25 March, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 22)

Οι Γερμανοί εφάρμοσαν ένα προμελετημένο σχέδιο προκειμένου να κάμψουν το ηθικό του ελληνικού πληθυσμού (κάτι που βέβαια δεν κατάφεραν): την θεωρία των αντιποίνων, με βάση την οποία για κάθε απώλεια δικών τους σε μια μάχη ή σε ενέδρα των ανταρτών πυρπολούσαν τα πλησιέστερα χωριά. 1170 ήταν τα χωριά που έκαψαν σε όλη την
επικράτεια, όπως φαίνονται στον παραπάνω χάρτη, με τις κόκκινες κουκκίδες.
 Οι ψυχροί αριθμοί είναι ανίκανοι να δείξουν τη φρίκη, βοηθούσης όμως της φαντασίας, και με την ανθρώπινη ευαισθησία, οι αριθμοί συντελούν στο να προσπαθήσουμε να συλλάβουμε ίσως το μέγεθος του ολέθρου:

Δήμος Αγίου Δημητρίου νομού Ιωαννίνων, Μουσιωτίτσα. 25 Ιουλίου 1943, 153 νεκροί (άντρες και γυναικόπαιδα, με ανείπωτα βασανιστήρια).

Δήμος Αγριάς νομού Μαγνησίας, Δράκεια. 18 Δεκεμβρίου 1943, 118 νεκροί ( όλοι οι άντρες του χωριού, εκτελεσμένοι με πυροβολισμό εξ επαφής πίσω στο κεφάλι).

Δήμος Νέας Αγχιάλου, νομού Μαγνησίας. Τον Απρίλιο του 1943, οι Ιταλοί με διαταγή του διοικητή (κομαντάντ) Βόλου, πυρπολούν ολοσχερώς το χωριό, καταστρέφοντας ακόμη και το εξατάξιο δημοτικό σχολείο που ήταν δωρεά του Συγγρού από το 1910. Από τα 700 σπίτια του χωριού, τα 650 έγιναν στάχτη.

Δήμος Αετού, νομού Μεσσηνίας. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1943, δυο γερμανικές διμοιρίες πυρπολούν τον Αετό και εκτελούν 700 άοπλους αγρότες.

Δήμος Αιγίου, νομού Αχαΐας, Φτέρη. Το Δεκέμβριο του 1943, οι Γερμανοί καίνε ολοσχερώς το χωριό, και εξοντώνουν τον ανδρικό πληθυσμό.

Δήμος Αμφίπολης νομού Σερρών, Νέα Κερδύλλια. Στις 17 Οκτωβρίου 1941, οι Γερμανοί επιλέγουν δυο τόπους θυσίας, και μακελεύουν άντρες και κάπως μεγαλωμένα παιδιά. Στη συνέχεια, αφήνουν τους γέρους να θάψουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους, καπνίζοντας ένα τσιγάρο… Απολογισμός: 250 νεκροί.

Δήμος Άμφισσας νομού Φωκίδας, Προσήλιο και Αγία Ευθυμία. Στις 26 Οκτωβρίου 1942, το χωριό Προσήλιο (Σεγδίτσα) υφίσταται ξεριζωμό και ολοκαύτωμα. Το χωριό Αγία Ευθυμία έγινε λαμπάδα τη Μεγάλη Παρασκευή του 1943, με συνολικό αριθμό νεκρών κατά τη διάρκεια της Κατοχής 120.

Δήμος Ανατολικού Σελίνου νομού Χανίων, Σούγια. Μονή, Λιβαδάς και Κουστογέρακο, τρία χωριά αληθινές αετοφωλιές σε μια κακοτράχαλη πλαγιά της Μαδάρας, λόγω της σκληρής αντίστασης που προβάλλουν, σφαγιάζονται και κατακαίγονται.

Δήμος Ανωγείων νομού Ρεθύμνου, Ανώγεια. Επί 24 ημέρες, από τις 13 Αυγούστου μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου 1944, οι Γερμανοί λεηλατούσαν, έσφαζαν, έκαιγαν. Σημειωτέον ότι τα Ανώγεια υπέστησαν δυο ολοκαυτώματα από τους Τούρκους, το 1822 και το 1867.

Δήμος Βερμίου νομού Κοζάνης, Μεσόβουνο και Πύργοι. Στις 27 Απριλίου 1944, Γερμανικά Ες-Ες με Ιταλούς και επίορκους Έλληνες δωσίλογους, εισβάλλουν στο Μεσόβουνο (στο οποίο είχαν εισβάλλει ξανά στις 23 Οκτωβρίου 1943, μακελεύοντας 157 άντρες) και βιάζουν, σφάζουν, καίνε 520 ανθρώπους, απαγορεύοντας ακόμη και την ταφή των πτωμάτων.

Δήμος Βιάννου νομού Ηρακλείου, Άγιος Βασίλειος, Αμιρά, Άνω Βιάννος, Βάχος, Έμπαρος, Καλάμι, Κάτω Βιάννος,Κάτω Σύμη, Κεφαλοβρύσι, Πεύκος, Συκολόγος, Χονδρός. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1943 οι Γερμανοί λεηλατούν όλα αυτά τα χωριά και εκτελούν 461 Έλληνες πατριώτες. Σημειώνονται ασύλληπτες θηριωδίες, όπως ξεκοιλιασμοί εγκύων γυναικών.

Δήμος Βουκολίων νομού Χανίων, Κακόπετρος. Οι Γερμανοί όλη τη διάρκεια της Κατοχής με αποκορύφωμα τις 28 Αυγούστου 1944, βασανίζουν, δολοφονούν, καταστρέφουν.

Δήμος Γαλαξιδίου νομού Φωκίδας, Βουνιχώρα. Στις 10 Απριλίου 1943, υφίσταται γενικό ολοκαύτωμα, με μαρτύρια και εκτέλεση κατοίκων.

Δήμος Γραβιάς νομού Φωκίδος, Καλοσκοπή. Το Πάσχα και τον Αύγουστο του 1944, ολοκαύτωμα και εκτελέσεις.

Δήμος Διστόμου νομού Βοιωτίας, Δίστομο. Στις 10 Ιουνίου 1944 πρωί-πρωί, οι Γερμανοί μεταμφιεσμένοι σε μαυραγορίτες, εισβάλλουν πυροβολώντας αδιάκριτα ζώα, παιδιά και ενήλικες. Συλλαμβάνουν 12 παλικάρια που θερίζανε τα χωράφια τους. Ρωτάνε τον παπά του χωριού και τον πρόεδρο αν υπάρχουν αντάρτες κρυμμένοι στο χωριό, και παίρνουν αρνητική απάντηση. Ζητούν τρόφιμα και οι Διστομίτες τους φέρνουν ό,τι καλύτερο έχουν, με ελπίδα να απελευθερωθούν τα παλικάρια. Σε λίγο οι Γερμανοί ξεκινούν για το Στείρι. Πέφτουν σε ενέδρα που είχαν στήσει οι αντάρτες, γίνεται μάχη, και σκοτώνονται αρκετοί Γερμανοί. Επιστρέφουν στο Δίστομο, όπου ξεκινούν μια άνευ προηγουμένου σφαγή. Εξαφανίζουν κάθε ίχνος ζωής, αφού αποκεφαλίσουν τον παπά, λογχίσουν μωρά στις κούνιες τους, βιάσουν γυναίκες και κόψουν τους μαστούς τους. 218 άμαχοι νεκροί μέσα σε δυο ώρες.

Δήμος Δοξάτου νομού Δράμας, Δοξάτο. Αφού υπέστη καθολική σφαγή από τους Βούλγαρους στις 30 Ιουνίου 1913, υφίσταται και από τους Γερμανούς ολοκαύτωμα. Η πόλη της Δράμας στις 29 Σεπτεμβρίου 1941 υφίσταται μαζική σφαγή. Επίσης και το χωριό Χωριστή (πρώην Τσατάλτζα).

Δήμος Ελείου Προνών νομού Κεφαλληνίας, Αγρίνια. Στις 10 Ιουνίου 1944 οι Γερμανοί εκτελούν και κατακαίουν.

Δήμος Ζαρού νομού Ηρακλείου, Βορίζια. Αύγουστος του 1943 μαζικό ολοκαύτωμα και ισοπέδωση.

