29 April, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 20)

Τα McDonald ‘s έχουν μηνύσει τη πόλη της Φλωρεντίας, επειδή οι αρχές της πόλης δεν επέτρεψαν στην αλυσίδα ταχυφαγείων να ανοίξει υποκατάστημα σε ένα αναγεννησιακό κτήριο στην περίφημη πλατεία του καθεδρικού ναού της. Μέχρι τώρα είναι σπάνιες τέτοιες περιπτώσεις. Αλλά αυτό θα αλλάξει αν αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις στην Ευρώπη υλοποιήσουν το σχέδιό τους με τη θέσπιση του Επενδυτικού Δικαστηρίου MIC (Multilateral Investment Court) στο πλαίσιο των εμπορικών συμφωνιών Τ.Τ.Ι.Ρ και CETA.

Οι διαμαρτυρίες των πολιτών παντού έχουν ως αποτέλεσμα να μπει στον πάγο η εμπορική συμφωνία ΤΤΙΡ. Και ταλαντεύεται επίσης και η CETA. Αλλά οι πολυεθνικές «με το φως του λύκου επανέρχονται».

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μαζί με τον Καναδά, έχει προτείνει την «παλιά» ιδέα των ιδιωτικών ειδικών δικαστηρίων με ένα νέο «κουστούμι». Αντί για μεμονωμένα δικαστήρια, πρέπει να υπάρξει ένα παγκόσμιο, μόνιμο ειδικό δικαστήριο. Αυτό το δικαστήριο θα είναι επίσης κομμένο και ραμμένο στα μέτρα και τα συμφέροντα των εταιρειών.

Για τις εταιρείες, όπως η McDonald’s, θα ήταν μετά πολύ πιο εύκολο να μηνύουν κυβερνήσεις για αποζημιώσεις διαφυγόντων κερδών- και να κερδίζουν.

Όπως είναι γνωστό, η Διατλαντική Εμπορική και Επενδυτική Συνεργασία (Transatlantic Trade and Investment Partnership, ΤΤΙΡ) συζητείται από τον Ιούλιο του 2013 και προβλέπει ότι η ισχύουσα νομοθεσία στις δύο πλευρές του Ατλαντικού θα υπαχθεί στους κανόνες του ελεύθερου εμπορίου επί ποινή εμπορικών κυρώσεων για τη χώρα-παραβάτη ή τεράστιων αποζημιώσεων υπέρ των εναγουσών πολυεθνικών εταιρειών. Οι τελευταίες θα μπορούν να σύρουν σε ειδικά δικαστήρια τις κυβερνήσεις που θεωρούν ότι ο πολιτικός τους προσανατολισμός θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των κερδών τους, ή να ζητούν την καταβολή γενναίων αποζημιώσεων για διαφυγόντα κέρδη από την εφαρμογή μιας εργατικής ή και περιβαλλοντικής νομοθεσίας, που θεωρούν ότι τα μειώνει!

Ασφάλεια τροφίμων, υγεία, προδιαγραφές τοξικότητας, αλλά και ελευθερία στο Διαδίκτυο, προστασία των προσωπικών δεδομένων, ενέργεια, πολιτισμός, πνευματικά δικαιώματα, φυσικοί πόροι, επαγγελματική κατάρτιση, υποδομές του κράτους, μετανάστευση, όλοι οι κλάδοι δημόσιου ενδιαφέροντος θα υποτάσσονται στη λογική της αγοράς και του εμπορίου. Έτσι, η πολιτική αρμοδιότητα των εθνικών Κοινοβουλίων θα περιορίζεται στη διαπραγμάτευση με τις πολυεθνικές ή τους τοπικούς αντιπροσώπους τους για ήσσονα ζητήματα. Αλίμονο σε όποιον τολμήσει να αντισταθεί στο ξεπούλημα των φυσικών πόρων, του νερού ή της δημόσιας περιουσίας.

Ευρωπαϊκές πολυεθνικές εταιρείες προσέφυγαν στο παρελθόν στη Δικαιοσύνη κατά της αύξησης του κατώτατου μισθού στην Αίγυπτο ή κατά του περιορισμού των τοξικών εκπομπών αερίων στο Περού. Επίσης, η καπνοβιομηχανία Philip Morris, έχοντας ενοχληθεί λόγω της αντικαπνιστικής νομοθεσίας σε Ουρουγουάη και Αυστραλία, έσυρε τις δύο χώρες σε ειδικό δικαστήριο. Δεν υπάρχει όριο στις κυρώσεις που μπορούν να επιβάλλουν τέτοια ειδικά δικαστήρια εις βάρος των κρατών και προς όφελος των πολυεθνικών. Θυμίζουμε ότι ο Ισημερινός (Εκουαδόρ) καταδικάστηκε σε καταβολή του ποσού των δύο δισεκατομμυρίων δολαρίων, υπέρ πετρελαϊκής εταιρείας!

Η επίθεση δεν θα είναι λιγότερο σαρωτική στο πεδίο της ιδιωτικής ζωής. Η Συμμαχία Ψηφιακού Εμπορίου (Digital Trade Coalition, DTC), στην οποία συμμετέχουν βιομηχανίες από τους τομείς του Διαδικτύου και της υψηλής τεχνολογίας, πιέζει τους αντιπροσώπους στις διαπραγματεύσεις για την ΤΤΙΡ να άρουν τους φραγμούς που εμποδίζουν τις ελεύθερες ροές προσωπικών δεδομένων από την Ευρώπη προς τις ΗΠΑ. Στο στόχαστρο έχουν μπει και οι προδιαγραφές ποιότητας στο πεδίο της διατροφής. Η αμερικανική βιομηχανία κρέατος επιδιώκει να επιτύχει την κατάργηση του ευρωπαϊκού κανονισμού που απαγορεύει την εισαγωγή κοτόπουλων, τα οποία έχουν απολυμανθεί με χλώριο, ή χοιρινού κρέατος με ρακτοπαμίνη!

Οι πολυεθνικές επανέρχονται, το ίδιο πρέπει να επανέλθουν και οι πολίτες όλου του κόσμου, σηκώνοντας «φράγματα» υπέρ του κράτους δικαίου και κατά του κυνηγιού του κέρδους από τους κανιβάλους.



Τα Mc Donald ‘s μήνυσαν τη Φλωρεντία

Είναι γεγονός ότι υπάρχουν κάποιες διαφορές ανάμεσα στον παλαιό (4019/2011) και τον νέο νόμο (4430/2016) χωρίς να είναι εξαιρετικά σημαντικές η να κάνουν την μεγάλη διαφορά και αυτές είναι οι παρακάτω …
1) Ο νέος νόμος έχει πλέον δυο διακριτές κατηγορίες μια της ένταξης ευάλωτων ομάδων και μια κοινωνικού και συλλογικού σκοπού και έτσι είναι πιο ξεκάθαρη η κατηγοριοποίηση.

2) Μια νέα κατηγορία υπάρχει που είναι ο συνεταιρισμός εργαζομένων που στην ουσία είναι η σύμπραξη επαγγελματιών κάτω από ένα άλλο επαγγελματικό ΑΦΜ και οι οποίοι ασφαλίζονται υποχρεωτικά από την πρώτη στιγμή στον ΟΑΕΕ η στο επαγγελματικό σωματείο που ανήκουν (μηχανικοί κ.α.). Μία κίνηση χωρίς ουσία και ακατανόητη λογική πίσω από την απόφαση αυτή.

