22 March, 2019
Home / Lifestyle (Page 44)

Από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας ξεκινάει το κακό· σου λέει η μαμά σου να μη βρίσεις το παιδάκι που σε έβρισε, σου λέει η δασκάλα σου να μη χτυπήσεις το συμμαθητή σου που σε χτύπησε, σου λέει κι ο Χριστός να γυρίζεις και το άλλο μάγουλο σε κάθε σφαλιάρα που θα σου αστράψει η ζωή. Πάει, πολύ θέλει να γίνει το κακό και να γίνεις καλός άνθρωπος; Είναι κακό, θα μου πεις, να είσαι καλός άνθρωπος; Ναι, είναι. Ιδίως όταν μπερδεύεις την καλοσύνη με την ηλιθιότητα.

Συνηθίζει λοιπόν η κοινωνία που ζούμε να δαιμονοποιεί τον εγωισμό, να τον πλασάρει στις μάζες ως χαρακτηριστικό γνώρισμα ποταπό και κατάπτυστο και να σε κάνει να πεθαίνεις από τύψεις κάθε φορά που τολμάς να κοιτάξεις τον εαυτό σου λίγο παραπάνω απ’ όσο κοιτάς τους άλλους· λες και η συνολική ισορροπία δεν προέρχεται από την ατομική, λες και για να προσφέρεις μεστή ευτυχία στον περίγυρο δεν πρέπει πρώτα να είσαι ευτυχισμένος εσύ ο ίδιος.

Και δώσε αβέρτα δεύτερες, τρίτες κι εξηκοστές τέταρτες ευκαιρίες σε ανθρώπους που στο τέλος αποδεικνύεται πως μάλλον δεν άξιζαν ούτε την πρώτη και τρώγε τα νεύρα σου που όση πιο πολλή αδυναμία έδειξες σε κάποιους ανθρώπους τόσο σου γλέντησαν την ψυχούλα με την πρώτη ευκαιρία και πάρε να έχεις γύρω σου άτομα που πήραν την υπομονή σου για αδυναμία και συνέχισαν να μπαινοβγαίνουν ανερυθρίαστα στη ζωή σου θεωρώντας την καφενέ.

Και περνάνε τα χρόνια και συνεχίζεις να δίνεις και προκοπή δε βλέπεις και γίνεται κάπως, κάπου, κάποτε μια χοντρή μ@λακία, σου έρχεται ο ουρανός σφοντύλι και συνειδητοποιείς έτσι άτσαλα πως όταν ένας άνθρωπος δε διστάζει να σου τη φέρει γυριστά μία, δε θα διστάσει να το κάνει ούτε δεύτερη και πως ήρθε η ώρα να μάθεις να φεύγεις καθώς μεγάλωσες πολύ για να συνεχίσεις να δίνεις τρίτες ευκαιρίες με τη σέσουλα, για να μην πω δεύτερες και χαρακτηριστώ μισάνθρωπη και κακιά.

Επειδή καθώς μεγαλώνεις, ζυμώνεσαι και πας τον εαυτό σου κάνα δυο βήματα παρακάτω, ένα πράγμα σου διδάσκει η εμπειρία· πως όσες περισσότερες ευκαιρίες δίνεις σε κάποιον, τόσο λιγότερο σε σέβεται, αντιλαμβάνεται πως τα όρια που έθεσες είναι ελαστικά και δε διστάζει να τα τεντώνει θρασύδειλα σε κάθε πιθανή ευκαιρία μέχρι να τα δει να σπάνε. Κι όταν αυτά σπάσουν, μη νομίζεις πως θα ακούσεις καμιά ειλικρινή συγγνώμη, ένα «ουπς» και πολύ σου είναι.

Όταν συγχωρείς επανειλημμένα έναν άνθρωπο του μαθαίνεις να μη φοβάται την έλλειψή σου καθώς φαντάζει στα μάτια του σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Eξοικειώνεται με τα «δεν πειράζει» σου και πες μου τώρα εσύ αν όντως αξίζει να υπάρχει στη ζωή σου ένας άνθρωπος που θεωρεί «ε και τι έγινε» το να σε υποτιμάει τοιουτοτρόπως ή αν πέρασες τόσα πολλά μέχρι να φτάσεις εδώ για να είναι αυτό το κερασάκι στην τούρτα της ζορισμένης ευτυχίας σου.

Μεγαλώνεις λοιπόν και δεν έχεις πια ούτε υπομονή, ούτε ευκαιρίες για πέταμα. Όχι επειδή στα ξαφνικά την είδες αλαζονικό κaθίκι, μα απλώς επειδή επιτέλους γνωρίζεις πως ο χρόνος σου είναι εξαιρετικά πολύτιμος για να αποτελεί απλώς πάτημα για κάποιον ώστε να σε δυσαρεστεί και να σε πληγώνει. Μεγαλώνεις κι από κάποιο σημείο και μετά δε γουστάρεις πλέον να το βουλώνεις και να ξεβολεύεσαι εσύ για να βολεύονται οι άλλοι, είναι τόσο απλό και τόσο απελευθερωτικά υπέροχο όσο ακούγεται.

Δεν είναι κακία, όσο κι αν προσπαθούν να σε πείσουνε, είναι αυτοσυντήρηση. Απλώς τους χάλασες τη ζαχαρένια και τσίτωσαν τα νεύρα τους, συνέχισε να κάνεις πως δεν τους ακούς. Εσύ να θυμάσαι πως δεν οφείλεις να σέβεσαι κανέναν περισσότερο απ’ όσο σε σέβεται, ούτε να αγαπάς με όλο σου το είναι ανθρώπους που σε αφήνουν για αύριο. Κι αν κάποιος επιδιώκει με τις πράξεις του να σου μάθει πως τα ανθρώπινα πάρε-δώσε είναι στην πλειοψηφία τους άδικα, τότε μάθε του κι εσύ πώς φεύγουν. Και ποιος ξέρει; Ίσως έτσι να σε θυμούνται για πάντα, όχι μόνο τις στιγμές που τους βολεύει.

fumara.gr – Φρόσω Μαγκαφοπούλου

Πηγή Μεγαλώσαμε πολύ για να δίνουμε τρίτες ευκαιρίες

Οι φωνές της μητέρας ξεσήκωσαν την περιοχή. Στον εισαγγελέα ο δράστης του επεισοδίου…

Στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης οδηγείται 67χρονος που συνελήφθη με την αυτόφωρη διαδικασία, ύστερα από καταγγελία ότι θώπευσε 9χρονη, την ώρα που εκείνη βρισκόταν σε στάση λεωφορείου μαζί με τη μητέρα της.