Δήμος Θεραπνών νομού Λακωνίας, Άγιοι Ανάργυροι, Ζούπαινα. 5 Ιουνίου 1044, σφαγή και ολοκαύτωμα.

Δήμος Ιεράπετρας νομού Λασιθίου, Ρίζα, Γδόχια, Μουρνιές, Μύθοι, Μύρτος. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1943, οι Γερμανοί κηρύσσουν όλη την περιοχή «νεκρή ζώνη» με γενικό αφανισμό. Αναφέρεται κι εκεί ξεκοίλιασμα εγκύου γυναικός.

Δήμος Καλαβρύτων νομού Αχαΐας, Καλάβρυτα, Ρογοί, Κερπινή, Άνω και κάτω Ζαχλωρού, Σκεπαστό, Πριόλιθος, Ι. Μ. Αγίας Λαύρας, Ι. Μ. Μεγάλου Σπηλαίου. 13 Δεκεμβρίου 1943, μνημειώδης θηριωδία με γενική σφαγή και ολοκαύτωμα.

Δήμος Καντάνου νομού Χανίων, Κάντανος, Φλώρια. 3 Ιουνίου 1941 η Κάντανος ισοπεδώνεται «για να μην οικοδομηθεί ξανά ποτέ»!


Δήμος Κάρλας νομού Μαγνησίας, Ριζόμυλος, Κερασιά. Κανονιοβολήθηκαν και εξολοθρεύτηκαν.

Δήμος Κεντρικού Ζαγορίου νομού Ιωαννίνων, Ασπράγγελοι, Ελάτη, Μανασής, Καλουτάς, Μεσοβούνι. Ολοσχερές ολοκαύτωμα.

Δήμος Κλεισούρας νομού Καστοριάς: στις 5 Απριλίου 1944 ανθρωποσφαγή 280 μαρτύρων και πυρπόληση.

Κοινότητα Κομμένου νομού Άρτας. 16 Αυγούστου 1943, γενική σφαγή πληθυσμού με βασανισμούς και ολοκαύτωμα, νεκροί 317 γέροι, νέοι, βρέφη. Ξεκληρισμοί ολόκληρων οικογενειών.

Δήμος Κουρητών νομού Ρεθύμνου, Λοχριά. Από τον δεκαπενταύγουστο του 1943 αρχίζουν σφαγές, με αποτέλεσμα βιβλική καταστροφή.

Δήμος Κρουσώνα νομού Ηρακλείου, Σάρχος. Αφανισμός.

Δήμος Λάμπης νομού Ρεθύμνου, Σακτούρια και Κρύα Βρύση. Ομοίως.

Δήμος Λεβιδίου νομού Αρκαδίας, Βλαχέρνα. 19 Ιουλίου 1944, ολοκαύτωμα.

Κοινότητα Λεχόβου νομού Φλώρινας, Λέχοβο πυρπολημένο και λεηλατημένο ολοσχερώς.

Δήμος Λιδωρικίου νομού Φωκίδας, Λιδωρίκι στις 29 Αυγούστου 1944 ολοκαύτωμα.

Δήμος Μουσούρων νομού Χανίων, Σκινές. Το καλοκαίρι του 1941, δαντική κόλαση.

Δήμος Μηθύμνης νομού Χανίων, Μαλάθυρος. Στις 28 Αυγούστου 1944, μαζική εκτέλεση 60 πατριωτών.

Δήμος Νίκαιας νομού Αττικής. Στις 17 Αυγούστου 1944 το Μπλόκο της Κοκκινιάς, όπου οι Γερμανοί με Έλληνες δωσίλογους «γερμανοτσολιάδες» κάνουν βασανισμούς και μαζικές εκτελέσεις.

Δήμος Παραμυθιάς νομού Θεσπρωτίας: στις 27 Σεπτεμβρίου 1943 οι Γερμανοί με τη βοήθεια των Τσάμηδων εκτελούν 49 προκρίτους.

Δήμος Παρνασσού νομού Φωκίδας, Επτάλοφος (ή πάνω Αγόριανη), και Λιλαία. 8 Οκτωβρίου 1943, ολοκαύτωμα.

Δήμος Περάματος νομού Ιωαννίνων, Λιγκιάδες. Στις 3 Οκτώβρη 1943, ανελέητη εξόντωση του γενικού πληθυσμού.

Δήμος Περάσματος νομού Φλώρινας, Δροσοπηγή (πρώην Μπελκαμένη). Στις 4 Απριλίου 1944, ολοκαύτωμα.

Δήμος Ποταμιάς νομού Λάρισας, Δομένικο. Στις 16 Φεβρουαρίου 1943, οι Ιταλοί προσπαθώντας να εκδικηθούν την ήττα τους από τον ελληνικό στρατό στα βουνά της Αλβανίας, εκτελούν μαζικά αόπλους και κάνουν ολοκαύτωμα.

Δήμος Σερβίων νομού Κοζάνης, Σέρβια. Οκτώβρης του 1944, ολοκληρωτικό ολοκαύτωμα.

Δήμος Συβρίτου νομού Ρεθύμνου, Άνω Μέρος, Γερακάρι, Βρύσες Αμαρίου. 22 Αυγούστου 1944, ολοκαύτωμα. Και τα εξής χωριά του Κέντρους: Βρύσες, Καρδάκι, Σμιλές, Γουργούθι.

Δήμος Τριταίας νομού Αχαΐας, Ερυμάνθεια: 27 Ιουλίου 1943, καθολικό ολοκαύτωμα.

Κοινότητα Τσαριτσάνης νομού Λάρισας: 20 Αυγούστου 1944, ομοίως.

Δήμος Τυλίσου νομού Ηρακλείου, Δαμάστα: 21 Αυγούστου 1944, μαζική εκτέλεση 30 επίλεκτων παλικαριών.

Δήμος Τυμπακίου νομού Ηρακλείου, Τυμπάκι, Καμάρες, Μαγαρικάρι: ολοσχερής καταστροφή την περίοδο 1941-1944.

Κοινότητα Τυμφρηστού νομού Φθιώτιδας: 30 Οκτωβρίου με 11 Νοεμβρίου 1943, τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής εξαπολύουν εκκαθαριστική επιχείρηση στην περιοχή, με οικτρούς βασανισμούς, εκτελέσεις, πυρπόληση.

Δήμος Υπάτης νομού Φθιώτιδας: στις 17 Ιουνίου 1944, οι Γερμανοί μετατρέπουν την όμορφη Υπάτη σε ερείπια που καπνίζουν, αφού εκτελέσουν αλύπητα τον πληθυσμό.

Δήμος Χορτιάτη νομού Θεσσαλονίκης: στις 2 Σεπτεμβρίου 1044, Γερμανοί και ταγματασφαλίτες εισβάλλουν στον μαρτυρικό Χορτιάτη και βιάζουν, βασανίζουν, δολοφονούν 149 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων και αβάπτιστα βρέφη. Στη συνέχεια βάζουν φωτιά.

Κατάλογος με τα επίσημα αναγνωρισμένα μαρτυρικά χωριά και πόλεις.


Κρήτη

Άγιος Βασίλειος Βιάννου
Αμιράς Ηρακλείου
Άνω Βιάννος Ηρακλείου
Άνω Μέρος Ρεθύμνου
Ανώγεια Ρεθύμνου
Βαχός Ηρακλείου
Βορίζια Ηρακλείου
Βρύσες Αμαρίου Ρεθύμνου
Γδόχια Λασιθίου
Γερακάρι Ρεθύμνου
Δαμάστα Ηρακλείου
Έμπαρος Ηρακλείου
Κακόπετρος Χανίων
Καλάμι Ηρακλείου
Καλή Συκιά Ρεθύμνου
Καμάρες Ηρακλείου
Κάνδανος Χανίων
Κάτω Βιάννος Ηρακλείου
Κάτω Σύμη Ηρακλείου
Κεφαλοβρύσι Ηρακλείου
Κοξαρέ Ρεθύμνου
Κρύα Βρύση Ρεθύμνου
Λόχρια Ρεθύμνου
Μαλάθυρος Χανίων
Μαγαρικάρι Ηρακλείου
Μουρνιές Λασιθίου
Μύρτος Λασιθίου
Πεύκος Ηρακλείου
Ρίζα Λασιθίου
Σαχτούρια Ρεθύμνου
Σάρχος Ηρακλείου
Σκινέ Χανίων
Σούγια Χανίων
Συκολόγος Ηρακλείου
Τυμπάκι Ηρακλείου
Χόνδρος Ηρακλείου

