15 October, 2018
Home / Περιβαλλον (Page 3)

Ο νέος Κανονισμός Βιολογικής Γεωργίας της Ε.Ε., ο οποίος θα τεθεί σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2021, φέρνει νέες δυνατότητες για τους βιοκαλλιεργητές, τους δημιουργούς βιολογικών ποικιλιών καθώς και για εκείνους που κρατούν σπόρο:

1. Νέοι κανόνες που επιτρέπουν την απεριόριστη εμπορία σπόρων προς σπορά για εκείνους τους σπόρους που δεν ανήκουν σε καταχωρημένη ποικιλία. Πρόκειται για το αποκαλούμενο ετερογενές βιολογικό γενετικό υλικό.

2. Νέα κατηγορία βιολογικών ποικιλιών κατάλληλων για βιοκαλλιέργειες καθώς και επταετή αξιολόγηση που μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή των κριτηρίων ΔΟΣ τα οποία χρησιμοποιούνται για την καταχώριση των ποικιλιών στον επίσημο κατάλογο. (σημείωση μεταφράστριας: Δ= διακριτότητα, Ο=ομοιομορφία, Σ=σταθερότητα)

3. Δυνατότητα ομαδικής βιολογικής πιστοποίησης για ομάδες μικρών παραγωγών.

Οι διατάξεις αυτές θα ισχύσουν άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ από την 1η Ιανουαρίου 2021.

Οργανικό ετερογενές υλικό

Γενικά το κοινοτικό δίκαιο, επιτρέπει μόνο την εμπορία σπόρων που ανήκουν σε καταχωρημένη ποικιλία. Τα κριτήρια ΔΟΣ (διακριτότητα, ομοιομορφία, σταθερότητα) για την καταχώριση νέων ποικιλιών σπόρων εμποδίζουν την εμπορία πολλών σπόρων καθώς τα φυτά δεν είναι αρκετά ομοιόμορφα. Υπάρχουν ήδη δυο παρεκκλίσεις από αυτόν τον κανόνα για τις διατηρητέες και τις ερασιτεχνικές ποικιλίες (χωρίς «εγγενή αξία για εμπορική παραγωγή») – αλλά και στις δυο περιπτώσεις εφαρμόζονται περιορισμοί στην εμπορία του σπόρου.

Από το 2021, οι βιολογικοί σπόροι που δεν πληρούν τον ορισμό μιας ποικιλίας επειδή δεν διαθέτουν ομοιομορφία, όπως οι παραδοσιακές τοπικές ποικιλίες («αβελτίωτες»), θα μπορούν να διατεθούν στο εμπόριο χωρίς προηγούμενη καταχώρηση ποικιλίας ή πιστοποίηση και χωρίς περιορισμούς. Αντί αυτού, τρεις μήνες πριν την εμπορία, θα πρέπει να αποστέλλεται στις δημόσιες αρχές μια ειδοποίηση χωρίς χρηματική επιβάρυνση, με κάποιες πληροφορίες για το αποκαλούμενο ετερογενές υλικό. (λεπτομέρειες σχετικά με τις πληροφορίες και τα πρότυπα ποιότητας που θα ισχύουν για αυτούς τους σπόρους, π.χ. για τη βλαστικότητα, θα θεσμοθετηθούν με δευτερεύουσα νομοθεσία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.) Οι αρμόδιοι θα μπορούν να ελέγξουν αυτές τις πληροφορίες για πληρότητα, αλλά δεν θα διεξάγουν δοκιμές πεδίου ή εργαστηριακές. Η προστασία φυτικών ποικιλιών («δικαιώματα δημιουργού ποικιλίας”) δεν ισχύει για αυτό το υλικό, καθώς δεν ανταποκρίνεται στον νομικό ορισμό της ποικιλίας.

Εν συντομία: Αυτή η νέα κατηγορία θα κάνει πιο εύκολη και πιο φθηνή την εμπορία σπόρων που δεν ανταποκρίνονται στον νομικό ορισμό / ομοιομορφία μιας ποικιλίας.

Ποιος επωφελείται: Δημιουργούνται νέες δυνατότητες για τους δημιουργούς βιολογικών ποικιλιών και για τους βιοκαλλιεργητές που επιθυμούν να εμπορεύονται σπόρους καθώς και για τις οργανώσεις προστασίας σπόρων που θέλουν να εμπορεύονται τους δικούς τους σπόρους.

Βιολογικές ποικιλίες κατάλληλες για βιολογική παραγωγή

Ο Κανονισμός δημιουργεί επίσης ένα νέο είδος ποικιλίας προκειμένου να είναι κατάλληλη για βιολογική παραγωγή. Δίδεται μεγαλύτερη έμφαση στις φυσικές δυνατότητες του φυτού. Αυτές οι ποικιλίες πρέπει να έχουν υψηλότερο βαθμό φαινοτυπικής και γενετικής ποικιλότητας από τις συμβατικές ώστε να έχουν μεγαλύτερη αντοχή και προσαρμοστικότητα στις αλλαγές του εξωτερικού περιβάλλοντος. Σύμφωνα με αυτή τη νέα κατηγορία, η δημιουργία της ποικιλίας πρέπει να πραγματοποιείται υπό βιολογικές συνθήκες.

Η Επιτροπή έχει δεσμευτεί να πραγματοποιήσει ένα επταετές «προσωρινό πείραμα” (παρόμοιο με το τρέχον πείραμα για τους πληθυσμούς σιτηρών) κατά τη διάρκεια του οποίου θα συλλεχθούν οι εμπειρίες σχετικά με τις «βιολογικές ποικιλίες τις κατάλληλες για βιοκαλλιέργεια” από τα συμμετέχοντα κράτη-μέλη (θα πρέπει να δηλώσουν συμμετοχή στο πείραμα) . Με βάση τα αποτελέσματα του πειράματος, η Επιτροπή θα αξιολογήσει κατά πόσον πρέπει να τροποποιηθούν τα κριτήρια (ΔΟΣ) για την καταχώριση νέων «βιολογικών ποικιλιών κατάλληλων για βιολογική καλλιέργεια” ώστε να επιτραπεί μεγαλύτερη ποικιλότητα. Η Επιτροπή θα παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες για το πείραμα σε εύθετο χρόνο.

Εν συντομία: Θα υπάρξει μια νέα κατηγορία σπόρων που ονομάζεται «βιολογική ποικιλία κατάλληλη για βιοκαλλιέργεια. ” Είναι πιθανό ότι τα κριτήρια ΔΟΣ καταχώρησης ποικιλίας θα τροποποιηθούν για τους αυτούς τους τύπους των ποικιλιών μετά από επτά χρόνια πειραματισμού προκειμένου να συγκεντρωθεί εμπειρία από τα αποτελέσματα αυτών των ποικιλιών.

