19 March, 2019
Home / Διαφορα (Page 856)


Μια αρχαιο- Μακεδονική λέξη που υπήρχε στο Πισοδέρι

Το σκεύος γουάλα

Διαβάζοντας το έργο του Χάμοντ, «Το Μακεδονικό Κράτος», κάπου αναφέρει τον Μαρσύα που κάνει αναφορά στη «γουάλα», που ήταν μια πήλινη κούπα, που την γέμιζαν κρασί οι αρχαίοι Μακεδόνες και με την γουάλα και το κρασί άρχιζαν τις θυσίες προς τους θεούς. Με την γουάλα γεμάτη κρασί έκαμναν σπονδές και οι βασιλείς και ο απλός λαός. Κάθε αρχαίος Μακεδόνας είχε μαζί του μια γουάλα στην εκστρατεία, επειδή πολύ συχνά έκαμναν θυσίες στους δώδεκα θεούς.

Η λέξη «γουάλα» δεν είναι άγνωστη στα μέρη μας. Υπήρχε στο λεξιλόγιο των βλαχόφωνων Μακεδόνων. Στο Πισοδέρι υπήρχε η λέξη στο παραμύθι «Τσιτσιμόντζουλ του γουάλα». Από παιδί άκουγα για το ποντικάκι του παραμυθιού το Τσιτσιμότζουλ που έπεσε μέσα στο πήλινο σκεύος την γουάλα, και όταν ρώτησα την μάνα μου, που κατάγεται από το Πισοδέρι, μου αφηγήθηκε το παραμύθι και μάλιστα είχε και ένα σκεύος γουάλα, το οποίο φωτογράφισα και δημοσιεύω. Είναι ένα μικρό πήλινο σκεύος. Έχει ύψος περίπου 20 εκατοστά και η χωρητικότητά του μικρή.

Στο Πισοδέρι, στις μεγάλες γιορτές, που κάνουν αρτοκλασία με πεντάρτο, οι Πισοδερίτισσες πήγαιναν στην εκκλησία με την γουάλα γεμάτη με κρασί, και μετά την εκκλησία βουτούσαν τον άρτο στο κρασί και τον έτρωγαν. Η γουάλα όμως μετά το 1900, αντικαταστάθηκε από καλύτερο και πολυτελέστερο σκεύος την κανάτα ή τσινιού. Οι κανάτες ήταν εισαγόμενα σκεύη και τις προμηθεύονταν από τα υαλοπωλεία. Αυτές κυκλοφορούσαν σε διάφορα σχήματα και χρώματα.

Η γουάλα, που ήταν τοπικό σκεύος, φτιαγμένο από τους αγγειοπλάστες της Φλώρινας είχαν ένα συγκεκριμένο σχήμα και χρώμα του πηλού. Όλες οι γουάλες ήταν ίδιες. Μετά το 1900 περίπου δεν τις χρησιμοποιούσαν πια στην εκκλησία. Ήταν όμως κατάλληλες για την κουζίνα και την τοποθέτηση φαγητών που περίσσευαν και κυρίως σούπες και φασόλια.

Μια αρχαία μακεδονική λέξη, η λέξη «γουάλα», διατηρήθηκε εκεί ψηλά στην Βίγλα και στο Πισοδέρι. Ίσως και σε αυτούς αναφερόταν ο ιστορικός Ιωάννης Λυδός (6ος αιώνας μ.Χ.) που έγραφε: «Καίπερ Έλληνες…τη των Ιταλών φθέγγεσθαι φωνήν». Μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση οι ηττημένοι μίλησαν την γλώσσα των νικητών.



Δημήτρης Μεκάσης – florinapress.grΠηγή Μια αρχαιο- Μακεδονική λέξη που υπήρχε στο Πισοδέρι


…τρομοκρατία είναι οι μαρκαδόροι, οι σφαίρες στον Κοτζιά είναι κωμωδία…

Με αφορμή τα υβριστικά συνθήματα που έγραψαν άγνωστοι στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου διαμένει, ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ Άρης Πορτοσάλτε έχει αρχίσει «σταυροφορία» για την τάξη και την ασφάλεια.

Έχει όμως…
πολύ ενδιαφέρον να θυμηθούμε τη στάση του Άρη Πορτοσάλτε όταν ο ΥΠΕΞ, Νίκος Κοτζιάς είχε δεχθεί απειλητική επιστολή για το Μακεδονικό που έγραφε: «Έχουμε τρεις σφαίρες για σένα».

Τότε ο μεγαλοδημοσιογράφος του ΣΚΑΙ, είχε όρεξη για πλακίτσα και έγραφε στο twitter, πως όλα αυτά είναι κωμωδία.



Για να μη θυμηθούμε τι έλεγε ο Άρης Πορτοσάλτε στον Ηλία Κασιδιάρη, λίγο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της νεοναζιστικής οργάνωσης.

«Πρέπει να βρείτε και εσείς έναν τρόπο να μη σας πιάνουν στο στόμα τους». Αυτό έλεγε

Τα συμπεράσματα δικά σας…



documentonews.gr

Πηγή Για τον Πορτοσάλτε…


Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Η ιστορία ενός λαού: Οι Έλληνες από το 324 έως σήμερα», που επισκοπεί μία περίοδο δεκαεπτά αιώνων ελληνικής ιστορίας, επιχειρούμε μία σύντομη αναφορά στην πορεία του Ελληνισμού, ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του.


Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί τον πρόλογο στο βιβλίο «Modern Greece: Α short history»


Ο Κρίστοφερ Μόνταγκιου Γουντχάους, με το έργο του «Modern Greece: Α short history», που αποδίδεται εδώ ως «Η ιστορία ενός λαού:


Οι Έλληνες από το 324 έως σήμερα», επισκοπεί μία περίοδο δεκαεπτά αιώνων ελληνικής ιστορίας με επιμέλεια, εμβρίθεια και ευρηματικότητα, φέρνοντας κοντά στον μέσο Ευρωπαίο αναγνώστη -και τώρα, με την ανά χείρας γλαφυρή μετάφραση της Λύντιας Στεφάνου, και στον Έλληνα φιλίστορα- πρόσωπα και καταστάσεις, κίνητρα και προθέσεις, συμφέροντα και συμφωνίες των μεγάλων δυνάμεων, καθώς και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα με τους ρυθμούς και τις ιδιαιτερότητές της, που επικράτησε στον ελληνικό ορίζοντα από τον 40 μ.Χ. αιώνα έως τις μέρες μας.


