20 May, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 16)

Τόσα πολλά βιβλία, τόσος λίγος χρόνος. Πολύ συχνά καταλήγουμε να αγοράζουμε βιβλία που ποτέ δεν διαβάζουμε. Η συνήθεια να αγοράζετε περισσότερα βιβλία από όσα μπορείτε να διαβάσετε συμβαίνει σε όλους και σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει μια
ιαπωνική λέξη που την περιγράφει τέλεια: Tsundoku και σημαίνει η συνήθεια της δημιουργίας στοίβας βιβλίων που δεν έχετε διαβάσει και μάλλον δεν θα διαβάσετε ποτέ. Το Tsundoku είναι ο ιαπωνικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα άτομο που κατέχει πολλά μη αναγνωσμένα βιβλία. Και είναι ένας όρος πολύ παλιός αφού έχει καταγραφεί από το 1879 όπου υπάρχει σε ένα ιαπωνικό σατιρικό κείμενο που αναφέρεται παιχνιδιάρικα σε έναν καθηγητή με μια μεγάλη συλλογή μη αναγνωσμένων βιβλίων

Η λέξη «doku»  σημαίνει «ανάγνωση». Και το «tsun» στο «tsundoku» προέρχεται από το «tsumu» –  που σημαίνει » συσσωρεύω».


Στην εποχή των ebooks, το “tsundoku” είναι ακόμα πιο συνηθισμένο αφού είναι εύκολο να βρεθεί πρόσβαση σε δωρεάν βιβλία τα οποία συνήθως απλά συσσωρεύονται διπλά σε φακέλους με χιλιάδες τραγούδια  που ποτέ δεν ακούμε..

Αν και σε κάποιους η χρήση της λέξης αυτής μπορεί να ακούγεται υποτιμητική , στην Ιαπωνία, η λέξη tsundoku δεν έχει αρνητική ερμηνεία. Οι άνθρωποι που το κάνουν τουλάχιστον σκοπεύουν να διαβάσουν τα βιβλία που αγοράζουν, σε αντίθεση με τους βιβλιομανείς, οι οποίοι συλλέγουν βιβλία μόνο για χάρη της κατοχής τους.

Η βιβλιοθήκη ενός ατόμου είναι συχνά μια συμβολική αναπαράσταση του μυαλού του. Ένας άνθρωπος που σταμάτησε να ενημερώνει την προσωπική του βιβλιοθήκη μπορεί να πιστεύει ότι ξέρει όλα όσα χρειάζεται και ότι δεν χρειάζεται να μάθει περισσότερα. Ο άνθρωπος με μια διαρκώς αναπτυσσόμενη βιβλιοθήκη έχει την ανάγκη να παραμείνει ανοικτός σε νέες ιδέες και γνώσεις.


Αντί λοιπόν να αισθάνεστε ένοχοι για βιβλία που δεν έχετε διαβάσει, θα πρέπει να το δείτε σαν μια ευκαιρία να αναβαθμίσετε τις γνώσεις σας, ή να βελτιώσετε τον εαυτό σας. Δεν είναι ποτέ αργά για να αρχίσετε να διαβάζετε ξανά!

Ο Edward Newton, ο οποίος ήταν ένας άπληστος συλλέκτης βιβλίων και έγραψε τρία βιβλία για το θέμα στις αρχές του 20ου αιώνα, το θέτει καλύτερα: «Ακόμα και όταν η ανάγνωση είναι αδύνατη, η παρουσία των βιβλίων που αποκτώνται παράγει μια τέτοια έκσταση που η αγορά περισσότερων βιβλίων από ότι μπορεί κανείς να προλάβει να διαβάσει δεν είναι τίποτα λιγότερο από την ψυχή που φτάνει προς το άπειρο …».Κερδίζουμε από τα βιβλία ακόμη και όταν δεν τα διαβάζουμε.

Τα μη αναγνωσμένα βιβλία παρηγορούν με ένα τρόπο που δεν μπορούν να το κάνουν τα βιβλία που έχετε ήδη διαβάσει. Ενώ στα βιβλία που έχετε διαβάσει, ξέρετε τι συμβαίνει, τα μη αναγνωσμένα βιβλία υπόσχονται άπειρες δυνατότητες. Υπάρχει μόνο η πρόβλεψη για το τι μπορούν να περιέχουν. η προσδοκία και ο ενθουσιασμός του ανεξερεύνητου . 


Πόσο μεγάλη είναι η δική σας μη αναγνωσμένη συλλογή βιβλίων ;


Πηγή Έχετε συνήθεια να μαζεύετε βιβλία τα οποία δεν έχετε διαβάσει ποτέ ; Tsundoku

Τόσα πολλά βιβλία, τόσος λίγος χρόνος. Πολύ συχνά καταλήγουμε να αγοράζουμε βιβλία που ποτέ δεν διαβάζουμε. Η συνήθεια να αγοράζετε περισσότερα βιβλία από όσα μπορείτε να διαβάσετε συμβαίνει σε όλους και σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει μια
ιαπωνική λέξη που την περιγράφει τέλεια: Tsundoku και σημαίνει η συνήθεια της δημιουργίας στοίβας βιβλίων που δεν έχετε διαβάσει και μάλλον δεν θα διαβάσετε ποτέ. Το Tsundoku είναι ο ιαπωνικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα άτομο που κατέχει πολλά μη αναγνωσμένα βιβλία. Και είναι ένας όρος πολύ παλιός αφού έχει καταγραφεί από το 1879 όπου υπάρχει σε ένα ιαπωνικό σατιρικό κείμενο που αναφέρεται παιχνιδιάρικα σε έναν καθηγητή με μια μεγάλη συλλογή μη αναγνωσμένων βιβλίων

Η λέξη «doku»  σημαίνει «ανάγνωση». Και το «tsun» στο «tsundoku» προέρχεται από το «tsumu» –  που σημαίνει » συσσωρεύω».


