17 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 859)

Το 2008 χρεοκόπησαν οι εμπορικές τράπεζες και υπερχρεώθηκαν τα κράτη για να τις διασώσουν, ενώ αμέσως μετά υπερχρεώθηκαν οι κεντρικές τράπεζες για να διασώσουν τα κράτη, με αποτέλεσμα να είναι σήμερα οι πάντες υπερχρεωμένοι – οπότε εύλογα μαίνονται οι οικονομικοί, ενεργειακοί, χρηματοπιστωτικοί και νομισματικοί πόλεμοι, με κίνδυνο να οδηγηθούμε σε έναν παγκόσμιο στρατιωτικό.

Οι πόλεμοι σήμερα είναι οικονομικοί και όχι στρατιωτικοί – ενώ το κράτος που έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων, οι Η.Π.Α. εν προκειμένω, είναι σε θέση να κερδίζει τεράστια ποσά χρησιμοποιώντας τα χρηματοπιστωτικά εργαλεία που έχει στη διάθεση του. Πρόσφατο παράδειγμα η Τουρκία, όπου οι κερδοσκόποι έχουν στήσει κυριολεκτικά πάρτι επάνω στο πτώμα της (άρθρο) – ενώ οι δυνατότητες αντίδρασης που έχει στη διάθεση της (αύξηση των βασικών επιτοκίων, έλεγχοι κεφαλαίων, ΔΝΤ) είναι αμφιλεγόμενες, αφού είναι συνδεδεμένες με παρενέργειες (ρυθμός ανάπτυξης, τράπεζες, χρεοκοπίες κλπ.) που δεν είναι καθόλου εύκολο να χειριστούν.

Το βασικότερο όπλο των Η.Π.Α. είναι η επιβολή κυρώσεων, όπως είναι οι δασμοί, τα πρόστιμα στις ξένες τράπεζες ή η διεθνής απομόνωση του αντιπάλου τους, η οποία μοιάζει με το βγάλσιμο της πρίζας από το παγκόσμιο σύστημα – με αποτέλεσμα συχνά τις μαζικές εκροές κεφαλαίων που προκαλούν προβλήματα χρηματοδότησης στο θύμα τους, κατάρρευση του νομίσματος, υπερβολικό πληθωρισμό κοκ. Οι αμερικανικές εταιρείες αξιολόγησης δε είναι αυτές που δίνουν τη χαριστική βολή – υποτιμώντας το αξιόχρεο της χώρας, οπότε τα ομόλογα της και κατ’ επέκταση τη βιωσιμότητα του τραπεζικού της συστήματος.

Περαιτέρω, οι κυρώσεις που επιβάλλουν οι Η.Π.Α. ζημιώνουν σχεδόν πάντοτε την ευρωπαϊκή οικονομία – όπως στην περίπτωση της Ρωσίας πρόσφατα ή της Τουρκίας σήμερα, στην οποία είναι εκτεθειμένες οι τράπεζες της Ισπανίας (85,3 δις $), της Γαλλίας (38,4 δις $), της Ιταλίας (17 δις $), αλλά και της Γερμανίας με 20,77 δις €. Σύμφωνα πάντως με τους FT, η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας δήλωσε το Μάιο πως οι υποχρεώσεις των επιχειρήσεων του μη χρηματοπιστωτικού τομέα (χωρίς τις τράπεζες) σε συνάλλαγμα ήταν 337 δις $ – ένα τρομακτικό ποσόν που πλησιάζει το 40% του ΑΕΠ της (πηγή). Οφείλει να σημειωθεί πάντως εδώ πως κοντά στην αμερικανική βάση του Ινσιρλίκ που απειλούν να κλείσουν οι Τούρκοι ως αντίποινα, καταλήγει ο αγωγός από το Αζερμπαϊτζάν (εικόνα δεξιά), τον οποίο ουσιαστικά προστατεύουν οι Η.Π.Α. – οπότε δεν θα το επέτρεπαν ποτέ (επίσης πως η κατάρρευση της λίρας για τον τουρισμό μας θα αποβεί μεγάλο πρόβλημα).