Βυζάντιο

Σε δεκατρία κεφάλαια ξεδιπλώνει ο συγγραφέας με μαεστρία την ύλη του, ξεκινώντας ουσιαστικά από τα πρωτοβυζαντινά χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων αναγνωρίστηκε και εδραιώθηκε ο Χριστιανισμός και στη συνέχεια αποκρυσταλλώθηκε η Ορθοδοξία.

Τότε είναι που μεταφέρθηκε η πρωτεύουσα του ύστερου ρωμαϊκού κράτους από την Δύση στην Ανατολή, στο Βυζάντιο, και από Ρώμη έγινε Νέα Ρώμη και τελικά Κωνσταντινούπολη (το 324 έγινε η θεμελίωσή της και το 330 τα εγκαίνια).

Κατόπιν, καταγράφεται ο χωρισμός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε Ανατολική και Δυτική, και το ενδιαφέρoν στο εξής εστιάζεται κατεξοχήν στην Ανατoλική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, στο πλαίσιο της οποίας σύσσωμη η κοινωνία με τους συντεταγμένους θεσμικoύς και αμυντικoύς μηχανισμoύς αντιμετώπισε πολλούς και διαφoρετικoύς μεταξύ τους αντιπάλoυς.

Ταυτόχρονα, παρoυσιάζεται πως η καθεστηκυία τάξη πραγμάτων της Αυτοκρατορίας διαχειρίστηκε, στο μέτρο του εφικτού, τις πρόσκαιρες και επισφαλείς κατακτήσεις της ιoυστινιάνειας εποχής στη Δύση, αλλά και τις υπoχωρήσεις και απώλειες του Ηράκλειου στην Ανατολή.


Στο ίδιο πλαίσιο γίνεται η μελέτη και ερμηνεία των σχέσεων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με την Δύση και τα Βαλκάνια, της λειτουργίας των κοινωνικοπολιτικών θεσμών, της διεύρυνσης των οικονομικών συναλλαγών και της εμβάθυνσης των δικαιικών κανόνων του κρατικού μηχανισμού.


Στην επόμενη περίοδο, από τον 7ο έως τον 11ο αιώνα, έχουμε την κατάληψη της Αιγύπτου και των νοτιοανατολικών επαρχιών της επικράτειας από τους Άραβες, την μείζονος σημασίας ήττα στο Μαντζικέρτ (1071), που επισφράγισε τον έλεγχο μεγάλου τμήματος της Μικράς Ασίας από τους Σελτζούκους Τούρκους, καθώς επίσης και την ταυτόχρονη κατάκτηση της βυζαντινής Ιταλίας από τους Νορμανδούς. Βέβαια, κύριο χαρακτηριστικό των χρόνων αυτών είναι ο σταδιακός εξελληνισμός της αυτοκρατορίας και οι βαθιές μεταρρυθμιστικές τομές στον διοικητικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες του κράτους. Οι σχέσεις των Βυζαντινών με την Δύση και τον σλαβικό κόσμο, οι κοινωνικοοικονομικοί θεσμοί και ο πνευματικός βίος παρουσιάζονται στην ίδια συνάφεια ανάγλυφα.


Ολοκληρώνεται η ενότητα με την κατάκτηση των μικρασιατικών επαρχιών από τους Σελτζούκους και το κορυφαίο γεγονός της οριστικής άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους (1453), ενώ έχει καταγραφεί επίσης με ενάργεια η Λατινοκρατία στον ελλαδικό χώρο, οι συμπεριφορές των Βυζαντινών απέναντι στην Δύση και οι προσπάθειές τους να ανοίξουν διαύλους επικοινωνίας, έτσι ώστε να σώσουν την αυτοκρατορία την ύστατη στιγμή. Τέλος, αναλύονται ο πολιτισμός και η πνευματική παραγωγή των Βυζαντινών.


Τουρκοκρατία

Αμέσως μετά την άλωση της Πόλης εξαφανίζεται η Βυζαντινή Αυτοκρατορία και αρχίζει η σκοτεινή περίοδος για τον Ελληνισμό, ενώ ταυτόχρονα υποχωρούν σημαντικά οι Ενετοί της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο, ως αποτέλεσμα των τουρκοβενετικών πολέμων.

Υπήρξαν, ωστόσο, αρκετές εστίες αντίστασης από την πλευρά των Ενετών, ιδιαίτερα στον νησιωτικό χώρο, με ενδεικτική την περίπτωση της πολύχρονης πολιορκίας της Κρήτης, εστίες οι οποίες ανέκοψαν την πρωταρχική ορμή του Ισλάμ, καθυστερώντας την ολοκληρωτική επιβολή του. Τον 17ο αιώνα όμως, η τουρκική κατάκτηση του ελληνικού χώρου, εκτός των Επτανήσων, ήταν πλέον γεγονός.


Η μετακίνηση των Βυζαντινών λογίων στην Δύση δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την αναγέννηση των γραμμάτων και των τεχνών στον ευρωπαϊκό χώρο, ενώ η καλλιέργεια της ελληνικής παιδείας και η τυπογραφική παραγωγή των αρχαιοελληνικών συγγραμμάτων αποτέλεσαν χαρακτηριστικά δείγματα της ελληνικής προσφοράς στον δυτικό πολιτισμό.

Στην ίδια συνάφεια εντάσσεται και ο ρόλος της Εκκλησίας και, ειδικότερα, του Οικουμενικού Πατριαρχείου στον τομέα της αυτοδιοίκησης των υπόδουλων Ελλήνων, και ο ρόλος αυτός είναι ανεπιφύλακτα ο νευραλγικότερος στο διοικητικό πλέγμα εξουσίας που οργανώθηκε με την έγκριση των Τούρκων και τελούσε διαρκώς υπό τον έλεγχό τους.


Η Ελληνική Επανάσταση

Ο αγώνας για την ανεξαρτησία του Ελληνισμού στηρίχθηκε στην ανάπτυξη του εμπορίου και της ναυτιλίας και σημαδεύτηκε από την εμφάνιση του κινήματος του νεοελληνικού διαφωτισμού, το οποίο από τα μέσα του 18ου έως τις αρχές του 19ου αιώνα συνεπήρε τους Έλληνες όλων των κοινωνικών τάξεων, αφυπνίζοντας τις συνειδήσεις και σφυρηλατώντας το φρόνημα για την Επανάσταση του 1821. Η αξία του πολέμου της ανεξαρτησίας, που οδήγησε τελικά στην ίδρυση του ελληνικού κράτους (1830), ήταν εξαιρετικά μεγάλη, και τα όρια της ακτινοβολίας της τιτάνιας αυτής προσπάθειας πολύ πλατιά.


