23 January, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 58)

Έχεις μπει στο χορό, με κάποιους να χτυπάνε παλαμάκια -ίσως τα μόνα παλαμάκια που εσύ μπορεί και να μην άκουσες ποτέ.

Τα προσωπικά σου δεδομένα, δεν είναι προσωπικά, λέει. Το λέει το κράτος. Θα πρέπει να τα μοιράζεσαι μαζί του. Ό,τι πληροφορίες σε αφορούν, θα είναι πλέον κοινές με το κράτος και
με τις τράπεζες.

Με το που γεννηθήκατε, πριν κάνετε τα πρώτα σας βήματα, σας είχαν ήδη στρώσει το χαλί στο μονοπάτι παρακολούθησης των δεδομένων σας.
Σας δόθηκε ένα όνομα, καταγράφηκαν το ύψος και το βάρος σας και, πιθανότατα, σας τράβηξαν και κάποιες φωτογραφίες. Λίγα χρόνια αργότερα γραφτήκατε στον παιδικό σταθμό. Όταν έγινε η απογραφή, σας κατέγραψαν για ακόμα μία φορά.

Σήμερα, έχετε κάποιον αριθμό Κοινωνικής Ασφάλισης (όταν παίρνεις για ραντεβού με γιατρό, δεν σε ρωτάνε καν το όνομά σου, το ΑΜΚΑ σου χρειάζονται· ένας αριθμός είσαι), κάποιον αριθμό ταυτότητας, ίσως τίποτε τραπεζικούς λογαριασμούς και πιστωτικές κάρτες ή και την «έξυπνη» κάρτα αλλά και την κάρτα πολίτη εν αναμονή.

Το πως μας επιβάλλεται μια κανονικότητα που η ζωή μας εξαρτάται από τις τράπεζες, αυτό δεν το αναφέρει όμως κανείς από αυτούς. Το πως εδώ και αρκετό καιρό πριν, έχει αποφασιστεί ότι οι πολίτες δεν θα μπορούν να πραγματοποιούν αγορές πάνω από κάποιο όριο, χωρίς να έχουν τραπεζική, πιστωτική κάρτα, μάλλον έχει περάσει στο ντούκου. Το πως καλούν όλον τον πληθυσμό να δεσμευτεί με κάποια τράπεζα και να πληρώνει όλα τα έξτρα με τόκους, επιτόκια, τραπεζικά έξοδα, ακούγεται ως φυσιολογικό. Το πως πρακτικά είναι αδύνατο όλοι οι άνθρωποι να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε πιστωτικές κάρτες,εντέχνως περνάει επίσης στο ντούκου. Και όμως, και αυτό έγινε με την επίφαση της πάταξης της φοροδιαφυγής. Παρόλο που η επίφαση της πάταξης της φοροδιαφυγής μέσω της παρακολούθησης – μην ξεχνάμε πως έφτασαν σε σημείο να περάσουν νόμο ως και για έλεγχο από εισαγγελείς στον προσωπικό σου υπολογιστή – καταρρίπτεται στο λεπτό αν σκεφτεί κανείς ότι τα μεγάλα «ψάρια» πάντα θα διαφεύγουν.

Ο Big Brother των φορολογούμενων είναι εδώ

Με την ίδια πρόφαση, αυτήν την πάταξης της φοροδιαφυγής, στα επόμενα 24ωρα, ενεργοποιείται πλήρως (γιατί πιλοτικά είχε τεθεί σε εφαρμογή από τον περασμένο Νοέμβρη) και ο Big Brother των φορολογούμενων. Ο λόγος για το… «καταθεσιολόγιο». Το υπουργείο Οικονομικών ενεργοποιεί τον ηλεκτρονικό ανιχνευτή φοροφυγάδων ο οποίος, μέσω ανάλυσης και διασταύρωσης στοιχείων, θα αποκαλύπτει μέσα σε 48 ώρες φορολογούμενους με αποκλίσεις τραπεζικών καταθέσεων και δηλωθέντων εισοδημάτων, δηλαδή με αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας. Πρόκειται για το ηλεκτρονικό σύστημα που θα δίνει την δυνατότητα στις ελεγκτικές αρχές, συμπεριλαμβανομένων των ελεγκτών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, των εφοριών, των τελωνείων και του ΣΔΟΕ, να πραγματοποιούν σε χρόνο ντε-τε διασταυρώσεις στοιχείων αλλά και να έχουν μια πρώτη εικόνα αν το πρόσωπο που έχουν βάλει στο φοροελεγκτικό στόχαστρο είναι ύποπτο για φοροδιαφυγή.

Το σύστημα της ανίχνευσης θα βασίζεται σε δύο δεδομένα: Στην διασύνδεση του συστήματος Taxis με τις βάσεις δεδομένων των τραπεζών, όπως και στα στοιχεία που υπάρχουν καταγεγραμμένα σε οποιαδήποτε βάση δεδομένων δημοσίων υπηρεσιών.

Με απλά λόγια, ο εκάστοτε ελεγκτής αναγράφοντας το ΑΦΜ του ελεγχόμενου προσώπου θα διαπιστώνει άμεσα, μέσω σύνθετων ηλεκτρονικών διασταυρώσεων που θα πραγματοποιούνται μεταξύ δηλωθέντων εισοδημάτων και καταθέσεων στις τράπεζες, αν υπάρχει κάλυψη του πόθεν έσχες. Αν δηλαδή τα εισοδήματα που τα τελευταία χρόνια δηλώνει ο φορολογούμενος είναι αρκετά για να δικαιολογήσουν το αντίστοιχο ποσό καταθέσεων που βρίσκονται στις τράπεζες.

Με το νέο αυτό σύστημα οι ελεγκτικές αρχές διενεργούν και αναδρομικούς ελέγχους (σε πρώτη φάση θα ξεκινήσουν με την περίοδο 2000- 2012) και εντός ολίγων ωρών, το σύστημα, επεξεργάζεται όλα τα στοιχεία αναφορικά με τις πρωτογενείς καταθέσεις του φορολογουμένου, οι οποίες δίνουν και το ασφαλές στοιχείο για το αν υπάρχει απόκρυψη εισοδήματος, αλλά και στοιχεία για κάθε κίνηση χρηματοπιστωτικών προϊόντων σε ομόλογα, μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια. Εν συνεχεία, τα στοιχεία αυτά διασταυρώνονται με τα δηλωθέντα εισοδήματα και αν προκύπτει διαφορά οι φορολογούμενοι θα καλούνται σε αυτήν την περίπτωση να δικαιολογήσουν τα ποσά, αν δηλαδή προέρχονται από εισόδημα που έχει ήδη φορολογηθεί ή απαλλαγεί νόμιμα από την φορολογία.

