23 May, 2019
Home / Lifestyle (Page 58)

Παρεξηγημένη η έννοια του νονού. Πολλοί νομίζουν ότι με τρεις φορές το χρόνο έχουν καθαρίσει. Δεν είναι έτσι.

Κανένα παιδί δεν έχει ανάγκη από έναν άνθρωπο που το θυμάται σε γενέθλια, Πάσχα και Χριστούγεννα συνοδευόμενος από ένα δώρο τη φορά. Δώστε μου λίγο προσοχή. Ο νονός είναι ο πνευματικός γονιός.Ξέρετε τι σημαίνει αυτό;

Ότι η διαφορά από τους γονείς του παιδιού είναι ότι ο νονός δεν το γέννησε και δεν έχουν το ίδιο αίμα. Και πιστέψτε με είναι ασήμαντη διαφορά.

Το να είσαι νονός είναι ευλογία.

Έχεις ένα παιδί χωρίς να το γεννήσεις. Πρέπει να είσαι ενεργητικά στη ζωή του, να το καθοδηγείς, να το προστατεύεις, να το νοιάζεσαι και να του συμπαραστέκεσαι. Να είσαι πρότυπο για εκείνο. Να έχει εσένα που θα του παρέχεις ασφάλεια και σιγουριά τις φορές που θα τσακωθεί με τους γονείς του.

Γιατί σε όλους συμβαίνει αυτό και όλοι έχουμε πει έστω μία φορά στη ζωή μας πως θέλουμε να φύγουμε από το σπίτι. Εσύ ως νονός πρέπει να είσαι το επόμενο σπίτι που θα θέλει να πάει.

Γιατί θα ξέρει πως δε θα πάρεις το μέρος των γονιών του επειδή είσαι θείος ή θεία και παππούς ή γιαγιά. Προς Θεού, δε θέλουμε να θίξουμε αυτές τις ιερές σχέσεις αλλά στο μυαλό του παιδιού η άποψη του νονού είναι πιο αντικειμενική κι ας υπάρχει από κάτω η «συνεργασία» με τους γονείς.

Γιατί έτσι πρέπει να είναι πάντα η σχέση γονιών-νονού για το καλό του παιδιού. Συνεργατική κι όχι ανταγωνιστική.

Οι γονείς πρέπει να προωθούν την επικοινωνία του νονού με το παιδί και να καμαρώνουν για τη σχέση τους. Όπως και να έχει, ο νονός θα ξέρει πάντα κάποια μυστικά παραπάνω σε θέματα που το παιδί θα ντρέπεται να πει στους γονείς του. Κι εκείνος θα πρέπει να το ακούσει, να το συμβουλέψει και να είναι σύμμαχός του.

Γι” αυτό οι γονείς πρέπει διαλέγοντας τον νονό να βλέπουν την αγάπη και την αφοσίωση στα μάτια του. Να είναι σίγουροι για τον χαρακτήρα και την υπευθυνότητά του και να υπάρχει απόλυτη εμπιστοσύνη. Να μην υπακούσουν στα έθιμα και τις βλακείες γύρω τους, αλλά στην καρδιά και το ένστικτό τους.

Κι εσύ σαν υποψήφιος νονός πρέπει να σκεφτείς πολύ σοβαρά αυτή σου την απόφαση. Να είναι απόλυτα συνειδητή και να βγαίνει από μέσα σου. Ν” αγαπάς το παιδί, σαν παιδί σου. Να είσαι δίπλα του σε κάθε βήμα. Να ξέρει ότι έχει έναν «φίλο» που ποτέ δε θα το προδώσει και θα είναι κοντά του στα εύκολα και δύσκολα.

Να είσαι ένα πρόσωπο αναφοράς για εκείνο. Το κοντινότερο μετά την οικογένειά του.

Η σχέση με το βαφτιστήρι σου να είναι μια βαθιά ευεργετική σχέση.

Το μυστήριο της βάπτισης θα σας ενώσει με έναν βαθύ και ουσιαστικό τρόπο για όλη σας τη ζωή με έναν μοναδικό και αναντικατάστατο ιερό δεσμό.

Αυτός ο δεσμός δεν πρέπει να σπάσει ποτέ, όσες κι αν είναι οι υποχρεώσεις τις καθημερινότητας. Ακόμα κι αν υπάρχει χιλιομετρική απόσταση. Άλλωστε ένας άνθρωπος που θέλει να είναι δίπλα σου, μπορεί να είναι με πολλούς τρόπους.

Ο νονός είναι μια μαγική έννοια. Αν δεις την ουσία του ρόλου σου, θα είσαι από τους τυχερούς ανθρώπους. Θα το καταλάβεις από την πληρότητα που θα νιώθεις ακούγοντας το παιδί να σε φωνάζει νονό ή νονά. Θα το καταλαβαίνεις καθώς θα το βλέπεις  να μεγαλώνει και θα πλημμυρίζεις από περηφάνια σε κάθε του κίνηση.

Όσοι είναι νονοί ξέρουν.

Κι εγώ, επιτρέψτε μου να πω, πόσο τυχερός κι ευλογημένος άνθρωπος νιώθω που έχω βιώσει την έννοια αυτή κι από τις δύο πλευρές. Με μια νονά που είναι πάντα δίπλα μου και με λατρεύει και μια βαφτιστήρα που λατρεύω και με κάνει να νιώθω περήφανη και τυχερή κάθε μέρα.

Ευχαριστώ και τις δύο. Σας αγαπώ.

Πηγή To να είσαι νονός η νονά είναι ευλογία

Από όλες εκείνες τις κατηγορίες ανθρώπων τις οποίες έχω συναντήσει στη ζωή μου –τρελούς και παλαβούς, εργασιομανείς, μουρμούρηδες, παραπονιάρηδες κλπ –, περισσότερο φοβάμαι τους σιωπηλούς. Αυτούς που στο αχανές βλέμμα τους, καταλαβαίνεις να ξεχειλίζουν αποτυπωμένες δεκάδες σκέψεις, που ποτέ δεν εξωτερικεύουν.

Εκείνους τους φοβάμαι και τους βαριέμαι κιόλας. Μου δημιουργούν καχυποψίες κι ανασφάλειες. Μου δίνουν την εντύπωση ότι συνεχώς κάτι κρύβουν ή ότι ετοιμάζουν κάποια εκδίκηση εις βάρος μου ή για κάποιον άλλον και μου γεννούν θεωρίες συνομωσίας.

Πώς μπορώ να συνυπάρξω με τέτοια άτομα όταν βρίσκομαι στην αντίπερα όχθη, να λέω δηλαδή όσα νιώθω και να εκφράζομαι έντονα; Και ποιος μπορεί, θα μου πείτε να νιώθει συνεχώς την πίεση του να προσπαθεί να καταλάβει τα αμίλητα, για να βγάλει μια άκρη. Είτε πρόκειται για μία σχέση, είτε για μία φιλία ή ακόμα και στο χώρο εργασίας.

Δείτε το αλλιώς. Ποιοι είναι συνήθως οι πιο αγαπητοί της παρέας και οι πιο καλοί συνάδελφοι; Οι αμίλητοι κατσούφηδες με το σκοτεινό τους βλέμμα ή αυτοί που γελούν δυνατά, μιλούν, και στις πιο καλές μέρες τους μπορεί ακόμη και να τραγουδούν ή κάνουν αστεία; Νομίζω αυτούς της πρώτης κατηγορίας δεν τους κρατάει καν το μυαλό σε κάποια μνήμη ενώ με τους δεύτερους οι αναμνήσεις είναι πολλές.

Οι άνθρωποι αυτοί είναι απαραίτητοι στη ζωή του καθενός. Για να τον ανεβάζουν όταν τείνει να πέσει ψυχολογικά και για να γεμίζουν τη ζωή του με ωραίες στιγμές και γέλιο. Αυτοί δε φοβούνται να τσαλακωθούν για να κάνουν τον άλλο να γελάσει, δε φοβούνται τον αυτοσαρκασμό και τη σάτιρα και δε σε αφήνουν να βυθιστείς στις σκέψεις σου όταν έχεις τις μαύρες σου.

