25 March, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 35)

Κάθε αλλαγή δημιουργεί φόβο, επειδή κάθε αλλαγή σε βάζει μέσα στο άγνωστο, μέσα σε έναν παράξενο κόσμο. Αν δεν αλλάζει τίποτα και αν μένουν τα πάντα στατικά, δεν θα νιώθεις ποτέ κανένα φόβο. Αυτό σημαίνει ότι, αν είναι τα πάντα νεκρά, τότε δεν θα φοβάσαι.

Για παράδειγμα, είσαι καθιστός και βρίσκεται εκεί ένας βράχος.
Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα: θα κοιτάξεις τον βράχο και τα πάντα είναι εντάξει. Ξαφνικά ο βράχος αρχίζει να περπατάει΄ τρομάζεις. Ζωντάνια! Η κίνηση δημιουργεί φόβο΄ και αν τα πάντα είναι ακίνητα, δεν υπάρχει κανείς φόβος.

Γι΄αυτό ακριβώς και ο άνθρωποι, φοβούμενοι να μπουν σε καταστάσεις που προκαλούν φόβο, κανονίζουν να έχουν μια ζωή χωρίς αλλαγές. Τα πάντα παραμένουν τα ίδια και ο άνθρωπος ακολουθεί μια νεκρή ρουτίνα, ξεχνώντας εντελώς ότι η ζωή αποτελεί ροή. Παραμένει εκείνος πάνω σε ένα νησί δικής του κατασκευής στο οποίο δεν αλλάζει τίποτα. Το ίδιο δωμάτιο, οι ίδιες φωτογραφίες, τα ίδια έπιπλα, το ίδιο σπίτι, οι ίδιες συνήθειες, οι ίδιες παντόφλες΄ τα πάντα είναι τα ίδια. Η ίδια μάρκα τσιγάρων΄ ακόμη και μια διαφορετική μάρκα δεν την θέλεις. Ανάμεσα σε αυτά, μέσα σε αυτήν την ομοιότητα, αισθάνεται κανείς ήσυχος.

Οι άνθρωποι ζουν σχεδόν μέσα στον τάφο τους. Εκείνο που αποκαλείς άνετη και βολική ζωή δεν είναι τίποτε άλλο από έναν αδιόρατο τάφο. Όταν λοιπόν αρχίζεις να αλλάζεις, όταν ξεκινάς το ταξίδι του εσωτερικού χώρου, όταν γίνεσαι αστροναύτης του εσωτερικού χώρου και τα πάντα αλλάζουν πολύ γρήγορα, κάθε μια στιγμή τρέμει από φόβο. Χρειάζεται λοιπόν να είσαι αντιμέτωπος με όλο και περισσότερο φόβο.

Άφησέ τον να βρίσκεται εκεί. Σιγά-σιγά θα αρχίσεις να απολαμβάνεις τις αλλαγές τόσο πολύ που θα είσαι πρόθυμος, όποιο κι αν είναι το κόστος. Η αλλαγή θα σου δώσει ζωτικότητα… περισσότερη ζωντάνια, ενθουσιασμό, ενέργεια. Τότε δεν θα είσαι σαν μια λίμνη… κλεισμένη από παντού, χωρίς να κινείται. Θα γίνεις σαν το ποτάμι που κυλάει προς το άγνωστο και προς τον ωκεανό, μέσα στον οποίο το ποτάμι χάνεται.


Osho, Be Realistic: Plan for a Miracle




Πηγή Ο Φόβος της Αλλαγής

Κάθε αλλαγή δημιουργεί φόβο, επειδή κάθε αλλαγή σε βάζει μέσα στο άγνωστο, μέσα σε έναν παράξενο κόσμο. Αν δεν αλλάζει τίποτα και αν μένουν τα πάντα στατικά, δεν θα νιώθεις ποτέ κανένα φόβο. Αυτό σημαίνει ότι, αν είναι τα πάντα νεκρά, τότε δεν θα φοβάσαι.

