23 January, 2019
Home / Lifestyle (Page 44)

Ο Χόρχε Μπουκάι ξέρει να σπάει αμέσως τον πάγο. Είναι εγκάρδιος, πληθωρικός, άμεσος και όσο περνάει η ώρα χαρίζει στους συνομιλητές του μερικά από τα ξεκαρδιστικά ανέκδοτα που γνωρίζει.

Του ζητάω να σχολιάσει αυτή την τεράστια δημοφιλία του και πώς νιώθει με τις πολλές εκδηλώσεις θαυμασμού που εισπράττει. Τον ενοχλεί; Τον κολακεύει;

«Είναι ένα μείγμα. Η πρώτη αντίδραση είναι η έκπληξη. Γεννήθηκα στο Μπουένος Αϊρες, σε μια πολύ φτωχική γειτονιά, δύο τετράγωνα μόλις από τη χωματερή της περιοχής. Εζησα σ’ ένα σπίτι πολύ χαμηλής μεσαίας τάξης. Ο πατέρας μου δούλευε από Δευτέρα σε Δευτέρα. Στα 12 χρόνια μας, κι εγώ και ο αδελφός μου έπρεπε να δουλεύουμε. Οπότε, η πρώτη αντίδραση είναι η έκπληξη, ο αιφνιδιασμός. Δεν θα πίστευα ποτέ, τότε, ότι τώρα θα βρίσκομαι σε αυτό το μπαλκόνι και θα βλέπω την Ακρόπολη. Ούτε μπορούσα να φανταστώ ότι θα μπορώ να ζω από τα βιβλία μου και να δέχομαι τα χειροκροτήματα τόσων ανθρώπων. Μετά την έκπληξη, έρχεται η κολακεία και η απόλαυση. Είναι ικανοποίηση να σε αγαπούν, να σε αγκαλιάζουν, να σε πιστεύουν και να σε χειροκροτούν. Μετά έρχεται η ευθύνη, γιατί ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι από 15 έως 20 χρόνων, το πρώτο βιβλίο που διαβάζουν, χωρίς να τους υποχρεώσει κανείς, είναι ένα δικό μου βιβλίο. Αυτό είναι τεράστια ευθύνη. Δεν μπορώ να γράψω αν δεν σκέφτομαι ποιος με διαβάζει. Για μένα το γράψιμο είναι πολύ σκληρή δουλειά· δεν κάθομαι ποτέ μπροστά στο κομπιούτερ περιμένοντας την έμπνευση. Γράφω όταν έχω σκεφτεί όσα θέλω να πω». Και σε αυτό το σημείο μάς αποκαλύπτει ότι έχει κάνει «μια-δυο σκανταλιές με μυθοπλασία», που δεν έχει κυκλοφορήσει στην Ελλάδα. Ηταν ένα μυθιστόρημα που ο ατζέντης του… έκλεψε από το σπίτι του, το έστειλε σε διαγωνισμό με ψευδώνυμο και το μυθιστόρημα βραβεύτηκε. Το έπαθλο ήταν η έκδοση του βιβλίου! Τίτλος «Ο υποψήφιος», ένα πολιτικό νουάρ, με θέμα τη διαφθορά και την εμπλοκή της πολιτικής με τα ΜΜΕ που εκτυλίσσεται σε μια χώρα της Λατινικής Αμερικής. «Ευτυχώς αυτό δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα», λέει με πονηρό χαμόγελο!

– Γιατί ο κόσμος προσφεύγει στα βιβλία σας; Γιατί χρειάζεται αυτό το στήριγμα;

– Ποιος ξέρει; Αν το ήξερα θα μπορούσα να το πω στον γιο μου που τώρα αρχίζει να γράφει, στους συναδέλφους μου που γράφουν καλύτερα από μένα αλλά δεν πουλάνε όσο εγώ, και σε ανθρώπους που θαυμάζω ως συγγραφείς. Ισως να το ξέρουν οι ίδιοι οι αναγνώστες. Φαντάζομαι κάποιους λόγους. Χρησιμοποιώ τα παραμύθια σαν διδακτική μέθοδο και αυτό αρέσει στον κόσμο. Μιλάω για τον εαυτό μου και όχι για εκείνους, και αυτό τους αρέσει. Και μιλάω για όσα φάνηκαν σε μένα χρήσιμα και όχι για όσα θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα σε άλλους. Και κυρίως γράφω για να με καταλάβει η μαμά μου! Ξέρετε αυτό δεν είναι σχήμα λόγου, είναι αλήθεια. Η μητέρα μου πήγε λίγες τάξεις του δημοτικού. Αρχισε να απολαμβάνει το διάβασμα μετά τα 30, κυρίως μέσα από τα δικά μου κείμενα. Μερικές φορές μού έλεγε «δεν καταλαβαίνω τίποτα». Και της εξηγούσα. «Και γιατί δεν γράφεις όπως μου τα εξηγείς;» ήταν η απάντηση. Κι έτσι άρχισα να γράφω έτσι. Και αν μπορούσε να το καταλάβει η μαμά μου, θα μπορούσε και ο Στίβεν Χόκινγκ!