Είναι ακομπλεξάριστοι κι ανοιχτά βιβλία. Αυτό που βλέπεις κι ακούς, είναι αυτό που βλέπεις κι ακούς. Δεν κρύβει τίποτα από πίσω. Αυτό που έχεις απέναντί σου είναι αληθινό. Όταν κάνεις μ@λακία, θα την ακούσεις κι όταν κάνεις κάτι καλό, θα επιβραβευτείς.

Όταν τους θυμώσεις θα σου φωνάξουν μες στα μούτρα κι όταν τους μαλακώσεις την καρδιά, θα σε πάρουν μια ζεστή αγκαλιά. Όταν τους πληγώσεις, θα κλάψουν και θα σε πρήξουν αντί να σιωπήσουν για να σου κεράσουν μετά το δηλητήριό τους διαλυμένο στον καφέ σου.

Τελικά, οι άνετοι, οι ακομπλεξάριστοι κι οι θορυβώδεις είναι τα πιο καλά παιδιά και τα πιο αγαπητά. Δεν είναι κομπάρσοι στη ζωή των γύρω τους αλλά πρωταγωνιστούν. Δεν περνάνε απαρατήρητοι και κανείς δεν προσπαθεί να τους αποφύγει στο μεσημεριανό. Αντίθετα, όλοι σχεδόν παρακαλούν να μοιραστούν μαζί τους έστω και μία όμορφη στιγμή.

Κι είναι οι πιο εύκολοι στις σχέσεις. Μαζί τους δε χρειάζεται να λύσετε κανένα γρίφο. Η κοινή σας ζωή δεν κυλάει σε μία ευθεία γραμμή, αλλά έχει τα πάνω και τα κάτω της, τα έντονα συναισθήματα και τις δυνατές στιγμές της.

Τα τραγούδια στο μπάνιο και στο αυτοκίνητο, τους χορούς στα πάρτι αλλά και στο σαλόνι, τις ολονυχτίες συζητήσεις και χαζά γέλια. Τα αισθήματα πέφτουν άφθονα, όταν υπάρχουν. Δεν τα ψάχνετε με το σταγονόμετρο και δεν παρακαλάτε γι’ αυτά. Περισσότερο απ’ όλα δε νιώθετε ποτέ μόνοι και δεν πλήττετε.

Ίσως και κάποιοι να τους μισούν για τη θετική στάση ζωής που καταφέρνουν να κρατούν, ακόμη κι όταν όλα γύρω τους καταρρέουν. Ζηλεύουν το χαμόγελό τους γιατί βγαίνει μέσα απ’ την καλή τους καρδιά και δηλώνει ευτυχία, μία ευτυχία που οι ίδιοι ψάχνουν και δεν βρίσκουν πουθενά. Δεν ξέρουν ότι είναι μέσα τους, σκεπασμένη από την κακία και τα κόμπλεξ που βγάζουν στο έξω τους.

Αυτούς τους έξω καρδιά ανθρώπους άμα τους βρίσκετε να τους κρατάτε στη ζωή σας γιατί όσο πάει και σπανίζουν. Θα έχουν θετική επίδραση πάνω σας καθημερινά και θα σας «κολλήσουν» αυτά τα μικρόβια της αισιοδοξίας και της αγάπης, μέχρι που να γεμίσουν όλο σας το σώμα.

pillowfights.gr – Της Πράξια Αρέστης

Πηγή Μη φοβάσαι άνθρωπο που γελά, μιλά και τραγουδά δυνατά

Αποτελεί ίσως την μεγαλύτερη τουριστική, μη ξενοδοχειακή, επένδυση που πραγματοποιήθηκε φέτος στην χώρα μας. Άνοιξε τις πόρτες της επίσημα στις αρχές του Ιουλίου και ήδη έχει καταφέρει να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον του διεθνούς Τύπου. Εκεί που επικεντρώνονται κυρίως είναι η τεράστια πισίνα, η μεγαλύτερη παραθαλάσσια στην Ευρώπη που γεμίζει με θαλασσινό νερό.

Ο λόγος για την εγκατάσταση SantAnna στην παραλία της Παράγκας στην Μύκονο. Πρόκειται για ένα συγκρότημα συνολικής επιφάνειας 10.000 τ.μ. που διατηρεί την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική.

Το δημιούργημα των Δημήτρη Χριστοφίδη – ομογενής επιχειρηματίας από την Αμερική και του σεφ Χρήστου Αθανασιάση σχεδιάστηκε από την ASPA S.A και κατασκευάστηκε από την Liberty Construction and Development. Επικεφαλής της Liberty και ένας από τους συνεταίρους του SantAnna είναι ο Χάρις Καραμεσίνης.

Όπως προαναφέρθηκε την παράσταση στο SantAnna, που διαθέτει εστιατόριο με ελληνική – μεσογειακή κουζίνα sushi & raw bar και πληθώρα καταστημάτων, κλέβει η εντυπωσιακή πισίνα.

Περιμετρικά της υπάρχουν bars και ξαπλώστρες καθώς και επιλογές για φαγητό ενώ στο κέντρο της βρίσκονται VIP νησίδες με lounge αλλά και πριβέ σουίτα κάτω από την επιφάνεια  όπου τα παράθυρα τους βλέπουν στο εσωτερικό της πισίνας.

Η συνολική επιφάνεια της πισίνας ανέρχεται σε 280 τ.μ. και το θαλασσινό νερό που χρειάζεται για να γεμίσει ξεπερνάει τα 840 χιλιόλιτρα.

Πηγή Η μεγαλύτερη πισίνα με θαλασσινό νερό στην Ευρώπη βρίσκεται στην Ελλάδα

H δημοσιογράφος Έλενα Ακρίτα απαντά στο «ξετσίπωτη» του Μητροπολίτη Αμβρόσιου

Με ένα μακροσκελές κείμενο η Έλενα Ακρίτα επανέρχεται στην επίθεση που δέχτηκε από τον Μητροπολίτη Αμβρόσιο που την αποκάλεσε «ξετσίπωτη».

Ο Αμβρόσιος είχε επιτεθεί στη δημοσιογράφο για όσα είχε γράψει σχετικά με την συνάντησή του με τον υποψήφιο ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτη Κουρουμπλή.

Η απάντηση της Έλενας Ακρίτα στον χαρακτηρισμό «ξετσίπωτη» του Μητροπολίτη Αμβρόσιου, έρχεται σήμερα με κείμενο της δημοσιογράφου στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.

Κύριε Αμβρόσιε

Εσείς που με αποκαλείτε ‘ξετσίπωτη’ ξέρετε τι σημαίνει η λέξη; ‘Τσίπα’ στο Βυζάντιο ήταν η καλύπτρα που φόραγαν οι παντρεμένες – σε αντίθεση με τις εταίρες που είχαν ακάλυπτο το πρόσωπο. ‘Τσίπα’ στον Μεσαίωνα ήταν το πέπλο που φορούσαν υποχρεωτικά οι θρησκευόμενες γυναίκες. Τσίπα στα χωριά ήταν το τσεμπέρι των ‘καθωσπρέπει’ , ενώ οι παρδαλές να το πω, άφηναν το πρόσωπό ξεσκέπαστο.

Και ναι, είμαι ‘ξετσίπωτη’ με αυτή την έννοια. Εμένα οι γονείς μου δεν με μεγάλωσαν ούτε με μαντίλες, ούτε με τσαντόρ, ούτε με μπούργκες και τσεμπέρια. Μου έμαθαν να λέω την αλήθεια και να υπερασπίζομαι την ελευθερία του λόγου χωρίς να κρύβομαι πίσω από τα πέπλα των συμβάσεων. Με ακάλυπτο πρόσωπο με ανάθρεψε η μάνα μου, με ακάλυπτο πρόσωπο την ανέθρεψε η δική της μάνα η Λουκία, μια γυναίκα εκατό χρόνια μπροστά από την εποχή της.