Κατά την διάρκεια της δεκαετίας αυτής άλλαξε άρδην η ζωή του ταπεινωμένου γένους, και αυτό γιατί οι «ραγιάδες» έγιναν Έλληνες και απέκτησαν νέα ταυτότητα, την εθνική τους ταυτότητα, με την οποία θα πορεύονταν στην νέα εποχή. Η καθημερινότητά τους, οι κοινωνικοοικονομικές τους δραστηριότητες, η εικόνα που είχαν για τον κόσμο και, προπαντός, ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονταν τους άλλους λαούς άλλαξαν νομοτελειακά και άλλαξαν προς το καλύτερο.

Μια τέτοια αλλαγή όμως είχε αντίκτυπο και στην αντίπερα όχθη, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία κυριολεκτικά συγκλονίστηκε από την συγκεκριμένη κοσμογονία. Η εξουσιαστική της ελίτ, με επικεφαλής τον σουλτάνο, αντέδρασε στην αρχή μουδιασμένα και νωθρά, βάζοντας κατόπιν την αχανή επικράτεια στην τροχιά των μεταρρυθμίσεων, οι οποίες, προϊόντος του 19ου αιώνα, φιλοξενήθηκαν κάτω από την ομπρέλα των διοικητικών αλλαγών του «Τανζιμάτ».


Επίσης, οι επαναστατικές πρωτοβουλίες του Ελληνισμού επηρέασαν καθοριστικά ακόμη και το σχήμα και τις συμπεριφορές της Ιερής Συμμαχίας, του αναχρονιστικού εκείνου οργάνου των αυτοκρατόρων της περιόδου, με αποτέλεσμα να αλλάξουν και οι Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίες προχώρησαν στους πρώτους συμβιβασμούς τους, εφόσον στο ενεργητικό τους είχε εγγραφεί αμετάκλητα η ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827) και η ακλόνητη πεποίθηση των Ελλήνων για την ελευθερία τους.


Το ελληνικό κράτος

Μέσα στην διεθνή αυτή κοινωνικοπολιτική συγκυρία πορεύθηκε το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος από το 1833 έως το 1908, έχοντας την Μεγάλη Ιδέα ως τον κυριότερο και πολυσυλλεκτικότερο άξονα διαμόρφωσης της πολιτικής του.

Βέβαια η πορεία αυτή σημαδεύθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, από την αντιβασιλεία και τη βαυαροκρατία, την απολυταρχία του Όθωνα και το κίνημα της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, την Α’ Εθνοσυνέλευση και το Σύνταγμα του 1844, τα νέα πολιτικά κόμματα που αναδύθηκαν από τις ξενώνυμες πολιτικές φατρίες και την έξωση του Όθωνα (1862), τη Β’ Εθνοσυνέλευση και το Σύνταγμα του 1864, που καθιέρωσε την βασιλευόμενη δημοκρατία με «συνταγματικό βασιλέα των Ελλήνων» τον Γεώργιο Α και, τέλος, την ενσωμάτωση των Επτανήσων» στον εθνικό κορμό και τις αλλεπάλληλες επαναστάσεις της Κρήτης.


Το πολιτικό σύστημα εισήλθε κατόπιν στον αστερισμό της ανάπτυξης και του εκσυγχρονισμού, όπως τον εμπνεύστηκε ο Χαρίλαος Τρικούπης στην αντιπαράθεσή του με τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη και όπως αποκρυσταλλώθηκε στις δομές ενός ιδιόμορφου δικομματισμού με επίκεντρο την αρχή της δεδηλωμένης.


Ο ερχομός του 20ου αιώνα βρήκε την ελληνική κοινωνία μάλλον απαράσκευη και απογοητευμένη από τη ματαίωση των μεγάλων εθνικών προσδοκιών της και υπό το βάρος της χρεοκοπίας του 1893 και τον ψυχολογικό αναβρασμό της ήττας της ελληνοτουρκικής σύγκρουσης του 1897. Θα επακολουθήσουν οι ζυμώσεις που οδηγούν στο κίνημα του Στρατιωτικού Συνδέσμου στο Γουδί (1909) και στην πρόσκληση και εμπλοκή του Ελευθέριου Βενιζέλου στην κεντρική πολιτική σκηνή.


Τα επόμενα χρόνια θα είναι γεμάτα με ένταση, πάθος και συρράξεις. Η δεκαετία θα ξεκινήσει με την βαλκανική εποποιία (1912-1913), που θα οδηγήσει στον διπλασιασμό του «κράτους της Μελούνας» και στην ψυχική ανάταση των Ελλήνων. Ο Α Παγκόσμιος Πόλεμος θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για τον πρώτο εθνικό διχασμό του Ελληνισμού και συνεπακόλoυθα την είσοδο του ελληνικού κράτους αφενός στην τελευταία φάση των στρατιωτικών επιχειρήσεων και αφετέρου στο στρατόπεδο των νικητών. Η μικρασιατική περιπέτεια (1919-1922) θα κοστίσει τον ξεριζωμό του Ελληνισμού από τις πατρογονικές εστίες και την πολιτισμική του μήτρα.


Η ειρήνη που ακολούθησε έφερε τους παλαιούς αντίπαλους λαούς πιο κοντά και έδωσε την ευκαιρία να ξεκινήσει στο εσωτερικό όχι μόνο η επούλωση των πληγών του παρελθόντος, αλλά και η οικοδόμηση ενός νέου κεφαλαίου, διαποτισμένου με τις αρχές της ευνομίας και της ελευθερίας, του κεφαλαίου της Β’ Ελληνικῆς Δημοκρατίας (1924), όπως την εμπνεύστηκε ο πατέρας της, Αλέξανδρος Παπαναστασίου. Μόνο που η κατάκτηση αυτή αποδείχθηκε εξαιρετικά ευάλωτη και ασθενής απέναντι στα ισχυρά πολιτικά ρεύματα της εκτροπής, τα οποία την κατέλυσαν, οδηγώντας την σύντομα στην δικτατορία πρώτα του Θεόδωρου Πάγκαλου (1925) και αργότερα του Ιωάννη Μεταξά (1936).