Το καταγγελλόμενο περιστατικό συνέβη, χθες, στις 15.10 το μεσημέρι, στη στάση Αντιγονιδών του ΟΑΣΘ, επί της οδού Εγνατία, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Η μητέρα της ανήλικης κάλεσε την ‘Αμεση Δράση και στο σημείο έφτασαν αστυνομικοί που προσήγαγαν τον 67χρονο.

Μετά την εξέτασή του από την Αστυνομία συνελήφθη και εις βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας, με την οποία οδηγείται στην εισαγγελία για τα περαιτέρω.

Πηγή Θεσσαλονίκη: Χαμός σε στάση λεωφορείου – Πάγωσε η μητέρα 9χρονης όταν πρόσεξε τι συνέβαινε…

Αυτή είναι η γυναίκα που θα ξεσηκώσει τα πλήθη φέτος στη μεγάλη Αποκριάτικη Παρέλαση του Καρναβαλικού Κομιτάτου Πρέβεζας, με άρματα. Η επαγγελματίας performer ποιυ ενθουσιάζει.

Στην τελική ευθεία για τη μεγάλη αποκριάτικη παρέλαση στην Πρέβεζα. Οι ετοιμασίες στην Αποκριάτικη Πρωτεύουσα της Ηπείρου, την Πρέβεζα, για το μεγαλύτερο Καρναβάλι, όχι μόνο από πλευράς εκδηλώσεων αλλά και συμμετοχών σε Ήπειρο και Αιτωλοακαρνανία, που διοργανώνει στην Πρέβεζα το Καρναβαλικό Κομιτάτο και η Βασίλισσα του φετινού Καρναβαλιού έχει χτυπήσει… κόκκινο.

Η Κουβανέζα, με Βραζιλιάνικη κουλτούρα, Joana Teimo (Τζοάννα Τειμό), σύμφωνα με το mypreveza.gr, θα ξεσηκώσει φέτος τα πλήθη στη μεγάλη άρματα Αποκριάτικη Παρέλαση του Καρναβαλικού Κομιτάτου Πρέβεζας, το επόμενο Σάββατο 9 Μαρτίου. Η εντυπωσιακή γυναίκα είναι καθηγήτρια χορού στη βραζιλιάνικη σάμπα και στο αφρικάνικο χορό, αλλά και στο σύγχρονο και το τζαζ. Πρόκειται για μία επαγγελματία performer, με αρκετές παραγωγές χορού αλλά και διοργανώσεις που αφορούν την αφροβραζιλιάνικη κουλτούρα. Ραντεβού στην παρέλαση!

Οι εκδηλώσεις του Πρεβεζάνικου Καρναβαλιού ξεκινούν από τη γιορτή για τα παιδιά που θα γίνει αύριο, Κυριακή 3 Μαρτίου, στο χώρο της Λαϊκής Αγοράς. Την Παρασκευή 8 Μαρτίου ώρα 20.00 στον χώρο μπροστά από το Β’ Δημοτικό Σχολείο Πρέβεζας θα ξεκινήσει η παρέλαση των Γυναικών της Πρέβεζας οι οποίες συνεχίζουν με επιτυχία μια παράδοση 60 και πλέον ετών. Το Σάββατο 9 Μαρτίου την «σκυτάλη» της διασκέδασης παίρνει το «Καρναβαλικό Κομιτάτο» της Πρέβεζας με συμμετοχές εκατοντάδων Καρναβαλιστών από την ευρύτερη περιοχή.

Τόπος συνάντησης είναι το παλιό ΚΤΕΛ στην Λεωφόρο Ειρήνης. Εκεί στις 17.30 θα συγκεντρωθούν τα άρματα, στις 18.00 τα πληρώματα ενώ στις 19.00 θα ξεκινήσει η μεγάλη παρέλαση.

Πηγή Πρέβεζα: Αυτή είναι η καθηγήτρια χορού που έγινε θέμα συζήτησης

H Meghan Markle και η Kate Middleton δεν έχουν τις καλύτερες σχέσεις λένε όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στο Παλάτι. Μάλιστα, έχουν αναγκάσει την ίδια την Βασίλισσα να παρέμβει έτσι ώστε να λύσουν τις διαφορές τους και να μην βγαίνουν προς τα έξω όλα αυτά.

Η διάσημη φωτογράφος Alison Jackson η οποία φημίζεται για τις φωτογραφίσεις διασήμων χρησιμοποιώντας τους σωσίες τους προσπάθησε να απεικονίσει έναν άγριο καυγά ανάμεσα στην Κέιτ Μίντλετον και την Μέγκαν Μαρκλ.

Στα γυρίσματα και την φωτογράφιση που έγινε, η Μέγκαν φαίνεται να κερδίζει στο μαλλιοτράβηγμα αφού η Κέιτ είναι στο πάτωμα και την σέρνει από τα μαλλιά. Οι φωτογραφίες με τους σωσίες των δυο γυναικών κάνουν τον γύρο των βρετανικών ΜΜΕ και αναμένεται να προκαλέσουν αίσθηση.

Δείτε τα γυρίσματα

Πηγή Μαλλί με μαλλί Κέιτ Μίντλετον και Μέγκαν Μαρκλ!