Καταλάβατε κύριε Αμβρόσιε; Σόι πάει το βασίλειο κι είναι πια κομμάτι αργά να αλλάξω. Άσε που δεν θέλω ν’ αλλάξω. Μού αρέσει αυτό που είμαι. Ξετσίπωτη για σας. Ελεύθερη για μένα και για όλες τις γυναίκες που αγωνίζονται χωρίς παλιόπανα που κρύβουν το πρόσωπό τους.

Αλήθεια ποιος είστε εσείς που θα μου κάνετε μαθήματα; Ποιος είστε εσείς που θα με πείτε ‘δαιμονισμένη’ και ‘μοχθηρή’; Ποιος είστε εσείς που θα με αποκαλέσετε ‘ανθρωπάριο’ με ‘στόμα απύλωτο’ που ‘χύνει δηλητήριο’;

Να σας πω εγώ ποιος είστε εσείς. Είστε εκείνος που με απειλεί με δικαστήρια διότι μετέφερα δικά σας λόγια – λόγια για τα οποία σας τιμώρησε η Δικαιοσύνη.

Καταπληκτικό; Καταδικαστήκατε σε φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο επειδή ΕΣΕΙΣ κι όχι εγώ είπατε ‘φτύστε τα αποβράσματα τους ομοφυλόφιλους’. ΕΣΕΙΣ κι όχι εγώ είπατε πως αν είχατε όπλο θα τους σκοτώνατε. ΕΣΕΙΣ κι όχι εγώ είπατε ‘αν είχα ραβδί θα τους χτυπούσα’. ΕΣΕΙΣ τα είπατε κι εγώ δημοσιογραφικά τα σχολίασα. Ως όφειλα. Καταλάβατε, κύριε Αμβρόσιε πού θα με πάτε και δικαστήριο; Αντί με την …αγία σας γραφή να καταριέστε τους άλλους, να κοιτάτε τα δικά σας. Που μπαίνει Μεγάλη Εβδομάδα και βρίζετε άγιος άνθρωπος.

Μην ενοχλείστε όταν σας λένε χουντικό, γιατί ΕΣΕΙΣ υπηρετήσατε στη Χωροφυλακή επί χούντας. Μην οργίζεστε όταν σας αποκαλούν ‘φασίστα’ γιατί ΕΣΕΙΣ ονομάσατε την Χρυσή Αυγή ‘γλυκιά ελπίδα του Έθνους’. ΕΣΕΙΣ το 1979 πήγατε μάρτυρας κατηγορίας κατά του ήρωα παπά-Γιώργη Πυρουνάκη, του ιερέα που στην δικτατορία αντιστάθηκε σθεναρά στους συνταγματάρχες θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του. Τέτοιους ιερείς θέλουμε, καταλάβατε κύριε Αμβρόσιε; Σαν τον παπά Γιώργη Πυρουνάκη. Σαν τον πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου της Κιβωτού του Κόσμου. Σαν τον αρχιεπίσκοπο Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστάσιο.

Σαφές, κύριε Αμβρόσιε; Και μην υποδύεστε τον μεγάθυμο, γιατί ΕΣΕΙΣ διώξατε έναν ανήμπορο γεροντάκο από το ίδρυμά σας -επειδή ήταν ομοφυλόφιλος. Το ίδρυμα που ετίμησε δια της παρουσίας του ο έτερος Καππαδόκης ο Κουρουμπής. Ο οποίος μας δήλωσε πως η δημοκρατία είναι ‘ανεκτική’ λες και την έφερε προίκα απ’ το σπίτι του και μιλάει εξ ονόματος της. Καλά σ’ αυτό δεν φταίτε σεις, ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει που δεν τον έστειλε σπίτι του με συνοπτικές.

Λάθος πόρτα χτυπήσατε μαζί μου, κύριε Αμβρόσιε. Όσο για τη μήνυση που εσείς ο καταδικασμένος με το βεβαρυμένο ποινικό μητρώο απειλείτε εμένα με το λευκό μητρώο, πείτε μου πού και πότε θα γίνει η δίκη και θα είμαι εκεί μισή ώρα νωρίτερα. Και μην ανησυχείτε, θα με γνωρίσετε εύκολα: θα έχω το πρόσωπο μου ακάλυπτο και το κεφάλι ξέσκεπο. Όπως με δίδαξαν οι γονείς μου..

Υ.Γ. «Το λεξιλόγιο (του Αμβρόσιου) είναι λεξιλόγιο Χίτλερ, το συναντάμε στα καθεστώτα αγιατολάχ». Νίκος Αλιβιζάτος τακτικός καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών.

Πηγή H απάντηση της Έλενας Ακρίτα στον Αμβρόσιο: Μην ενοχλείστε όταν σας λένε χουντικό και φασίστα

Στους 156 αναθεωρήθηκε ο αριθμός των νεκρών από τις εκρήξεις που σημειώθηκαν σε τρεις χριστιανικές εκκλησίες, όπου εορταζόταν το Πάσχα και σε τρία ξενοδοχεία

Στους 156 ανέρχονται πλέον οι νεκροί, εκ των οποίων οι 35 είναι ξένοι υπήκοοι, από τις σημερινές εκρήξεις σε τρεις χριστιανικές εκκλησίες και σε τέσσερα ξενοδοχεία στην Σρι Λάνκα, ανακοίνωσε η αστυνομία.

Η νέα βομβιστική επίθεση έγινε λίγες ώρες μετά τις πρώτες προκαλώντας δύο θανάτους σε ένα ξενοδοχείο στην Ντεϊουάλα, ένα νότιο προάστιο του Κολόμπο.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ανάληψη ευθύνης για τις αιματηρές επιθέσεις στη Σρι Λάνκα, οι οποίες είναι οι φονικότερες από το τέλος του εμφυλίου πολέμου στη χώρα, εδώ και 10 χρόνια.

Δύο εκρήξεις σημειώθηκαν στις εκκλησίες του Αγίου Αντωνίου στο Κολόμπο και του Αγίου Σεβαστιανού στο Νεγκόμπο, μία πόλη βορείως της πρωτεύουσας.

https://platform.twitter.com/widgets.js

Η αστυνομία έχει ενημερώσει πως οι εκρήξεις σημειώθηκαν σε τουλάχιστον έξι τοποθεσίες. Στην πρωτεύουσα ήταν μία εκκλησία και τρία πολυτελή ξενοδοχεία.

Τουλάχιστον ένα από τα θύματα προερχόταν από το Cinnamon Grand Hotel στο Κολόμπο, κοντά στην πρωθυπουργική κατοικία, τόνισε στο Γαλλικό Πρακτορείο ένας από τους υπευθύνους του, προσδιορίζοντας πως η έκρηξη σημειώθηκε σε ένα από τα εστιατόριά του.

Εκτός από την εκκλησία στο Νεγκόμπο, στόχο αποτέλεσε και μία τρίτη στη Μπατικαλόα, στα ανατολικά.

Στη Σρι Λάνκα, επί 21 εκατ. κατοίκων, οι χριστιανοί ανέρχονται σε 1,2 εκατ., που αντιστοιχούν στο 7% του πληθυσμού. Το 70% της χώρας ασπάζεται τον Βουδισμό, το 12% τον Ινδουϊσμό και το 10% είναι Μουσουλμάνοι.

Ο πρωθυπουργός της χώρας, Ranil Wickremesinghe, συγκάλεσε Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας στην πρωθυπουργική κατοικία.

«Καταδικάζω σθεναρά τη σημερινή επίθεση. Καλώ τους πολίτες της χώρας, αυτές τις τραγικές στιγμές,  να παραμείνουν ενωμένοι και δυνατοί», ανέφερε σε tweet ο πρωθυπουργός της Σρι Λάνκα.