Σύγχρονη εποχή

Ο ελληνικός Μεσοπόλεμος περιέκλειε πολλές διακυμάνσεις και επικίνδυνους κλυδωνισμούς, καιρούς καταστροφικούς, αλλά και συνάμα φωτεινά εποικοδομητικούς. Η Ελλάδα που προέκυψε από τον Μεσοπόλεμο ήταν πολύ διαφορετική απ’ ο,τι την οραματίστηκαν οι δημιουργοί της. Δεν ήταν αποκλειστικά και μόνο αποτέλεσμα της εθνεγερσίας του 1821, αλλά ήταν ταυτόχρονα και δημιουργική ανασύνθεση των μεγάλων βαλκανικών και ευρωπαϊκών πολέμων χαρακτηριστικό που την έκανε να μοιάζει πολύ στα άλλα κράτη της ευρύτερης περιοχής που σχηματίστηκαν τα κρίσιμα εκεί να χρόνια. Δεν ήταν πλέον η χιμαιρική Ελλάδα των «δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών», αλλά η κατακλυσμένη από τους πρόσφυγες πραγματιστική Ελλάδα.


Αυτή ήταν, άλλωστε, λίγο-πολύ η χώρα που γνώρισε ο συγγραφέας, όταν την επισκέφθηκε για πρώτη φορά το 1935, διαπιστώνοντας ότι οι άνθρωποι που ζούσαν στον τόπο αυτό μιλούσαν ακόμη την γλώσσα του Πλάτωνα, και όταν μετά την έκρηξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, και ειδικότερα τον Δεκέμβριο του 1940, την επισκέφθηκε ξανά για να υπηρετήσει την πατρίδα του ως αξιωματικός πληροφοριών, η γνωριμία του όχι μόνο με την ιστορία και τον πολιτισμό αλλά και με τους σύγχρονους Έλληνες έγινε βαθύτερη και ουσιαστικότερη.


Όμως η δεκαετία 1940-1950 είναι, μετά την επανάσταση του 1821, η πυκνότερη και συγκλονιστικότερη σε γεγονότα, ρήξεις, συγκρούσεις και ανθρώπινα πάθη περίοδος. Ο Γουντχάους υπήρξε ένας από τους πρωταγωνιστές των χρόνων αυτών, και μάλιστα ένας από τους οικείους και συμπαθείς στον λαό πρωταγωνιστές, γι’ αυτό άλλωστε οι φίλοι του τον προσφωνούσαν «Μόντι», οι αντιστασιακοί συμπολεμιστές του «Κρις» και ο Ναπολέοντας Ζέρβας «Ευάγγελο Χρήστου» (το Ευάγγελος προήλθε από το «άγγελος καλών ειδήσεων» και το Χρήστου από το Κρις).


Ο «Κρις», 25 χρονών τον Νοέμβριο του 1942 (γεννημένος το 1917), με τον βαθμό του ταγματάρχη του Βρετανικού Στρατού και με την ιδιότητα του δευτέρου τη τάξει στην ιεραρχία της αποστολής Harling, στην οποία προΐσταται ο συνταγματάρχης Έντμοντ Μάγιερς, ανατινάσσει την γέφυρα του Γοργοποτάμου από κοινού με τις δυνάμεις του Ναπολέοντα Ζέρβα (ΕΔΕΣ) και του Άρη Βελουχιώτη (ΕΛΑΣ), καταφέροντας καίριο πλήγμα στον ανεφοδιασμό των γερμανικών στρατευμάτων του Ρόμμελ στην Βόρεια Αφρική.


Ο Γουντχάους είναι παρών στις κρίσιμες εκείνες στιγμές της Κατοχής, της Αντίστασης και του Εμφυλίου, και απαθανατίζει, στο μέτρο του δυνατού, τεκμηριωμένα και απροκατάληπτα τα γεγονότα και τους ανθρώπους.

Το ίδιο επίσης αποστασιοποιημένα και ψύχραιμα, θέλοντας να φανεί συνεπής στις απαιτήσεις της ιστορικής έρευνας, αποδεικνύεται και στα κεφάλαια που ακολουθούν και έχουν στο επίκεντρό τους την καχεκτική ελληνική δημοκρατία έως το 1967, την απριλιανή δικτατορία, την μεταπολίτευση και την άψογη εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία, έως το 1990, οπότε ολοκληρώνεται η αφήγηση ζυμώσεις, καταστάσεις και πρόσωπα για τα οποία όλοι μας λίγο έως πολύ έχουμε μία εικόνα, οπότε οι συγκεκριμένες θεματικές είναι και θα παραμείνουν για πολύ ακόμη ανοιχτές στην κριτική και την συμπλήρωση.


Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι εν λόγω βιβλίο, που συμπυκνώνει αριστοτεχνικά πορίσματα και γνώσεις και από προηγούμενες μελέτες του ιδίου του αείμνηστου φιλέλληνα και διανοητή, βαθύ και ευαίσθητου γνώστη της ελληνικής ιστορίας και του πολιτισμού Γουντχάους, συνιστά ένα μοναδικό απόκτημα για την ελληνική βιβλιογραφία και έναν αξιόπιστο δρομοδείκτη για το σημερινό αναγνωστικό κοινό, που ενδιαφέρεται για μία ευσύνοπτη, αντικειμενική και ολοκληρωμένη παρουσίαση της ελληνικής ιστορίας από τον 40 μ.Χ. αιώνα έως σήμερα.

Και τούτο ο Βρετανός λόγιος το κέρδισε με το σπαθί και την αξιοσύνη του, έχοντας ως βασικό γνώμονα στις εργασίες του το Θουκυδίδειο αξίωμα: ότι θα πρέπει κανείς να διακρίνει με σαφήνεια τα πραγματικά γεγονότα από τις αξιολογικές κρίσεις.


Τέλος, αξίζουν πολλοί δημόσιοι έπαινοι στις εκδόσεις Τουρίκη, που έκαναν προσιτό το συγκεκριμένο βιβλίο του Γουντχάους στους Έλληνες αναγνώστες.


[Πηγή]http://www.pemptousia.gr/2011/05/i-istoria-enos-laou/

«Πᾶνος»

ethnegersisΠηγή Η ιστορία ενός λαού

Με μια πολιτική ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, όπου κάνει αναφορές σε «διχαστικά διλήμματα» και…
«διχαστικές λογικές εθνικής ήττας» που «οδήγησαν σε καταστροφές» τη χώρα, εύχεται «καλό μήνα» -με αφορμή και τη σημερινή «Πρωτοχρονιά» (Αρχή Ινδίκτου)- η περιφερειάρχης Αττικής και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένα Δούρου.