Είχε συλληφθεί μετά την κατάρριψη του μαχητικού του αεροσκάφους στην διαφιλονικούμενη περιοχή του Κασμίρ

Με τιμές ήρωα υποδέχθηκαν χθες οι Ινδοί τον μυστακοφόρο πιλότο που απελευθέρωσαν οι πακιστανικές αρχές.

Για να μην προδώσει την πατρίδα του, ο Ινδός πιλότος Αμντιναντάν Βαρτχαμάν έφαγε ευαίσθητα στρατιωτικά για να μην πέσουν στα χέρια των αρχών του Ισλαμαμπάντ.

Όπως αναφέρει η βρετανική εφημερίδα «Daily Mail», ο Ινδός πιλότος είναι καλά στην υγεία του. Ο πατέρας του – συνταξιούχος πιλότος – και η μητέρα του- τον περίμεναν χθες στο Δελχί για να τον καλωσορίσουν.

Η σύλληψη του Ινδού πιλότου από τις δυνάμεις του Πακιστάν πυροδότησε έντονη στρατιωτική ένταση ενισχύοντας τους φόβους για πόλεμο.

Από την πλευρά του, το Ισλαμαμπάντ δήλωσε ότι θα τον απελευθερώσει στο πλαίσιο μιας «χειρονομίας ειρήνης», ωστόσο και οι δύο χώρες εξακολουθούν να έχουν αναμμένες τις στρατιωτικές μηχανές τους.

Λίγο πριν τον πιάσουν όμηρο οι Πακιστανοί, ο Ινδός πιλότος πυροβόλησε στον αέρα και στη συνέχεια κατάπιε τα διαβαθμισμένα έγραφα προτού συλληφθεί από τους Πακιστανούς.

Τα ινδικά ΜΜΕ επαινούν τον πιλότο για τον επαγγελματισμό που επέδειξε, αφότου έγινε γνωστό από την «Washington Post» ότι έφαγε ευαίσθητα στρατιωτικά έγγραφα για να μην τα βρουν οι απαγωγείς του.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ινδός πιλότος είχε συλληφθεί μετά την κατάρριψη του μαχητικού του αεροσκάφους στην διαφιλονικούμενη περιοχή του Κασμίρ.

Χθες, ο Ινδός πιλότος Αμπχιναντάν Βαρτχαμάν πέρασε την μεθόριο από το Πακιστάν προς την πατρίδα του, αμέσως μόλις το Ισλαμαμπάντ αποφάσισε την απελευθέρωσή του.

Πλάνα της πακιστανικής τηλεόρασης έδειξαν τον αντισμήναρχο Αμπιναντάν να διασχίζει τα σύνορα στο φυλάκιο κοντά στην πόλη Ουάγκα, ανάμεσα στις πόλεις Λαχόρη του Πακιστάν και Αμριτσάρ της Ινδίας, λίγο πριν από τις έξι το απόγευμα ώρας Ελλάδος.

Νωρίτερα, οι Πακιστανοί έδωσαν στη δημοσιότητα ένα βίντεο όπου ο ίδιος μιλώντας στην πακιστανική τηλεόραση δήλωσε «πολύ εντυπωσιασμένος από τον πακιστανικό στρατό» ο οποίος του «συμπεριφέρθηκε πραγματικά καλά».

«Το Ισλαμαμπάντ παρέδωσε χθες στην Ινδία τον πιλότο του μαχητικού τον οποίο είχε συλλάβει και ο πιλότος οδηγήθηκε για ιατρικές εξετάσεις, όπως δήλωσε Ινδός αξιωματούχος στον τομέα της άμυνας.

«Η εντολή για τσεκ-απ δόθηκε επειδή ο αξιωματικός χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει το εκτινασσόμενο κάθισμα από το αεροσκάφος», δήλωσε ο υποπτέραρχος Ρ. Καπούρ στους δημοσιογράφους κοντά σε ένα συνοριακό σημείο διέλευσης στο κρατίδιο Παντζάμπ στη βόρεια Ινδία.

Πηγή Ο Ινδός πιλότος έφαγε διαβαθμισμένα έγγραφα για να μην πέσουν στα χέρια των Πακιστανών!

Ο οδηγός ενός μίνιβαν στη Φλόριντα όχι μόνο χτύπησε το ΙΧ με οδηγό τον 19χρονο αλλά τον εγκατέλειψε

Σοκ προκαλεί το βίντεο από τροχαίο ατύχημα που σημειώθηκε στη Φλόριντα με έναν 19χρονο να νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση.

Το τροχαίο προκλήθηκε όταν ο οδηγός ενός μίνιβαν επιχείρησε να κάνει αριστερή στροφή χωρίς να υπάρχει φανάρι σε δρόμο με τρεις λωρίδες σε κάθε ρεύμα κυκλοφορίας για να μπει σε βενζινάδικο.

Όπως φαίνεται στο βίντεο ο οδηγός του μίνιβαν δεν υπολόγισε σωστά με αποτέλεσμα να χτυπήσει το μαύρου χρώματος ΙΧ που οδηγούσε ο 19χρονος Τζάκσον Κέλι. Από τη σφοδρή σύγκρουση το ΙΧ με οδηγό τον Κέλι χτύπησε στο κράσπεδο και άρχισε να κάνει τούμπες.

Ο οδηγός του μίνιβαν, όμως, αντί να σταματήσει για να δει τι έχει συμβεί, έβαλε πρώτη και έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση.

foto-troxaio2

Αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν τη στιγμή της σύγκρουσης σαν τον ήχο από έκρηξη βόμβας.

Οι πρώτοι άνθρωποι που έφτασαν δίπλα στο αυτοκίνητο του 19χρονου τον βρήκαν να είναι ο μισός έξω από το όχημα και να μην έχει τις αισθήσεις του.

Φίλοι του Κέλι που έχουν ήδη ανοίξει λογαριασμό για να συγκεντρώσουν χρήματα για τη θεραπεία του, ανακοίνωσαν ότι ο 19χρονος υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση μετά την οποία οδηγήθηκε σε Μονάδα Εντάτικης Θεραπείας».

