20 August, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 18)

“Εμείς δε χρησιμοποιούσαμε τον όρο «αποκέντρωση». Προτιμούσαμε το «επανατοπικοποίηση». Συνδέαμε τον τόπο εγκατάστασής μας με τον «ου τόπο». Την ουτοπία που ξέραμε ότι δεν υπήρχε κάπου και που θα έπρεπε να τη δημιουργήσουμε. «Να δημιουργήσουμε τον κόσμο μας, μέσα στον κόσμο που θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας».
Ήταν το σύνθημά μας. Επιστροφή, αλλά όχι προς τα πίσω! Επιστροφή… προς τα μπρος! Ήταν το άλλο σύνθημά μας. […] Για εμάς ένας άλλος κόσμος δεν είναι μόνο εφικτός, είναι ΥΠΑΡΚΤΟΣ.”

Μια παρέα νέων της πόλης, προς το τέλος της δεκαετίας του ’80, προετοιμάζονταν με συζητήσεις και αυτοεκπαίδευση να αφήσουν πίσω τους τη «χαβούζα» του Λεκανοπεδίου για μια δημιουργική μετεγκατάσταση στην ελληνική περιφέρεια.
Τελικά κατέληξαν να εγκατασταθούν το 1990 στο Πήλιο, μεταξύ δύο χωριών, προσπαθώντας να δημιουργήσουν μια «διευρυμένη οικογένεια» από 3-4 ζευγάρια, με ένα διαφορετικό -από τον κυρίαρχο- τρόπο ζωής. Συνάντησαν πολλές δυσκολίες στο εγχείρημά τους, δεν κατάφεραν πλήρως να υλοποιήσουν τα όνειρά τους, αλλά είχαν κοινές δραστηριότητες και με άλλους ανθρώπους ντόπιους ή «νεοφερμένους» στην περιοχή προσπαθώντας να λειτουργήσουν σαν παράδειγμα στην τοπική κοινωνία, ασχολούμενοι π.χ. με τη βιολογική-φυσική καλλιέργεια, τις βιοκλιματικές κατασκευές και εναλλακτικές μορφές ενέργειας, τη διακίνηση οικολογικών προϊόντων, με το κίνημα των οικοκαλλιεργητών και το κίνημα ενάντια στα μεταλλαγμένα.

Καταγόμενοι οι ίδιοι ή έχοντας γονείς από χωριά, την επιστροφή τους ή την επανατοπικοποίησή τους -όπως την χαρακτήριζαν- δεν την έβλεπαν σαν «αναχώρηση» και απομόνωση από τη ζωή της πόλης ή σαν επιστροφή προς τα

πίσω στο παρελθόν, αλλά σαν επιστροφή σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής, συνδεδεμένη με τη φύση και τα προβλήματα του συγκεκριμένου τόπου, τον οποίο ήθελαν να μετασχηματίσουν σε «ευ-τόπο». Για αυτό η επιστροφή τους …ήταν προς τα εμπρός, γιατί προσπάθησαν να δημιουργήσουν στοιχεία ενός μελλοντικού κόσμου, στα πλαίσια του κόσμου που άφησαν πίσω τους, ελπίζοντας ότι στο μέλλον θα κινηθούν προς την ίδια κατεύθυνση ένας κρίσιμος αριθμός ανθρώπων, ικανών να βάλουν σε κίνηση και την ίδια την κοινωνία με στόχο την «ευζωία» της.

Επιστροφή προς τα …μπρος
συγγραφέας:Γιώργος Κολέμπας
Isbn: 978-960-579-071-4
Σελίδες: 328

Εκδόσεις : Ταξιδευτής

Επιστροφή προς τα …μπρος

Ο Παντελής είναι νοικοκύρης. Ένας ήσυχος, καθημερινός άνθρωπος που κοιτάζει το σπίτι του και την δουλειά του. Δεν δημιουργεί προβλήματα και δεν θέλει μπλεξίματα. Γι’ αυτό αποφεύγει τις πολιτικές συζητήσεις όπως ο διάολος το λιβάνι. Κι αν ποτέ
μπερδευτεί σε καμία, προσπαθεί να ξεφύγει με κάθε τρόπο. Συνήθως καταφεύγει στα παλιά αλλά δοκιμασμένα τσιτάτα είτε τύπου τσουβαλιάσματος («όλοι ίδιοι είναι», «βρες εσύ τον καλύτερο», «όλοι την τσέπη τους κοιτάνε, ποιος νοιάστηκε για τον τόπο;» κλπ) είτε τύπου ζαμανφουτισμού («εγώ θα σώσω τον κόσμο;», «εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα» κλπ). Δεν του αρέσουν, άλλωστε, ούτε τα άκρα ούτε η βία (απ’ όπου κι αν προέρχεται), γι’ αυτό θεωρεί καμάρι του να ανήκει στον μεσαίο χώρο, χωρίς να ενοχλείται που κάποιοι άσχετοι μπερδεύουν τον μεσαίο χώρο με τον μικροαστισμό.

Ο Παντελής είναι ένας άνθρωπος πιστός στις παραδόσεις, θεματοφύλακας των ιερών και των οσίων τής φυλής. Γι’ αυτό παντρεύτηκε στην ώρα του κι έκανε δυο παιδιά. Για την ακρίβεια, έκανε ένα παιδί κι ένα κορίτσι. Κι ανάθρεψε το παιδί σαν άντρα και το κορίτσι σαν κορίτσι που θα φοβόταν τον άντρα όταν θα γινόταν γυναίκα, καθ’ ότι τα φεμινιστικά ποτέ δεν του άρεσαν. Άλλωστε, ξέρει ότι μόνο με τέτοια ανατροφή θα γυρίσει το κορίτσι του να τον κοιτάξει όταν γεράσει και καταπέσει. Το παιδί είναι άντρας, θα κοιτάει την δικιά του οικογένεια.

Ο Παντελής νοσταλγεί τον κόσμο όπως τον έζησε στα νιάτα του και θλίβεται που βλέπει πώς τον κατάντησαν οι νεώτεροι. Γι’ αυτό κάνει ό,τι μπορεί για να μη ξεθωριάσει τελείως εκείνος ο «παλιός, καλός καιρός». Αν και δεν πολυφοβάται την κόλαση (στο κάτω-κάτω, δεν έχει κάνει φόνο), πάει κάπου-κάπου στην εκκλησία επειδή από την μια δεν βλάφτει να έχουμε και την βοήθεια του θεού κι από την άλλη καλό κάνει στο μαγαζί να βλέπουν οι πελάτες του ότι εκκλησιάζεται. Αν και δεν είναι προληπτικός, δεν κόβει τα νύχια του μεσοβδόμαδα, δεν λούζεται τις Κυριακές και ρίχνει πάντα μια ματιά στο ωροσκόπιό του, μιας και τα ίδια έκαναν και οι γονείς του και οι παππούδες του, άσε που δεν πρέπει να προκαλείς την κακοτυχία.

Ο Παντελής είναι άνθρωπος σύγχρονος, που ενδιαφέρεται για τα πάντα και θέλει να έχει γνώμη για τα πάντα. Γι’ αυτό παρακολουθεί με μανία όλα τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων και ξεκοκκαλίζει 3-4 μεγάλες εφημερίδες κάθε Κυριακή. Σ’ αυτή την φιλομάθειά του χρωστάει ότι όλοι τον σέβονται όταν μιλάει και όλοι ζητούν την άποψή του σε οποιοδήποτε θέμα, από την λαθρομετανάστευση μέχρι την κρίση χρέους κι από την υπερθέρμανση του πλανήτη μέχρι τις τιμές τού πετρελαίου. Λογικό είναι να καμαρώνει για την μόρφωσή που απέκτησε, έστω κι αν ποτέ στην ζωή του δεν άνοιξε οποιοδήποτε βιβλίο.

Ο Παντελής ενδιαφέρεται και για την τέχνη. Όχι για την υποτιθέμενη τέχνη των κουλτουριάρηδων αλλά για την πραγματική τέχνη, του λαού. Μαζί με τους πολλούς, λοιπόν, έχει μάθει να απολαμβάνει την μουσική τής Γιουροβίζιον και του Εξ-Φάκτορ ενώ μια-δυο φορές τον χρόνο (όταν στο σχήμα συμμετέχει κάποιος αναγνωρισμένος καλλιτέχνης) επισκέπτεται και κάποιο από τα γνωστά μαγαζιά που ο μεν μακαρίτης ο Γιαννόπουλος αποκαλούσε «πολιτιστικά κέντρα» οι δε ψευτοκουλτουριάρηδες συκοφαντούν ως «σκυλάδικα». Φυσικά, του αρέσει και το θέατρο, γι’ αυτό δεν παραλείπει να πηγαίνει δυο-τρεις φορές τον χρόνο, κυρίως σε επιθεωρήσεις και σίγουρα τα καλοκαίρια Δελφινάριο. Σινεμά δεν πολυπάει αλλά έχει συνδρομητική τηλεόραση κι έτσι έχει δει σχεδόν όλες τις ταινίες που έχουν φέρει τα Μούλτιπλεξ.

Ο Παντελής είναι κοινωνικό ον με άποψη. Γι’ αυτό άλλωστε δίνει καθημερινή παρουσία και στο Φέισμπουκ και στο Τουίττερ. Βεβαίως και ενδιαφέρεται για τα προβλήματα της κοινωνίας αλλά έχει μάθει να τα βλέπει στην σωστή τους διάσταση. Για παράδειγμα, δεν χαίρεται με όσους βγαίνουν στον δρόμο επειδή κάποια τράπεζα τους παίρνει το σπίτι αλλά δεν του κόβεται και η όρεξη επειδή εκείνοι δεν πρόσεχαν όταν έπαιρναν δάνεια. Πιστεύει ότι κάθε άνθρωπος δικαιούται να έχει τις προσωπικές του επιλογές αλλά δεν θα κάνει και τους γκαίυ ίσια κι όμοια με τους σωστούς ανθρώπους. Στενοχωριέται όταν ακούει για μετανάστες που σκυλοπνίγονται μεσοπέλαγα αλλά δεν μπορεί και να διαφωνήσει με την άποψη ότι ο καλύτερος τρόπος για να τους προστατεύσει η πολιτεία είναι να αφήσει να πνιγούν όσο το δυνατόν περισσότεροι ώστε να συνετιστούν οι υπόλοιποι και να πάψουν να έρχονται. Συμφωνεί ότι οι πρόσφυγες εγκαταλείπουν τον τόπο τους για να γλιτώσουν από τις βόμβες αλλά όχι και να μας κατσικωθούν μέσα στα σπίτια μας. Μόνο για τους άνεργους δεν δίνει δεκάρα τσακιστή, επειδή πιστεύει ακράδαντα ότι δουλειές υπάρχουν (αυτός πώς τα βολεύει;), απλώς αυτοί είναι τεμπέληδες κι έχουν καλομάθει να ζουν με τα επιδόματα.

Ο Παντελής δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Μπορεί να μη συμμετέχει σε απεργίες, πορείες και διαδηλώσεις (από άποψη, φυσικά, επειδή είναι σίγουρος πως έτσι δεν λύνονται τα προβλήματα) αλλά ανατιναχτεί που δεν βλέπει κανέναν να ξεσηκώνεται και να παίρνει τα βουνά. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή όταν ο κόσμος αποφασίσει να κάψει την βουλή και να κρεμάσει και τους τριακόσιους αλλά ας όψεται που όλοι είναι φοβιτσιάρηδες και δεν λένε να ξεκουνηθούν από τον καναπέ τους. Αν μπορούσε, θα ξεκίναγε την επανάσταση μόνος του. Κι ας του είπε εκείνος ο κακοηθέστατος παλιός συμμαθητής του «Παντελή, όταν έρθει η ώρα να πάρουμε τα βουνά, εσύ θα ψάχνεις μέσο να σε βολέψει σε κανένα γραφείο».

Πάνω απ’ όλα, ο Παντελής είναι ένας άνθρωπος βαθιά φιλοσοφημένος. Στενοχωριέται μεν που το μαγαζί του δεν πάει καλά και που ο μισθός τής γυναίκας του κοντεύει να μείνει ο μισός μέσα σε εφτά χρόνια αλλά καταλαβαίνει ότι πρέπει να κάνουμε όλοι θυσίες για το καλό τής πατρίδας. Αισθάνεται άβολα βλέποντας τον αγκυλωτό σταυρό στο μπράτσο τού Κασιδιάρη αλλά το καταπίνει επειδή αντιλαμβάνεται ότι το μόνο που φοβάται αυτό το διεφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο είναι ο αγνός πατριωτισμός τού χρυσαυγήτικου εθνικισμού. Καμιά φορά περνάει από το μυαλό του η σκέψη ότι κάπου μπορεί να κάνει λάθος ο καπιταλισμός αφού επιτρέπει στο 1% των ανθρώπων να διαθέτουν περισσότερο πλούτο απ’ όσο όλο το υπόλοιπο 99% αλλά σύντομα συνέρχεται σκεπτόμενος ότι τα είδαμε και των κομμουνιστών τα χαΐρια. Το μόνο που τον κάνει πραγματικά έξω φρενών είναι το ότι όλο αυτός πληρώνει την λιτότητα ενώ εκείνοι που τόσα χρόνια κλέβανε, όχι μόνο δεν πήγαν στην φυλακή αλλά γλεντάν εις υγείαν των κορόιδων. Πού θα πάει όμως; Θα ‘ρθουν και οι εκλογές…

Αυτός ο Παντελής και οι χιλιάδες όμοιοί του είναι που με εξοργίζουν κάθε φορά που αναλογίζομαι ότι μάλλον αποτελούν την πλειοψηφία γύρω μου. Αυτόν και τους χιλιάδες ομοίους του είχα προχτές στο μυαλό μου, όταν έγραφα τον επίλογο σ’ εκείνο το γεμάτο θυμό σημείωμά μου. Αυτόν και τους χιλιάδες ομοίους του ξαναθυμήθηκα σήμερα, καθώς κάποιος πλανόδιος κιθαρωδός θυμήθηκε εκείνον τον γνωστό κυρ-Παντελή τού Πάνου Τζαβέλλα..


Απέναντι Όχθη

Ξυπνήστε Κυρ Παντελήδες

H τεχνολογία θα μπορούσε να κάνει θαύματα. Θα μπορούσε ως ακόμα να εξαλείψει την πείνα την φτώχεια και τις τόσο μεγάλες ταξικές διαφορές. Θα μπορούσε να εξαλείψει ασθένειες, να αλλάξει το προσδόκιμο ζωής, μα και να διορθώσει αρκετές από τις
καταστροφές που έχουν προξενήσει οι πολυεθνικές και τα κράτη στον πλανήτη.
Αντί αυτού όμως, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο και έτσι η τεχνολογία δημιουργεί φυλακές για τον καθημερινό άνθρωπο, αδιαφορώντας πλήρως για το περιβάλλον και αυξάνει ακόμα περισσότερο τις κοινωνικές διαφορές. Και ασχέτως αν αυτά γίνονται από πολυεθνικές και κυβερνήσεις, για την επιβολή τους και την χρήση της τεχνολογίας, έμμεσα ή άμεσα, για την αποδοχή και επιβολή τους, υπεύθυνοι δεν είναι άλλοι από τους καταναλωτές της σάπιας αστικής τάξης,

Όσο και αν φαίνεται απλό, πλέον οι τράπεζες και κάθε δημόσια υπηρεσία, όποτε χρειαστεί, γνωρίζουν τι αγοράζουμε, από πού, πόσα χρήματα διακινούμε και πώς. Οι μετακινήσεις ήδη καταγράφονται με την μορφή καμερών στα διόδια και σε άλλες οδικές αρτηρίες, ενώ σε κάθε σημείο το προσωπικό απόρρητο και το δικαίωμα του ανθρώπου στην ιδιωτικότητα είναι απλά λέξεις στα χαρτιά, καθώς πρακτικά δεν υφίστανται.