Στην εποχή των ebooks, το “tsundoku” είναι ακόμα πιο συνηθισμένο αφού είναι εύκολο να βρεθεί πρόσβαση σε δωρεάν βιβλία τα οποία συνήθως απλά συσσωρεύονται διπλά σε φακέλους με χιλιάδες τραγούδια  που ποτέ δεν ακούμε..

Αν και σε κάποιους η χρήση της λέξης αυτής μπορεί να ακούγεται υποτιμητική , στην Ιαπωνία, η λέξη tsundoku δεν έχει αρνητική ερμηνεία. Οι άνθρωποι που το κάνουν τουλάχιστον σκοπεύουν να διαβάσουν τα βιβλία που αγοράζουν, σε αντίθεση με τους βιβλιομανείς, οι οποίοι συλλέγουν βιβλία μόνο για χάρη της κατοχής τους.

Η βιβλιοθήκη ενός ατόμου είναι συχνά μια συμβολική αναπαράσταση του μυαλού του. Ένας άνθρωπος που σταμάτησε να ενημερώνει την προσωπική του βιβλιοθήκη μπορεί να πιστεύει ότι ξέρει όλα όσα χρειάζεται και ότι δεν χρειάζεται να μάθει περισσότερα. Ο άνθρωπος με μια διαρκώς αναπτυσσόμενη βιβλιοθήκη έχει την ανάγκη να παραμείνει ανοικτός σε νέες ιδέες και γνώσεις.


Αντί λοιπόν να αισθάνεστε ένοχοι για βιβλία που δεν έχετε διαβάσει, θα πρέπει να το δείτε σαν μια ευκαιρία να αναβαθμίσετε τις γνώσεις σας, ή να βελτιώσετε τον εαυτό σας. Δεν είναι ποτέ αργά για να αρχίσετε να διαβάζετε ξανά!

Ο Edward Newton, ο οποίος ήταν ένας άπληστος συλλέκτης βιβλίων και έγραψε τρία βιβλία για το θέμα στις αρχές του 20ου αιώνα, το θέτει καλύτερα: «Ακόμα και όταν η ανάγνωση είναι αδύνατη, η παρουσία των βιβλίων που αποκτώνται παράγει μια τέτοια έκσταση που η αγορά περισσότερων βιβλίων από ότι μπορεί κανείς να προλάβει να διαβάσει δεν είναι τίποτα λιγότερο από την ψυχή που φτάνει προς το άπειρο …».Κερδίζουμε από τα βιβλία ακόμη και όταν δεν τα διαβάζουμε.

Τα μη αναγνωσμένα βιβλία παρηγορούν με ένα τρόπο που δεν μπορούν να το κάνουν τα βιβλία που έχετε ήδη διαβάσει. Ενώ στα βιβλία που έχετε διαβάσει, ξέρετε τι συμβαίνει, τα μη αναγνωσμένα βιβλία υπόσχονται άπειρες δυνατότητες. Υπάρχει μόνο η πρόβλεψη για το τι μπορούν να περιέχουν. η προσδοκία και ο ενθουσιασμός του ανεξερεύνητου . 


Πόσο μεγάλη είναι η δική σας μη αναγνωσμένη συλλογή βιβλίων ;


Πηγή Έχετε συνήθεια να μαζεύετε βιβλία τα οποία δεν έχετε διαβάσει ποτέ ; Tsundoku

Τόσα πολλά βιβλία, τόσος λίγος χρόνος. Πολύ συχνά καταλήγουμε να αγοράζουμε βιβλία που ποτέ δεν διαβάζουμε. Η συνήθεια να αγοράζετε περισσότερα βιβλία από όσα μπορείτε να διαβάσετε συμβαίνει σε όλους και σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει μια
ιαπωνική λέξη που την περιγράφει τέλεια: Tsundoku και σημαίνει η συνήθεια της δημιουργίας στοίβας βιβλίων που δεν έχετε διαβάσει και μάλλον δεν θα διαβάσετε ποτέ. Το Tsundoku είναι ο ιαπωνικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα άτομο που κατέχει πολλά μη αναγνωσμένα βιβλία. Και είναι ένας όρος πολύ παλιός αφού έχει καταγραφεί από το 1879 όπου υπάρχει σε ένα ιαπωνικό σατιρικό κείμενο που αναφέρεται παιχνιδιάρικα σε έναν καθηγητή με μια μεγάλη συλλογή μη αναγνωσμένων βιβλίων

Η λέξη «doku»  σημαίνει «ανάγνωση». Και το «tsun» στο «tsundoku» προέρχεται από το «tsumu» –  που σημαίνει » συσσωρεύω».


Στην εποχή των ebooks, το “tsundoku” είναι ακόμα πιο συνηθισμένο αφού είναι εύκολο να βρεθεί πρόσβαση σε δωρεάν βιβλία τα οποία συνήθως απλά συσσωρεύονται διπλά σε φακέλους με χιλιάδες τραγούδια  που ποτέ δεν ακούμε..

Αν και σε κάποιους η χρήση της λέξης αυτής μπορεί να ακούγεται υποτιμητική , στην Ιαπωνία, η λέξη tsundoku δεν έχει αρνητική ερμηνεία. Οι άνθρωποι που το κάνουν τουλάχιστον σκοπεύουν να διαβάσουν τα βιβλία που αγοράζουν, σε αντίθεση με τους βιβλιομανείς, οι οποίοι συλλέγουν βιβλία μόνο για χάρη της κατοχής τους.

