.
Δεν μπορώ να ονομάσω τον εαυτό μου πολύξερο. Ήμουν ένας ερευνητής και εξακολουθώ ακόμα να είμαι, αλλά δεν ψάχνω την αλήθεια στα αστέρια και τα βιβλία. Αρχίζω να αφουγκράζομαι το αίμα που κυλά μουρμουριστά μέσα στο σώμα μου. Η δική μου ιστορία δεν είναι ευχάριστη ούτε γλυκιά και αρμονική, όπως είναι οι κατασκευασμένες ιστορίες. Φαίνεται να γεύεται το άλογο στοιχείο και τη σύγχυση, την τρέλα και το όνειρο, όπως είναι η ζωή όλων των ανθρώπων που δεν θέλουν να πουν ψέματα.
Η ζωή του κάθε ανθρώπου είναι ένας δικός του δρόμος, η προσπάθεια για την εύρεση ενός δρόμου, η διαίσθηση πως κάπου υπάρχει ένα μονοπάτι. Κανένας άνθρωπος δεν μπόρεσε να γίνει αυτό που ήθελε ο ίδιος. Όλοι προσπαθούν να γίνουν κάτι, άλλος στα τυφλά, άλλος στα φανερά, ο καθένας όπως μπορεί. Ο καθένας φέρνει μαζί του ως το τέλος τα υπολείμματα από τη γέννησή του, τις μεμβράνες και το κέλυφος του αυγού ενός αρχέτυπου κόσμου. Πολλοί δεν γίνονται ποτέ άνθρωποι, παραμένοντας βατράχια, σαύρες, μυρμήγκια. Άλλοι πάλι στο πάνω μέρος είναι άνθρωποι και στο κάτω είναι ψάρια. Αλλά ο καθένας είναι η πορεία της φύσης για τη μορφοποίηση του ανθρώπου. Σε όλους μας είναι κοινές οι ρίζες και οι μάνες. Προερχόμαστε από την ίδια άβυσσο. Αλλά ο καθένας επιδιώκει τον δικό του σκοπό, βγαίνοντας μέσα από τα βάθη της με προσπάθεια και ορμή. Μπορούμε να καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον, αλλά ο καθένας ξέρει μόνο ο ίδιος να εξηγήσει τον εαυτό του.

Έρμαν Έσσε: «Ντέμιαν «

Πηγή Τι είναι πραγματικά ένας ζωντανός άνθρωπος