21 March, 2019
Home / Lifestyle (Page 56)

Όταν ο χρόνος για τους υπόλοιπους κυλάει όταν οι άνθρωποι γύρω σου γελούν εσύ νιώθεις πως όλα μένουν στάσιμα.Τους κοιτάζεις και αναρωτιέσαι «πως γίνεται εκείνοι να είναι καλά και εγώ να είμαι έτσι;Πότε θα βρεθώ και εγώ στην θέση τους;Πότε θα είμαι ελεύθερη;Ξέγνοιαστη χωρίς ίχνος πόνου μέσα μου;Χωρίς φόβο για το μέλλον.»

Το μέλλον…Αχ αυτό το μέλλον…

Κάνεις όνειρα,κάνεις σχέδια έχεις ελπίδα οτι τα πράγματα θα φτιάξουν πως αποκλείεται να είναι όλα τόσο στραβά.Νιώθεις απογοητευμένη ίσως και προδωμένη..Ναι προδωμένη!

Ξυπνάς ένα πρωινό και όλα είναι εντάξει έχεις γίνει και εσύ όπως οι υπόλοιποι που με τόσο ζήλο επιθυμούσες με μια δόση άγχους φυσικά γιατί αυτό δεν το αποχωρίζεσαι με τίποτα πλέον.Χαμογελάς,διασκεδάζεις έχεις την δουλειά σου γκρινιάζεις  όπως όλοι για τις ατελείωτες ώρες δουλειάς,γυρίζεις στο ήσυχο σπιτάκι σου  είτε βρίσκοντας εκεί τον άνθρωπο σου είτε όχι.Χαλαρώνεις με ένα καυτό μπάνιο και ύστερα χουχουλιάζεις στον καναπέ σου με την κουβερτούλα σου μία ταινιούλα ή μία βαρετή εκπομπή της τηλεόρασης.Εντάξει δεν έχεις και την καλύτερη καθημερινότητα αλλα έχεις τουλάχιστον τα βασικά και σου αρκούν!

Συνεχίζει έτσι λοιπόν η ζωή σου…Χωρίς να σκέφτεσαι το πρίν απολαμβάνοντας απλά το τώρα.Έχει μεγάλη σημασία να μπορείς να απολαμβάνεις αυτό που ζείς σήμερα!

Σχεδιάζεις να ταξιδέψεις σε έναν ονειρικό προορισμό που πάντα επιθυμούσες.Κάθε τόσο κοιτάς το ημερολόγιο και έχεις πάντα την εξής απορία..Πότε θα περάσουν οι μερες;

Ανυπομονείς ίσως λίγο περισσότερο γιατί θέλεις να ξεφύγεις.Κουράστηκες να κλείνεις τα μάτια σου το βράδυ και να γυρνάνε στο μυαλό σου τα γνωστά προβλήματα να μην μπορείς να ηρεμήσεις πολλές φορές να βάζεις ακόμα και τα κλάματα σιωπηλά για να μην σε ακούσει ο άνθρωπος σου.Σκουπίζοντας λοιπόν τα μάτια σου γυρνάς στο πλάι τον αγκαλιάζεις τόσο σφιχτά σαν να ξέρεις οτι το επόμενο πρωινό δεν θα σας βρεί μαζί.

Χαράματα ακούς το τηλέφωνο να χτυπάει και εκείνη την στιγμή γκρεμίζονται όλα μέσα σου,βυθίζεσαι σε μια λύπη γιατί ξέρεις τι θα ακούσεις χωρίς καν να το σηκώσεις.

Απαντάς στο τηλεφώνημα και ακούς:

Η μαμά μπήκε πάλι στο νοσοκομείο έλα γρήγορα.

Και έτσι μέσα σε μια στιγμή η ευτυχία σου έπιασε πάλι πάτο τα όνειρα σου επίσης.Αναρωτιέσαι αυτό που αναρωτιούνται όλοι..Γιατί σε μένα θεέ μου;

Με δάκρυα στα μάτια λοιπόν ξεκινάς για να δείς τι θα αντιμετωπίσεις και αυτήν την φορά.Προσπαθείς να παρηγορήσεις τον εαυτό σου λέγοντας πως εντάξει όπως την προηγούμενη φορά θα είναι θα το παλέψουμε και θα τα καταφέρουμε.Μην στεναχωριέσαι πρέπει να φανείς δυνατή και κάπου μέσα σου θέλεις να γελάσεις γιατί ξέρεις πως κοροϊδεύεις τον ίδιο σου τον εαυτό.

Και ναί φυσικά είχες δίκιο αυτό που έχεις να αντιμετωπίσεις τώρα είναι πιο δυνατό απο σένα είναι πιο πάνω απο σένα πρέπει να παλέψεις με κάτι πολύ μεγαλύτερο απο της δυνάμεις σου θα πρέπει να παρατήσεις πάλι τα πάντα και να βυθιστείς μέσα σε μία θλίψη ενώ θα πρέπει να στέκεσαι σαν βράχος και να δείχνεις δυνατή.

Θα πρέπει να ξεγελάσεις ακόμα και τον εαυτό σου να είσαι τόσο καλός ηθοποιός  που θα πρέπει να πείσεις και σένα την ίδια πως μπορείς να το ζήσεις ξανά όλο αυτό.

Πονάς,κλαίς,ουρλιάζεις και όλο αυτό μόνη σου σε μία γωνία του νοσοκομείου.Σηκώνεσαι σκουπίζεις τα δάκρυα ρίχνεις λίγο κρύο νερό στο πρόσωπο σου φοράς το χαμόγελο σου και κάθεσαι πάλι δίπλα της την χαϊδεύεις και της δίνεις κουράγιο!