Μιλώντας για τις μετακινήσεις, εκτός αυτών που γίνονται σε «εθνικά» οδικά δίκτυα, υπάρχουν και όσες διενεργούνται στα αστικά κέντρα με τις συγκοινωνίες. Οι τιμές των εισιτηρίων, όπως και κάθε άλλου αγαθού, έχουν ανέβει σε δυσανάλογα ποσά συγκριτικά με τους μισθούς.
Βέβαια, μιλάμε πάντα για τους καθημερινούς ανθρώπους, καθώς όπως έχει ήδη ειπωθεί από ακροδεξιό εκπρόσωπο του κοινοβουλίου, «είναι ξεφτίλα οι βουλευτές να μετακινούνται με μέσα μαζικής μεταφοράς»:

Όμως, παρά την απαξίωση των ΜΜΜ από τα πολιτικά χείλη του τέως υπουργού, ο ΟΑΣΑ προσφέρει ατέλεια σε όλους τους βουλευτές για μετακινήσεις με όλα τα Μέσα Μεταφοράς της Πρωτεύουσας.
Αυτό δηλαδή που οι κανονισμοί στερούν από άνεργους, μαθητές και άπορους, ο ΟΑΣΑ το προσφέρει σε βουλευτές και ευρωβουλευτές δίνοντάς τους το δικαίωμα σε δωρεάν μετακινήσεις με όλα τα αστικά μέσα. Μία βουλευτική ατέλεια που οι πολιτικοί δεν καταδέχονται να χρησιμοποιήσουν (εκτός από τις λίγες φορές για ψηφοθηρία) για να μην ξεφτιλιστούν, δεν ισχύει για χιλιάδες πολίτες που ξεφτιλίζονται καθημερινά αδυνατώντας να πληρώσουν το αντίτιμο του κομίστρου. Βλέπετε, κανένας άνθρωπος δεν κάνει μόνο μια μετακίνηση και μιλάμε για ένα μηνιαίο ποσόν, το οποίο είναι υπερβολικά υψηλό για μισθωτούς, συνταξιούχους και ανέργους που αποτελούν και το συντριπτικό ποσοστό των επιβατών.

Και μέσα σε όλα αυτά, προέκυψαν και τα νέα μηχανήματα για έκδοση εισιτηρίων, τα οποία είναι ηλεκτρονικά και για την έκδοσή τους πρέπει να δοθούν από τους πολίτες τα εξής δεδομένα:

1. Αριθμός Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης -ΑΜΚΑ
2. Ονοματεπώνυμο
3. Διεύθυνση κατοικίας
4. Ημερομηνία γέννησης
5. Φωτογραφία σε ηλεκτρονική μορφή
6. Αριθμός τηλεφώνου
7. Αριθμός κινητού τηλεφώνου
8. Αριθμός fax
9. Ταχυδρομική διεύθυνση
10. Ηλεκτρονική διεύθυνση

και άλλα, τα οποία θα υφίστανται επεξεργασία στο πλαίσιο του εν λόγω συστήματος.

Επίσης, στην εξωτερική επιφάνεια της κάρτας θα υπάρχει το ονοματεπώνυμο, ο τύπος δικαιούχου, και η φωτογραφία. Στο δε chip της κάρτας θα τηρείται ο τύπος του δικαιούχου και η ημερομηνία λήξης δικαιώματος ή η ημερομηνία γέννησης, ενώ αυτή η νέα κάρτα θα αντικαταστήσει πλήρως όλους τους τύπους καρτών απεριορίστων διαδρομών και με την χρήση της να είναι υποχρεωτική.

Υπερβολικά πολλά και σαφώς πέρα από κάθε όριο λογικής για ένα απλό εισιτήριο, δεν νομίζετε;

Και μιλάμε για στοιχεία που θα παραμένουν καταχωρημένα σε βάσεις δεδομένων, διαθέσιμα προς επεξεργασία τόσο από τον ΟΑΣΑ, όσο από συνεργάτες, κρατικές υπηρεσίες και άλλους. Και δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που να αμφιβάλλει πως αυτά θα παραμείνουν ασφαλή.
Που ακόμα και έτσι να ήταν, ποιος ο λόγος ο ΟΑΣΑ να γνωρίζει τις μετακινήσεις του κάθε ανθρώπου ονομαστικά και με κάθε λεπτομέρεια;
Και ας μην πει κάποιος, για τα στατιστικά, για την βελτίωση παροχής υπηρεσιών και τις λοιπές μπούρδες. Αυτά τα στοιχεία μπορεί να τα συλλέγει και ήδη το κάνει, ανώνυμα και μαζικά, χωρίς όλες αυτές τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.

Όλα αυτά, όπως είναι ευνόητο, δημιούργησαν αντιδράσεις και έτσι, – πάντα μέσα στα πλαίσια της παρωδίας που λέγεται «αστική δημοκρατία» – επενέβη η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, ζητώντας τι λέτε;

Όχι την κατάργηση αυτού με κάποιο άλλο μέτρο που δεν θα κάνει ονομαστικές καταγραφές (κάτι που είναι εύκολο να υλοποιηθεί), μα «αυστηρές εγγυήσεις προστασίας των προσωπικών δεδομένων προκειμένου να δώσει το πράσινο φως για το ηλεκτρονικό εισιτήριο για όλα τα ΜΜΜ».

Δείτε σχετικά: Αρχές Προστασίας Δεδομένων – Καταναλωτή, κλπ: Υπαρκτά ανύπαρκτες;

Αυτά με την την υπ΄ αριθμ 1/2017 γνωμοδότησή της [PDF], όπου συν τα άλλα αναφέρει πως κατόπιν συνάντησης με εκπρόσωπους του ΟΑΣΑ, για την προσκόμιση της κάρτας αυτής θα απαιτούνται βασικά στοιχεία, όπως πχ: δελτίο αστυνομικής ταυτότητας, βιβλιάριο υγείας κλπ), ενώ σε κατηγορίες δικαιούχων μειωμένου κομίστρου ή δωρεάν μετακινήσεων, θα πρέπει να επιδειχτούν σχετικά αποδεικτικά στοιχεία (π.χ. ανεργία, αναπηρία, φοιτητική ταυτότητα).
Η διαδικασία αυτή δεν διαφέρει κατ’ ουσίαν από αυτήν που ακολουθείται σήμερα, για την έκδοση των αντίστοιχων μη ηλεκτρονικών καρτών.

Εναλλακτικά, ο αιτών μπορεί να χρησιμοποιήσει κατάλληλη διαδικτυακή εφαρμογή για να εισαγάγει μόνος του τα απαραίτητα στοιχεία και να υποβάλλει διαδικτυακά την αίτησή του, έτσι ώστε στην συνέχεια να μεταβεί στο ΤΕΚ που ο ίδιος θα έχει δηλώσει, για να παραλάβει την κάρτα του. Για την παραλαβή της, θα πρέπει να προσκομίσει τα κατάλληλα υποστηρικτικά έγγραφα και όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία, όπως αυτά προσδιορίζονται ανωτέρω.

Η διαφορά, σε σχέση με την πρώτη εναλλακτική, είναι ως προς το πρόσωπο που εισάγει τα δεδομένα στο σύστημα.
Κάτι που ουσιαστικά ακυρώνει, τον κατά τ’ άλλα όμορφο πρόλογο της Αρχής:

Ο κύριος κίνδυνος που ελλοχεύει, ως προς την προστασία των προσωπικών δεδομένων, στο πλαίσιο ενός συστήματος προσωποποιημένων ηλεκτρονικών εισιτηρίων, συνίσταται στο ότι η χρήση ενός τέτοιου συστήματος μπορεί να συνεπάγεται τη συλλογή δεδομένων σχετικά με τις διαδρομές που πραγματοποιεί ο εκάστοτε επιβάτης. Η τήρηση –είτε στο ίδιο το εισιτήριο (ηλεκτρονική κάρτα) είτε στη βάση δεδομένων- του δρομολογίου που πραγματοποιήθηκε, της ημερομηνίας και ώρας αυτού καθώς και του αριθμού του ηλεκτρονικού εισιτηρίου παραπέμπουν σε συγκεκριμένο επιβάτη, ο προσδιορισμός (ταυτοποίηση) του οποίου –με την μορφή προσωποποιημένης πληροφόρησης- καθίσταται δυνατός εφόσον στο αρχείο που τηρεί ο υπεύθυνος επεξεργασίας υπάρχουν προσωπικά δεδομένα ταυτοποίησης του κατόχου του. […]

Η ελευθερία κίνησης αποτελεί έκφανση του δικαιώματος ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 5 παρ. 1 Σ. καθώς και της εν γένει προσωπικής ελευθερίας που εδράζεται στο άρθρο 5 παρ. 3 εδ. 1 Σ. Το περιεχόμενο της ελευθερίας κίνησης είναι ευρύτατο και περιλαμβάνει την κίνηση οπωσδήποτε, οπουδήποτε και οποτεδήποτε χωρίς επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων κίνησης του υποκειμένου (συλλογή, αποθήκευση, χρήση, διαβίβαση κλπ.) εκτός των περιπτώσεων, στις οποίες νόμος ορίζει περιορισμούς / εξαιρέσεις για λόγους δημοσίου συμφέροντος (πχ. υγειονομικοί, δημόσιας τάξης και ασφάλειας, δίωξης ή πρόληψης αξιόποινων πράξεων). […]

Είναι γνωστό πως ο ΟΑΣΑ έχει κάνει επένδυση σε αυτό, μιλώντας ανάμεσα στα άλλα για την αντιμετώπιση των «τζαμπατζήδων». Των ανθρώπων δηλαδή που θα φτάσουν εκείνες οι μέρες του μήνα που δεν θα έχουν να φάνε, πόσο μάλλον να έχουν εισιτήριο. Άρα, φυσικά και δεν υπάρχει περίπτωση να αποσυρθούν τα συγκεκριμένα μηχανήματα. Για να συμβεί αυτό είναι στο χέρι μας (κυριολεκτικά).

Τελικά, είναι αυτό που έχουμε αναφέρει τόσες φορές και η επανάληψη θα είναι άσκοπη. Η ιδιωτικότητα έχει ήδη καταργηθεί και πλέον εφαρμόζεται νόμιμα η καταστρατήγησή της οπουδήποτε, πλαισιωμένη από «ενδύματα» χρηστικότητας, ευκολίας, ασφάλειας κλπ-κλπ…

H έλλειψη της ιδιωτικότητας, φέρνει και το τέλος της ελευθερίας, είναι ευνόητο. Όπως επίσης, αυτονόητο είναι πως πρόκειται για κάτι καθαρά ταξικό.


Osarena

Τα νέα ηλεκτρονικά εισητήρια

Πώς είναι να ζεις σε καθεστώς «προσωρινότητας» για έναν ολόκληρο χρόνο, σε μια γωνιά ενός διαδρόμου ενός κτηρίου σε γήπεδο, πάνω σε λίγες κουβέρτες και με ότι πανιά ή σεντόνια βρεις να έχεις «θωρακίσει» την ιδιωτικότητα σου, φτιάχνοντας ένα «πάνινο δωμάτιο»; Να πρέπει να ζήσεις σε αυτό το «δωμάτιο» μαζί με την οικογένειά σου; Σε αυτό το «δωμάτιο» να πρέπει να επιστρέψεις και από το μαιευτήριο κρατώντας την πέντε ημερών κόρη σου και να ελπίζεις πως θα καταφέρεις να είσαι από τους πρώτους που θα κάνουν ντους, για να προλάβεις ζεστό νερό, αφού δεν φτάνει για όλους.

Τις απαντήσεις δίνει ο 30χρονος Μουσταφά Σαχίντι, που ζει τον τελευταίο χρόνο στο γήπεδο του χόκεϊ, μία από τις τρεις «μη οργανωμένες δομές» -όπως χαρακτηρίζονται από τις αρμόδιες αρχές- φιλοξενίας στο Ελληνικό. Στο γήπεδο του χόκεϊ, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του συντονιστικού οργάνου στις 14 Φεβρουαρίου, ζούνε 521 πρόσφυγες, στην πλειονότητά τους οικογένειες από το Αφγανιστάν και κάποιοι άνδρες μόνοι από το Πακιστάν, το Ιράν και τις χώρες του Μαγκρέμπ σε τρεις μεγάλες σκηνές έξω από την είσοδο του γηπέδου. Στους πρώτους μήνες λειτουργίας της δομής, ωστόσο, βάσει των ίδιων στοιχείων, το χόκεϊ είχε ξεπεράσει τη χωρητικότητα των 1.400 προσφύγων.

«Στην αρχή ο καταυλισμός ήταν γεμάτος με πολύ κόσμο. Δεν αισθανόμασταν ασφαλείς εκείνο τον καιρό. Κάθε μέρα άνθρωποι που έπιναν, που μάλωναν, μέσα, έξω, κλοπές. Εκείνο τον καιρό ήμασταν δέκα οικογένειες σε ένα δωμάτιο. Τα παιδιά να μαλώνουν, οι οικογένειες να μαλώνουν» διηγείται ο Μουσταφά.

Η ΑΓΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ «ΛΥΓΙΖΕΙ» ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Τελικά, «ο γείτονάς μου -και δείχνει την άλλη γωνία- έφυγε και έχουμε περισσότερο χώρο» (σ.σ.: ο περισσότερος χώρος είναι η δεύτερη γωνία μιας άκρης ενός μεγάλου διαδρόμου στο κτήριο του γηπέδου χόκεϊ στο Ελληνικό). Πού πήγε ο γείτονας; «Στο Αφγανιστάν πήγε και ζήτησε από τον ΔΟΜ (Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης) να γυρίσει πίσω. Ήταν πολύ μπερδεμένος. Η γυναίκα του είχε αρχίσει να αρρωσταίνει κάθε μέρα, να εμφανίζει ψυχολογικά προβλήματα. Κανένα μέλλον εδώ».

Και η γυναίκα του αδελφού του έχει αρχίσει να παρουσιάζει ανάλογα προβλήματα, όπως παραδέχεται στη συνέχεια, προσθέτοντας ότι πολλοί εδώ έχουν αρχίσει να εμφανίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας, καθώς σκέφτονται συνεχώς τι θα κάνουν, το μέλλον τους.

«Ήρθαμε εδώ για να φτιάξουμε ένα μέλλον για τα παιδιά μας, όχι για να τρώμε απλά, αλλά για να βρούμε μια δουλειά, ένα ήσυχο μέρος να ζήσουμε και τα παιδιά μου να πάνε σχολείο. Να φτιάξω το μέλλον της οικογένειάς μου, των παιδιών μου» τονίζει ο Μουσταφά.