– Πολλοί από όσους διαβάζουν τα βιβλία σας θέλουν να μάθουν για τον εαυτό τους, αλλά φοβούνται να χτυπήσουν την πόρτα του ψυχαναλυτή. Τι τους λέτε;

– Κατά κάποιον τρόπο τα βιβλία επιχειρούν να πουν σε αυτούς τους ανθρώπους ότι δεν θα ήταν κακό να χτυπήσουν αυτή την πόρτα. Βρίσκω όμως την ευκαιρία, κάθε φορά, όταν μου κάνουν αυτή την ερώτηση, να πω ότι κανένα από τα βιβλία μου δεν αντικαθιστά τη δουλειά ενός ψυχαναλυτή. Ισα ίσα που όλα τα βιβλία μου, ακόμη κι αν τα διαβάζει κάποιος συνειδητά για 20 χρόνια, δεν θα είναι τόσο ευεργετικά όσο μία συνεδρίαση 45 λεπτών με κάποιον ψυχαναλυτή. Τα βιβλία είναι θεραπευτικά, αλλά δεν είναι θεραπεία.

Η αυτοπεποίθηση είναι τέχνη των γονιών

– Εχετε μια εκτίμηση, πόσοι οδηγήθηκαν μέσα από τα βιβλία σας στη διαδικασία της ανάλυσης;

– Εχω εικόνα, αλλά δεν έχω αριθμούς. Οταν άρχισα να γράφω πριν από 30 χρόνια, η ψυχανάλυση ήταν κάτι αποδεκτό, αλλά με τον τρόπο τον παραδοσιακό. Ομως, εγώ έκανα ψυχοθεραπεία με τη μέθοδο Γκεστάλτ. Τότε όλοι οι συνάδελφοί μου θύμωσαν μαζί μου, μου έλεγαν ότι είμαι σαν μάγος που αποκαλύπτει τα κόλπα του και ότι θα απομάκρυνε τους ασθενείς από τη θεραπεία. Συνέβη το αντίθετο. Ολο και περισσότερος κόσμος σκέφτηκε ότι πρέπει να κάνει μια θεραπεία και να αναζητά βοήθεια από τους αναλυτές. Νομίζω ότι ο κόσμος κατάλαβε πως είναι καλό να ζητήσει βοήθεια. Με ταπεινότητα μπορώ να πω ότι τα βιβλία μου και άλλων συναδέλφων βοήθησαν να φύγει από την ψυχοθεραπεία αυτό το πέπλο του μυστηρίου που την περιτύλιγε κι επέτρεψε να γίνει κατανοητό ότι η ψυχοθεραπεία δεν είναι κάτι για λίγους και μυημένους. Είμαι περήφανος γι’ αυτό. Πιστεύω στην ψυχοθεραπεία για υγιείς, όχι για να θεραπευτούν κάποια προβλήματα, αλλά για να βοηθηθούν κάποιοι υγιείς άνθρωποι να ωριμάσουν. Οχι για να γίνουν καλά, αλλά για να μάθουν να ζουν καλύτερα.

– Εξακολουθείτε να έχετε επικριτές για τα βιβλία σας;

– Οχι, δεν έχω πια. Αλλά επειδή είναι ψυχαναλυτές, κατάλαβαν ότι μου έκαναν κριτική γιατί αυτό ήθελαν να κάνουν όλοι. Οι κριτικές λειτούργησαν έτσι: όταν πούλησα τις πρώτες 10 χιλ. αντίτυπα είπαν «για κοίτα αυτό το παιδί»! Ημουν 30 χρόνων τότε. Οταν έφτασαν τις 100 χιλ. αντίτυπα τα βιβλία μου, είπαν «μα ποιο είναι αυτό το παιδί;». Οταν έφτασαν τις 200 χιλ., «αυτός ο κύριος είναι κάτι παράξενο. Με ποιον κοιμάται το βράδυ;». Οταν έφτασαν οι πωλήσεις το 1 εκατ., πολλοί είπαν ότι «είναι ένας έμπορος». Η μαμά μου, που είναι η πηγή της έμπνευσής μου, μου έλεγε: «Πρέπει πάντα να είσαι τόσο επιτυχημένος; Ο κόσμος είναι πολύ ζηλιάρης».