Παρά το ότι τώρα τα βλέμματα του πλανήτη είναι στραμμένα στην Τουρκία, από την οποία ασφαλώς θα μπορούσε να ξεκινήσει η επόμενη χρηματοπιστωτική καταιγίδα (άρθρο), εν πρώτοις με τη «μόλυνση» των τεσσάρων άλλων επισφαλών αναπτυσσομένων οικονομιών (ανάλυση), με την Αργεντινή να έχει ζητήσει μεν τη βοήθεια του ΔΝΤ, χωρίς όμως να συγκρατήσει ακόμη την πτώση του νομίσματος της, ο νούμερο ένα κίνδυνος είναι η οικονομική σύγκρουση των Η.Π.Α. με το Ιράν – σημειώνοντας πως πολύ συχνά οι στόχοι των Η.Π.Α. προέρχονται από δύο διαφορετικές πηγές:
(α) από το βαθύ αμερικανικό κράτος, με το οποίο αρκετές φορές δεν συμφωνεί ο κ. Trump όπως στην περίπτωση της Ρωσίας και (β) από τον ίδιο τον πρόεδρο Trump, όπως στην Τουρκία και στο Ιράν. Ενδεχομένως δε να ισχύει η μυστική συμφωνία του αμερικανού προέδρου με τη Ρωσία και με τη Σαουδική Αραβία στο Ελσίνκι, όσον αφορά τις τιμές του πετρελαίου – αφού οι Η.Π.Α. δεν θα μπορούσαν να κερδίσουν τη μάχη της Σαουδικής Αραβίας (ανάλυση), αλλά δεν θα ήταν διαθέσιμες να τη χάσουν.

Ο κίνδυνος του Ιράν

Συνεχίζοντας, έχουν ήδη επιβληθεί αμερικανικές κυρώσεις στο Ιράν, στον πρώτο βαθμό τους – σε μία μορφή που έχει ως αποτέλεσμα ξανά την οικονομική ομηρία της Ευρώπης. Ειδικότερα, οι εμπορικές συναλλαγές της Ευρώπης με το Ιράν έφτασαν το τελευταίο έτος στα 10,8 δις € στις εξαγωγές, καθώς επίσης στα 10,1 δις € στις εισαγωγές – ενώ η Airbus προμήθευσε ήδη τρία επιβατικά αεροπλάνα στο Ιράν και η ATR (κοινοπρακτική εταιρεία της Ιταλίας με τη Γαλλία) πέντε ελικοφόρα αεροσκάφη, από τις ήδη ληφθείσες, πολύ μεγαλύτερες παραγγελίες.

Περισσότερα όμως δεν μπορούν να πουλήσουν ούτε η μία εταιρεία, ούτε η άλλη – αφενός μεν επειδή στο 10% των εξαρτημάτων των αεροσκαφών «ενσωματώνονται» αμερικανικά διπλώματα ευρεσιτεχνίας, αφετέρου επειδή είναι εξαρτημένες σε μεγάλο βαθμό από τις πωλήσεις τους στις Η.Π.Α., τις οποίες θα έχαναν εάν δεν τηρούσαν τις κυρώσεις. Χαμένη είναι βέβαια και η Boeing, η οποία έχει παραγγελίες ύψους 17 δις $, καθώς επίσης πολλές άλλες αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες – ενώ στο Ιράν θα χάσουν τις θέσεις εργασίας τους δεκάδες χιλιάδες του κλάδου των χαλιών, συν χιλιάδες χωρικοί που παράγουν φιστίκια.

Σε κάθε περίπτωση, από πολιτικής και στρατιωτικής σκοπιάς προβλέπεται πως θα ξεσπάσει μία καταστροφική καταιγίδα στον περσικό κόλπο – στον οποίο οι Η.Π.Α. διατηρούν 30.000 στρατιώτες, τον 5ο στόλο με ένα μεγάλο κέντρο διοίκησης, καθώς επίσης 30 πλοία (συνήθως συμπληρώνονται με ένα αεροπλανοφόρο) πριν από το Μπαχρέιν. Επί πλέον υπάρχουν αμερικανικές βάσεις στο Κουβέιτ, στα Αραβικά Εμιράτα, στο Κατάρ και στη Σαουδική Αραβία – οι οποίες τροφοδοτούνται ως επί το πλείστον με πλοία που πρέπει να διέλθουν από τα στενά του Ορμούζ.