Ποιοι ωφελούνται:

Κυρίως δημιουργοί φυτικών ποικιλιών που θα ωφεληθούν από τα προσαρμοσμένα κριτήρια ΔΟΣ για τις ποικιλίες τους στο μέλλον.

Ομαδική βιολογική πιστοποίηση

Ο Κανονισμός προσφέρει τη δυνατότητα στους βιοκαλλιεργητές μικρής κλίμακας που παράγουν παρόμοια προϊόντα στην ίδια περιοχή και διαθέτουν κοινό σύστημα εμπορίας, να υποβάλουν αίτηση βιολογικής πιστοποίησης ως ομάδα. Για να είναι επιλέξιμη για πιστοποίηση μια ομάδα, οι καλλιέργειες πρέπει να εκτείνονται κατ΄ ανώτατο όριο σε 5 εκτάρια (0,5 εάν πρόκειται για θερμοκήπια , 15 εκτάρια εάν πρόκειται για μόνιμους βοσκότοπους) ή, το κόστος της πιστοποίησης να αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 2% του κύκλου εργασιών της βιολογικής παραγωγής (στην τελευταία περίπτωση ισχύουν επίσης ορισμένοι περιορισμοί στον ετήσιο κύκλο εργασιών της βιολογικής παραγωγής).Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα καθορίσει πριν από το 2021, περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με ομαδική πιστοποίηση..

Εν συντομία: Οι μικροκαλλιεργητές θα μπορούν να υποβάλουν αίτηση για ομαδική βιολογική πιστοποίηση..

Ποιος επωφελείται: Βιοκαλλιεργητές μικρής κλίμακας καθώς και μέλη οργανώσεων που πολλαπλασιάζουν σπόρους υπό βιολογικές συνθήκες.


(κείμενο της Αυστριακής Οργάνωσης ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΝΩΕ, www.arche-noah.at)

Σημείωση:

Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις νέες διατάξεις θα βρείτε στην αγγλική γλώσσα στην ιστοσελίδα του ARCHE NOAH:https://www.arche-noah.at/english/policy/seeds-in-organic-agriculture

Μετάφραση: Βάσω Κανελλοπούλου

Φωτογραφία: Παναγιώτης Σαϊνατούδης


Πηγή Νέοι κανόνες για τους σπόρους βιολογικής γεωργίας

Ο θεσμός των Γιορτών Οικολογικής Γεωργίας και χειροτεχνίας έχει ήδη γράψει μια ιστορία πολλών ετών, έχοντας ταξιδέψει σε πάρα πολλά μέρη της Ελλάδας. Εδώ και 25 χρόνια, αποτελεί το έμπρακτο όραμα του κινήματος της οικολογικής γεωργίας στην Ελλάδα.

Βασικές αρχές της Πανελλαδικής Οικογιορτής με τις οποίες προσπαθούμε να πορευόμαστε όλοι όσοι συμμετέχουμε σε αυτές λίγο έως πολύ όλα αυτά τα χρόνια είναι και οι παρακάτω:
Η προώθηση της οικολογικής γεωργίας ως τρόπος ζωής αλλά και επιβίωσης
Ο σεβασμός και προστασία της βιοποικιλότητας σε όλες τις μορφές δραστηριοτήτων, από την παραγωγή μέχρι την κοινωνική δράση.
Αναγνώριση, διατήρηση και διάδοση των ντόπιων ποικιλιών και ρατσών σε χλωρίδα και πανίδα
Αντίσταση στην εισβολή των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών
Η επανασύνδεση φύσης-κοινωνίας
Η υπεράσπιση των κοινών αγαθών ,των ριζικών αναγκών και των βασικών δικαιωμάτων του ανθρώπου
Το δικαίωμα στην ποιοτική, καθαρή τροφή για όλους
Η αυτάρκεια του καθενός και της κάθε περιοχής
Η προσωπική σχέση παραγωγού – καταναλωτή, χωρίς μεσάζοντες, και χωρίς στόχο τη κερδοσκοπία και το ανταγωνιστικό κλίμα που επικρατεί στην ελεύθερη αγορά
Η τοπικότητα των προϊόντων
Η συνεργασία των παραγωγών χειροτεχνών, οικοποιητών μεταξύ τους και η δημιουργία συνεργατικών δομών
Οργάνωση που στηρίζεται στην αρχή της άμεσης συμμετοχικής Δημοκρατίας και έχει βασικούς άξονες την επιδίωξη της συμφωνίας και τη δυνατότητα έκφρασης της διαφωνίας μέσα από τη γενική συνέλευση
Η αυτοοργάνωση χωρίς επιδίωξη επιδοτήσεων και εξαρτήσεων από κρατικούς μηχανισμούς
Οι σχέσεις εμπιστοσύνης και ειλικρίνειας μεταξύ μας όσο και με τους επισκέπτες της γιορτής
Η ανταλλαγή γνώσεων μεταξύ παλαιότερων και νεώτερων καλλιεργητών και χειροτεχνών και ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας της γιορτής
Η διακίνηση των ιδεών της οικολογικής γεωργίας και χειροτεχνίας και ενός οικολογικού τρόπου ζωής στους επισκέπτες της γιορτής
Ανταλλαγή προϊόντων, υπηρεσιών και γνώσεων στη βάση των ουσιαστικών αναγκών μας
Η αξία της αλληλεγγύης και αλληλοστήριξης των παραγωγών, οικοποιητών και των χειροτεχνών της γιορτής σε όλη τη διάρκεια του έτους
Υποστήριξη άλλων οικολογικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα καθώς και παραδοσιακών, οικοτεχνικών, εναλλακτικών καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων, που χρησιμοποιούν φυσικά και ήπια μέσα
Σεβασμός στην διαφορετικότητα και την ποικιλομορφία αναφορικά με την προσωπικότητα, το φύλο, τη φυλή, το έθνος, τη θρησκεία και τον τόπο

Σε αυτό το πλαίσιο θα προσπαθήσει να παραμείνει πιστή και η 25η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και χειροτεχνίας που θα γίνει στο πάρκο Τρίτση, στο Ίλιον στην Αθήνα στις 28 με 30 Σεπτεμβρίου 2018.

Εκεί λοιπόν θα βρίσκονται πάνω από 150 παραγωγούς από όλη την Ελλάδα για να σας ξεναγήσουν με χαρά στις περιοχές που δραστηριοποιούνται μέσα από τις γεύσεις, τα αρώματα τα σχήματα και τα χρώματα των αγαθών που θα εκθέτουν στους πάγκους τους.

Κι επειδή οι Γιορτές αυτές πρεσβεύουν εκτός των άλλων και τη χαρά της διασκέδασης, της συνεύρεσης, της συνύπαρξης και των αληθινών σχέσεων, το πρόγραμα της Πανελλαδικής θα φροντίσει να τονώσει τα παραπάνω με τα χρήσιμα πρακτικά εργαστήρια, τις ουσιαστικού περιεχομένου ομιλίες, τα πολιτιστικά δρώμενα και φυσικά τις περίφημες αυτοσχέδιες μουσικές, τις πατινάδες και τις μοναδικές συναυλίες του!