Ήπειρος και Επτάνησα

Αηδονοχώρι Ιωαννίνων
Αργίνια Κεφαλονιάς
Ασπράγγελοι Ιωαννίνων
Γρεβενίτι Ιωαννίνων
Δόλιανη Ιωαννίνων
Ελάτη Ιωαννίνων
Καβαλλάρι Ιωαννίνων
Καλουτάς Ιωαννίνων
Καταρράκτης Άρτας
Κομμένο Άρτας
Καταρράκτης Ιωαννίνων
Λιγκιάδες Ιωαννίνων
Μακρίνο Ιωαννίνων
Μανασσής Ιωαννίνων
Μεσοβούνι Ιωαννίνων
Κεφαλόβρυσο Ιωαννίνων
Μουσιωτίτσα Ιωαννίνων
Παραμυθιά Θεσπρωτίας
Ροδάκινο Άρτας
Τρίστενο Ιωαννίνων
Φλαμπουράρι Ιωαννίνων

Στερεά Ελλάδα

Αγία Ευθυμία Φωκίδας
Βουνιχώρα Φωκίδας
Δίστομο Βοιωτίας
Επτάλοφος Φωκίδας
Καλάμι Βοιωτίας
Καλοσκοπή Φωκίδας
Λιδωρίκι Φωκίδας
Λιλαία Φωκίδας
Μαυρολιθάρι Φωκίδας
Νίκαια Αττικής
Προσήλιο Φωκίδας
Τυμφρηστός Φθιώτιδας
Υπάτη Φθιώτιδας

Μακεδονία

Αμπελόφυτο Κιλκίς
Δοξάτο Δράμας
Δράμα
Δροσοπηγή Φλώρινας
Ελευθεροχώρι Πέλλας
Θεσσαλονίκη
Καταφύγιο Κοζάνης
Κλεισούρα Καστοριάς
Κλειστό Κιλκίς
Κορμίστα Σερρών
Κυδωνιά Κιλκίς
Κύργια Δράμας
Κωσταράζι Καστοριάς
Λέχοβο Φλώρινας
Μεσόβουνο Κοζάνης
Νέα Κερδύλια Σερρών
Προσοτσάνη Δράμας
Πύργοι Κοζάνης
Σέρβια Κοζάνης
Σιδηρόνερο Δράμας
Τρία Έλατα Πέλλας
Χορτιάτης Θεσσαλονίκης
Χωριστή Δράμας

Πελοπόννησος

Άγιοι Ανάργυροι Λακωνίας
Αετός Μεσσηνίας
Βλαχέρνα Αρκαδίας
Ερυμάνθεια Αχαΐας
Καλάβρυτα
Κερπινή Αχαΐας
Λίμνες Αργολίδας
Πτέρη Αχαΐας
Ρογοί Αχαΐας

Θεσσαλία

Δομένικο Λάρισας
Τσαρίτσανη Λάρισας
Κερασιά Μαγνησίας
Κουτσούφλιανη Τρικάλων
Νέα Αγχίαλος Μαγνησίας
Ριζόμυλος Μαγνησίας
Δράκεια Μαγνησίας

Πηγή Τα χωριά που έκαψαν οι Γερμανοί με τους ντόπιους συνεργάτες τους

Ο πρώην επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου μπαίνει φυλακή. Πρώην τραπεζίτης, πρώην Υπουργός και πρώην αντιπρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος (αδελφού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας). Σίγουρα, δεν διαθέτει το προφίλ αυτών που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε να τιμωρούνται. Και όμως, μετά από αγώνα ετών, ένα κίνημα στην Ισπανία πέτυχε την καταδίκη του και
μάλιστα χωρίς την δυνατότητα αναστολής.


Ο λόγος για τον Rodrigo Rato που θα περάσει τα επόμενα τέσσερα χρόνια της ζωής του στην φυλακή. Μαζί του θα βρεθούν άλλα 64 διεφθαρμένα στελέχη της τράπεζας Bankia.

Η μεγάλη αυτή νίκη οφείλεται σε μία οργάνωση γνωστή και ως Xnet, που ιδρύθηκε από την Simona Levi. Το κίνημά ονομάστηκε «Ειρηνικό αντάρτικό» και τα μέλη του πάλεψαν για την διαφάνεια και την δυνατότητα των ίδιων των πολιτών να συμμετέχουν στην νομοθετική εξουσία. Οι έντονες πιέσεις που άσκησαν είχαν σαν αποτέλεσμα την τιμωρία των ενόχων σε μία εποχή που έχουμε συνηθίσει στην ασυλία τους.

Η ιστορία θυμίζει λίγο από Ελλάδα. Η ραγδαία αύξηση της ανεργίας και η συνακόλουθη επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των Ισπανών, έδωσε το πρόσχημα στο κράτος να παράσχει δισεκατομμύρια στις τράπεζες με σκοπό να μειώσει τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, η κρίση συνέχισε να βαθαίνει.

Το 2010 μετά από την συγχώνευση εφτά μικρότερων αλλά ιδιαίτερα χρεωμένων τραπεζών ιδρύθηκε η τράπεζα Bankia. Τα κόκκινα δάνεια φορτώθηκαν σε μια τράπεζα που δημιουργήθηκε ειδικά γι αυτό το σκοπό και η οποία πέρασε στον έλεγχο του κράτους. Αντίθετα, η υγιής Bankia, που αποτελούσε εκείνη την στιγμή την τέταρτη μεγαλύτερη τράπεζα στην Ισπανία, θα έβγαινε προς πώληση. Ωστόσο, οι επενδυτές και τα οικονομικά ιδρύματα έδειξαν ελάχιστο ενδιαφέρον με αποτέλεσμα, οι μετοχές να πουληθούν κυρίως σε 360.000 μικροκαταθέτες.

Αν και η Bankia ανακοίνωσε κέρδη 328 εκατομμυρίων ευρώ, δύο εβδομάδες μετά, ο Rato παραιτήθηκε. Έναν χρόνο αργότερα η Bankia είχε χρέη 19 δις ευρώ. Το Ισπανικό κράτος ανέλαβε και πάλι να διασώσει την Bianka, προχωρώντας σε εκ νέου ανακεφαλαιοποίησή της ύψους 23 δις ευρώ. Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό. Σχεδόν όλοι οι μικροεπενδυτές της τράπεζας, κατέληξαν να χάσουν τα περισσότερα από τα χρήματά τους, μια ζημιά που εκτιμάται περίπου στα 2 δις ευρώ. Η τεράστια αυτή ανατροπή στην κατάσταση της τράπεζας δημιούργησε μεγάλες υποψίες.

Η οργάνωση Xnet, βγήκε μπροστά θέτοντας δύο βασικά ζητήματα προς διερεύνηση:

Το πρώτο ήταν ότι η δραματική κατάρρευση της τιμής της μετοχής της Bankia μέσα σε μόλις δύο χρόνια, σήμαινε ότι πολύ πιθανόν κάποιος να απέκρυψε την πραγματική κατάσταση της τράπεζας, προκειμένου να πειστούν οι μικροκαταθέτες να αγοράσουν τις μετοχές της.

Το δεύτερο λογικό επιχείρημα ήταν πως αν μόνο η τράπεζα Bankia απορρόφησε το ένα έβδομο του συνολικού ποσού που δόθηκε σε ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών, οι μάνατζερ της τράπεζας θα πρέπει να είχαν τουλάχιστον κάποιες ενδείξεις ότι κάτι δεν πάει καλά.

Η Levi δήλωσε στο Nation ότι το μόνο που ήθελε πραγματικά να ρωτήσει ήταν το «γιατί». Μια ερώτηση που έκανε από παιδί. Έτσι, σε μια τεράστια διαδήλωση ενάντια στην λιτότητα, που έλαβε χώρα στην Βαρκελώνη στο 2012, η Levi πήρε το μικρόφωνο και ανακοίνωσε την δημιουργία μιας οργάνωσης με το όνομα 15MpaRatoπου σκοπό είχε να ερευνήσει την κατάρρευση της Bianka. Στη συνέχεια, αφού ζήτησε την συμμετοχή όλου του κόσμου έθεσε ένα πενταετές πλάνο, όπου μέχρι το 2017 ο Rato θα οδηγείτο στη φυλακή.