3) Ξεκαθαρίζει την πλήρη ευθύνη του διαχειριστή στο 100% .

4) Δίνει απαλλαγή από την καταβολή τέλους επιτηδεύματος για τα 5 πρώτα χρονιά και μετά το τέλος διαμορφώνεται σε 500 ευρώ.

5) Η συμμετοχή των ευάλωτων ομάδων μειώθηκε σε ποσοστό και πλέον πρέπει να είναι τουλάχιστον 30% .

6) Οι 5μελης ΚοινΣΕπ μπορούν πλέον να έχουν διαχειριστή αντί διοικούσας επιτροπής με απόφαση της γενικής συνέλευσης τους.

7) Το ποσοστό εργαζομένων μη μελών έναντι μελών δεν μπορεί να υπερβαίνει το 40%.

8) Κατά την αποχώρηση ένα μέλος λαμβάνει πίσω την συνεταιριστική μερίδα που έχει καταβάλει με την τρέχουσα τιμή που έχει διαμορφωθεί και με ανώτατο όριο έως 3 φορές της αρχικής της αξίας.

9) Μπορεί ένα μέλος να μετέχει σε άλλη ΚοινΣΕπ αρκεί να έχει διαφορετική δραστηριότητα

Εκ του μηδενός δημιουργεί τεράστια και χωρίς νόημα αναστάτωση σε όλες τις ΚοινΣΕπ υποχρεώνοντας τες να κάνουν αλλαγή καταστατικού τιμωρώντας όσες δεν το κάνουν με διαγραφή είτε από άγνοια είτε από έλλειψη γνώσης χειρισμού του συστήματος μιας στάσης όπου με χρήση κωδικών taxinet μπορεί να συνδεθεί μια ΚοινΣΕπ και να κάνει διάφορες εργασίες σχετικά με την τροποποίηση του καταστατικού της.

Ο παρόν νόμος θεσπίζει στις ΚοινΣΕπ τον εθελοντή, μια κίνηση χωρίς κανένα νόημα αλλά με ύστερες σκέψεις για ανασφάλιστη εργασία καθώς οι ΚοινΣΕπ είναι ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ και όχι σύλλογοι σωματεία η αστικές μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις και δεν νοείται σε επιχείρηση να έχει εθελοντές έστω και αν είναι σε μη παραγωγική θέση. Αυτό το σημείο δεν είχε μπει στην διαβούλευση και ειλικρινά δεν ξέρουμε τον λόγο που μπήκε και σε τι σκοπεύει!

Σε γενικές γραμμές είναι ένας “νέος” άνευρος νόμος που αφήνει ανοικτά παράθυρα στην ανασφάλιστη και αδήλωτη εργασία και στην ουσία φέρνει την άποψη της παρούσας κυβέρνησης για την εργασία και την οικονομία και αφήνει ανοικτή πόρτα σε κακή χρήση των διατάξεων για την εθελοντική εργασία στα γνωστά λαμόγια της οικονομίας και όσους καπηλεύονται κάθε προσπάθεια εργασιακής επανένταξης ομάδων και ατόμων που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα.




Τι Διαφορετικό έχει ο νέος νόμος για την Κοινωνική Οικονομία

Οι άνθρωποι που θα γνωρίσετε είναι αόρατοι. Οι πολιτικοί δεν τους αναφέρουν. Τα μέσα ενημέρωσης στην πλειοψηφία τους, τους αγνοούν. Και μπορώ να καταλάβω το γιατί. Το να αναγνωρίσεις την ύπαρξη αυτών των ανθρώπων ισοδυναμεί με την παραδοχή ότι υπάρχουν περισσότερες αδικίες στην Βρετανία από αυτές που επιτρέπουν οι «προστάτες της κοινής γνώμης». Σε κάνει να δεις καθαρά οτι οι περισπούδαστες αναλύσεις για την οικονομία είναι σκουπίδια και να καταλάβεις, έστω επιφανειακά, πόσο μικρή είναι η απόσταση ανάμεσα σε όλους εμάς και την απόλυτη καταστροφή.

Όλα αυτά τους καθιστούν τόσο πραγματικούς όσο εγώ ή εσύ – και πληθαίνουν με γρήγορο ρυθμό. Είναι άνθρωποι άστεγοι έστω κι αν δουλεύουν.

Την προηγουμένη εβδομάδα γνώρισα μερικούς από αυτούς, σε ένα ξενώνα διανυκτέρευσης στο κέντρο του Λονδίνου. Δουλεύουν σε μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες ή στην τοπική αυτοδιοίκηση. Όταν τελειώσουν την εργασία τους, έρχονται σε αυτή την αποθήκη και κοιμούνται σε μεταλλικές κουκέτες μαζί με αλλα 42 άτομα. Οι άντρες χρησιμοποιούν τη μια τουαλέτα κι οι γυναίκες την άλλη. Στον κόσμο των άστεγων αυτό θεωρείται καλή ευκαιρία: το Shelter from the Storm όπως ονομάζεται, προσφέρει πρωινό και δείπνο.

Ένας στους τρεις που βρίσκουν κατάλυμα εδώ είναι εργαζόμενος. Τη νύχτα που πήγα, η συνιδρυτής της πρωτοβουλίας αυτής, Sheila Scott κοίταξε την λίστα των επισκεπτών και μου υπέδειξε τους εργοδότες τους. Είναι εργαζόμενοι στην καταναλωτική οικονομία της Βρετανίας: Starbucks, Eat, Preat, McDonald’s, pubs και κούριερ του Deliveroo.

Ο πρώην υπουργός των συντηρητικών George Young περιέγραψε τους άστεγους ως «αυτό στο οποίο σκοντάφτεις κατά την έξοδό σου από την όπερα». Όχι κύριε George οι σημερινοί άστεγοι παραδίδουν το φαγητό σου και σου σερβίρουν μπίρα. Μετά κοιμούνται σε παγκάκια. Ο Μάρτιν, που δουλεύει στον δήμο του Islington ως οδηγός σχολικού για παιδιά με ειδικές ανάγκες, μου είπε πως για ένα μήνα κοιμόταν είτε στο πάρκο Hampstead Heath είτε στο κανάλι κοντά στον ζωολογικό του Λονδίνου. «Ήμουν εξαντλημένος όλη την ώρα» είπε, «ενώ κάποια πρωινά κουβαλούσα στη δουλειά όλα μου τα υπάρχοντα».

Ο ξενώνας Shelter υπολόγισε πως περισσότεροι από 170.000 Λονδρέζοι είναι άστεγοι. Σχεδόν οι μισοί (47%) υπολογίζεται ότι εργάζονται και ταυτόχρονα ζουν σε στέγες φιλοξενίας.

Αριθμοί όπως αυτοί και καταφύγια αστέγων όπως αυτό της Scott, διαλύουν τη δήθεν αψεγάδιαστη εικόνα της εργασίας στη Βρετανία της κρίσης. Οι υπουργοί καυχιούνται για το ποσοστό απασχόλησης. Αυτό το «οικονομικό θαύμα» περιλαμβάνει το ένα τρίτο των ανθρώπων που κοιμούνται στο καταφύγιο αστέγων Scott. Ο Κάμερον μιλάει μεν αυτάρεσκα για τις νέες τεχνολογίες και την sharing economy, ίσως όμως αυτός ο οδηγός του Uber στην κουκέτα εκεί πέρα να τον φέρει στα συγκαλά του σε μερικά πράγματα. Όλες οι ανοησίες για το πως τα δυνατά σωματεία θα καταστρέψουν την οικονομία; Το εργατικό δυναμικό της επισφάλειας σε αυτούς τους αυτοσχέδιους κοιτώνες είναι ένα καλό επιχείρημα για την ανάγκη συντονισμού των εργατών.