Για παράδειγμα, είσαι καθιστός και βρίσκεται εκεί ένας βράχος.
Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα: θα κοιτάξεις τον βράχο και τα πάντα είναι εντάξει. Ξαφνικά ο βράχος αρχίζει να περπατάει΄ τρομάζεις. Ζωντάνια! Η κίνηση δημιουργεί φόβο΄ και αν τα πάντα είναι ακίνητα, δεν υπάρχει κανείς φόβος.

Γι΄αυτό ακριβώς και ο άνθρωποι, φοβούμενοι να μπουν σε καταστάσεις που προκαλούν φόβο, κανονίζουν να έχουν μια ζωή χωρίς αλλαγές. Τα πάντα παραμένουν τα ίδια και ο άνθρωπος ακολουθεί μια νεκρή ρουτίνα, ξεχνώντας εντελώς ότι η ζωή αποτελεί ροή. Παραμένει εκείνος πάνω σε ένα νησί δικής του κατασκευής στο οποίο δεν αλλάζει τίποτα. Το ίδιο δωμάτιο, οι ίδιες φωτογραφίες, τα ίδια έπιπλα, το ίδιο σπίτι, οι ίδιες συνήθειες, οι ίδιες παντόφλες΄ τα πάντα είναι τα ίδια. Η ίδια μάρκα τσιγάρων΄ ακόμη και μια διαφορετική μάρκα δεν την θέλεις. Ανάμεσα σε αυτά, μέσα σε αυτήν την ομοιότητα, αισθάνεται κανείς ήσυχος.

Οι άνθρωποι ζουν σχεδόν μέσα στον τάφο τους. Εκείνο που αποκαλείς άνετη και βολική ζωή δεν είναι τίποτε άλλο από έναν αδιόρατο τάφο. Όταν λοιπόν αρχίζεις να αλλάζεις, όταν ξεκινάς το ταξίδι του εσωτερικού χώρου, όταν γίνεσαι αστροναύτης του εσωτερικού χώρου και τα πάντα αλλάζουν πολύ γρήγορα, κάθε μια στιγμή τρέμει από φόβο. Χρειάζεται λοιπόν να είσαι αντιμέτωπος με όλο και περισσότερο φόβο.

Άφησέ τον να βρίσκεται εκεί. Σιγά-σιγά θα αρχίσεις να απολαμβάνεις τις αλλαγές τόσο πολύ που θα είσαι πρόθυμος, όποιο κι αν είναι το κόστος. Η αλλαγή θα σου δώσει ζωτικότητα… περισσότερη ζωντάνια, ενθουσιασμό, ενέργεια. Τότε δεν θα είσαι σαν μια λίμνη… κλεισμένη από παντού, χωρίς να κινείται. Θα γίνεις σαν το ποτάμι που κυλάει προς το άγνωστο και προς τον ωκεανό, μέσα στον οποίο το ποτάμι χάνεται.


Osho, Be Realistic: Plan for a Miracle




Πηγή Ο Φόβος της Αλλαγής

Το πρώτο ελληνικό φεστιβάλ για τον zero waste τρόπο ζωής είναι γεγονός! Το Πλαστικουργείο, το Refill Greece και το LUDD makerspace οργανώνουν την Κυριακή 3 Ιουνίου το πρώτο Zero Waste Festival στον χώρο του LUDD στο Μεταξουργείο!

Ενώνουμε τις δυνάμεις μας και σας καλούμε σε ένα μοναδικό ταξίδι με ομιλίες, εργαστήρια και παρουσιάσεις για να ανακαλύψουμε μαζί πως το zero waste είναι εύκολο, είναι οικονομικό και μας αφορά όλους και όλες!

Το Zero Waste Festival απευθύνεται σε οποιονδήποτε θέλει να ανακαλύψει αυτόν τον μαγικό τρόπο ζωής, ενδιαφέρεται για το περιβάλλον, τον μινιμαλισμό ή θέλει απλά να μάθει περισσότερα για απλές οικολογικές αλλαγές που μπορούμε να εφαρμόσουμε στην καθημερινότητα μας!