 «Όταν ο Βενιζέλος έγινε «Βελζεβούλης», δεν ηττήθηκε ο ίδιος αλλά η πατρίδα» γράφει στο ποστ της χαρακτηριστικά η κυρια Δούρου.

«Ο τόπος μας, που πλέον περνάει σε μια νέα περίοδο με το τέλος της επιτροπείας, έχει να αντιμετωπίσει πολλά και σύνθετα προβλήματα. Προβλήματα πιεστικά. Προβλήματα δομικά, που απαιτούν μεγάλες ανατροπές», γράφει. Και προσθέτει ότι απαιτούνται «ριζικές μεταρρυθμίσεις –όχι σαν και αυτές που ευαγγελίζονταν εκείνοι που, με πρόφαση τα μνημόνια, εισηγούνταν και προωθούσαν π.χ. περικοπές συντάξεων και κατάργηση κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων».

Χρειάζονται έτσι -προσθέτει η ίδια- «πραγματικές μεταρρυθμίσεις για να μην ξαναγίνουν τα λάθη του παρελθόντος». «Εκείνα που οδήγησαν στη χρεοκοπία –την οικονομική και τη θεσμική. Στην κρίση Δημοκρατίας».

Και στη συνέχεια, «ο δρόμος αυτός είναι μακρύς. Δύσβατος. Και απαιτεί συνθέσεις και όχι κοκορομαχίες».

Η ίδια παρατηρεί ότι «πλέον η εφαρμογή της απλής αναλογικής στις επερχόμενες εκλογές, επιβάλλει νέο «software». Νέο τρόπο άσκησης διοίκησης. Με θέση, αντίθεση, σύνθεση», προσθέτει. Η ίδια τονίζει ότι η απλή αναλογική θα αναδείξει «την κενότητα, τη ρηχότητα αλλά και την επικινδυνότητα του διχαστικού, εμπρηστικού λόγου (…) που υποκαθιστά το επιχείρημα με την κραυγή και την ύβρη». Η κ. Δούρου υπογραμμίζει ότι η Διοίκησή της στην Περιφέρεια Αττική βρίσκεται στον αντίποδα αυτής της στάσης συνεχίζοντας τέσσερα χρόνια τώρα «με τεκμηριωμένη άποψη, μετριοπάθεια και ήπια επιχειρηματολογία».

Τέλος, απαντώντας στις κατηγορίες περί «περί… απουσίας, αναποτελεσματικότητας, ενοχής», η κ. Δούρου, αφού τονίζει την επιλογή να «μην αντιδρούμε στην κάθε πρόκληση, στην κάθε χυδαιότητα, στο κάθε ψέμα», υπογραμμίζει ότι η Διοίκησή της έχει επιλέξει «τη δουλειά και όχι την ατάκα του εντυπωσιασμού». Γιατί, όπως επισημαίνει, «έτσι καταλαβαίνουμε τον δημόσιο βίο. Όχι ως αρένα. Όχι ως επένδυση για οφίτσια. Αλλά ως δουλειά για τους πολίτες και τον τόπο. Γιατί αυτό απαιτεί το παρόν και χρειάζεται το μέλλον», καταλήγει η περιφερειάρχης Αττικής.

Πηγή "Όταν ο Βενιζέλος έγινε "Βελζεβούλης""…


Μπαμπά, θα γίνω μουσουλμάνος

Ναι καλά το έγραψα. Έτσι είπε χθες γιος φίλου, στον πατέρα του.

Ποιος ο λόγος; Μα φυσικά τα αποτελέσματα των εισαγωγικών εξετάσεων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ που ανακοινώθηκαν και έλαβε τέλος η αγωνία των υποψηφίων.

Τι έγινε λοιπόν και εκνευρίστηκε ο νεαρός υποψήφιος;

Απλά είδε ότι, στην ειδική κατηγορία των μουσουλμάνων, η βάση εισαγωγής στις σχολές ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι σε τεράστιο ποσοστό κάτω από τα 10.000 μόρια. Και όμως σε κάποια σχολή που κάποιος υποψήφιος χρειάζεται 16-17 χιλιάδες μόρια που συγκεντρώνονται με κόπους , μεγάλη προσπάθεια διάβασμα και θυσίες μα και με μεγάλη οικονομική επιβάρυνση των γονέων, λόγω των φροντιστηρίων, σ’ αυτό το απάνθρωπο σύστημα εισαγωγής, ο ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ Έλληνας μπαίνει απλά με τη βάση και σε πολλές περιπτώσεις και με βαθμούς κάτω από τη βάση!

Μα σοβαρά μιλάτε; Σοβαρότατα. Γίνεσαι μουσουλμάνος και περνάς. Καλά για παραβίαση του Συντάγματος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ούτε κουβέντα.

Σε μια χώρα λοιπόν που οι πιο παράλογοι συσχετισμοί είναι ρουτίνα, αρκεί να προσκυνάς προς τη Μέκκα κάθε Παρασκευή και να ακούς τον χότζα στο τζαμί να φωνάζει μπιρ αλάχ, για να θεωρείσαι πιο άξιος να εισέλθεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, από κάποιον που σταματάει το διάβασμα και βγαίνει από το δωμάτιό του μόνο για τις φυσικές ανάγκες του και όχι για να ακούσει τον Ιμάμη!

Σε μια χώρα που μπερδεύουμε τα δικαιώματα με τα προνόμια και την πρόνοια με διαγωνισμό πιο ευφάνταστης αμεροληψίας υπέρ συγκεκριμένων ομάδων, η συντριπτική πλειοψηφία του νόμιμου πληθυσμού πρακτικά… διώκεται λόγω θρησκεύματος!

Και φυσικά, τι περίεργο, αυτό το συμβάν είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Γιατί, ναι μεν το θέμα με τους μουσουλμάνους φέρει τη σφραγίδα του πολυτάλαντου και μη εξαιρετέου ΓΑΠ, από την εποχή της θητείας του ως Υπουργού Παιδείας, αλλά, προφανώς το υιοθέτησαν και οι επόμενες κυβερνήσεις .. και παρακαλούμε όπως γίνει διευκρίνιση γιατί εάν ισχύει ( που ισχύει ) τότε η αδικία προς τους μαθητές που διαβάζουν και εργάζονται σκληρά για να πετύχουν , είναι μεγάλη !!!