– Ο φθόνος δεν είναι από τα βασικά προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις;

– Οχι, στ’ αλήθεια δεν είναι. Οταν κάποιος σε φθονεί σου επιβεβαιώνει ότι είσαι στον σωστό δρόμο.

– Την αυτοπεποίθηση και το χιούμορ τα οφείλετε στη μαμά σας;

– Η αυτοπεποίθηση οφείλεται στο ότι και οι δύο γονείς έδειξαν την εμπιστοσύνη τους σε σένα. Η αυτοπεποίθηση μαθαίνεται από την αγάπη των γονιών για το παιδί. Δεν είναι ότι δεν μπορεί κάποιος να έχει αυτοεκτίμηση αν δεν έχει γονείς που τον αγαπούν, αλλά θα του πάρει πολύ περισσότερο να το κατακτήσει. Είχα το προνόμιο να είμαι σ’ ένα σπίτι με δύο γονείς που αγαπιόντουσαν πολύ μεταξύ τους, αγαπούσαν πολύ εμένα και τον αδελφό μου και μας δίδαξαν να αγαπάμε ο ένας τον άλλον. Και ποτέ δεν μας σύγκριναν. Εδιναν στον καθένα την αξία που είχε. Η αυτοπεποίθηση, λοιπόν, δεν είναι δικό μου χάρισμα. Είναι η τέχνη των γονιών μου.

Το χιούμορ όμως το πήρα από τον πατέρα μου. Η μαμά μου άνοιγε την καρδιά της και ο μπαμπάς μου άνοιγε το στόμα του, έλεγε ιστορίες και γελούσαμε. Τίποτα δεν είναι τόσο σοβαρό, ώστε να μην μπορείς να το διακωμωδήσεις. Ούτε ο θάνατος. Ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα είναι να μπορείς να γελάσεις, και να διακωμωδείς τα ίδια σου τα ελαττώματα. Με ρωτούν πώς η Αργεντινή κατάφερε να επιβιώσει. Νομίζω ότι οι Αργεντίνοι γελούν με τον εαυτό τους. Και αυτό είναι πλεονέκτημα. Από τα λίγα που γνωρίζω, εσείς εδώ στην Ελλάδα δεν γελάτε τόσο δυνατά. Πρέπει να αλλάξουμε εσωτερικά, για να μπορέσουμε να γελάσουμε.

Πηγή Μπουκάι: Οταν κάποιος σε φθονεί σου επιβεβαιώνει ότι είσαι στον σωστό δρόμο

Είναι ολόιδιες, φορούν τα ίδια ρούχα, φτιάχνουν τα μαλλιά τους με τον ίδιο τρόπο και μοιράζονται και τον ίδιο… άντρα.

Αυτή είναι η ζωή των δίδυμων αδελφών Αννα και Λούσι Ντε Σινκ, οι οποίες υπερηφανεύονται για το τι είναι οι πιο ίδιες… δίδυμες του κόσμου. Οι δύο μελαχρινές έχουν σχέση με τον 35χρονο μηχανικό Μπεν Μπιρν εδώ και επτά χρόνια και είναι έτοιμες να περάσουν στο επόμενο στάδιο. Οι δίδυμες όχι μόνο θέλουν να παντρευτούν τη μοναδική τους αγάπη αλλά και να κάνουν το παιδί του.

Σε πρόσφατη τηλεοπτική τους συνέντευξη στην εκπομπή Today της Αυστραλίας, η Αννα και η Λούσι δήλωσαν πως επιθυμούν να κυοφορήσουν τα παιδιά του Μπεν. Αναγνωρίζουν ωστόσο ότι υπάρχουν… προβλήματα: «Η μαμά μας μας έπεισε να επιλέξουμε τον φυσικό τρόπο, να γεννήσουμε φυσικά, οπότε δεν ξέρουμε εάν θα λειτουργήσει επειδή θέλουμε να μείνουμε έγκυες την ίδια στιγμή», τονίζουν.

«Θα είναι μια ακόμη πρόκληση και τα πάντα έχουν να κάνουν με τον Μπεν. Υπάρχει πολλή πίεση σε αυτόν», ομολογούν.

Τον Δεκέμβριο, οι δύο αδελφές εξέφρασαν την επιθυμία τους να αλλάξουν την αυστραλιανή νομοθεσία, προκειμένου να ενωθούν με τον άντρα τους. Η πολυγαμία απαγορεύεται στη χώρα βάσει του νόμου περί γάμου του 1961.