Μέσα σου γίνεται πόλεμος συναισθημάτων,έκρηξη θυμού που πάλι τα παράτησε όλα γιατί απλά κουράστηκε.

Οχτώ χρόνια τώρα.Οχτώ ολόκληρα χρόνια με αρρώστιες με διάφορες εγχειρήσεις με αφόρητους πόνους έχοντας κάνει δεύτερο σπίτι σου πιά τα νοσοκομεία με άλυτα προβλήματα υγείας που απλά πρέπει να συνυπάρξεις μαζί τους και να μάθεις να ζείς με αυτά.Δεν μαθαίνεις ποτέ όμως όλα αυτά είναι μύθος!

Έχεις στα αυτιά σου τις φωνές των συγγενών,των φίλων,των γνωστών: Σφίξε τα δόντια είσαι δυνατή εσύ.Σφίξε στομάχι τώρα θα σου χρειαστεί.Κάνε υπομονή θα τα καταφέρεις.Είσαι θηρίο.Κουράγιο.

Μέσα σου όμως βρίζεις γιατί κουράστηκες να τα ακούς όλα αυτά.Τα ίδια και τα ίδια συνέχεια.Και εκείνο το «αχ το καημένο το κοριτσάκι τι τραβάει έχει την μαμά του τόσο μικρή άρρωστη».Σε διαλύει επιτόπου.

Η κάθε μέρα που περνάει σου φαίνεται αιώνας.Σκέφτεσαι ότι που θα πάει θα περάσει και αυτό και εκεί που δίνεις κουράγιο στον εαυτό σου σε φωνάζει ο γιατρός και σου λέει:Η μαμά σου έχει καρκίνο.

«Η μαμά σου έχει καρκίνο»

«Η μαμά σου έχει καρκίνο»

το δουλεύει ο εγκέφαλος για αρκετά λεπτά.

Ξαφνικά κλαίς όπως δεν έχεις ξανά κλάψει ποτέ σβήνει απο μέσα σου και η παραμικρή ελπίδα καταλαβαίνεις πως η ζωή σου αλλάζει απότομα και χωρίς να το έχεις επιλέξει θα πρέπει να βαδίσεις σε έναν δρόμο που δεν θέλεις να περπατήσεις,να κολυμπήσεις σε νερά που δεν ήθελες να βουτήξεις.Θα το κάνεις όμως γιατί απλά δεν έχεις άλλη επιλογή.

Σε βασανίζει ένα αιώνιο γιατί..

Γιατί να έρθει και αυτό;Δεν μας έφταναν όλα τα άλλα;

Έχει παραδωθεί πλέον στην αρρώστια της έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά και απλά περιμένει….δεν προσπαθεί και αυτό με πονάει περισσότερο το μόνο που μπορώ να κάνω πλέον είναι να στηρίξω την επιλογή της και να είμαι δίπλα της για όσο ακόμα με χρειάζεται!

Μεγάλο σχολείο το νοσοκομείο τελικά

παίρνεις μαθήματα που δεν έχεις την ευκαιρία να τα ζήσεις στήν ζωή σου γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος και μαθαίνεις να είσαι ικανοποιημένος και γεμάτος με όσα έχεις και ότι έχεις!

Εγώ αυτό που έμαθα εδώ μέσα και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας είναι πως έμαθα να αγαπάω τον εαυτό μου περισσότερο και σας προτείνω να το κάνετε και εσείς.Να μην το βάζετε κάτω ποτέ και να μιλάτε για τα προβλήματα σας για ότι σας βασανίζει μην κρατήσετε μέσα σας τίποτα θα το εκμεταλλευτεί και θα σας φάει εκείνο πρώτο.Ξύπνα αύριο το πρωί λοιπόν και μην παραπονεθείς για τίποτα.Τα έχεις όλα!

Να είστε δυνατοί σε όποια δυσκολία και να έρθει να σκέφτεστε πως δεν είστε μόνοι και δεν είστε οι μόνοι.

Εμείς είμαστε εδώ και το παλεύουμε ακόμη!

Πηγή Ξύπνα αύριο το πρωί και μην παραπονεθείς για τίποτα.Τα έχεις όλα!

Η κακοκαιρία «Ωκεανίς» που πλήττει την βόρεια Ελλάδα έπληξε και το Άγιο Όρος, καθώς από τα ξημερώματα χιονίζει σε ολόκληρη τη χερσόνησο του Άθω ασταμάτητα.

Οι δρόμοι στην Αθωνική Πολιτεία έχουν σκεπαστεί από πολύ χιόνι και η κυκλοφορία, όπου μπορεί να διεξαχθεί, γίνεται μόνο με αλυσίδες.

Ακυρώθηκαν πτήσεις λόγω κακοκαιρίας στο αεροδρόμιο «Μακεδονία»

Τα δρομολόγια των πλοίων δεν πραγματοποιήθηκαν σήμερα λόγω της σφοδρής κακοκαιρίας.

Με αντιολισθητικές αλυσίδες η κυκλοφορία στην Χαλικιδική

Πηγή Αποκλεισμένο από τα χιόνια το Άγιο Όρος (φωτογραφίες)

Κάθομαι στη δίπλα θέση στο αυτοκίνητό σου. Πολύ πρωί ακόμη. Δεν ήπιες ούτε καφέ. Ξεκινάς και βάζεις δευτέρα κατά λάθος. Το αυτοκίνητο μουγκρίζει κι εσύ γελάς. Πού βρίσκεις τόση διάθεση στις εφτά τα χαράματα; Με σπρώχνεις και μου λες πως προτιμάς να οδηγήσω εγώ. Αλλάζουμε θέσεις, ανοίγω το παράθυρο ίσα για να νιώθω τον πρωινό αέρα και σταματάω στο πρώτο καφέ που βρίσκω.