Ήδη στο στόχαστρο του υπουργείου Οικονομικών βρίσκονται 1.270.000 ΑΦΜ που αντιστοιχούν σε αντίστοιχο αριθμό πολιτών και επιχειρήσεων. Για τους συγκεκριμένους πολίτες υπάρχουν στοιχεία ότι κάτι δεν πάει καλά με τα ποσά των καταθέσεων που τηρούν στις τράπεζες σε σχέση με τα εισοδήματά τους.

Το νέο σύστημα θα ξεσκαρτάρει, από τις κινήσεις των λογαριασμών, τις περιπτώσεις εκείνες όπου υπάρχουν σαφείς ενδείξεις απόκρυψης εισοδημάτων. Θα αφαιρεί ποσά τα οποία αφορούν επανακαταθέσεις (καθώς η κάθε επανακατάθεση κρίνεται παράνομη αν ο φορολογούμενος δεν προσκομίσει δικαιολογητικά που να δείχνουν ότι τα χρήματα βρίσκονταν παλαιότερα σε τραπεζικό λογαριασμό), ενώ θα αγνοεί τα μικροποσά.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτά τα στοιχεία που θα διασταυρώνει ακαριαία η παραπάνω εφαρμογή. Θα συνδέεται και με άλλες βάσεις δεδομένων όπως είναι αυτή του Ε9 όπου θα εμφανίζονται και θα συγκρίνονται και τα ακίνητα περιουσιακά στοιχεία του φορολογούμενου με τα εισοδήματά του.

Καλώς το e-περιουσιολόγιο βρε

Μέσα σ’ όλα, με το «e-καταθεσιολόγιο» να τίθεται σε εφαρμογή, έρχεται και το «e-περιουσιολόγιο». Σε εφαρμογή μπαίνει και η υλοποίηση του ηλεκτρονικού περιουσιολογίου για όλους τους Έλληνες. Ένα ελεγκτικό πολυεργαλείο, ένα ακόμα «πόθεν έσχες» στο οποίο θα δηλώνονται όλα τα περιουσιακά στοιχεία των φορολογούμενων.

Με απόφαση του ειδικού γραμματέα Διαχείρισης Τομεακών επιχειρησιακών προγραμμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, το έργο «υλοποίηση πλήρους ηλεκτρονικού περιουσιολογίου – e-Periousiologio» εντάχθηκε στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και ξεκινά η δημιουργία του. Το συνολικό κόστος ανέρχεται σε 482.668 ευρώ και συγχρηματοδοτείται από τα ευρωπαϊκά κονδύλια.

Η διαδικασία προβλέπει την δημιουργία μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας στην οποία θα καταγράφονται τα πάντα. Όλες οι πληροφορίες που θα περιλαμβάνουν πλήρη ανάλυση των τραπεζικών λογαριασμών, με αναφορά σε ποσό και πηγή προέλευσης, καθώς και όλων των συνδικαιούχων. Θα πρέπει ακόμα να δηλώνεται η αξία αποτίμησης όλων των κινητών αξιών. Αρκετά από τα παραπάνω στοιχεία θα αποσταλούν εκ των προτέρων στο υπουργείο Οικονομικών από τα πιστωτικά ιδρύματα, από τα ιδιωτικά σχολεία, από τις ασφαλιστικές εταιρείες και πάει λέγοντας.

Όλες οι διασταυρώσεις των στοιχείων θα είναι άμεσες, και οι έλεγχοι θα γίνονται σε χρόνο μηδέν.

Τον Μάιο, οι φορολογούμενοι με τους κωδικούς που διαθέτουν για το ηλεκτρονικό σύστημα taxisnet θα εισέρχονται στην νέα εφαρμογή και θα επιβεβαιώνουν τα στοιχεία που θα περιλαμβάνονται στο e-Periousiologio. Αν κάπου διαφωνούν, θα πρέπει να τα διορθώνουν ηλεκτρονικά, ενώ όπου αυτό δεν είναι εφικτό, θα πρέπει να μεταβαίνουν στις εφορίες με τα απαραίτητα παραστατικά.

Σε πρώτη φάση το περιουσιολόγιο θα περιλαμβάνει τις τραπεζικές καταθέσεις, τα ακίνητα και τις δαπάνες πολυτελείας που γίνονται για αγορές αυτοκινήτων ή δίδακτρα σε ιδιωτικά σχολεία, και σε δεύτερη φάση θα ενταχθούν έργα τέχνης και κοσμήματα, ακόμη και… ίππους που διαθέτει κάποιος.

Το «e-Periousiologio» θα επικοινωνεί με όλα τα πληροφοριακά συστήματα δημοσίου και την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ).

Το σύστημα θα υποστηρίζει την υποδοχή και ενσωμάτωση δεδομένων περιουσίας από άλλα συστήματα της ΑΑΔΕ ή και άλλων φορέων, ακόμα και στην περίπτωση κατά την οποία αυτά δεν τηρούνται μηχανογραφικά.

Κάθε αλλαγή περιουσιακής κατάστασης των φορολογουμένων, θα πρέπει να αποδεικνύεται από νόμιμα παραστατικά και να δικαιολογείται από τα εισοδήματά τους, όπως αυτά αποτυπώνονται στις ετήσιες δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος.

Εφόσον αυτά είναι ασφαλισμένα, τα στοιχεία θα αποσταλούν από τις εταιρείες και τους οίκους στους οποίους έχει γίνει η ασφάλιση ή η εκτίμηση. Με τον τρόπο αυτό, το Υπουργείο Οικονομικών θα έχει πλήρη εικόνα της περιουσιακής κατάστασης κάθε φορολογουμένου. Για τα περιουσιακά στοιχεία που δεν θα δηλωθούν μετά το τέλος της διαδικασίας, το υπουργείο Οικονομικών πέραν της φορολόγησής τους θα επιβάλλει πρόστιμα και προσαυξήσεις με τα πρόστιμα να φθάνουν έως και το 100% του ποσού που δεν δηλώθηκε στην εφορία, ενώ θα γίνονται και οι σχετικές διώξεις.

Οι φορολογούμενοι θα δηλωθούν και όλα τα μετρητά, ακόμα και το 1 ευρώ.

Μέσα σε αυτά που θα κάνει το e-Περιουσιολόγιο, είναι και αυτά τα 2 τα οποία χρήζουν προσοχής:

– Θα γίνεται αναλυτική ή και συγκεντρωτική επεξεργασία των δεδομένων του συστήματος για την παραγωγή στατιστικών, αναφορών και ενημερωτικών εκθέσεων.

– Θα υπάρχει δυνατότητα συσχέτισης περιουσιακών στοιχείων μεταξύ φυσικών και νομικών προσώπων ή νομικών οντοτήτων και ταυτόχρονη παρακολούθηση αυτών, ανεξάρτητα από την πηγή προέλευσης των δεδομένων.