Όσο για τον οδηγό του μίνιβαν αναζητείται από την τροχαία αυτοκινητοδρόμων της Φλόριντα.

https://platform.twitter.com/widgets.js

Πηγή Τρομακτικό τροχαίο στη Φλόριντα με εγκατάλειψη και σοβαρό τραυματισμό 19χρονου οδηγού – Δείτε βίντεο

Ο Φαίδωνας Γεωργίτσης ήταν ένας από τους ωραιότερους άνδρες του καλλιτεχνικού χώρου και χάραξε τη δική του πορεία. Τον τελευταίο καιρό όμως έδινε τον δικό του αγώνα απέναντι στον καρκίνο από τον οποίο και νικήθηκε την Παρασκευή 1η Μαρτίου.

Η συγκεκριμένη απώλεια βύθισε σε θλίψη την σύζυγό του, Μπέτσυ Γεωργίτση, και τα παιδιά τους, Ραφαέλο και Μαρίζα, οι οποίοι ήταν συντετριμμένοι στην κηδεία του Φαίδωνα Γεωργίτση. Στο πλευρό τους, πέρα από αγαπημένους φίλους και συνεργάτες, ήταν και ο Αλμπέρτο Εσκενάζη με την κόρη του, Σάρα.

Πηγή Συντετριμμένη η σύζυγος και τα παιδιά στην κηδεία του Φαίδωνα Γεωργίτση

Yπήρχαν εποχές που τα κορίτσια έκαναν ουρές για να θαυμάσουν τον ωραίο του πανιού, λαχταρώντας ένα βλέμμα από τα χαρακτηριστικότερα ίσως αντρικά μάτια του ελληνικού σελιλόιντ.

Ο Φαίδων Γεωργίτσης ήταν ωστόσο πολλά περισσότερα από άλλον έναν γόη της ελληνικής showbiz, καθώς μιλάμε για μια πολύπλευρη προσωπικότητα και έναν ταλαντούχο ηθοποιό που ανδρώθηκε υποκριτικά στον κινηματογράφο.

Σπουδαστής ακόμα έπαιξε στο κλασικό φιλμ του Ζιλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή» (1960) και έπεισε για την αξία του, μετρώντας κατόπιν μια καταιγιστική συνέχεια στο ελληνικό σινεμά. Ο Γεωργίτσης πρωταγωνίστησε σε δραματικές ταινίες και μιούζικαλ, έγινε αστέρας πρώτου μεγέθους και βρήκε τη θέση του στις καρδιές του άλλου φύλου, συνδυάζοντας ταλέντο και γοητεία σε ίσες δόσεις.

Σύντομα του κόλλησαν το παρατσούκλι «Έλληνας Τζέιμς Ντιν», αν και εκείνος το απεχθανόταν, μιας και ήταν θαυμαστής του Μάρλον Μπράντο! Ο Φαίδωνας συνέχισε την αξιοζήλευτη καριέρα του στα μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη, αποδεικνύοντας ότι ήταν γεννημένος για τον κινηματογράφο.

Ο μόνιμος παρτενέρ της Ζωής Λάσκαρη, της Μαίρης Χρονοπούλου και του Κώστα Βουτσά καθιερώθηκε στις συνειδήσεις του κοινού από τη συμμετοχή του στα «Κόκκινα Φανάρια» και ξεχώρισε για το ταλέντο του στις ταινίες «Οι θαλασσιές οι χάντρες», «Νύχτα γάμου», «Ένας ιππότης για τη Βασούλα», «Μια κυρία στα μπουζούκια» και πολλές ακόμα.

Κι όλα αυτά από ένα παιδί που γνώρισε μικρό την τραγωδία και εγκατέλειψε την εξασφαλισμένη δουλειά που του εγγυόταν η φοίτησή του στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων για να ακολουθήσει το πάθος του κόντρα σε όλα και όλους.

Πρώτα χρόνια

Ο Φαίδων Γεωργίτσης γεννιέται στις 26 Ιανουαρίου 1939 στη Νέα Σμύρνηως το δεύτερο παιδί ενός αξιωματικού του Ναυτικού και της μικρασιάτισσας συζύγου του.

Ο μικρός χάνει την αδερφή του πριν καλά-καλά καταλάβει τον εαυτό του (στα τρία του χρόνια), καθώς το δεκάχρονο κορίτσι είχε ένα θανατηφόρο δυστύχημα σε ένα γιαπί, και η τραγική απώλεια σημαδεύει έκτοτε την οικογένεια.

Τα πράγματα όμως μόνο χειρότερα έμελλε να γίνουν, καθώς την πρώτη αυτή θλιβερή ανάμνηση ακολουθούν τα τραγικά χρόνια της Κατοχής, η καταραμένη πείνα και η μεγάλη γιορτή όταν στο τραπέζι υπήρχε λίγο κατεψυγμένο κρέας.
 

Ο Φαίδωνας έζησε ως παιδί και τα Δεκεμβριανά του 1944, με τις σκληρές εικόνες που αντίκρισε να τον σημαδεύουν για πάντα.

Ο Γεωργίτσης ερωτεύτηκε την υποκριτική τέχνη από πολύ μικρός, θέλησε ωστόσο να κάνει το χατίρι του αυστηρών αρχών αξιωματικού πατέρα του και μπήκε το 1956 στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.

Το όνειρό του δεν μπορούσε όμως να περιμένει για πολύ και έπειτα από μερικούς μήνες τα παρατά όλα για να σπουδάσει ηθοποιός.

Ήταν εξάλλου νέος, ωραίος και έχει ως καρδιοκατακτητής οι γυναίκες να τον προσφωνούν «Τζέιμς Ντιν της Ελλάδας», αν και ο ίδιος δεν εκτιμούσε καθόλου την παρομοίωση: «Θύμωνα. Εγώ θαύμαζα τον Μάρλον Μπράντο. Κι όταν διάαζα ότι ο Ντιν ήταν ο διάδοχος του Μπράντο ή θα τον ξεπερνούσε, γινόμουν έξαλλος!