Ελάτε λοιπόν να διασκεδάσουμε, να χορέψουμε, να συζητήσουμε, να μάθουμε…να βρεθούμε με όμορφους ανθρώπους που αγαπάνε την φύση και παράγουν προϊόντα χωρίς χημικά !!!!


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΜΙΛΙΩΝ

25ης ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ & ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ

Παρασκευή 28/9: Ημέρα Φυσικών πόρων – Κοινών αγαθών
Θεματική ημέρας:
«Φυσικό περιβάλλον, νερά και διαχείριση της ενέργειας στις μυλόπετρες της ανάπτυξης»

18.00 – 18.40
Α΄ ενότητα: «Αιολική ενέργεια και ΒΑΠΕ»
– ” Έξι χρόνια αγώνας ενάντια στα αιολικά στη Μάνη”, Κ. Τενεκετζής, Γραμματέας του Περιβαλλοντικού Πολιτιστικού Ομίλου Μάνης (ΠΕΡΙΠΟΛΟ ΜΑΝΗΣ)
– ” Διαρκής αγώνας για τη σωτηρία της Νότιας Ευβοιας από την μετατροπή της σε Βιομηχανικό Κέντρο Αιολικής Ενέργειας”, Αντιαιολικό Μέτωπο Αντίστασης Καρυστίας (ΑΜΑΚ) και ΣΠΠΕΝΚ
– ΒΑΠΕ Αγράφων, Συντονιστικό Αθήνας για τα Άγραφα
18.50 – 19.30
Β΄ ενότητα: «Περιφράξεις και ιδιοποίηση των κοινών: το παράδειγμα του νερού»
– Κίνηση πολιτών Πηλίου και Βόλου για το νερό
– Δίκτυο «Μεσοχώρα – Αχελώος SOS»
19.40 – 20.20
Γ΄ ενότητα: «Εξορυκτικοί μύθοι και το φάντασμα των υδρογονανθράκων»
– Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

Παρέμβαση: «Στην αναζήτηση του κοινού λόγου των κινημάτων»

Όλες οι ομιλίες θα διεξαχθούν στο θεατράκι του πάρκου Τρίτση.



Συναυλίες

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018 στις 11 μ.μ. – 1 π.μ

Συναυλία των Baildsa

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018 στις 8:30 μ.μ. – 11 μ.μ
Οι Αδέσποτες Σκύλες στην οικογιορτή

Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2018 στις 9 π.μ. – 11 π.μ
Συναυλια των Electrobalkana



Όλα τα νέα για την 25η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας  ΕΔΩ

Πηγή 25η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας 28-30 Σεπτεμβρίου

Σε κάποια στιγμή της ζωής – μερικές φορές στα πρώτα μας χρόνια, άλλοτε όψιμα – είναι βέβαιο ότι όλοι μας θα ξυπνήσουμε και θα αντιληφθούμε τη θνητότητά μας. Είναι τόσο πολλά αυτά που την πυροδοτούν: μια ματιά στον καθρέφτη που δείχνει το σαγόνι μας να κρεμάει, τα μαλλιά μας ν’ ασπρίζουν, τους ώμους να καμπουριάζουν. Η παρέλαση των γενεθλίων, ιδίως όσων αφορούν στρογγυλές
δεκαετίες – πενήντα, εξήντα, εβδομήντα. Η συνάντηση μ’ ένα φίλο που έχεις καιρό να τον δεις και σε σοκάρει το πόσο έχει γεράσει. Όταν βλέπεις παλιές φωτογραφίες του εαυτού σου και των ανθρώπων που γέμιζαν την παιδική σου ηλικία κι είναι πια από καιρό νεκροί. Μια συνάντηση με τον Κύριο Θάνατο σ’ ένα όνειρο. Τι νιώθει κανείς, όταν έχει μια τέτοια εμπειρία; Και τι κάνει γι’ αυτό; Βυθίζεται σε μια φρενιτιώδη δραστηριότητα, για να εξαντλήσει το άγχος και ν’ αποφύγει το θέμα; Προσπαθεί ν’ απομακρύνει τις ρυτίδες με αισθητική χειρουργική ή να βάψει τα μαλλιά του; Αποφασίζει να παραμείνει για μερικά χρόνια στην ηλικία των τριανταεννέα ετών; Περισπά πολύ γρήγορα τον εαυτό του με τη δουλειά και τη ρουτίνα της καθημερινής ζωής; Σβήνει από τη μνήμη του κάθε τέτοια εμπειρία; Αγνοεί τα όνειρά του; Σας προτρέπω να μη περισπάτε τον εαυτό σας. Το αντίθετο, γευτείτε την αφύπνιση σας. Εκμεταλλευτείτε την. Κάντε ένα σταμάτημα, καθώς κοιτάζετε τη φωτογραφία του νεότερου εαυτού σας. Αφήστε την έντονη στιγμή να σας κατακλύσει και παρατείνετε τη λιγάκι. Γευτείτε και τη γλυκύτητα της μαζί με την πικρή της γεύση.

 «Στον Κήπο του Επίκουρου : Αφήνοντας πίσω τον τρόμο του θανάτου”
Irvin D. Yalom

Απέναντι ‘Οχθη

Πηγή Το ξύπνημα

Τα επτά σφάλματα του κόσμου (“7 blunders of the world”) είναι μία λίστα που ετοίμασε ο Mohandas Karamchand Gandhi (Μαχάτμα Γκάντι) και παρέδωσε λίγο πριν την δολοφονία του στον εγγονό του Αρούν Γκάντι. Πίστευε ότι τα επτά λάθη οδηγούν στις ρίζες της βίας:

1.Λατρεία δίχως θυσία

2.Πλούτος δίχως εργασία
3.Ηδονή δίχως συνείδηση
4.Επιστήμη δίχως ανθρωπιά
5.Συναλλαγή δίχως ηθική
6.Γνώση δίχως χαρακτήρα
7.Πολιτική δίχως αρχές

Ο Γκάντι αποκαλούσε τα παραπάνω δράσεις παθητικής βίας και εστίαζε στην πρόληψη της βίας μέσω αποτροπής των ανωτέρω.
Ο εγγονός του αργότερα πρόσθεσε ένα ακόμη: Δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις.