Από τη στενή αυτή λωρίδα του περσικού κόλπου (εικόνα) διέρχεται το 30% της δια θαλάσσης τροφοδοσίας του πλανήτη με πετρέλαιο και υγροποιημένο φυσικό αέριο – ενώ στο στενότερο μέρος της έχει πλάτος 40 χιλιομέτρων, με το Ομάν στα νότια και το Ιράν στα βόρεια. Στα πλαίσια αυτά υπάρχουν φόβοι πως το Ιράν θα προσπαθήσει να κλείσει ένα μεγάλο μέρων των στενών του Ορμούζ που συμπεριλαμβάνει δύο κανάλια πλοήγησης 3,2 και 4,8 χιλιομέτρων – από τα οποία πρέπει να διέλθουν όλα τα εμπορικά και πολεμικά πλοία, ενώ μέχρι σήμερα τα αμερικανικά πολεμικά περνούσαν χωρίς να το δηλώσουν.

Το Ιράν και το Ομάν, η δεύτερη χώρα δηλαδή που είναι υπεύθυνη για τον έλεγχο των διερχομένων πλοίων, το ανεχόταν – αν και σύμφωνα με τη σύμβαση της Γενεύης για το Δίκαιο της θαλάσσης πρέπει τα πολεμικά πλοία να έχουν την άδεια της κυβέρνησης του Ιράν πριν περάσουν τα στενά. Βέβαια, μεταξύ της σύμβασης της Γενεύης για το Δίκαιο της θαλάσσης και του Ο.Η.Ε. υπάρχουν διαφορές – αφού κατά τη συμφωνία του Ο.Η.Ε. τα πολεμικά πλοία πρέπει να αντιμετωπίζονται με τους ίδιους όρους που ισχύουν για τα εμπορικά. Η ουσία αυτής της «λεπτομέρειας» είναι το ότι, το Ιράν έχει μεν υπογράψει τη συμφωνία του Ο.Η.Ε., αλλά δεν την έχει επικυρώσει – ενώ οι Η.Π.Α. δεν προσχώρησαν ποτέ στη συμφωνία.

Συνεχίζοντας, εάν επικρατήσουν οι διαθέσεις του προέδρου Trump, μετά τις 4 Νοεμβρίου το Ιράν δεν θα μπορεί να εξάγει ούτε σταγόνα πετρελαίου και φυσικού αερίου – οπότε η χώρα θα αντιμετώπιζε άλυτα προβλήματα επιβίωσης, αφού τότε θα μπορούσε να τροφοδοτεί την παγκόσμια αγορά μόνο μέσω των αγωγών προς την Κίνα, από τους οποίους όμως διέρχονται ελάχιστες ποσότητες (περί το 90% των ποσοτήτων πετρελαίου μεταφέρονται με πλοία).

Μία δεύτερη δυνατότητα του Ιράν θα ήταν η χρήση φορτηγών αυτοκινήτων και του σιδηροδρόμου, με κατεύθυνση την Τουρκία – η οποία έχει δηλώσει πως δεν θα τηρήσει τις αμερικανικές κυρώσεις, με αποτέλεσμα να υποστεί τις γνωστές εναντίον της, με καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία της.
Εάν τώρα το Ιράν έκλεινε πράγματι τα στενά του Ορμούζ (κάτι που δεν θεωρείται εντελώς απίθανο, ενώ δεν αγωνιούν μόνο οι Η.Π.Α. για το τι θα συμβεί αλλά, επίσης, η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα που αναζητούν ευκαιρία για συγκρουστούν με το Ιράν), θα ισοδυναμούσε αυτόματα με την κήρυξη πολέμου – αφού στο Δίκαιο της Θαλάσσης υπάρχουν άρθρα που ερμηνεύουν το κλείσιμο ενός θαλασσίου στενού ως πολεμική διακήρυξη.