Είχα πει τόσα που όταν σκοτώθηκε σχεδόν ένιωσα ενοχές. Για να εξιλεωθώ, πήγα στο ‘‘Παλλάς’’ για να τον δω στα ‘‘Ανατολικά της Εδέμ’’. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που έμπαινα σε κινηματογράφο».

Μπορεί η πρώτη επαφή του Γεωργίτση με την έβδομη τέχνη να έγινε για να διασκεδάσει τις τύψεις του, ο έρωτας με την έβδομη τέχνη ήταν ωστόσο ισόβιος.

Ο πατέρας του τον απείλησε μάλιστα με αυτοκτονία για να του γυρίσει τα μυαλά, έχοντας ως πειστήριο τις δυο νοσηλείες του σε ψυχιατρική κλινική και τη γνωμάτευση των γιατρών πως είναι «άρρωστος με τα νεύρα του».

«Μόλις πέρασαν έξι μήνες, δραπέτευσα. Ο πατέρας μου απειλούσε ότι θα αυτοκτονήσει. Γύρισα, αλλά το έσκασα ξανά μέσα απ’ το κελί όπου με είχαν τιμωρημένο. Δεν ξαναγύρισα και έπιασα δουλειά στα διυλιστήρια», θυμάται.

Αφού περάσει και ένα φεγγάρι μπασκετμπολίστας στον Πανιώνιο, παίρνοντας ως αμοιβή το σορτσάκι, τη φανέλα και τα πάνινα παπούτσια, κάνει μπόλικες δουλειές του ποδαριού.

Ο έρωτας με μια πλούσια γιατρίνα θα τον φέρει μέχρι και το Λονδίνο, με πρόσχημα ότι θα εκπαιδευτεί πιλότος, αν και μόνο τις σπουδές δεν έχει στο μυαλό του: «Η σχέση μας έγινε το σκάνδαλο της περιοχής. Και γιατί ήταν μεγαλύτερη και γιατί ανήκε σε άλλη τάξη.

Οι γονείς της, για να διακόψουν το δεσμό μας, την ξαπόστειλαν στην Αγγλία». Εκεί θα περάσει έναν χρόνο και όταν το πάθος καλμάρει, θα επιστρέψει στην Αθήνα για να συνεχίσει να δουλεύει εδώ κι εκεί, από παγωτατζίδικο μέχρι και σιδεράδικο.

Η καθοριστική στιγμή ήρθε όταν κατέφτασε το ειδοποιητήριο για τη στράτευσή του. Θέλοντας να πάρει αναβολή, βρίσκεται στο κατώφλι της δραματικής σχολής του Καρόλου Κουν και γίνεται αμέσως δεκτός.

Στο Θέατρο Τέχνης δεν θα ανακαλύψει μόνο τη μεγάλη του αγάπη για το σανίδι, αλλά θα βρει και τον έρωτα, που θα γινόταν σύντομα η πρώτη του σύζυγος (1967). Ο Γεωργίτσης ερωτεύτηκε τη συμφοιτήτριά του Μπέτυ Αρβανίτη ήδη από την αίθουσα αναμονής για τις εξετάσεις εισαγωγή

«Με την Μπέτυ γίναμε ζευγάρι στη σχολή και αργότερα παντρευτήκαμε. Δεν ταιριάζαμε όμως ως χαρακτήρες. Οι καβγάδες μας θα μπορούσαν να γίνουν θέμα σε έργο του Στρίντμπεργκ». Ένα γεγονός όμως θα απομακρύνει το ζευγάρι σε σύντομο χρονικό διάστημα:

«Το βαθύτερο ρήγμα στη σχέση μας ήταν όταν αποφάσισε, χωρίς να με ρωτήσει, να ρίξει το παιδί μας. Εκείνη είχε ήδη έναν γιο και δεν ήθελε άλλο παιδί. Εγώ όμως ήθελα οικογένεια, παιδιά. Μετά από αυτό η σχέση είχε ξεφτίσει. Χωρίσαμε τρία χρόνια αργότερα», εξομολογήθηκε σε παλιότερη συνέντευξή του.

Αφού ολοκλήρωσε τη σχολή του Κουν, φοίτησε σε δύο ακόμα δραματικές, του Χρήστου Βαχλιώτη και του Πέλου Κατσέλη, ακόμα και από το London School of Film Technique πέρασε και λίγο έλειψε να κοπούν οι σχέσεις με τους πάντα αντίθετους στην καριέρα του γονείς. Όταν όμως η μία επιτυχία διαδεχόταν την άλλη, όλα τακτοποιήθηκαν…

Υποκριτική καριέρα και προσωπική ζωή
Ο Γεωργίτσης ξεκίνησε τη λαμπρή καριέρα του στο σανίδι και τον κινηματογράφο και ήδη από σπουδαστής βρήκε αμέσως τη θέση του στην ελληνική showbiz. Ειδικά στο θέατρο έκανε σπουδαίες συνεργασίες.

Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση έγινε το 1963 στο έργο «Νεκροί χωρίς Τάφο» με τον θίασο του Λεωνίδα Τριβιζά, ενώ κατόπιν συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, τον Μίνωα Βολανάκη και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Κάποια στιγμή σύστησε τον δικό του θίασο με την Μπέτυ Αρβανίτη, αν και δεν μακροημέρευσε.

Οι κινηματογραφικές επιτυχίες ήταν όμως αυτές που θα τον καθιέρωναν ως αστέρι της έβδομης τέχνης αλλά και ως έναν από τους μεγαλύτερους γόηδες της εποχής.

Τώρα συμπρωταγωνιστούσε με τις όμορφες νέες ηθοποιούς και ο ζεν πρεμιέ φαινόταν ότι ήρθε για να μείνει. Και στο ελληνικό θέαμα και τις καρδιές των γυναικών. Όπως της Αλίκης Βουγιουκλάκη.