Η βιβλιοθήκη ενός ατόμου είναι συχνά μια συμβολική αναπαράσταση του μυαλού του. Ένας άνθρωπος που σταμάτησε να ενημερώνει την προσωπική του βιβλιοθήκη μπορεί να πιστεύει ότι ξέρει όλα όσα χρειάζεται και ότι δεν χρειάζεται να μάθει περισσότερα. Ο άνθρωπος με μια διαρκώς αναπτυσσόμενη βιβλιοθήκη έχει την ανάγκη να παραμείνει ανοικτός σε νέες ιδέες και γνώσεις.


Αντί λοιπόν να αισθάνεστε ένοχοι για βιβλία που δεν έχετε διαβάσει, θα πρέπει να το δείτε σαν μια ευκαιρία να αναβαθμίσετε τις γνώσεις σας, ή να βελτιώσετε τον εαυτό σας. Δεν είναι ποτέ αργά για να αρχίσετε να διαβάζετε ξανά!

Ο Edward Newton, ο οποίος ήταν ένας άπληστος συλλέκτης βιβλίων και έγραψε τρία βιβλία για το θέμα στις αρχές του 20ου αιώνα, το θέτει καλύτερα: «Ακόμα και όταν η ανάγνωση είναι αδύνατη, η παρουσία των βιβλίων που αποκτώνται παράγει μια τέτοια έκσταση που η αγορά περισσότερων βιβλίων από ότι μπορεί κανείς να προλάβει να διαβάσει δεν είναι τίποτα λιγότερο από την ψυχή που φτάνει προς το άπειρο …».Κερδίζουμε από τα βιβλία ακόμη και όταν δεν τα διαβάζουμε.

Τα μη αναγνωσμένα βιβλία παρηγορούν με ένα τρόπο που δεν μπορούν να το κάνουν τα βιβλία που έχετε ήδη διαβάσει. Ενώ στα βιβλία που έχετε διαβάσει, ξέρετε τι συμβαίνει, τα μη αναγνωσμένα βιβλία υπόσχονται άπειρες δυνατότητες. Υπάρχει μόνο η πρόβλεψη για το τι μπορούν να περιέχουν. η προσδοκία και ο ενθουσιασμός του ανεξερεύνητου . 


Πόσο μεγάλη είναι η δική σας μη αναγνωσμένη συλλογή βιβλίων ;


Πηγή Έχετε συνήθεια να μαζεύετε βιβλία τα οποία δεν έχετε διαβάσει ποτέ ; Tsundoku

Στους Ποιητές θα πέσει,
όπως πάντα,
ο κλήρος να γεμίσουν
την Κιβωτό
με συναισθήματα,
εμπειρίες,
ηλιοβασιλέματα, πρωτοβρόχια
και παπαρούνες των αγρών,
νιφάδες χιονιού τη νύχτα,
έρημες παραλίες
κι έναστρες νύχτες,
παιδικά παιχνίδια και φωνές,
γλυκά τραγούδια και βουνοκορφές,
ήρεμα συναισθήματα και αγάπες,
φιλίες και φιλιά,
χειρονομίες ανθρώπων
και παρήγορη ανθρωπιά,

γιατί, αφού ο επερχόμενος Κατακλυσμός
της Βάρβαρης,
Τεχνολογικής, Θεαματικής
και Καταναλωτικής Μαζοκρατίας
θα τα εξαφανίσει όλα,
ο μόνος τρόπος για να διασωθούν
είναι να τα ‘χουν αποθηκεύσει
οι Ποιητές,

κάπου,
για να τα ξαναθυμηθούν
και να τα χρησιμοποιήσουν
πάλι οι άνθρωποι,
επάνω στο όρος Αραράτ
της Μοναχικής τους Συνείδησης.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΛΕΖΟΣ

Πηγή Οι Ποιητές

Η Ελλάδα γεμίζει ανεμογεννήτριες! Ποτέ ξανά στην ιστορία της δεν έχει ζήσει υπό το πρόσχημα της «πράσινης ανάπτυξης» και της δήθεν «κλιματικής αλλαγής» παρόμοια οικολογική καταστροφή και μάλιστα σε μέχρι πρότινος παρθένα οικοσυστήματα! Το «γιατί» τοποθετούνται το γνωρίζουν όλοι τώρα πια!
Γεγονός είναι ότι μετά το τέλος των επιδοτήσεων θα βρεθούμε αντιμέτωποι με όλες τις βουνοκορφές της χώρας μας γεμάτες παλιο»σίδερα» και τσιμέντα! Υπάρχει Νόμος που υποχρεώνει τις εταιρείες αιολικής ενέργειας ( ; ), τους ιδιοκτήτες ( ; ), το κράτος ( ; ) να αποσυναρμολογούν και να απομακρύνουν τις ανεμογεννήτριες, τις βάσεις τους και όλες τις άλλες εγκαταστάσεις σε πάρκα που δεν βρίσκονται πια σε λειτουργία; Υπάρχει (έστω στα χαρτιά) Νόμος που να τους υποχρεώνει να αποκαταστήσουν το ρημαγμένο τοπίο μέσα σε καθορισμένη χρονική προθεσμία και με υψηλά πρόστιμα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης; Τι ισχύει για εταιρείες που έχουν κηρύξει πτώχευση; Τι ισχύει όταν υπάρχει άμεσος και έμμεσος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία;