Το zero waste είναι ένα ταχύτατα αναπτυσσόμενο κίνημα που αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς σε όλο τον κόσμο. Είναι οικονομία, είναι οικολογία και κυρίως είναι πολιτισμός!

Στο φεστιβάλ θα έχετε την ευκαιρία να ακούσετε ομιλίες σχετικά με το περιβάλλον, το zero waste και τον μινιμαλισμό σαν τρόπο ζωής, να γνωρίστε από κοντά σημαντικές δράσεις στην χώρα μας γύρω από το θέμα, να συμμετέχετε σε δημιουργικά και καλλιτεχνικά εργαστήρια καθώς και να προμηθευτείτε zero waste friendly προϊόντα!

Περισσότερες λεπτομέρειες σύντομα!

Ημερομηνίες & Ώρες Διεξαγωγής:
Κυριακή 3 Ιουνίου 2018 | 11:00- 23:00

Τόπος Διεξαγωγής:
LUDD Makerspace
Τσοτυλίου 3, Μεταξουργείο

Πληροφορίες & Δηλώσεις Συμμετοχής:
Facebook


Πηγή Athens Zero Waste Festival

Το πρώτο ελληνικό φεστιβάλ για τον zero waste τρόπο ζωής είναι γεγονός! Το Πλαστικουργείο, το Refill Greece και το LUDD makerspace οργανώνουν την Κυριακή 3 Ιουνίου το πρώτο Zero Waste Festival στον χώρο του LUDD στο Μεταξουργείο!

Ενώνουμε τις δυνάμεις μας και σας καλούμε σε ένα μοναδικό ταξίδι με ομιλίες, εργαστήρια και παρουσιάσεις για να ανακαλύψουμε μαζί πως το zero waste είναι εύκολο, είναι οικονομικό και μας αφορά όλους και όλες!

Το Zero Waste Festival απευθύνεται σε οποιονδήποτε θέλει να ανακαλύψει αυτόν τον μαγικό τρόπο ζωής, ενδιαφέρεται για το περιβάλλον, τον μινιμαλισμό ή θέλει απλά να μάθει περισσότερα για απλές οικολογικές αλλαγές που μπορούμε να εφαρμόσουμε στην καθημερινότητα μας!

Το zero waste είναι ένα ταχύτατα αναπτυσσόμενο κίνημα που αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς σε όλο τον κόσμο. Είναι οικονομία, είναι οικολογία και κυρίως είναι πολιτισμός!

Στο φεστιβάλ θα έχετε την ευκαιρία να ακούσετε ομιλίες σχετικά με το περιβάλλον, το zero waste και τον μινιμαλισμό σαν τρόπο ζωής, να γνωρίστε από κοντά σημαντικές δράσεις στην χώρα μας γύρω από το θέμα, να συμμετέχετε σε δημιουργικά και καλλιτεχνικά εργαστήρια καθώς και να προμηθευτείτε zero waste friendly προϊόντα!

Περισσότερες λεπτομέρειες σύντομα!

Ημερομηνίες & Ώρες Διεξαγωγής:
Κυριακή 3 Ιουνίου 2018 | 11:00- 23:00

Τόπος Διεξαγωγής:
LUDD Makerspace
Τσοτυλίου 3, Μεταξουργείο

Πληροφορίες & Δηλώσεις Συμμετοχής:
Facebook


Πηγή Athens Zero Waste Festival

Στις αρχές του μήνα, η Γερμανική Συνομοσπονδία Συνδικάτων (Deutscher Gewerkschaftsbund – DGB) και το ίδρυμα ερευνών Χανς Μπέκλερ (Hans Böckler Stiftung – HBS) έδωσαν στην δημοσιότητα τον «Άτλαντα της εργασίας 2018«. Το ιστολόγιο μελέτησε αυτόν τον ενδιαφέροντα Άτλαντα των 64 σελίδων και, αφού αλλού έμεινε με το στόμα ανοιχτό και αλλού δυσκολεύτηκε να καταλάβει αρκετά από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται, παρουσιάζει συνοπτικά ορισμένα αρκετά ενδιαφέροντα σημεία:

Τα στοιχεία λένε ότι στην Γερμανία, εργάζεται το 75% του πληθυσμού με ηλικία μεταξύ 15 και 65, ποσοστό που συνέχεια αυξάνεται. Το 2017 οι εργαζόμενοι στην χώρα ξεπέρασαν τα 44 εκατομμύρια άτομα, αριθμός μεγαλύτερος κατά 20% σε σχέση με τα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Επίσης, τα ίδια στοιχεία λένε ότι η χώρα καταγράφει ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά ανεργίας. Ποιά είναι, όμως, η αλήθεια που κρύβεται πίσω από τους ευημερούντες αριθμούς;


Από το σύνολο των εργαζομένων, ασφαλιστική κάλυψη έχουν κάτι λιγότερο από τρεις στους τέσσερις. Οι υπόλοιποι είτε δουλεύουν άτυπα σε οικογενειακή επιχείρηση ή στο σπίτι είτε εργάζονται με μορφή εργασίας που δεν είναι υποχρεωτικά ασφαλιστέα. Τέτοιες μορφές είναι, μεταξύ άλλων, η χαμηλά αμειβόμενη μερική απασχόληση (γνωστή ως minijob) και τα one-euro job.

Το minijob είναι μια σχέση εργασίας μερικής απασχόλησης, στην οποία ο τακτικός μηνιαίος μισθός δεν υπερβαίνει τα 450 ευρώ. Από το 2013 ισχύει ειδικό καθεστώς ασφάλισης για τους εργαζόμενους με τέτοια σχέση εργασίας, σύμφωνα με το οποίο ο εργαζόμενος μπορεί να αρνηθεί την ένταξή του στο ασφαλιστικό σύστημα. Αν δεν υπάρχει ρητή και έγγραφη παραίτησή του απ’ αυτή την ένταξη, ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει εισφορές 18,7% (15% από την τσέπη του και 3,7% κρατήσεις από τον μισθό τού εργαζόμενου). Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ο εργαζόμενος εκβιάζεται να δηλώσει παραίτηση από την ασφάλιση προκειμένου να προσληφθεί.

Το one-euro job είναι ένα πρόγραμμα-πατέντα τής κυβέρνησης Μέρκελ. Οι μετανάστες που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, οι πρόσφυγες που ζητούν άσυλο, οι κακομοιραίοι πάσης φύσεως κλπ βρίσκουν ένα κρεβάτι να κοιμηθούν κι ένα πιάτο φαΐ να φάνε, χάρη στην κρατική μέριμνα. Ως αντάλλαγμα υποχρεούνται να ενταχθούν στο πρόγραμμα και να δουλεύουν μέχρι τριάντα ώρες την εβδομάδα επί έξι μήνες, με ωρομίσθιο κάτω από ένα ευρώ (συνήθως ογδόντα λεπτά). Δηλαδή, για έξι ώρες δουλειάς παίρνουν μεροκάματο 4,80 ευρώ.

Στην ευημερούσα Γερμανία, λοιπόν, υπάρχουν περισσότεροι από πέντε εκατομμύρια άνθρωποι που ή μόνη πηγή εισοδήματός τους είναι ο μισθός τους από minijob. Όμως, υπάρχουν και κάτι λιγώτερο από τρία εκατομμύρια άνθρωποι ακόμη, οι οποίοι δουλεύουν με minijob παράλληλα με κάποια άλλη δουλειά που κάνουν, επειδή το εισόδημα από την κανονική τους δουλειά δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες τους. Κοντά σ’ αυτούς, υπάρχουν άλλα οκτώμισυ εκατομμύρια εργαζόμενοι, οι οποίοι δουλεύουν με μερική απασχόληση αλλά δεν χαρακτηρίζονται ως minijobber, επειδή η αμοιβή τους ξεπερνάει τα 450 ευρώ τον μήνα.