ΦΑΓΗΤΟ ΚΑΙ ΠΡΟΠΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΚΑΡΤΕΣ

Μέχρι να βρουν όμως το μέλλον ο Μουσταφά και οι 1.536 συνολικά πρόσφυγες που βρίσκονται και στις τρεις δομές του Ελληνικού, περιμένουν το μηνιαίο κουτί «υγιεινής» από το Danish Refugee Cοuncil (DRC), που πια δεν περιέχει πάνες μωρών, τις οποίες πρέπει να αγοράζουν, όπως τονίζει η Ναργκίς, με τις προπληρωμένες κάρτες που δίνει η οργάνωση Caritas. Τα χρήματα που αντιστοιχούν για μια τετραμελή οικογένεια τον μήνα είναι 240 ευρώ διευκρινίζει ο σύζυγος της Ναργκίς.

Το φαγητό βελτιώθηκε μετά τη διαμαρτυρία προ δέκα ημερών, παραδέχονται οι πρόσφυγες, θεωρώντας πως άλλαξε. Δεν άλλαξε, διευκρινίζεται από την υπεύθυνη του μπέιζμπολ, απλώς προσαρμόστηκε στο διαιτολόγιό τους, έπειτα από έρευνα που έκαναν. Η εταιρεία catering είχε αλλάξει τον Ιανουάριο και πιο πριν το φαγητό ερχόταν από τον στρατό, όπως υπενθυμίζουν οι πρόσφυγες, σημειώνοντας ότι εκείνο ήταν το χειρότερο.

ΚΟΡΙΟΙ ΝΑΙ, ΣΧΟΛΕΙΟ ΟΧΙ

Ο Μουσταφά έχει τρία παιδιά, μια 7χρονη κόρη, μια 4χρονη και μια μόλις 35 ημερών, που κάθε βράδυ προσπαθούν να φυλάξουν από τους… κοριούς. “Ειδοποιήσαμε την υπεύθυνη και μας είπε να αλλάξουμε πλευρά”. “Τους δώσαμε οδηγίες”, διευκρινίζει η υπεύθυνη.

Η 7χρονη κόρη του δεν πάει σχολείο, προσπάθησε, όπως λέει, να τη γράψει στο διαπολιτισμικό σχολείο, όπως έκαναν και άλλοι γονείς από τον καταυλισμό, αλλά δεν τα κατάφερε, καθώς οι θέσεις εκεί είχαν συμπληρωθεί, οπότε περιμένει τον επόμενο χρόνο. Τα παιδιά των δομών του Ελληνικού, καθώς είναι «μη οργανωμένη δομή», δεν έχουν ενταχθεί ακόμα στα απογευματινά μαθήματα ένταξης.

Ο αδελφός του Μουσταφά, ωστόσο, προσπάθησε, όπως διηγείται, να πάει τα παιδιά του στα απογευματινά τμήματα για τα προσφυγόπουλα σε κάποιο σχολείο στο κέντρο της Αθήνας. Ο ίδιος μάλιστα τα πήγαινε με το μετρό και τον ηλεκτρικό και περίμενε μέχρι να τελειώσουν. Έτσι όμως έχανε όλη την ημέρα, δεν μπορούσε να ψάξει για δουλειά. Μετά το πρόστιμο στο μετρό γιατί δεν είχε εισιτήριο, και το σχολείο τελείωσε για τα παιδιά του.

Μόλις πριν από δέκα ημέρες η οργάνωση Save the Children ξεκίνησε να κάνει δίωρα μαθήματα σε ένα κοντέινερ, όπως εξηγεί η υπεύθυνη της δομής του μπέιζμπολ, που βρίσκεται λίγο παρακάτω. Στη δομή του μπέιζμπολ λειτουργούν τμήματα γυναικών για φαρσί και αγγλικά από εθελόντρια δασκάλα και τμήματα για ράψιμο και χειροτεχνίες, ενώ ανάλογα τμήματα λειτουργούν και στη δομή του χόκεϊ, πάλι από εθελόντριες, μία μάλιστα είναι φυσικός, οπότε διδάσκει και Μαθηματικά. Με τη δομή αυτή, άλλωστε οι ένοικοι του χόκεϊ μοιράζονται αυτά τα μαθήματα, τις προβολές ταινιών αλλά και την κινητή μονάδα των Γιατρών του Κόσμου που έχει στηθεί στο ενδιάμεσο και λειτουργεί από τις 10 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ τις καθημερινές.

«ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ» ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ

Το ζήτημα των γιατρών αποτελεί ακόμα μια ανησυχία για τους πρόσφυγες, καθώς αν κάποιος αρρωστήσει το βράδυ ή το σαββατοκύριακο, δεν υπάρχει γιατρός, οπότε θα πρέπει να ειδοποιήσουν την αστυνομία, βρίσκοντας κάποιον που μιλάει αγγλικά για να καταφέρουν να επικοινωνήσουν. Από τις 4 το απόγευμα και μετά στη μονάδα των Γιατρών του Κόσμου θα πρέπει να απευθύνονται και οι πρόσφυγες από τον χώρο των αφίξεων, καθώς το κλιμάκιο του ΚΕΕΛΠΝΟ αποχωρεί το απόγευμα. Για τις εγκυμονούσες έρχονται μαίες και γιατροί δύο φορές την εβδομάδα από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, όπως διευκρινίζει η υπεύθυνη του χόκεϊ και ο Μουσταφά.

Αν χρειαστεί ο άρρωστος να πάει στο νοσοκομείο, τα πράγματα δυσκολεύουν, όπως τονίζουν πρόσφυγες και από τη δομή του χόκεϊ, και από του μπέιζμπολ, καθώς ελάχιστοι μιλούν αγγλικά και είναι σχεδόν αδύνατη η συνεννόηση στο νοσοκομείο. Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Μουσταφά έκανε τον μεταφραστή μέσω τηλεφώνου.

Ο ΦΟΒΟΣ ΟΤΑΝ ΠΕΦΤΕΙ Η ΝΥΧΤΑ

Μπορεί στη δομή του χόκεϊ η βασική ανασφάλεια που έχουν να είναι οι κλοπές όταν λείπουν από το «πάνινο δωμάτιό» τους, στον χώρο του μπέιζμπολ, όμως, όπου οι 320 πρόσφυγες ζουν σε σκηνές εκεί που βρίσκεται ο αγωνιστικός χώρος, η ανασφάλειά τους ξεκινά με το που πέφτει το σκοτάδι, όπως αναφέρουν η 66χρονη Μαγκιούλ και η 38χρονη Ναργκίς, παρ’ όλο που παραδέχονται ότι δεν έχουν μάθει αν έχει συμβεί κάτι. «Φοβόμαστε να πάμε τουαλέτα κάθε βράδυ. Κάθε μέρα βλέπουμε διαφορετικούς ανθρώπους, συνέχεια αλλαγές» λέει η Μαγκιούλ, που στα νιάτα της, πριν ξεσπάσουν οι πόλεμοι που ρήμαξαν τη ζωή της, ήταν αστυνομικός! Τώρα βρίσκεται μόνη της στην Ελλάδα, γνωρίζοντας πού βρίσκονται μόνο τα σκοτωμένα παιδιά της… «Η κατάσταση είναι άσχημη, αλλά νοσταλγώ τη χώρα μου. Η μοίρα δεν είναι φωτεινή, δεν μπορώ να δουλέψω έναν χρόνο εδώ».

Έλλη Ζώτου


Φωτογραφία Άγγελος Καλαδούκας

Μετέωρη ζωή

Άνθρωποι από όλη την Ευρώπη, ενωνόμαστε ώστε να αποκτήσουμε τον έλεγχο των διατροφικών μας συστημάτων, από τη παραγωγή ως την διανομή και την κατανάλωση.

Οικοδομούμε συστήματα επικεντρωμένα στις τοπικές μας κοινότητες. Ενώνουμε τις  δυνάμεις μας για να πετύχουμε διατροφική κυριαρχία, διεκδικώντας το δικαίωμά μας να καθορίζουμε εμείς τα διατροφικά και τα αγροτικά μας συστήματαΕίναι η κατάλληλη στιγμή για να αντιμετωπίσουμε τις καταστροφικές συνέπειες του βιομηχανοποιημένου διατροφικού συστήματος. Η τροφή είναι πολύ σημαντική για να αντιμετωπίζεται απλώς σαν εμπόρευμα. Το κίνημα της Κοινωνικά Υποστηριζόμενης
Γεωργίας (ΚΥΓΕΩ) παράγει λύσεις πρακτικές και χωρίς  αποκλεισμούς, για τις διατροφικές κρίσεις. Είμαστε πολλοί, ποικίλοι και ενωμένοι. Εντείνουμε τις προσπάθειές μας με αλληλεγγύη -αναλαμβάνοντας την ευθύνη- και δημιουργούμε διατροφικά συστήματα χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς, με οικονομική αειφορία, και περιβαλλοντική βιωσιμότητα.
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στην Ευρώπη έχουν αποδείξει ήδη ότι η ΚΥΓΕΩ λειτουργεί, έχοντας δημιουργήσει ποικιλία πρακτικών, πρωτοβουλιών και δικτύων βασισμένων σε κοινές αξίες.
Χτίζοντας πάνω σε υφιστάμενους καταστατικούς χάρτες και εμπειρίες, η παρούσα  διακήρυξη στοχεύει να καθορίσει τον κοινό τόπο πάνω στον οποίο θα ευδοκιμήσει αυτό το κίνημα ΚΥΓΕΩ.

ΟΡΙΣΜΟΣ

Η Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία (ΚΥΓεω) είναι μια άμεση συνεργασία βασισμένη  στην ανθρώπινη σχέση μεταξύ ατόμων και ενός (ή περισσότερων) παραγωγού/ών, όπου οι κίνδυνοι, οι ευθύνες και οι απολαβές της αγροτικής εργασίας μοιράζονται, μέσω μιας
μακροπρόθεσμης δεσμευτικής συμφωνίας.

ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΚΥΓΕΩ

Η ΚΥΓΕΩ δεν είναι ένα στατικό μοντέλο. Όπως ένας κήπος είναι δυναμική: Εξελίσσεται και αναπτύσσεται με καθημερινή φροντίδα. Κάθε συνεργασία ΚΥΓΕΩ είναι αυτόνομη.


Συμφωνούμε επίσης σε αυτές τις βασικές αρχές ως κοινό μας τόπο για την ανάπτυξη του κινήματος ΚΥΓΕΩ.

• Υπεύθυνη φροντίδα για την γη, το νερό, τους σπόρους και τα υπόλοιπα κοινά αγαθά μέσω των αγροοικολογικών αρχών και πρακτικών όπως αυτές ορίζονται σε αυτή την διακήρυξη και την Διακήρυξη Νυελένι 2015.  
• Η τροφή ως κοινό αγαθό αντί για εμπόρευμα.
• Παραγωγή ανθρώπινης κλίμακας με ρίζες στις τοπικές πραγματικότητες και γνώσεις.
• Δίκαιες εργασιακές συνθήκες και αξιοπρεπές εισόδημα για όλους όσους εμπλέκονται.
• Σεβασμός για το περιβάλλον και την ευημερία των ζώων.
• Φρέσκια, τοπική, εποχιακή, υγιής και ποικίλη τροφή προσβάσιμη σε όλους.
• Χτίσιμο κοινότητας μέσα από άμεσες και μακροπρόθεσμες σχέσεις με μοίρασμα των ευθυνών, των κινδύνων και των απολαβών.
• Ενεργή συμμετοχή βασισμένη στην εμπιστοσύνη, την κατανόηση, τον σεβασμό, την διαφάνεια και την συνεργασία.
• Αμοιβαία υποστήριξη και αλληλεγγύη χωρίς σύνορα.

ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ – ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ

Θέλουμε να οικοδομήσουμε έναν ισχυρό συνασπισμό εγχειρημάτων και δικτύων  ΚΥΓΕΩ σε όλη την Ευρώπη ώστε:

• Να ενδυναμώσουμε το κίνημα ΚΥΓΕΩ και να βοηθήσουμε νέες ΚΥΓΕΩ να αναπτυχθούν.
• Να παρέχουμε την δυνατότητα για μοίρασμα γνώσεων και δεξιοτήτων μεταξύ εγχειρημάτων ΚΥΓΕΩ από διαφορετικές χώρες.
• Να διεξάγουμε και να προωθήσουμε την συμμετοχική έρευνα στα (αγρο)κτήματά μας και στα δίκτυά μας.
• Να ενδυναμώσουμε και εκπαιδεύσουμε άτομα για να δράσουν και να αναπτύξουν το κίνημα.
• Να παρουσιάσουμε τα πλεονεκτήματα της ΚΥΓΕΩ για όλη την κοινωνία.
• Να υπερασπιστούμε τις κοινότητες ΚΥΓΕΩ σε διεθνές, Ευρωπαϊκό και τοπικό επίπεδο ώστε να εφαρμοστούν οι αρχές μας.
• Να εμπλακούμε στην τοπική διακυβέρνηση της (δια)τροφής.
• Να εργαστούμε μαζί με το κίνημα της διατροφικής κυριαρχίας και να δυναμώσουμε την συμμαχία μας με τα κινήματα της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας.

Είμαστε ένα κίνημα «από τα κάτω»: Πιστεύουμε ότι η δύναμη της ΚΥΓΕΩ βρίσκεται στην ουσιαστική, καθημερινή δράση και στις σχέσεις «πρόσωπο με πρόσωπο». Συνδεόμαστε μεταξύ μας, με τους παραγωγούς στις κοινότητές μας, και με το ζωντανό χώμα κάτω από τα πόδια μας.Αυτός είναι ο Κοινός μας Τόπος.

Υιοθετήθηκε από την 3η Πανευρωπαϊκή Συνάντηση ΚΥΓΕΩ την 17η Σεπτεμβρίου 2016 στην Όστραβα, της Τσέχικης Δημοκρατίας.


European Declaration on Community Supported Agriculture

Ευρωπαϊκή Διακήρυξη ΚΥΓΕΩ (CSA)

Οι ενοχές είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ο καθένας. Ολόκληρο το παρελθόν της ανθρωπότητας είναι στηριγμένο στις ενοχές και κάθε γενιά συνεχίζει να δίνει τις αρρώστιες της στη νέα. Κι αυτές συσσωρεύονται όλο και περισσότερο. Έτσι, κάθε νέα γενιά είναι όλο και πιο φορτωμένη από την προηγούμενη.

Οι ενοχές όμως είναι μία από τις βασικές στρατηγικές των παπάδων για να εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους. Οι παπάδες δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς τις ενοχές. Όταν νιώθεις ενοχές, να θυμάσαι ότι τα χέρια του παπά είναι γύρω από το λαιμό σου. Σε σκοτώνει.

Οι ενοχές είναι μία στρατηγική για να εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους, για να μετατρέπουν τους ανθρώπους σε σκλάβους.

Προσπάθησε να καταλάβεις το μηχανισμό. Μόνο με την κατανόηση θα μπορέσεις να ξεφύγεις.