Ανεμογεννήτριες ύψους 200μ έχουν βάσεις με θεμέλια βάθους 20-30μ και 3.500 τόνους μπετόν. Ποιές είναι οι επιπτώσεις μιας τέτοιας βάσης π.χ. για τον υδροφόρο ορίζοντα; Για τον πολίτη (ασχέτως αν δεν γίνεται σωστή εφαρμογή των κανονισμών) απαγορεύεται η εναπόθεση μπαζών επί του πεζοδρομίου ή άλλου δημόσιου κοινόχρηστου χώρου. Οι παραβάτες τιμωρούνται με πρόστιμο. Οι εταιρείες αιολικής ενέργειας που θα αφήνουν τόνους τσιμέντου και σκυροδέματος κάτω από την επιφάνεια της γης μέσα σε προστατευόμενες περιοχές, με τι πρόστιμα θα πρέπει τιμωρούνται; Με τι τρόπο θα αποσυναρμολογούνται τα πτερύγια των ανεμογεννητριών και πως θα γίνεται η διαχείριση των αποβλήτων (πολυεστέρας, εποξίνες, γυάλινες ίνες, ίνες άνθρακα κ.α.). Ποιές θα είναι οι επιπτώσεις για τη φύση και το έδαφος γύρω από την κάθε ανεμογεννήτρια τη στιγμή που θα πρέπει να αποσυναρμολογηθεί από ανειδίκευτα συνεργεία με τις ίνες άνθρακα και γυαλιού να απλώνονται σε μεγάλη έκταση καταστρέφοντας την περιοχή για πάντα;

Η γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος υπολογίζει μόνο για τη Γερμανία, λόγω των αιολικών πάρκων που θα τεθούν μέσα στα επόμενα χρόνια εκτός λειτουργίας, αυτά τα υλικά να ανέρχονται σε 20.000 τόνους το 2020 και αναμένει να αυξηθούν σε περίπου 40.000 τόνους το 2040. Στην Ελλάδα τι μας περιμένει; Είναι δυνατόν να πετάνε οι εταιρείες και οι ιδιοκτήτες το μπαλάκι στον κάθε φαλιρισμένο Δήμο; Μήπως πρέπει οργανωμένα να απαιτήσουμε από το νομοθέτη να μεριμνήσει σχετικά;

Αντί Αιολικό Μέτωπο Καρυστίας

Πηγή Εγκατελελειμμένα αιολικά πάρκα

Η Ελλάδα γεμίζει ανεμογεννήτριες! Ποτέ ξανά στην ιστορία της δεν έχει ζήσει υπό το πρόσχημα της «πράσινης ανάπτυξης» και της δήθεν «κλιματικής αλλαγής» παρόμοια οικολογική καταστροφή και μάλιστα σε μέχρι πρότινος παρθένα οικοσυστήματα! Το «γιατί» τοποθετούνται το γνωρίζουν όλοι τώρα πια!
Γεγονός είναι ότι μετά το τέλος των επιδοτήσεων θα βρεθούμε αντιμέτωποι με όλες τις βουνοκορφές της χώρας μας γεμάτες παλιο»σίδερα» και τσιμέντα! Υπάρχει Νόμος που υποχρεώνει τις εταιρείες αιολικής ενέργειας ( ; ), τους ιδιοκτήτες ( ; ), το κράτος ( ; ) να αποσυναρμολογούν και να απομακρύνουν τις ανεμογεννήτριες, τις βάσεις τους και όλες τις άλλες εγκαταστάσεις σε πάρκα που δεν βρίσκονται πια σε λειτουργία; Υπάρχει (έστω στα χαρτιά) Νόμος που να τους υποχρεώνει να αποκαταστήσουν το ρημαγμένο τοπίο μέσα σε καθορισμένη χρονική προθεσμία και με υψηλά πρόστιμα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης; Τι ισχύει για εταιρείες που έχουν κηρύξει πτώχευση; Τι ισχύει όταν υπάρχει άμεσος και έμμεσος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία;

Ανεμογεννήτριες ύψους 200μ έχουν βάσεις με θεμέλια βάθους 20-30μ και 3.500 τόνους μπετόν. Ποιές είναι οι επιπτώσεις μιας τέτοιας βάσης π.χ. για τον υδροφόρο ορίζοντα; Για τον πολίτη (ασχέτως αν δεν γίνεται σωστή εφαρμογή των κανονισμών) απαγορεύεται η εναπόθεση μπαζών επί του πεζοδρομίου ή άλλου δημόσιου κοινόχρηστου χώρου. Οι παραβάτες τιμωρούνται με πρόστιμο. Οι εταιρείες αιολικής ενέργειας που θα αφήνουν τόνους τσιμέντου και σκυροδέματος κάτω από την επιφάνεια της γης μέσα σε προστατευόμενες περιοχές, με τι πρόστιμα θα πρέπει τιμωρούνται; Με τι τρόπο θα αποσυναρμολογούνται τα πτερύγια των ανεμογεννητριών και πως θα γίνεται η διαχείριση των αποβλήτων (πολυεστέρας, εποξίνες, γυάλινες ίνες, ίνες άνθρακα κ.α.). Ποιές θα είναι οι επιπτώσεις για τη φύση και το έδαφος γύρω από την κάθε ανεμογεννήτρια τη στιγμή που θα πρέπει να αποσυναρμολογηθεί από ανειδίκευτα συνεργεία με τις ίνες άνθρακα και γυαλιού να απλώνονται σε μεγάλη έκταση καταστρέφοντας την περιοχή για πάντα;

Η γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος υπολογίζει μόνο για τη Γερμανία, λόγω των αιολικών πάρκων που θα τεθούν μέσα στα επόμενα χρόνια εκτός λειτουργίας, αυτά τα υλικά να ανέρχονται σε 20.000 τόνους το 2020 και αναμένει να αυξηθούν σε περίπου 40.000 τόνους το 2040. Στην Ελλάδα τι μας περιμένει; Είναι δυνατόν να πετάνε οι εταιρείες και οι ιδιοκτήτες το μπαλάκι στον κάθε φαλιρισμένο Δήμο; Μήπως πρέπει οργανωμένα να απαιτήσουμε από το νομοθέτη να μεριμνήσει σχετικά;