Πάνω απ’ όλα, αποδεικνύεται ότι δύο από τις πιο σκληρές, «ορθόδοξες» πολιτικές στην Βρετανία είναι απάτη. Πρώτον, η παραδοχή ότι η δουλειά πληρώνει. Για αυτό ο Norman Tebbit είπε στου άντρες να ανέβουν στα ποδήλατα τους, για αυτό ο Gordon Brown έχει φοροελαφρύνσεις, για αυτό ο George Osborne την έβγαλε καθαρή μετά την τοποθέτηση του κατά των «τεμπέληδων». Αλλά ο κατώτατος μισθός, τα συμβόλαια μηδενικών ωρών και οι διπλές βάρδιες από γραφεία προσωρινής απασχόλησης δεν πληρώνονται. Σίγουρα όχι αρκετά για να μπορείς να έχεις αξιοπρεπή στέγη στην πιο ακριβή αγορά σπιτιού στον πλανήτη.

Όταν αυτό το δόγμα πεθαίνει. Παίρνει μαζί του και τη βεβαιότητα ότι «οι άστεγοι είναι πάντοτε και άνεργοι». «Γιατί οι ζητιάνοι περιφρονούνται; γιατί περιφρονούνται γενικά» αναρωτιόταν ο Όργουελ στο «οι αλήτες του Παρισιού και του Λονδίνου». «Είναι για τον απλό λόγο ότι απέτυχαν να κερδίσουν μια αξιοπρεπή διαβίωση». Από αυτούς που γνώρισα κανένας δεν ζητιανεύει, αλλά ο καθένας τους ζει στην σκιά ότι όντας άστεγοι, πρέπει να γίνουν τιποτένιοι.

«Πάντα νόμιζα ότι μόνο οι αλκοολικοί κι οι εξαρτημένοι καταλήγουν άστεγοι», είπε ο Λίαμ. Ο είκοσι-κάτι ετών πρώην μηχανικός στο μετρό του Λονδίνου, έμεινε άνεργος κι αναγκάστηκε να ζει «φάει» αυτά που αποταμίευε. Τώρα κάνει βάρδιες σε pub, κερδίζοντας λίγο παραπάνω από το βασικό μισθό. Δεν είναι αρκετά. Μετά την βάρδια του και πριν έρθει στην στέγη αστέγων, περιπλανιέται στους δρόμους ώσπου να ανοίξει ο σταθμός του μετρό στις 3:30  πμ, ανεβαίνει τις σκάλες και ξεκουράζεται για λίγες ώρες. Όχι ότι κοιμήθηκε αρκετά για όλο αυτό το τρέξιμο. Την επόμενη μέρα θα την περάσει στο κέντρο νεότητας. Θα τηλεφωνήσει η μάνα του. «Νιώθω πως θα καταρρεύσω και θα της πω: μαμά τα έχασα όλα, δεν μου έχει απομείνει τίποτα απολύτως. Μα αν το ακούσει αυτό θα της ραγίσει την καρδιά». Όπως και για όλους τους άστεγους στο άρθρο, το Λίαμ είναι ψευδώνυμο. Το να μου μιλάει ισοδυναμεί με το να ξαναζεί την ταπείνωση: το πρόσωπο του κοκκινίζει, τραυλίζει και με κοιτάει ελάχιστα στα μάτια. Αν και για όλη την ντροπή που περιβάλλει την ιστορία του, εκείνος δε φταίει σε τίποτε. Απλώς ξεκίνησε για τη δουλειά.

Η Βρετανία του σήμερα τιμωρεί τους εργάτες και φέρεται ιπποτικά στα αφεντικά που φοροδιαφεύγουν. Επικροτεί τις συμβάσεις μηδενικών ωρών ενώ διώκει την επαιτεία. Ωθεί στη λιμοκτονία τους ανθρώπους με αναπηρία που αναζητούν εργασία, ενώ καθιστά σαφές πως η δουλειά δεν θα φέρει φαγητό στο τραπέζι. Την ίδια στιγμή ζητοκραυγάζει οτι η απλήρωτη εργασία σε καιρό φτώχειας είναι ένα οικονομικό θαύμα.

Το να είσαι φτωχός στην Βρετανία αντιμετωπίζεται από το δημόσιο κι ιδιωτικό τομέα με φαιδρή περιφρόνηση. Μια άλλη φιλοξενούμενη του ξενώνα αστέγων, η Νίκολα, μου είπε ότι όταν χρεοκόπησε η σπιτονοικοκυρά της τον προηγούμενο Μάιο την ώθησαν σε έξωση. Από το να κοιμάται στον δρόμο προτίμησε να κάθεται σε αστυνομικά τμήματα. Άμα έκλεινε τα μάτια της, οι αστυνομικοί έβαζαν στη διαπασών χιπ χοπ για να ξυπνήσει. Όταν αναζήτησε επίδομα από τον δήμο του Haringey, της είπαν πως δεν δείχνει καν για άστεγη! Ένας υπάλληλος της πρότεινε να πάρει ένα μικρό κι ευέλικτο δάνειο (ο δήμος του Haringey αρνείται τους ισχυρισμούς).

Σε μια συνέντευξη κατάλαβαν πως είναι άστεγη. Της είπαν ότι δεν έχουν ξανά δει άστεγο και της ζήτησαν να «κάνει μια στροφή».

Η Νικολά δουλεύει σε μια αποθήκη της αλυσίδα Greggs, φτιάχνοντας κέικ και κουλούρια. Μετά από σχεδόν δύο χρόνια, δουλεύει ακόμη με προσωρινή σύμβαση μέσω εταιρείας ενοικίασης προσωπικού. Χωρίς σταθερό ωράριο, απλά με ένα μήνυμα οτι πρέπει να πάει αμέσως όποτε τη χρειάζονται, αλλιώς θα χάσει την δουλειά της.

Οι βάρδιες ξεκινούν στις 6 το πρωί, το οποίο σημαίνει ξυπνάει στις 3 και αλλάζει τρία λεωφορεία. Πριν λίγες εβδομάδες την έστειλαν στην άλλη άκρη του Λονδίνου για να πακετάρει προϊόντα. Πληρώθηκε μόνο για της 2,5 ώρες που δούλεψε.

Όταν η περιφρόνηση περιλαμβάνεται στο συμβόλαιο, περνάει και στο χώρο εργασίας. Την προηγούμενη εβδομάδα στο τέλος της βάρδιας, ο διευθυντής της υπέδειξε την δουλειά που είχε μείνει και της ούρλιαξε άσχημα «δεν θα πας πουθενά». Η αλυσίδα Greggs λέει ότι οι εργαζόμενοι από τις εταιρείες ενοικίασης προσωπικού εξυπηρετούν για μικρό χρονικό διάστημα. Οι αποδείξεις μισθοδοσίας δείχνουν το αντίθετο. Έχω επίσης δει ανακοινώσεις της εταιρείας ότι οι μέτοχοι κέρδισαν 43,7 εκατομμύρια λίρες σε μερίσματα τον τελευταίο χρόνο.

Η Νίκολα, ο Λίαμ κι ο Μάρτιν θα περάσουν τα Χριστούγεννα άστεγοι. Ρώτησα τη Νίκολα ποια είναι τα σχέδια της για τη μέρα των Χριστουγέννων και μου απάντησε «θα κοιμηθώ όλη τη μέρα, έχω να κάνω καλό ύπνο από το Μάιο».