Νεογέννητο; ΑΦΜ κι εσύ [ΣΟΒΑΡΑ]

Ταυτόχρονα τα παιδιά που θα γεννιούνται, με την εγγραφή τους στο ληξιαρχείο, θα λαμβάνουν και Αριθμό Φορολογικού Μητρώου.

Παρακολούθηση δηλαδή και κατάργηση κάθε ιδιωτικότητας, κυριολεκτικά από την ώρα που γεννιέσαι.

H «ηλετρονικοποίηση», θεωρητικά, απλουστεύει τις διαδικασίες ανάμεσα σε πολίτες και κράτος. Τουλάχιστον ως προς εκείνες που έχουν να κάνουν με τα του πολίτη προς το κράτος. Από την άλλη, η έννοια «κράτος» έχει πλέον διαφορετική εφαρμογή, καθώς χωρίς τράπεζες και ολιγοπωλιακό μονοπώλιο σε βασικούς τομείς και υπηρεσίες, είναι πρακτικά αδύνατο να μιλάμε για κράτος. Του δυτικού κόσμου (sic) έστω.
Ακόμα και αν βάλεις στην άκρη το ότι γίνονται, το θέμα υπάρχει στο πώς και γιατί χρησιμοποιούνται αυτά τα ηλεκτρονικά προσωπικά δεδομένα, τα οποία τελικά απαρτίζουν την ζωή του καθενός ανθρώπου; Τι δυνατότητες εμπλουτισμού, ανάκτησης και επεξεργασίας έχουν; Με κάθε είδους data (βιομετρικό, ψηφιακό);
Τελικά, μήπως το πρόβλημα είναι ακριβώς εκεί; Σε ό,τι νοείται σαν «κράτος»;


Ο Big Brother των φορολογούμενων στην Εποχή της Ψηφιοποίησης

Όποιο ψήφισμα κι αν ανοίξεις, θα δεις από κάτω τον διεθνή οργανισμό, τύπου Μ.Κ.Ο., με την επωνυμία «AVAAZ». Εκστρατείες συλλογής υπογραφών για το περιβάλλον, τον γορίλα, το κλίμα, τον καρκίνο, αλλά και για το το Νομπέλ στην Ελλάδα, για το “Μένουμε Ευρώπη”, για τους πλειστηριασμούς σπιτιών, για να φύγει ο Λάκης από τον ALPHA,
για την κατάργηση των Τμημάτων Ένταξης των ΑΜΕΑ, κι ένα σωρό άλλα «ευαίσθητα» θέματα «κοινωνικής συνείδησης», που στοχεύουν στην συναισθηματική ενεργοποίηση του αποδέκτη και το αίσθημα του δικαίου.
Το νέο φρούτο του “κλικ-ακτιβισμού” αποτελεί την τελευταία λέξη της μόδας σχετικά με την ενεργοποίηση αποκλειστικά κατευθυνόμενων και με ύποπτους στόχους παγκόσμιων «δικτύων αλληλεγγύης», δικτύων, δηλαδή, που κάτω από ταμπέλες ευαίσθητων κοινωνικών θεμάτων επιχειρούν να χειραγωγήσουν και να εγκλωβίσουν την κοινή γνώμη ενώ ταυτόχρονα, με τον έντεχνο τρόπο της συνυπογραφής σε ένα αίτημα, εκτονώνουν την ενεργητική δράση σε μια ανώδυνη διαμαρτυρία και αποτρέπουν κοινωνικές ομάδες από την ανάληψη πρωτοβουλιών και ενεργών δράσεων απέναντι σε ένα σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό θέμα. Ένα από τα πιο δραστήρια και διάσημα τέτοια παγκόσμια δίκτυα της νεο-προπαγάνδας είναι και το AVAAZ.
Μια πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο για την εν λόγω οργάνωση, μας βγάζει πολλά “λαβράκια”. Κατ’ αρχήν έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να δούμε από ποιους έχει ιδρυθεί αυτή η οργάνωση και ασφαλώς από ποιους χρηματοδοτείται. Σύμφωνα με την Wikipedia, “To Avaaz.org συν-ιδρύθηκε από το Res Publica μιας διεθνή ομάδα αστικής πίεσης, και το Moveon.org, μια online κοινότητα που έχει πρωτοπορήσει στη διαδικτυακή πίεση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ιδρυτική ομάδα αποτελείται επίσης και από επιχειρηματίες από έξι χώρες που είναι κορυφαίοι παγκοσμίως στην κοινωνική επιχειρηματικότητα και σε αυτούς περιλαμβάνονται ο ιδρυτικός πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής Ricken Patel, και οι Tom Perriello, Tom Pravda, Eli Pariser, Andrea Woodhouse, Jeremy Heimans, και David Madden.” Στην ουσία πρόκειται για την αφρόκρεμμα του αμερικανικού κατεστημένου, ενώ ύποπτο είναι και το παρασκήνιο των χρηματοδοτήσεων στις οποίες εμπλέκεται το ίδρυμα Ροκφέλερ και ο πολύς Τζωρτζ Σώρρος. Περισσότερες και αναλυτικές πληροφορίες για το background των ιδρυτικών στελεχών, τους ιδρυτικούς οργανισμούς και τις χρηματοδοτήσεις στο άρθρο: fadomduck2.blogspot.gr

Η AVAAZ, εκτός των άλλων, έχει στο ενεργητικό της καμπάνιες υπέρ της εισβολής στη Λιβύη «που χρησιμοποιήθηκε ως ασπίδα για τη συγκεκαλυμμένη εισβολή των ΗΠΑ και τη δολοφονία και τη διαπόμπευση του αρχηγού του κράτους[1]» καθώς και για την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία: «Στη Συρία, για παράδειγμα, μεταξύ του 2012 και τα τέλη του 2013, ακριβώς τη στιγμή που οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ προσπαθούνν να εκβιάσουν την κοινή γνώμη για έναν πόλεμο με τον Ασάντ, καθώς ήρθε σε επίπεδο βάσης, εμφανίστηκαν ξαφνικά στο Avaaz αλλεπάληλα ψηφίσματα ζητώντας από τη Δύση να στείλει “3.000 διεθνείς παρατηρητές” και να επιβάλει ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από ολόκληρη τη χώρα[2]».