Αντί Αιολικό Μέτωπο Καρυστίας

Πηγή Εγκατελελειμμένα αιολικά πάρκα

Η Ελλάδα γεμίζει ανεμογεννήτριες! Ποτέ ξανά στην ιστορία της δεν έχει ζήσει υπό το πρόσχημα της «πράσινης ανάπτυξης» και της δήθεν «κλιματικής αλλαγής» παρόμοια οικολογική καταστροφή και μάλιστα σε μέχρι πρότινος παρθένα οικοσυστήματα! Το «γιατί» τοποθετούνται το γνωρίζουν όλοι τώρα πια!
Γεγονός είναι ότι μετά το τέλος των επιδοτήσεων θα βρεθούμε αντιμέτωποι με όλες τις βουνοκορφές της χώρας μας γεμάτες παλιο»σίδερα» και τσιμέντα! Υπάρχει Νόμος που υποχρεώνει τις εταιρείες αιολικής ενέργειας ( ; ), τους ιδιοκτήτες ( ; ), το κράτος ( ; ) να αποσυναρμολογούν και να απομακρύνουν τις ανεμογεννήτριες, τις βάσεις τους και όλες τις άλλες εγκαταστάσεις σε πάρκα που δεν βρίσκονται πια σε λειτουργία; Υπάρχει (έστω στα χαρτιά) Νόμος που να τους υποχρεώνει να αποκαταστήσουν το ρημαγμένο τοπίο μέσα σε καθορισμένη χρονική προθεσμία και με υψηλά πρόστιμα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης; Τι ισχύει για εταιρείες που έχουν κηρύξει πτώχευση; Τι ισχύει όταν υπάρχει άμεσος και έμμεσος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία;

Ανεμογεννήτριες ύψους 200μ έχουν βάσεις με θεμέλια βάθους 20-30μ και 3.500 τόνους μπετόν. Ποιές είναι οι επιπτώσεις μιας τέτοιας βάσης π.χ. για τον υδροφόρο ορίζοντα; Για τον πολίτη (ασχέτως αν δεν γίνεται σωστή εφαρμογή των κανονισμών) απαγορεύεται η εναπόθεση μπαζών επί του πεζοδρομίου ή άλλου δημόσιου κοινόχρηστου χώρου. Οι παραβάτες τιμωρούνται με πρόστιμο. Οι εταιρείες αιολικής ενέργειας που θα αφήνουν τόνους τσιμέντου και σκυροδέματος κάτω από την επιφάνεια της γης μέσα σε προστατευόμενες περιοχές, με τι πρόστιμα θα πρέπει τιμωρούνται; Με τι τρόπο θα αποσυναρμολογούνται τα πτερύγια των ανεμογεννητριών και πως θα γίνεται η διαχείριση των αποβλήτων (πολυεστέρας, εποξίνες, γυάλινες ίνες, ίνες άνθρακα κ.α.). Ποιές θα είναι οι επιπτώσεις για τη φύση και το έδαφος γύρω από την κάθε ανεμογεννήτρια τη στιγμή που θα πρέπει να αποσυναρμολογηθεί από ανειδίκευτα συνεργεία με τις ίνες άνθρακα και γυαλιού να απλώνονται σε μεγάλη έκταση καταστρέφοντας την περιοχή για πάντα;

Η γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος υπολογίζει μόνο για τη Γερμανία, λόγω των αιολικών πάρκων που θα τεθούν μέσα στα επόμενα χρόνια εκτός λειτουργίας, αυτά τα υλικά να ανέρχονται σε 20.000 τόνους το 2020 και αναμένει να αυξηθούν σε περίπου 40.000 τόνους το 2040. Στην Ελλάδα τι μας περιμένει; Είναι δυνατόν να πετάνε οι εταιρείες και οι ιδιοκτήτες το μπαλάκι στον κάθε φαλιρισμένο Δήμο; Μήπως πρέπει οργανωμένα να απαιτήσουμε από το νομοθέτη να μεριμνήσει σχετικά;

Αντί Αιολικό Μέτωπο Καρυστίας

Πηγή Εγκατελελειμμένα αιολικά πάρκα

«Η κοιλιοκάκη και, γενικότερα, η δυσανεξία στη γλουτένη είναι ένα αυξανόμενο πρόβλημα παγκοσμίως, αλλά κυρίως στη Αμερική και την Ευρώπη, όπου υπολογίζεται ότι το 5% του πληθυσμού πάσχει από αυτό».Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Interdisciplinary Toxicology  το 2013, αγνοήθηκε εντελώς από τα ΜΜΕ. Αναφέρει ότι το glyphosate, το δραστικό συστατικό στο ζιζανιοκτόνο, Roundup, είναι ο σημαντικότερος αιτιώδης παράγοντας αυτής της επιδημίας».Τα συμπτώματα της αποκαλούμενης «δυσανεξίας στη γλουτένη» και της κοιλιοκάκης είναι συγκλονιστικά παρόμοια με τα συμπτώματα στα εργαστηριακά ζώα που εκτίθενται σε γλυφοσάτη, υποστηρίζουν οι συγγραφείς της μελέτης Anthony Samsel, και η Stephanie Seneff, ανώτερος ερευνητής στο MIT.