Οι αριθμοί ως εδώ προκαλούν ζαλάδα και μάλλον δικαιολογούν την δυσκολία κατανόησης, την οποία ανέφερα στην αρχή τού κειμένου. Χωρίς να υπολογίσουμε στοιχεία από τους ενταγμένους στο πρόγραμμα one-euro job αλλά ούτε και από όσους δουλεύουν άτυπα σε οικογενειακές επιχειρήσεις, μαζεύονται 16,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι, των οποίων οι μηνιαίες απολαβές κυμαίνονται σε επίπεδα φιλοδωρημάτων. Σε σχέση με τα 44 εκατομμύρια των συνολικά εργαζομένων, μιλάμε για ένα ποσοστό που αγγίζει το 40%.

Με αυτό το πρίσμα, πολλή συζήτηση σηκώνει και ο κομπασμός τής γερμανικής κυβέρνησης για τα χαμηλά ποσοστά ανεργίας. Τα επίσημα στοιχεία κάνουν λόγο για 2,5 εκατομμύρια ανέργους αλλά σ’ αυτούς δεν περιλαμβάνονται άλλο ένα εκατομμύριο άνθρωποι που ψάχνουν για δουλειά αλλά είτε βρίσκονται ενταγμένοι σε κάποιο πρόγραμμα κατάρτισης ή απασχόλησης είτε είναι γραμμένοι σε κάποιο ιδιωτικό γραφείο ευρέσεως εργασίας. Και, φυσικά, δεν λογίζονται ως άνεργοι όσοι κάνουν ένα μεροκάματο τον μήνα ή δουλεύουν δυο ώρες την ημέρα, μια πρακτική που ακολουθείται και στον τόπο μας και σε όλον τον κόσμο.

Στο σημείο αυτό, παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον η εξής παρατήρηση: τα τελευταία δυο χρόνια δημιουργήθηκαν στην Γερμανία πάνω από δυο εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας, υπαγόμενες σε υποχρεωτική ασφάλιση, πλην όμως ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων μειώθηκε μόνο κατά τετρακόσιες χιλιάδες. Αυτό σημαίνει ότι οι υπόλοιπες θέσεις καλύφθηκαν από μια «κρυφή δεξαμενή» ανθρώπων που ψάχνουν για δουλειά αλλά δεν καταγράφονται επίσημα ως άνεργοι.

Ο αναγνώστης καταλαβαίνει πως είναι ανέφικτο να χωρέσει ολόκληρος ο Άτλαντας στα στενά όρια ενός ιστολογικού σημειώματος. Όσοι δεν έχετε πρόβλημα με τα αγγλικά σας, ρίξτε μια ματιά στον σύνδεσμο που έδωσα πιο πάνω, έστω για να δείτε τα εξαιρετικά εύγλωττα διαγράμματα τα οποία περιλαμβάνονται σ’ αυτόν. Εμείς θα κλείσουμε εδώ, με ένα διαφορετικό απόσπασμα, ιδιαίτερης σημασίας, από την σελίδα 13:

Τα όρια μεταξύ εργασίας και ελεύθερου χρόνου έχουν γίνει ασαφή. Η εργασία εκτός φυσιολογικού ωραρίου γίνεται όλο και πιο συνηθισμένη. Ο αριθμός των ωρών εργασίας στην Γερμανία είναι κάτω από τον μέσο όρο τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, ωστόσο ο ένας στους εννιά εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης δουλεύει περισσότερο από 48 ώρες την εβδομάδα. Λιγότερες από τις μισές υπερωρίες πληρώνονται. Το ένα τέταρτο των εργαζομένων δουλεύει τα Σάββατα και το 14% δουλεύει πλέον και τις Κυριακές. Όσοι εφημερεύουν, εργάζονται νύχτα ή δουλεύουν με σύστημα βάρδιας, οφείλουν να είναι ιδιαίτερα ευέλικτοι.