Μία κυβέρνηση όμως που κυριολεκτικά νοιώθει πως στραγγαλίζεται, δεν είναι απίθανο να πάρει το ρίσκο της επίθεσης, ακόμη και αν είναι η τελευταία της ενέργεια – ενώ δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς πως οι βασικοί σύμμαχοι του Ιράν, η Ρωσία και ιδιαίτερα η Κίνα (η οποία αντιμετωπίζει καχύποπτα τις επαφές του προέδρου Trump με τον κ. Putinκαι τη Σαουδική Αραβία, διαισθανόμενη τον κίνδυνο), δεν θα μείνουν ουδέτεροι.

Όσον αφορά τώρα την Ευρώπη, στην οποία οι τρεις μεγάλες δυνάμεις δεν δίνουν καμία σημασία, θα μπορούσε ίσως να σώσει την κατάσταση, συνεχίζοντας να εισάγει πετρέλαιο και φυσικό αέριο από το Ιράν – μη εφαρμόζοντας τις αμερικανικές κυρώσεις σε αυτό το σημείο, για να αποφευχθεί η στρατιωτική σύγκρουση των Η.Π.Α. με το Ιράν και να μην κλείσει το τελευταίο τα στενά του Ορμούζ. Εν τούτοις, δεν φαίνεται η ηγεσία της να είναι τόσο αποφασιστική, ενώ ελλοχεύει η αναζωπύρωση της κρίσης χρέους που δεν επιλύθηκε ποτέ – αλλά απλά μεταφέρθηκε στο μέλλον.

Εν προκειμένω, ο νούμερο ένα κίνδυνος είναι η Ιταλία, η νέα κυβέρνηση της οποίας δεν φαίνεται διατεθειμένη να μην τιμήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις – αλλά δεν είναι βέβαια τόσο ανόητη, ώστε να συγκρουστεί μετωπικά με τη Γερμανία, επιλέγοντας έναν άλλο δρόμο. Ως εκ τούτου η Γερμανία υποψιάζεται πως στήνει κρυφά μία παγίδα – έχοντας από την άλλη πλευρά να αντιμετωπίσει τον πρόεδρο Trump, ο οποίος δεν ανέχεται τα πλεονάσματα της με τη βοήθεια του υποτιμημένου ευρώ, από τα προβλήματα των εταίρων της.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, εάν η κρίση που ξεκίνησε από τις αναπτυσσόμενες χώρες (Αργεντινή, Βραζιλία, Τουρκία) διευρυνθεί στις υπόλοιπες (Μεξικό, Ινδία, Ινδονησία κλπ) και συνοδευθεί από μία ενεργειακή λόγω της κατάστασης στο Ιράν, τότε δεν θα αποφευχθεί μία παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, πολύ ισχυρότερη από την προηγούμενη – αφού μετά το 2008 δεν επιλύθηκε ουσιαστικά κανένα οικονομικό πρόβλημα, αλλά απλά μεταφέρθηκαν όλα επαυξημένα στο μέλλον, με τις μη συμβατικές ενέργειες των κεντρικών τραπεζών (ανάλυση).

Ουσιαστικά χρεοκόπησαν το 2008 οι εμπορικές τράπεζες, υπερχρεώθηκαν τα κράτη για να τις διασώσουν, αμέσως μετά υπερχρεώθηκαν οι κεντρικές τράπεζες για να διασώσουν τα κράτη και σήμερα είναι οι πάντες υπερχρεωμένοι – με τις Η.Π.Α. να επιλέγουν τον προστατευτισμό, τον εμπορικό και φορολογικό πόλεμο, για να αντιμετωπίσουν το υπέρογκο χρέος τους που έχει υπερδιπλασιαστεί μετά το 2008 (γράφημα), καθώς επίσης τα δίδυμα ελλείμματα τους που όμως δεν υποχωρούν.