Έτσι θα έπρεπε να είναι κι οι σχέσεις, σκέφτομαι. Σαν καθίσματα σ’ ένα αυτοκίνητο. Όχι σαν αγώνες δρόμου. Όχι ο ένας να τρέχει πρώτος να προλάβει ένα τέρμα, που ίσως να μην υπάρχει καν, κι άλλος να προσπαθεί να τον φτάσει με κομμένη την ανάσα, χάνοντας και καμιά δεκαπενταριά στροφές στην προσπάθεια.

«Ισότητα» θα την ονόμαζα. Και πρόσεξε! Στις θέσεις αυτοκινήτου πάντα κάποιος οδηγεί και κάποιος βρίσκεται στη δίπλα θέση, μα βρίσκονται στην ίδια ευθεία, βλέπουν κι οι δυο τον ίδιο δρόμο, βλέπουν τις ίδιες γραμμές και τα ίδια σήματα κινδύνου, βλέπουν τα ίδια φανάρια και τα ίδια STOP, βλέπουν τους ίδιους πεζούς, τα ίδια μπροστινά αμάξια και πάνω-κάτω ξέρουν κι οι δυο τη διαδρομή.

Κι επειδή ο δρόμος είναι μεγάλος, κάπου-κάπου αλλάζουν θέσεις. Κάποτε κουράζεται ο ένας κι έτσι παίρνει τα ινία ο άλλος, κάποτε ο ένας κοιμάται στο τιμόνι κι έτσι πρέπει να οδηγήσει ο άλλος.

Να βρεις τον άνθρωπο που θα του εμπιστευτείς το τιμόνι σου, να βρεις εκείνον που θα μπορέσεις να κοιμηθείς στο δίπλα κάθισμα γιατί ξέρεις πως θα σε βγάλει στον σωστό δρόμο, γιατί ξέρεις πως δε θα σας χάσει, γιατί ξέρεις πως το ‘χει. Να ψάξεις να βρεις εκείνον τον άνθρωπο που θα σε βάλει απευθείας να καθίσεις στη δίπλα θέση στο αυτοκίνητό του κι όχι αυτόν που θα προσπαθήσει να τρέξει πιο γρήγορα από ‘σένα ή που θα ακολουθεί τυφλά την πορεία σου, χωρίς να σκέφτεται τα δικά του «θέλω».

Κι αν κάποτε διαφωνήσετε για το ποια είναι η σωστή έξοδος στον αυτοκινητόδρομο, τότε απόλαυσέ το! Άνοιξε τα παράθυρα, βάλε τέρμα τη μουσική σας και φίλησέ τον μέχρι να χάσεις την ανάσα σου. Φτιάξε στιγμές όμορφες, μέσα απ’ τις διαφωνίες γιατί ό,τι και να γίνει θα φτάσετε εκεί μαζί, στο ίδιο αμάξι, με την ίδια ταχύτητα. Κι αν τρέχει στον δρόμο, να του το λες, κι αν πηγαίνει πολύ αργά για τα δικά σου γούστα, πάλι να του το λες. Να του μιλάς και να του εξηγείς, πώς αλλιώς θα καταλάβει; Να του λες πότε κουράστηκες και πότε θες να σταματήσετε για λίγο. Δε σκέφτονται όλοι σαν κι εσένα, ούτε είναι όλοι μες στο κεφάλι σου.

Οι σχέσεις δεν είναι φυλακές, μην τις καταντήσεις έτσι. Οι σχέσεις είναι βόλτες, άλλοτε γρήγορες που δεν προλαβαίνεις να καταλάβεις τι γίνεται σαν τρενάκι σε λούνα-παρκ, κι άλλοτε ήσυχες σαν περίπατος σε κάποια παραλία.

Στη διαδρομή κρατάς τον χάρτη και μου λες πώς να προσχωρήσω. Πώς να μας φτάσω στον προορισμό μας. Σε βλέπω και γελάω γιατί δεν ξέρεις να διαβάζεις χάρτες. Σου πέφτει ο καφές κατά λάθος και με βρίζεις που συνεχίζω να γελάω. Και τότε ξέρω πως ισότητα σε μια σχέση πάει να πει ένα αμάξι, δυο θέσεις στην ευθεία κι ένας δρόμος ατελείωτος -κι ίσως δυο καφέδες για τη διαδρομή!

Ναταλία Κωνσταντινίδου – pillowfights.gr

Πηγή Όχι ένας μπροστά κι ένας πίσω αλλά δύο δίπλα-δίπλα

Η ιστορία του αγαπημένου ηλεκτρονικού παιχνιδιού, τα μυστικά, τα ρεκόρ και τα φαντασματάκια του.