Οι δίδυμες ζουν τη ζωή που θέλουν και δηλώνουν πως θα προσπαθήσουν να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη AnnaLucy DeCinque 👭 (@annalucydecinque) στις

//www.instagram.com/embed.js

//www.instagram.com/embed.js

//www.instagram.com/embed.js

Πηγή Δίδυμες μοιράζονται επτά χρόνια τον ίδιο άντρα -Τώρα θέλουν να κάνουν τα παιδιά του

Όπως και στο περυσινό, έτσι και στο φετινό «Power of Love», από τις πρώτες κιόλας ημέρες φαίνεται πως οι αποκαλύψεις για το παρελθόν των παικτών θα είναι περισσότερες από όσα κάνουν μέσα στο παιχνίδι.

Ένας από τους πιο εντυπωσιακούς παίκτες του δεύτερου κύκλου είναι ο Γιάννης Αμπατζόγλου. Ο μελαχρινός χορευτής έχει ξεχωρίσει από τα αγόρια του σπιτιού αλλά η επαφή του με την τηλεόραση δεν είναι όπως φαίνεται κανούρια.

Σε βίντεο που μεταδώθηκε στο Menios Live του νέου Epsilon, αποκαλύφθηκε ότι ο παίκτης έχει στο παρελθόν φιλοξενηθεί αρκετές φορές στην παλιά εκπομπή της Μαρίας Μπακοδήμου και του Φώτη Σεργουλόπουλου στο Star.

Η απογευματινή εκπομπή ΦΜ Live από την οποία πάρθηκε η φωτογραφία που δείχνει τον παίκτη και την παρουσιάστρια δίπλα δίπλα είναι προ τεσσάρων χρόνων τραβηγμένη, κάτι που τοποθετεί τη σχέση τους αρκετά πριν το φετινό ριάλιτι του έρωτα.

Δείτε τι ακριβώς ειπώθηκε στη μεσημεριανή εκπομπή για τη σχέση των δύο.

Πηγή Ο Μένιος στα Άκρα: «Με αυτόν τον παίκτη του Pοwer Of Lοve έχει σχέση Η Μαρία Μπακοδήμου»

Χρειάζεται να μας πιέσει ο χρόνος για να σκεφτούμε πιο καθαρά; Πρέπει να φοβηθούμε ότι «σώνεται το καντήλι» μας για να βγάλουμε στη φόρα το καλό μας το σερβίτσιο, να πούμε τις «συγγνώμες» που χρωστάμε ή να φορέσουμε εκείνο το φόρεμα που φυλάμε για «ειδικές περιστάσεις» (λες και δεν είναι κάθε περίσταση ειδική);

Το γράμμα αυτής της 83χρονης γυναίκας στη φίλη της είναι ό,τι πιο σοφό θα διαβάσετε σήμερα

Αν όλοι σκεφτόμασταν όπως αυτή η σοφή 83χρονη γυναίκα, θα ήμασταν πολύ, πολύ πιο χαρούμενοι.

Διαβάστε το γράμμα που έστειλε στη φίλη της και θα δείτε:

«Αγαπημένη μου φίλη,

Διαβάζω περισσότερο και ξεσκονίζω λιγότερο. Κάθομαι στην αυλή και θαυμάζω τη θέα χωρίς να τρελαίνομαι με τα αγριόχορτα που πάλι βγήκαν στον κήπο. Περνάω περισσότερο χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους μου και λιγότερο κάνοντας δουλειές.

Όποτε είναι δυνατό, πρέπει να βλέπουμε τη ζωή σαν ένα σύνολο εμπειριών που πρέπει να απολαύσουμε, όχι να υπομείνουμε. Προσπαθώ να εντοπίσω αυτές τις στιγμές πια και να τις εκτιμήσω.

Δεν “φυλάω” τίποτα. Χρησιμοποιώ το καλό, πορσελάνινο σερβίτσιο για οποιαδήποτε μικρή “ειδική” περίσταση παρουσιαστεί.

Φοράω την καλή μου ζακέτα όταν πηγαίνω για ψώνια.

Δεν κρατάω το ακριβό μου άρωμα για επίσημες συγκεντρώσεις, αλλά το φοράω για τους ταμίες στην τράπεζα και τους υπαλλήλους των καταστημάτων.

Οι φράσεις “κάποτε” ή “μια απ’ αυτές τις μέρες” χάνουν το νόημά τους για ‘μένα. Αν αξίζει να δω, ν’ ακούσω ή να κάνω κάτι, θέλω να το δω, να το ακούσω και να το κάνω τώρα.