Αρχικά, σε συνεργασία με δικηγόρους εντόπισαν έναν αξιόλογο αριθμό από μικροκαταθέτες που θεωρούσαν ότι έχουν εξαπατηθεί. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Εκατοντάδες πολίτες κατέθεσαν πληροφορίες οι οποίες στη συνέχεια αξιοποιήθηκαν από δικηγόρους και δημοσιογράφους.

Μάλιστα, δημιούργησαν ένα εργαλείο στα πρότυπα του wikileaks, μέσα από το οποίο απλοί πολίτες μπορούσαν να καταθέτουν πληροφορίες, διατηρώντας συνάμα την ανωνυμία τους μέσα από δίκτυο Tor. Έτσι, πριν συμπληρωθεί ο πρώτος χρόνος από το πενταετές πλάνο, είχαν συγκεντρωθεί περισσότερες από 4000 διαρροές και αποδείξεις. Ακολούθησαν άλλες 8000 διαρροές και αποδείξεις για μια από τις επτά μεγαλύτερες τράπεζες από τις οποίες σχηματίστηκε η Bankia.

Μέσα από αυτά τα μηνύματα, αποδείχτηκε ότι τα στελέχη της τράπεζας χρησιμοποίησαν εταιρικές πιστωτικές κάρτες, ξοδεύοντας 15 εκατομμύρια ευρώ από τα χρήματα της τράπεζας για αγαθά πολυτελείας κ.α. Ο ίδιος ο Rodrigo Rato, πραγματοποίησε 159 συναλλαγές ξοδεύοντας σχεδόν 100.000 ευρώ σε αλκοόλ, παπούτσια, εστιατόρια κ.α.

Τα μηνύματα δεν αποκαλύπτουν μονάχα προσωπική απληστία, αλλά ταυτόχρονα πολιτικές χάρες, δάνεια και δωροδοκίες. Μάλιστα, 86 άτομα από το κύριο πολιτικό κόμμα και συνδικάτο βρέθηκαν στο μισθολόγιο της τράπεζας.

Οι κινήσεις της Xnet έδρασαν ως καταλύτης για να έρθουν και άλλες υποθέσεις διαφθοράς στο προσκήνιο.

Ο Rato και ένα ακόμη στέλεχος αναγκάστηκαν να βάλουν την προσωπική τους περιουσία ως εγγύηση, ενώ ο ίδιος κλήθηκε να πληρώσει επιπλέον εγγύηση τριών εκατομμυρίων ευρώ. Η παραίτηση του από το Λαϊκό κόμμα ήταν αναμενόμενη.

Αυτό που σίγουρα δεν ήταν αναμενόμενο αλλά κεκτημένο ενός κινήματος απλών πολιτών ήταν ότι στις 16 Απριλίου 2015 ο Rato συνελήφθη για απάτη, ξέπλυμα χρήματος και άλλα κακουργήματα. Επιπλέον, η τράπεζα Bankia στην προσπάθεια της να αποφύγει τα χειρότερα ανακοίνωσε ότι θα προχωρούσε στην χρηματοδότηση των χιλιάδων καταθετών που έχασαν τα χρήματά τους. Μέχρι το 2016 επέστρεψε 1.2 δις ευρώ από τα 2 δις που έχασαν οι μικροκαταθέτες.

Αυτή ήταν η ιστορία μιας συλλογικότητας που οργάνωσε τους ανθρώπους ενάντια σε μια τεράστια τράπεζα, στον καιρό του ίντερνετ και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης…

Όχι κι άσχημα. Αν σκεφτεί κανείς ότι σε μια άλλη χώρα της Μεσογείου οι μικρο-ομολογιούχοι δεν αποζημιώθηκαν ποτέ, και αυτοί που τους πήραν τα λεφτά κυκλοφορούν ακόμα ελεύθεροι…


Πηγή Το κίνημα που έβαλε φυλακή τον πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ

Δεν συμβαίνει συχνά, μια μη αγγλόφωνη τηλεοπτική παραγωγή να δημιουργεί γύρω της τόση συζήτηση –και να το αξίζει στο έπακρο. Η ισπανική σειρά Casa de Papel, που κατά λέξη σημαίνει «Σπίτι από Χαρτί» (στα ελληνικά αποδόθηκε ως Η Τέλεια Ληστεία), του Άλεξ Πίνα, συγκεντρώνει
εδώ κι ένα χρόνο εκατομμύρια βλέμματα στην προσπάθεια οχτώ ληστών και του Καθηγητή να φύγουν από το Νομισματοκοπείο της Μαδρίτης με φρεσκοτυπωμένα 2,4 δισ. ευρώ – «χωρίς να κλέψουν κανέναν».


Οι εμφύλιοι των φτωχών –είτε ξεσπούν «αυθόρμητα», είτε υποκινούνται, είτε αποτελούν «εκτροπές» από τη σύγκρουση με την εξουσία των πλουσίων– είναι ο κοινός παρονομαστής στα επεισόδια μοριακού φασισμού, φασισμού της καθημερινότητας, αυτής της τελευταίας δεκαετίας μιας άλλης ληστείας: της διαχείρισης της κρίσης στην Ελλάδα.


Η πολιτική αλληγορία γίνεται γρήγορα εμφανής: Το κριτήριο με το

οποίο ο Καθηγητής επιλέγει τους οχτώ («να μην έχουν να χάσουν τίποτα»)· οι μάσκες Νταλί που φορούν οι ίδιοι, και που παραπέμπουν ευθέως στο V for Vendetta· οι κόκκινες φόρμες τους, το “Bella Ciao” το βράδυ πριν από τη ληστεία και οι αναφορές στην Αντίσταση κατά του Φράνκο· η αντιπαράθεση με την αστυνομία και η παρατήρηση σε βάθος της επιστημονικο-τεχνικής διάστασης της καταστολής· ο συνδυασμός διαπραγμάτευσης και επιβολής κι από τις δυο μεριές, και η σαφής πρόθεση των ληστών να ασκήσουν την ελάχιστη βία ώστε να κερδίσουν την κοινή γνώμη, «όπως οι Αγανακτισμένοι της Πουέρτα ντελ Σολ». Όλα δείχνουν πως η ληστεία στο Νομισματοκοπείο –στο Σπίτι με το «Χαρτί»– δεν είναι μια οποιαδήποτε: είναι πολιτική με άλλα μέσα.

Υπάρχει μια ακόμα διάσταση με πολιτικό ενδιαφέρον: η οξυδερκής ματιά του Casa de Papel στις εσωτερικές συγκρούσεις της ομάδας των ληστών-επαναστατών. Χάνει κανείς το μέτρημα πόσες φορές ένας ή περισσότερες στρέφουν τα όπλα προς αλλήλους, σε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς. Πόσες φορές γίνονται όλοι τους «αδύναμοι κρίκοι». Πόσες φορές εναλλάσσονται στους ρόλους θύτη και θύματος, θέτοντας σε κίνδυνο –λόγω κακών χειρισμών της στιγμής ή λόγω προσωπικής ιδιοσυγκρασίας– ένα σχέδιο ετοιμασμένο χρόνια πριν.

Το μήνυμα είναι σαφές: αυτές και αυτοί που βρίσκονται στο στόχαστρο της εξουσίας, οι ίδιες και οι ίδιοι «που δεν έχουν τίποτα να χάσουν», δεν ενοποιούνται αναγκαστικά λόγω των συνθηκών στις οποίες ζουν – του εγκλεισμού ή της απόλυτης έλλειψης μέλλοντος, αν το σχέδιο αποτύχει. Δεν αρκεί για να τους ενώσει το βίωμα μιας ζωής χωρίς προοπτική. Στην πράξη συμβαίνει το αντίθετο: η πίεση, ο κίνδυνος, οι απειλές, επιδρούν πάνω τους «ιδεολογικά», ορίζουν τις πράξεις και τις σχέσεις τους. Επιδρούν διαιρετικά: οι μικροί και οι μεγαλύτεροι πόλεμοι που στήνουν στην καθημερινότητά τους –οι εμφύλιες συγκρούσεις των φτωχών–, η βολιδοσκόπηση των «αδύναμων κρίκων» και το «διαίρει και βασίλευε», ενώ έχουν προβλεφθεί πρώτα από τους ίδιους, γίνονται, εν γνώσει ή εν αγνοία της εξουσίας, στοιχεία που ευνοούν τον δικό της αγώνα εναντίον τους.