«Παρακαλώ αποφύγετε τη διασπορά ανεπιβεβαίωτων πληροφοριών και υποθέσεων. Η κυβέρνηση παίρνει άμεσα μέτρα για να περιοριστεί η κατάσταση», πρόσθεσε.

Πορτογάλοι ανάμεσα στα θύματα

Στο μεταξύ, ένας Πορτογάλος περιλαμβάνεται μεταξύ των θυμάτων των εκρήξεων που σημειώθηκαν σήμερα σε τρεις εκκλησίες και ισάριθμα πολυτελή ξενοδοχεία της Σρι Λάνκα, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Lusa επικαλούμενο διπλωματική πηγή.

Ένας Πορτογάλος ηλικίας περίπου 30 ετών που βρισκόταν εκεί με τη σύζυγό του σκοτώθηκε από την έκρηξη σε ξενοδοχείο του Κολόμπο, δήλωσε από τη Λισαβόνα η πρόξενος της Πορτογαλίας εκει Πρίνι Πάιν.

Οι υπόλοιποι Πορτογάλοι που βρίσκονται στη Σρι Λάνκα «είναι όλοι καλά», πρόσθεσε η πηγή αυτή.

Πηγή Μακελειό στη Σρι Λάνκα με 156 νεκρούς και 400 τραυματίες

Την Κυριακή των Βαΐων (ή Κυριακή του Λαζάρου) – ημέρα κατά την οποία εορτάζεται η θριαμβευτική είσοδος του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα – υπάρχει το έθιμο σε όλη την Ελλάδα να τρώμε ψάρι, ενώ στο πασχαλινό τραπέζι επιτρέπεται το λάδι και το κρασί. Υπάρχει άλλωστε και το παλιό γνωστό γνωμικό «την ημέρα των Βαγιώ, τρώμε ψάρι και κολιό και την άλλη Κυριακή, τρώμε το παχύ αρνί».

Αρχικά, η κατανάλωση ψαριών, λαδιού και κρασιού την ημέρα αυτή, θεωρήθηκαν ασυμβίβαστα προς την ιερότητα της Μεγάλης Εβδομάδας και της ακολουθούμενης νηστείας. Όμως, όλα αυτά για το χαρμόσυνο χαρακτήρα της ημέρας προσαρμόστηκαν ανάλογα.

Η γνώμη του Θεόδωρου του Στουδίτη για τη διαφοροποίηση είναι ότι την Κυριακή των Βαΐων «τρώγεται ψάρι», επειδή θεωρείται Δεσποτική εορτή.

Για τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη μόνο μία ημέρα της Μεγάλης Σαρακοστής τρώγεται ψάρι, δηλαδή την ημέρα του Ευαγγελισμού.

Είναι χαρακτηριστική η θέση των Aποστολικών Διαταγών όταν λένε: «Μετά από αυτές (δηλαδή τις εορτές των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων), να τηρείτε τη νηστεία της Τεσσαρακοστής, η οποία περιλαμβάνει ανάμνηση της ζωής του Κυρίου και της νομοθεσίας. Να κρατιέται αυτή η νηστεία πριν από το Πάσχα, αρχίζοντας από τη Δευτέρα και συμπληρούμενη την Παρασκευή. Μετά από αυτές αφού σταματήσετε τη νηστεία, να αρχίζετε την αγία εβδομάδα του Πάσχα, νηστεύοντες κατ’ αυτήν όλοι με φόβο…»

Είναι ενδεικτικοί οι όροι “αφού σταματήσετε τη νηστεία” και “να αρχίζετε”, οι οποίοι δείχνουν ότι μια νηστεία τελειώνει και μία άλλη αρχίζει. Αυτή που τελειώνει είναι η νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής και αυτή που αρχίζει είναι η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας. άρα η εορτή αυτή βρίσκεται ανεξάρτητα ανάμεσα σε δύο νηστείες. Η θέση της λοιπόν δίνει το δικαίωμα να ομιλούν περί καταλύσεως κατ’ αυτήν την ημέρα ψαριού ή ακόμα και αυγού.

Πηγή Κυριακή των Βαΐων: Γιατί σπάμε τη νηστεία και τρώμε ψάρι

“Αν με στείλει φυλακή, τι να πω; Και δεν καπνίζω και τσιγάρα να φέρετε”.

Με αφορμή ένα κείμενο που έγραψε η Έλενα Ακρίτα το περασμένο φθινόπωρο λόγω της κόντρας που ξέσπασε ανάμεσα στον Μάρκο Σεφερλή και το Θέατρο Παλλάς για το «Ζητείται Ψεύτης», ο ηθοποιός κινήθηκε νομικά κατά τη δημοσιογράφου. Με συνέντευξη που δίνει σήμερα στη Realnews και τον Βασίλη Μπουζιώτη, η Έλενα Ακρίτα αποκαλύπτει ότι ο Μάρκος Σεφερλής στην αγωγή ζητά και την προσωποκράτησή της!

Έλενα Ακρίτα

«Μέσα από αγωγή που μας έκανε, ζητάει 100,000 ευρώ από τον ιδιοκτήτη των «Νέων», άλλα 100,000 από τον διευθυντή τους κι άλλα 100,000 από εμένα. Και άντε να πεις «ως εδώ εντάξει». Αυτό που είναι απίστευτο είναι ότι ζητάει και την προσωποκράτηση του διευθυντή και τη δική μου! Πλήττει έτσι άμεσα την ελευθεροτυπία, ποινικοποιώντας την άποψη!

Εγώ δεν γράφω ότι είναι κακός ηθοποιός, για τα κείμενα που υπογράφει κάνω λόγο. Το να χλευάζει κοινωνικές ομάδες ανθρώπων που διαφέρουν από αυτό που εσύ νομίζεις «τέλειο» εγώ το θεωρώ χυδαίο!

Και μη μου πουν πάλι για τα όρια της σάτιρας! Υπάρχουν όρια σε αυτήν και, άμα είσαι μάγκας, κάνε σάτιρα να χτυπιόμαστε όλοι στο γέλιο, χωρίς να προσβάλλεται κανείς. Εγώ δεν μπορώ να γελάσω όταν κάνει μια παχύσαρκη κυρία ή όταν βάζει φτερά και πούπουλα για να χλευάσει έναν γκέι. Εγώ δεν γελάω με αυτά και το τονίζω ξανά! Αν με στείλει φυλακή, τι να πω; Και δεν καπνίζω και τσιγάρα να φέρετε».

«Προχώρησε κανονικότατα με αγωγή, ζητώντας -σου το τονίζω δεύτερη φορά- την προσωποκράτησή μου! Θέλω εδώ να διευκρινίσω κάτι. Εγώ δεν έγραψα ούτε για τον ίδιο ούτε για το παιδί του. Έγραψα για το κείμενό του μόνο! Τον ίδιο δεν τον ξέρω ως άνθρωπο. Δεν ξέρω αν είναι παντρεμένος, αν έχει παιδί. Δεν είμαι υποχρεωμένη να το ξέρω αυτό.

Και δεν έχω λόγο να τα ξέρω. Όταν έγραψα το κείμενο, βγήκε εκείνος και είπε πως έκανα το παιδί του να πικραθεί με αυτά που έγραψα. Δεν ανέφερα εγώ το παιδί αλλά εκείνος!

Κι εγώ του απάντησα ότι το παιδί του θα έπρεπε να πικραίνεται με αυτά που βλέπει και όχι με αυτόν που κρίνει αυτά που κάνει. Και τι μου είπαν; «Τι τα βάζεις με το παιδί!». Δεν μπορείς να φανταστείς τι επιθετικά σχόλια μου έγραψαν. Και μετά βγάζουμε τη σύζυγο, τη μάνα του…

Δηλαδή για όνομα της Παναγίας! Έχουμε άποψη και θα έχουμε! Αυτό που εκδικάζεται, λοιπόν, τον Οκτώβριο είναι το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης μέσω του Τύπου. Δεν έκανε τίποτα σε άλλα καυστικά κείμενα για εκείνον. Απλώς το πολύ ψωμί, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, είμαι εγώ! Αυτό τα λέει όλα».