«Με την Αλίκη είχαμε ένα σύντομο φλερτ το καλοκαίρι του ’63, όταν είχα χωρίσει για λίγο από την Μπέτυ. Τη Μάρθα Καραγιάννη την έβλεπα πάντα ως φίλη. Η Ζωή Λάσκαρη μου άρεσε, αλλά δεν μπορούσαμε να κάνουμε ούτε μια απλή συζήτηση οι δυο μας».

Τώρα οι γυναίκες τον φλέρταραν ανοιχτά στον δρόμο, αν και αυτός ψάχνει την ουσιαστική και βαθιά αγάπη. «Κινδύνευα να γίνω ο κύριος Βουγιουκλάκης και δεν ήθελα», σχολίασε για το σύντονο ειδύλλιό του με την εθνική μας σταρ.

Την πραγματική αγάπη θα τη γνωρίσει στις αρχές του ’70 στη Ρώμη, κατά τα γυρίσματα άλλης μιας ταινίας. Ήταν η γαλλικής καταγωγής καλλονή Μπέτσι, ένα φωτομοντέλο που κοσμούσε τα ξένα περιοδικά μόδας. Οι δυο τους θα παντρευτούν την επόμενη χρονιά και θα αποκτήσουν δύο παιδιά, τον Ραφαέλο και τη Μαρίζα.

Ο Γεωργίτσης ήταν συνεχώς απασχολημένος στις κινηματογραφικές και θεατρικές του υποχρεώσεις, καθώς οι δουλειές έπεφταν βροχή. Δύο χρόνια μετά την παρθενική του και σύντομη κινηματογραφική εμφάνιση στο «Ποτέ την Κυριακή» και αφού περάσει και από τη «Φαίδρα» (1962), ερμηνεύει τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του Τάκη Κανελλόπουλου «Ουρανός» (1962).

Το 1963 πρωταγωνιστεί πλάι στη Ζωή Λάσκαρη στην ταινία «Ίλιγγος» και την επόμενη χρονιά ο ρόλος του στην περίφημη ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη «Τα Κόκκινα Φανάρια» είναι μια αποκάλυψη για τις υποκριτικές του δυνατότητες.

Η συνεργασία του με τη Φίνος Φιλμ θα αποδώσει πλήθος πρωταγωνιστικών ρόλων σε χαρακτηριστικά μιούζικαλ του ελληνικού σινεμά, όπως στις δουλειές του Γιάννη Δαλιανίδη «Γοργόνες και Μάγκες» και «Μια Κυρία στα Μπουζούκια».

Πλάι στα ανάλαφρα μιούζικαλ έρχονται και οι αξιόλογες δραματικές ταινίες, όπως «Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο», «Το Παρελθόν μιας Γυναίκας», «Εκείνος κι Εκείνη» κ.λπ. Ο Γεωργίτσης έπαιξε σε περισσότερες από 40 ταινίες που ακόμα θυμάται το ελληνικό κοινό.

Η κρίση στον ελληνικό κινηματογράφο τον συμπαρέσυρε αναγκαστικά μαζί του και αναγκάστηκε για άλλη μια φορά να βγει στη βιοπάλη για να θρέψει τη φαμίλια του. «Δεν ένιωθα μειονεκτικά ή περίεργα. Αρκούσε που είχαν γάλα τα παιδιά μου και μια σόμπα για να ζεσταίνονται». Είναι η εποχή της βιντεοκασέτας και των ερωτικών ταινιών που ορισμένοι παρεξήγησαν και κάποιοι δεν του συγχώρεσαν ποτέ.

«Δεν ντρεπόμουν καθόλου. Ποτέ δεν ντράπηκα … Κάποιες από τις ταινίες αυτές είναι καλές. Πολλές φορές έβαζαν μέσα τσόντες εν αγνοία σου. Πολλές από τις τσόντες αυτές παίζονταν στους κινηματογράφους ‘‘Ροζινκλέρ’’ και ‘‘Αλάσκα’’.

Όλοι έκαναν ερωτικές ταινίες τότε, η Δανδουλάκη, ο Φυσσούν, ο Λουκούργος Καλλέργης. Δεν είχαμε άλλο τρόπο να ζήσουμε. Όλο αυτό κράτησε δύο-τρία χρόνια και στο κάτω κάτω ήταν «προσκοπικές». Δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τις ερωτικές ταινίες του σήμερα».

Η καριέρα του διασώθηκε και πάλι από την τηλεόραση εκεί στις αρχές του 1990, έχοντας ήδη διαγράψει αξιόλογη πορεία στο γυαλί με συμμετοχές σε θρυλικές τηλεοπτικές σειρές, όπως ο «Γιούγκερμαν» και οι «Πανθέοι». Τώρα είναι τα σίριαλ του Νίκου Φώσκολου, «Λάμψη» και «Καλημέρα Ζωή», που μπαίνουν στη ζωή του, όπως και στη ζωή των ελλήνων τηλεθεατών, απ’ όπου τον γνώρισε και το νεότερο κοινό.

Ο Φαίδωνας επέστρεψε στο σινεμά το 2008, έπειτα από απουσία 26 ετών (τελευταία ταινία του ήταν η «Κατάσκοπος Νέλλη» του 1981), ερμηνεύοντας έναν ρόλο στο φιλμ «Ο γιος του Τσάρλυ». Το 1974 δοκίμασε τις δυνάμεις του τόσο στο σενάριο και τη σκηνοθεσία όσο και την παραγωγή στις «Σατανικές ερωμένες» που πρωταγωνιστούσε, ενώ η καριέρα του στο γυαλί μετρά είκοσι σχεδόν σίριαλ.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Φαίδωνας Γεωργίτσης έζησε στο κτήμα του στο Κορωπί, στο οποίο έχει χτίσει με τα χέρια του έναν αμφιθεατρικό χώρο («Κεκρωπία») που στεγάζει συχνά-πυκνά τόσο τις δικές του θεατρικές δουλειές όσο και άλλους θιάσους.