Πηγή Τα επτά σφάλματα του κόσμου

Το Κ.Υ.ΓΕΩ Εύβοιας είναι ένα δίκτυο που διευκολύνει τις ανταλλαγές μεταξύ μικροπαραγωγών βιολογικών προϊόντων και ομάδων καταναλωτών, υπό την προϋπόθεση της διαφάνειας, της συνεργασίας και των άμεσων συναλλαγών μεταξύ καταναλωτών και παραγωγών .
Ένα ανοιχτό δίκτυο διανομής τροφής το οποίο παρέχει μια πραγματική, πρακτική εναλλακτική λύση στο σημερινό καταστρεπτικό σύστημα διανομής τροφής. Πρόκειται για έναν εναλλακτικό τρόπο κατανάλωσης αγροοικολογικών προϊόντων σε δίκαιη τιμή μέσω άμεσης επαφής με τοπικούς παραγωγούς. Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο εμπιστοσύνης και αμοιβαίας υποστήριξης μεταξύ γειτόνων και παραγωγών.
Παρέχουμε οικολογικά προϊόντα που προέρχονται από μικρούς τοπικούς παραγωγούς .Εγγυόμαστε την προέλευση των προϊόντων για να διασφαλίσουμε την ποιότητά τους αλλά και τον τρόπο παραγωγής τους ώστε να προκαλέσουν όσο το δυνατόν λιγότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις .
Μια δίκαιη τιμή για κάθε προϊόν. Προσφέρουμε οικολογικά προϊόντα εγγύτητας σε μια αξιοπρεπή τιμή, καλή για τους καταναλωτές και καλή για τους παραγωγούς.
Άμεση συνεργασία με τους παραγωγούς : Εργαζόμαστε εδώ και χρόνια με τους παραγωγούς μας και έχουμε αμοιβαία εμπιστοσύνη και κοινό όραμα για το έργο .Είμαστε όλοι μέρος αυτής της αλυσίδας, η οποία πηγαίνει από την παραγωγή έως τη διανομή.

Παίρνετε οικολογικά τοπικά προϊόντα με σημαντικά χαμηλότερο κόστος από τα καταστήματα. Τα πιο φρέσκα προϊόντα, που διανέμονται μέσα σε λίγες ώρες από τη συγκομιδή τους, προσφέροντας μεγαλύτερο θρεπτικό όφελος και καλύτερη γεύση.
Διαχειριζόμαστε κάθε στάδιο της αλυσίδας διανομής που έχουμε δημιουργήσει, έτσι ώστε να έχετε πάντα πρόσβαση στα καλύτερα προϊόντα


Κ.Υ.ΓΕΩ. ΕΥΒΟΙΑΣ

kygeoevias@gmail.com

Απέναντι ΄Οχθη

Πηγή Κ.Υ.ΓΕΩ Εύβοιας


Ο κάθε άνθρωπος είναι και μια ξεχωριστή συνειδητότητα. Ανά πάσα στιγμή, ο καθένας μας βλέπει τον κόσμο διαφορετικά. Από την στιγμή, λοιπόν, που συνυπάρχουμε, θα βρεθούμε αργά ή γρήγορα μπροστά στην πιο μεγάλη πρόκληση: τη διαφωνία.
Διαφωνία σημαίνει ότι εγώ επιθυμώ να γίνει το Α και εσύ το Β. Τι θα επιλέξουμε, το Α ή το Β; Ή μήπως το Γ που θα είναι ένας συνδυασμός των προηγούμενων; Ποιος θα αποφασίσει τι θα γίνει;
Η απάντηση στην τελευταία ερώτηση, δηλαδή το ποιος αποφασίζει τι θα γίνει όταν υπάρχει διαφωνία είναι η πιο κρίσιμη σε σχέση με την κοινωνική οργάνωση που επιλέγουμε να έχουμε. Στις περισσότερες κοινωνίες τις τελευταίες χιλιάδες χρόνια, η απάντηση στο ποιος αποφασίζει είναι απλή: αποφασίζει κάποιος τρίτος. Μόνο που ο τρίτος δεν είναι τυχαίος, αλλά έχει θεσμοθετημένο ρόλο να το κάνει. Είναι ο μπαμπάς, η μαμά, ο δάσκαλος, ο προϊστάμενος, ο διευθυντής, ο αξιωματικός, ο πρωθυπουργός κλπ. Με λίγα λόγια, οι περισσότερες κοινωνίες έχουν επιλύσει αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα εδώ και χιλιάδες χρόνια με την ιεραρχία. Κάποιος κατάλληλος άνθρωπος ορίζεται για να πάρει αποφάσεις, αρκεί να μην έχει αντίρρηση αυτός που βρίσκεται πιο πάνω στην ιεραρχική δομή.

Ωστόσο, η ιεραρχία έχει διάφορα προβλήματα. Δημιουργεί ακαμψία και γραφειοκρατία και παράλληλα δυσχεραίνει την ελεύθερη έκφραση και δημιουργία. Το βασικό μέλημα ενός ιεραρχικού συστήματος είναι να διατηρηθεί η δομή και το πνεύμα του. Επομένως, δεν αφήνει χώρο για την τροποποίηση και την εξέλιξή του.
Μαζί με αυτά, δοκιμάζει την αξιοπρέπεια και τον αυτονομία μας. Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να δεχτούν εντολές και έτσι αναζητούν σχήματα όπου μπορούν να αισθάνονται πιο ελεύθεροι.


Η τάση για δημιουργία οριζόντιων, αυτοοργανωμένων ομάδων υπήρχε ήδη από χρόνια, ωστόσο εκφράστηκε πολύ περισσότερο στην Ελλάδα μετά την οικονομική κρίση. Οριζόντιες ομάδες, συλλογικότητες, συνεργατικά εγχειρήματα, κοοπερατίβες και άλλες δομές γεννήθηκαν σε μεγάλους αριθμούς και με αισιοδοξία για την επιτυχία τους. Φιλοδοξούσαν να καταφέρουν να λειτουργήσουν με έναν διαφορετικό, ισότιμο και μη ιεραρχικό τρόπο μέσα σε ένα σύστημα που ευνοούσε το αντίθετο. Γεγονός ορόσημο για τη γένεση πολλών τέτοιων ομάδων ήταν η κατάληψη της πλατείας Συντάγματος το 2011.

Σήμερα, πολλές από αυτές τις συλλογικότητες δεν υπάρχουν. Οι λόγοι είναι προφανώς πολλοί, αλλά ένας από τους βασικότερους, αν όχι ο βασικότερος, είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Σε πλείστες περιπτώσεις, το ξεκίνημα έβρισκε τα μέλη της ομάδας με την πεποίθηση ότι το «σύστημα» είναι υπεύθυνο για τα προβλήματα που βιώνουν και επομένως, αφού αυτά θα λειτουργήσουν έξω από το σύστημα, δεν θα έχουν σοβαρά θέματα συνύπαρξης. Αργά ή γρήγορα, όμως, διαπίστωναν ότι τα πράγματα δεν ήταν και τόσο απλά. Το σύστημα το φέρουμε μέσα μας, ακόμη και αν δεν το συνειδητοποιούμε.