Δεν ξέρω τι θα έκαναν οι άνθρωποι αν ήξεραν ότι δεν θα βρίσκονται εδώ αύριο. Πιστεύω ότι θα καλούσαν τους συγγενείς και τους φίλους τους. Ίσως να τηλεφωνούσαν σε μερικού φίλους για να απολογηθούν για παρελθοντικές φιλονικίες. Μ’ αρέσει να σκέφτομαι ότι θα έβγαιναν για να φάνε στο αγαπημένο τους εστιατόριο. Μαντεύω… δεν ξέρω.

Είναι όλα αυτά τα μικρά, μισοτελειωμένα πράγματα που θα με θύμωναν αν ήξερα ότι οι ώρες μου είναι μετρημένες. Θα θύμωνα, επειδή δεν έγραψα τα γράμματα που θα ‘πρεπε να έχω γράψει. Θα θύμωνα επειδή δεν είπα αρκετά στον άντρα και τους γονείς μου πόσο τους αγαπώ.

Προσπαθώ πολύ σκληρά να μην αναβάλω, φυλάξω ή κρατήσω πίσω οτιδήποτε μπορεί να φέρει γέλιο και λάμψη στη ζωή μου.

Και κάθε πρωί, όταν ανοίγω τα μάτια μου, λέω στον εαυτό μου ότι η μέρα που έρχεται είναι μοναδική. Κάθε μέρα, κάθε λεπτό, κάθε ανάσα είναι ένα αληθινό δώρο Θεού.

Ίσως η ζωή μας εξελίχθηκε πολύ διαφορετικά απ’ αυτό που είχαμε θελήσει. Όσο όμως είμαστε εδώ, μπορούμε να χορεύουμε!» Πηγή: mama365.gr

Πηγή Το γράμμα αυτής της 83χρονης γυναίκας στη φίλη της είναι ό,τι πιο σοφό θα διαβάσετε σήμερα

Η πατρότητα μέσα από την τρυφερή πλευρά της. Χαζομπαμπάδες, μπαμπάδες με ανακλαστικά νίντζα, μπαμπάδες ατσίδες, μπαμπάδες που βρέθηκαν στο σωστό μέρος τη λάθος στιγμή.

Το lol βίντεο στο Sarcasm που έχει ξεπεράσεις τις 12 εκατομμύρια προβολές δείχνει μερικά από τα πιο απίθανα πράγματα που έχουν συμβεί και έτυχε να καταγράψει η κάμερα. Daddy cool.

Πηγή Αφιερωμένο σε όλους τους μπαμπάδες: Αυτοί που ήταν πάντα εκεί για τα παιδιά τους! Η πατρότητα μέσα από την τρυφερή πλευρά της.

Πιό εύκολο και πιο γρήγορο δεν γίνεται και φυσικά πεντανόστιμο !!!

Υλικά:
1 πακέτο μπισκότα digestive
1 στραγγιστό γιαούρτι
1 ζαχαρούχο
1 λεμόνι (χυμό)
Ξύσμα απο ένα λεμόνι
Γλυκό κουταλιού της αρεσκείας σας

Εκτέλεση:
Θρυμματίζετε τα μπισκότα και τα μοιράζετε σε μπολάκια. Χτυπάτε στο μίξερ το γιαούρτι με το ζαχαρούχο, ρίχνετε το στυμένο λεμόνι και το ξύσμα και ανακατεύεται. Μοιράζετε την κρέμα και τα βάζετε τουλάχιστον 2 ώρες στο ψυγείο. Μετά σερβίρετε με γλυκό του κουταλιού!!

Πηγή Πιο εύκολο και πιο γρήγορο γλυκάκι δεν γίνεται.. Και φυσικά πεντανόστιμο

Αυτό θα πει να έχεις άποψη σε όλα και να το φωνάζεις…

Άφωνος ο ιερέας από τις εικόνες που εκτυλίσσονταν μπροστά στα μάτια του – Αναγκάστηκε να διακόψει τη βάπτιση Η βάπτιση σταμάτησε λόγω της γιαγιάς! Το περιστατικό συνέβη προ ημερών σε εκκλησία της Πάτρας με τη γιαγιά να διαμαρτύρεται έντονα, επειδή η εγγονή δεν πήρε το όνομά της!

Μόνο που δεν πιάστηκε μαλλί με μαλλί με τη νύφη της η «ώριμη» γυναίκα! Η μητέρα είχε συζητήσει με τον άνδρα της να δώσει στην νεοφώτιστη το όνομα του πατέρα της που είχε φύγει από την ζωή, χωρίς όμως να ενημερώσει την πεθερά της.