Πηγή Ο εργατικός παράδεισος της Γερμανίας

Σε συνθήκες πρωτοφανούς κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής κρίσης ανακοινώνονται και προωθούνται στη χώρα μας διάφοροι «σχεδιασμοί» που αναφέρονται στην «ανάπτυξη» και «αξιοποίηση» μιας σειράς σημαντικών εγκαταστάσεων και δημόσιων χώρων.


Με αφορμή αυτό που συμβαίνει ή αυτό που σχεδιάζουν να συμβεί στη Χαλκιδική, στο Ελληνικό, στη Μαγνησία, στην Ήπειρο, αλλά και σε άλλες περιοχές της χώρας μας, έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια μια συζήτηση, η οποία δεν αφορά μόνο τους κατοίκους των περιοχών αυτών. Πρόκειται για ζητήματα με υπερτοπική διάσταση, που αφορούν τους κατοίκους ευρύτερων περιοχών και συνδέονται με τον συνολικό χωρικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό της χώρας.

Εκτιμώντας ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών αγνοεί τα σχέδια που προωθούνται για την συρρίκνωση του δημόσιου χώρου, καθώς και τις συνολικές επιπτώσεις από μια σειρά προγραμματιζόμενα έργα σε ολόκληρη την χώρα, προχωράμε στη διοργάνωση της Συνάντησης – Ημερίδας, με τίτλο «Αναζητώντας ένα διαφορετικό μοντέλο “Ανάπτυξης”», στην οποία καλείστε να συμμετάσχετε, με στόχο την ευρύτερη ενημέρωση, τον συντονισμό των αντιστάσεων και την προώθηση εναλλακτικών – ρεαλιστικών λύσεων και προτάσεων, που να υπερβαίνουν τα επιβεβλημένα κυρίαρχα σχέδια.

Η Ημερίδα «Αναζητώντας ένα Διαφορετικό Μοντέλο “Ανάπτυξης”»,θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 2 Ιούνη 2018.


Θα συναντηθούμε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, Σόλωνος 57, 1ος όροφος, Αμφιθέατρο Παπαρρηγοπούλου, από τις 10:30 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ. 

Στην Εκδήλωση προγραμματίζονται σύντομες και περιεκτικές Εισηγήσεις (μέγιστης διάρκειας 15 λεπτών), ώστε η έμφαση να δοθεί στη συζήτηση και τη δημιουργική ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών.

Περισσότερες πληροφορίες μπορεί κανείς να βρει στο Ιστολόγιο της Εκδήλωσης, το οποίο θα ενημερώνεται διαρκώς όλο το επόμενο διάστημα:

https://imermontana.wordpress.com/

Η σχετική εκδήλωση στο fb βρίσκεται στο σύνδεσμο:

https://www.facebook.com/events/191812561457026/ ή

Σας περιμένουμε με φρέσκες ιδέες και θετική διάθεση, να Αναζητήσουμε μαζί ένα Διαφορετικό Μοντέλο “Ανάπτυξης”


Η Εκδήλωση διοργανώνεται από Σύμπραξη «Εργαστήριο Συμμετοχικού Σχεδιασμού με βάση τα Κοινά», τη «Συμμαχία των Κοινών», το «Αττικό Περιβαλλοντικό Δίκτυο», την «Ομάδα ‘Από Κοινού’ – Συνέλευση Για την αποανάπτυξη και την άμεση Δημοκρατία / Σταγιάτες Πηλίου» και το Συνεταιρισμό ‘Σύμπραξις Μεσογαίας’.

Για επικοινωνία:

sym.sxediasmos@gmail.com

Πηγή «Αναζητώντας ένα διαφορετικό μοντέλο “Ανάπτυξης”»

Μια εταιρεία στην Ινδονησία δημιούργησε μια πλαστική σακούλα τόσο φιλική προς το περιβάλλον που μπορείτε να τη φάτε.Είναι φτιαγμένο από τη ρίζα του φυτού μανιόκα, η οποία αποτελεί βασικό συστατικό της διατροφής πολλών λαών στην Αφρική, τη Λατινική Αμερική και την Ασία, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην
παρασκευή τσάντας.