Σε μια εποχή που η λέξη «ουφάδικα» προκαλούσε νευρικό κλονισμό στους γονείς, ένας Ιάπωνας αποφάσισε πως έπρεπε να δώσει μια εναλλακτική στους νέους που ξημεροβραδιάζονταν μπροστά σε μια οθόνη και έπαιζαν παιχνίδια με εξωγήινους και φονικά όπλα.
Ήθελε κάτι διαφορετικό, κάτι χιουμοριστικό για να μπορέσει να τραβήξει τους πιτσιρικάδες από αυτά τα παιχνίδια. Αυτό που δεν υπολόγιζε ήταν πως με το δημιούργημά του, θα δημιουργούσε μια… μανία, από την οποία δεν θα γλίτωναν ούτε οι γονείς που μετά από λίγο καιρό έψαχναν τρόπο να μπαίνουν στα «ουφάδικα» χωρίς να γίνονται… ρεζίλι!
Και τα κατάφερε μια χαρά, δεδομένου πως σχεδόν 40 χρόνια μετά τη «γέννηση» του pac man εκατομμύρια νέοι (και όχι μόνο) σε ολόκληρο τον πλανήτη εξακολουθούν και παίζουν με πάθος το συγκεκριμένο βιντεοπαιχνίδι.
Η γέννηση μιας μανίας
Η ιδέα για το… κάτι διαφορετικό που αναφέρθηκε νωρίτερα ανήκει στον Ιάπωνα Τόρου Ιβατάνι ο οποίος από το 1977 σε ηλικία 22 ετών εργαζόταν στην Namco. Ο δαιμόνιος αυτός άνθρωπος αποφάσισε πως είχε έρθει η ώρα να αλλάξει η εικόνα των γιαπωνέζικων «ουφάδικων» που κατά κύριο λόγο συγκέντρωναν μόνο άνδρες. Ήθελε να δώσει κάτι που θα τραβούσε την προσοχή των γυναικών αλλά και των πιτσιρικάδων.
Και το έκανε! Στις 22 Μαΐου του 1980 κυκλοφόρησε το pac man. Η αρχική ονομασία του οποίου ήταν «Pakku-Man» (προερχόταν από το «πάκου-πάκου» που στην ιαπωνική αργκό σήμαινε κάτι παρόμοιο με το «μασουλάω»).
Αρχικά δεν είχε μεγάλη απήχηση. Όταν το ανακάλυψαν οι Αμερικάνοι, ωστόσο, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα έγινε παγκόσμια επιτυχία. Στις ΗΠΑ, μάλιστα, έφτασε με την αρχική ονομασία Puck-Man αλλά επειδή από την απόλυτη καταστροφή το χώριζε μόλις… ένα γράμμα, αμέσως σχεδόν άλλαξε σε pac man, για ευνόητους λόγους.
Σε ότι αφορά το πώς ο Ιβατάνι εμπνεύστηκε τους χαρακτήρες του παιχνιδιού, υπάρχουν διάφοροι μύθοι με πιο διαδεδομένο αυτόν περί πίτσας που της έλειπε το ένα κομμάτι. Ο ίδιος ο δημιουργός, ωστόσο, αν και φρόντιζε να τροφοδοτεί το μύθο όταν η φρενίτιδα για το παιχνίδι ήταν στο απόγειό της, σε μια συνέντευξη που είχε δώσει, παραδέχτηκε ότι αυτό ήταν αληθές μόνο «κατά το ήμισυ».
Αυτό που είναι αλήθεια, ωστόσο, (και μάλιστα πικρή για τον δημιουργό του) είναι πως παρά την παγκόσμια επιτυχία που γνώρισε το παιχνίδι ο Ιβατάνι δεν πλούτισε από αυτό διότι ήταν απλά ο… δημιουργός. Τα κέρδη τα καρπώθηκε η εταιρεία η οποία είναι ενδεικτικό πως μέσα στους πρώτους 18 μήνες από την κυκλοφορία του κατόρθωσε να πουλήσει 350.000 μηχανήματα!
Το «τέλειο παίξιμο»
Την απόλυτη επίδοση του παιχνιδιού σε παγκόσμιο επίπεδο την κατέχει ένας αμερικανός εστιάτορας.  Ο Μπίλι Μίτσελ είναι ένας θρυλικός παίκτης βιντεοπαιχνιδιών στις ΗΠΑ, με πολλά ακατάρριπτα ρεκόρ στο ενεργητικό του σε διάφορα παιχνίδια.
Ο άνθρωπος αυτός, λοιπόν, στις 3 Ιουλίου 1999 και σε ηλικία 34 ετών, σημείωσε 3.333.360 πόντους, αφού κατάφερε και πέρασε με επιτυχία και τις 225 πίστες του παιγνιδιού. Έπαιζε συνεχώς για έξι ώρες.
Αυτό που έχει αξία να σημειωθεί είναι πως θεωρητικά το pac man δεν έχει τέλος. Το ίδιο το παιχνίδι, ωστόσο, αδυνατεί να πάει στην πίστα 226 καθώς δεν μπορεί να φορτώσει τα φρούτα, «κρασάρει» και βγάζει μια μαύρη οθόνη στον παίκτη.
Πιθανότατα πρόκειται για κάποιο σφάλμα στον κώδικα του παιχνιδιού το οποίο ποτέ δεν διορθώθηκε (ή δεν γινόταν να διορθωθεί) και κάπως έτσι οι 3.333.360 πόντοι που κατάφερε και συγκέντρωσε ο Μίτσελ στις 255 πίστες παραμένει μέχρι και σήμερα το απόλυτο ρεκόρ του παιχνιδιού. Κοινώς ο αμερικανός εστιάτορας και θρύλος των βιντεοπαιχνιδιών «το τερμάτισε»!
Αποκαλύπτοντας τα μυστικά του pac man
Τον Δεκέμβριο του 2010 ένας προγραμματιστής, ο Chad Birch, φανατικός gamer και ο ίδιος,  έγραψε ένα άρθρο στο GameInternals το οποίο αποκάλυπτε τα μυστικά των… φαντασμάτων. Σύμφωνα με τον Birch τα φαντασματάκια ακολουθούν ένα συγκεκριμένο μοτίβο στις κινήσεις τους και έχουν και διαφορετικούς χαρακτήρες που βασίζονται σε κανόνες.
Έχουμε και λέμε: Αρχικά υπάρχει το κόκκινο φάντασμα (Shadow/Blinky) που στην ουσία είναι αυτό που σε ακολουθεί κατά… πόδας! Θα βρίσκεται πάντα από πίσω σου και στοχεύει να βρίσκεται στην ίδια γραμμή και τετράγωνο που κινείσαι και εσύ. Ανάλογα με το επίπεδο που έχεις φτάσει, έχει και 5% μεγαλύτερη ταχύτητα.
Μετά έχουμε το μπλε φάντασμα (Bashful/Fickle)  το οποίο είναι και το πιο… ύπουλο και πονηρό από όλα διότι είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς τις κινήσεις του, οι οποίες καθορίζονται τόσο από το που πηγαίνει ο pac-man, όσο και από την κατεύθυνση που έχει το κόκκινο φάντασμα. Με βάση αυτόν τον συνδυασμό κινήσεων, αν το κόκκινο φάντασμα βρίσκεται κοντά σου, το μπλε φάντασμα θα αρχίσει να κινείται προς τις κουκκίδες που βρίσκονται μπροστά σου.
Έπειτα υπάρχει το ροζ φάντασμα (Speedy/Ambusher) το οποίο είναι το ακριβώς αντίθετο από το μπλε. Είναι πιο εύκολο να προβλέψεις τις κινήσεις του γιατί στοχεύει πάντα στις 4 μπροστινές κουκίδες από τον pac-man.
Τέλος, υπάρχει το πορτοκαλί φάντασμα (Pokey/Ignorant) το οποίο αν και φαινομενικά κάνει άκυρες κινήσεις είναι εξίσου… πονηρό με το μπλε. Σύμφωνα, πάντα, με την αποκρυπτογράφηση που έκανε ο Chad Birch, εάν ο pac man βρίσκεται 8 κουκκίδες μπροστά του, θα αρχίσει να κινείται σε αυτή την περιοχή από την κάτω αριστερά πλευρά, ενώ εάν είναι πάνω από 8 κουκκίδες μακριά, θα πάει κατευθείαν πάνω του.
Πηγη: newsbeast.gr