Έχει συμμετέχει στη ρωσο-φοβική προπαγάνδα με το διάσημο ψήφισμα “Pussy Riot”[3], ενώ αποτελεί και έναν από τους χρηματοδότες με ύποπτα κίνητρα (σύμφωνα με επίσημες καταγγελίες) της ΜΚΟ «MOAS», η οποία δραστηριοποιείται στο Αιγαίο για «έρευνα και διάσωση» προσφύγων, και εμφανίζεται να διαθέτει πανάκριβο και υπερσύγχρονο εξοπλισμό και υπερσύγχρονα «drones»[4]. Παράλληλα, την ίδια στιγμή που διεξάγει υπέρ της ΝΔ δημοψηφίσματα για να «μείνουμε Ευρώπη» διενεργεί και δημοψήφισμα για ανάκληση της απόφασης για τα Τμήματα Ένταξης, βάζοντας ως βιτρίνα τον Σύλλογο Αναπληρωτών Καθηγητών Ειδικής Αγωγής ).Με άλλα λόγια και στηρίζει την καπιταλιστική πολιτική της Ευρώπης που είναι υπαίτιος για όλες τις… «περικοπές» και τις επιθέσεις στα λαϊκά στρώμματα, και δείχνει ευαισθησία σ’ αυτές ακριβώς τις κοινωνικές περικοπές. Συχνά δε, μέσα από τα ψηφίσματα, τρέπει υποσυνείδητα τον αποδέκτη σε μια κατάσταση συνδιαλλαγής με τους κεφαλαιοκράτες και τις κυβερνήσεις που τους στηρίζουν, χαρακτηριστικό το κείμενο συλλογής υπογραφών για τους πλειστηριασμούς σπιτιών .

Το κουβάρι είναι μακρύ και πολύπλοκο. Το βέβαιο πάντως είναι πως τέτοιου είδους οργανισμοί, και ασφαλώς ο συγκεκριμένος, ασφαλώς δεν έχουν δημιουργηθεί ούτε για πλάκα, ούτε για όσα γενικόλογα και θολά περιγράφουν στην αρχική τους σελίδα . Προβάλλουν έναν τρόπο ανώδυνης διαμαρτυρίας, όπου με μια υπογραφή ο αποδέκτης κάνει το χρέος του ή παίρνει θέση απέναντι σε σοβαρά θέματα, παραιτούμενος από οποιοδήποτε βαθύτερο προβληματισμό και πολύ περισσότερο από τη συλλογική αγωνιστική δράση και ενεργητική στάση απέναντι σε αυτά τα προβλήματα. Παράλληλα, ο οργανισμός αυτός συγκεντρώνει εκατομμύρια χρήστες – μέλη – οπαδούς, συχνά χρησιμοποιώντας ως βιτρίνα άλλους Οργανισμούς, ΜΚΟ, Συλλόγους κλπ, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται όλοι αυτοί οι χρήστες του διαδικτύου ως εύκολοι αποδέκτες προπαγάνδας ή εξαπάτησης.

Τέτοιου είδους καμπάνιες μέσω διαδικτύου, στην ουσία επιτελούν βασικό πολιτικό ρόλο υπέρ της διατήρησης και υποστήριξης της ισχύουσας τάξης πραγμάτων, πόρρω μακράν από όσα “ευαίσθητα” και “δίκαια” προβάλλουν στα κείμενα των ψηφισμάτων και των προπαγανδιστικών μηνυμάτων τους. Παίζουν επίσης σημαντικό ιδεολογικό ρόλο, καθώς με το κύρος τους και τις γενικόλογες αρχές και διακυρήξεις – τέτοιες που ο μέσος κοινός νους υιοθετεί αυτόματα ως ορθές και ευκτέες – επιδρούν καταλυτικά σε εκατομμύρια πολιτών, διαπλάθουν την κοινή γνώμη, την κατευθύνουν και κυρίως την εξασκούν σε μια παθητική“διαδικτυακή δημοκρατία” όπου με το πάτημα ενός κουμπιού ο πολίτης “εκφράζει άποψη” ή “παίρνει θέση”. Πολύ βολικά όλα αυτά, σε μια πολιτική παγκοσμιοποίηση που θέλει τους πολίτες παθητικοποιημένους. Αυτή δε η νέα τάση “συμμετοχής στα κοινά” έχει μελετηθεί ως νεο-κοινωνικό φαινόμενο με τον τίτλο «δημοκρατία του κλικαρίσματος» ή “clicktivism” (νεολογισμός από το activism). Κι αυτό καθόλου τυχαίο, εκτιμώ.

Γι αυτό λοιπόν, όταν βλέπουμε στους τοίχους μας καλέσματα για ψηφίσματα, ας είμαστε πολύ – μα πολύ! – υποψιασμένοι. Τόσο για τις προθέσεις της οργάνωσης που διενεργεί την καμπάνια συλλογής υπογραφών, όσο και για την ίδια τη διαδικασία αυτή και τους στόχους της.

Θεώνη Καπλανίδου

Πηγές, Υποσημειώσεις:

[1] http://fadomduck2.blogspot.gr/2015/07/avaaz.html
[2] http://fadomduck2.blogspot.gr/2015/07/avaaz.html
[3] http://fadomduck2.blogspot.gr/2015/07/avaaz.html
[4] http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=16%2F1%2F2016&pageNo=17


AVAAZ: Το φαινόμενο του clicktivism και η τεράστια απάτη

Με ένα μεταπτυχιακό στην ενεργειακή απόδοση, ο Tateh Lehbib Breica πρόσφυγας Σαχραουί ,σχεδίασε την κατασκευή ενός ενεργειακά αποδοτικού σπιτιού στην έρημο, χρησιμοποιώντας άχρηστα πλαστικά μπουκάλια.
Ο Lehbib Breica, γεννήθηκε στο προσφυγικό καταυλισμό Awserd της Αλγερίας, και μεγάλωσε σε ένα πλίνθινο σπίτι στους αμμόλοφους. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο

, και αργότερα με υποτροφία σε ισπανικό πανεπιστήμιο.
Οι Σαχράουϊ, ιθαγενείς της Δυτικής Σαχάρας , εκτοπίστηκαν από την πατρίδα τους το 1975, όταν η Ισπανία αποσύρθηκε από την Βόρεια Αφρική. 


Το πρώτο σπίτι που έχτισε ο Breica, χρησιμοποιώντας τα πεταμένα πλαστικά μπουκάλια γεμάτα με άμμο, ήταν για την ηλικιωμένη γιαγιά του, η οποία είχε δυσκολία στο περπάτημα και είχε τραυματιστεί σε μια αμμοθύελλα στο προσφυγικό καταυλισμό.