Οι εμφύλιοι των φτωχών –είτε ξεσπούν «αυθόρμητα», είτε υποκινούνται, είτε αποτελούν «εκτροπές» από τη σύγκρουση με την εξουσία των πλουσίων– είναι ο κοινός παρονομαστής στα επεισόδια μοριακού φασισμού, φασισμού της καθημερινότητας, αυτής της τελευταίας δεκαετίας μιας άλλης ληστείας: της διαχείρισης της κρίσης στην Ελλάδα. Σε ένα από τα επεισόδια καθημερινού φασισμού δολοφονήθηκε ο Ζακ Κωστόπουλος. Δεν συνέβη γιατί ήταν γενικά «διαφορετικός». Ο Κωστόπουλος πρώτα χτυπήθηκε μέχρι θανάτου ως φτωχός, που θεωρήθηκε απειλή για την Ιδιοκτησία. Έπειτα, μετά τη δολοφονία του, ο ίδιος διαπομπεύτηκε ως «περιθωριακός», ομοφυλόφιλος και τοξικοεξαρτημένος – άρα ως εξ ορισμού «περιττός».

Το πρώτο, το θανατηφόρο λιντσάρισμα του Κωστόπουλου, ήταν η «ενστικτώδης» αντίδραση, εν μέσω απάθειας, μιας αγέλης με φασιστική νοοτροπία (κι ενίοτε με φασιστικές πολιτικές διασυνδέσεις), που βεβαίωσε τη δύναμή της πάνω στον φτωχό· για δράστες και άπραγους μπροστά στο φόνο, Ιδιοκτησία και Δημόσια Τάξη θριάμβευσαν ως Αγία Τριάδα (μαζί με το Έθνος των νοικοκυραίων τηλεθεατών του ΣΚΑΪ) πάνω σε έναν άνθρωπο που ζητούσε «βοήθεια». Όσο για το δεύτερο, το επικοινωνιακό λιντσάρισμα του ανθρώπου αυτού, επρόκειτο από διάφορες απόψεις για άσκηση προληπτικής αντι-εξέγερσης. Προληπτικής, γιατί στην Αθήνα δεν είχαμε, προφανώς, εξέγερση. Αντι-εξέγερσης, ωστόσο, με βάση το γνώριμο ρεπερτόριο: Την ταύτιση «κεντρώων» και «ακραίων» πάνω στη βία επί των φτωχών, με σκοπό την υπεράσπιση της ιδιοκτησίας. Την αντιστροφή των σχέσεων εξουσίας, των ρόλων θύματος και θύτη. Τη μιντιακή μετατροπή του δολοφονημένου σε σκιάχτρο για τον «μέσο» φιλήσυχο ιδιοκτήτη και «κανονικό». Τη στοχοποίηση όσων, όπως ο Κωστόπουλος, θεωρούνται «περιττοί» ή επικίνδυνοι για τους ιδιοκτήτες και τους φασίστες – ένστολους και μη.

Όχι, οι ομοφυλόφιλοι, οι χρήστες ναρκωτικών ή οι μετανάστες του γνωστού άθλιου γκάλοπ του ΣΚΑΪ δεν είναι γενικώς, λόγω της κοινωνικής τους θέσης, το «επαναστατικό υποκείμενο»: δεν είναι οι «διαφορετικοί», γενικώς, ο στόχος της προληπτικής αντι-εξέγερσης. Τους φτωχούς (ομοφυλόφιλους ή μη, μετανάστες και ντόπιους, εξαρτημένους ή όχι), «αυτούς που δεν έχουν τίποτα να χάσουν»: αυτούς βάζει στόχο η αντι-εξέγερση προληπτικά. Δέκα χρόνια μετά το θαυμάσιο 2008, ακριβώς γιατί σήμερα όλοι αυτοί έχουν ακόμα λιγότερα να χάσουν, είναι αυτές και αυτοί με τους περισσότερους λόγους να εξεγερθούν.

Η προληπτική αντι-εξέγερση, ο κοινωνικός εκφασισμός –«αυθόρμητος», κομματικά οργανωμένος ακροδεξιός ή φιλελεύθερα-μιντιακά καθοδηγούμενος–, εδώ και μια δεκαετία, στην κρίση που συνεχίζεται, είναι το εν εξελίξει «Σχέδιο Β» του αστισμού. Η προληπτική αντι-εξέγερση, ο κοινωνικός εκφασισμός, είναι μια διαδικασία αυτόνομη· έχει τους χρόνους και τη δική της λογική. Εξίσου καταφανώς, όμως, είναι μια διαδικασία παράλληλη, «συμβατή» και συμπληρωματική με το «Σχέδιο Α»: με την αντικοινωνική ληστεία που κατ’ ευφημισμόν αποκαλούμε «διαχείριση της κρίσης», στη μνημονιακή ή την «μετα-προγραμματική» της εκδοχή.

Όχι, ο κοινωνικός εκφασισμός, και ιδιαίτερα η διεθνώς ανερχόμενη Ακροδεξιά, το πολιτικό-οργανωτικό σκέλος του «Σχεδίου Β», δεν σημαίνει γενικώς «την επιστροφή των παθών στην πολιτική» μέσα στην κρίση, όπως το βλέπει μια φιλελεύθερη αριστερή προσέγγιση. Στη «σοβαρή» ή την εγκληματική τους εκδοχή, ο κοινωνικός εκφασισμός και η πολιτική Ακροδεξιά είναι η απενοχοποίηση των παθών που δεν ενοχλούν τα τοτέμ του αστισμού: το Έθνος, τη Δημόσια Τάξη, την Ιδιοκτησία. Είναι η καθημερινή αποθέωση του κοινωνικού δαρβινισμού: μια διαρκής εκτροπή των αντιστάσεων και των παθών ενάντια στον δαρβινικό νεοφιλελευθερισμό της κρίσης. Ο φασισμός της καθημερινότητας είναι η οργανωμένη εξώθηση των ηττημένων της κρίσης σε «εμφύλιο» μεταξύ τους – ακριβώς τη στιγμή που «δεν έχουν τίποτα να χάσουν», αν επαναστατήσουν ενάντια στους ευνοούμενους του Σχεδίου Α.


Από το editorial του Marginalia ηλεκτρονικού περιοδικού κριτικής για το βιβλίο, τον πολιτισμό και την πολιτική

Απέναντι Όχθη

Πηγή Η τέλεια ληστεία

Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ από το από το 1961 έως το 1971, η Monsanto παρήγαγε 12 εκατομμύρια γαλόνια Agent Orange, μαζί με άλλα χημικά πολέμου για τον αμερικανικό στρατό. Κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, μια περιοχή περίπου το ¼ του Βιετνάμ μολύνθηκε από τα χημικά και καταστράφηκε το φυσικό περιβάλλον της. Επιπλέον, πάνω από 3 εκατομμύρια Βιετναμέζοι εκτέθηκαν στη χημική ουσία και στο παραπροϊόν της, τη διοξίνη. Η διοξίνη, ένα εξαιρετικά τοξικό στοιχείο του Agent Orange, έχει συνδεθεί με σημαντικά προβλήματα υγείας, όπως γενετικές ανωμαλίες, καρκίνους και άλλες θανατηφόρες ασθένειες. Εκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να υποφέρουν μέχρι σήμερα, καθώς οι παραμορφώσεις και ανωμαλίες που μεταδόθηκαν γενετικά και στους απογόνους των εκτεθειμένων θυμάτων, συμπεριλαμβανομένων των βιετναμέζικων αλλά και των αμερικανικών δυνάμεων. Η χρήση του Agent Orange ήταν μια πειραματική μορφή χημικού και βιολογικού πολέμου, που σχεδιάστηκε για να αποκολλήσει το φύλλωμα και να καταστρέψει την κάλυψη της ζούγκλας .


Η Monsanto υποστήριξε ότι : «Η Αμερικανική κυβέρνηση έθεσε τις προδιαγραφές για την κατασκευή του Agent Orange και ότι παρήχθη και χρησιμοποιήθηκε από την Αμερικανική κυβέρνηση. «
Η Monsanto ιδρύθηκε το 1901 στο Σεντ Λούις του Μιζούρι. Τον Ιούνιο αποκτήθηκε από την Bayer AG.