Πηγή «Φοβόμουν να γίνω Κύριος Βουγιουκλάκης». Όταν Ο Φαίδωνας Γεωργίτσης μίλησε για το φλερτ με την Αλίκη

Σμήνη «εξαρτημένων» παπαγάλων έχουν σημάνει συναγερμό σε χιλιάδες αγρότες της βόρειας Ινδίας, καθώς οι επιδρομές με λεία την πλούσια σοδειά τους έχουν γίνει καθημερινότητα.

Με εφιάλτη δίχως τέλος παρομοιάζουν την κατάσταση που επικρατεί στα χωράφια τους, χιλιάδες καλλιεργητές όπιου στην επαρχία Ουτάρ Πραντές της Ινδίας, καθώς σμήνη εθισμένων στο όπιο παπαγάλων, τους έχουν φέρει στα όρια της απόγνωσης και της οικονομικής καταστροφής.

Πιο συγκεκριμένα, καλλιέργειες οπίου χιλιάδων στρεμμάτων γίνονται καθημερινά στόχος των εθισμένων πτηνών, τα οποία όχι μόνο αρπάζουν τους καρπούς από τα οπιούχα φυτά αλλά πολλές φορές τα ξεριζώνουν ολόκληρα και πετούν μακριά, κρατώντας τα στα ράμφη και τα νύχια τους.

Οι Ινδοί αγρότες έχουν κάνει απελπισμένες προσπάθειες για να προστατέψουν την μοναδική πηγή εισοδήματος, όμως όλες έχουν στεφθεί από αποτυχία, καθώς οι παπαγάλοι καταφέρνουν κάθε φορά να αντιμετωπίσουν τις παγίδες των αγροτών και να κλέψουν την πολύτιμη σοδειά τους.


Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα αποτελέσματα της κατανάλωσης οπίου από τους παπαγάλους είναι σχεδόν ταυτόσημα με αυτά που παρουσιάζουν κι οι άνθρωποι, καθώς όχι μόνο τους προκαλεί μία στιγμιαία υπερδιέγερση αλλά εθίζονται στο όπιο σε τέτοιο βαθμό, που αγνοούν χαρακτηριστικά οποιαδήποτε άλλη πηγή τροφής.

Στο κρατίδιο του Ουτάρ Πραντές αλλά και στο γειτονικό Ραζαστάν, οι καλλιέργειες οπίου θεωρούνται από τις πιο προσοδοφόρες, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως τα δύο παραπάνω κρατίδια συντηρούν ολόκληρη την ινδική παραγωγή οπίου, η οποία κάθε χρόνο αποφέρει πολλά δις δολάρια στην οικονομία της χώρας, με τις αρχές να υπόσχονται στους απελπισμένους χωρικούς την λήψη άμεσων μέτρων για την ανακούφισή τους από τους καθημερινούς εισβολείς. 

Πηγή Παπαγάλοι εθίστηκαν στο όπιο κι έχουν γίνει ο εφιάλτης χιλιάδων χωρικών (pics & vid)

Πόσο απαιτητικός και εκμεταλλευτής μπορεί να γίνει ένας άνθρωπος αμέσως μόλις του δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία; Η ικανότητα να μπαίνει κανείς στη θέση του άλλου δεν είναι κάτι τόσο αυτονόητο τελικά κι ας θεωρείται στοιχειώδες. Ίσως είναι κατά κύριο λόγο θέμα παιδείας που έτσι κι αλλιώς σε πολλές καταστάσεις καθορίζει την ανθρώπινη συμπεριφορά στο μέγιστο βαθμό. Όχι τόσο μόρφωσης απαραιτήτως όσο πνευματικής, ψυχολογικής και κοινωνικής καλλιέργειας του ατόμου.

Πολλές φορές αρκεί να βρεθεί κάποιος σε θέση ισχύος για να μετατραπεί σε φαντασμένο κομπλεξικό ανθρωπάκι. Ε, λοιπόν, την επόμενη φορά που θα βρεθείς εσύ σε μια αντίστοιχη κατάσταση, πριν αρχίσεις να απαιτείς αβέρτα κι όποιον πάρει ο χάρος, βάλε για λίγο τον εαυτό σου στη θέση αυτού που καλείται να σε εξυπηρετήσει ή που απλώς κάνει τη δουλειά του.

Υποθέτω, για να γίνω πιο συγκεκριμένη, πως θα έχεις βρεθεί αμέτρητες φορές στη θέση του πελάτη κι ένας υπάλληλος οποιουδήποτε πόστου θα έχει κληθεί να σε βοηθήσει. Εκείνο που ελπίζω είναι να μην υπήρξες πότε ένα από αυτά τα θλιβερά τυπάκια της κατηγορίας «βασιλικότεροι του βασιλέως» ή από αυτούς που «έχουν πάντα δίκιο» διότι έχουν το χρήμα, οπότε καταναλώνουν και διατάζουν.

Δεν ανήκω σε όσους ισχυρίζονται πως ο μόνος τρόπος για να καταλάβεις έναν εργαζόμενο είναι το να έχεις δουλέψει κι εσύ όπως εκείνος. Αν είσαι άνθρωπος, οφείλεις να σέβεσαι τον κόπο του άλλου όπως και να ‘χει. Σίγουρα όμως, το να έχεις περάσει από αυτό το στάδιο είναι ένα συν παραπάνω στο να κατανοήσεις τυχόν δυσκολίες της δουλειάς.