Όταν ακούστηκε το όνομα, η βάπτιση διεκόπη για αρκετά λεπτά μέχρι που επενέβη ο ιερέας εγκαλώντας τους όλους στην τάξη! Η συνέχεια δόθηκε στο γεύμα που ακολούθησε, όπου οι συγγενείς του γαμπρού κάθισαν μόνοι τους σε άλλο χώρο.

Η πεθερά τους είχε πείσει ώστε να μην έχουν… καμία σχέση με το σόι της νύφης της και αγαπημένης του γιου της. Μάταια ο γνωστός Πατρινός προσπαθούσε να ηρεμήσει τα πνεύματα.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, όταν ακούστηκε το όνομα της μικρής, η πεθερά φώναξε «αίσχος» και συνέχισε «κάνετε λάθος. Δεν είναι αυτό το όνομα. Απαράδεκτο»! Η συνέχεια δόθηκε με άλλη «ατάκα»: «Να ρε! Σε κάνουν ό,τι θέλουν»! Πηγή: Εφημερίδα Κόσμος

Πηγή Σφαγή στην Πάτρα: γιαγιά διακόπτει έξαλλη τη βάπτιση της εγγονής. «Αίσχος… σε κάνουν ό,τι θέλουν ρε…»

Για τους περισσότερους ανθρώπους το μπάνιο αποτελεί ένα ευχάριστο ή έστω απαραίτητο καθημερινό τελετουργικό. Για κάποιους άλλους αποτελεί καταναγκαστικό έργο που προσπαθούν να αποφεύγουν όσο είναι δυνατόν ή να εκτελούν όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Αν ανήκετε στην δεύτερη κατηγορία και αναρωτιέστε πόσο συχνά χρειάζεται, τέλος πάντων, να κάνει ο άνθρωπος μπάνιο, η απάντηση των επιστημόνων είναι μάλλον με το μέρος σας.
Πόσο συχνά πρέπει να κάνουμε μπάνιο σύμφωνα με τους επιστήμονες

Όπως αναφέρουν, έπειτα από σχετικές μελέτες, οι αμερικανοί δερματολόγοι Dr. Joshua Zeichner και Dr. Ranella Hirsch «το πόσο συχνά κάνουμε μπάνιο και το τι θεωρούμε σωματική δυσοσμία είναι περισσότερο πολιτισμικό φαινόμενο». Υποστηρίζουν δε ότι «στον δυτικό κόσμο οι άνθρωποι παρα-κάνουν μπάνιο, και ο λόγος είναι σε μεγάλο βαθμό κοινωνικός».

Γεγονός είναι ότι μεγάλο ρόλο στο να θεωρείται το καθημερινό μπάνιο αυτονόητο ή έστω επιθυμητό στις σύγχρονες κοινωνίες έχει παίξει η βιομηχανία της διαφήμισης, όπως αυτή εκτινάχθηκε ιδιαίτερα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά. Οι μεγάλες εταιρίες καλλυντικών και απορρυπαντικών, στοχεύοντας περισσότερο στο γυναικείο κοινό, κυκλοφόρησαν ορισμένες εξαιρετικά εύστοχες διαφημίσεις, μέσω των οποίων περνούσαν ουσιαστικό το μήνυμα ότι «αν δεν κάνετε καθημερινά μπάνιο, δεν θα προσελκύετε τους άνδρες».

Ακόμα πιο έντονη έγινε η ανάγκη για καθημερινό μπάνιο από την στιγμή που οι γυναίκες άρχισαν να αποτελούν σημαντικό μέρος του εργατικού δυναμικού των δυτικών χωρών, καθώς η καθαριότητα σχετιζόταν πλέον όχι μόνο με την ομορφιά, αλλά και με την επιτυχία.

Η υπερβολική καθαριότητα, όμως, όπως τουλάχιστον λένε οι δύο παραπάνω επιστήμονες, μπορεί τελικά να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.

Πιο συγκεκριμένα, λένε οι ειδικοί, το να κάνει κανείς μπάνιο πολύ συχνά και μάλιστα με καυτό νερό, μπορεί να αφυδατώσει και να ερεθίσει το δέρμα, να απομακρύνει τα καλά βακτήρια που υπάρχουν σε κάθε υγιή επιδερμίδα και να δημιουργήσει μικρές ρωγμές που θέτουν τον οργανισμό πιο επιρρεπή στις μολύνσεις.

Επίσης, και οι δύο γιατροί συμφωνούν στο ότι οι γονείς δεν θα πρέπει να κάνουν μπάνιο τα μωρά και τα μικρά παιδιά καθημερινά, καθώς η έκθεση σε βακτήρια και βρωμιές από μικρή ηλικία κάνει το δέρμα λιγότερο ευαίσθητο και αποτρέπει αλλεργίες και δερματικά προβλήματα, όπως εκζέματα.