Το Agent Orange ήταν ένα μείγμα ζιζανιοκτόνων που παρασκευάστηκε πολύ πριν δημιουργηθεί το Roundup. Περιείχε 2,4-D και 2,4-5-Τ, και τα δυο επιλεκτικά ζιζανιοκτόνα πλατύφυλλων (με άλλα λόγια, τα μονοκοτυλήδονα φυτά όπως το ρύζι ή το κριθάρι δεν επηρεάζονται από αυτό, αλλά τα φυτά με φύλλα που παρουσιάζουν αμφίπλευρη συμμετρία, όπως είναι τα δέντρα και τα αμπέλια καίγονται) Ο στόχος της χρήσης του Agent Orange ήταν να βοηθήσει τα βομβαρδιστικά να αναζητήσουν δρόμους στη ζούγκλα και να εξαλείψουν το φυτικό πράσινο που θα μπορούσαν να κρυφτούν οι ελεύθεροι σκοπευτές, χωρίς να βλάψουν τα σιτηρά. Το Roundup δεν είναι επιλεκτικό και σκοτώνει κάθε φυτό που έρχεται σε επαφή, δεδομένης της επαρκούς ποσότητας. Το 2,4-D εξακολουθεί να χρησιμοποιείται, αλλά το 2,4-5T απαγορεύτηκε στη δεκαετία του ’70.

Το Roundup παρεμβαίνει στην ικανότητα του φυτού να συνθέτει ένα κρίσιμο ένζυμο. Δεν υπάρχει όμως ένζυμο ανάλογο στη βιολογία των θηλαστικών. δεν συνθέτουμε ούτε χρησιμοποιούμε αυτό το ένζυμο. Τα φυτά «Roundup-Ready» απλώς παράγουν περισσότερο από αυτό το ένζυμο από τα υπόλοιπα, και έτσι μπορούν να το αντέξουν.


Πηγή Το Βιετνάμ απαιτεί η Monsanto να καταβάλει αποζημίωση για τα θύματα του Agent Orange

Αίτηση ακύρωσης κατά της νέας Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) του λιγνιτικού σταθμού της Μελίτης κατέθεσαν το WWF Ελλάς, το ελληνικό γραφείο της Greenpeace και η Client Earth.

Η ΑΕΠΟ αφορά τόσο την υφιστάμενη μονάδα Μελίτη Ι όσο και την ανύπαρκτη σήμερα μονάδα Μελίτη ΙΙ, για την οποία δεν έχει καν κατατεθεί συγκεκριμένο επενδυτικό σχέδιο ως τώρα. Εκδόθηκε εννέα χρόνια μετά τη λήξη ισχύος της προηγούμενης ΑΕΠΟ του 1998 και καθιστά εφικτή τη λειτουργία του σταθμού ως το έτος 2028, βασιζόμενη σε μια Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που συντάχθηκε 22 χρόνια πριν.

H παράταση λειτουργίας της υφιστάμενης μονάδας και η κατασκευή της νέας προωθούνται χωρίς αυτές να εντάσσονται σε μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό ή σε στρατηγική εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει στο περιβάλλον η de facto λειτουργία του Ενεργειακού Συμπλέγματος Δυτικής Μακεδονίας, και χωρίς προηγουμένως να έχει καταρτισθεί σχέδιο ειδικών χωρικών παρεμβάσεων στην περιοχή όπως απαιτεί το Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Επιπλέον, η ΑΕΠΟ δεν διευκρινίζει με ποιον τρόπο η νέα μονάδα θα επιτυγχάνει τη διαρκή συμμόρφωση με τα νέα αυστηρά όρια εκπομπών αερίων ρύπων που της επιβάλλονται από τη νέα ευρωπαϊκή νομοθεσία, ενώ εκδόθηκε χωρίς την απαραίτητη διαβούλευση την οποία προβλέπουν οι νόμοι.

Πηγή Αίτηση ακύρωσης κατά της περιβαλλοντικής άδειας του λιγνιτικού σταθμού της Μελίτη

Η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί μελλοντική απειλή. Είναι εδώ και συνεχώς χειροτερεύει. Μόνο τα παραδείγματα από τον τελευταίο χρόνο, από τους καύσωνες δίχως προηγούμενο ως τις μανιώδεις πυρκαγιές στον Αρκτικό Κύκλο, τη Μεσόγειο και την Δυτική Ακτή των ΗΠΑ, την κατάρρευση του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου, το λιώσιμο των πάγων στην Ανταρκτική μετριπλάσιους ρυθμούς τα τελευταία πέντε χρόνια, αποτελούν εξαιρετικά ανησυχητικές και οδυνηρές υπενθυμίσεις ότι βρισκόμαστε ήδη πολύ βαθιά μέσα στο πρόβλημα. Και όλα αυτά με αύξηση της θερμοκρασίας μόλις 1°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα.

Στη Συμφωνία για το Κλίμα του Παρισιού, οι κυβερνήσεις συμφώνησαν να καταφέρουν συγκράτηση της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη στον 1,5°C. Για να κατανοήσουν τι πραγματικά σημαίνει αυτός ο στόχος, ζήτησαν από την Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC) να εκπονήσει ειδική έκθεση για το ζήτημα. Σήμερα, μετά από 1,5 χρόνο εντατικής εργασίας από κορυφαίους επιστήμονες από όλο τον κόσμο, η έκθεση παραδόθηκε στις κυβερνήσεις και αποτελεί ορόσημο για το μέλλον του πλανήτη μας. Παρακάτω υπογραμμίζουμε μερικά από τα βασικά σημεία αυτής της έκθεσης που αποδεικνύουν ότι ο πλανήτης μας δεν αντέχει αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από 1,5°C:

>> Με τους σημερινούς κλιματικούς στόχους, η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη αναμένεται να ξεπεράσει τους 3°C, αφήνοντας πίσω κάθε ελπίδα περιορισμού της στον 1,5 °C. Πρόκειται για ένα μέλλον με εξαιρετικά υψηλές πιθανότητες για συχνές καταιγίδες και άλλα ακραία κλιματικά φαινόμενα, δασικές πυρκαγιές, πιο καταστροφικους τυφώνες, μεγάλες και μη αναστρέψιμες καταστροφές οικοσυστημάτων και απώλεια ειδών. Πιθανότατα θα βιώσουμε την εγκατάλειψη μεγάλων γεωργικών περιοχών, μεγάλες συγκρούσεις που καταστρέφουν τις κοινωνίες και θα δούμε ολόκληρες χώρες να δυσλειτουργούν. Πρόκειται για ένα μέλλον όπου η ζωή, για πολλές αυτόχθονες, αγροτικές και νησιωτικές κοινότητες θα καταστεί ανυπόφορη, με λαούς ή ολόκληρα έθνη να αναζητούν καταφύγιο σε μία όλο και πιο κατακερματισμένη παγκόσμια κοινότητα. Μέχρι το 2100 ο κόσμος όπως τον ξέρουμε τώρα δεν θα ήταν πλέον αναγνωρίσιμος.

>> Η αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2°C είναι πολύ πιο επικίνδυνη από ό,τι πιστεύαμε όταν υπογράφηκε η Συμφωνία του Παρισιού. Οι σημαντικότεροι λόγοι ανησυχίας για την κλιματική αλλαγή, όπως αυτοί εντοπίστηκαν και διατυπώθηκαν στη Συμφωνία του Παρισιού, αναθεωρήθηκαν. Η έκθεση επισημαίνει σημαντικά υψηλότερους κινδύνους με χαμηλότερα επίπεδα υπερθέρμανσης για τους ανθρώπους, τους ζωντανούς οργανισμούς του πλανήτη και τις οικονομίες των χωρών.

>> Ο περιορισμός της αύξησης της θερμοκρασίας στον 1,5°C αντί τους 2°C είναι ζωτικής σημασίας για τον πλανήτη μας. Θα προστατεύσει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους από συχνές ακραίες θερμοκρασίες, θα μειώσει κατά το ήμισυ το ποσοστό των επιπλέον πληθυσμών που υποφέρουν από έλλειψη νερού και θα συμβάλει στην επίτευξη στόχων αειφόρου ανάπτυξης και εξάλειψης της φτώχειας.