Έτσι, με ένα σμπάρο πετυχαίνεις δυο τρυγόνια. Και κάνεις τα κόλπα σου με τους ημετέρους, χωρίς πλέον και την ταλαιπωρία των μεταγραφών (που να τρέχει ο άλλος στο ΤΕΙ Πέρα Ραχούλας, περνάει κατευθείαν εκεί που θέλει), και παρουσιάζεις κοινωνικό πρόσωπο στην παιδεία, χωρίς να «πετάς» λεφτά σε απαιτούμενες κοινωνικές παροχές (που να χρηματοδοτείς λέσχες και εστίες για τους πραγματικούς αριστούχους που έχουνε ανάγκη, στέλνεις μερικούς κοντά στο σπίτι τους και την έβγαλες αμορτί).

Για ποιο κράτος δικαίου ισότητας ισονομίας κλπ μιλάτε όλοι εσείς οι πολιτικαντηδες ;;;

ΠΗΓΗΠηγή ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΙΣΑΓΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΕΙ ΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΜΟΡΙΑ ..

H Nέα Σμύρνη …. Της Φλόριντα
(New Smyrna Beach, Florida)

Μια άγνωστη σε πολλούς, ακόμα και στην Ελλάδα…
Η πόλη Νέα Σμύρνη της Φλόριντα των ΗΠΑ (New Smyrna Beach, Florida), μια παραθαλάσσια πόλη που βρίσκεται στην κομητεία Volusia, στην πολιτεία της Φλόριντα, με 22.464 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.

Η Νέα Σμύρνη, λοιπόν, ιδρύθηκε το 1768 από τον Άγγλο φυσικό Άντριου Τέρνμπουλ, ο οποίος της έδωσε αυτό το όνομα προς τιμήν της Ελληνίδας γυναίκας του, που καταγόταν από τη Σμύρνη της Μικράς Ασίας.

Είναι η παλαιότερη πόλη της κομητείας Volusia και μία από τις παλαιότερες στην πολιτεία της Φλόριντα. Μάλιστα, μερικοί ισχυρίζονται ότι στην πραγματικότητα είναι η δεύτερη αρχαιότερη πόλη των ΗΠΑ, αλλά αυτό αμφισβητείται.

Η πόλη έχει ένα αξιοσημείωτο παρελθόν, μιας και εκεί διαδραματίστηκε η μεγαλύτερη προσπάθεια αποικισμού στον Νέο Κόσμο από ένα μέλος του βρετανικού στέμματος.

Ο Τέρνμπουλ το 1768 εγκατέστησε περίπου 1.500 αποίκους από τη Σμύρνη, τα ελληνικά νησιά, τη Μάνη, τη Σικελία, τη Μαγιόρκα, την Ίμπιζα και τη Μινόρκα, με σκοπό να καλλιεργήσουν ζαχαροκάλαμο, λουλάκι και να παράγουν ρούμι.

Από το 1845 ανήκε στην κυριαρχία των ΗΠΑ και στη διάρκεια του πολέμου στην αποβάθρα της άραζαν τα πολεμικά πλοία των Νοτίων.

Παρά τις αλλαγές κυριαρχίας και τις αλλαγές πληθυσμιακής σύνθεσης, όμως, διατήρησε το αρχικό όνομα: New Smyrna.

© Φυλλίτσα Αθηναϊς Αναπνιώτου

*********************

📸

1,2,3. Νέα Σμύρνη της Φλόριντα
4. Νέα Σμύρνη της Φλόριντα, εικόνα από το παρελθόν της…Πηγή H Nέα Σμύρνη …. Της Φλόριντα


Με αφορμή το μπλακ άουτ της Ύδρας και την αντιπολιτευτική υστερία πολιτικών και χορηγούμενων δημοσιογράφων που ζητούσαν από το κεφάλι της…
Δούρου έως εδώ και τώρα εκλογές, φίλος μου θύμισε ένα παρόμοιο περιστατικό που ταλαιπώρησε προ πενταετίας ένα από τα πλέον εμβληματικά νησιά της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας. Ήταν δεκαπενταύγουστος του 2013 όταν η Σαντορίνη που όπως μας έλεγαν οι τότε κυβερνώντες έχει βουλιάξει από τουρίστες στην πραγματικότητα βυθιζόταν στο σκοτάδι λόγω έκρηξης στο εργοστάσιο της ΔΕΗ, στο Μονόλιθο. Τρεις μέρες είχε μείνει το νησί στο σκοτάδι καταμεσής του Αυγούστου και οι κάτοικοι έψαχναν απεγνωσμένα όχι απλά κάποιον από την τότε κυβέρνηση να βρουν λύση στο πρόβλημά τους αλλά κυνηγούσαν με το τουφέκι ακόμα και αυτά τα ΜΜΕ που έδειχναν να αγνοούν επιδεικτικά το πρόβλημα εκείνων των ημερών σε αντίθεση βέβαια με την περίπτωση της Ύδρας.

Στα κάγκελα είχαν ανέβει τότε κάτοικοι και επιχειρηματίες της Σαντορίνης για το πλήγμα που δεχόταν το νησί τους, το κομβικό μάλιστα διάστημα του δεκαπενταύγουστου, με την τότε κυβέρνηση και τα συστημικά ΜΜΕ να σιωπούν μη τυχόν και αμαυρώσουν τα απανωτά success stories που η χώρα βίωνε υπό την καθοδήγηση του Αντώνη Σαμαρά. Ούτε κραυγές, ούτε κατάρες, ούτε καταστροφή, ούτε ρεζίλια και ντροπές στα μάτια των ξένων, ούτε καρατομήσεις, ούτε τίποτα τότε για τη Σαντορίνη που καμία σχέση δεν είχε με την πρόσφατη αντιμετώπιση της Ύδρας. Βλέπεις άλλο να σου σκάει μπλακ άουτ επί Σαμαρά στην καρδιά των Κυκλάδων και άλλο επί Τσίπρα στον Αργοσαρωνικό. Άλλο να υποβαθμίζεις μια είδηση και άλλο να γιγαντώνεις ένα πρόβλημα παρά τη σοβαρότητα αλλά και την ομοιότητα των δύο περιπτώσεων. Άλλο να δίνει τηλεφωνικές συνεντεύξεις των 30 δευτερολέπτων ο δήμαρχος της Σαντορίνης και άλλο να βγαίνει η μισή Ν.Δ. στα κανάλια ζητώντας εκλογές για το “μαύρο” στην Ύδρα. Γελοιότητες και γραφικότητες που δεν θα άξιζε κανείς να ασχοληθεί μαζί τους αν δεν αποτύπωναν τη βαθύτατη εξυπηρέτηση συγκεκριμένων πολιτικών συμφερόντων από τους “βαρώνους” της τηλεοπτικής κυρίως ενημέρωσης που είτε εξαφανίζουν είτε διογκώνουν γεγονότα και καταστάσεις κατά το πολιτικό δοκούν.