Πηγή «Ο Μάρκος Σεφερλής προχώρησε κανονικά σε αγωγή ζητώντας την προσωποκράτησή μου»!

Για «εορτασμό της καταστροφής και της Κόλασης» μιλά η Αγία Έδρα, για «πραγματική αγία» ο κόσμος του περιθωρίου

«Δεν είναι αναγνωρισμένη αγία από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, στην πραγματικότητα το Βατικανό την καταδίκασε επισήμως το 2013», έσπευδε να προειδοποιεί τους λατίνους πιστούς του ένας αμερικανός πάστορας του Τέξας το 2017.

«Την αποκαλούν Santa Muerte, Αγία του Θανάτου, αλλά δεν είναι αγία», επέμενε. Και πράγματι είχε δίκιο.

Γιατί αγία δεν είναι, αλλά μια σκελετωμένη φιγούρα που έχει δει τη λατρεία της να αυξάνεται εκθετικά στο Μεξικό και να γενικεύεται στη Λατινική Αμερική και τις ΗΠΑ. Μη σας ξεγελά όμως το όνομα που παραπέμπει σε αγία του καθολικισμού ούτε και το χαρακτηριστικό πέπλο της Παρθένου Μαρίας που φορά, η Santa Muerte έχει πια πολλά που μπορείς να της καταμαρτυρήσεις, ακόμα και τελετουργικούς φόνους στο όνομά της.

«Δεν είναι και κάθε μέρα που μια λαϊκή αγία καταδικάζεται από τα υψηλότερα κλιμάκια του Βατικανού», ομολογεί και ο ειδικός στη λατρευτική πρακτική της Santa Muerte, επίσκοπος και ακαδημαϊκός Andrew Chesnut, που έχει γράψει και το μόνο αξιόλογο (πανεπιστημιακό) σύγγραμμα που την αφορά.

Παρά τον ιερό πόλεμο Βατικανού και επίσημου μεξικανικού κράτους όμως, η σκελετωμένη αγία παραμένει ανησυχητικά δημοφιλής στο περιθώριο της κοινωνίας, εκεί που κινούνται από εξαθλιωμένοι και φτωχοδιάβολοι μέχρι φυλακισμένοι, κακοποιοί και βαρόνοι των ναρκωτικών. Ακόμα και θεοσεβούμενοι καθολικοί τη λατρεύουν, παρά την καταδίκη της από την Εκκλησία. «Είναι σαν το κορίτσι της αφίσας για τη ναρκο-σατανιστική πνευματικότητα», μας λέει και ο επίσκοπος Chesnut.

Σύμφωνα μάλιστα με την ομάδα μελέτης του, η λατρεία της Santa Muerte είναι το ταχύτερα αναπτυσσόμενο θρησκευτικό κίνημα του κόσμου αυτή τη στιγμή, καθώς όλα έχουν συμβεί τα τελευταία 10-15 χρόνια. Σχετική μάλιστα έρευνα του 2001 είχε δείξει πως την αγνοούσε παντελώς το 99% των Μεξικανών.

Πλέον η κατάσταση είναι ολότελα διαφορετική, με κάπου 10-12 εκατομμύρια πιστοί να πίνουν νερό στο όνομά της. Πώς συνέβη όμως αυτό και μια παγανιστική θεότητα που ντύθηκε τον χριστιανισμό απέκτησε τέτοιο ακροατήριο;

Αλλά και γιατί την προτιμούν τόσο αυτοί που απορρίπτουν τη θρησκεία όσο και οι θεοσεβούμενοι χριστιανοί;

Η ιστορία της αγίας των φτωχών και των κυνηγημένων

Παρά το γεγονός ότι τόσο το Μεξικό όσο και η υπόλοιπη Αμερική δεν θα τη μάθαιναν παρά την τελευταία δεκαετία, η Αγία του Θανάτου (όπως μεταφράζεται η Santa Muerte) υπάρχει ανάμεσά μας εδώ και αιώνες. Και σίγουρα από την εποχή που η ισπανική αποικιοκρατία αποβιβάστηκε στον Νέο Κόσμο.

Τα χρόνια που οι Κονκισταδόρες προσπαθούσαν δηλαδή να μεταστρέψουν στον χριστιανισμό τους Μάγιας και τους Αζτέκους και τους παρουσίαζαν τις δυτικές αναπαραστάσεις του Χάρου. Το μόνο πρόβλημα; Πως αυτοί οι πολιτισμοί είχαν ήδη τις δικές τους θεότητες του θανάτου.

Πριν από την έλευση του λευκού Ισπανού, οι Αζτέκοι που κατοικούσαν στο σημερινό κεντρικό Μεξικό λάτρευαν την τρομακτική Mictecacihuatl, την «Κυρά του Θανάτου». Αυτή την προκολομβιανή θεότητα που διαφέντευε τον Κάτω Κόσμο την απεικόνιζαν συνήθως ως μια σκελετωμένη γυναικεία φιγούρα. Κάποιες φορές με κανονικό σώμα και μια νεκροκεφαλή για κεφάλι, με τρόπους παρόμοιους με την εικονογραφία της Santa Muerte δηλαδή.

Και δεν είναι φυσικά καθόλου τυχαίο πως η «Σκελετωμένη Κυρά», όπως αποκαλούν τη Santa Muerte οι αφοσιωμένοι πιστοί της, κρατά συνήθως ένα δρεπάνι, σαν αυτές τις μαυροφορεμένες φιγούρες του Χάρου που έφερναν στις βαλίτσες τους οι καθολικοί ιεραπόστολοι. Κι έτσι η Αγία του Θανάτου είναι πιθανότατα ένα μπόλιασμα των προκολομβιανών θεοτήτων του Κάτω Κόσμου (όπως η Mictecacihuatl) και του Χάρου.

Και καθώς η εξάπλωση του χριστιανισμού δεν ξερίζωσε ολότελα τις παραδοσιακές παγανιστικές δοξασίες της υφηλίου, η νέα θρησκεία της Ρώμης παντρεύτηκε με τα τοπικά ήθη και έθιμα, δίνοντας υπόσταση σε παράδοξα σαν τη Santa Muerte. Μια φιγούρα που προσπάθησε μάλιστα να ξεριζώσει ακόμα και η Ιερά Εξέταση, καταστρέφοντας κάθε άγαλμά της που έβρισκε, ακόμα και τους ναούς της Mictecacihuatl του Κεντρικού Μεξικού.

Και η αλήθεια είναι πως τα κατάφεραν για αρκετούς αιώνες. Η Santa Muerte εξαφανίστηκε κυριολεκτικά από την Ιστορία μέχρι κι ένα καλό κομμάτι του 20ού αιώνα. Τότε, μεταξύ 1940-1980, εμφανίζονται σποραδικά κάποιες αναφορές σε αυτή, για τα καλά στον δημόσιο λόγο δεν θα έμπαινε όμως μέχρι να ξεσπάσουν οι πρώτοι πόλεμοι των καρτέλ!

Και πάλι όμως το Μεξικό θα έπρεπε να περιμένει μέχρι το 2001 για να φιλοξενήσει τον πρώτο ναό ειδικά αφιερωμένο σε αυτή, στη συνοικία Tepito της Πόλης του Μεξικού. Πώς έφτασε από κει η λατρεία της να αριθμεί 10-12 εκατομμύρια πιστούς σε μερικά χρόνια, αυτό αποτελεί πια αντικείμενο θεολογικής και κοινωνιολογικής διερεύνησης…

Οι πιστοί της «πολιούχου των περιθωριοποιημένων»

Όπως υποδεικνύουν με νόημα όσοι ασχολούνται ερευνητικά με τη Santa Muerte, δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός πως η αύξηση της δημοτικότητάς της συνέπεσε με τον αυξανόμενο φόρο αίματος που πλήρωνε και πληρώνει το Μεξικό από τον πόλεμο των καρτέλ τα τελευταία 15 χρόνια.