>> Η αύξηση της θερμοκρασίας στον 1,5°C ή χαμηλότερα είναι μία μεγάλη πρόκληση, ωστόσο είναι ακόμα εφικτή αν είμαστε γρήγοροι, τολμηροί και τυχεροί, και επιταχύνουμε τώρα τη δράση σε όλα τα μέτωπα.

>> Υπάρχουν λύσεις που θα μπορούσαν να επιτρέψουν τη μείωση των παγκόσμιων εκπομπών κατά το ήμισυ μέχρι το 2030 με τρόπους που θα στηρίξουν τους αναπτυξιακούς στόχους, θα ενισχύσουν την κλιματική ανθεκτικότητα και θα μας δώσουν πιο υγιείς κοινωνίες με ευημέρια.

>> Τα επόμενα χρόνια είναι ζωτικής σημασίας να μειώσουμε τις εκπομπές άνθρακα καθώς και να διατηρήσουμε και να αυξήσουμε τα δάση μας, ώστε ουσιαστικά να μηδενίσουμε τις εκπομπές το αργότερο μέχρι τα μέσα του αιώνα. Με τους σημερινούς κλιματικούς στόχους των χωρών για το 2030, δεν θα είχαμε καμία πιθανότητα. Οι στόχοι λοιπόν πρέπει να βελτιωθούν σημαντικά.

Απαιτείται δράση

Απαιτείται η συμβολή όλων. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα γρηγορότερα και πιο τολμηρά, σε όλα τα επίπεδα, και να μην αφήσουμε πίσω κανένα τομέα. Η πρόκληση είναι άνευ προηγουμένου και δεν θα λυθεί μόνο από την τεχνολογία ή με οικονομικούς όρους. Πρέπει να προετοιμαστούμε άμεσα για τις επιπτώσεις και τις απώλειες που δεν μπορούν πλέον να αποφευχθούν, φροντίζοντας για τις ανάγκες των ατόμων που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Και πάνω από όλα χρειαζόμαστε καλύτερη διακυβέρνηση, βαθύτερη κατανόηση των μετασχηματισμών του συστήματος και γρήγορες αποφάσεις:

>> Η πορεία προς μηδενικές παγκόσμιες εκπομπές, μειώνοντάς τις κατά το ήμισυ έως το 2030, είναι μονόδρομος.

>> Οι κυβερνήσεις πρέπει να αναβαθμίσουν ριζικά τους στόχους και τα σχέδιά τους για το 2030, καθώς οι τρέχοντες στόχοι θα οδηγήσουν σε ένα καταστροφικό σενάριο αύξησης της θερμοκρασίας κατά 3-4°C. Στη διάσκεψη COP24 για το κλίμα φέτος, οι κυβερνήσεις πρέπει να αναλάβουν δράση με βάση τη συγκεκριμένη έκθεση και να δεσμευτούν ότι θα ευθυγραμμίσουν τα εθνικά τους σχέδια με τον 1.5°C μέχρι το 2020.

>> Τα ορυκτά καύσιμα πρέπει να καταργηθούν πάρα πολύ γρήγορα. Μέχρι το 2030, η συνολική κατανάλωση άνθρακα θα πρέπει να μειωθεί κατά τουλάχιστον δύο τρίτα, και μέχρι το 2050 σχεδόν στο μηδέν.

>> Η εξυπνότερη χρήση της ενέργειας, η απανθρακοποίηση του τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και η ηλεκτροποίηση της τελικής χρήσης ενέργειας στις μεταφορές, τη βιομηχανία και τα αστικά συστήματα αποτελούν βασικά συστατικά των ευρύτερων μετασχηματισμών του συστήματος.

>> Το χρηματοπιστωτικό σύστημα πρέπει να ευθυγραμμιστεί με την πρόκληση του 1,5°C, καθώς η μετατόπιση των επενδυτικών ροών θα είναι κλειδί. Οι προοδευτικές επιχειρήσεις και οι επενδυτές μπορούν να οδηγήσουν τον δρόμο, ευθυγραμμίζοντας τις στρατηγικές τους με τον 1.5°C.

>> Πρέπει να προστατεύσουμε ό,τι έχουμε. Τα υγιή οικοσυστήματα είναι πιο ανθεκτικά στις αναπόφευκτες αλλαγές του κλίματος. Πρέπει να προστατεύσουμε την Αρκτική και την Ανταρκτική, να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο θαλάσσιων καταφυγίων, να καταργήσουμε την αποψίλωση των τροπικών δασών και να υιοθετήσουμε βιώσιμες γεωργικές πρακτικές.

>> Πρέπει με δικαιοσύνη να προετοιμαστούμε για το αναπόφευκτο. Η αλλαγή του κλίματος είναι πραγματικότητα. Όλα τα μελλοντικά σχέδια ανάπτυξης και διαχείρισης των υδάτων, τα έργα υποδομής και τα προγράμματα επισιτιστικής ασφάλειας πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους την κλιματική πραγματικότητα. Η αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει” πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο των προσπαθειών προσαρμογής και αντιστάθμισης μεταξύ και εντός των χωρών.

Αυτή είναι η στιγμή της αλήθειας. Είναι η στιγμή που οι κυβερνήσεις μας είναι αντιμέτωπες με την σκληρή πραγματικότητα και πλέον μόνο με θαρραλέες και φιλόδοξες αποφάσεις μπορούν να αποφύγουν τα χειρότερα και πιο τρομακτικά σενάρια για εμάς και τις επόμενες γενιές.

Δες ολόκληρη την έκθεση εδώ.




Πηγή Η μεγάλη στιγμή της αλήθειας

Στο Brixton του νότιου Λονδίνου μετά την οικονομική κρίση του 2008, οι τοπικές επιχειρήσεις αγωνιζόταν να αντιμετωπίσουν τα οικονομικά τους προβλήματα με την εξασφάλιση νέων δανείων από τις τράπεζες. Μια περιοχή που είχε αναπτυχθεί πολύ τα προηγούμενα χρόνια άρχισε να καταρρέει οικονομικά. Το
Brixton Pound (B £) εγκαινιάστηκε το 2009 από την Transition Town Brixton για να υποστηρίξει τις τοπικές επιχειρήσεις με ένα τοπικό νόμισμα . Οι ιδρυτές του Brixton Pound ήθελαν να δημιουργήσουν ένα σύστημα αμοιβαίας υποστήριξης που να συνδέει τους κατοίκους με τις τοπικές επιχειρήσεις αλλά να ενθαρρύνει και τις επιχειρήσεις να στηρίξουν τους πολίτες της πόλης Ο Δήμος στήριξε το Brixton Pound από την αρχή. Το αναγνώρισε ως τοπικό νόμισμα ως έναν τρόπο να αναπτυχθεί η τοπική οικονομία, να οικοδομήσει ανθεκτικότητα και να σταματήσει την άνοδο της ανεργίας. Η μεγάλη υποστήριξη και κάλυψη των τοπικών μέσων μαζικής ενημέρωσης κατά τη διάρκεια των πρώτων έξι μηνών βοήθησαν ώστε οι συναλλαγές να φτάσουν σε αξία μισού εκατομμυρίου λιρών. Στη συνέχεια με την υποστήριξη του Δήμου δημιουργήθηκε ένα σύστημα ηλεκτρονικών πληρωμών μέσω κινητών τηλεφώνων αλλά έγινε αποδεκτό από το Δήμο για την πληρωμή φόρων και παράλληλα χρησιμοποιήθηκε από το Δήμο για την πληρωμή των υπαλλήλων του . Το 2015 , ο φιλανθρωπικός οργανισμός Lambeth Cooperative δημιούργησε ένα πρόγραμμα λαχειοφόρου αγοράς, με τη χρήση του Brixton Pound, για τη χρηματοδότηση κοινοτικών έργων. Ο φιλανθρωπικός οργανισμός Lambeth Cooperative βοήθησε το Brixton Pound να γίνει παγκοσμίως γνωστό. Στη συνέχεια ήρθαν τα ΑΤΜ, το 2016 (Ίσως τα πρώτα ΑΤΜ στο κόσμο σε τοπικό νόμισμα), τα οποία το εδραίωσαν σαν τοπικό συναλλακτικό νόμισμα.