Πηγή Πόσες πίστες έχει το pac man και το άδοξο φινάλε του

Η ζωή ενός λαϊκού παιδιού από τα Ταμπούρια

Υπήρξε μία από τις πιο αγαπημένες καλτ φυσιογνωμίες του κινηματογράφου, αλλά και της αρένας. Ήταν ο καλοκάγαθος γίγαντας που γέμιζε στάδια, που ενσάρκωνε σκληρούς αλλά αγαπιόταν από το κοινό και κυρίως, ήταν ο άνθρωπος που το όνομά του έγινε συνώνυμο της δύναμης.
Απόστολος Σουγκλάκος. Στην περίπτωσή του δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι από τις μορφές εκείνες που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό και δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις αν ο λόγος ήταν η παροιμιώδης δύναμή του που τον έκανε ανίκητο στην αρένα του κατς ή ο λόγος ήταν αυτή η αγνότητα της ψυχής του και η αλήθεια που έβγαζε.
Και χωρίς να υπάρξει ο μεγάλος πρωταγωνιστής του κινηματογράφου (είχε ξεκινήσει από νωρίς σε ρόλους κομπάρσου) ή ο λαμπερός σταρ, όταν έφυγε από τη ζωή αρκετά νωρίς, όλοι αυθόρμητα και με στεναχώρια έλεγαν: «Ρε φίλε, πέθανε ο Σουγκλάκος».
Το λαϊκό παιδί από τα Ταμπούρια
Το 1950 στα Ταμπούρια του Πειραιά γεννήθηκε ο Απόστολος Σουγκλάκος, το τελευταίο παιδί της οικογένειας, έχοντας τρεις μεγαλύτερες αδελφές. Το σχολείο δεν του άρεσε, δεν ήταν καλός μαθητής, οπότε η απόφασή του να το παρατήσει, μάλλον δεν προκάλεσε μεγάλη έκπληξη.
Όσοι τον γνώρισαν, μιλούσαν για ένα καλό παιδί, που από νωρίς έδειξε μία έφεση στον αθλητισμό. Και όπως τα περισσότερα αγόρια της εποχής εκείνης, δοκίμασε την τύχη του στο ποδόσφαιρο όταν ήταν 9 χρόνων. Πρώτα έπαιξε στον Άρη Πειραιώς και κατόπιν στον Εθνικό, στη θέση του τερματοφύλακα. Αλλά πολύ σύντομα, μέσα σε λίγους μήνες, ο μικρός Απόστολος κατάλαβε ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι το άθλημά του.
Και είπε να δοκιμαστεί σε άλλο σπορ και συγκεκριμένα στην πυγμαχία. Αλλά ούτε και αυτό το άθλημα τον συγκίνησε και το εγκατέλειψε αμέσως. Λίγο παρακάτω, όμως, τον περίμενε το αγώνισμα που θα του άλλαζε τη ζωή, θα τον έκανε γνωστό στα πέρατα του κόσμου και ο ίδιος θα ταξίδευε σε όλο τον κόσμο. «Έχω γεμίσει πέντε διαβατήρια» έλεγε με καμάρι ο Σουγκλάκος για τα ταξίδια του σε Ευρώπη, Αμερική, Αφρική.
Μια μέρα είδε τυχαία στη γειτονιά του κάποιους αγώνες πάλης και κάτι μέσα του σκίρτησε από ενθουσιασμό. Μαγεύτηκε με το άθλημα και τους «γίγαντες» που μάχονταν μπροστά του, μεγάλα ονόματα τότε της πάλης. Όπως ο ίδιος είχε εξομολογηθεί χρόνια μετά, στο πρόσωπο του Καρυστινού και των άλλων παλαιστών, είδε το πρόσωπο του Σουγκλάκου.
Κατάλαβε ότι η πάλη ήταν το άθλημα του και ότι ο ίδιος γούσταρε να γίνει παλαιστής. Τα υπόλοιπα ήταν τυπική διαδικασία. Γράφτηκε στον Ολυμπιακό, στην Ελληνορωμαϊκή ενώ μετά μία μεγάλη δόξα της εποχής, ο Καρπόζηλος τον μύησε στον χώρο του κατς. Εκεί, ανάμεσα στις φίρμες της εποχής, ο πιτσιρικάς Απόστολος Σουγκλάκος έμαθε τα μυστικά της πάλης, που όπως ο ίδιος είχε πάλι εξομολογηθεί «την έπαιρνα αμέσως».
«Ποιος θα δείρει το Σουγκλάκο;»
Και όπως έδειξε η ιστορία, είχε δίκιο. Τα νικηφόρα αποτελέσματα διαδέχονταν το ένα το άλλο και η φήμη του ανίκητου παλαιστή πέρασε τα σύνορα της Ελλάδας. Ο Σουγκλάκος ξεκίνησε τα ταξίδια στο εξωτερικό, όπου έδινε αμέτρητους αγώνες. Ο Έλληνας «γίγαντας» λύγιζε στο στίβο της αρένας τους αντιπάλους του και κάπου εκεί βγήκε και η περίφημη ατάκα «Ποιος θα δείρει τον Σουγκλάκο;».
Και η αλήθεια είναι ότι δεν τα είχε καταφέρει ούτε ο τρανός Τρομάρας, ούτε ένας Τούρκος αντίπαλος του. Με τη σεμνότητα που τον διέκρινε, αλλά και με αυτό το μοναδικό τρόπο που μιλούσε με τη βραχνή του φωνή, ο Σουγκλάκος παραδεχόταν ότι είχε φάει πολύ ξύλο στα χρόνια που πάλευε.