Τι ακριβώς είναι η ενοχή;

Καταρχήν είναι επίκριση της ζωής, είναι συμπεριφορά αρνητική προς τη ζωή. Σου έχουν πει ότι κάτι είναι βασικά λάθος με τη ζωή σου. Σου έχουνε πει ότι γεννήθηκες αμαρτωλός. Σου έχουν πει ότι δεν μπορεί να βγει τίποτα καλό από τη ζωή σου – τη δίκη σου ούτε κανενός άλλου. Τίποτα εφικτό δεν είναι σε αυτή τη γη. Γι’ αυτό πρέπει να βρεις έναν ελευθερωτή – το Χριστό ή τον Κρίσνα – πρέπει να βρεις έναν ελευθερωτή που να μπορεί να σε ελευθερώσει από τον εαυτό σου, που να μπορεί να σε πάει στο θεό.

Η ζωή λένε, δεν αξίζει να τη ζεις, απόφυγέ την! Αν ζεις, θα βουτιέσαι όλο και περισσότερο στην αμαρτία. Και όταν αισθάνεσαι να σε τραβάει η ζωή, γεννιέται η ενοχή. Αρχίζεις να νιώθεις πως κάτι κάνεις στραβά.

Η ζωή όμως είναι πανέμορφη. Είναι φυσικό να σε τραβάει η ζωή. Είναι φυσικό να είσαι ερωτευμένος. Είναι φυσικό να χαίρεσαι, να γελάς, να χορεύεις. Όλα όσα είναι φυσικά όμως καταδικάζονται. Πρέπει να πας εναντίον της φύσης σου – αυτό σου διδάσκουν εδώ και αιώνες.

Οι πουριτανοί έχουν δηλητηριάσει τις φυσικές πηγές της ζωής. Σε έχουν στρέψει εναντίον του ίδιου σου του εαυτού.

Το ίδιο συμβαίνει και με άλλα πράγματα. Αν ερωτευτείς μία γυναίκα, κάνεις αμαρτία, κάνεις λάθος. Αν σε γοητεύει το όμορφο πρόσωπο μίας γυναίκας ή ενός άντρα, τότε νιώθεις ενοχές. Τι κάνεις, αυτό είναι αμαρτία!

Αν είσαι παντρεμένος, τότε ακόμα περισσότερο. Έχεις σύζυγο, της έχεις παραδοθεί. Τώρα είναι αδύνατο και να αναγνωρίσεις την ομορφιά μίας άλλης γυναίκας. Θα πας σπίτι και θα νιώθεις ένοχος.

Δεν έχεις κάνει τίποτα, απλώς είδες μία όμορφη γυναίκα να περνάει! Θα νιώσεις ενοχές, θα μπεις σε άμυνα. Όταν επιστρέψεις στο σπίτι, θα προσπαθήσεις να κρυφτείς. Δεν θα επιτρέψεις στη γυναίκα σου να μάθει, ότι στο δρόμο είδες μία όμορφη γυναίκα και αυτό σου έδωσε μεγάλη χαρά, επειδή αν της το πεις, θα μπεις σε μπελάδες. Γιατί να μπεις σε

μπελάδες; Θα πεις ψέματα, θα νιώσεις ενοχές πάλι, επειδή είπες ψέματα και κανείς δεν πρέπει να λέει ψέματα στη γυναίκα του.

Η μία ενοχή δημιουργεί την άλλη και πάει λέγοντας. Και συνεχίζεται χωρίς τέλος. Τότε γίνεσαι ενοχικός. Κουβαλάς στην καρδιά σου βουνά ενοχών.

Το να ελευθερωθείς από τις ενοχές, σημαίνει να ελευθερωθείς από όλα τα ιερατεία.

Το να ελευθερωθείς από τις ενοχές, σημαίνει να ελευθερωθείς από όλο το παρελθόν.

Το να ελευθερωθείς από τις ενοχές, σημαίνει να γίνει ένα, επειδή τότε εξαφανίζεται ο διχασμός.

Το να ελευθερωθείς από τις ενοχές, σημαίνει να παρατήσεις τη σχιζοφρένεια. Τότε υπάρχει μεγάλη χαρά, επειδή δεν πολεμάς άλλο πια με τον εαυτό σου. Αρχίζεις να ζεις.

Πως μπορείς να ζήσεις, όταν πολεμάς διαρκώς;

Δεν μπορείς να ζήσεις αν πολεμάς συνεχώς τον εαυτό σου. Μπορείς να ζήσεις μόνο όταν εγκαταλείψεις τον πόλεμο. Τότε η ζωή έχει το δικό της ρυθμό, έχει τη δικής μελωδία.

Και η ζωή είναι τέτοια ευλογία! και μόνο μέσα σ’ αυτή την αρμονία, όταν είσαι ένα, χωρίς ενοχές, χωρίς καταπίεση, χωρίς ταμπού, χωρίς αναστολές, χωρίς παπάδες να ανακατεύονται με τη ζωή σου – ινδουιστές, μωαμεθανούς, χριστιανούς – όταν είσαι αφέντης του εαυτού σου, τότε μόνο μπορείς να έρθεις σε επαφή με το θεό.


Η ενοχή της χαράς

«Οι άνθρωποι έχουν γίνει πιο άνετοι, όχι μόνο στο να μοιράζονται περισσότερες πληροφορίες διαφόρων ειδών, αλλά να το κάνουν πλέον πιο ανοικτά και με περισσότερους ανθρώπους, κι αυτό ορίζει έναν νέο κανόνα επικοινωνίας που εξελίσσεται μέρα με τη μέρα»
Μαρκ Ζούκερμπεργκ, δημιουργός του Facebook

«Είμαστε μπροστά σε μια από εκείνες τις ιστορικές ασυνέχειες που η κοινωνία αλλάζει. Με ενδιαφέρει να επηρεάζω 5 δισεκατομμύρια ανθρώπους»
Adam Bosworth, αντιπρόεδρος της Salesforce, πρώην στέλεχος της Google και της Microsoft

«Η ιδέα είναι να μετατρέψουμε όλο τον κόσμο σε ένα έξυπνο αντικείμενο, που θα μπορεί διαρκώς να βελτιώνεται»
Matthew Wood, στέλεχος της Amazon

Η Amazon γνωρίζει καλύτερα απ’ τον καθένα τι πουλάνε και αγοράζουν οι άνθρωποι. Η Google να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή τι κάνουν οι άνθρωποι στο Διαδίκτυο. Το Facebook πηγαίνει ακόμη βαθύτερα, συλλέγοντας προσωπικά δεδομένα για τις συνήθειες, τις προτιμήσεις και τις σχέσεις των ανθρώπων. Οι κολοσσοί της Silicon Valley έχουν συγκεντρώσει στα χέρια τους υπερβολική δύναμη, και φιλοδοξούν να πραγματοποιήσουν ένα τεχνολογικό άλμα που θα μετασχηματίσει ολοκληρωτικά την κοινωνία.

Οι ιδιοκτήτες των πέντε μεγάλων εταιρειών (Google, Amazon, Microsoft, Apple, Facebook) φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις της λίστας Forbes με τους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη για το 2016, με την περιουσία τους αθροιστικά να ξεπερνά κατά πολύ τα 300 δισ. δολάρια. Διεκδικούν μάλιστα, μετά τους πρόσφατους τριγμούς που προκάλεσε στην ίδια τη μητρόπολη του συστήματος η εκλογή Τραμπ, να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο ως εκφραστές της «φιλελεύθερης» και «προοδευτικής» ελίτ του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Ποιος ελέγχει ποιον;

Ποιος όμως ελέγχει και διαχειρίζεται τα δεδομένα που προσθέτουν στο δίκτυο κάθε στιγμή οι άνθρωποι και οι έξυπνες συσκευές; Κάπου εδώ χαλάει η εικόνα του Διαδικτύου ως οριζόντιου και ανοιχτού προς διαμόρφωση πεδίου. Όσο κι αν μοιάζει η ψηφιακή τεχνολογία να ευνοεί την αποκεντρωμένη ανάπτυξή της, με μια πλειάδα εταιρειών και ανθρώπων να συμβάλουν σ’ αυτή, είναι φανερό ότι το μεγαλύτερο μέρος των λειτουργιών και των δεδομένων ελέγχονται από πολύ λίγες εταιρείες (κυρίως τις 5 μεγάλες που είδαμε νωρίτερα, και δορυφόρους τους), οι οποίες ανταγωνίζονται σκληρά μεταξύ τους.

Στην πραγματικότητα, απ’ την ίδια της τη φύση, η οικονομία του Διαδικτύου ευνοεί αυτήν την υπερσυγκέντρωση. Τα κοινωνικά δίκτυα απαιτούν καθολικότητα: δεν έχει νόημα η συμμετοχή σε ένα κοινωνικό δίκτυο, αν δεν συμμετέχουν κι άλλοι σ’ αυτό. Κατ’ αντιστοιχία, δεν θα μπορούσε να υπάρξει μια πλατφόρμα ηλεκτρονικών αγορών αν δεν προσέφερε μια ποικιλία επιλογών, ούτε μια μηχανή αναζήτησης που δεν δίνει αποτελέσματα απ’ το σύνολο του Διαδικτύου. Απ’ την άλλη πλευρά, όσοι έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν αυτές τις «πλήρεις» υπηρεσίες, συγκεντρώνουν τους περισσότερους χρήστες, άρα και τις περισσότερες διαφημίσεις, κλείνοντας έτσι μια αλληλοτροφοδοτούμενη αλυσίδα. Στη βάση αυτής της διαδικασίας βρίσκονται τα δισεκατομμύρια χρήστες που εθελοντικά, κάνοντάς το να μοιάζει με παιχνίδι ή διασκέδαση, προσφέρουν χωρίς αμοιβή εργατοώρες για να παράξουν αγαθά και δεδομένα, η αξιοποίηση των οποίων αποτελεί τη βάση της κερδοφορίας στην οικονομία του Διαδικτύου.

Αυτό που υπόσχεται αυτή η ψηφιακή «ουτοπία» είναι η ευκολότερη επίλυση μιας σειράς προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που επιτυγχάνει είναι ο όλο και μεγαλύτερος έλεγχος των μηχανισμών με τους οποίους δημιουργούνται στους ανθρώπους οι ανάγκες και οι επιθυμίες. Η «ουτοπία» έρχεται αμέσως να τις καλύψει με τα προϊόντα (ψηφιακά ή υλικά) που προσφέρει, αναπαράγοντας έτσι διαρκώς έναν κύκλο ελεγχόμενης κατανάλωσης και κερδοφορίας.

Η χαρτογράφηση και η μοντελοποίηση της πραγματικής ζωής επιβάλει αυτοματισμούς και ταχύτητες επιλογών που δεν μπορούν να κατανοηθούν και να ελεγχθούν απ’ τον άνθρωπο – μετατρέποντάς τον ουσιαστικά σε δούλο αυτού του νέου υβριδικού, ψηφιακού και πραγματικού κόσμου. Μια διαδικασία που αρνούμαστε να δούμε και να συζητήσουμε ανοιχτά ως κοινωνία, εγκλωβισμένοι στη διαδεδομένη τεχνοφιλία και τη λατρεία για κάθε τι νέο…

Έξοδος από την τεχνολογική δυστοπία

Θα μπορούσαμε να βάλουμε εμπόδια σε μια τέτοια εξέλιξη; Θα μπορούσαν οι κοινωνίες να κινηθούν αντιπαραθετικά και έξω από έναν κόσμο που μετατρέπει τον άνθρωπο σε διασυνδεδεμένη μηχανή;

Η διεκδίκηση δικαιωμάτων για τους χρήστες στον ψηφιακό κόσμο (ανωνυμία, προστασία προσωπικών δεδομένων, δικαίωμα στην αποσύνδεση και την εξαίρεση πτυχών της ανθρώπινης δραστηριότητας απ’ τον ψηφιακό κόσμο κ.ά.) θα μπορούσε να είναι μια πρώτη ασπίδα προστασίας – που όμως δεν αμφισβητεί την ίδια την «ψηφιακή αυτοκρατορία», η οποία παρουσιάζεται ως μια αντικειμενική εξέλιξη, ενώ πληθαίνουν οι προσπάθειες να ενσωματωθούν σε μια σειρά λειτουργίες τέτοια δικαιώματα, δίνοντας έτσι στον χρήστη την ψευδαίσθηση αυτοκυριαρχίας και ελευθερίας επιλογών.

Επίσης, η ψηφιακή τεχνολογία θα μπορούσε να γίνει, σε συγκεκριμένους τομείς, όπλο στα χέρια της κοινωνίας, απελευθερώνοντας δυνατότητες που μένουν μπλοκαρισμένες απ’ τη λογική του κέρδους. Η ανάπτυξη ελεύθερου λογισμικού, η απελευθέρωση λειτουργιών απ’ τις περιφράξεις που θέτει η ψηφιακή ολιγαρχία, η ανάπτυξη δικτύων και δραστηριοτήτων έξω απ’ τον άμεσο έλεγχο των ελίτ και προστατευμένων απ’ την παρακολούθησή τους, η ελεύθερη πρόσβαση σε όλους στα δεδομένα που προκύπτουν από τη χρήση του διαδικτύου αντί της μετατροπής τους σε ιδιοκτησία και εμπόρευμα, είναι κάποια παραδείγματα που θα μπορούσαν να ορίσουν τα πεδία ενός ιδιότυπου τεχνολογικού αντάρτικου απ’ την πλευρά της κοινωνίας.

Τέλος, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική έξοδος αν δεν υπάρξει συνολική κριτική στην ίδια την τεχνολογία, στις ανάγκες και τις «ανάγκες» που καλύπτει, στις επιθυμίες και τις «επιθυμίες» που εκπληρώνει, στις δυνατότητες και τις «δυνατότητες» που προάγει. Γι’ αυτό απαιτείται να επιμείνουμε σε μεγέθη και ταχύτητες που μπορούν να συλλάβουν και να ελέγξουν οι κοινότητες των ανθρώπων, αμφισβητώντας τον δήθεν αντικειμενικό χαρακτήρα τις αέναης ανάπτυξης στο παγκόσμιο χωριό και επιδιώκοντας διαρκώς να υποτάσσουμε την τεχνολογία στις ιεραρχήσεις των κοινωνιών.

* Τα περισσότερα στοιχεία είναι από τις πρόσφατες έρευνες του Business Insider: «30Big Tech Predictions for 2017» και «Internet of Things Report 2017»

Συνδέοντας διαδίκτυο, ανθρώπους και έξυπνες συσκευές

Με οδηγό τη σύζευξη του πραγματικού και του ψηφιακού κόσμου, στοχεύουν να συνδέσουν στο διαδίκτυο ανθρώπους και έξυπνες συσκευές, και σταδιακά να σπάσουν το μεταξύ τους φράγμα, διευκολύνοντας την αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Ας δούμε όμως μερικά στοιχεία που δείχνουν την τάση αυτή:
Σήμερα 10 δισεκατομμύρια συσκευές (κυρίως smartphones και tablets) είναι συνδεδεμένες στο διαδίκτυο. Τα επόμενα 5 χρόνια αναμένεται να επενδυθούν πάνω από 5 τρισεκατομμύρια δολάρια στην τεχνολογία του Internet of Things, ανεβάζοντας τις διασυνδεδεμένες συσκευές στα 40 δισεκατομμύρια. Έξυπνα αυτοκίνητα, έξυπνα κτίρια και άλλες έξυπνες συσκευές θα αλλάξουν ριζικά την παραγωγή, τις επικοινωνίες, τις μεταφορές, την καθημερινότητα. Και ήδη σχεδόν το 1/3 του πλανήτη είναι συνδεδεμένο στον «παράλληλο κόσμο» του Facebook (βλ. γράφημα).