Τα χοντρά τοιχώματα στο κυκλικό σπίτι έχουν μεγαλύτερη δομική αντοχή στις αμμοθύελλες αλλά και μεγαλύτερη αντοχή στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες της ερήμου αλλά επίσης στις καταιγίδες και τις νεροποντές σε σύγκριση με τις σκηνές και τα πλίνθινα σπίτια που χρησιμοποιούν στο καταυλισμό, και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στις καταρρακτώδεις βροχές Οκτώβρη του 2015 που υπέστησαν ζημίες ή καταστράφηκαν δεκάδες χιλιάδες πλίνθινα σπίτια. Η αεροδυναμική του κυκλικού σχήματος και η δόμηση με τα γεμισμένα με άμμο και άχυρο μπουκάλια είναι πολύ αποτελεσματικές .Το κόστος τους είναι το 25 % του κόστους κατασκευής των πλίνθινων σπιτιών και είναι 20 φορές πιο ανθεκτικά. Σύμφωνα με τον Lehbib, αυτή η κατοικία μπορεί να κατασκευαστεί σε μία εβδομάδα με κόστος περίπου 250 ευρώ, η οποία είναι πιο οικονομική από τα 1.000 ευρώ ενός πλίνθινου σπιτιού.Τα μπουκάλια που χρησιμοποιούνται συλλέγονται από τους καταυλισμούς και τις χωματερές, μόλις δημιουργηθεί η κύρια κυκλική δομή, οι τοίχοι της καλύπτονται με τσιμέντο και ασβεστόλιθο, και στη συνέχεια βάφονται λευκοί για να αντανακλούν τις ακτίνες του ήλιου και να κρατούν χαμηλότερη την θερμοκρασία του εσωτερικού δώματος.. Το στρογγυλό σχήμα του κτιρίου επιλέχθηκε προσεκτικά, καθώς το σχήμα αποφεύγει οι ακτίνες φωτός να εισέρχονται απ ‘ευθείας, και έτσι μειώνει τη ροή θερμότητας. Δύο παράθυρα σε διαφορετικά ύψη επιτρέπουν καλύτερο αερισμό. Επίσης η στρογγυλεμένη εξωτερική επιφάνεια αποτρέπει τη συσσώρευση άμμου στο εξωτερικό της κατοικίας κατά τη διάρκεια των αμμοθυελλών, ένα σύνηθες και πολύ μεγάλο πρόβλημα για ους ανθρώπους της ερήμου.

Την 1η Νοεμβρίου 2016, η τεχνική δόμησης του Lehbib επιλέχτηκε τρίτη από 3.000 έργα καινοτομίας που παρουσιάστηκαν στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και κέρδισε τη χρηματοδότηση για την κατασκευή 25 κατοικιών, αποτελούμενο το καθένα από 6.000 πλαστικά μπουκάλια σε πέντε καταυλισμούς στην Αλγερία, με προϋπολογισμό 60.000 ευρώ. Στόχος είναι να απαλύνει τον πόνο της Δυτικής Σαχάρας, επιτρέποντάς στους πρόσφυγες να ζουν με περισσότερη αξιοπρέπεια, οικοδομώντας οικολογικές και βιώσιμες κατοικίες.


Βιώσιμα οικολογικά σπίτια από πλαστικά μπουκάλια και άμμο

«O πιο ασφαλής τρόπος για να προστατευτεί μια Κυβέρνηση είναι να αποσπάται η προσοχή της μάζας από επικίνδυνες πολιτικές ιδέες και έντεχνα να κατευθύνεται μόνο προς την κατανάλωση.»

Ο Μπερνέζ, δίδαξε πρώτος πως η σύνδεση των προϊόντων μαζικής παράγωγης με ασυνείδητες επιθυμίες, πείθει τον κόσμο να αγοράζει πράγματα που δεν χρειάζεται. Πρόεκυψε έτσι μια νέα πολιτική ιδέα για τον έλεγχο της μάζας η όποια υποστήριζε ότι όταν ικανοποιούνται οι ασυνείδητες επιθυμίες του κόσμου, τότε αυτός γίνεται «ευτυχισμένος» και πειθήνιος. Τότε ακριβώς ξεκίνησε η εποχή του καταναλωτισμού η
όποια κυριαρχεί έως σήμερα στον δυτικό κυρίως κόσμο, επηρεάζοντας σταθερά τους φόβους και τις επιθυμίες.

Καθώς η κοινωνία απέρριπτε την προπαγάνδα μετά τον πόλεμο, ο Μπερνέζ επινόησε ένα πιο ελκυστικό όνομα για την κοινωνική εκδοχή της: «Δημοσιές Σχέσεις». Άρχισε να μελετά επισταμένα τα έργα του θείου του(Φρόυντ) και σύντομα ανακάλυψε ότι δεν χειραγωγεί η πληροφορία τα πλήθη, άποψη που επικρατούσε έως τότε, αλλά το ασυνείδητο. Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το μυαλό της λαϊκής κυρίως τάξης και να μελετά τα συναισθήματα της. Έδειξε το μεγάλο του ταλέντο στη χειραγώγηση των ασυνείδητων επιθυμιών όταν εταιρίες τσιγάρων του ζήτησαν να διερευνήσει τρόπους να αυξήσουν την πελατεία τους και να πείσει και τις γυναίκες να καπνίσουν, θέαμα που έως τότε θεωρούνταν ταμπού, πράγμα που έκανε.

Έπρεπε να δημιουργηθεί μια νέα νοοτροπία: οι επιθυμίες όφειλαν να ξεπερνούν τις ανάγκες, σημασία είχε να αγοράζει η μάζα προϊόντα που δεν χρειάζεται αλλά που επιθυμεί. Ο Μπερνέζ, ανέπτυξε διαφορές τεχνικές ώθησης προς τη μαζική κατανάλωση τη δεκαετία του 1920 οι οποίες εφαρμόζονται έως σήμερα. Συνέδεσε τα προϊόντα με αστέρες του κινηματογράφου, έπεισε τις αυτοκινητοβιομηχανίες να προωθήσουν τα αυτοκίνητα τους ως σύμβολα αρρενωπότητας, ξεκίνησε το «product placement» στις ταινίες.

Το κύμα καταναλωτισμού που ακολούθησε οδήγησε με τη σειρά του στην έκρηξη του χρηματιστήριου καθώς και άδω ενέπλεκα ο Μπερνάρ: δημιούργησε και στήριξε την αντίληψη ότι και η εργατική τάξη μπορούσε να αγοράσει μετοχές δανειζόμενη από τις τράπεζες τις οποίες ο ίδιος εκπροσωπούσε.

Οι άνθρωποι ήθελαν πια να αποκτήσουν η έστω να κατασκευάσουν η να δανειστούν έναν εαυτό, ανεξάρτητο και διαφορετικό απ’ όλους τους άλλους κι αυτή ακριβώς την εικόνα άρχισε να τους πουλάρι η διαφήμιση. Η παλιότερη ιδέα περί της άξιας του ατόμου, που είχε εισήχθη με τον Διαφωτισμό, συμπληρώθηκε με τη νέα ιδέα πως το άτομο είναι οι επιθυμίες του, και πήρε την αξία θρησκείας στις σύγχρονες κοινωνίες. Χάρη στις μελετημένες εκστρατείες του Μπερνέζ, οι τεχνικές της διαφήμισης έγιναν το μαγικό ραβδί που μας κρατεί μόνιμος σε μια μαζική και μαγική αυταρέσκεια.