Μάλιστα, είχε διηγηθεί και μία απίστευτη ιστορία με αντίπαλο το Νιγηριανό Μάικ Πάουερ, όπου του έβαλαν το πιστόλι στο κρόταφο για να χάσει. Όπως είχε εξομολογηθεί, κατά τη διάρκεια του αγώνα κι ενώ χτυπούσε τον αντίπαλο του, του έβαλαν το όπλο στον κρόταφο. Οπότε, αναγκάστηκε κι έχασε.
Ο Απόστολος Σουγκλάκος στο μεγάλο πανί
Και αν διέπρεψε στην πάλη και τα όνομά του έγινε συνώνυμο με τη δύναμη, ο Απόστολος Σουγκλάκος κατάφερε και μέσα από τον κινηματογράφο να περάσει στη συνείδηση του κοινού ως ο πιο καλός «σκληρός». Άλλωστε, υποκριτική δεν είχε σπουδάσει, όμως, σε κάθε ρόλο του (ακόμη και στον πιο σύντομο σε διάρκεια) κατέθετε την απλότητα και την καλοσύνη του χαρακτήρα του.
Η γειτονιά του, τα Ταμπούρια έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη ζωή του. Όχι μόνο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του, όπως συμβαίνει άλλωστε με τις γειτονιές που μεγαλώνουμε και τις εικόνες που εκλαμβάνουμε, αλλά και γιατί εκεί ανακάλυψε τυχαία δύο μεγάλες αγάπες της ζωής του, την πάλη και τον κινηματογράφο.
Ο Σουγκλάκος, λοιπόν, βρέθηκε τυχαία στα γυρίσματα μιας ιταλικής ταινίας και λόγω του ιδιαίτερου παρουσιαστικού του, τράβηξε την προσοχή του σκηνοθέτη, ο οποίος του ζήτησε να κάνει τον κομπάρσο σε μια σκηνή βομβαρδισμού. Αυτή η σύντομη επαφή τού ήταν αρκετή για να αποφασίσει να ασχοληθεί σοβαρά με τον κινηματογράφο.
Γράφτηκε σε ένα σωματείο κομπάρσων και ως κομπάρσος είχε την ευκαιρία να βρεθεί στο πλευρό – έστω και με σύντομο πέρασμα – μεγάλων πρωταγωνιστών του ελληνικού κινηματογράφου, όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Βασίλης Αυλωνίτης κ.α.
Τη δεκαετία του ’80 έφτασε να πρωταγωνιστεί σε βιντεοταινίες ή να έχει μικρότερους ρόλους. Και στους περισσότερους ενσάρκωνε τον σκληρό. Όμως, είναι από αυτές τις περιπτώσεις που η καθαρότητα του βλέμματος υπερνικούσε τον κινηματογραφικό χαρακτήρα. Άλλωστε, εκτός πανιού ο Σουγκλάκος ήταν τόσο αγαπητός από το κοινό, που οι ρόλοι (μικροί ή μεγάλοι) δε μπορούσαν να το επηρεάσουν.
Ο Απόστολος Σουγκλάκος ήταν άνθρωπος που του άρεσε να δοκιμάζει. Έτσι, γρήγορα πέρασε και στην τηλεόραση όπου τον είδαμε στο πλευρό του Ανδρέα Μικρούτσικου στο «Χαμογελάτε είναι μεταδοτικό» και αργότερα στην εκπομπή της Αννίτας Πάνια.
Τι και αν οι εμφανίσεις του δεν ήταν αυτό που λέμε «ποιοτικού επιπέδου»; Ο Απόστολος Σουγκλάκος ήταν μία ιδιαίτερη περίπτωση ή μάλλον ήταν μία κατηγορία μόνος του. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες ήταν η πιο αγαπημένη καλτ φιγούρα του ελληνικού θεάματος.
«Η μόνη φορά που στεναχώρησε τον κόσμο ήταν τώρα με τον θάνατό του»
Ο Απόστολος Σουγκλάκος συνεργάστηκε και με τον σκηνοθέτη Νίκο Τριανταφυλλίδη σε δύο ταινίες αλλά και στο συναυλιακό χώρο Gagarin, όπου υπήρξε ο βασικός εμψυχωτής του Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου.
Κι αν ποτέ δε βρέθηκε αυτός που «θα δείρει τον Σουγκλάκο», όμως, βρέθηκε αυτός που τελικά τον νίκησε και μάλιστα νωρίς, ο θάνατος. Ήταν τον Αύγουστο του 2006 όταν ο Απόστολος Σουγκλάκος υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο στη Ρόδο, όπου βρισκόταν για επαγγελματικούς λόγους. Για δύο εβδομάδες νοσηλευόταν σε κώμα στο νοσοκομείο. Έφυγε από τη ζωή στις 5 Σεπτεμβρίου του 2006, σε ηλικία 56 ετών.
Και όπως πολύ εύστοχα είχε πει τότε ο Νίκος Τριανταφυλλίδης: «Η μοναδική φορά που στενοχώρησε άνθρωπο, είναι τώρα με τον θάνατό του».