Η εταιρεία, Avani Eco με έδρα το Μπαλί, δημιούργησε μια τσάντα που μοιάζει σαν πλαστικό, αλλά είναι εντελώς αποικοδομήσιμη και λιπασματοποιήσιμη. Διαλύεται επίσης στο νερό, οπότε αν τη τρώνε ζώα, δεν θα τους προκαλέσει καμία βλάβη. Λένε ότι είναι τόσο ασφαλές, ότι ακόμη και οι άνθρωποι θα μπορούσαν να το φάνε.

Πηγή «Πλαστική» σακούλα 100% βιοδιασπώμενη , κατασκευασμένη από φυτά

Την περασμένη Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018, ο νέος πρόεδρος της Κόστα Ρίκα, Carlos Alvarado, ανακοίνωσε την απαγόρευση της χρήσης ορυκτών καυσίμων.Η απαγόρευση των ορυκτών καυσίμων στην Κόστα Ρίκα είναι μια ιστορική ανακοίνωση.
«Η απανθρακοποιήση είναι το μεγάλο

καθήκον της γενιάς μας και η Κόστα Ρίκα πρέπει να είναι μία από τις πρώτες χώρες στον κόσμο που θα το επιτύχει, αν όχι η πρώτη», δήλωσε κατά τη διάρκεια της ιστορικής συνάντησης. «Έχουμε το καθήκον να καταργήσουμε τη χρήση ορυκτών καυσίμων στην οικονομία μας και να ανοίξουμε το δρόμο για τη χρήση καθαρών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας».

Η χώρα αυτή της Κεντρικής Αμερικής παράγει πάνω από το 99% της ηλεκτρικής ενέργειας της από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και, επιπλέον κάλυψε 300 ημέρες πέρυσι χωρίς να χρησιμοποιεί ορυκτά καύσιμα για ηλεκτρική ενέργεια.

Αλλά τι κάνει την Κόστα Ρίκα να είναι σε τόσο προνομιακή θέση; Λοιπόν, η γεωγραφία της χώρας της επιτρέπει να πάρει το 78,26% της ενέργειας της από υδροηλεκτρική ενέργεια, εκτός από το γεγονός ότι ο σχετικά μικρός πληθυσμός της δεν απαιτεί μεγάλη ενέργεια. Και αν όλα αυτά δεν ήταν αρκετά, η «πράσινη» ηγεσία της αναγνώρισε εδώ και καιρό τη σημασία της καταπολέμησης της αλλαγής του κλίματος.Αυτή η μεγάλη οικολογική αλλαγή ακολουθείται από ένα θεαματικό σχέδιο για τη μείωση και την πλήρη εξάλειψη των οχημάτων που χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα για την κίνησή τους μέχρι το τέλος της προεδρικής θητείας του Alvarado – το 2021.
Απέναντι Όχθη

Πηγή Η Κόστα Ρίκα ανακοίνωσε την απαγόρευση των ορυκτών καυσίμων

Την περασμένη Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018, ο νέος πρόεδρος της Κόστα Ρίκα, Carlos Alvarado, ανακοίνωσε την απαγόρευση της χρήσης ορυκτών καυσίμων.Η απαγόρευση των ορυκτών καυσίμων στην Κόστα Ρίκα είναι μια ιστορική ανακοίνωση.
«Η απανθρακοποιήση είναι το μεγάλο

καθήκον της γενιάς μας και η Κόστα Ρίκα πρέπει να είναι μία από τις πρώτες χώρες στον κόσμο που θα το επιτύχει, αν όχι η πρώτη», δήλωσε κατά τη διάρκεια της ιστορικής συνάντησης. «Έχουμε το καθήκον να καταργήσουμε τη χρήση ορυκτών καυσίμων στην οικονομία μας και να ανοίξουμε το δρόμο για τη χρήση καθαρών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας».