Το κρίσιμο, λοιπόν, ερώτημα εξακολουθεί να παραμένει το ίδιο. Τι κάνουμε όταν υπάρχει διαφωνία, διχογνωμία, διαμάχη ή και σύγκρουση. Πώς προχωράμε; Αν δεν έχουμε απαντήσει αυτό το ερώτημα, τότε όσες δηλώσεις κι αν κάνουμε πέρι οριζοντιότητας, ισοτιμίας, μη ιεραρχίας κλπ δεν αρκούν για να συνυπάρξουμε με ροή και παραγωγικότητα. Και όσο δεν ξεκαθαρίζουμε τις προθέσεις και τις πρακτικές μας, τόσο θα εφαρμόζουμε ημισυνειδητά-ημιασυνείδητα τις ίδιες παραδοσιακές πρακτικές που έχουμε δει μπροστά μας από την παιδική μας ηλικία έως σήμερα, δηλαδή της πρακτικές της επιβολής. Η επιβολή, βέβαια, μπορεί να έχει πολλά πρόσωπα και να κρύβεται πίσω από καταστατικά, επιχειρήματα και ανώτερες αξίες, αλλά αυτό που πάντα κάνει είναι να οδηγεί κάποιον να συμφωνήσει σε ενέργειες που δεν θέλει πραγματικά να κάνει.


Η ανθρωπότητα βρίσκεται σήμερα στο στάδιο της μετάβασης σε ένα άλλο μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης. Ο Frederic Laloux μας δίνει εκτεταμένα στοιχεία για αυτό το φαινόμενο στη μνημειώδες βιβλίο του Reinventing Organizations, το οποίο σύντομα θα εκδοθεί και στα ελληνικά. Σε αυτή τη μετάβαση και σε αυτό το πλαίσιο, η Μη Βίαιη Επικοινωνία έχει πολλά να προσφέρει. Είναι ένα από τα κύρια εργαλεία, τα οποία δίνουν τη δυνατότητα στα μέλη μιας ομάδας να συνυπάρξουν όντως με ισοτιμία, αλληλοσεβασμό, καθαρότητα και παραγωγική συνεργασία.

Πώς το κάνει αυτό η Μη Βίαιη Επικοινωνία; Μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε τη σημασία του λόγου στη συνύπαρξη και τον χρησιμοποιήσουμε προς όφελος της συνοχής και της αρμονίας. Μέσω του λόγου μάς υποστηρίζει να απελευθερωθούμε συναισθηματικά και σταδιακά να αποβάλλουμε από πάνω μας το μανδύα της συναισθηματικής χειραγώγησης, της ενοχοποίησης, του εκφοβισμού και των άλλων πρακτικών που εφαρμόζονται για χιλιάδες χρόνια και αποτελούν στοιχεία των ιεραρχικών συστημάτων. Μας βοηθά να καταλάβουμε ότι, αν θέλουμε να αλλάξουμε τρόπους, χρειάζεται να αλλάξουμε τη γλώσσα που μιλάμε και μας δείχνει τον τρόπο να το κάνουμε πράξη.


Η Μη Βίαιη Επικοινωνία του Μάρσαλ Ρόζενμπεργκ θεωρείται σε όλο τον κόσμο ένα από τα βασικά εργαλεία για οικοκοινότητες, μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, άτυπες ομάδες, συνεργατικά εγχειρήματα, συνεταιρισμούς και κολεκτίβες. Η πρακτική της υποστηρίζει αυτές τις ομάδες να λαμβάνουν συλλογικές αποφάσεις, να επιλύουν συγκρούσεις και να δημιουργούν έναν χώρο ελεύθερης έκφρασης και επικοινωνίας, ο οποίος είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία της ομάδας και της επίτευξης των στόχων της.



Πηγή Η δυσκολία της συνύπαρξης


Η Μη Βίαιη Επικοινωνία πρεσβεύει ότι ο άνθρωπος έχει φυσική τάση να προσφέρει και να λειτουργεί με ανθρωπιά απέναντι στους άλλους και στον εαυτό του. Στόχος της είναι να προτείνει τρόπους με τους οποίους να αποκαλύπτεται η φυσική αυτή κατάσταση του ανθρώπου και να μετατρέπεται σε κινητήριο δύναμη των σχέσεων.

Ο δημιουργός της συγκεκριμένης διαδικασίας ήταν ο Marshall Rosenberg, ένας Αμερικανός ψυχολόγος. Ο Marshall παρατήρησε ότι κάποιοι άνθρωποι αποκόπτονται από αυτή τη φυσική κατάσταση της ανθρωπιάς και καταλήγουν να συμπεριφέρονται με βία και εκμετάλλευση απέναντι στους άλλους. Παράλληλα, κάποιοι άλλοι άνθρωποι καταφέρνουν να διατηρήσουν την ανθρωπιά τους ακόμη και απέναντι στους ίδιους τους βασανιστές τους. Αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή του στη διερεύνηση αυτού του φαινομένου και των αιτιών του και ο καρπός της εργασίας του είναι η Μη Βίαιη Επικοινωνία. Ύστερα από πολλές δεκαετίες μελέτης, πειραματισμού και αλληλεπίδρασης με ανθρώπους, ο Marshall δημιούργησε ένα εργαλείο που μας βοηθά να δούμε με καθαρότητα την εσωτερική μας πραγματικότητα και να ζήσουμε σε αρμονία με αυτή. Σήμερα, η Μη Βίαιη Επικοινωνία έχει διαδοθεί σε περισσότερες από 65 χώρες και αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο τόσο σε επίπεδο προσωπικής εξέλιξης όσο και σε επίπεδο κοινωνικής αλλαγής.

Η θεμελιώδης ανακάλυψη του Rosenberg ήταν ότι κυρίαρχο ρόλο για το αν θα έχουμε ροπή στη συμπόνια ή στη βία παίζει η γλώσσα που μιλάμε, δηλαδή ο τρόπος που χρησιμοποιούμε τα λόγια. Μελέτησε τη δουλειά ειδικών σε θέματα γλώσσας και, σε συνδυασμό με τις διδασκαλίες που δέχτηκε από διάφορες πηγές (Carl Rogers, βουδιστική προσέγγιση, χριστιανική προσέγγιση κά), δημιούργησε ένα απλό και πρακτικό εργαλείο, με το οποίο μπορούμε να αλλάξουμε τον τρόπο που μιλάμε και ταυτόχρονα να αρχίσουμε να αλλάζουμε τη συνειδητότητά μας. Αυτό που υποστηρίζει η Μη Βίαιη Επικοινωνία είναι ότι, όχι μόνο ο νους επηρεάζει τα λόγια μας, αλλά και τα λόγια μας επηρεάζουν τον τρόπο που λειτουργεί ο νους μας και επομένως την ψυχοσωματική μας κατάσταση.