Όπως εξηγούσε ένας εφημέριος της Πόλης του Μεξικού λίγα χρόνια πρωτύτερα: «Πολλοί πιστοί που νιώθουν πως ο θάνατος τους περιμένει στη γωνιά, μπορεί να είναι βαποράκια, μπορεί να δουλεύουν στον δρόμο, μπορεί να είναι φρουροί που περιμένουν να τους γαζώσουν, στρέφονται στη Santa Muerte για προστασία».

«Ναρκο-αγία» την αποκαλούσαν εξάλλου οι κορυφαίοι αξιωματούχοι της καθολικής ιεραρχίας του Μεξικού ήδη από την αρχή, καθώς στο όνομά της ορκίζονταν οι βαρόνοι των ναρκωτικών και τα μέλη των καρτέλ τους. Αυτοί, τα χειρότερα στοιχεία του εγκληματικού υπόκοσμου του Μεξικού, περιλαμβάνονταν στον πιο σκληρό πυρήνα των οπαδών της, θέλοντας προφανώς να συμβιβάσουν την περιθωριακή ζωή τους με τη χριστιανική ηθική. Και η Santa Muerte ήταν κάτι παραπάνω από ιδανική εδώ!

Ο καθολικισμός έχει εξάλλου τέτοια διάχυση στη μεξικανική κοινωνία που ακόμα και ο πιο αιμοβόρος εγκληματίας δεν θα ένιωθε άνετα να ζητήσει τη βοήθεια κάποιου παραδοσιακού αγίου για τις άνομες δραστηριότητές του. Όπως εξηγεί τακτικά ο εφημέριος Andres Gutierrez στο ποίμνιό του: «Αν κάποιος είναι να κάνει κάτι παράνομο και θέλει να προστατευτεί από την αστυνομία, θα έμοιαζε περίεργο να ζητήσει από τον Θεό να τον προστατεύσει. Κι έτσι υπόσχεται κάτι στη Santa Muerte με αντάλλαγμα να τον προστατεύσει από τον νόμο».

Μόνο που πλέον δεν είναι μόνο η ναρκο-κουλτούρα που στρέφεται για βοήθεια στη Santa Muerte. Η λατρεία της έχει βρει πια γόνιμο έδαφος στις παραγκουπόλεις του Μεξικού, την εργατική τάξη, αλλά και σε μόνες μητέρες, ακόμα και στην ομοφυλοφιλική κοινότητα της χώρας. Όποιος κατοικεί δηλαδή στις παρυφές της κοινωνίας και νιώθει πως βάλλεται, ξεχνιέται ή αποκλείεται από την Εκκλησία. «Αντίθετα από την Καθολική Εκκλησία ή την Ευαγγελική Εκκλησία», γράφει εδώ ο ακαδημαϊκός Chesnut, «ο Θάνατος δεν κάνει διακρίσεις. Αυτή [η Santa Muerte] μπορεί να τους χωρέσει όλους».

Κι έτσι εκατομμύρια ευσεβών του Μεξικού είτε έχουν κόψει τους δεσμούς τους με την Καθολική Εκκλησία και στράφηκαν στην προσωποποίηση του θανάτου είτε βρήκαν τρόπο να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα. Παρά το γεγονός δηλαδή ότι οι θρησκευτικοί ηγέτες της χώρας όχι μόνο καταφέρονται εναντίον της, αλλά θεωρούν πως η λατρεία της επιφέρει ακόμα περισσότερη βία, δηλητηριάζοντας την ανθρώπινη ψυχή με το σατανικό στοιχείο της Santa Muerte.

Η προστάτιδα των παραβατών και η διπλή καταδίκη της

Παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που προσεύχονται στην Αγία του Θανάτου δηλώνουν καθολικοί, η λατρεία έχει απέναντί της έναν πανίσχυρο αντίπαλο: το Βατικανό! Τα υψηλότερα κλιμάκια του οποίου έχουν αποκηρύξει πολλάκις τη Santa Muerte, ισχυριζόμενοι πως οι πεποιθήσεις που υποκινούν τους πιστούς της έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τα κηρύγματα του χριστιανισμού.

«Βλάσφημη», «σατανική» και «εκφυλισμό για τη θρησκεία» έχουν αποκαλέσει τη λατρεία της Αγίας του Θανάτου οι μεγαλόσχημοι ιεράρχες της Καθολικής Εκκλησίας. Οι πιο ψύχραιμοι πάντως την αποκαλούν «λαϊκή αγία», απαντώντας θεολογικά στο μη άγιο της ύπαρξής της: η Εκκλησία δεν την έχει αγιοποιήσει επειδή έζησε μια σεπτή ζωή ή γιατί πέθανε για τα θρησκευτικά της ιδεώδη. Άρα αγία δεν είναι.

Ο καρδινάλιος Gianfranco Ravasi, φλογερός πολέμιος της Santa Muerte, λέει μάλιστα πως ο θάνατος ήταν ο τελευταίος εχθρός που νίκησε ο Ιησούς, κι έτσι το να προσεύχεσαι στην προσωποποίηση του θανάτου αντί στον Χριστό, αυτό συνιστά παραβίαση, διαστροφή της πίστης και της ουσίας του χριστιανισμού.

Είναι όμως και το άλλο, πως η σύνδεση του υπόκοσμου μαζί της έχει οδηγήσει και την κυβέρνηση του Μεξικού να την καταδικάσει. Διά στόματος του πρώην προέδρου μάλιστα Φελίπε Καλδερόν, που είχε χαρακτηρίσει απερίφραστα τη Santa Muerte «εχθρό του μεξικανικού κράτους».

Και όμοια με την Ιερά Εξέταση του παρελθόντος, είχε διατάξει τις μπουλντόζες του στρατού να ισοπεδώσουν δεκάδες ναούς αφιερωμένους σε αυτή το 2012. Είχε ορκιστεί να πατάξει το οργανωμένο ναρκο-έγκλημα της χώρας και αυτό θα ήταν άλλο ένα αποφασιστικό χτύπημα στα καρτέλ, στερώντας τους την προστάτιδα αγία τους.

Θάνατος και χάος στο όνομά της

Υπάρχουν ωστόσο και αυτοί που θεωρούν πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιπροσωπεύει η Αγία του Θανάτου δεν αφορά τα θεολογικά δόγματα του χριστιανισμού. Για τους περισσότερους παπάδες του Μεξικού, η Santa Muerte δεν είναι παρά ένας δαίμονας με άλλο όνομα. «Και όταν λατρεύεις δαίμονες», μας λέει ο ιερωμένος Gutierrez, «είσαι στην πραγματικότητα σατανιστής».

Και σε αυτή την πιο απτή παρά πνευματική απειλή βλέπουν κάποιοι τον πραγματικό κίνδυνο που ενσαρκώνει για την κοινωνία. Το 2012 εξάλλου συνέλαβε η μεξικανική αστυνομία τη διαβόητη σήμερα Silvia Meraz για μια σειρά τελετουργικών φόνων που έλαβαν χώρα στην πολιτεία Σονόρα σε διάστημα 3 ετών.

Η Meraz και οι 8 ακόλουθοί της είχαν θυσιάσει μια ενήλικη γυναίκα και δύο δεκάχρονα αγόρια στον βωμό της Santa Muerte. Όπως είχε αποκαλύψει μάλιστα ο εισαγγελέας στη δίκη, «είχαν ανοίξει τα θύματα, είχαν πετσοκόψει τις αρτηρίες και τις φλέβες τους όσο ήταν ζωντανά και περίμεναν να πεθάνουν από αιμορραγία, μαζεύοντας το αίμα τους σε ένα δοχείο, το οποίο έχυσαν μετά σε ένα άγαλμα της σκελετωμένης αγίας».

Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι που λατρεύουν την Αγία του Θανάτου δεν φτάνουν σε τέτοια άκρα, το ζοφερό περιστατικό του 2012 πυροδότησε νέα κύματα κατακραυγής από την Καθολική Εκκλησία για τους κινδύνους που εκπορεύονται από τη δοξασία του θανάτου.

Το επόμενο όμως ορόσημο στην ιστορία της Santa Muerte δεν θα μπορούσε να το καταπιεί με τίποτα το Βατικανό: μια ομοβροντία από εκκλησίες που θα μπορούσαν κάλλιστα να περάσουν για καθολικοί ναοί, αν δεν ήταν αυτοί οι πεπλοφόροι σκελετοί και τα κρανία ολόγυρα! Αυτοί οι ταπεινοί ναοί που άνοιξαν για τη λατρεία της σε υποβαθμισμένες γειτονιές του Μεξικού και της Λατινικής Αμερικής προσυπογράφουν τη νίκη της, επιμένουν οι καθολικοί ιεράρχες.

Εδώ όμως οι πιστοί, φιλήσυχοι άνθρωποι της εργατικής τάξης περισσότερο παρά αιμοσταγείς συμμορίτες, λένε πως τη λατρεύουν γιατί δεν τους κρίνει. Την αγαπούν γιατί της τάζουν πράγματα κι εκείνη τους προστατεύει.

«Είναι μια ευρέως παρεξηγημένη πίστη, δεν είναι σατανική λειτουργία», εκμυστηρεύεται και ο Daniel Santana, που ιερουργεί σε ναούς αφιερωμένους στη Santa Muerte στα μήκη και τα πλάτη του Μεξικού ήδη από το 2010, «δίνει στους ανθρώπους αυτό που θέλουν και όταν ολοκληρώσουν τον κύκλο της ζωής τους εδώ στη Γη, έρχεται για τις ψυχές τους. Εκτελεί απλώς τις εντολές του Θεού»…

newsbeast.gr

Πηγή Η Αγία του Θανάτου που λατρεύουν οι βαρόνοι των ναρκωτικών και πολεμά μετά μανίας το Βατικανό

Η σπάνια περίπτωση, η αιματοβαμμένη ιστορία και η ιδιαίτερη ομορφιά της Απείρανθου που βρίσκεται στη Νάξο