Η κόρη του Μπερνεζ, Αν Μπερνεζ αναφέρει σχετικά: «Ο πατέρας μου χειραγώγησε τον κόσμο κάνοντας τον να πιστεύει ότι δεν θα είχε πραγματική δημοκρατία χωρίς καπιταλισμό και ελεύθερη αγορά…

Υπαινίσσονταν ότι δημοκρατία και καπιταλισμός ήταν ενωμένα. Είναι όμως μια μορφή δημοκρατίας που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως παθητικούς καταναλωτές κι όχι ως ενεργούς πολίτες». Και συμπληρώνει: «Δεν προστάζει πλέον ο λαός αλλά οι επιθυμίες του. Ο λαός δε συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων κι έτσι η δημοκρατία περιορίζεται από την ενεργό συμμέτοχη στην παθητική κατανάλωση που κατευθύνεται από ένστικτα και ασυνείδητες επιθυμίες. Κι όποιος έχει πρόσβαση σε αυτές τις επιθυμίες, θα κάνει το λαό ότι θέλει».

Ο δρόμος είχε πια ανοίξει και μια νέα σελίδα είχε γυρίσει για όλους. Το ίδιο μοντέλο άρχισε να εφαρμόζεται σε εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις, μια νέα επιστήμη γεννήθηκε και ανδρώθηκε, ώσπου έμαθε όλους τους τρόπους να μας «πουλάρι» με άνεση οτιδήποτε, από τσιγάρα και αυτοκίνητα μέχρι τη δημόσια εικόνα προέδρων, ακόμη και τις ίδιες μας τις απόψεις η την επιθυμία μας για πόλεμο η ειρήνη. Έκτοτε η νέα μέθοδος εξακολουθεί να διαμορφώνει καθημερινά τεχνητές «ανάγκες», να καθορίζει τα ρούχα που φοράμε, την τροφή που προτιμάμε, τα κόμματα που ψηφίζουμε, ακόμη και τις ερωτικές μας προτιμήσεις και πολλές απ’ τις βαθύτερες πεποιθήσεις που νομίζουμε αφελώς για ολότελα δίκες μας…

“…Εκείνοι που χειρίζονται αυτόν τον απαρατήρητο μηχανισμό της κοινωνίας αποτελούν μια αόρατη κυβέρνηση που αποτελεί την πραγματική δύναμη που κυβερνά…»



Άγια κατανάλωση

«O πιο ασφαλής τρόπος για να προστατευτεί μια Κυβέρνηση είναι να αποσπάται η προσοχή της μάζας από επικίνδυνες πολιτικές ιδέες και έντεχνα να κατευθύνεται μόνο προς την κατανάλωση.»

Ο Μπερνέζ, δίδαξε πρώτος πως η σύνδεση των προϊόντων μαζικής παράγωγης με ασυνείδητες επιθυμίες, πείθει τον κόσμο να αγοράζει πράγματα που δεν χρειάζεται. Πρόεκυψε έτσι μια νέα πολιτική ιδέα για τον έλεγχο της μάζας η όποια υποστήριζε ότι όταν ικανοποιούνται οι ασυνείδητες επιθυμίες του κόσμου, τότε αυτός γίνεται «ευτυχισμένος» και πειθήνιος. Τότε ακριβώς ξεκίνησε η εποχή του καταναλωτισμού η
όποια κυριαρχεί έως σήμερα στον δυτικό κυρίως κόσμο, επηρεάζοντας σταθερά τους φόβους και τις επιθυμίες.

Καθώς η κοινωνία απέρριπτε την προπαγάνδα μετά τον πόλεμο, ο Μπερνέζ επινόησε ένα πιο ελκυστικό όνομα για την κοινωνική εκδοχή της: «Δημοσιές Σχέσεις». Άρχισε να μελετά επισταμένα τα έργα του θείου του(Φρόυντ) και σύντομα ανακάλυψε ότι δεν χειραγωγεί η πληροφορία τα πλήθη, άποψη που επικρατούσε έως τότε, αλλά το ασυνείδητο. Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το μυαλό της λαϊκής κυρίως τάξης και να μελετά τα συναισθήματα της. Έδειξε το μεγάλο του ταλέντο στη χειραγώγηση των ασυνείδητων επιθυμιών όταν εταιρίες τσιγάρων του ζήτησαν να διερευνήσει τρόπους να αυξήσουν την πελατεία τους και να πείσει και τις γυναίκες να καπνίσουν, θέαμα που έως τότε θεωρούνταν ταμπού, πράγμα που έκανε.

Έπρεπε να δημιουργηθεί μια νέα νοοτροπία: οι επιθυμίες όφειλαν να ξεπερνούν τις ανάγκες, σημασία είχε να αγοράζει η μάζα προϊόντα που δεν χρειάζεται αλλά που επιθυμεί. Ο Μπερνέζ, ανέπτυξε διαφορές τεχνικές ώθησης προς τη μαζική κατανάλωση τη δεκαετία του 1920 οι οποίες εφαρμόζονται έως σήμερα. Συνέδεσε τα προϊόντα με αστέρες του κινηματογράφου, έπεισε τις αυτοκινητοβιομηχανίες να προωθήσουν τα αυτοκίνητα τους ως σύμβολα αρρενωπότητας, ξεκίνησε το «product placement» στις ταινίες.

Το κύμα καταναλωτισμού που ακολούθησε οδήγησε με τη σειρά του στην έκρηξη του χρηματιστήριου καθώς και άδω ενέπλεκα ο Μπερνάρ: δημιούργησε και στήριξε την αντίληψη ότι και η εργατική τάξη μπορούσε να αγοράσει μετοχές δανειζόμενη από τις τράπεζες τις οποίες ο ίδιος εκπροσωπούσε.

Οι άνθρωποι ήθελαν πια να αποκτήσουν η έστω να κατασκευάσουν η να δανειστούν έναν εαυτό, ανεξάρτητο και διαφορετικό απ’ όλους τους άλλους κι αυτή ακριβώς την εικόνα άρχισε να τους πουλάρι η διαφήμιση. Η παλιότερη ιδέα περί της άξιας του ατόμου, που είχε εισήχθη με τον Διαφωτισμό, συμπληρώθηκε με τη νέα ιδέα πως το άτομο είναι οι επιθυμίες του, και πήρε την αξία θρησκείας στις σύγχρονες κοινωνίες. Χάρη στις μελετημένες εκστρατείες του Μπερνέζ, οι τεχνικές της διαφήμισης έγιναν το μαγικό ραβδί που μας κρατεί μόνιμος σε μια μαζική και μαγική αυταρέσκεια.