Η μαγεία της Μη Βίαιης Επικοινωνίας είναι ότι, παρόλο που αποτελεί μια πολύ απλή διαδικασία, τη στιγμή που αρχίζει κανείς να την εφαρμόζει, κάτι αλλάζει μέσα του. Σε διανοητικό επίπεδο ίσως δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε γιατί είναι διαφορετικό να πούμε«Ενοχλούμαι με αυτό που κάνεις, γιατί θέλω να υπάρχει ακεραιότητα στη δουλειά μου», αντί για το πιο συνηθισμένο «Η συμπεριφορά σου είναι αντιεπαγγελματική και αναξιόπιστη». Για κάποιο πολύ σπουδαίο λόγο η αναφορά στην αξία/ανάγκη μας (ακεραιότητα στην προκείμενη περίπτωση) αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τη σχέση μας με το άλλο άτομο εκείνη τη στιγμή και μας ανοίγει δρόμο για να τιμήσουμε αυτή την αξία και να καλύψουμε αυτή την ανάγκη, σε αντίθεση με τη δεύτερη φράση που είναι πιθανό να οδηγήσει σε άγονη αντιπαράθεση. Η νευροεπιστήμη αλλά και η λαϊκή παράδοση επιβεβαιώνει τη δύναμη του λόγου και τη σημασία της λεκτικοποίησης για την αποκατάσταση της εσωτερικής και εξωτερικής ισορροπίας.

Η Μη Βίαιη Επικοινωνία επικεντρώνεται κυρίως σε τρεις άξονες.


Ο πρώτος είναι η ειλικρινής έκφραση. Μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα για να εκφράσουμε με όσο το δυνατό μεγαλύτερη ακρίβεια και πληρότητα αυτό που έχουμε μέσα μας, το οποίο κάθε στιγμή διαμορφώνεται με έναν μοναδικό και ανεπανάληπτο τρόπο. Εκφράζοντας τον εαυτό μας με τη βοήθεια της Μη Βίαιης Επικοινωνίας, καταφέρνουμε να φέρουμε στο φως αυτό που βιώνουμε και να αποκτήσουμε μια ουσιώδη ανθρώπινη επαφή με τους άλλους. Οι σχέσεις μας στηρίζονται στην ειλικρίνεια και την εμπιστοσύνη.


Ο δεύτερος άξονας είναι η ενσυναισθητική ακρόαση. Αυτό σημαίνει να αφουγκραζόμαστε βαθιά τους άλλους και έτσι να τους βοηθάμε να εκφράσουν αυτά που κρύβουν μέσα τους. Η ενσυναίσθηση σύμφωνα με τη Μη Βίαιη Επικοινωνία είναι η πλήρης και αμιγής παρουσία στον πόνο και στη χαρά των άλλων ανθρώπων. Είναι ένας τρόπος να πάμε πίσω από τα λόγια τους και να ακούσουμε αυτό που προσπαθούν να μας πουν. Κάθε φορά που ακούμε πραγματικά έναν άνθρωπο, αποκτούμε μια ψυχική επαφή μαζί του, η οποία βοηθά τόσο αυτόν όσο και εμάς να αγγίξουμε αυτά που μας απασχολούν και να ξεκινήσουμε τη διαδικασία της αλλαγής.


Ο τρίτος άξονας της Μη Βίαιης Επικοινωνίας είναι η ενσυναίσθηση προς τον εαυτό μας. Ίσως η πιο σπουδαία πτυχή της διαδικασίας που εμπνεύστηκε ο Marshall Rosenberg είναι ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόμαστε στον εαυτό μας. Ο σκοπός της Μη Βίαιης Επικοινωνίας είναι να μάθουμε να αφουγκραζόμαστε τον εαυτό μας με όση προσοχή, ανθρωπιά και αγάπη ακούμε τους πιο αγαπημένους μας ανθρώπους και να δούμε την ομορφιά της ζωής μέσα από τον ίδιο μας τον εαυτό.


Ταυτόχρονα η Μη Βίαιη Επικοινωνία εστιάζει σε τέσσερα στοιχεία:


1. Στην παρατήρηση των γεγονότων έτσι όπως συμβαίνουν σύμφωνα τη μαρτυρία των αισθήσεών μας και όχι όπως αλλοιώνονται από τις κρίσεις, τις αξιολογήσεις και τις διαγνώσεις μας. Η αλληλεπίδραση με τον περιβάλλον μας και με τους άλλους περιστρέφεται γύρω από γεγονότα που συμβαίνουν καθημερινά στη ζωή μας. Στόχος της Μη Βίαιης Επικοινωνίας είναι να μας μάθει να διαχωρίζουμε αυτά τα γεγονότα από τις κρίσεις που κάνουμε για αυτά. Για παράδειγμα “Ο Γιώργος δεν μου είπε ‘καλημέρα’ σήμερα” είναι ένα γεγονός. Συχνά όμως αναφερόμαστε σε ένα τέτοιο γεγονός χρησιμοποιώντας μια κρίση, όπως “Ο Γιώργος είναι αγενής” ή “Ο Γιώργος είναι αδιάφορος”. Όταν όμως επιλέγουμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι των ανθρώπινων σχέσεων με τη βοήθεια της Μη Βίαιης Επικοινωνίας, χρειάζεται να μάθουμε να αναγνωρίζουμε ποια είναι τα γεγονότα και ποιες είναι οι προσωπικές μας κρίσεις για αυτά τα γεγονότα.


2. Στα συναισθήματα που πυροδοτούνται από ένα συγκεκριμένο γεγονός. Το να αναγνωρίζουμε και να ονοματίζουμε τα συναισθήματά μας είναι ένα ολόκληρο πεδίο μόρφωσης από μόνο του. Η Μη Βίαιη Επικοινωνία μας ζητά να αποκτούμε σταδιακά όλο και μεγαλύτερη επίγνωση των συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια δεδομένη στιγμή, γιατί το κάθε συναίσθημα αποτελεί ένα μήνυμα από τον εαυτό μας. Αν λοιπόν θέλουμε να αποκτήσουμε ουσιαστικότερη επαφή με τον εαυτό μας και να αναδείξουμε με καθαρότητα την ανθρωπιά μας και ενώπιον των άλλων, είναι πολύ σπουδαίο να εξελίξουμε τη συναισθηματική μας συνειδητότητα.


3. Στις βαθιές, πανανθρώπινες ανάγκες που αποτελούν τα κίνητρα των πράξεων μας. Σύμφωνα με τη Μη Βίαιη Επικοινωνία, οτιδήποτε κάνουμε το κάνουμε γιατί προσπαθούμε να καλύψουμε κάποια ή κάποιες ανάγκες μας. Όλοι οι άνθρωποι μοιραζόμαστε τις ίδιες ανάγκες, αλλά σε μία δεδομένη στιγμή μία συγκεκριμένη ανάγκη αναδύεται στην επιφάνεια και μας ειδοποιεί για την παρουσία της μέσω των συναισθημάτων που παράγει. Έτσι, είτε το συνειδητοποιούμε είτε όχι, οι πράξεις στις οποίες θα προβούμε θα σχετίζονται με αυτή την ανάγκη. Για τη Μη Βίαιη Επικοινωνία οι ανάγκες είναι η πιο κεντρική και σπουδαία έννοια, μιας και αυτές αποτελούν την έκφραση της ζωής μέσα μας και, όταν αυξάνουμε την επίγνωση των αναγκών μας, γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τη ζωή που θέλουμε να κάνουμε.