Υπάρχει μια μαντινάδα που λέει πως: «Θα πάρω χώμα και νερό από τον Ψηλορείτη, να το σκορπίσω να γενεί ούλος ο κόσμος Κρήτη». Είναι γνωστή, άλλωστε, η σχέση λατρείας που έχουν οι κρητικοί με το νησί τους. Καθόλου τυχαίο δεν είναι αυτό που μεταξύ αστείου και σοβαρού λέγεται πως για τους Κρήτες, τοπικιστής είναι αυτός που θεωρεί τον τόπο του καλύτερο από την Κρήτη!
Για να επιστρέψουμε, πάντως, στην αρχική μαντινάδα θα πρέπει να πούμε πως πέρα από την λυρικότητά της κρύβει μέσα της και μια μεγάλη αλήθεια. Μια πανέμορφη πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα αυτή έχει και όνομα. Λέγεται… Απείρανθος.
Βλέπετε, το πανέμορφο αυτό ορεινό χωριό της Νάξου θα μπορούσε κάποιος να πει πως βρίσκεται σε λάθος νησί. Τα πάντα εκεί «μυρίζουν» Κρήτη. Βέβαια υπάρχει και η άλλη άποψη που λέει πως η Απείρανθος βρίσκεται ακριβώς εκεί που θα έπρεπε να βρίσκεται. Μια μικρή Κρήτη, πολλά χιλιόμετρα μακριά από τη… μεγάλη Κρήτη.
Ένα καλωσόρισμα στην Απείρανθο
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Μια γνωριμία με την Απείρανθο για όσους δεν είχαν την τύχη μέχρι τώρα να την επισκεφθούν. Αν κάποιος πάει σε αυτό το χωριό και δεν ακούσει κάποιον να μιλάει, δεν δει κάποιο από τα έθιμα του, δεν φάει κάποιο από τα φαγητά του, τότε εύκολα θα πει πως πρόκειται για ένα όμορφο μεν, τυπικότατο δε νησί του Αιγαίου. Αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς.
Η Απείρανθος είναι χωριό της ορεινής Νάξου, στην καρδιά του νησιού, και βρίσκεται «σκαρφαλωμένο» σε υψόμετρο 570 και 640 μέτρων στους πρόποδες του όρους Φανάρι. Απέχει 28 χιλιόμετρα από την… χώρα του νησιού και σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (αυτή του 2011) έχει 904 κατοίκους μαζί με εκείνους των παραλιακών οικισμών Μουτσούνα, Λιγαρίδια, Κανάκη, Κλειδός, Πάνερμος, κάτι που αμέσως το κάνει το δεύτερο μεγαλύτερο χωριό του νησιού, μετά το Φιλώτι.
Κτισμένη ανάμεσα σε δύο κοιλάδες με αμπέλια και περιβόλια, η Απείρανθος διατηρεί σχεδόν ανέπαφη την ενετική της αρχιτεκτονική της μορφή. Ο επισκέπτης θα μαγευτεί από τα μαρμάρινα στενά καλντερίμια αρκετά από τα οποία είναι σκεπασμένα με αψιδωτές καμάρες,. Θα δει πύργους που αποτελούν αντιπροσωπευτικά δείγματα της οχυρωματικής αρχιτεκτονικής της ενετοκρατίας. Πολλά και πανέμορφα διώροφα πέτρινα σπίτια με ιδιότυπες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες και βέβαια μικρές πλατείες.
Το χωριό είναι ανεπτυγμένο γύρω από δύο Πύργους του 17ου αιώνα, που ανήκαν άλλοτε σε Φράγκους μεγαλογαιοκτήμονες. Ο ένας εξ αυτών είναι ο πύργος του Ζευγώλη. Η Απείρανθος καταφέρνει και διατηρεί το κυκλαδίτικο άρωμα της, τον δικό της χαρακτήρα και βέβαια την… κρητική καταγωγή της.
Το χωριό που γέννησε έναν πρωθυπουργό και βάφτηκε στο αίμα
Τον Ιανουάριο του 1860 γεννήθηκε στην Απείρανθο ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης ο οποίος  ήταν πρωθυπουργός της Ελλάδας από τις 9 Μάη του 1922 μέχρι και της 28 Αυγούστου του ίδιου χρόνου. Άρχισε να πολιτεύεται το 1902, διετέλεσε υπουργός οικονομικών και επισιτισμού και αργότερα πρωθυπουργός στην κυβέρνηση συνασπισμού του Γούναρη. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, δικάστηκε στην περιβόητη «δίκη των έξι» και καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στο Γουδή το 1922.
Εκτός από τον Πρωτοπαπαδάκη πάντως, η Απείρανθος «γέννησε» και αρκετούς άλλους ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών και της πολιτικής. Είναι η γενέτειρα του αγωνιστή κατά της χούντας, στρατηγού Μιχάλη Βαρδάνη αλλά και του αγωνιστή της Αριστεράς Μανώλη Γλέζου.
Η Απείρανθος, πάντως, έχει και την μαύρη σελίδα της. Την περίοδο του Εθνικού Διχασμού, στις 2 Δεκέμβρη του 1916 ο βενιζελικός ανθυπολοχαγός Νικόλαος Ρουσσάκης αποβιβάσθηκε στο νησί με 80 άνδρες με σκοπό να πείσει τους κατοίκους του νησιού να προσχωρήσουν στο Κίνημα της Θεσσαλονίκης στο οποίο ηγούνταν ο Βενιζέλος και να τους επιστρατεύσει για  λογαριασμό της Αντάντ.  Οι κάτοικοι της Νάξου προσχώρησαν στο κίνημα με εξαίρεση τους κατοίκους της Μονής και της Απειράνθου που παρέμεινε πιστή στον βασιλιά Κωνσταντίνο και την κυβέρνηση των Αθηνών.
Εξαιτίας της άρνησης αυτής έφτασε στο χωριό ένα απόσπασμα 250 ανδρών της χωροφυλακής (ανάμεσά τους και πολλοί Κρητικοί) που προχώρησαν σε απίστευτες αγριότητες ως αντίποινα. Στις 2 Ιανουαρίου 1917 άνοιξαν πυρ κατά του συγκεντρωμένου πλήθους σκοτώνοντας 32 άτομα η πλειονότητα των οποίων ήταν ηλικιωμένοι και γυναικόπαιδα και συνέλαβαν 120 άνδρες τους οποίους ανάγκασαν να ανοίξουν ομαδικούς τάφους και να θάψουν τους συγχωριανούς τους. Στη συνέχεια κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος στο χωριό ο οποίος ήρθη όταν το δημοτικό συμβούλιο συνθηκολόγησε και υπέγραψε δήλωση προσχώρησης στην κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης. Τρία χρόνια αργότερα, όταν έγινε γνωστό το περιστατικό, θεσπίστηκε από την κυβέρνηση Βενιζέλου νομοσχέδιο περί αποζημίωσης των παθόντων κατοίκων. Η σφαγή της Απειράνθου θεωρείται το μεγαλύτερο έγκλημα του Κινήματος Εθνικής Αμύνης.
Οι δεσμοί αίματος με την Κρήτη
Η Απείρανθος γεωγραφικά είναι ένα κυκλαδίτικο νησί. Ιστορικά, ωστόσο, μόνο τέτοιο δεν είναι. Για την καταγωγή των κατοίκων της υπάρχουν πολλές ιστορίες. Οι ρίζες χάνονται στο πέρασμα του χρόνου και είναι δυσδιάκριτος πλέον ο μύθος από την αλήθεια. Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως η σχέση με τ’ Ανώγεια και τα Σφακιά (με τα οποία από το 2003 έχουν αδελφοποιηθεί και επίσημα σε επίπεδο δήμων) είναι κάτι περισσότερο από εμφανής.
Αρχικά υπάρχουν οι μύθοι. Ένας από αυτούς, που συνεχίζει να διαδίδετε ακόμα και σήμερα από στόμα σε στόμα, έχει να κάνει με τον Θησέα και το ταξίδι της επιστροφής του στην Αθήνα αφού είχε σκοτώσει τον Μινώταυρο στην Κρήτη. Έχοντας μαζί του την Αριάδνη την άφησε στη Νάξο κι εκείνη «κρύφτηκε» στην Απείρανθο από τους κρητικούς που την κατεδίωκαν για να την επιστρέψουν πίσω. Οι ντόπιοι, λοιπόν, λένε πως εκεί έφτασαν Σφακιανοί πολεμιστές που έψαχναν την Αριάδνη για να την επιστρέψουν στο βασιλιά τους. Έφτασαν στο χωριό, το αγάπησαν και έμειναν εκεί φτιάχνοντας τις επτά πρώτες οικογένειες!
Στη συνέχεια, υπάρχουν αναφορές για πολλούς κρητικούς ζωγράφους οι οποίοι έφτασαν στο χωριό τη βυζαντινή περίοδο για ν΄ αφήσουν το καλλιτεχνικό τους αποτύπωμα  στις εκκλησίες, και όχι μόνο, του χωριού.
Επιπλέον, είναι ιστορικά καταγεγραμμένο πως την περίοδο της Φραγκοκρατίας και της Τουρκοκρατίας στην Κρήτη, πολλοί αγωνιστές που συμμετείχαν στα επαναστατικά κινήματα και τις εξεγέρσεις είτε κατέφυγαν μόνοι τους στη Νάξο όταν οι επαναστάσεις αποτύγχαναν είτε εκδιώκονταν εκεί. Μια από τις σημαντικότερες περιόδους τέτοιας μετακίνησης είναι η μεγάλη εξέγερση των Σφακιανών με αρχηγό τον Ιωάννη Βλάχο ή Δασκαλογιάννη την περίοδο 1770- 1771!
Αργότερα στη Νάξο και την Απείρανθο κατέληξαν διάφοροι Κρήτες οπλαρχηγοί  όπως ο Καπετάν Μηνάς Δασκαλοπετράκης από τον Αποκόρωνα Χανίων κι ο Αγαθός Ξηρουδάκης από τα Σφακιά.
Σε ότι αφορά τα πιο σύγχρονα χρόνια, θα ήταν λάθος να μην αναφερθεί πως αρκετοί κάτοικοι του χωριού ήταν πρόσφυγες που ήρθαν από τη Σμύρνη με την καταστροφή. Πάντως, και χωρίς να υπάρχουν στοιχεία αλλά μόνο ιστορίες που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά, δεν ήταν λίγοι και οι κρητικοί που έφτασαν στην Απείρανθο όντας κυνηγημένοι από κάποια βεντέτα.
Παράλληλα, υπάρχουν και οι εμπορικές σχέσεις που συνδέουν τους δυο τόπους καθώς υπάρχουν έγγραφα που αποδυκνείουν πως κάτι τέτοιο γινόταν ήδη από το 1301!  Οι κάτοικοι του χωριού διατηρούν ακόμα και σήμερα αρκετά ήθη και έθιμα που μοιάζουν με αυτά των Κρητικών. Από τα γλέντια τους σπάνια απουσιάζει η κρητική λύρα και το λαούτο. Οι παραδοσιακές φορεσιές τους μοιάζουν πολύ. Έχουν τις δικές τους μαντινάδες τα λεγόμενα «κοτσάκια» τα οποία φτιάχνονται και αυτά με την ίδια λογική που τα φτιάχνουν και οι Κρήτες. Σε ότι αφορά τη γλώσσα εδώ μπορεί να συναντήσει κανείς το μοναδικό «ρ» που ακούγεται σαν… βαρύ «λ» ! Καθόλου τυχαία το συγκεκριμένο γλωσσικό περίεργο το συναντά κανείς μόνο σε δυο μέρη. Στ΄ Ανώγεια (και γενικότερα στο Μυλοπόταμο) και βέβαια στην Απείρανθο.
Πηγή: newsbeast.gr

Πηγή Το μοναδικό ορεινό χωριό της Κρήτης που δεν βρίσκεται στην… Κρήτη

Έκπληκτοι όσοι είδαν τι συνέβη έσπευσαν να βοηθήσουν την άτυχη γυναίκα, η οποία είχε χτυπήσει κατά την πτώση της

Ένα πρωτοφανές περιστατικό σημειώθηκε το απόγευμα της Παρασκευής (19/04) στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με πληροφορίες του thestival.gr ένας άντρας πέταξε την γυναίκα του από το αυτοκίνητο μπροστά στα μάτια των παιδιών τους. Στη συνέχεια ανέπτυξε ταχύτητα και εξαφανίστηκε.

Το περιστατικό σημειώθηκε στην οδό Εγνατία, στο ύψος της πλατείας Αριστοτέλους. Έκπληκτοι όσοι είδαν τι συνέβη έσπευσαν να βοηθήσουν την άτυχη γυναίκα, η οποία είχε χτυπήσει κατά την πτώση της. Με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου.

Λίγη ώρα αργότερα αστυνομικοί της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. συνέλαβαν τον πρωταγωνιστή του συμβάντος στην οδό Κ. Καραμανλή. Τον οδήγησαν στο Α.Τ. Λευκού Πύργου, όπου και κρατήθηκε τη νύχτα.

Με την σχηματισθείσα σε βάρος του δικογραφία ο… ευέξαπτος σύζυγος σήμερα το πρωί οδηγήθηκε στον εισαγγελέα.

Πηγή Θεσσαλονίκη: Πρωτοφανές περιστατικό-Πέταξε τη γυναίκα του από το αυτοκίνητο μπροστά στα παιδιά τους