Η κόρη του Μπερνεζ, Αν Μπερνεζ αναφέρει σχετικά: «Ο πατέρας μου χειραγώγησε τον κόσμο κάνοντας τον να πιστεύει ότι δεν θα είχε πραγματική δημοκρατία χωρίς καπιταλισμό και ελεύθερη αγορά…

Υπαινίσσονταν ότι δημοκρατία και καπιταλισμός ήταν ενωμένα. Είναι όμως μια μορφή δημοκρατίας που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως παθητικούς καταναλωτές κι όχι ως ενεργούς πολίτες». Και συμπληρώνει: «Δεν προστάζει πλέον ο λαός αλλά οι επιθυμίες του. Ο λαός δε συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων κι έτσι η δημοκρατία περιορίζεται από την ενεργό συμμέτοχη στην παθητική κατανάλωση που κατευθύνεται από ένστικτα και ασυνείδητες επιθυμίες. Κι όποιος έχει πρόσβαση σε αυτές τις επιθυμίες, θα κάνει το λαό ότι θέλει».

Ο δρόμος είχε πια ανοίξει και μια νέα σελίδα είχε γυρίσει για όλους. Το ίδιο μοντέλο άρχισε να εφαρμόζεται σε εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις, μια νέα επιστήμη γεννήθηκε και ανδρώθηκε, ώσπου έμαθε όλους τους τρόπους να μας «πουλάρι» με άνεση οτιδήποτε, από τσιγάρα και αυτοκίνητα μέχρι τη δημόσια εικόνα προέδρων, ακόμη και τις ίδιες μας τις απόψεις η την επιθυμία μας για πόλεμο η ειρήνη. Έκτοτε η νέα μέθοδος εξακολουθεί να διαμορφώνει καθημερινά τεχνητές «ανάγκες», να καθορίζει τα ρούχα που φοράμε, την τροφή που προτιμάμε, τα κόμματα που ψηφίζουμε, ακόμη και τις ερωτικές μας προτιμήσεις και πολλές απ’ τις βαθύτερες πεποιθήσεις που νομίζουμε αφελώς για ολότελα δίκες μας…

“…Εκείνοι που χειρίζονται αυτόν τον απαρατήρητο μηχανισμό της κοινωνίας αποτελούν μια αόρατη κυβέρνηση που αποτελεί την πραγματική δύναμη που κυβερνά…»



Άγια κατανάλωση

Αν τυχόν είχατε κάποια ανησυχία, όσο βλέπατε «survivor», για την εξέλιξη της ψηφοφορίας, η καλή μας κυβέρνηση ήρθε να σας καθησυχάσει.
Ακόμη και κατά την περίπτωση να «απουσιάζουν» οι ψήφοι των χρυσαυγιτών, οπότε θα αρκούσε πλειοψηφία μικρότερη των 150 επί των παρόντων, ούτε ένας από τους γενναίους βουλευτές των κυβερνητικών παρατάξεων δεν λιγοψύχησε, όπως ακριβώς περιμέναμε.
Για την επόμενη 4ετία, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις ομολογουμένως, δεν θα μας λείψουν νέα μέτρα και τα καλά νέα δεν σταματούν εδώ.
Πιθανό είναι, να μη μας λείψουν κι αντίμετρα.


Πως να την αντέξεις πια τόση ευτυχία;

Έχουμε μια ολόκληρη τετραετία για να ετοιμάσουμε βαλίτσες, επικήδειους, αποποιήσεις ακινήτων κλπ, με την άνεσή μας.

Στο νέο «survivor» οι ομάδες που θα συμμετέχουμε θα είμαστε:
δύσπιστοι vs αφελείς.


Πέρασε από τη βουλή το 4ο μνημόνιο (πάμε γι’ ‘αλλα)

Αν τυχόν είχατε κάποια ανησυχία, όσο βλέπατε «survivor», για την εξέλιξη της ψηφοφορίας, η καλή μας κυβέρνηση ήρθε να σας καθησυχάσει.
Ακόμη και κατά την περίπτωση να «απουσιάζουν» οι ψήφοι των χρυσαυγιτών, οπότε θα αρκούσε πλειοψηφία μικρότερη των 150 επί των παρόντων, ούτε ένας από τους γενναίους βουλευτές των κυβερνητικών παρατάξεων δεν λιγοψύχησε, όπως ακριβώς περιμέναμε.
Για την επόμενη 4ετία, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις ομολογουμένως, δεν θα μας λείψουν νέα μέτρα και τα καλά νέα δεν σταματούν εδώ.
Πιθανό είναι, να μη μας λείψουν κι αντίμετρα.


Πως να την αντέξεις πια τόση ευτυχία;

Έχουμε μια ολόκληρη τετραετία για να ετοιμάσουμε βαλίτσες, επικήδειους, αποποιήσεις ακινήτων κλπ, με την άνεσή μας.

Στο νέο «survivor» οι ομάδες που θα συμμετέχουμε θα είμαστε:
δύσπιστοι vs αφελείς.


Πέρασε από τη βουλή το 4ο μνημόνιο (πάμε γι’ ‘αλλα)

Αν τυχόν είχατε κάποια ανησυχία, όσο βλέπατε «survivor», για την εξέλιξη της ψηφοφορίας, η καλή μας κυβέρνηση ήρθε να σας καθησυχάσει.
Ακόμη και κατά την περίπτωση να «απουσιάζουν» οι ψήφοι των χρυσαυγιτών, οπότε θα αρκούσε πλειοψηφία μικρότερη των 150 επί των παρόντων, ούτε ένας από τους γενναίους βουλευτές των κυβερνητικών παρατάξεων δεν λιγοψύχησε, όπως ακριβώς περιμέναμε.
Για την επόμενη 4ετία, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις ομολογουμένως, δεν θα μας λείψουν νέα μέτρα και τα καλά νέα δεν σταματούν εδώ.
Πιθανό είναι, να μη μας λείψουν κι αντίμετρα.


Πως να την αντέξεις πια τόση ευτυχία;

Έχουμε μια ολόκληρη τετραετία για να ετοιμάσουμε βαλίτσες, επικήδειους, αποποιήσεις ακινήτων κλπ, με την άνεσή μας.

Στο νέο «survivor» οι ομάδες που θα συμμετέχουμε θα είμαστε:
δύσπιστοι vs αφελείς.