Επισημαίνουν μια πρόσφατη μελέτη σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η γλυφοσάτη επηρεάζει τα πεπτικά συστήματα των ψαριών. Μειώνει τα πεπτικά ένζυμα και τα βακτηρίδια, διακόπτει τις πτυχώσεις του βλεννογόνου, καταστρέφει τη δομή των μικροκυττάρων στο εντερικό τοίχωμα και αυξάνει την έκκριση βλέννας. «Αυτά τα χαρακτηριστικά θυμίζουν έντονα την κοιλιοκάκη», γράφουν οι Samsel και Seneff. Επιπλέον, ο αριθμός των ατόμων που διαγνώστηκαν με δυσανεξία στη γλουτένη και κοιλιοκάκη αυξήθηκε παράλληλα με την αυξημένη χρήση του glyphosate στη γεωργία.

«Οι ασθενείς με κοιλιοκάκη επίσης έχουν γνωστό αυξημένο κίνδυνο για λέμφωμα Hodgkin, το οποίο έχει επίσης εμπλακεί στην έκθεση στο glyphosate». 


«Η συχνότητα εμφάνισης του λεμφώματος Hodgkins έχει αυξηθεί ραγδαία τις τελευταίες δεκαετίες. Οι στατιστικές από την Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου δείχνουν αύξηση κατά 80% από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν άρχισε να κυκλοφορεί το glyphosate. »

«Τα προβλήματα αναπαραγωγής που σχετίζονται με την κοιλιοκάκη, όπως η στειρότητα, οι αποβολές και οι γενετικές ανωμαλίες, μπορούν επίσης να εξηγηθούν από το glyphosate.»


Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας; Μπορείτε να τα αποφύγετε όλα αυτά αν τρέφεστε με βιολογικά τρόφιμα.

Αναφορές

1.https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3945755/
2.https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3945755/#CIT0229
3.https://www.thehealthyhomeeconomist.com/real-reason-for-toxic-wheat-its-not-gluten/

Πηγή Μελέτη θεωρεί το ζιζανιοκτόνο Roundup υπεύθυνο για τη δυσανεξία στη γλουτένη και την επιδημία της κοιλιοκάκης.

Το υψηλό κόστος γης είναι συχνά ένα εμπόδιο για την είσοδο σε νέους υποψήφιους αγρότες, αλλά όχι για το αγρόκτημα Stream Farm. Μετά από 16 χρόνια, το αγρόκτημα αυτό έχει καταφέρει να εκπαιδεύσει μια νέα γενιά αγροτών που έμαθαν πουλούν την παραγωγή τους τοπικά και να χρησιμοποιούν οργανικές μεθόδους.

Πριν από δεκαέξι χρόνια, ο James και η Henrietta Odgers εγκατέλειψαν τη ζωή τους στο Λονδίνο και χωρίς καμία αγροτική εμπειρία έγιναν ιδιοκτήτες ενός αγροκτήματος 250 στρεμμάτων στο Somerset. Όταν αγόρασαν το αγρόκτημα, υπήρχε ένα κοπάδι από 26 πρόβατα και 28 αγελάδες. Δεν ήξεραν την δουλειά είχαν όμως την όρεξη να το αναπτύξουν. Από την αρχή είχαν 3 βασικές αρχές

1.Να καλλιεργούν τη γη τους βιολογικά.                                         2.Να παράσχουν τοπική τροφή και τοπικές θέσεις εργασίας στην τοπική τους κοινότητα.                                                                   3.Να συνδράμουν στην προώθηση της υγιεινής διατροφής και διαβίωσης.

Το κίνητρό μας είναι να αναγεννήσουμε την ύπαιθρο που έχει καταστραφεί εξ ολοκλήρου από την εντατική γεωργία, τα λιπάσματα και τα χημικά. Επειδή οι προηγούμενοι μισθωτές της γης αυτής την χρησιμοποιούσαν με εντατική καλλιέργεια χρειάστηκε πολύ χρόνος και πολύ μεγάλη προσπάθεια ώστε να καταφέρουν να αναγεννήσουν το έδαφος.

Το 2005 άρχισαν να προσκαλούν ανθρώπους να έρθουν και να ζήσουν και να εργαστούν στο αγρόκτημα. Σκοπός ήταν να τους δώσουν την ευκαιρία να μάθουν όχι μόνο πώς να εργάζονται με την γη αλλά και την επιχειρηματική πλευρά της γεωργίας, για την οποία οι περισσότεροι νεοεισερχόμενοι δεν γνωρίζουν τίποτα. Δημιούργησαν ένα «συμμετοχικό αγρόκτημα», ένα αγρόκτημα που λειτουργεί με επίδοξους αγρότες, συχνά οικογένειες ή μεμονωμένα άτομα με ελάχιστη ή καθόλου γεωργική εμπειρία, και σε διάστημα 1-2 ετών τους μετατρέπει σε έμπειρους αγρότες στον τομέα τους. Χοιρινό, αρνίσιο, βοδινό κρέας, κοτόπουλα, αυγά, πέστροφες, μέλι, μηλίτης και νερό από τις πηγές του κτήματος είναι τα προϊόντα που παράγουν όλα με το σήμα της Streamfarm, αλλά κάθε τομέας-προϊόν εξακολουθεί να ανήκει στον αγρότη που εκτελεί την αντίστοιχη δραστηριότητα στο αγρόκτημα.



Μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης.