4. Στα αιτήματα που θα διατυπώσουμε στους άλλους ή στον εαυτό μας προκειμένου να καλύψουμε τις ανάγκες μας και υπηρετήσουμε τη ζωή που εκφράζεται μέσα από αυτές τις ανάγκες. Τα αιτήματα είναι ρητές, συγκεκριμένες και πραγματοποιήσιμες προτάσεις, οι οποίες ζητούν τη δράση που είναι απαραίτητη για την κάλυψη των αναγκών. Διατυπώνονται σε θετική γλώσσα δράσης και διακρίνονται από την ανοικτότητα της Μη Βίας, σε αντίθεση με την ακαμψία των βίαιων απαιτήσεων. 


Στη Μη Βίαιη Επικοινωνία η προσοχή μας βρίσκεται στο τώρα, στον τρόπο που εκδηλώνεται η ζωή στην παρούσα στιγμή. Εστιάζοντας στα συναισθήματα που αναδύονται αυτή τη στιγμή και συνδέοντάς τα με τις ανάγκες από τις οποίες πηγάζουν, καταφέρνουμε να είμαστε πραγματικά παρόντες σε αυτό που συμβαίνει μέσα μας.

Παράλληλα, η πρόθεσή μας είναι η ψυχική επαφή, η σύνδεση είτε με τον εαυτό μας είτε με κάποιον άλλο άνθρωπο. Στη Μη Βίαιη Επικοινωνία δεν εστιάζουμε στις λύσεις των προβλημάτων, αλλά στην επαφή ανάμεσα σε δύο ανθρώπους ή και ανάμεσα σε δύο διαφορετικές πλευρές του εαυτού μας. Με αυτό τον τρόπο, συχνά προκύπτει μια αλλαγή στη διάσταση των πραγμάτων που κάνει τα προβλήματα να μην είναι πια προβλήματα.


Πηγή Η μαγεία της Μη Βίαιης Επικοινωνίας

Γεννήθηκε το 1879 στο Ουλμ της Γερμανίας. Το κεφάλι του ήταν τόσο μεγάλο που οι γιατροί θεωρούσαν ότι έχει κάποια γενετική ανωμαλία και σχεδόν τον φώναζαν «κεφάλα” δεξιά αριστερά.
Μίλησε όταν έκλεισε τα τρία του χρόνια και περνούσε την ώρα του φτιάχνοντας πύργους από τραπουλόχαρτα.

Βλέποντας το γερμανικό στρατό να παρελαύνει, αποκάλεσε τους στρατιώτες «κακομοίρηδες” στους οποίους δε θα ήθελε ποτέ να μοιάσει. «Οι δάσκαλοι στο δημοτικό μου φαίνονταν σαν λοχίες και οι καθηγητές στο λύκειο σαν λοχαγοί”, θα πει πολύ αργότερα.
Αυτοί οι λοχαγοί καθηγητές του λυκείου τον θεωρούν από τους πλέον αργόστροφους μαθητές που είχαν ποτέ. Αλλά δεν το λένε έτσι, στον αέρα. Το αιτιολογούν επιστημονικά και άκρως παιδαγωγικά οι άνθρωποι: «δεν απαντά ποτέ αμέσως σε μια ερώτηση. Σκέφτεται ώρες προτού απαντήσει. Δεν αποστηθίζει ποτέ τίποτα. Δηλαδή και να προσπαθήσει, δε μπορεί να το κάνει”.

Είναι απείθαρχος, δεν υπακούει σε καμία εντολή, δεν ευθυγραμμίζεται με κανέναν κανόνα, δεν έχει ενδιαφέροντα, δεν ασχολείται με κανένα άθλημα. Κι επιπροσθέτως είναι και Εβραίος. Θέλεις κι άλλα για να καταλάβεις ότι αυτό το παιδί ήταν μια σκέτη καταστροφή;

Κι όμως, ήδη από το δημοτικό, έχει διαβάσει ουκ ολίγα βιβλία βιολογίας, ιατρικής, μαθηματικών, φυσικής και φιλοσοφίας. Δεν αρκούν όμως αυτά για το σχολείο. Ένας καθηγητής του, όχι κακός, ο Ζόσεφ Ντέγκενχαρτ, του λέει ότι δε καταφέρει τίποτα στη ζωή του και καλύτερο θα ήταν να σταματήσει να προσπαθεί να πάρει το απολυτήριο. Προετοιμάζεται μόνος του για την Πολυτεχνική Σχολή της Ζυρίχης αλλά παίρνει 20 στα μαθηματικά και 02 σε όλα τα άλλα μαθήματα. Έτσι, αποτυγχάνει!

Ένας καθηγητής, βλέποντας πράγματα σε αυτόν, τον συμβουλεύει να προετοιμαστεί σε ένα μικρό σχολείο του Ααράου και να ξαναδοκιμάσει. Τα καταφέρνει! Περνάει στο τμήμα μαθηματικών και φυσικής του Πολυτεχνείου. Ως φοιτητής δεν αλλάζει: αντιδραστικός, αφηρημένος, εριστικός, αδιάφορος, εγωκεντρικός. Αργότερα θα δηλώσει ότι δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο, εκτός από μια παράφορη περιέργεια.

Αποφοίτησε από τη σχολή του το 1901 με τον δεύτερο χειρότερο βαθμό ανάμεσα σε όλους τους συμφοιτητές του. Αυτός ο βαθμός του απαγόρευσε να βρει κάποια ακαδημαϊκή θέση με αποτέλεσμα να εργαστεί ως ειδικός τεχνικός τρίτης τάξης στο Γραφείο Ευρεσιτεχνιών της Βέρνης (1902-1909) ενώ παίρνει την Ελβετική υπηκοότητα και απαλλάσσεται από το γερμανικό στρατό. Κάπου εκεί ξεκινάει η πορεία του προς την κορυφή της παγκόσμιας επιστήμης, πορεία που θα τον καθιερώσει ως συνώνυμο του έξυπνου ανθρώπου.

Το όνομά του ήταν Άλμπερτ Αϊνστάιν…

Πηγή Ο κακός μαθητής που άλλαξε τον κόσμο

Ανεξάρτητη παραγωγή σειράς μίνι ντοκιμαντέρ σε θεματικές ενότητες, με θεωρητικές και πρακτικές απαντήσεις, σε ζητήματα που αφορούν στη Φυσική Καλλιέργεια σαν μέθοδο γεωργίας και φιλοσοφία ζωής. «Η Φυσική Καλλιέργεια είναι ένα πνευματικό μονοπάτι που συνδέει επιστήμη, θρησκεία, φιλοσοφία σε μια ενιαία σύλληψη, όπως ήταν
κάποτε στο παρελθόν αδιαίρετες. Η Φυσική Καλλιέργεια φιλοδοξεί να ενώσει Θεό άνθρωπο και φύση.” Παναγιώτης Μανίκης.