Πέρασε από τη βουλή το 4ο μνημόνιο (πάμε γι’ ‘αλλα)

Αν τυχόν είχατε κάποια ανησυχία, όσο βλέπατε «survivor», για την εξέλιξη της ψηφοφορίας, η καλή μας κυβέρνηση ήρθε να σας καθησυχάσει.
Ακόμη και κατά την περίπτωση να «απουσιάζουν» οι ψήφοι των χρυσαυγιτών, οπότε θα αρκούσε πλειοψηφία μικρότερη των 150 επί των παρόντων, ούτε ένας από τους γενναίους βουλευτές των κυβερνητικών παρατάξεων δεν λιγοψύχησε, όπως ακριβώς περιμέναμε.
Για την επόμενη 4ετία, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις ομολογουμένως, δεν θα μας λείψουν νέα μέτρα και τα καλά νέα δεν σταματούν εδώ.
Πιθανό είναι, να μη μας λείψουν κι αντίμετρα.


Πως να την αντέξεις πια τόση ευτυχία;

Έχουμε μια ολόκληρη τετραετία για να ετοιμάσουμε βαλίτσες, επικήδειους, αποποιήσεις ακινήτων κλπ, με την άνεσή μας.

Στο νέο «survivor» οι ομάδες που θα συμμετέχουμε θα είμαστε:
δύσπιστοι vs αφελείς.


Πέρασε από τη βουλή το 4ο μνημόνιο (πάμε γι’ ‘αλλα)

«Ίσως αν ήταν διαρκείας… Και πάλι δεν είμαι σίγουρη». Συνέντευξη στο Σύλλογο Φίλων Θάτσερ.
Με το βλέμμα στραμμένο στην γενική απεργία που έχουν εξαγγείλει συνδικάτα και κόμματα από όλη την Ελλάδα, ο σύλλογός μας αποφάσισε να δώσει βήμα και να πάρει συνέντευξη από μία νεαρή φοιτήτρια που παράλληλα δουλεύει για να καταφέρει να τελειώσει τις σπουδές της.
Πώς αντιμετωπίζει λοιπόν η νεολαία της Ελλάδας, αυτό το απαρχαιωμένο έθιμο, που μόνο στην Ελλάδα διατηρείται πλέον ζωντανό;

Πώς αντιμετωπίζεις την απεργία και ποια η γνώμη σου για τις απεργίες γενικότερα;

Εντάξει, να σου πω την αλήθεια, το βρίσκω λίγο μπανάλ. Στην εποχή της τεχνολογίας και του ίντερνετ, είναι λίγο pathetic να περνάς την ώρα σου κάτω από τον καυτό ήλιο της Αθήνας, περπατώντας πέρα δώθε την Πανεπιστημίου. Η Αθήνα είναι μια πολύ ωραία πόλη, για πιο lounge καταστάσεις, αλλά για απεργία δεν προσφέρεται.

Σε ενοχλούν οι απεργίες γενικότερα;

Ω ναι. Ας πούμε αύριο ίσως να μην έχει μετρό. Δεν είμαι σίγουρη μπορεί και να έχει. Ίσως αύριο να μπορούσα να αφήσω τρία διαφορετικά βιογραφικά, ξέρεις πριν πάω στη δουλειά, αλλά μάλλον δε θα τα καταφέρω. Καταλαβαίνω ότι μερικοί από αυτούς που θα απεργήσουν αύριο και δε θα πάνε στις δουλειές τους ρισκάροντας τους μισθούς τους και τις θέσεις εργασίας τους, ίσως δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν, αλλά πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να διαλέγουμε τον εύκολο δρόμο.

Πολλοί λένε ότι η απεργία είναι ένας τρόπος για να διαμαρτυρηθούν για κάποια πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης. Τι γνώμη έχεις γι’ αυτό;

Να είδες; Αυτό σου έλεγα για την τεχνολογία. Όταν έχεις twitter ή facebook ακάουντ και έχει και ο πρωθυπουργός ή ο υπουργός ενάντια στον οποίο θες να διαμαρτυρηθείς είναι ανούσιο να κάνεις απεργίες. Μπορείς να του μιλήσεις απευθείας και να του πεις τα προβλήματά σου. Μπορείς να του κάνεις fav ή like, να του στείλεις στενοχωρημένα emoticon ή ακόμα να τον μπλοκάρεις. Εγώ πάντα σπάζομαι λίγο, όταν κάποιος με μπλοκάρει. Φαντάσου αν όλοι μαζί οι Έλληνες μπλοκάρουμε τον Τσίπρα στο twitter. Πιθανότατα θα πάμε σε εκλογές την άλλη μέρα.

Πέρα από τις 24ωρες και 48ωρες απεργίες… Τι γνώμη έχεις για μια ενδεχόμενη απεργία διαρκείας;

Δεν ξέρω. Αλλά εντάξει, αυτό ακούγεται πιο κουλ. Έχω δει και memes στο fb που την προτείνουν κάθε φορά. Βέβαια πάλι μια αναστάτωση σκέτη θα είναι, αλλά δε βαριέσαι.

Θα συμμετείχες ποτέ σε απεργία; Έστω και διαρκείας;

Ίσως. Κοίτα, εγώ συνήθως 9 με 6 δουλεύω. Θα μπορούσα ίσως να περάσω απογευματάκι αν ήταν ακόμα μαζεμένοι κάπου.

Όχι, εννοώ αν θα πήγαινες στη δουλειά σου, μέρα απεργίας;

Γιατί να μην πάω;

Για να απεργήσεις.

Τι σχέση έχει το αν θα πάω στη δουλειά μου, με το αν θα απεργήσω;

Όταν απεργείς, δεν πας στη δουλειά σου.

Αν δεν πάω όμως στη δουλειά μου, θα με απολύσουν.

Ε δε γίνεται όμως να απεργήσεις αν πας στη δουλειά σου.

Lol. Ούτε να σπουδάσω θα μπορώ όμως αν δεν πάω. Νιώθεις καθόλου;

Άρα δε θα συμμετείχες σε απεργία.

Σου λέω, ίσως να περνούσα κάποιο απογευματάκι. Προς τι το repeat;

Εντάξει, η συνέντευξη τελείωσε λίγο απότομα, αλλά το bottomline είναι πως η νεολαία δείχνει έντονα τα σημάδια της ανοσίας στα κατάλοιπα του παρελθόντος που δείχνουν να μας απειλούν ξανά. Προσωπικά επιλέγω να βλέπω το ποτήρι μισοάδειο και ίσως έτσι πρέπει να αρχίσουμε να το βλέπουμε όλοι μας.

Η συνέντευξη είναι προϊόν φαντασίας και αναρωτιόμαστε πλέον αν έχει νόημα να το γράφουμε, αφού αντίστοιχες φανταστικές συνεντεύξεις παρουσιάζονται ως αληθινές από μεγάλα ΜΜΕ.


" Να κάνω απεργία; Γιατί; Αφού έχω twitter. " αναρωτιέται εργαζόμενη φοιτήτρια