Πηγή Ο άκακος «γίγαντας» που δεν τον έδειρε κανείς, αλλά τον νίκησε ο θάνατος νωρίς

«Δεν έχω μετανιώσει για τις γυμνές φωτογραφήσεις», ξεκαθάρισε η ηθοποιός
Για την καριέρα της αλλά και για όσους την εκμεταλλεύτηκαν λόγω της ομορφιάς της μίλησε η Βάνα Μπάρμπα. Το άλλοτε απόλυτο sex symbol μίλησε στο Down Town Κύπρου και τόνισε επίσης πως ποτέ δεν μετάνιωσε για τις γυμνές φωτογραφήσεις.

– Υπήρξαν άνθρωποι που σε αντιμετώπισαν έτσι στο παρελθόν, ίσως λόγω της ομορφιάς σου;
Εμένα με εκμεταλλεύτηκαν πολύ λόγω της ομορφιάς μου, ειδικά παλαιότερα. Όπως κι εγώ τους εκμεταλλεύτηκα. Σκέψου ότι όλοι είμαστε προϊόντα στα ράφια ενός σουπερμάρκετ, που λέγεται «showbiz». Σε αυτό το κομμάτι δεν είχα εμπειρία, ήμουν μικρή. Αλλά πήρα δόξα, χρήματα, αγάπη από τον κόσμο και κάποιοι έβγαλαν πολλά λεφτά πάνω στο όνομά μου. Όλα έγιναν.

– Πιστεύεις ότι αδικήθηκες από τον χώρο σου; Δεν σου δόθηκαν ρόλοι που μπορούσες να παίξεις, αλλά κάποιοι ήταν προκατειλημμένοι απέναντί σου;
Ναι, δεν πιστεύω ότι πήρα αυτό που μου άξιζε. Μπορεί η ταινία που σου προανέφερα να πήρε Όσκαρ, αλλά δεν πήρα όσα μου άξιζαν. Ο θεός με βοήθησε να δυναμώσω. Λόγω της ομορφιάς μου, δεν με πλησίαζαν για να μου δώσουν ρόλους μεγάλους στο θέατρο. Ένιωθα πληγωμένη και αδικημένη. Ήμουν πάντα η σέξι γκόμενα, που είναι «κάπως». Ποτέ δεν πήρα σημαντικούς ρόλους. Η Ελλάδα έχει αυτό το ρητό: «Αν σου βγει το όνομα, θα πεθάνεις με αυτό…». Τελείωσε!

– Κέρδισες, όμως, πολλά, ακόμα και με αυτή την ταμπέλα. Το αρνείσαι;
Αδικήθηκα πολύ, δεν το συζητώ. Αλλά δεν σου κρύβω ότι βολεύτηκα κι εγώ με αυτό. Αλλά και τώρα, κάνω τον αγώνα μου.

– Μετάνιωσες για τις γυμνές φωτογραφήσεις που έκανες;
Όχι, ποτέ, ήταν μέρος της δουλειάς μου και κομμάτι της ζωής μου. Δεν το μετανιώνω. Ήταν άρτιες φωτογραφήσεις, υπέροχα εξώφυλλα, γεμάτα ομορφιά. Έχω κάνει ένα από τα καλύτερα «Playboy», μετά τη μοναδική Ζωή Λάσκαρη.

Πηγή Βάνα Μπάρμπα: Με εκμεταλλεύτηκαν πολύ λόγω της ομορφιάς μου

Το Τατουάζ θα ολοκληρωθεί τελικά τον ερχόμενο Ιούνιου, καθώς οι δημιουργοί της σειράς αποφάσισαν να μη συνεχιστεί για τρίτη σεζόν.