Η χώρα αυτή της Κεντρικής Αμερικής παράγει πάνω από το 99% της ηλεκτρικής ενέργειας της από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και, επιπλέον κάλυψε 300 ημέρες πέρυσι χωρίς να χρησιμοποιεί ορυκτά καύσιμα για ηλεκτρική ενέργεια.

Αλλά τι κάνει την Κόστα Ρίκα να είναι σε τόσο προνομιακή θέση; Λοιπόν, η γεωγραφία της χώρας της επιτρέπει να πάρει το 78,26% της ενέργειας της από υδροηλεκτρική ενέργεια, εκτός από το γεγονός ότι ο σχετικά μικρός πληθυσμός της δεν απαιτεί μεγάλη ενέργεια. Και αν όλα αυτά δεν ήταν αρκετά, η «πράσινη» ηγεσία της αναγνώρισε εδώ και καιρό τη σημασία της καταπολέμησης της αλλαγής του κλίματος.Αυτή η μεγάλη οικολογική αλλαγή ακολουθείται από ένα θεαματικό σχέδιο για τη μείωση και την πλήρη εξάλειψη των οχημάτων που χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα για την κίνησή τους μέχρι το τέλος της προεδρικής θητείας του Alvarado – το 2021.
Απέναντι Όχθη

Πηγή Η Κόστα Ρίκα ανακοίνωσε την απαγόρευση των ορυκτών καυσίμων

Το ReTuna Återbruksgalleria στη σουηδική πόλη Eskilstuna, 100 χιλιόμετρα δυτικά της Στοκχόλμης, είναι ένα εμπορικό κέντρο διαφορετικό από τα συνηθισμένα ,αφιερωμένο αποκλειστικά σε επισκευασμένα και ανακυκλωμένα προϊόντα.Οι
εγκαταστάσεις του περιλαμβάνουν ταυτόχρονα ένα κέντρο ανακύκλωσης και ένα εμπορικό κέντρο. Οι πελάτες μπορούν να δίνουν τα αντικείμενα που δεν χρειάζονται πλέον και κατόπιν να ψωνίζουν κάτι νέο – όλα σε ένα κατάστημα.



Άνοιξε το 2015 και αποκλειστικά λιανικής πώλησης, υπάρχουν 14 καταστήματα, ένα εστιατόριο, ένας εκθεσιακός χώρος, συνεδριακές εγκαταστάσεις και ακόμη και ένα σχολείο κατάρτισης για τη μελέτη της ανακύκλωσης.

Το προσωπικό του εμπορικού κέντρου ανακύκλωσης ελέγχει και ταξινομεί τα εισερχόμενα αγαθά καθώς απομακρύνονται, αφήνοντας κατά μέρος αυτά που μπορούν να επισκευαστούν ή να ανακατασκευαστούν. Αυτά τα αντικείμενα μεταβιβάζονται στη συνέχεια σε εργαστήρια που πρόκειται να επισκευασθούν και να πωληθούν σε εξειδικευμένα καταστήματα για όλα, από τα έπιπλα και τα οικοδομικά υλικά μέχρι τους υπολογιστές και τα ρούχα.


Κυκλική οικονομία

Οι πελάτες στην ReTuna Återbruksgalleria έχουν λόγο να αισθάνονται καλά για τις αγορές τους – συμβάλλουν στην κυκλική οικονομία , ένα εναλλακτικό οικονομικό-βιομηχανικό μοντέλο που μας ενθαρρύνει να κάνουμε περισσότερα με λιγότερα, καθώς οι παγκόσμιοι πόροι μειώνονται.


Το κέντρο, το οποίο διαχειρίζεται ο τοπικός δήμος, έχει ωφελήσει την τοπική οικονομία δημιουργώντας 50 νέες θέσεις εργασίας επισκευής και λιανικής πώλησης, και παρέχοντας χώρο για ιδιωτικές νεοσύστατες επιχειρήσεις και τοπικούς τεχνίτες.

Πηγή Το mall των ανακυκλωμένων