Η Ρωσία ίσως αντέξει τις αμερικανικές πιέσεις και τη συνεχιζόμενη πτώση του ρουβλίου, αλλά η Κίνα δεν είναι σε θέση να δεχθεί τη μείωση των εξαγωγών της από τους δασμούς που της επιβάλλουν οι Η.Π.Α. – οπότε θα αναγκασθεί να τους καλύψει με την αντίστοιχη πτώση της ισοτιμίας του νομίσματος της, προκαλώντας έναν παγκόσμιο νομισματικό πόλεμο, αφού οι υπόλοιπες χώρες θα υποχρεωθούν να αντιδράσουν ανάλογα. Οι νομισματικοί πόλεμοι όμως αποτελούσαν ανέκαθεν την αφετηρία των στρατιωτικών – οι οποίοι, στην εποχή των πυρηνικών όπλων, δεν θα ήταν ότι καλύτερο για τον πλανήτη.

analyst.gr

Πηγή Ο σχηματισμός της τέλειας καταιγίδας


Το δικό του σχόλιο με εμφανή «πυρά» προς τη ΝΔ έκανε ο Στέλιος Κούλογλου με αφορμή καταγγελίες που αφορούν παρέμβαση της οικογένειας Σαμαρά για να….
απομακρυνθεί καθηγήτρια που μονόγραψε την κόλλα του γιου του πρώην πρωθυπουργού επειδή αντέγραφε.

Από το ΚΕΕΛΠΝΟ ως τον υιό Σαμαρά: «Ἔξεστι Κλαζομενίοις ἀσχημονεῖν», γράφει ο Στέλιος Κούλογλου στο twitter του.

https://platform.twitter.com/widgets.js
altsantiri.gr

Πηγή «Πυρά» Κούλογλου με αφορμή τον γιο Σαμαρά…

 

Η ΔΙΑΔΟΧΗ ΤΟΥ 3ου ΑΠΟ ΤΟ 4ο ΡΑΪΧ


ΠΩΣ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΤΑΚΛΕΨΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ 1830 ΚΑΙ ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ 2010-18 ΕΚΕΙΝΗ Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΛΟΠΗ!








Γράφει ο Σπυρίδων Λαβδιώτης






Tο έτος 2010, θα μείνει βαθιά ριζωμένο στη μνήμη του κόσμου ως το δυσοίωνο έτος της εθνικής ταπείνωσηςμε την υπογραφή του Α’ Μνημονίου. 


Ο λόγος, η σύγχρονη Ελλάδα θα τεθεί για ακόμη μια φορά στην ιστορία της υπό οικονομική επιτροπεία και θα είναι έρμαιο στα καπρίτσια και επιταγές των διεθνών δανειστών.


Η επιβολή των δρακόντειων μέτρων λιτότητας του Α’ Μνημονίου που προκάλεσαν μεγάλη δυστυχία στην κοινωνία και την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, θα συνοδευτεί με τον ευφημισμό των δανειστών «μεταρρυθμίσεις». 


Η δε άκριτη αύξηση φόρων, οι οριζόντιες περικοπές μισθών, συντάξεων και πάσης φύσεως κοινωνικών παροχών, και η μαζική ανεργία θα μετονομαστούν σε «φιλική προς την ανάπτυξη» προσαρμογή. 


Όλα αυτά τα επώδυνα μέτρα λιτότητας και οι υπέρογκες δανειακές απαιτήσεις, θα λάβουν χώρα ακριβώς 180 χρόνια-σε πλήρη αντίθεση-από την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830.



Η χρεοκοπία του 1830


Το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830, που υπέγραψαν οι τρείς εγγυήτριες δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία) στη Διάσκεψη του Λονδίνου, διακήρυξε την ανεξαρτησία της Ελλάδος με μορφή πολιτεύματος τη βασιλική μοναρχία. 


Πλην όμως, παραχώρησε σ’ αυτές το δικαίωμα εκλογής του βασιλιά χωρίς να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός. 1 


Την έλευση του Όθωνα στην Ελλάδα το 1833 την συνοδεύει δάνειο 60 εκατ. γαλλικών φράγκων (Ff), το οποίο καθορίστηκε από τις εγγυήτριες δυνάμεις και την Βαυαρία και θα καταβάλλονταν σε τρεις ισόποσες δόσεις.