Ο Ανδρέας Γεωργίου ετοιμάζει ήδη την επόμενη τηλεοπτική του δουλειά και όπως αποκάλυψε το πρωί της Παρασκευής στη Φωλιά των Κου Κου ο Γιάννης Πουλόπουλος, ένας από τους πρωταγωνιστές του Τατουάζ πρόκειται να συμμετέχει σε αυτή.

Ο λόγος για τον Στέφανο Μιχαήλ, ο οποίος έκανε την αποκάλυψη σε συνέντευξη που έδωσε στον δημοσιογράφο για το Page 2 της Νέας Σελίδας.

Παράλληλα όπως αποκάλυψε ο Γιάννης Πουλόπουλος, ο Στέφανος Μιχαήλ δεν θα είναι ο μόνος ηθοποιός του Τατουάζ που θα συμμετέχει στην επόμενη σειρά του Ανδρέα Γεωργίου. Τα υπόλοιπα ονόματα ωστόσο δεν έγιναν ακόμη γνωστά.

Πηγή Ανδρέας Γεωργίου: Αυτός είναι Ο Πρωταγωνιστής του «Τατουάζ» που θα πρωταγωνιστήσει στη νέα του σειρά

Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις έντονα ότι θέλεις κάτι γλυκό και πολύ νόστιμο ή περιμένετε επισκέψεις αλλά δεν έχετε την όρεξη ή το χρόνο να φτιάξετε κάτι χρονοβόρο. Αυτή η υπέροχη, πανεύκολη και γρήγορη στη κατασκευή της κρεμώδης σοκολατένια πουτίγκα, είναι μια εξαιρετική λύση. Σας δίνουμε τη συνταγή της (από εδώ) για να απολαύσετε αυτή τη μεταξένια πουτίγκα ως το τέλειο, ακαταμάχητο επιδόρπιο…Δοκιμάστε τη!

Δείτε πιο κάτω σε βίντεο την εκτέλεση της συνταγής βήμα βήμα

Υλικά συνταγής

2 φλ. τσαγιού (500 ml) γάλα πλήρες λιπαρών
3 κ.σ. (40 ml) κρέμα γάλακτος πλήρης 35-36% λιπαρά
50 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα, ψιλο-θρυμματισμένη στο multi ή με μαχαίρι
1 κ.σ. ρυζάλευρο
2 κ.σ. κακάο σε σκόνη

2 κ.σ. κορν φλάουρ
1/4 κ.γ. αλάτι
1/2 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας
1/2 φλ. τσαγιού (100 γρ.) ζάχαρη

Εκτέλεση συνταγής

Σε μια κατσαρολίτσα βάζετε τη ζάχαρη, το κακάο, το ρυζάλευρο, το κορν φλάουρ και το αλάτι και τα ανακατεύετε καλά με σύρμα. Προσθέτετε σταδιακά, λίγο τη φορά, το γάλα ανακατεύοντας με το σύρμα μέχρι να ενσωματωθεί πλήρως.

Τοποθετείτε τη κατσαρολίτσα σε μέτρια φωτιά και ανακατεύετε διαρκώς το μείγμα μέχρι να πήξει ελαφρώς. Ρίχνετε τη ψιλο-θρυμματισμένη σοκολάτα και τη κρέμα γάλακτος και συνεχίζετε το ανακάτεμα μέχρι να λιώσει η σοκολάτα.

Αποσύρετε τη κατσαρόλα από τη φωτιά, ρίχνετε το εκχύλισμα βανίλιας και ανακατεύετε να ενσωματωθεί.

Μοιράζετε το μείγμα σε 3-4 (ανάλογα με το μέγεθός τους) ποτήρια ή μπολάκια, το αφήνετε να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου και στη συνέχεια τα βάζετε στο ψυγείο μέχρι να τα σερβίρετε.

Δείτε το video με την εκτέλεση της συνταγής βήμα βήμα

Πηγή Πανεύκολη κρεμώδης πουτίγκα σοκολάτας

Ο Γιάννης Λάτσιος όπως σας ενημερώσαμε βρίσκεται ταξίδι στην Πράγα με τον γιο του, Άγγελο.

Ο ισχυρός άνδρας των media περνάει χαλαρές στιγμές με τον μοναχογιό του και πόσταρε
φωτογραφίες με τον Άγγελο που όσο μεγαλώνει μοιάζει τόσο σε εκείνον όσο και στην Ελένη Μενεγάκη.

Πηγή Ο Γιάννης Λάτσιος φωτογραφίζει τον γιο του στην Πράγα

Μία από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές της ζωής του, πέρασε σήμερα ο γιος του Στέλιου Κρητικού, Μιχάλης.

Ο 18χρονος κούκλος γιος του γνωστού ηθοποιού, έχει μπει στο στρατό και πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η ορκωμοσία του.

Ο περήφανος πατέρας βρισκόταν στο πλάι του μαζί με όλη την οικογένεια και τον καμάρωσαν βγάζοντας πολλές αναμνηστικές φωτογραφίες.

Την αποκάλυψη της ορκωμοσίας έκανε ο ίδιος ο Στέλιος Κρητικός μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, δημοσιεύοντας μία φωτογραφία από αυτήν την σημαντική στιγμή.

Δείτε την παρακάτω δημοσίευση.

Πηγή Στέλιος Κρητικός: Ορκίστηκε στο στρατό ο γιος του Μιχάλης!