Πηγή: Guardian

Μετάφραση/ Επιμέλεια: Μπάμπης Χατζηγιαννάκος/ Ελίνα Σαουσοπούλου

Άστεγοι ακόμη κι αν δουλεύουν

H Σουηδία δίνει φορολογικές απαλλαγές σε όσους επιδιορθώνουν σπασμένα και χαλασμένα αντικείμενα και συσκευές, αντί να αγοράσουν καινούρια. Πρόκειται για δυο διαφορετικά μέτρα που θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από τον Ιανουάριο 2017: αφ’ενός μείωση του ΦΠΑ για τις επισκευές αντικειμένων και αφ’ετέρου επιστροφή φόρου για την επιδιόρθωση ηλεκτρικών συσκευών.

Οι Σουηδοί νομοθετούν ενάντια στην «κουλτούρα του πετάγματoς» (throw-away culture), δίνοντας οικονομικά κίνητρα υπερ της μείωσης της άσκοπης κατανάλωσης. Επιπλέον, σύμφωνα με τον υπουργό οικονομικών και καταναλωτικών θεμάτων της χώρας,«αυτή είναι μια πολιτική που μπορεί να οδηγήσει και σε νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες και νέες θέσεις εργασίας. Η επιδιόρθωση είναι δραστηριότητα έντασης εργασίας και μπορεί να ανοίξει νέες αγορές για ανθρώπους που δεν έχουν τόσο μεγάλη μόρφωση αλλά πιάνουν τα χέρια τους».

Η προώθηση της επισκευής και της επιδιόρθωσης μπορεί να φαίνεται ανούσια όταν υπάρχουν τόσα φλέγοντα περιβαλλοντικά προβλήματα, αλλά είναι ακριβώς ο ακατάσχετος καταναλωτισμός που ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για αυτά τα προβλήματα… Είναι η κυρίαρχη οικονομική σκέψη που μετρά την ανάπτυξη με την αγορά νέων προϊόντων (consumer spending). Είναι και η αντίστοιχη νοοτροπία που συστηματικά, εδώ και δεκαετίες, έχει καλλιεργηθεί στους ανθρώπους και συνδέει την ευημερία με την κατανάλωση. Το σύστημα δουλεύει άψογα και φροντίζει τα νέα, γυαλιστερά και λαχταριστά προϊόντα να επιδοτούνται ποικιλοτρόπως και να έρχονται στους καταναλωτές φτηνότερα από την επισκευή των παλιών – και μερικές φορές να προσφέρονται εντελώς δωρεάν. Η τεχνητή ζήτηση για όλο και περισσότερα καταναλωτικά αγαθά καταβροχθίζει τους φυσικούς πόρους του πλανήτη και διογκώνει εκθετικά το πρόβλημα των σκουπιδιών, που είναι τα καταναλωτικά αγαθά της προηγούμενης μέρας… Οι μεγάλοι ωφελημένοι (και, τελικά, αυτοί που φτιάχνουν τους νόμους) είναι οι βιομηχανίες σε όλη την αλυσίδα της παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών που παρέχουν τις πρώτες ύλες (εξορυκτικές, εταιρείες ξυλείας κλπ).

Οι Σουηδοί λοιπόν έκαναν ένα μικρό βήμα για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων στην πηγή – που είναι τα μυαλά των ανθρώπων – και όχι στη χωματερή. Ανεπαρκές το μέτρο; Ναι, σίγουρα δεν θα τους πιστώσει κανείς με την πρόθεση να ρίξουν τον καπιταλισμό. Σταγόνα στον ωκεανό; Ίσως, αλλά … είπαμε, στο μυαλό είναι ο στόχος.

Μιλάμε βέβαια για τους Σουηδούς που έχουν ήδη λύσει τα προβλήματα με τη διαχείριση των σκουπιδιών αφού επιτυγχάνουν ένα πρωτοφανές ποσοστό ανακύκλωσης 99% σε εθνικό επίπεδο. Το σύστημα να εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την υπευθυνότητα των κατοίκων της χώρας που διαχωρίζουν οι ίδιοι τα οικιακά τους σκουπίδια. (Η κριτική στη Σουηδία για την πρακτική αποτέφρωσης των μη ανακυκλώσιμων οικιακών απορριμμάτων – που δεν τους φτάνουν κιόλας και εισάγουν από άλλες χώρες – δεν είναι αντικείμενο αυτής της ανάρτησης).

Και ας μη μας πρήζουν κάτι ξεχασμένοι δόκτορες γεωλογίας, που κατοικοεδρεύουν στη Σουηδία αλλά καίγονται να προχωρήσει το φαραωνικό σχέδιο εξόρυξης στη Χαλκιδική, με τα επιτεύγματα της χώρας στον εξορυκτικό τομέα. Σε μια χώρα με στοιχειώδη σοβαρότητα, ένα περιβαλλοντικό, οικονομικό και επιστημονικό φιάσκο, όπως αυτό της Ελληνικός Χρυσός (ο δόκτωρ έχει αρθρογραφήσει μέχρι και για την εγκυρότητα της μεταλλουργικής μεθόδου flash smelting!), δεν θα είχε ΚΑΜΜΙΑ πιθανότητα να εγκριθεί και να προχωρήσει.