Ψιλά γράμματα θα πει κανείς το τι έπαιζε το τάδε και το δείνα κανάλι το 2013 και το 2018 για τα μπλακ άουτ της Σαντορίνης και της Ύδρας. Μόνο που κάτι τέτοια ψιλά γράμματα όπως και κάτι “παραμυθάκια” είναι που βομβαρδίζουν ανεξέλεγκτα μεσημέρι βράδυ χιλιάδες νοικοκυριά διαμορφώνοντας πεποιθήσεις και απόψεις.

Πέτρος Κατσακος (Η ΑΥΓΗ)

Πηγή Ένα μπλακ άουτ που «θάφτηκε»…

Οι γιούχες, στον Αλαφούζο.

Παναθηναϊκός-Λαμία: 3-1…
Παρά το προβλήματα και την διοικητική αστάθεια, ο Παναθηναϊκός μέσα στο γήπεδο βγάζει υγεία! Οι… μπέμπηδες του Γιώργου Δώνη «έσβησαν» από τη δεύτερη αγωνιστική το -6 και…
παρότι η Λαμία ισοφάρισε, έδειξαν χαρακτήρα και κατάφεραν να πάρουν μια ακόμα νίκη, κερδίζοντας στο τέλος το χειροκρότημα!

Έτσι έπαιξαν

Με δύο αναγκαστικές αλλαγές σε σχέση με την νικηφόρα πρεμιέρα στην Ξάνθη παρατάχθηκε ο Παναθηναϊκός, καθώς τόσο ο Χρήστος Δώνης όσο και ο Βαγγέλης Οικόνομου τέθηκαν εκτός μάχης εντός της εβδομάδας.

Ο Γιώργος Δώνης επέλεξε τον Διούδη κάτω από τα δοκάρια. Τους Μαυρομμάτη, Πούγγουρα και Κολοβέτσιο στο κέντρο της άμυνας, τον Ινσούα αριστερό μπακ χαφ και τον Κουλιμπαλί δεξί. Κουρμπέλης και Στάϊκος στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Μπουζούκης και Χατζηγιοβάνης πίσω από τον Μουνιέ σε διάταξη 3-4-2-1.
Ο Μπάμπης Τεννές ξεκίνησε με τον Μελισσά στην εστία. Ασίγκμπα, Αναστασιάδης και Αντέτζα οι τρεις στην άμυνα. Βασιλαντωνόπουλος δεξιά, Βάντερσον αριστερά. Δημούτσος και Μπλάζιτς οι δύο «κόφτες». Καραγκούνης και Επστάιν περιφερειακά του Μπαράλες.

Χαράμισε το… δώρο!

Σε ένα ΟΑΚΑ που σε τίποτα δεν θύμιζε έδρα και ειδικά την Λεωφόρο, ο Παναθηναϊκός κατάφερε μόλις στο 15᾽ να πάρει κεφάλι στο σκορ και χωρίς προηγούμενως να έχει επιβληθεί στο γήπεδο ή να έχει δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις για την άμυνα της Λαμίας. Ένα… δώρο από το παιχνίδι το ίδιο, χάρη στην πίεση που έβαλε ψηλά στην μπάλα το «τριφύλλι» και έφερε το κλέψιμο και την κόντρα που έβαλε ο Αναστασιάδης στο σουτ του Μπουζούκη, με την μπάλα να αλλάζει πορεία και να καταλήγει στο πλεκτό.

Με ένα γκολ νωρίς που διώχνει το άγχος, θα περίμενε κανείς έναν καλύτερο Παναθηναϊκό. Κάτι που δεν συνέβη. Η ομάδα του Δώνη δεν μπορούσε να κρατήσει μπάλα, ούτε και να δημιουργήσει, έχοντας σημαντικό πρόβλημα στην μεσαία γραμμή.

Η Λαμία από το 25᾽ και μετά βγήκε από το καβούκι της και βρήκε γκολ από στημένη φάση στο 36᾽. Η ανασταλτική συμπεριφορά του Παναθηναϊκού ήταν απαράδεκτη, έχασε την κομπίνα, έχασε και τον Αντέτζο στο δεύτερο δοκάρι, ο οποίος με κεφαλιά έφερε το ματς στα ίσια.

Γκολάρα Εμμανουηλίδη, 3-1 και… καθάρισε!

Με την έναρξη του δευτέρου μέρους, ο Γιώργος Δώνης θέλησε άμεσα να αλλάξει την κακή εικόνα της ομάδας του και να φέρει άλλα πράγματα πάνω στο χορτάρι. Γύρισε το σύστημα σε 4-2-3-1 και έβαλε τους Καμπετσή και Γιόχανσον αντί των Κουλιμπαλί και Πούγγουρα. Ο Γιόχανσον έπαιξε δεξί μπακ και ο Καμπετσής πέρασε στην κορυφή της επίθεσης. Στο 57᾽ μάλιστα ο Εμμανουηλίδης άλλαξε τον Μουνιέ που ήταν αρνητικός.

Ο Παναθηναϊκός λειτούργησε καλύτερα στην κυκλοφορία της μπάλας, είχε τον έλεγχο αλλά δεν μπορούσε να δημιουργήσει. Έβαζε πίεση αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Μία εξαιρετική δομημένη επίθεση, όμως, στο 70᾽ ήταν αρκετή για να φέρει το γκολ! Το «τριφύλλι» γύρισε την μπάλα με υπομονή, ο Καμπετσής βρήκε υπέροχα με κάθετη σε μικρό χώρο τον Εμμανουηλίδη και ο πιτσιρικάς πήρε το αίμα του πίσω για τις ευκαιρίες στα Πηγάδια.

Γύρισε άψογα το σώμα του και με άπιαστο διαγώνιο σουτ έστειλε την μπάλα στο πλεκτό για το 2-1, σηκώνοντας στο πόδι το ΟΑΚΑ!

Ο Παναθηναϊκός έκανε ένα τεράστιο βήμα για την νίκη και στο 87᾽ έβαλε το… κερασάκι! Ο Χατζηγιοβάνης κέρδισε το πέναλτι μετά από εξαιρετική ατομική ενέργεια, ο Κουρμπέλης εκτέλεσε εύστοχα για το 3-1 και το «τριφύλλι» έκανε το 2 στα 2 και έσβησε το γρηγορότερο δυνατό το -6!