 Στην Ελλάδα αν και έγιναν προσπάθειες για χρήση εναλλακτικών νομισμάτων σε πολλές πόλεις της Ελλάδος τα τελευταία οκτώ χρόνια της οικονομικής κρίσης δεν κατάφεραν να πείσουν τους Έλληνες οι οποίοι δείχνουν να προτιμούν περισσότερο το ευρώ τη μιζέρια ακόμη και την μετανάστευση .

Απέναντι Όχθη

Πηγή Ένα νόμισμα σχεδιασμένο για την τοπική οικονομία.

Τα σούπερ μάρκετ χωρίς πλαστικά πρόσφατα έχουν αρχίσει να ξεφυτρώνουν σε διάφορες χώρες και η επιτυχία τους είναι ένα σαφές σημάδι ότι οι καταναλωτές είναι έτοιμοι και πρόθυμοι να αποφύγουν τα πλαστικά απόβλητα. Πρόσφατα
άνοιξε τις πόρτες του στο Μπέρμιγχαμ, το μεγαλύτερο zero waste σούπερ μάρκετ της Βρετανίας Το Clean Kilo: Zero Waste Supermarket .

Το σούπερ μάρκετ διαθέτει τα πάντα χύμα, οι αγοραστές μπορούν να φέρουν τις δικές τους σακούλες και τα βάζα τους ή να αγοράσουν τσάντες πολλαπλών χρήσεων. Το Clean Kilo είναι επίσης φιλικό προς το περιβάλλον και χρησιμοποιεί τοπικούς προμηθευτές και αγροκτήματα, καλλιεργεί δικά του βότανα και φτιάχνει δικό του φρέσκο ​​χυμό πορτοκαλιού και φυτικό γάλα. Οι πελάτες του μπορούν να βρουν μια μεγάλη ποικιλία από αποξηραμένα τρόφιμα, ζυμαρικά, δημητριακά, κόκκους καφέ και άλλα προϊόντα χύδην, καθώς και φρεσκοψημένα προϊόντα άρτου.

Απέναντι Όχθη

Πηγή The Clean Kilo: Zero Waste Supermarket

Ο καθένας μας έχει τη δικιά του ιστορία, κουβαλάει τα δικά του βιώματα, ζει την δική του καθημερινότητα, έχει τα δικά του προβλήματα και προβληματισμούς για τη ζωή του. Το πώς αντιμετωπίζει αυτά τα θέματα, εξαρτάται μόνο από εμάς. Μονό εμείς μπορούμε να την κάνουμε πιο όμορφη ή πιο δύσκολη. Η ζωή μας είναι μία και μοναδική.

Συχνά αυτές οι δυσκολίες στη ζωή, μας κουράζουν και μας εξουθενώνουν. Η διάθεσή μας, μέσα στη διάρκεια της ημέρας, θα κυμανθεί από τη θλίψη στη χαρά και το αντίθετο. Χρειάζεται να καταλάβουμε τη στιγμή αυτή και να προσπαθούμε να εκπαιδεύουμε το νου μας να είναι σε ετοιμότητα, ώστε τις κομβικές εκείνες στιγμές να παίρνουμε τις σωστές αποφάσεις.

Πώς μπορούμε να κάνουμε τις επιλογές εκείνες που θα μας κάνουν πιο θετικούς, πιο γεμάτους, πιο χαρούμενους, πιο λαμπερούς;

· Οι σχέσεις με τον περίγυρο μας: Όλοι μας είμαστε πιο ευδιάθετοι , όταν έχουμε γύρω μας ανθρώπους που μας σέβονται, μας εκτιμούν, μας αγαπούν και τους αγαπάμε. Θέλουμε τον καλό τον λόγο, το γλυκό χαμόγελο… ας το δώσουμε πρώτοι και σίγουρα θα μας επιστραφεί.

· Η σωστή διαχείριση του χρόνου: Οφείλουμε να οργανώσουμε το χρόνο μας έτσι ώστε να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας, αυτά που πραγματικά χρειαζόμαστε να γίνουν και ας αφήσουμε χωρίς τύψεις ό,τι δεν προλαβαίνουμε να τελειώσουμε σήμερα. Και αύριο μέρα είναι…

· Νους υγιή εν σώματι υγιεί: Μια ωραία φράση που θα κάνει καλό να την ακολουθούμε. Ας διαβάζουμε ένα ωραίο βιβλίο που θα μας χαλαρώσει και θα μας ταξιδέψει τον νου σε εικόνες. Ας κάνουμε έναν περίπατο (γιατί όχι και jogging) στο παρκάκι της γειτονιάς μας. Ας φροντίσουμε τον εαυτό μας, παρέχοντας την αίσθηση της προσωπικής περιποίησης. Δημιουργήστε μια καθημερινότητα με πρωταγωνιστή τον ίδιο μας τον εαυτό.

· Να δώσουμε σημασία στην κάθε στιγμή που μας ευχαριστεί. Στις μικρές χαρές της ζωής όπως ο καφές. Ο καφές σαν υλικό δεν είναι κάτι ιδιαίτερος, νερό-ζάχαρη και καφέ έχει. Η απόλαυση που θα πάρουμε όμως δίνει ικανοποίηση στην καθημερινότητα μας.

Σας παρέθεσα κάποιες προτάσεις για τη βελτίωση της καθημερινότητας. Η αλήθεια είναι ότι κάθε ημέρα έχουμε αμέτρητες στιγμές για να κάνουμε τον εαυτό μας να χαμογελάσει ευχάριστα και ύστερα να μεταδώσουμε τη χαρά μας στον περίγυρο μας. Η ζωή μας είναι μια αξία ανεκτίμητη… Αξίζει λοιπόν να την επιλέξουμε να χαμογελάμε!

Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος στην Αγία Παρασκευή, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».



Πηγή Το χαμόγελο είναι η καλύτερη επιλογή

«…Μπορώ, ας πούμε, να κοιτάξω ένα λουλούδι στην άκρη του δρόμου ή στο δωμάτιό μου χωρίς όλες αυτές τις σκέψεις που εμφανίζονται, χωρίς τη σκέψη που λέει, «είναι τριαντάφυλλο· την ξέρω τη μυρωδιά του, το άρωμά του, και μ’ αρέσει», και όλα τα υπόλοιπα που θυμάμαι;

Μπορώ απλώς να το παρατηρήσω χωρίς τον παρατηρητή;
Μπορώ να παρατηρώ χωρίς τον παρατηρητή;
Αν δεν το έχετε κάνει ποτέ αυτό, κάντε το στο πιο εύκολο, στο πιο απλό επίπεδο.
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ευκολότερο επίπεδο· αν ξέρεις πώς να το κάνεις αυτό, μπορείς να το κάνεις παντού.
Τότε μπορείς να κοιτάξεις τον εαυτό σου χωρίς τον παρατηρητή· χωρίς το κέντρο του «εγώ», χωρίς το χωρισμό του σκεπτόμενου από τη σκέψη του· τότε μπορείς να κοιτάξεις τη γυναίκα σου ή τον άντρα σου, το αφεντικό σου και όλες τις απαιτήσεις της κοινωνίας χωρίς τον παρατηρητή….»

[…]

«Πρέπει να ελευθερωθούμε από τις αιτίες που δημιουργούν συγκρούσεις μέσα μας. Και το κέντρο της σύγκρουσης είναι το «εγώ». Οι πιο πολλοί από μας δεν θέλουν να ελευθερωθούν από το «εγώ» τους. Αυτή είναι η δυσκολία.Στους περισσότερους αρέσει η ευχαρίστηση και ο πόνος που φέρνει το «εγώ».Και όσο βρισκόμαστε κάτω από τον έλεγχο της ευχαρίστησης και του πόνου του «εγώ», θα υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στο «εγώ» και στην κοινωνία, ανάμεσα στο «εγώ» και στο συλλογικό και το συλλογικό θα κυριαρχήσει στο «εγώ» και αν μπορεί θα το καταστρέψει.
Το «εγώ» όμως, είναι πιο δυνατό από το συλλογικό έτσι πάντοτε το παρακάμπτει, προσπαθεί να κερδίσει μια θέση μέσα σ’ αυτό, να αναπτυχθεί, να καταξιωθεί.Σίγουρα η απελευθέρωση από το «εγώ», είναι το πραγματικό έργο της ζωής του ανθρώπου.»

Κρισναμούρτι, «Εγώ χωρίς ΕΓΩ»

Πηγή Στους περισσότερους αρέσει η ευχαρίστηση και ο πόνος που φέρνει το «εγώ»