Σουηδία: Φοροαπαλλαγές με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης

Η γεωργία και η διατροφή είναι ο τομέας από τον οποίο θα ξεκινήσουμε για την απαραίτητη αλλαγή στο σημερινό κυρίαρχο αναπτυξιακό-καταναλωτικό μοντέλο, το οποίο με αφορμή τη σημερινή συνολική κρίση έδειξε τα όριά του. Μέσα από καλλιέργειες-εκτροφές που θα μπορούν να θρέφουν τους ανθρώπους, καλά και συνεχώς. Μια γεωργία που χωρίς να καταστρέφει τον υπόλοιπο κόσμο και χωρίς να μπαίνει στον ζουρλομανδύα της μεγιστοποίησης του κέρδους μέσω της αγοράς, θα μπορεί να εξασφαλίζει την «ευζωία» των νέων γενιών των ανθρώπων.
Οι κυρίαρχες σήμερα οικονομικές-πολιτικές ελίτ στηρίζονται στην ουτοπία ότι το «μαγικό ραβδί» της αγοράς και η περισσότερη επιστήμη-τεχνολογία θα μας λύσουν τα προβλήματα και στον αγροδιατροφικό τομέα, μέσα από την καλλιέργεια και εκτροφή βελτιωμένων (υβριδίων) και γενετικά τροποποιημένων (μεταλλαγμένων) ποικιλιών και ρατσών. Αντίθετα, η πλειοψηφία των «από κάτω» δε μπορεί παρά να στηριχθεί στη συνεργασία των αγροτικών κοινοτήτων για την παραγωγή αρκετής και υγιεινής τροφής, αν θέλει να επιδιώξει την ευζωία της σε ένα καλύτερο κόσμο. Είναι σήμερα κατανοητό ότι τα ανθρώπινα σώματα χρειάζονται ενέργεια για την ανάπτυξη και συντήρησή τους. Αλλά όχι μόνο. Oι διατροφολόγοι λένε ότι εκτός από ενέργεια χρειάζονται και «λάδωμα» για τις διάφορες λειτουργίες τους (χρειάζονται π.χ. ουσίες που δρουν σαν μεσάζοντες σε διάφορους μεταβολικούς κύκλους και διαδρομές), καθώς και διάφορα «δομικά υλικά» για να «κτίζουν» ή να «ανακαινίζουν» τη σάρκα. Όλα αυτά εξασφαλίζονται από τη κατανάλωση της τροφής[1], από τα συστατικά που την απαρτίζουν.
Τα απαραίτητα συστατικά της τροφής είναι: υδατάνθρακες, λίπη, πρωτεΐνες-τα λεγόμενα «μακροθρεπτικά» συστατικά- και επίσης μέταλλα, βιταμίνες, ανόργανα στοιχεία-τα λεγόμενα «μικροθρεπτικά» συστατικά. Οι άνθρωποι χρειάζονται κατά Μ.Ο. περίπου 2700 θερμίδες[2], σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τροφίμων. Το διατροφικό μοντέλο των πλουσίων δυτικών περιέχει πολύ κρέας, άρα πολλά λίπη. Συνήθως εξασφαλίζουν το 40% των θερμίδων τους από το λίπος. Τα πολλά λίπη όμως επιφυλάσσουν όχι μόνο μεγάλο βάρος, αλλά και πολλά είδη καρκίνων και καρδιακά νοσήματα (στεφανιαία κυρίως). Η ιδανική δίαιτα θα ήταν αν εξασφαλίζαμε γύρω στο 20% των θερμίδων από λίπη[3]
Οι πρωτεΐνες είναι –μαζί με το νερό-κύριο συστατικό του σώματος (στους μυς, στις μεμβράνες, ερυθρά αιμοσφαίρια, αντισώματα, ορμόνες, ένζυμα κ.λ.π). Παλιότερα στη Δύση-Βορρά κυριαρχούσε η άποψη ότι χρειαζόμαστε καθημερινά μεγάλες ποσότητες ζωικών πρωτεϊνών για να είμαστε υγιείς (δίαιτα με 12-15% πρωτεΐνη). Σήμερα μελέτες δείχνουν ότι το καλύτερο είναι μια δίαιτα με λιγότερο από 5% πρωτεΐνη[4] και αντιλαμβανόμαστε ότι οι άνθρωποι μπορούν να πάρουν την απαραίτητη για αυτούς πρωτεΐνη από τα δημητριακά και τα όσπρια, πράγμα που έκαναν μέχρι τώρα μόνο οι χορτοφάγοι (αποδεδειγμένα πιο υγιείς σε σχέση με τους ευτραφείς υπέρβαρους αυτού του κόσμου). Φυσικά τα ζωικά προϊόντα μας εξασφαλίζουν και κάποια απαραίτητα συστατικά όπως τα βασικά μέταλλα ασβέστιο και ψευδάργυρο, που δεν υπάρχουν σε ικανές ποσότητες στα φυτικά αντίστοιχα. Δεν θα πρέπει να τα διαγράψουμε εντελώς από τη καθημερινή μας δίαιτα, αλλά δεν χρειάζεται να στηρίζουμε τη δίαιτά μας κύρια στα ζωικά προϊόντα.
Αυτό θα έχει επιπτώσεις για τη μελλοντική «φωτισμένη» γεωργία: θα πρέπει να σταματήσει η σημερινή επιμονή στην εντατική κτηνοτροφία και η μεγάλη ζήτηση για τα προϊόντα της, ώστε να είναι δυνατόν να διατρέφεται ο παγκόσμιος πληθυσμός πλουσιοπάροχα με σιτηρά και όσπρια. Τα ζώα να είναι ενταγμένα με ισορροπία σε ολοκληρωμένα αγροκτήματα και τα ζωικά προϊόντα να είναι συμπληρωματικά στην ανθρώπινη διατροφή. Από την άλλη θα χρειασθεί να επανέλθει στην πρακτική των αγροτικών κοινοτήτων η καλλιέργεια των ντόπιων εγκλιματισμένων ποικιλιών, που δεν χρειάζονται πολλές εξωτερικές εισροές και αντέχουν καλύτερα στις ντόπιες συνθήκες κλίματος και εδάφους, καθώς αντίστοιχα και η εκτροφή των ντόπιων ρατσών ζώων και πουλερικών. Όσον αφορά στα σιτηρά, εκτός των άλλων επιτυχημένων τοπικών ποικιλιών (στην Ελλάδα π.χ. μαλακό σιτάρι: Βεργίνα, Δίο, Αιγές, σκληρό: Καπέιτι, Σαπφώ, Σάμος, Σκύρος, κ.α. ) που καλλιεργούνται και σήμερα, να επανέλθουν και στην καλλιέργεια των «ντυμένων» σιταριών[5] (του μονόκοκκου, δίκοκκου, σπέλτα) και κάποιων τέτοιων που καλλιεργήθηκαν με επιτυχία στο παρελθόν (στην Ελλάδα π.χ. Καπλουντζάς -Ερέτρεια- Μαυραγάνι-Ντεβές, Λεβέντης), και που εγκαταλείφθηκαν λόγω της δυσκολίας αποφλοίωσης και των χαμηλότερων αποδόσεων σε σχέση με τα «γυμνά» σιτηρά της εντατικής χημικής γεωργίας.
Σε παγκόσμιο επίπεδο: η υπάρχουσα παραγωγή τροφίμων μπορεί να θρέψει με τροφή 2700 θερμίδων ημερησίως, 12 δισεκατομ. ανθρώπους. Δεν θα έπρεπε να πεινάει κανείς, δεδομένου ότι είμαστε προς το παρόν περίπου 7 δις. Όμως 40 εκατομμ. πεθαίνουν από πείνα κάθε χρόνο και κάπου 850 εκατομμ. υποφέρουν από υποσιτισμό, εκ των οποίων το 34% (Αφρικανοί) ζουν με κάτω από 300 θερμίδες την ημέρα. Το πρόβλημα βεβαίως δεν είναι της παραγωγής, που θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε, αλλά της διανομής της τροφής[6] και του εισοδήματος (φτώχεια) και άρα κοινωνικοπολιτικό και παίρνει διαφορετική μορφή, ανάλογα με τη χώρα και την περιοχή.
Στη χώρα μας το πρόβλημα εκφράζεται με 3 διαφορετικές μορφές ανάλογα με το εισόδημα του πληθυσμού:
1. Η έλλειψη θερμίδων αφορά στα φτωχά λαϊκά στρώματα(κύρια άνεργους και συνταξιούχους), λόγω της ακρίβειας και χαμηλού εισοδήματος. Η ακρίβεια όπως είναι γνωστό οφείλεται λιγότερο στο μεγάλο κόστος παραγωγής των εγχώριων γεωργικών προϊόντων και περισσότερο στο όλο σύστημα διανομής τους. Το οποίο σύστημα αντιμετωπίζει το θέμα της ακρίβειας, όχι συμπιέζοντας τα δικά του κέρδη (αντίθετα προσπαθεί να τα μεγιστοποιεί κάθε φορά), αλλά συμπιέζοντας τις τιμές παραγωγού, που φθάνει μέχρι την εισαγωγή φθηνότερων υποβαθμισμένων ομοειδών προϊόντων από τρίτες χώρες και την εισαγωγή παράνομων μεταλλαγμένων. Τα φτωχά λαϊκά στρώματα από τη μεριά τους θα μπορούσαν να το ξεπεράσουν εν μέρει, αν διέθεταν μεγαλύτερο ποσοστό του εισοδήματός τους για τροφή (σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ο μέσος καταναλωτής διαθέτει περίπου το 18% του εισοδήματός του για αυτό) και εν μέρει αν απαιτούσαν μεγαλύτερα εισοδήματα ικανά για να τρέφονται καλά, όχι μόνο από άποψη θερμίδων, αλλά με ποιοτικά και υγιεινά προϊόντα.
2. Η ποιότητα της τροφής και η επιβάρυνσή της με ανθυγιεινά και χημικά-τοξικά κατάλοιπα και γ.τ.ο., αφορά στην πλειοψηφία του πληθυσμού και για ένα μέρος του (χωρίς οικονομικό πρόβλημα, αλλά που έχει ενστερνισθεί τον καταναλωτισμό) έχει πάρει τη μορφή της παχυσαρκίας(κατανάλωση λιπαρών τροφών κ.λ.π.). Εδώ το ζήτημα έχει να κάνει με την ενημέρωση και την αλλαγή της νοοτροπίας, ιδίως της ταχυφαγίας.
3. Η φυσική και υγιεινή τροφή αφορά ένα μικρό μέρος του πληθυσμού, όχι κατ ανάγκην «πλούσιου», αλλά «συνειδητού» (με την έννοια ότι προτιμούν την ποιότητα παρά την ποσότητα), που όμως από την μια αντιμετωπίζει το πρόβλημα της έλλειψής της (δεν καλύπτεται η ζήτηση από την παραγωγή ποιοτικής τροφής ) και από την άλλη των υψηλότερων τιμών της. Εδώ το ζήτημα έχει να κάνει με την στήριξη και επέκταση της βιολογικής και οικο-γεωργίας, που αν γενικευθεί θα μπορέσει να απαντήσει όχι μόνο στο πρόβλημα της έλλειψης και της σχετικής ακρίβειας, αλλά θα μπορέσει να θρέψει όλο τον πληθυσμό και γενικότερα να αναζωογονήσει την επαρχία, να μειώσει την ανεργία και να βοηθήσει στην αλλαγή της νοοτροπίας, ώστε να στραφούμε προς την ποιότητα και να μη προσκολλάμε στην ποσότητα.
Η Ελληνική παραδοσιακή (μεσογειακή) διατροφή, που αποτελεί έκφραση της κοινωνικής και πολιτισμικής μας κληρονομιάς, έχει απόλυτα τεκμηριωμένη επίδραση στην υγεία και τη μακροζωία του ανθρώπου. Αυτή χαρακτηρίζεται από:
• Υψηλή κατανάλωση: Φρούτα εποχής, Λαχανικά και χόρτα εποχής, Δημητριακά όπως ψωμί, ζυμαρικά, ρύζι κλπ. ολικής άλεσης ,Ελαιόλαδο κατά προτίμηση ωμό ,Ελιές , ξηροί καρποί και σπόροι όπως π.χ. αμύγδαλα, καρύδια, ή 3 ηλιόσποροι.
• Μέτρια κατανάλωση: Ψάρια και θαλασσινά, όσπρια, πατάτες
• Χαμηλή κατανάλωση: Λευκά κρέατα μέχρι (κοτόπουλο, κουνέλι, πουλερικά). Αυγά 3-4 την εβδομάδα. Γάλα και γαλακτοκομικά (Προτιμάμε γιαούρτι, τυρί και άλλα προϊόντα ζύμωσης με χαμηλά λιπαρά).
• Ελάχιστη κατανάλωση: Αλλαντικά, λουκάνικα, κόκκινο κρέας (μοσχάρι, βοδινό, χοιρινό, αρνί, πρόβατο κατσίκι, γίδα, κυνήγι). Γλυκά, παγωτά και αναψυκτικά μια φορά τη εβδομάδα