Η επικοινωνία με τις έξυπνες συσκευές γίνεται ακόμη πιο εύκολη: μετά τις Amazon και Apple, οι Google και Samsung αναμένεται επίσης να κυκλοφορήσουν συσκευές που επιτρέπουν την «επικοινωνία» μέσω φωνητικών εντολών με το «έξυπνο σπίτι», ανεβάζοντας τις πωλήσεις των συγκεκριμένων συσκευών στα 10 εκατομμύρια μέσα στο 2017. Ακόμη, μέσα στον επόμενο χρόνο η φωνητική αναζήτηση αναμένεται να ξεπεράσει την παραδοσιακή πληκτρολόγηση στις μηχανές αναζήτησης.

Το επόμενο βήμα είναι η αλληλεπίδραση των έξυπνων συσκευών με τον άνθρωπο. Ήδη οι δηλωμένες προτιμήσεις μας καθορίζουν τις διαφημίσεις που βλέπουμε καθώς πλοηγούμαστε στο διαδίκτυο, επηρεάζοντας έτσι με τη σειρά τους τις επιθυμίες μας. Μέσα στο 2017 οι μεγαλύτερες εταιρείες αναμένεται να επενδύσουν το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων τους για διαδικτυακή προώθηση των προϊόντων τους – όχι στις παραδοσιακές διαφημίσεις αλλά στα chatbots, δηλαδή στις αυτόματες ψηφιακές συνομιλίες, οι οποίες κάνουν πιο άμεση και «ζωντανή» την αλληλεπίδραση με τους πελάτες, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητά τους. Τέλος, μέσα στα επόμενα 5 χρόνια η εξάπλωση των έξυπνων συσκευών και της επαυξημένης πραγματικότητας θα τείνει να αφαιρεί στοιχεία αυτονομίας απ’ τους ανθρώπους, ενισχύοντας ουσιαστικά τη συνδιαμόρφωση άνω του 30% των επιλογών μας με αυτές.

Όπως τα λένε οι ίδιοι

Ακολουθούν ορισμένα αποκαλυπτικά αποσπάσματα από άρθρο του Κλάους Σβαμπ, ιδρυτή και εκτελεστικού προέδρου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, που περιγράφει τις θεμελιώδεις έννοιες και προϋποθέσεις της πρότασής του για το νέο «όραμα», τη λεγόμενη τέταρτη βιομηχανική επανάσταση:

«Μια τέταρτη βιομηχανική επανάσταση χτίζεται πάνω στα θεμέλια της τρίτης, της ψηφιακής επανάστασης, που έχει προκύψει από τα μέσα του περασμένου αιώνα. Χαρακτηρίζεται από μια συγχώνευση των τεχνολογιών που ‘’θολώνει’’ τις γραμμές μεταξύ της φυσικής, της ψηφιακής και της βιολογικής σφαίρας»

«Μηχανικοί, σχεδιαστές, αρχιτέκτονες συνδυάζουν τον υπολογιστικό σχεδιασμό με την προσθετική μηχανική, την επιστήμη των υλικών και τη βιολογία για να εξερευνήσουν συμβιωτικές σχέσεις μεταξύ μικροοργανισμών, του ανθρώπινου σώματος και των προϊόντων που καταναλώνουμε, ακόμα και των σπιτιών που κατοικούμε»

«Το εύρος των αλλαγών προαναγγέλλει το μετασχηματισμό της παραγωγής, της διαχείρισης και των συστημάτων διακυβέρνησης σε ολόκληρο τον κόσμο»

«Οι δυνατότητες δισεκατομμυρίων ανθρώπων που χρησιμοποιούν συσκευές υψηλής τεχνολογίας θα είναι απεριόριστη. Και αυτές οι δυνατότητες θα πολλαπλασιαστούν με τις νέες ανακαλύψεις στους τομείς της τεχνητής νοημοσύνης, της ρομποτικής, τα αυτόματα οχήματα, τις 3D εκτυπώσεις, τη νανοτεχνολογία, τη βιοτεχνολογία, την επιστήμη των υλικών και τους κβαντικούς υπολογιστές»

«Την ίδια στιγμή η τέταρτη επανάσταση θα μπορούσε να προκαλέσει αύξηση των ανισοτήτων – ιδίως, δυνητικά, να διαταράξει τις αγορές εργασίας. Καθώς οι αυτοματισμοί υποκαθιστούν την εργασία σε όλη την οικονομία, η καθαρή αντικατάσταση εργαζομένων από μηχανές μπορεί να επιδεινώσει το χάσμα μεταξύ της απόδοσης των κεφαλαίων και της απόδοσης από την εργασία. […] Είμαι πεπεισμένος για ένα πράγμα: ότι στο μέλλον το ταλέντο θα αντιπροσωπεύει, περισσότερο από ό,τι το κεφάλαιο, τον κρίσιμο παράγοντα της παραγωγής. Αυτό θα οδηγήσει σε μια αγορά εργασίας που ολοένα και περισσότερο θα χαρακτηρίζεται από τμήματα “χαμηλών δεξιοτήτων-χαμηλής αμοιβής” και “υψηλών δεξιοτήτων-υψηλής αμοιβής”, η οποία με τη σειρά της θα οδηγήσει σε αύξηση των κοινωνικών εντάσεων.»

Επιμέλεια – Κείμενα: Δημήτρης Γκάζης, Βασίλης Γεροδήμος

Ψηφιακός έλεγχος, κοινωνίες υπό επιτήρηση

Ήμουν μάρτυρας υπεράσπισης ενός φίλου που δικαζόταν για χρέη στην εφορία, στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο. Καταδικάστηκε. Είναι πλέον ποινικός. Τι κι αν όλα τα επίσημα στοιχεία που προσκόμισε ο συνήγορος του και όσα

κατέθεσαν οι μάρτυρες αποδείκνυαν ότι ο άνθρωπος δεν ήταν απατεώνας και ότι η αδυναμία του να ανταποκριθεί στις φορολογικές του υποχρεώσεις ήταν αποτέλεσμα της κρίσης που ξαφνικά επιβλήθηκε στην αγορά συμπαρασύροντας χιλιάδες νοικοκυρεμένους εμπόρους και επιχειρηματίες στην καταστροφή.

Το ξέρουμε, το ξέρουμε ότι η κρίση προκάλεσε προβλήματα στην αγορά, αλλά εσείς γιατί δεν καταβάλλατε τις εισφορές σας στην εφορία; Ρωτούσαν ξανά και ξανά οι δικαστές. Κασέτα. Ο στίχος από το τραγούδι του Σαββόπουλου «το δικαστήριο λειτουργούσε μέσα εκεί, μα η δικαιοσύνη ήταν απ’ έξω» γύριζε συνέχεια στο μυαλό μου. Θέατρο του παραλόγου.

Ο άνθρωπος δεν είχε επί 35 χρόνια οφειλές στην εφορία, ούτε στα ασφαλιστικά ταμεία παρ’ όλο που απασχολούσε δέκα υπαλλήλους. Από το 2010, όμως, άρχισε η κατακόρυφη πτώση της επιχείρησης που μέχρι τότε βρισκόταν σε συνεχή άνοδο και εμφάνιζε αξιόλογη κερδοφορία στον τομέα του χονδρεμπορίου. Τα καταστήματα λιανικής πώλησης έκλειναν το ένα μετά το άλλο σε όλη τη χώρα και μαζί με τη ραγδαία πτώση των πωλήσεων οι ακάλυπτες επιταγές των πελατών της λιανικής εκτοξεύονταν στα ύψη, σαν δηλητηριώδες σύννεφο! Ταυτόχρονα, η επιδότηση που είχε εγκριθεί για τις νέες σύγχρονες εγκαταστάσεις της εταιρείας στο βιομηχανικό πάρκο της Λαμίας που είχαν ολοκληρωθεί το 2009, κόλλησε και κόπηκε λόγω των περιορισμών που τέθηκαν στα κονδύλια αφήνοντας την εταιρεία εκτεθειμένη στις τράπεζες. Η μέχρι εκείνη τη στιγμή υγιής εταιρεία βρέθηκε κυριολεκτικά στον αέρα. Στη συνέχεια, δεσμεύτηκαν όλα τα περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης και των ιδιοκτητών της, αλλά το Δημόσιο αρνείται να τα συμψηφίσει με το χρέος. Και βέβαια, ο άνθρωπος αδυνατεί να τα εκποιήσει γιατί κανένας δεν ενδιαφέρεται και κανένας δεν μπορεί να τα αγοράσει παρ’ όλο που έχουν χάσει το μεγαλύτερο μέρος της αξίας τους λόγω της γενικευμένης πτώσης των τιμών των ακινήτων σε όλη την Ελλάδα.

Αυτή είναι η γραμμή από τα μνημόνια. Ντιρεκτίβα. Τι να κάνουν κι οι δικαστές. Υπάλληλοι είναι. Δεκάδες νόμοι, τώρα «αριστερής» κοπής, σαρώνουν ό,τι είχε απομείνει όρθιο. Μαζική χρεοκοπία και αφελληνισμός του εμπορίου. Δεκάδες δισεκατομμύρια χαριστικά στις ιδιωτικές τράπεζες σε βάρος του ελληνικού λαού που τα φορτώθηκε σαν δικά του χρέη και ασφυξία του εμπορίου, της βιοτεχνίας, της βιομηχανίας και της αγροτικής οικονομίας. Με μία λέξη: Γενοκτονία. Να μην μείνει τίποτα και κανένας όρθιος, πλην Lidl, Mall, MediaMarkt, Praktiker, Ikea, Public και ΣΙΑ. Κι όσοι εντόπιοι επιβιώσουν να είναι υπερχρεωμένοι και εξαρτημένοι από τα ολιγοπώλια. Ο θάνατος του εμποράκου, live!


Στέλιος Ελληνιάδης

Ο θάνατος του εμποράκου, live!

Η χώρα μας αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια ένα τεράστιο ζήτημα: την εξάπλωση χιλιάδων ανεμογεννητριών (α/γ) στα βουνά και τα νησιά μας. Το Χωροταξικό Πλαίσιο των ΑΠΕ (2008) και το νομοσχέδιο Επιτάχυνσης των ΑΠΕ (2009) επιδιώκουν να μετατρέψουν τη χώρα μας σε ένα τεράστιο αιολικό πάρκο.Το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα στις νησιωτικές περιοχές προσπαθεί να διαφωτίσει και να ενημερώσει την κοινή γνώμη για τις συνέπειες ενός τέτοιου εγχειρήματος. Λίγοι έχουν καταλάβει τι πρόκειται να συμβεί, επειδή τα ΜΜΕ και η αιολική βιομηχανία προβάλλουν μόνο την θετική πλευρά των αιολικών πάρκων αποκρύπτοντας τα σοβαρές επιπτώσεις που συνεπάγονται. Οι φωνές των τοπικών κοινωνιών που επισημαίνουν τις επιπτώσεις αγνοούνται από την επίσημη πολιτεία και λοιδορούνται με γελοία επιχειρήματα στα ΜΜΕ. Τα στοιχεία που παραθέτουμε βασίζονται σε ανεξάρτητους επιστήμονες και τεχνικούς που δεν έχουν κανένα συμφέρον από την επιβολή των αιολικών πάρκων (ΑΠ). Ιδιαίτερα βοηθητικό και ενημερωτικό είναι το βιβλίο The Wind Farm Scam (2009) από το οποίο προέρχονται και τα περισσότερα στοιχεία.
Τα επιχειρήματα που εκθέτουμε είναι δύο ειδών: πρώτον, η τεχνολογία της αιολικής ενέργειας δεν είναι σε θέση να αντικαταστήσει τα ορυκτά καύσιμα ούτε να συμβάλλει αποτελεσματικά στη μείωση των εκπομπών CO2. Δεύτερον, η μαζική εγκατάσταση α/γ θα έχει σοβαρές συνέπειες στα φυσικά τοπία της χώρας μας και άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ανθρώπων και τις τοπικές οικονομικές δραστηριότητες όπως ο τουρισμός. Η βιαστική και επιπόλαιη απόφαση να σπείρουμε χιλιάδες α/γ σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας θα υποβαθμίσει εκτεταμένες και σημαντικές περιοχές της χώρας μας. Η δική μας πρόταση στο ενεργειακό πρόβλημα εστιάζει στη σημασία της εξοικονόμησης και την προώθηση των ΑΠΕ μικρής κλίμακας που καθιστούν κάθε κάτοικο και τόπο αυτοδύναμο.



Οι ανεμογεννήτριες παράγουν ασταθή και απρόβλεπτη ενέργεια


Η παραγωγή ρεύματος από τα ΑΠ είναι ασταθής και διακοπτόμενη επειδή ο αέρας φυσά με απρόβλεπτη δύναμη κάθε φορά. Η καταγραφή της παραγόμενης ενέργειας σε διάφορα ΑΠ στη Δανία, Γερμανία, Ισπανία, Βρετανία δείχνει έντονη διακύμανση με μεγάλες περιόδους χαμηλής παραγωγής και στιγμιαίες ανόδους μέγιστης παραγωγής. Η ταχύτητα του ανέμου για να λειτουργήσει μια α/γ κυμαίνεται μεταξύ 3m/s και 25m/s. Κάτω ή πάνω από αυτά τα όρια οι α/γ μένουν ακίνητες. Όταν όμως σταματάνε να λειτουργούν, τότε χάνουν το συγχρονισμό τους με το κεντρικό σύστημα και η παραγωγή ενέργειας σταματάει. Αυτό είναι ένα βασικό μειονέκτημα της αιολικής ενέργειας ότι δηλαδή δεν μπορείς να την έχεις τη στιγμή που τη χρειάζεσαι ( University of Massachusetts, Renewable Energy factsheet). Κάθε kWh από α/γ είτε χρησιμοποιείται στιγμιαία είτε χάνεται επειδή δεν υπάρχει τρόπος αποθήκευσης της ενέργειας. Στη Δανία δεν έχουν βρει κάποιο αποτελεσματικό τρόπο αποθήκευσης, γι αυτό εξάγουν την πλεονάζουσα ενέργεια στις γειτονικές χώρες.