Παρόλο, λοιπόν, που οι δραστηριότητές σας και οι κλιματολογικές συνθήκες επηρεάζουν, βέβαια, το πόσο συχνά θέλετε να κάνετε μπάνιο, μπορείτε να αποφύγετε το καθημερινό πλύσιμο και να απολαμβάνετε ένα μπάνιο κάθε δύο με τρεις μέρες.

Κι αν, τέλος πάντων, νιώθετε την ανάγκη να καθαρίζετε καθημερινά τα μέρη του σώματός σας που παράγουν την πιο έντονη δυσοσμία (μασχάλες, γεννητικά όργανα, την περιοχή κάτω από το στήθος), οι ειδικοί συμβουλεύουν να το κάνετε με ένα υγρό πανάκι ή ένα υγρομάντηλο, αντί να κάνετε μπάνιο.

Ωστόσο, καταλήγουν οι ειδικοί, καλό είναι να αλλάζετε εσώρουχα καθημερινά, καθώς αυτά είναι που συγκεντρώνουν τα περισσότερα βακτήρια και το λίπος που φυσιολογικά αποβάλλει ο οργανισμός.

Πηγή Πόσο συχνά πρέπει να κάνουμε μπάνιο σύμφωνα με τους επιστήμονες

Δείτε τη λίστα με τις “αμαρτίες» που βοηθούν στη διατροφή, πάντα όμως, σε μικρές ποσότητες

Για πολλούς, η απόφαση να ξεκινήσουν δίαιτα φαντάζει μακρινό σχέδιο, κυρίως εξαιτίας της μεγάλης αγάπης τους στα γλυκά, στα οποία και δεν μπορούν να αντισταθούν.

Ωστόσο, πολλές είναι οι δίαιτες, που όχι μόνο επιτρέπουν αυτήν την κατά τα άλλα “αμαρτωλή» απόλαυση, αλλά αντίθετα σε πολλές περιπτώσεις αρκετά είναι εκείνα τα γλυκά, που βοηθούν στην αποτελεσματικότητά της.

Δείτε τη λίστα με τα γλυκά, που βοηθούν στη δίαιτα, πάντα όμως, σε μικρές ποσότητες:

Γλυκά του κουταλιού, Λουκούμια, Σορμπέ Φρούτων, Γρανίτες, Παστέλι, Κέικ χωρίς γλουτένη, Ρυζόγαλο, Πανακότα light, Μαύρη Σοκολάτα, Muffin με λεμόνι, Μακαρόν, Χαλβάς, Ζελέ φρούτων, Γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά με 1 κ.σ. μέλι, Γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά με κομματάκια από 1 φρούτο. Πηγή: earthshareme.com

Πηγή Αυτά είναι τα 15 γλυκά που μπορείτε να «τσακίζετε» χωρίς να παίρνετε κιλά!

Τη λατρεύω τη Θεσσαλονίκη. Και το παράξενο είναι πως δεν μπορώ να εξηγήσω ακριβώς το «γιατί». Με το που κατεβαίνω απ’ το αεροπλάνο είναι σαν να γεύομαι ολόκληρη την πόλη. Περνούν από μπροστά μου τα στενά της κι οι μυρωδιές της, ο Πύργος της, η Καμάρα της κι αυτή της η μελαγχολία που την κάνει αθεράπευτα ρομαντική και παράλληλα τόσο αγέρωχα άκαμπτη.

Σαν να στέκεται στο ύψος της, σαν να ξέρει πως είναι φτιαγμένη από ανθρώπους με καρδιά. Ανθρώπους από ατόφιο χρυσό. Ανθρώπους όμορφους. Ανθρώπους με το «α» κεφαλαίο. Η Θεσσαλονίκη χωρίς τους ανθρώπους της δε θα ήταν ίδια. Δε θα ήταν ίδια χωρίς τις καλημέρες τα πρωινά της Κυριακής από άγνωστους στο δρόμο και τα «Να σε κεράσω μια μπίρα;» το βράδυ μιας Τρίτης, χωρίς τα «Θέλεις βοήθεια με τα ψώνια;» τη Δευτέρα το μεσημέρι και τα «Τι κάνεις, όλα καλά;» στα μπαλκόνια της Παρασκευές.