[1] Όταν τρώμε τη τροφή μας, στην ουσία τρώμε φυτικούς και ζωικούς ιστούς με όμορφες δομές στις οποίες έχει αποθηκευθεί χημική ενέργεια. Η βάση αυτών των δομών είναι η γλυκόζη-μια όμορφη τρισδιάστατη κρυστάλλινη μορφή- που δημιουργείται από το διοξείδιο του άνθρακα και το νερό μέσω της φωτοσύνθεσης στα φυτά και παροχής ενέργειας από τον ήλιο. Στην ουσία η χημική ενέργεια που παίρνουμε από τη τροφή είναι ηλιακή ενέργεια που έχει μετατραπεί.

[2] Οι υδατάνθρακες αποτελούν τη βασική πηγή ενέργειας στα περισσότερα ανθρώπινα σιτηρέσια. Δίνουν περίπου 420 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια. Ο «μέσος άνθρωπος» λοιπόν μπορεί να πάρει την ενέργεια που χρειάζεται καθημερινά από 500-700 γραμμάρια υδατάνθρακες. Στις παραδοσιακές δίαιτες και σιτηρέσια, τα φυτά οι σπόροι και οι βολβοί είναι η πρωταρχική πηγή ενέργειας. Σε αυτές τις τροφές υπάρχει και πολλή κυτταρίνη στον φλοιό και επειδή η κυτταρίνη δεν μας παρέχει ενέργεια, οδήγησε παλιότερα στην άποψη ότι δεν μας χρειάζονται τα «πίτουρα» και είναι πιο εύπεπτα τα «λευκά» αλεύρια. Στη συνέχεια όμως αποδείχθηκε ότι τα πίτουρα είναι πολύ σημαντικό συστατικό για την δίαιτα του ανθρώπου. Η παρουσία τους ή η απουσία τους έχει μεγάλη επίδραση στη φυσιολογική λειτουργία του εντέρου, που παίζει σημαντικό βιοχημικό ρόλο για όλο το σώμα. τρώγοντας παραδοσιακά «ανεπεξέργαστους» υδατάνθρακες λοιπόν, έχουμε στη διάθεσή μας πιο υγιεινή τροφή.

[3] Γιατί το λίπος είναι απαραίτητο όχι μόνο σαν πηγή ενέργειας, αλλά σαν σημαντικό δομικό συστατικό του σώματος, σημαντικότερο από τους υδατάνθρακες. Κυρίως είναι χρήσιμο για τη μεμβράνη των κυττάρων(με τη μορφή «λιπιδίων»), τα μέρη του εγκεφάλου και για τα νεύρα. Όμως σαν δομικό συστατικό των παραπάνω πρέπει να είναι με τη μορφή «βασικών» λιπών (κυρίως του τύπου των «πολυακόρεστων». Τέτοια είναι τα λίπη που προέρχονται από τα φύλλα και τους σπόρους των φυτών, καθώς και από τα ψάρια, ιδίως τα λιπαρά, όπως το σκουμπρί. Αλλά τα ψάρια σε παγκόσμιο επίπεδο είναι τροφή για τους λίγους και λόγω της υπεραλίευσης και της μόλυνσης τα αλιεύματα σπανίζουν πια. Πιο ρεαλιστικό είναι να εξασφαλίζουμε τα βασικά λίπη από τα φυτά.