Συλλαλητήριο κατά Αλαφούζου, συνθήματα κατά Ρέστη!


Είναι γνωστό πως οι οπαδοί του Παναθηναϊκού «βράζουν» κατά του Γιάννη Αλαφούζου και στο πρώτο φετινό εντός έδρας παιχνίδι έδειξαν το μένος τους κατά του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ. Από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο λεπτό φώναξαν αρκετές φορές συνθήματα κατά του Έλληνα επιχειρηματία.

Το ίδιο έπραξαν και για την οικογένεια Βαρδινογιάννη ενώ στο δεύτερο ημίχρονο φώναξαν σύνθημα κατά του Βίκτωρα Ρέστη, ο οποίος έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην επόμενη μέρα(αν αυτή προκύψει οριστικά) της ΠΑΕ υπό τον Παϊρότζ Πιενγκπονσάντ, ο οποίος σήμερα βρέθηκε στο γήπεδο.

Στο ΟΑΚΑ ο Παϊρότζ!
πηγη gazzetta.gr

Πηγή Το χειροκρότημα, στους παίκτες…


ΦΩΤΟ…
Η μητέρα και η αδελφή μιας νεαρής κοπέλας από την Αυστραλία που πέθανε στην Ελλάδα, πετούσαν για να την επισκεφτούν όταν…
έμαθαν τα τραγικά νέα για το θάνατό της.   
Η Sinead McNamara, 20 ετών, με τον βρετανικό Τύπο να την αναφέρει ως Instagram model κατάγονταν από το Port Macquarie, εργαζόταν σε ένα πολυτελές γιοτ που ανήκε σε Μεξικανό δισεκατομμυριούχο και έχοντας ολοκληρώσει τέσσερις μήνες εργασίας έκανε διακοπές στο Ιόνιο και συγκεκριμένα στην Κεφαλονιά.   
Η 20χρονη φέρεται να πέθανε την Παρασκευή στην Ελλάδα με τις πρώτες πληροφορίες από τον Τύπο της Αυστραλίας και της Βρετανίας να αναφέρουν πως το τραγικό συμβάν ήταν κάποιο ατύχημα με βάρκα.   
Λίγες λεπτομέρειες σχετικά με το θάνατο της είναι γνωστές ενώ το συμβάν φέρεται να έγινε την Πέμπτη αργά το βράδυ, αλλά ο θάνατός της επιβεβαιώνεται σήμερα.   
Το πολυτελές σκάφος στο οποίο εργαζόταν ανήκει στον Μεξικάνικο δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία Alberto Bailleres, ο οποίος διευθύνει τη δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία εξόρυξης του Μεξικού. 

Πριν από δέκα μέρες, η θαλαμηγός είχε κάνει την εμφάνισή της την Κρήτη.


Τα τοπικά Μέσα είχαν αναφερθεί στην είδηση δίνοντας άλλη διάσταση την Παρασκευή και έκαναν λόγο για απόπειρα αυτοκτονίας μιας κοπέλας.   
Σε επικοινωνία του LIFO.gr με το λιμεναρχείο στο Αργοστόλι, μας επιβεβαιώνουν ότι το περιστατικό συνέβη νωρίς τα ξημερώματα της Παρασκευής και πως όταν οι άντρες τους βρέθηκαν στο σημείο η κοπέλα δεν είχε τις αισθήσεις της.   
Ωστόσο καθώς η προανάκριση είναι σε εξέλιξη δεν δίνονται περισσότερες λεπτομέρειες.   
Το ρεπορτάζ από τα Μέσα στο νησί αναφέρει πως το Λιμεναρχείο Αργοστολίου ενημερώθηκε από επιβάτη ιδιωτικού σκάφους που βρίσκεται ελλιμενισμένο στο Λιμάνι, πίσω από το Λιμεναρχείο, για την ύπαρξη μίας νεαρής κοπέλας κρεμασμένης με σχοινί στο πίσω μέρος της θαλαμηγού Mayan Queen IV.   


Αμεσα, άνδρες του Λιμενικού και του πληρώματος και ο γιατρός της θαλαμηγού, μετέφεραν την κοπέλα, που ήταν μέλος του πληρώματος, εντός της θαλαμηγού Mayan Queen και προσπάθησαν για πολύ ώρα να την επαναφέρουν, όμως η νεαρή είχε πέσει σε κωματώδη κατάσταση, και έφερε κακώσεις στον αυχένα και στο λαιμό.



Στη συνέχεια ενημερώθηκε το ΕΚΑΒ για την μεταφορά της στο Νοσοκομείο. Η κινητοποίηση στο Νοσοκομείο ήταν μεγάλη προκειμένου να σωθεί η κοπέλα, η οποία διασωληνώθηκε, ενώ της έγιναν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις, αναφέρει το ekefalonia.gr.   

Τελικά οι γιατροί αποφάσισαν την αεροδιακομιδή της 20χρονης σε Νοσοκομείο της Αθήνας χθες νωρίς το μεσημέρι.   Δυστυχώς όμως η κοπέλα κατέληξε κατά την αεροδιακομιδή της στο Νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ.   
Την έρευνα για το περιστατικό της απόπειρας αυτοκτονίας με το τραγικό τέλος της 20χρονης Αυστραλής διεξάγει το Λιμεναρχείο Κεφαλονιάς, το οποίο θα διατάξει νεκροψία-νεκροτομή. 

Πηγή lifo.gr

Πηγή Μυστήριο από τον θάνατο 20χρονης, σε θαλαμηγό μεγιστάνα, στην Κεφαλονιά…


Που είναι ο καφές μου?
Το ΒΙΝΤΕΟ…
Το παράπονο -ή, μάλλον ο εκνευρισμός- του Ευκλείδη, για τον καφέ που άργησε να ‘ρθει.
Αφού χτύπησε το…
χέρι του δυο-τρεις φορές πάνω στο τραπέζι, έριξε το βλέμμα του προς τα πίσω και ζήτησε χαμηλόφωνα (καθώς δίπλα του στο τραπέζι, καθόταν ο πρωθυπουργός με παραγωγικούς φορείς της συμπρωτεύουσας και της Β. Ελλάδας): «Τον καφέ μου;»
Η κούπα του, όμως, παρέμενε άδεια, με τον ΥΠΟΙΚ, να μην μπορεί να κρύψει την δυσαρέσκεια του, λέγοντας: «Έλα ρε»

Το ΒΊΝΤΕΟ:

Πηγή Ελα, ρε…