Θεσσαλονίκη είναι ο φούρναρης που σε κερνάει μπουγάτσα με κανέλα και ζάχαρη άχνη γιατί «φαίνεσαι ανταριασμένη» κι ο καφές απ’ το καφενεδάκι λίγο πιο κάτω, που μοσχοβολάει παιδικές αναμνήσεις σαν να σε ξυπνάει από μεσημεριανό ύπνο στο σπίτι των παππούδων σου. Θεσσαλονίκη είναι ο Κωστής που παίζει μουσική κάθε μέρα στην αρχή της Αριστοτέλους κι οι περαστικοί που σταματούν και σιγοτραγουδούν. Θεσσαλονίκη είναι η κυρία Μαρία που σου λέει πως ομόρφυνες κάθε φορά που σε βλέπει -κι ας σε βλέπει κάθε μέρα.

Κι ύστερα είναι η παραλία, ο Θερμαϊκός που απλώνεται μπροστά σου. Πότε χαλαρός κι ήρεμος και πότε συννεφιασμένος κι ύπουλος. Να περπατάς κατά μήκος του και να πέφτεις πάνω στους περαστικούς, γιατί σκάλωσε το βλέμμα σου στην τόσο ομορφιά του. Να φτάνεις κάτω απ’ τον Πύργο και να στρέφεις το βλέμμα σου ψηλά στη γαλανόλευκη που κυματίζει μέρα-νύχτα εκεί πάνω. Να ακούς τους πλανόδιους και να γελάς με κάτι αστείο που έγινε μπροστά σου. Να ‘ναι μία ηλιόλουστη Πέμπτη ή μια συννεφιασμένη Παρασκευή, λίγη σημασία έχει. Μόνο μην πέσεις στον Βαρδάρη!

Κι ύστερα να ανεβαίνεις την Τσιμισκή και την Αγίας Σοφίας, με έναν καφέ ή ένα γλυκό στο χέρι, και να απολαμβάνεις τη μέρα σου, χωρίς να νοιάζεσαι για τα τόσα φορτία που κουβαλάς. Να σταματάς για γύρο και να πιάνεις κουβέντα με τον μαγαζάτορα. «Δεν είσαι από ‘δω, κοπελιά» σου λέει. Κι εσύ γελάς, η προφορά σου θα μπορούσε να αναγνωριστεί από παντού. Ο κύριος Τάσος είναι χρόνια στη δουλειά κι όπως αγαπά τον τόπο του, αγαπά κι αυτό που κάνει. Παραγγέλνεις και δεύτερη μπίρα και δε σε νοιάζει που έχασες το ραντεβού. Άλλωστε, εδώ περνάς πιο ωραία. Φεύγεις σε ένα τριωράκι, κι έχεις μάθει τόσα πολλά που θα σου πάρει ακόμη τρεις μέρες να τα χωνέψεις.

Περπατάς και στο δρόμο για το σπίτι πέφτεις πάνω στα τσουρέκια. «Ε, δεν πάει Κυριακή χωρίς τσουρέκι» λες και κάθεσαι. Ο αχνιστός καφές φίλτρου με γεύση κανέλα κάθεται μπροστά σου και το τσουρέκι κάστανο σε προκαλεί. Τελειώνεις το ταξίδι στις γεύσεις –για την ώρα–, σηκώνεσαι και περπατάς. Οι εποχές αλλάζουν γύρω σου γρήγορα. Πότε ήρθε ο Δεκέμβρης και πότε ο Μάρτης! Περνάς απ’ τα λαδάδικα και κάθεσαι για ένα ουζάκι στα γρήγορα. Και πότε ήρθε καλοκαίρι και πότε πάλι φθινόπωρο!

Τη μαγεία της Θεσσαλονίκης δεν την καταλαβαίνουν πολλοί. Κάποιοι τη βρίσκουν μουντή κι ακατάστατη. Μα η ομορφιά βρίσκεται αν την ψάξεις. Στον Κωστή και την κυρία Μαρία. Στον κύριο Τάσο και στον ένοικο του κάτω ορόφου που θα σε βοηθήσει να ανεβάσεις τα ψώνια. Στον παγωμένο Βαρδάρη που σου ανεμίζει τα μαλλιά και στους πλανόδιους στον Πύργο. Στον αχνιστό καφέ σου και στις γεύσεις που σου γαργαλούν τον ουρανίσκο.

Η Θεσσαλονίκη είναι σαν μια μέρα που μυρίζει βροχή, είναι μια μελαγχολία γοητευτική, είναι καρδιές έτοιμες να σπάσουν. Αν έχεις μάτια να τα δεις κι αν έχεις όρεξη να αφουγκραστείς. Μόνο τότε.

Ναταλία Κωνσταντινίδου – pillowfights.gr

Πηγή Η Θεσσαλονίκη δε θα ‘ταν ίδια χωρίς τους ανθρώπους της