[4] Και καλύτερα με φυτικές πρωτεΐνες που παίρνονται από τον συνδυασμό δημητριακών και οσπρίων. Οι άνθρωποι που ακολουθούν παραδοσιακές δίαιτες μπορεί να μη ξέρουν από βιοχημεία, αλλά ξέρουν από τη μακροχρόνια εμπειρία τους ότι δημητριακό και όσπριο είναι ο καλύτερος συνδυασμός στη μαγειρική τους, ώστε να είναι υγιείς. Αποτέλεσμα της μέχρι τώρα κυρίαρχης άποψης για πολλές ζωικές πρωτεΐνες στη διατροφή μας, ήταν τα εντατικά συστήματα ζωοεκτροφής και πτηνοτροφίας με όσο γινόταν πιο πολλά ζώα –πτηνά. Παράλληλα τα δημητριακά, τα όσπρια και η σόγια θεωρούνταν «δεύτερης τάξης» τροφή και προορίζονταν κυρίως για ζωοτροφές. Το αγροδιατροφικό σύστημα χρησιμοποιούσε μέχρι τώρα το 50% της παγκόσμιας παραγωγής σιταριού και κριθαριού, το 80% του καλαμποκιού και το 90% της σόγιας σαν ζωοτροφές (οι Ευρωπαίοι καταναλωτές π.χ. επιδοτούν με 2 ευρώ την ημέρα κάθε εκτρεφόμενη με δημητριακά αγελάδα τους, ενώ πάνω από 2 δις άνθρωποι στον τρίτο κόσμο ζουν με 2 ευρώ την ημέρα).

[5] Σήμερα υπάρχει αναγκαιότητα να καλλιεργηθούν τα «ντυμένα» σιτηρά επειδή αντέχουν σε δυσκολότερες εδαφοκλιματολογικές συνθήκες (ξηρασία, άγονα εδάφη), είναι πολύτιμο γενετικό υλικό για τη μελλοντική γεωργία σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής, ενώ παράλληλα μπορούν να δώσουν προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας (χωρίς βέβαια να τα θεωρούμε και «υπερτραφές», όπως σκόπιμα διαδίδουν κάποια επιχειρηματικά συμφέροντα εκμεταλλευόμενα τη σύγχυση και τη μόδα των «προϊόντων χωρίς γλουτένη».
Γλουτένη: είναι μια πρωτεΐνη των μαλακών κυρίως σιτηρών (υπάρχει και στα σκληρά).Στο νερό παίρνει τη μορφή κολλοειδούς ουσίας, στην οποία οφείλεται και το «φούσκωμα» του ζυμαριού για το ψωμί. Στη βρώμη και το κριθάρι υπάρχει μια χαμηλότερη αναλογία της γλουτένης, όπως και στο μονόκοκκο και στα δίκοκκα σιτάρια. Το κεχρί, καλαμπόκι, ρύζι, κινόα, αμάρανθος, φαγόπυρο δεν περιέχουν γλουτένη. Είναι πλεονέκτημα για την αρτοποιία, αλλά κάποιοι άνθρωποι(όχι όλοι) δεν μπορούν να τη χωνέψουν και τους προκαλεί αλλεργία, δυσανεξία ή «ευαισθησία στη γλουτένη»(πόνο στο στομάχι, καούρες, φούσκωμα και αέρια στα έντερα, πονοκέφαλο, κόπωση κ.λ.π.). Στο 1% του πληθυσμού περίπου προκαλεί την επικίνδυνη χρόνια νόσο κοιλιοκάκη στο λεπτό έντερο. Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του όριο στη ανοχή της γλουτένης και θα πρέπει να το διερευνήσει, ώστε να βρει τρόπους αντιμετώπισης της τυχόν ευαισθησίας του σε αυτήν.
Η σύγχρονη διατροφή μας (τα τελευταία 50 χρόνια κυρίως στη Δύση) είναι «υπερφορτωμένη» με γλουτένη, λόγω της παρουσία της παντού σχεδόν(μπαίνει σαν πρόσθετο) και της υπερκατανάλωσης επεξεργασμένων τροφών που στηρίζονται στο ραφιναρισμένο αλεύρι.

[6] Μέσα από το εμπορικό σύστημα διανομής, εκτός των άλλων προβλημάτων που δημιουργούνται, έχουμε και το γεγονός ότι πηγαίνει πάνω από το 30% της παραγόμενης τροφής στα σκουπίδια. 14 δισ. στρεμμ. (28% των καλλιεργούμενων εδαφών) χρησιμοποιούνται για παραγωγή 1,3 δισ. t πεταμένης από το εμπορικό σύστημα τροφής σε παγκόσμιο επίπεδο.


Για μια φωτισμένη και έξυπνη γεωργία

Αναρωτιέμαι, τι θα κάνατε αν είχατε τη δύναμη να ονειρευτείτε τη νύχτα κάθε όνειρο που θα θέλατε να ονειρευτείτε . Και αν είχατε την δυνατότητα να αλλάξετε την αίσθηση του χρόνου σας, και να ονειρευτείτε 75 χρόνια υποκειμενικού χρόνου σε 8 ώρες ύπνου; Υποθέτω θα ξεκινούσατε με την εκπλήρωση
όλων των επιθυμιών σας. Και αν η πραγματικότητα είναι το όνειρο και πεθαίνουμε όταν ξυπνάμε;


«Allan Watts»

O Alan Watts (1915-1973) ήταν ένας Βρετανός φιλόσοφος, συγγραφέας και ομιλητής. Ήταν από τους πρώτους που προσπάθησε να ερμηνεύσει διάφορες πτυχές της Ανατολικής Φιλοσοφίας και να τις κάνει γνωστές στον Δυτικό κόσμο.

Αν ο Θεός έπληττε ( Βίντεο)

Αναρωτιέμαι, τι θα κάνατε αν είχατε τη δύναμη να ονειρευτείτε τη νύχτα κάθε όνειρο που θα θέλατε να ονειρευτείτε . Και αν είχατε την δυνατότητα να αλλάξετε την αίσθηση του χρόνου σας, και να ονειρευτείτε 75 χρόνια υποκειμενικού χρόνου σε 8 ώρες ύπνου; Υποθέτω θα ξεκινούσατε με την εκπλήρωση
όλων των επιθυμιών σας. Και αν η πραγματικότητα είναι το όνειρο και πεθαίνουμε όταν ξυπνάμε;


«Allan Watts»

O Alan Watts (1915-1973) ήταν ένας Βρετανός φιλόσοφος, συγγραφέας και ομιλητής. Ήταν από τους πρώτους που προσπάθησε να ερμηνεύσει διάφορες πτυχές της Ανατολικής Φιλοσοφίας και να τις κάνει γνωστές στον Δυτικό κόσμο.

Αν ο Θεός έπληττε ( Βίντεο)

Αναρωτιέμαι, τι θα κάνατε αν είχατε τη δύναμη να ονειρευτείτε τη νύχτα κάθε όνειρο που θα θέλατε να ονειρευτείτε . Και αν είχατε την δυνατότητα να αλλάξετε την αίσθηση του χρόνου σας, και να ονειρευτείτε 75 χρόνια υποκειμενικού χρόνου σε 8 ώρες ύπνου; Υποθέτω θα ξεκινούσατε με την εκπλήρωση
όλων των επιθυμιών σας. Και αν η πραγματικότητα είναι το όνειρο και πεθαίνουμε όταν ξυπνάμε;


«Allan Watts»

O Alan Watts (1915-1973) ήταν ένας Βρετανός φιλόσοφος, συγγραφέας και ομιλητής. Ήταν από τους πρώτους που προσπάθησε να ερμηνεύσει διάφορες πτυχές της Ανατολικής Φιλοσοφίας και να τις κάνει γνωστές στον Δυτικό κόσμο.