Οι νεοεισερχόμενοι δεν χρειάζεται να πληρώσουν ή να έχουν γεωργική εμπειρία για να ενταχθούν, αλλά θα πρέπει να είναι πρόθυμοι να μάθουν, είπε ο James. Το εισόδημα που θα λάβουν θα είναι ένα εισόδημα των 24.000 – 25.000 λιρών ετησίως – λίγο κάτω από τον εθνικό μέσο όρο και λίγο πάνω από το μέσο όρο του Somerset. Κάθε ένας από τους νεοεισερχόμενους αγρότες έχει μαζί μας μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης. Υπολογίζουμε το κόστος γης, τον εξοπλισμό , το κόστος λειτουργίας και την εργασία. Στη συνέχεια, τα αφαιρούμε από τις ακαθάριστες εισπράξεις ώστε τελικά να ανακτήσουμε το κόστος κεφαλαίου μας. Επίσης υπάρχει αλληλουποστήριξη μεταξύ των νεοεισερχόμενων αγροτών στις διαφορετικές δραστηριότητες του αγροκτήματος των 250 στρεμμάτων. Και βέβαια υπάρχει και η ηθική πλευρά ότι όταν θα ξεκινήσουν τις δικές τους μικρές γεωργικές εκμεταλεύσεις να βοηθούσαν στην αντιστάθμιση της εξάπλωσης της εμπορικής βιομηχανικής γεωργίας μεγάλης κλίμακας.Ήδη περίπου 25 αγρότες έχουν αποκτήσει τις δεξιότητες και έχουν ξεκινήσει τις δικές τους μικρές εκμεταλλεύσεις.

Το κλειδί είναι η κοινή ιδιοκτησία

«Το μοντέλο που επιλέξαμε ήταν να δημιουργήσουμε ένα κοινό εμπορικό σήμα και κάτω από αυτό το εμπορικό σήμα να έχουμε μεγάλο αριθμό μικρών επιχειρήσεων (δραστηριοτήτων-προιόντων). οι οποίες αλληλουποστηρίζοντται.»Μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης δεν σημαίνει ότι είναι όλοι εταίροι – δεν μοιράζονται όλοι τα κέρδη της επιχείρησης – μοιράζονται ένα μέρος του ακαθάριστου εισοδήματος ή των εσόδων της επιχείρησης», εξηγεί ο James. Ο James είναι παθιασμένος για την επιχειρησιακή πλευρά της προσπάθειας για να διασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι θα μάθουν τις δεξιότητες που είναι απαραίτητες για τη διεξαγωγή μιας επιτυχημένης γεωργικής δραστηριότητας. «Γενικά οι αγρότες είναι πραγματικά καλοί στην παραγωγή, αλλά τους ζητάμε επίσης να … καταλάβουν και την επιχειρησιακή πλευρά της αγροτικής ζωής «.



Σήμερα το αγρόκτημα διαθέτει, περίπου 250-300 πρόβατα αναπαραγωγής και περίπου 90 αγελάδες αναπαραγωγής», μου λέει. «Δεν θέλουμε να προχωρήσουμε περισσότερο από αυτό επειδή ο στόχος είναι απλώς η παραγωγή βιοπορισμού. δεν θέλουμε να γίνουμε πλούσιοι! » Αν αυτό επαναλαμβανόταν και αλλού, τότε θα μπορούσαμε να αναζωογονήσουμε τα χωριά και την τοπική οικονομία παντού», λέει ο James. Και επισημαίνει, «Είναι πολύ απλό, δεν είναι περίπλοκο και φαίνεται να δουλεύει!» «Πουλάμε βιολογικό βοδινό κρέας, κοτόπουλο, αρνί, προβιές, δέρμα βιολογικά επεξεργασμένο, χοιρινό, χυμό μήλου, μέλι και πέστροφες, νερό .Το 2016 και 2018 το αγρόκτημα κέρδισε το βραβείο για το καλύτερο ντόπιο κρέας στο Bristol. Χρυσά βραβεία 2016 στο Taste of the Westγια την καπνιστή πέστροφα, και για το φυσικό νερό και ασημένιο για το μηλίτη μήλου. Επίσης χρυσά βραβεία το 2017 για το κοτόπουλο και το βοδινό κρέας, ενώ το 2018 πήραμε χρυσό για το αρνίσιο κρέας, τα αυγά και το μηλίτη».

Πηγή Ένα μοντέλο κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης- Η ιστορία του αγροκτήματος Stream

Το υψηλό κόστος γης είναι συχνά ένα εμπόδιο για την είσοδο σε νέους υποψήφιους αγρότες, αλλά όχι για το αγρόκτημα Stream Farm. Μετά από 16 χρόνια, το αγρόκτημα αυτό έχει καταφέρει να εκπαιδεύσει μια νέα γενιά αγροτών που έμαθαν πουλούν την παραγωγή τους τοπικά και να χρησιμοποιούν οργανικές μεθόδους.

Πριν από δεκαέξι χρόνια, ο James και η Henrietta Odgers εγκατέλειψαν τη ζωή τους στο Λονδίνο και χωρίς καμία αγροτική εμπειρία έγιναν ιδιοκτήτες ενός αγροκτήματος 250 στρεμμάτων στο Somerset. Όταν αγόρασαν το αγρόκτημα, υπήρχε ένα κοπάδι από 26 πρόβατα και 28 αγελάδες. Δεν ήξεραν την δουλειά είχαν όμως την όρεξη να το αναπτύξουν. Από την αρχή είχαν 3 βασικές αρχές

1.Να καλλιεργούν τη γη τους βιολογικά.                                         2.Να παράσχουν τοπική τροφή και τοπικές θέσεις εργασίας στην τοπική τους κοινότητα.                                                                   3.Να συνδράμουν στην προώθηση της υγιεινής διατροφής και διαβίωσης.

Το κίνητρό μας είναι να αναγεννήσουμε την ύπαιθρο που έχει καταστραφεί εξ ολοκλήρου από την εντατική γεωργία, τα λιπάσματα και τα χημικά. Επειδή οι προηγούμενοι μισθωτές της γης αυτής την χρησιμοποιούσαν με εντατική καλλιέργεια χρειάστηκε πολύ χρόνος και πολύ μεγάλη προσπάθεια ώστε να καταφέρουν να αναγεννήσουν το έδαφος.