Αλλιώς είναι να τρίβεσαι καθημερινά σ’ έναν συγκεκριμένο χώρο εργασίας, να αντιμετωπίζεις τα εκ των έσω προβλήματα, τα άγχη και τις δυσκολίες που μόνο οι γνώσεις και η εμπειρία σου θα μπορούσαν να φέρουν εις πέρας, να συναναστρέφεσαι ο ίδιος με όλους εκείνους που αποτελούν κρίκους στην αλυσίδα του τομέα σου, να ξέρεις απ’ έξω κι ανακατωτά τι πρέπει να γίνει ώστε να ολοκληρωθεί το καθετί προτού φτάσει στα χέρια του πελάτη, να βιώνεις από πρώτο χέρι τις διάφορες επίπονες διαδικασίες που απαιτούνται και την πίεση μέσα από τις αλληλεπιδράσεις με άλλους παράγοντες κι αλλιώς είναι να είσαι ο έξω από τον χορό, ο ανίδεος που περιμένει απλώς το αποτέλεσμα αδιαφορώντας για το πώς φτάνει κανείς σε αυτό.

Από τα πιο απλά και καθημερινά παραδείγματα μπορεί κάποιος να πάρει μια γεύση για το πόσο εύκολο είναι να πέσεις στην παγίδα του αφορισμού προς ό,τι δεν είχες ποτέ την ευκαιρία ή την ατυχία να βιώσεις.

Πόσες φορές, όντες πεινασμένοι, δεν αναθεματίσαμε από μέσα μας τον «ντελιβερά» που άργησε να έρθει δέκα λεπτά κάνοντάς μας να περιμένουμε χωρίς να σέβεται το στομάχι μας που γουργουρίζει; Εκείνον που καλείται -πολλές φορές βάζοντας σε κίνδυνο τη σωματική του ακεραιότητα- να παραδώσει όλες τις παραγγελίες ακόμη και σε άκυρες ώρες, ξημερώματα, είτε έξω έχει παγωνιά, είτε βροχή, είτε χιόνι, είτε απίστευτη κίνηση, ώστε να μείνουν οι πελάτες ευχαριστημένοι έχοντας στην πόρτα τους ζεστό το φαγητό τους;

Πόσες φορές δε δυσανασχετήσαμε με όλους αυτούς που μοιράζουν φυλλάδια αγνοώντας το πώς είναι να στέκεσαι με τις ώρες όρθιος στο δρόμο ενώ οι περισσότεροι σε προσπερνάνε χωρίς να σου δίνουν σημασία;

Κοιτάζουμε μόνο το αποτέλεσμα αγνοώντας τη διαδικασία.

Παρ’ όλα αυτά κι αν ακόμη δεν έχεις περάσει από κάποιο συγκεκριμένο πόστο εργασίας, δε σημαίνει ότι δικαιολογείσαι κάθε φορά που μπορεί να συμπεριφέρεσαι χωρίς σεβασμό στον εκάστοτε εργαζόμενο απέναντί σου.

Από την άλλη πλευρά, έχει παρατηρηθεί δυστυχώς πως ακόμη και όσοι εργάζονται δεν είναι αυταπόδεικτα πιο ευγενικοί όταν βρίσκονται στη θέση εκείνου που εξυπηρετείται. Το πολύ-πολύ να δικαιολογούν μόνο όσους ανήκουν στη δική τους ομάδα -με λίγα λόγια τους απανταχού συναδέλφους- θαρρείς και βρίσκονται εξ ορισμού στο απυρόβλητο, ενώ σε όλους τους υπόλοιπους είναι πάντα έτοιμοι να το παίξουν ραγιάδες ξεσπώντας δικά τους κατάλοιπα.

Είτε πρόκειται για πελάτες σε εμπορικό κατάστημα, είτε για θαμώνες καφετέριας ή κάποιου μπαρ, είτε για ιδιώτες σε κάποια υπηρεσία ή εταιρεία, οι συμπεριφορές μιας μερίδας ανθρώπων μπορούν να χαρακτηριστούν τουλάχιστον εξοργιστικές ως και χυδαίες.

Συνήθως με τις πλάτες του εκάστοτε προϊσταμένου, του οποίου κύριο μέλημα αποτελεί το να μη δυσαρεστηθεί ο πελάτης-καταναλωτής, δεν είναι λίγοι αυτοί που βγάζουν τ’ απωθημένα τους στον εργαζόμενο πουλώντας υφάκι, απαιτώντας τα αδύνατα, παίζοντάς το ιστορία, αποφασίζοντας και διατάζοντας επειδή απλώς μπορούν. Ειρωνεύονται, υποτιμούν κι εμπαίζουν την ίδια στιγμή που θεωρούν ότι ο άλλος οφείλει να υπακούει και να σέβεται.

Ε, λοιπόν, όχι ανόητε κακομαθημένε τύπε που ψάχνεις ευκαιρία να καλύψεις το κόμπλεξ κατωτερότητάς σου παριστάνοντας τ’ αφεντικό εκ του ασφαλούς μόνο όπου σε παίρνει. Κανείς δε γεννήθηκε για να σε υπηρετεί, τζάμπα μάγκα. Κατέβασε τη χιλίων καρδιναλίων αφεντιά σου από τα σύννεφα και προσγειώσου προτού σε γκρεμοτσακίσει η ίδια η ζωή.

Να θυμάσαι ότι ποτέ δεν ξέρεις πότε και σε ποιου την ανάγκη μπορεί να πέσεις χωρίς να το περιμένεις. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να χρειαστεί να κάνεις κι εσύ ανά πάσα στιγμή για να επιβιώσεις. Μην περιμένεις να μάθεις να σέβεσαι όταν έρθει η ώρα να πάθεις, γιατί ο τρόπος που έχει να διδάσκει ο τροχός (ξέρεις, εκείνος που γυρίζει) δε θα σου αρέσει καθόλου.

Εγώ κάπου εδώ νομίζω πως θα προσπαθήσω να σκοτώσω τον παρτάκια μέσα μου θέλοντας να δω τι υπάρχει πέρα από τον μικρόκοσμο των δικών μου απαιτήσεων, εμπειριών κι επιθυμιών. Εσύ;

Έλλη Πράντζου – pillowfights.gr

Πηγή O πελάτης δεν έχει πάντα δίκιο