Αν ο Θεός έπληττε ( Βίντεο)

Και φτάνεις στην άκρη του νήματος γεμάτος ερωτήσεις, μ’ όλο που ξεχνάς τι ήθελες να ρωτήσεις, το μόνο που θυμάσαι, αυτό που σε τσιγκλάει, από τ’ ανώδυνα προπάντων, και στο τέλος, όταν αποθαρρύνεσαι, αρπάζεσαι από τις ερωτήσεις μπας και σε βοηθήσουν να θυμηθείς. Μα αυτές σαν τη φωτιά, άχρηστο δώρο θεϊκό, θα κάψουν κάθε τι το άχρηστο εντός σου, κι ότι άλλο κάψουν θα σου είναι άχρηστο
πια· και τότε θα καταλάβεις πως ο χαμένος δεν τα παίρνει πάντοτε όλα.
Κι αν δεν έχεις τις απαντήσεις, θα αλλάξεις τη σειρά των ερωτήσεων, το νόημα δεν έχει σημασία αν δεν το βρεις, κι αν το βρεις δεν θα έχει πια και τόσο νόημα, δεν είναι έτσι; Άλλαξε τη σειρά και θα αλλάξει το νόημα. Δώστους να το διαβάσουν και θα του αλλάξουν το νόημα. Κάθε αναγνώστης είναι μια άλλη ανάγνωση, το είπε ο Πιερ Μενάρ, ο ρεβιζιονιστής του Δον Κιχώτη, το ξέρουν κι οι γραφιάδες που έχουν πάψει να μονομαχούν με τις βεβαιότητες.
Κι όσες λίστες και να φτιάξεις θα διαφέρουν σε κάτι βασικό, το περιεχόμενό τους θα αλλάζει την ώρα ακριβώς που τις σημειώνεις στο χαρτί, πριν αδιαμαρτύρητα στεγνώσει το μελάνι· οι λέξεις, θα χάσουν την υπόστασή τους, αμέσως μόλις καταφέρεις να τις ορίσεις. Στον αγώνα μεταξύ του πράττειν και του γράφειν κερδισμένος θα είναι πάντα ο λόγος, να ξέρεις.

Στη λογική συνδιαλλαγή με τον εαυτό σου, το ουσιαστικό είναι το προφανές, ο προσδιορισμός το αναπόφευκτο, το επίρρημα, ίσως άχρηστο, απαραίτητο για να σε φρενάρει όμως, καθώς σταματάς να το υπολογίσεις, να το μετρήσεις – την προπαίδεια δεν την ξεχνάς ποτέ, τις πιθανότητες τις μαθαίνεις μόνο στο δρόμο.

Κι αυτή η ίδια η αναζήτηση θα σε οδηγεί πάντα πίσω σε σένα, εκεί που ανήκεις, η εμπειρία εκεί έξω είναι που γεννά το ταξίδι προς τα μέσα, σαν τον μίτο που αέναα ξεδιπλώνεται, για να σε βγάλει –ή να σε βάλει; στο λαβύρινθό σου, σαν το πλεχτό που το κοιτάς από την ανάποδη κι όταν το στρέψεις προς στο φως νιώθεις το σκοτάδι.
Κι εκεί που όλα έτειναν να βρουν τη θέση τους, και το μήλο έπεφτε κάτω από τη μηλιά, κι όλα είχαν την εξήγησή τους, και οι ερωτήσεις κούμπωναν στις απαντήσεις τους, και ο αιτών αμοιφθήσεται, κι η εξέλιξη είχε πάρει το δρόμο της κι η επανάσταση είχε βρει το δικό της, τα άτομα δεν είναι πράγματααποφάνθηκε ο Χάιζεμπεργκ, και δεν υπάρχουν παρά μόνο τυχαία στο χωρόχρονό μας, και τότε η σκεπτομορφή υποκλίθηκε, μια ολόκληρη εποχή έγινε παρωχημένη, κι απέμεινες μόνος, εσύ και κάποιοι λίγοι, να παλεύεις με το σύστημα.
Μα όσο προχωράς τόσο πιο αδυσώπητο αντρώνεται το σύστημα κι εσύ πασχίζεις να βρεις την κρυψώνα σου, φυγή, λέξεις, νότες, αλητεία, τζόγος, πάθος, έρωτες…κι ο ντράμερ θα παίζει συνεχώς το ρυθμό στα 4/4 κι εσύ θα φτύσεις το τσιγάρο μέσα από το στόμα.

Είσαι μοναδικός και μόνος, αυτή είναι όλη κι όλη η δύναμή σου – φυγόκεντρος και κεντρομόλος – προς τους άλλους, τους πολλούς, τον έναν, αυτή είναι η απολαβή σου, και ίσως εντέλει να φτάνει μονάχα αυτό, για να καταλάβεις πως η απροσδιόριστη ευτυχία είναι στο κάτω-κάτω να μη θέλεις να είσαι κάπου αλλού, με κάποιον άλλο, κάνοντας κάτι άλλο.




Jupiter lines

Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Παρανεστίου http://kpeparanestiou.gr μαζί με το Πελίτι www.peliti.gr μαζί με την οργάνωση kokopelli https://kokopelli-semences.fr από τη Γαλλία το Δήμο Παρανεστίου http://www.paranesti.gr και με την υποστήριξη της Ένωσης Βιοκαλλιεργητών Βορείου Ελλάδας http://www.biologikesagores.gr οργανώνουν: τριήμερο σεμινάριο στις 26, 27 και 28 Φεβρουαρίου 2017, στον οικισμό φιλοξενίας του Κ.Π.Ε Παρανεστίου και στη γη του Πελίτι στο Μεσοχώρι Παρανεστίου Δράμας, για επαγγελματίες βιοκαλλιεργητές, με θέμα: σποροπαραγωγής παραδοσιακών ποικιλιών για τη διατήρηση της διατροφικής βιοποικιλότητας.

Κύριος εισηγητής του σεμιναρίου θα είναι ο κ. Ντομινίκ Γκυγιέ (Dominique Guillet) Ο κ. Γκυγιέ είναι ο ιδρυτής της οργάνωσης kokopelli στη Γαλλία, ο οποίος εργάζεται πάνω από 25 χρόνια σε όλο τον κόσμο πάνω στο θέμα της σποροπαραγωγής και διάδοσης παραδοσιακών σπόρων με στόχο τη διατήρηση της διατροφικής βιοποικιλότητας.

Στόχος του σεμιναρίου είναι να δημιουργηθεί μια ομάδα επαγγελματιών βιοκαλλιεργητών που θα ασχοληθούν με τη σποροπαραγωγή με στόχο τη διατήρηση και διάδοση των παραδοσιακών ποικιλιών.

Το σεμινάριο είναι δωρεάν.

Αίτηση συμμετοχής για το σεμινάριο.

Όσοι ενδιαφέρεστε για το σεμινάριο αντιγράψτε και συμπληρώστε τα παρακάτω στοιχεία και στείλτε τα στο Πελίτι:peliti(ατ)peliti.gr αντικαταστήστε το (ατ) με @

Εποικινωνία με το ΚΠΕ Παρανεστίου: e-mail: kpe-paran(ατ)sch.gr αντικαταστήστε το (ατ) με @ Τηλέφωνο: 2524021005

Όνομα:

Επίθετο:

Τηλέφωνο:

e-mail:

Έτος γέννησης:

Επαγγελματίας Βιοκαλλιεργητής:

Είδος καλλιέργειας:

Έναρξη καλλιέργειας:

Περιοχή καλλιέργειας:

Φορέας πιστοποίησης:

Κάτι άλλο.

Σεμινάριο σποροπαραγωγής παραδοσιακών ποικιλιών

Γραμματοσειρά
Αντίθεση