Το 2005 άρχισαν να προσκαλούν ανθρώπους να έρθουν και να ζήσουν και να εργαστούν στο αγρόκτημα. Σκοπός ήταν να τους δώσουν την ευκαιρία να μάθουν όχι μόνο πώς να εργάζονται με την γη αλλά και την επιχειρηματική πλευρά της γεωργίας, για την οποία οι περισσότεροι νεοεισερχόμενοι δεν γνωρίζουν τίποτα. Δημιούργησαν ένα «συμμετοχικό αγρόκτημα», ένα αγρόκτημα που λειτουργεί με επίδοξους αγρότες, συχνά οικογένειες ή μεμονωμένα άτομα με ελάχιστη ή καθόλου γεωργική εμπειρία, και σε διάστημα 1-2 ετών τους μετατρέπει σε έμπειρους αγρότες στον τομέα τους. Χοιρινό, αρνίσιο, βοδινό κρέας, κοτόπουλα, αυγά, πέστροφες, μέλι, μηλίτης και νερό από τις πηγές του κτήματος είναι τα προϊόντα που παράγουν όλα με το σήμα της Streamfarm, αλλά κάθε τομέας-προϊόν εξακολουθεί να ανήκει στον αγρότη που εκτελεί την αντίστοιχη δραστηριότητα στο αγρόκτημα.



Μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης.

Οι νεοεισερχόμενοι δεν χρειάζεται να πληρώσουν ή να έχουν γεωργική εμπειρία για να ενταχθούν, αλλά θα πρέπει να είναι πρόθυμοι να μάθουν, είπε ο James. Το εισόδημα που θα λάβουν θα είναι ένα εισόδημα των 24.000 – 25.000 λιρών ετησίως – λίγο κάτω από τον εθνικό μέσο όρο και λίγο πάνω από το μέσο όρο του Somerset. Κάθε ένας από τους νεοεισερχόμενους αγρότες έχει μαζί μας μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης. Υπολογίζουμε το κόστος γης, τον εξοπλισμό , το κόστος λειτουργίας και την εργασία. Στη συνέχεια, τα αφαιρούμε από τις ακαθάριστες εισπράξεις ώστε τελικά να ανακτήσουμε το κόστος κεφαλαίου μας. Επίσης υπάρχει αλληλουποστήριξη μεταξύ των νεοεισερχόμενων αγροτών στις διαφορετικές δραστηριότητες του αγροκτήματος των 250 στρεμμάτων. Και βέβαια υπάρχει και η ηθική πλευρά ότι όταν θα ξεκινήσουν τις δικές τους μικρές γεωργικές εκμεταλεύσεις να βοηθούσαν στην αντιστάθμιση της εξάπλωσης της εμπορικής βιομηχανικής γεωργίας μεγάλης κλίμακας.Ήδη περίπου 25 αγρότες έχουν αποκτήσει τις δεξιότητες και έχουν ξεκινήσει τις δικές τους μικρές εκμεταλλεύσεις.

Το κλειδί είναι η κοινή ιδιοκτησία

«Το μοντέλο που επιλέξαμε ήταν να δημιουργήσουμε ένα κοινό εμπορικό σήμα και κάτω από αυτό το εμπορικό σήμα να έχουμε μεγάλο αριθμό μικρών επιχειρήσεων (δραστηριοτήτων-προιόντων). οι οποίες αλληλουποστηρίζοντται.»Μια συμφωνία κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης δεν σημαίνει ότι είναι όλοι εταίροι – δεν μοιράζονται όλοι τα κέρδη της επιχείρησης – μοιράζονται ένα μέρος του ακαθάριστου εισοδήματος ή των εσόδων της επιχείρησης», εξηγεί ο James. Ο James είναι παθιασμένος για την επιχειρησιακή πλευρά της προσπάθειας για να διασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι θα μάθουν τις δεξιότητες που είναι απαραίτητες για τη διεξαγωγή μιας επιτυχημένης γεωργικής δραστηριότητας. «Γενικά οι αγρότες είναι πραγματικά καλοί στην παραγωγή, αλλά τους ζητάμε επίσης να … καταλάβουν και την επιχειρησιακή πλευρά της αγροτικής ζωής «.



Σήμερα το αγρόκτημα διαθέτει, περίπου 250-300 πρόβατα αναπαραγωγής και περίπου 90 αγελάδες αναπαραγωγής», μου λέει. «Δεν θέλουμε να προχωρήσουμε περισσότερο από αυτό επειδή ο στόχος είναι απλώς η παραγωγή βιοπορισμού. δεν θέλουμε να γίνουμε πλούσιοι! » Αν αυτό επαναλαμβανόταν και αλλού, τότε θα μπορούσαμε να αναζωογονήσουμε τα χωριά και την τοπική οικονομία παντού», λέει ο James. Και επισημαίνει, «Είναι πολύ απλό, δεν είναι περίπλοκο και φαίνεται να δουλεύει!» «Πουλάμε βιολογικό βοδινό κρέας, κοτόπουλο, αρνί, προβιές, δέρμα βιολογικά επεξεργασμένο, χοιρινό, χυμό μήλου, μέλι και πέστροφες, νερό .Το 2016 και 2018 το αγρόκτημα κέρδισε το βραβείο για το καλύτερο ντόπιο κρέας στο Bristol. Χρυσά βραβεία 2016 στο Taste of the Westγια την καπνιστή πέστροφα, και για το φυσικό νερό και ασημένιο για το μηλίτη μήλου. Επίσης χρυσά βραβεία το 2017 για το κοτόπουλο και το βοδινό κρέας, ενώ το 2018 πήραμε χρυσό για το αρνίσιο κρέας, τα αυγά και το μηλίτη».

Πηγή Ένα μοντέλο κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης- Η ιστορία του αγροκτήματος Stream