Οι ανεμογεννήτριες προκαλούν ανισορροπία στο σύστημα


Το γεγονός της έντονης διακύμανσης του ρεύματος που παρέχουν οι α/γ, δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στη σταθερότητα του συστήματος. Επειδή το φορτίο που παράγουν οι α/γ μπορεί να χαθεί ξαφνικά λόγω των μεταβαλλόμενων καιρικών συνθηκών, αυξάνεται ο κίνδυνος των γενικών μπλακ-αουτ ιδιαίτερα στην περίπτωση μεγάλης διείσδυσης των ΑΠΕ στο σύστημα. Στο Τέξας το 1998 η παραγόμενη αιολική ισχύς 1700 MW έπεσε ξαφνικά στα 300 MW. Η Ισπανία το 2005 δοκίμασε παρόμοιο κίνδυνο μπλακ-αουτ όταν το παραγόμενο ρεύμα 11.000 α/γ έπεσε στα 700 MW, ενώ εκείνη τη στιγμή οι εφεδρικοί συμβατικοί σταθμοί ήταν εκτός λειτουργίας. H E.ON Νetz (2005) αναφέρει ότι ακόμη και μια μικρή πτώση της τάσης στο δίκτυο μεταφοράς μπορεί να προκαλέσει την αποσύνδεση των ΑΠ από το κεντρικό σύστημα. Η ίδια έκθεση της Ε.ΟΝ Νetz επισημαίνει ότι από μόνη της η αιολική ενέργεια δεν μπορεί να εξασφαλίσει την ασφάλεια του εφοδιασμού και τη σταθερότητα του συστήματος εάν δεν υποστηρίζεται από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς. Οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί είναι απαραίτητοι για να κρατούν σταθερή την τάση του συστήματος που σε αντίθετη περίπτωση κινδυνεύει από ξαφνική πτώση. Οι βασικές πηγές ενέργειας που στηρίζουν ένα εθνικό σύστημα θα παραμείνουν, για πολλά χρόνια ακόμη, τα ορυκτά καύσιμα, ενώ η αιολική ενέργεια και οι υπόλοιπες ΑΠΕ καταλαμβάνουν τη θέση των συμπληρωματικών μορφών ενέργειας. Εξάλλου η αποτελεσματική ενσωμάτωση της ενέργειας από ΑΠΕ στο κεντρικό σύστημα δεν είναι δεδομένη, αλλά απαιτεί εκ βάθρων αλλαγές στον έλεγχο της παραγωγής, διανομής και κατανάλωσης της ενέργειας. Τα σύγχρονα συστήματα ελέγχου της ροής της ηλεκτρικής ενέργειας μέσω ‘έξυπνων δικτύων’ βρίσκονται σε στάδιο έρευνας και πειραματισμού, ενώ οι επενδύσεις που απαιτούνται είναι τεράστιες.

Οι ανεμογεννήτριες απαιτούν την υποστήριξη θερμοηλεκτρικών σταθμών


H παραγόμενη ενέργεια είναι τόσο ασταθής και χαοτική – κυμαίνεται μεταξύ του μηδενός και του μέγιστου – ώστε τα ΑΠ ποτέ δεν θα μπορέσουν να παράγουν φορτίο βάσης. Το σύστημα δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στα ΑΠ για να μείνει σταθερό, αλλά χρειάζεται πάντα διαθέσιμες εφεδρείες ( φορτίο βάσης) από άλλη πηγή όπως τα ορυκτά καύσιμα. Όταν ο άνεμος σταματάει να φυσάει ή φυσάει λίγο, οι σταθμοί ορυκτών καυσίμων αναλαμβάνουν να παρέχουν ηλεκτρικό ρεύμα. Η ισχύς (MW) της εφεδρείας για να ανταποκρίνεται στη αιχμή ζήτησης πρέπει να είναι ισοδύναμη με την ισχύ των ΑΠ με ένα επιπλέον ποσοστό ασφάλειας περίπου 20%. Μάλιστα για να πετύχουν την αναπλήρωση, οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί χρειάζεται να βρίσκονται σε συνεχή λειτουργία επειδή απαιτούνται πολλές ώρες για να έρθουν σε σημείο που να παράγουν ρεύμα. Ο ισχυρισμός ότι με την κατασκευή μεγάλης κλίμακας ΑΠΕ αντικαθιστούμε συμβατικούς σταθμούς λιγνίτη ή φυσικού αερίου δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Τα χιλιάδες ΜW αιολικής ενέργειας που σχεδιάζονται να διεισδύσουν στο σύστημα, πρέπει να υποστηρίζονται από αντίστοιχα ΜW ενέργειας εργοστασίων άνθρακα , λιγνίτη ή φυσικού αέριου. Με τα λόγια της E.ΟΝ Netz (2005), της εταιρείας που λειτουργεί τα περισσότερα ΑΠ στη Γερμανία, ‘τα ΑΠ δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια παρά μόνο σε ένα περιορισμένο βαθμό’. Πράγματι το Der Spiegel (2007) ανακοινώνει ότι η Γερμανία, αν και διαθέτει τη μεγαλύτερη αιολική ισχύ 16.000 MW, ετοιμάζει 26 νέους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς άνθρακα. Η Δανία που έχει εγκατεστημένη αιολική ισχύ άνω των 6.000 MW δεν έχει κλείσει τους συμβατικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος ( Mason, 2005).

Οι ανεμογεννήτριες παράγουν ρεύμα χαμηλότερο ονομαστικής αξίας τους.


Καμιά πηγή ενέργειας που χρησιμοποιούμε δεν δουλεύει με απόδοση 100%. Για παράδειγμα οι σύγχρονοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί άνθρακα καθώς και οι πυρηνικοί σταθμοί δουλεύουν με απόδοση 80% έως 90%. Αντίθετα οι α/γ, μεταξύ των ορίων ταχύτητας του ανέμου που λειτουργούν, παράγουν λιγότερο από το μισό της ονομαστική αξία τους, κατά προσέγγιση παράγουν 25% έως 30% της ονομαστικής αξίας τους. Η ονομαστική ισχύς δεν συμπίπτει σε καμιά περίπτωση με την πραγματική παραγόμενη ισχύ γεγονός που αποκρύπτεται από την αιολική βιομηχανία. Πρακτικά για να βρούμε την πραγματικά παραγόμενη ισχύ πολλαπλασιάζουμε την ονομαστική επί 25-30% (δηλ. 1MW X 30% = 0.3 MW πραγματική ισχύς). Η μειωμένη απόδοση και η ασταθής τάση της παραγόμενης ενέργειας σημαίνει ότι μόνο ένα μικρό μέρος της συνολικής εγκαταστημένης αιολικής ισχύος είναι διαθέσιμο κάθε στιγμή στο κεντρικό δίκτυο. Για παράδειγμα η E.ON Netz στην έκθεση της (2005) εκτιμά ότι από τα 6.000 MW που έχει εγκαταστήσει στη Βαυαρία, η ωφέλιμη ισχύς ήταν κατά μέσο όρο 1.265 MW. H ίδια έκθεση εκτιμά ότι η παραγόμενη ανανεώσιμη ενέργεια αντικαθιστά τη συμβατική κατά 4% – 6%. Μάλιστα τo παράδοξο είναι ότι το ποσοστό αυτό πέφτει όσο αυξάνει η εγκαταστημένη ισχύς αιολικής ενέργειας. Έτσι η ίδια εταιρεία (E.ON Netz, 2005) αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το 2020 στη Γερμανία αναμένεται εγκατεστημένη αιολική ισχύς 48.000 MW που θα είναι σε θέση να αντικαταστήσουν 2000 MW από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς. Υπό το φως αυτών των στοιχείων, ο ισχυρισμός ότι η αιολική ενέργεια συνεισφέρει στην ενεργειακή ασφάλεια φαίνεται αστήρικτος και μάλλον ύποπτος.

Οι ανεμογεννήτριες δεν μειώνουν σημαντικά τις εκπομπές του CO2


Είναι αλήθεια ότι οι ΑΓ δεν παράγουν καθόλου CO2, ωστόσο μοιάζουν περισσότερο με τη χρήση ακριβών φαρμάκων αμφίβολης αποτελεσματικότητας στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Στην πραγματικότητα η εξοικονόμηση του CO2, ακόμη και αν η διείσδυση της αιολικής ενέργειας στο σύστημα φτάσει στο 10%, θα είναι μικρή και αδικαιολόγητη σε σχέση με το κόστος. Ο ισχυρισμός ότι μία MWh ανανεώσιμης ενέργειας αντικαθιστά μία MWh θερμοηλεκτρικής ενέργειας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή η λειτουργία των α/γ προϋποθέτει την παράλληλη λειτουργία θερμοηλεκτρικών σταθμών που παρέχουν το φορτίο βάσης και συνεπώς δεν υπάρχει ένα προς ένα αντικατάσταση της ανανεώσιμης με την συμβατική ενέργεια. Κατά δεύτερο λόγο κάθε MW εγκαταστημένης αιολικής ισχύος έχει μειωμένη απόδοση κατά τουλάχιστον 30%. Παρόλα αυτά η βιομηχανία αιολικής ενέργειας υπολογίζει παραπλανητικά το όφελος σε εκπομπές CO2 με βάση την ονομαστική ισχύ και όχι την πραγματική. Η πραγματική ισχύς από 1MW αιολικής ισχύος είναι 0.3 MW ( 1MW x 30% = 0.3 MW) και η ωφέλιμη ενέργεια από 1 MW εγκαταστημένης ισχύος για ένα χρόνο: 0.3 ₓ 365 ₓ 24 = 2.628 MWh/έτος. Λαμβάνοντας υπόψη τις εκπομπές CO2 από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς που κυμαίνονται κατά μέσο όρο στους 0.43t CO2/MWh υπολογίζουμε ότι για κάθε MW εγκαταστημένης αιολικής ισχύος εξοικονομούνται 1.130t CO2 το χρόνο (2628MWh ₓ 0.43t CO2/MWh = 1.130t CO2). Φαινομενικά υπάρχει εξοικονόμηση, ωστόσο πώς εξηγείται ότι σε χώρες με εκτεταμένα ΑΠ όπως η Δανία οι εκπομπές CO2 δεν έχουν μειωθεί (Mason, 2005, Etherington 2009); Ένας λόγος είναι ότι όταν η αιολική ισχύς ανέρχεται σε χιλιάδες ΜW, απαιτούνται νέοι υποστηρικτικοί θερμοηλεκτρικοί σταθμοί που λειτουργούν παράλληλα με χαμηλό ρυθμό παραγωγής και κατά συνέπεια εκπέμπουν CO2. Από μιαν άλλη πλευρά, η όποια ευεργετική μείωση CO2 από τα ΑΠ εξανεμίζεται μπροστά στην αυξανόμενη συνολική ζήτηση και κατανάλωση της ενέργειας. Τέλος ένα μεγάλο μέρος της αιολικής ισχύος που παράγει η Δανία το πουλάει στις γειτονικές χώρες, Νορβηγία και Σουηδία, που έχουν μειωμένες εκπομπές CO2 επειδή ως κύριες πηγές ενέργειας χρησιμοποιούν την πυρηνική και τη υδροηλεκτρική ενέργεια. Σε τελική ανάλυση οι α/γ από μόνες τους δεν μειώνουν τις εκπομπές των αερίων ρύπων, ενώ η επιδιωκόμενη μείωση των εκπομπών CO2 μπορεί να προκύψει από μια συνολική διαχείριση της ενέργειας. Οι τεράστιες επενδύσεις στην παραγωγή και εγκατάσταση χιλιάδων α/γ, θα μπορούσαν να στραφούν σε πιο αποτελεσματικούς τρόπους μείωσης CO2 όπως η μείωση της κατανάλωσης και η αύξηση της ενεργειακής απόδοσης των κατοικιών.

Όσο επεκτείνονται τα αιολικά πάρκα τόσο επεκτείνονται και τα δίκτυα μεταφοράς της ενέργειας.


Το σημαντικότερο εμπόδιο στην ανάπτυξη των ΑΠ είναι η ανυπαρξία επαρκών δικτύων υψηλής τάσης για τη μεταφορά της ενέργειας. Επειδή τα ΑΠ εγκαθίστανται σε απομακρυσμένες περιοχές απαιτούν εκατοντάδες έως χιλιάδες χιλιόμετρα νέων δικτύων υψηλής τάσης. Για παράδειγμα στη Γερμανία η Ε.ΟΝ Netz (2005) ζητά την εγκατάσταση 290 χμ. νέων δικτύων που θα κοστίσουν 190 εκατ. €. Στην χώρα μας έχουμε το πρόσθετο πρόβλημα ότι κατασκευάζονται υπέργεια ακόμη και τα δίκτυα μεσαίας τάσης με αποτέλεσμα χιλιάδες κολόνες και χιλιόμετρα καλωδίων να κατακλύζουν τα βουνά και τα νησιά όπως για παράδειγμα στην Εύβοια. Εκτός από το σοβαρό κόστος επενδύσεων, τα νέα δίκτυα έχουν δύο σοβαρά μειονεκτήματα: πρώτα επιφέρουν περιβαλλοντική υποβάθμιση σε νέες περιοχές και δεύτερον παρουσιάζουν σοβαρές απώλειες ενέργειας λόγω των μακρινών αποστάσεων μεταφοράς.

Πόσο κοστίζουν τα αιολικά πάρκα και ποιος πληρώνει;