ΜΕΡΟΣ 1ο: «Εισαγωγή στη Φυσική Καλλιέργεια” | 14’02”


ΜΕΡΟΣ 2ο: «Εισαγωγή στο Λαχανόκηπο” | 31’48” 


ΜΕΡΟΣ 3ο: «Χλοοτάπητας” | 05’51”


ΜΕΡΟΣ 4ο: «Ανεμοθραύστες” | 04’44’

ΜΕΡΟΣ 5ο: «Το Φυσικό Σχήμα των Δέντρων” | 21’06”

ΜΕΡΟΣ 6ο: «Η Ελιά” | 11’14”


ΜΕΡΟΣ 7ο: «Η Κερασιά” | 05’33”

ΜΕΡΟΣ 8ο: «Ο Λωτός” | 03’33”


ΜΕΡΟΣ 9ο: «Η Δαμασκηνιά” | 04’55”



Σκηνοθεσία – Παραγωγή: Γεράσιμος Μαυρής


ΚΕΝΤΡΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
Κλεισοχώρι Έδεσσας | Παναγιώτης Μανίκης |
Τ.K. 58200 ΕΔΕΣΣΑ Phone: 23810-27312 (19:00-21:00)

www.facebook.com/naturalfarmingcenter


Πηγή Η Φυσική Καλλιέργεια με τον Παναγιώτη Μανίκη (Βίντεο)

Αν και το πλαστικό έχει πολλές χρήσιμες χρήσεις, έχουμε γίνει εθισμένοι σε πλαστικά μιας χρήσης με σοβαρές περιβαλλοντικές συνέπειες. Σε όλο τον κόσμο, αγοράζονται ένα εκατομμύριο πλαστικές φιάλες κάθε λεπτό, ενώ κάθε χρόνο χρησιμοποιούνται παγκοσμίως έως και 5 τρισεκατομμύρια πλαστικές σακούλες μιας χρήσης. Συνολικά, το ήμισυ του συνόλου των παραγόμενων πλαστικών είναι σχεδιασμένο να χρησιμοποιείται μόνο μία φορά και στη συνέχεια να απορρίπτεται.

Από τη δεκαετία του 1950, ο ρυθμός παραγωγής πλαστικών έχει αυξηθεί γρηγορότερα από ό, τι οποιοδήποτε άλλο υλικό. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 παράγονται περισσότερα από 8,3 δισ. τόνοι πλαστικού . Περίπου το 60% αυτού του πλαστικού έχει καταλήξει είτε σε χώρο υγειονομικής ταφής είτε στο φυσικό περιβάλλον.

Περισσότερο από το 99% των πλαστικών παράγονται από χημικές ουσίες που προέρχονται από πετρέλαιο, φυσικό αέριο και άνθρακα – οι οποίες είναι βρώμικοι, μη ανανεώσιμοι πόροι. Αν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις, μέχρι το 2050 η βιομηχανία πλαστικών θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου.Αυτά τα πλαστικά προϊόντα μιας χρήσης είναι παντού .Για πολλούς από εμάς, έχουμε γίνει αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας. Μόνο το 9% όλων των πλαστικών αποβλήτων που παράγονται ποτέ έχει ανακυκλωθεί. Περίπου το 12% έχει αποτεφρωθεί, ενώ το υπόλοιπο – 79% – έχει συσσωρευτεί σε χώρους υγειονομικής ταφής, χωματερές ή φυσικό περιβάλλον. Τα τσιγάρων – τα φίλτρα των οποίων περιέχουν μικροσκοπικές πλαστικές ίνες – ήταν ο πιο κοινός τύπος πλαστικών αποβλήτων που βρέθηκαν στο περιβάλλον σε πρόσφατη παγκόσμια έρευνα. Μπουκάλια, καπάκια, περιτυλίγματα τροφών, τσάντες super market, καλαμάκια και αναδευτήρες ήταν τα επόμενα πιο κοινά στοιχεία. Αυτά τα πλαστικά προϊόντα μιας χρήσης είναι παντού .Για πολλούς από εμάς, έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας, χωρίς καν να σκεφτόμαστε πού θα μπορούσαν να καταλήξουν. Μια τεράστια ποσότητα 8 εκατομμυρίων τόνων πλαστικού καταλήγει στους ωκεανούς του κόσμου κάθε χρόνο. Οι ίδιες ιδιότητες που κάνουν τα πλαστικά τόσο χρήσιμα – η ανθεκτικότητα – καθιστούν επίσης σχεδόν αδύνατη τη φυσική καταστροφή τους. Τα περισσότερα πλαστικά αντικείμενα δεν εξαφανίζονται ποτέ πλήρως. απλώς γίνονται όλο και μικρότερα. Πολλά από αυτά τα μικροσκοπικά πλαστικά σωματίδια καταπίνονται από ζώα εκτρεφόμενα και μη ή από ψάρια που τα μπερδεύουν για φαγητό και έτσι μπορούν να βρουν το δρόμο τους στο πιάτο μας. Αν συνεχιστούν οι τρέχουσες τάσεις, οι ωκεανοί μας θα μπορούσαν να περιέχουν περισσότερο πλαστικό από τα ψάρια μέχρι το 2050.

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να κάνουν οι κυβερνήσεις – από τη διεξαγωγή εκστρατειών ευαισθητοποίησης του κοινού, την παροχή κινήτρων για την ανακύκλωση, ή την οριστική απαγόρευση ορισμένων προϊόντων . Την τελευταία δεκαετία, δεκάδες εθνικές και τοπικές κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έχουν υιοθετήσει πολιτικές για τη μείωση της χρήσης πλαστικών μίας χρήσης. Και ο αριθμός συνεχίζει να αυξάνεται. Η Αφρική ξεχωρίζει ως η ήπειρος όπου οι περισσότερες χώρες έχουν υιοθετήσει πλήρη απαγόρευση παραγωγής και χρήσης πλαστικών τσαντών. Από τις 25 αφρικανικές χώρες που έχουν απαγορεύσει τις σακούλες, περισσότερο από τις μισές το έκαναν τα τελευταία τέσσερα χρόνια.


Έχουν γίνει πολλές θετικές κινήσεις, αλλά η αλήθεια είναι ότι όλοι μας πρέπει να κάνουμε περισσότερα .

Τα τρία R ,Reduce, Reuse, Recycle (μείωση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση) αντιπροσωπεύουν αυτά που πρέπει να γνωρίζουμε αν θέλουμε να αποφύγουμε τις αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον αλλά και να πετύχουμε εξοικονόμηση χρημάτων, ενέργειας και φυσικών πόρων.



Απέναντι Όχθη

Πηγή Ας μειώσουμε τη πλαστική ρύπανση