Η παραγωγή ενέργειας από τον άνεμο είναι ακριβή παρά τους ισχυρισμούς των εταιρειών. Για παράδειγμα στη Βρετανία η παραγωγή ανά MWh υπολογίζεται £50 από τον άνθρακα, £72 από α/γ και £38 από πυρηνικό εργοστάσιο. Γι’ αυτό η ανάπτυξη αιολικών πάρκων δε θα ήταν δυνατή χωρίς την επιδότηση της Ε.Ε. και την υποστήριξη κάθε κράτους – μέλους προς τις ιδιωτικές εταιρείες. Όταν η Δανία το 2003 μείωσε τις επιδοτήσεις, η εγκατάσταση νέων α/γ ξαφνικά σταμάτησε. Στην πραγματικότητα οι εταιρείες που εγκαθιστούν ΑΠ έχουν βρει ένα νέο επικερδές επιχειρηματικό πεδίο και έτσι μπορεί να εξηγηθεί η αλληλοεπικάλυψη κατά 50% των αιτήσεων στην Εύβοια (στοιχεία ΤΕΕ, 2009) καθώς και η ενορχηστρωμένη παραπλάνηση της κοινής γνώμης ότι θα μας σώσουν από το βρώμικο λιγνίτη. Κατ’ αρχήν οι επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορούν την εγκατάσταση των α/γ φτάνουν μέχρι το 40% της επένδυσης και είναι γνωστό πως με υπερτιμολογήσεις το ποσοστό αυτό μπορεί να αυξηθεί. Στη συνέχεια τα κράτη μέλη παρέχουν εγγυημένη τιμή πώλησης ανά MWh η οποία καλύπτεται από ειδικό τέλος που πληρώνουν οι καταναλωτές στους λογαριασμούς ρεύματος. Κατά το 2009 η τιμή χονδρικής αγοράς της ενέργειας προερχόμενη από τις συμβατικές πηγές διαμορφώθηκε στα 41 Eυρώ / MWh. Ωστόσο ειδικά για την ενέργεια από ΑΠ, ο νόμος προβλέπει εγγυημένη τιμή αγοράς 80 Ευρώ / MWh. Έτσι το ΔΕΣΜΗΕ οφείλει να πληρώσει επιπλέον τη διαφορά που ανέρχεται σε 72 εκατ. Ευρώ ( ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Οκτ. 2009). Προς το παρόν οι λογαριασμοί μας περιλαμβάνουν τέλος 0,3% υπέρ των ΑΠΕ που όμως δεν φτάνει να καλύψει το παραπάνω ποσό γι αυτό το ΔΕΣΜΗΕ πρότεινε τον 7πλασσιασμό του τέλους στα 2,45%. Η πρόταση όμως αυτή δεν έγινε δεκτή από το ΥΠΑΝ με αποτέλεσμα το ΔΕΣΜΗΕ να έχει αφήσει απλήρωτους τους παραγωγούς αιολικής ενέργειας. Παρόμοια πολιτική επιδότησης στην τιμή αγοράς της παραγόμενης ενέργειας ισχύει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης για τουλάχιστον για τα πρώτα 20 χρόνια ζωής ενός ΑΠ. Στην Βρετανία το κέρδος για κάθε εγκαταστημένο MW αιολικής ενέργειας ανέρχεται στα £3.5εκατ. σε περίοδο λειτουργίας 25 χρόνων (Εtherington, 2009).
Αν συμπεριλάβουμε στα παραπάνω το κόστος κατασκευής των γραμμών μεταφοράς υψηλής τάσης ( 80 εκατ. Ευρώ για τη γραμμή Ν. Μάκρη – Ν. Εύβοια και 450 εκατ. για τη διασύνδεση Κυκλάδων), το συνολικό κόστος ανάπτυξης αιολικών πάρκων ανεβαίνει σε υπερβολικά ύψη σε σχέση με το υποτιθέμενο όφελος και τελικά το κόστος αυτό πέφτει στους ώμους των καταναλωτών.
Ποιες είναι οι συνέπειες της μεγάλης κλίμακας αιολικών πάρκων;
Οι εταιρείες αιολικής ενέργειας λόγω της αναμενόμενης κερδοφορίας έχουν κάθε συμφέρον να εγκαταστήσουν όσο το δυνατό μεγαλύτερα ΑΠ στη χώρα μας η πολιτική προώθησης των ΑΠΕ έχει διαμορφωθεί τυφλά υπέρ της μαζικής εγκατάστασης ΑΠ αγνοώντας τις συνέπειες εγκατάστασής τους σε παρθένα ορεινά και νησιωτικά τοπία. Το χωροταξικό σχέδιο για τις ΑΠΕ (2008) άνοιξε το δρόμο προς την διευκόλυνση εγκατάστασης σε ευαίσθητες περιοχές, ενώ οι πρόσφατες απλοποιήσεις στο αδειοδοτικό πλαίσιο (Νομοσχέδιο Επιτάχυνσης των ΑΠΕ, 2009) επιταχύνει την εγκατάσταση ΑΠ μειώνοντας παράλληλα ακόμη περισσότερο την προστασία των ευαίσθητων περιοχών. Η μαζική εξάπλωση των ΑΠ απειλεί την ακεραιότητα του ελληνικού τοπίου στο όνομα της πράσινης ενέργειας, κατ’ αναλογία της μαζικής ανοικοδόμησης κατά τις τελευταίες δεκαετίες στο όνομα της οικονομικής ανάπτυξης, που οδήγησε τελικά σε οικιστική υποβάθμιση. Οι περισσότεροι πολίτες δεν έχουν καταλάβει πως η εξάπλωση των ΑΠ διακυβεύει το μέλλον των τελευταίων φυσικών περιοχών και κατ’ επέκταση την ποιότητα ζωής των ντόπιων κατοίκων καθώς και τον τουρισμό.

Η μαζική εξάπλωση των αιολικών πάρκων απειλεί το τοπίο


Το ελληνικό τοπίο διακρίνεται για τη μικρή κλίμακα και τη λιτή ομορφιά του που συνθέτουν οι ξεκάθαρες γραμμές του, η μεσογειακή βλάστηση και η γεωλογία του. Μέχρι σήμερα διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την ακεραιότητα του χωρίς όμως να έχει εκτιμηθεί η αξία του ως εθνικός πόρος που συνδέεται άμεσα με την ταυτότητα της χώρας μας. Σε αυτή την κατάσταση πρόκειται να βάλει τέλος η μαζική εγκατάσταση των ΑΠ. Οι α/γ, ακόμη και ως απλά στατικές κατασκευές των 150μ. να τις δει κανείς, βρίσκονται ολοφάνερα εκτός κλίμακας τοπίου, ενώ ταυτόχρονα προσθέτουν στο φυσικό τοπίο συντριπτικές επεμβάσεις, όπως η κίνηση των γιγάντων φτερών ( > 85μ.), δίκτυα δρόμων πρόσβασης και υπέργεια δίκτυα μεταφοράς της ενέργειας. Όλα αυτά θα συμβούν στα τελευταία παρθένα τοπία της χώρας όπως οι βουνοκορφές, οι ακτές, οι ημιορεινές τοποθεσίες, οι αρχαιολογικοί χώροι και οι προστατευόμενες περιοχές. Η αιολική βιομηχανία δεν δέχεται καν τις παραπάνω επιπτώσεις, αλλά προπαγανδίζει τα σχέδιά της με υπερβάλλοντες ισχυρισμούς περί μείωσης εκπομπών CO2 και αντικατάστασης των ρυπογόνων μονάδων που όμως δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η πικρή αλήθεια είναι ότι η επέλαση των α/γ και των δικτύων υψηλής τάσης θα έχει τελικό αποτέλεσμα να μετατραπούν τα βουνά και τα νησιά μας σε βιομηχανικές μονάδες παραγωγής ενέργειας προκαλώντας τεράστια απώλεια φυσικών τοπίων καθώς και επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα και τις ανθρώπινες ζωές. Οι Δανοί προκειμένου να πετύχουν τη μεγαλύτερη διείσδυση ΑΠ στον κόσμο παραδέχονται ότι θυσίασαν ένα μεγάλο μέρος της φύσης της χώρας τους ( Mason, 2005).

Οι ανεμογεννήτριες αιτία θανάτου πουλιών

Μελέτες παρακολούθησης στην Ευρώπη και την Αμερική δείχνουν ότι η πρόσκρουση πουλιών σε α/γ οδηγεί σε θανάτους πουλιών, κυρίως αρπακτικών. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως σε μεταναστευτικά περάσματα και περιοχές με πλούσια ορνιθοπανίδα. To Altamond Pass, μεταναστευτικό πέρασμα στην Καλιφόρνια, έχει γίνει το πιο γνωστό παράδειγμα καταγραμμένων θανάτων από προσκρούσεις που φτάνουν στους 1300 το χρόνο. Σε άλλα AΠ στην Ευρώπη οι προσκρούσεις που έχουν καταγραφεί φτάνουν σε μερικές δεκάδες το χρόνο. Στη χώρα μας έχουν καταγραφεί πέντε βεβαιωμένοι θάνατοι πουλιών στην Κρήτη και τον Έβρο (…). Οι θάνατοι συμβαίνουν όταν τα αρπακτικά, που πετούν με αργές κυκλικές κινήσεις για να εντοπίσουν από ψηλά την τροφή τους, βρεθούν στην περιφέρεια κίνησης των πτερυγίων μιας α/γ που έχει διάμετρο από 80 μ. έως 90 μ. και ταχύτητα περιστροφής 150mph. Τα πουλιά τη στιγμή που βρεθούν ανάμεσα στα πτερύγια μιας α/γ έχουν σχεδόν 2 δευτερόλεπτα χρόνο για να αποφύγουν το θανάσιμο χτύπημα ( Etherington, 2009). Το γεγονός ότι τα αρπακτικά δεν έχουν φυσικό μηχανισμό άμυνας από εναέριες επιθέσεις, τα καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτα. Παρόμοιο κίνδυνο διατρέχουν οι νυχτερίδες που παρουσιάζουν ιδιαίτερη ευπάθεια στις συγκρούσεις, αλλά και σε άγνωστη αιτία που τους προκαλεί σοκ και εσωτερική αιμορραγία όταν πλησιάζουν α/γ (Νew Scientist, 2008). Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία υποστηρίζει ότι οι σημαντικές περιοχές για τα πουλιά της χώρας μας πρέπει να εξαιρεθούν από εγκαταστάσεις α/γ, ωστόσο το χωροταξικό των ΑΠ επιτρέπει την εγκατάσταση μετά από ορνιθολογική μελέτη. Η αιολική βιομηχανία προσπαθεί να υποβαθμίσει το γεγονός προκειμένου να εκμεταλλευτεί όλες τις περιοχές με δυνατό αέρα που τυχαίνει όμως να είναι σημαντικοί τόποι διαβίωσης πουλιών. Άλλες επιπτώσεις των α/γ στην άγρια ζωή συνδέονται με τα έργα κατασκευής δρόμων και τις εκτεταμένες εκχερσώσεις και εκσκαφές που απαιτούνται. Η απώλεια βλάστησης, οι διαβρώσεις εδαφών και άλλες οχλήσεις (π.χ θόρυβος, σκόνη) υποβαθμίζουν οικοτόπους που δίνουν καταφύγιο σε έντομα, ερπετά και μικρά θηλαστικά. Ένα ακόμη τραγικό και παράλογο γεγονός είναι να κόβονται δασικά δέντρα προκειμένου να διευκολυνθεί η εγκατάσταση α/γ, όπως έχει συμβεί μέχρι σήμερα στον Πάρνωνα και πιθανόν να συμβεί στα δάση της Ευρυτανίας και αλλού.

Ακουστική και οπτική όχληση


Η αιολική βιομηχανία διαφημίζει τις σύγχρονες α/γ ως αθόρυβες και φιλικές σε όσους ζουν κοντά τους. Την ίδια στάση υιοθέτησε το χωροταξικό των ΑΠΕ που επιτρέπει την εγκατάσταση α/γ σε απόσταση 500μ. από μεμονωμένες κατοικίες ακόμη και μικρούς οικισμούς. Ωστόσο αυτόπτες μάρτυρες βεβαιώνουν ότι σε απόσταση ενός και πλέον χιλιομέτρου ο θόρυβος γίνεται αντιληπτός όταν βοηθάει η κατεύθυνση του ανέμου και ιδιαίτερα τη νύχτα που ο άνεμος δυναμώνει. Πηγή του θορύβου είναι τα πτερύγια των α/γ που περιστρεφόμενα με ταχύτητα 150mph, προκαλούν ένα αεροδυναμικό ρυθμικό θόρυβο. Στην περίπτωση πολλών α/γ ακούγονται παράλληλοι και συνεχείς αεροδυναμικοί θόρυβοι που γεμίζουν τον αέρα. Στη Δανία παράπονα θορύβου εξέφρασαν κατοικίες σε απόσταση 1,9 χμ. από AΠ, ενώ στη Βρετανία μία κατοικία σε απόσταση 930μ. από ΑΠ, εγκαταλείφτηκε από τους ιδιοκτήτες της λόγω της ανυπόφορης όχλησης στη διάρκεια της νύχτας. Οι α/γ εκπέμπουν επίσης θορύβους χαμηλής συχνότητας κατά τη λειτουργία τους που έχουν επιβεβαιωθεί με σεισμογράφους. Η αιολική βιομηχανία θεωρεί τους υπόηχους ασήμαντους λόγω της μικρής έντασης τους, ωστόσο ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να είναι ευαίσθητοι σε αυτούς και να τους προκαλέσουν αϋπνία και άλλα προβλήματα. Αυτές τις περιπτώσεις έντονης ακουστικής όχλησης έχει ερευνήσει η Νina Piermond στο βιβλίο της Wind Turbine Syndrome (2009). Mια ακόμη πηγή όχλησης για ιδιοκτησίες σε απόσταση 400 μ . έως 800 μ. είναι η σκιά και η αντανάκλαση των περιστρεφόμενων πτερυγίων ή και του πύργου ανάλογα με τη θέση του ήλιου. Στη Δανία η σκιά πάνω σε ιδιοκτησίες λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στην αδειοδοτική διαδικασία γι αυτό υπολογίζεται ακριβώς με τον όρο να μην υπερβαίνει τις 10 ώρες το χρόνο (Danish Energy Agency, 2009). Στην Ελλάδα για το θέμα της σκιάς δεν υφίσταται καμιά πρόβλεψη στο Χωροταξικό Πλαίσιο των ΑΠΕ και τις ΜΠΕ – με αποτέλεσμα οι γειτονικές ιδιοκτησίες να παραμένουν απροστάτευτες.

Κίνδυνοι ατυχημάτων από ανεμογεννήτριες


Τα πτερύγια των α/γ που ζυγίζουν έως 30 τόνους είναι το πιο ευάλωτο μέρος τους καθώς μπορεί να σπάσουν είτε λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών είτε λόγω φυσιολογικής φθοράς (χρόνος ζωής 40.000 ώρες λειτουργίας). Τα πτερύγια σε περίπτωσης σπασίματος μπορεί να απομακρυνθούν έως 400μ. μακριά όπως συνέβη στο Μαρμάρι Ευβοίας το 2003 εξαιτίας ασυνήθιστα σφοδρού ανέμου. Είναι φανερό ότι η απόσταση των 500μ. δεν εξασφαλίζει τα σπίτια ή μικρούς οικισμούς από ενδεχόμενο ατύχημα. Ο κίνδυνος πυρκαγιάς στο κιβώτιο ταχυτήτων είναι σπάνιος αλλά όχι απίθανος λόγω των τριβών που αναπτύσσονται. Πιο συχνά εκδηλώνονται πυρκαγιές από τις γραμμές μεταφοράς της ενέργειας, ένα πρόβλημα που έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις σε περιοχές με πολλά ΑΠ. Αντίθετα από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, η χώρα μας επιτρέπει ακόμη την υπέργεια μεταφορά της ενέργειας. Οι α/γ μπορούν ακόμη να αλλοιώσουν το ραδιοτηλεοπτικό σήμα όταν βρίσκονται μεταξύ πομπού και δέκτη. Την ίδια ενόχληση είναι δυνατό να προκαλέσουν και στη λήψη του ραντάρ της αεροπορίας κατά τον εντοπισμό αεροσκαφών.

Μείωση της αξίας γης και αγοράς ακινήτων


Η αξία της γης και των ακινήτων στην ύπαιθρο εξαρτάται κατά το μεγαλύτερο μέρος από την απουσία οχλήσεων και τη φυσική ομορφιά του τοπίου. Η εγκατάσταση τεράστιων α/γ με τις οχλήσεις που συνεπάγονται από μόνες τους αλλά και από τη συνοδεία δικτύων και δρόμων πρόσβασης, στερεί τη γη από τα φυσικά της χαρίσματα και αμαυρώνει την εικόνα της. Κανείς δεν νιώθει ευχαρίστηση βλέποντας ένα τοπίο βιομηχανικό, πόσο μάλλον να θέλει να αγοράσει ιδιοκτησία που με κάποιον τρόπο επηρεάζεται από τις α/γ. Στη Βρετανία οι εκτιμητές ακινήτων κατέληξαν ότι κατοικίες κοντά σε α/γ χάνουν την ελκυστικότητα τους και ένα σημαντικό μέρος της αγοραστικής αξίας τους. Στη Δανία οι ιδιοκτήτες ακινήτων δυσφορούν και αντιδρούν στην εγκατάσταση α/γ σε απόσταση αναπνοής 400μ. Η κυβέρνηση της Δανίας για να ενθαρρύνει την αποδοχή της εγκατάστασης α/γ κοντά σε κατοικίες, δίνει το δικαίωμα σε ιδιοκτήτες να ζητήσουν αποζημίωση ( Danish Energy Agency, 2009).

Οι ανεμογεννήτριες κατά του τουρισμού


Ο τουρισμός στα νησιά και τα ορεινά μέρη της πατρίδας μας βασίζεται στο αδιατάραχτο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο όπου η φύση και τα έργα του ανθρώπου συνυπάρχουν σε αρμονική σχέση. Όσο η ποιότητα ζωής στις πόλεις υποβαθμίζεται, η ανάγκη απόδρασης στο φυσικό τοπίο θα γίνεται συνεχώς μεγαλύτερη. Εξάλλου το τοπίο, φυσικό και πολιτισμικό, είναι ο βασικός πόλος έλξης των Ελλήνων και των ξένων τουριστών στην πατρίδα μας που στηρίζουν τις τοπικές οικονομίες στα νησιά και τελευταία τα ορεινά χωριά. Οι μαζική εξάπλωση των α/γ θα μεταβάλλει βαθιά τη φυσιογνωμία του ελληνικού τοπίου τόσο με την προσθήκη των τεράστιων α/γ όσο και με τις συνοδευτικές επεμβάσεις (δίκτυα και δρόμοι). Η βιομηχανοποίηση του ελληνικού τοπίου με την εξάπλωση των ΑΠ θα αφήσει ένα διαρκές και μόνιμο αποτύπωμα που τελικά θα μειώσει την ελκυστικότητα του. Έρευνες που έκαναν οι οργανισμοί τουρισμού στην Ουαλία και τη Σκωτία έδειξαν ότι σημαντικό μέρος του κοινού αναμένει αρνητική επίδραση των α/γ στην προσέλκυση τουριστών. Στη Δανία οι περιοχές τουριστικού προορισμού παραμένουν ελεύθερες από οποιαδήποτε εγκατάσταση α/γ. Στη χώρα μας που συνεχώς τονίζουμε τη σημασία του τουρισμού για την τοπική ανάπτυξη, δεν φαίνεται να έχουμε σκεφθεί σοβαρά την αρνητική επίδραση που θα έχει η μαζική εγκατάσταση ΑΠ σε μια ζωτική οικονομική δραστηριότητα για πολλές περιοχές.

Οι δήθεν θέσεις εργασίας


Οι υποστηρικτές της αιολικής ενέργειας διατυμπανίζουν όπου βρεθούν και όπου σταθούν τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Οι περισσότερες θέσεις εργασίας βρίσκονται εκεί όπου κατασκευάζονται α/γ δηλαδή στις εξής χώρες : Δανία, Γερμανία, Ισπανία και ΗΠΑ. Για παράδειγμα η Δανία το 2005 κατείχε το 40% της παγκόσμιας παραγωγής α/γ και απασχολούσε 20.000 εργαζόμενους (Μason, 2005). Στην χώρα μας που απλά εισάγει α/γ, οι θέσεις εργασίας περιορίζονται μόνο στην εγκατάσταση και συντήρηση λειτουργίας, οι οποίες όμως είναι ελάχιστες, επειδή οι α/γ παρακολουθούνται και ελέγχονται εξ αποστάσεως με αυτοματοποιημένα συστήματα. Ένας συμβατικός σταθμός παραγωγής ρεύματος με άνθρακα ή φυσικό αέριο παρέχει εκατοντάδες θέσεις εργασίας σε σχέση με ένα ΑΠ που μπορεί να λειτουργήσει με τρεις – τέσσερις υπαλλήλους μόνιμης απασχόλησης. Σε σύγκριση με τον τουρισμό, τα ΑΠ όχι μόνο προσφέρουν ελάχιστη απασχόληση, αλλά απειλούν να μειώσουν θέσεις εργασίας εξαιτίας της αρνητικής επίδρασης που έχουν στο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο.

Συμπεράσματα για την αιολική ενέργεια


Συνοψίζοντας τα προηγούμενα, η αιολική ενέργεια παρουσιάζει σοβαρά μειονεκτήματα είτε για να στηρίξει το εθνικό σύστημα ενέργειας στη θέση του λιγνίτη είτε στην ικανότητά της να μειώσει τους ρύπους που προκαλούν την κλιματική αλλαγή. Συνοπτικά τα μειονεκτήματα της μαζικής εξάπλωσης των α/γ είναι:
Οι α/γ δεν παράγουν φορτίο βάσης ούτε ρεύμα όποτε το χρειαζόμαστε. Η παραγωγή ρεύματος είναι ασταθής γιατί εξαρτάται από τη διακύμανση του ανέμου.
Παράγουν πραγματική ισχύ κατά 25% έως 30% χαμηλότερη της ονομαστικής.
Το γεγονός ότι οι α/γ απαιτούν την παράλληλη λειτουργία υποστηρικτικών σταθμών ορυκτών καυσίμων και παράγουν ενέργεια λιγότερη του μισού της ονομαστικής αξίας τους, σημαίνει ότι εξοικονομούν μικρότερο ποσό CO2 από αυτό που διατυμπανίζεται.
Η αιολική ενέργεια δεν είναι ανταγωνιστική σε σχέση με τα ορυκτά καύσιμα γι αυτό απαιτεί μόνιμη επιδότηση στην τιμή αγοράς που χρεώνεται ο καταναλωτής.
Οι μαζική εξάπλωση των α/γ στη χώρα μας θα έχει τεράστια επίπτωση στο ελληνικό τοπίο τόσο εξαιτίας ασύμβατου μεγέθους, όσο και εξαιτίας των εκτεταμένων επεμβάσεων (δρόμοι, δίκτυα).
Οι επιπτώσεις στον τουρισμό και την ποιότητα ζωής των ντόπιων κατοίκων που θα ζουν μαζί με τις τεράστιες α/γ δεν έχουν συζητηθεί και εκτιμηθεί σοβαρά.

Ποιες εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν στο ενεργειακό πρόβλημα


Η ενεργειακή κρίση δεν έχει απλές και εύκολες λύσεις, εάν συνεχίσουμε να θεωρούμε την ενέργεια ένα φθηνό και άφθονο αγαθό. Καθώς τα ορυκτά καύσιμα λιγοστεύουν και είμαστε υποχρεωμένοι να τα μειώσουμε, οι ΑΠΕ και νέοι τρόποι παραγωγής ενέργειας έρχονται στο προσκήνιο με ένα σημαντικό περιορισμό παρόλα αυτά: με την τρέχουσα εφαρμοσμένη τεχνολογία οι ΑΠΕ δεν μπορούν να παρέχουν την ίδια ποσότητα και ποιότητα ενέργειας σε σύγκριση με τα ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο, άνθρακα και φυσικό αέριο), άρα δεν μπορούν να τα αντικαταστήσουν. Είναι προφανές ότι το ενεργειακό για να μην φτάσει σε αδιέξοδο, χρειάζεται να αντιμετωπιστεί με μια διαφορετική λογική που πρωταρχικό σκοπό θα έχει τη σταθεροποίηση και τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας παρά την ικανοποίηση συνεχώς αυξανόμενων αναγκών. Για να φτάσουμε σε ένα τέτοιο στόχο, κεντρικό ρόλο θα έχει η εξοικονόμηση της ενέργειας και η στροφή στην ενεργειακή απόδοση (συσκευές, κτίρια κ.α). Η παραγωγή της ενέργειας είναι ανάγκη να επιστρέψει στην μικρή κλίμακα που ανοίγει μεγάλες δυνατότητες στους ιδιώτες και τους μικρούς τόπους να παράγουν τουλάχιστον ένα μέρος της ενέργειας που χρειάζονται με χρήση των ΑΠΕ. Η κλίμακα που παράγεται η ενέργεια έχει καθοριστική σημασία για το κόστος, τις απώλειες ενέργειας από τη μεταφορά της σε μακρινές αποστάσεις και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και τους ανθρώπους. Οι ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας τελικά θα αποδειχθεί ότι έχουν παρόμοια αρνητικά αποτελέσματα για το περιβάλλον και τη ζωή των ανθρώπων όσο και η εκμετάλλευση των ορυκτών καυσίμων.Είναι φανερό ωστόσο ότι η μικρή κλίμακα δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει εξολοκλήρου την ανάγκη της μαζικής παραγωγής ενέργειας στο σημερινό ενεργοβόρο σύστημα. Η μαζική παραγωγή θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με κάποιον τρόπο όπως με νέους σταθμούς φυσικού αερίου καθώς και με τη βελτίωση των υπαρχόντων μονάδων λιγνίτη και πετρελαίου για την οποία δεν γίνεται κανένας λόγος. Οι λύσεις δεν είναι απλές όταν μιλάμε για ένα τεράστιο ενεργοβόρο σύστημα όπως αυτό της σημερινής Ελλάδας. Ασφαλώς κανείς δεν επιθυμεί να μείνει η χώρα χωρίς ενέργεια, αλλά εξίσου αληθινό είναι ότι κανείς δεν επιθυμεί να δει τη φυσική ομορφιά και χάρη των βουνών και των νησιών μας να θυσιάζεται στο όνομα μιας υποτιθέμενης ενεργειακής ασφάλειας.

Η συζήτηση για το ενεργειακό χρειάζεται να βάλει στο τραπέζι όλες τις παραμέτρους των προτεινόμενων λύσεων και όλους τους εμπλεκόμενους που δεν είναι μόνο οι τεχνοκράτες αλλά και οι απλοί πολίτες.
Το ενεργειακό πρόβλημα σε καμιά περίπτωση δεν είναι απλά ένα αποκλειστικά τεχνοκρατικό ζήτημα γιατί οι επιλογές που αποφασίζονται, θα επιφέρουν βαθιές αλλαγές στο πρόσωπο της υπαίθρου και θα επηρεάσουν τις ζωές των ανθρώπων που ζουν εκεί.

Πηγές:
John Etherington. 2009.: The Wind Farm Scam. Stacey International
Ε.ΟΝ Νetz. 2005. Report on Wind Energy. Free pdf
Dr. V.C Mason. 2005. Wind power in West Denmark. Lessons for the U.K
The Danish Energy Agency. 2009.: Wind Turbines in Denmark. Free pdf
http://www.spiegel.de/international/germany/0,1518,472786,00.html (26 νέοι σταθμοί άνθρακα στη Γερμανία)
http://portal.tee.gr/portal/page/portal/SCIENTIFIC_WORK/EKDILOSEIS_P/EPISTHMONIKES_EVENTS/ENERGEIA_XALKIDA (Στοιχεία του ΤΕΕ για τα σχέδια ανάπτυξης αιολικών πάρκων στη χώρα μας)
http://www.greekmoney.gr/index.php?news=126 (Ένα από τα λίγα άρθρα στα ελληνικά ΜΜΕ που καταφέρονται κατά των ΑΠ)
http://www.newscientist.com/article/dn14593-wind-turbines-make-bat-lungs-explode.html (Οι νυχτερίδες πεθαίνουν από εσωτερική αιμορραγία)
http://www.telegraph.co.uk/comment/letters/7532755/The-hidden-costs-of-relying-on-wind-turbines-in-the-remotest-parts-of-the-country.html
www.epaw.org (Κίνημα πολιτών της Ευρώπης κατά των ΑΠ)
http://windfarms.wordpress.com/ (Κίνημα κατά των ΑΠ στο Οντάριο)

Αλήθειες και ψέματα για την αιολική ενέργεια

Ήταν μια εποχή που οι χίτες ρωτούσαν «πού είναι η μάνα σου, μωρή». Σήμερα οι απόγονοί τους ρωτούν μια μάνα πού είναι το δολοφονημένο της παιδί. Όταν οι ναζί ρωτάνε προκλητικά μέσα στο δικαστήριο τη Μάγδα Φύσσα «πού είναι ο Παύλος σου τώρα», η απάντηση στους ακροδεξιούς μαχαιροβγάλτες είναι μόνο μία. «Ο Παύλος είναι παντού».

Το θέμα, όμως, δεν είναι το πού βρίσκεται ο Παύλος, αλλά το πού βρισκόμαστε όλοι εμείς και αν πραγματικά βρισκόμαστε αταλάντευτα απέναντι στους δολοφόνους της Χ.Α. Εκεί όπου οφείλει να βρίσκεται κάθε δημοκρατικός πολίτης ώστε να αντιμετωπίζεται σθεναρά κάθε ναζιστική πρόκληση. Παρόντες παντού. Από τα σχολεία της Νίκαιας και του Περάματος έως τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών. Να μην απουσιάζουμε από εκεί όπου συνήθως τα όργανα της τάξης είναι προκλητικά ωσεί παρόντα. Παρόντες στις γειτονιές αλλά και στις δικαστικές αίθουσες, όπου συχνά πυκνά κρίνονται τόσο τα “έργα” όσο και το θράσος των νεοναζί.

“Συνεχίζουμε δυνατά, όλοι μαζί, για να πετύχουμε στο τέλος αυτό το οποίο θέλουμε όλοι. Μια κοινωνία στην οποία θα λειτουργούμε όπως πρέπει και όπως γνωρίζουμε. Χωρίς να έχουμε Καλάβρυτα, χωρίς να έχουμε Δίστομο…”. Με αυτά τα λόγια ο Κώστας Πελετίδης απευθύνθηκε πριν από λίγες ημέρες στη μεγάλη συγκέντρωση συμπαράστασης στα δικαστήρια της Πάτρας. Εκεί όπου ο δήμαρχος της πόλης δικάζεται για παράβαση καθήκοντος, επειδή το 2015, μετά από ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, δεν διευκόλυνε τη δράση της ναζιστικής οργάνωσης.

Χρέος κάθε δημοκρατικού πολίτη είναι να σταθεί αυτή τη στιγμή στο πλευρό του Κώστα Πελετίδη, αλλά και όποιου βρίσκεται αντιμέτωπος με τη βάναυση προκλητικότητα του κάθε νεοναζί που πιστεύει πως μπορεί να κυκλοφορεί ανενόχλητος στις γκρίζες ζώνες της ανεκτικότητας της Δημοκρατίας. Όπως χρέος κάθε δημοκρατικού πολίτη είναι να ζητάει εξηγήσεις και να απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις και για την παραμικρή υπόνοια αστυνομικής ανοχής στους υπόδικους και τη συμμορία τους. Γιατί αυτή η ανοχή είναι που εκτρέφει την προκλητικότητά τους. Αυτή η ανοχή που έκανε κάποτε και τον Ρουπακιά να απορεί για τις χειροπέδες που του περνούσαν αυτοί που είχε μάθει να θεωρεί “δικούς του” πρέπει να πάψει να υφίσταται και να υποβόσκει ανάμεσά τους και ανάμεσά μας.

Σημ.: Είναι τουλάχιστον ενθαρρυντική η κίνηση της γ.γ. Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του υπουργείου Δικαιοσύνης Μαρίας Γιαννακάκη να στείλει στην εισαγγελία δίωξης ρατσιστικού εγκλήματος δημοσιεύματα που αναφέρονται στην ύπαρξη ακραίας ρατσιστικής σελίδας στο Facebook με τίτλο «Σκυλιά του πολέμου The comeback», την οποία διαχειρίζονται, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ακροδεξιοί Έλληνες αστυνομικοί.

Πέτρος Κατσάκος

Ο Παύλος είναι παντού

Γραμματοσειρά
Αντίθεση