 Ωστόσο, η 3η δόση του δανείου των Ff20 εκατ. ουδέποτε καταβλήθηκε, αλλά παρακρατήθηκε, όπως και τώρα,2 από τους πιστωτές για την εξυπηρέτηση του δανείου. Από τα υπόλοιπα Ff40 εκατ., τα Ff35 εκατ. αντί να χρησιμοποιηθούν για την ανοικοδόμηση και ανάπτυξη της χώρας, σπαταλήθηκαν κυρίως σε έξοδα της Αντιβασιλείας και του βαυαρικού στρατού.


Πόροι από μια νεοσύστατη χώρα που ήταν ένας σωρός ερειπίων, η ασφάλεια από ληστείες και πειρατείες απουσίαζε και η τραπεζική πίστη βρίσκονταν στα χέρια των σαράφηδων και των τοκογλύφων, είναι αναμενόμενο να μην υπάρχουν για την αποπληρωμή δανείων. 


Συν το γεγονός, όσα ποσά εκταμιεύτηκαν δεν αξιοποιήθηκαν για επενδύσεις της κατεστραμμένης ελληνικής οικονομίας. Οι τόκοι που απαιτείτο να καταβάλλονται στους δανειστές ανέρχονταν σχεδόν στο ήμισυ των ετήσιων εσόδων του κράτους! Ως αποτέλεσμα, επεβλήθησαν προκρούστεια μέτρα λιτότητας.



Οι ομοιότητες στο μνημόνιο του 2010 με τα μέτρα του 1830!


Τα μέτρα λιτότητας περιελάμβαναν, 


α) απόλυση του 1/3 των δημοσίων υπαλλήλων και μείωση 20% των μισθών όσων παρέμειναν, 


β) παύση πληρωμών των συντάξεων (την εποχή εκείνη συντάξεις δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού, μόνο σε ορισμένες κατηγορίες), 


γ) κατάργηση των υγειονομικών υπηρεσιών του κράτους και των διπλωματικών αποστολών στο εξωτερικό, 


δ) απόλυση όλων των μηχανικών του δημοσίου και παύση των δημοσίων έργων, 


ε) μείωση των στρατιωτικών δαπανών 60%, που περιελάμβανε και μείωση του μισθού και του αριθμού, και αντί για μισθό οι αξιωματικοί έπαιρναν χωράφια, 


ζ) αύξηση φόρων και δασμών και επιβολή προκαταβολής στο φόρο εισοδήματος και της δεκάτης (φόρος αγροτικής παραγωγής).


Παρά τα τυραννικά μέτρα λιτότητας –η σύγκριση με τα σημερινά είναι εύλογη-που ελήφθησαν για την αποπληρωμή του χρέους, το καλοκαίρι του 1843 η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τους δανειστές ότιαδυνατεί να πληρώσει τη δόση του χρέους και ζητά νέο δάνειο. 


Οι εγγυήτριες δυνάμεις αρνούνται, εκτός και εάν η κυβέρνησης δεχθεί να υπογράψει Μνημόνιο. Έτσι, γεννήθηκε το Μνημόνιο –το οποίο οι πολιτικοί μας σήμερα το πολλαπλασίασαν σε Μνημόνια– και μαζί γεννήθηκε η επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, που οδήγησε στην παραχώρηση Συντάγματος και, ακολούθως η Ελλάδα κήρυξε στάση πληρωμών. 


Ήταν η 2η χρεοκοπία (η πρώτη επήλθε το 1827, πριν ακόμα δημιουργηθεί επίσημα το Ελληνικό κράτος) και η χώρα βρέθηκε πολύ φτωχότερη από την ημέρα που υπέγραψε το ληστρικό δάνειο. Αφενός, το χρέος με τον ανατοκισμό ανήλθε στα Ff90 εκατ., αφετέρου, τα μέτρα οδήγησαν σε μακροχρόνια ύφεση.



Συμπέρασμα


Θεωρούμε ο αναγνώστης πήρε μια γεύση ότι σχεδόν τίποτε στο φαινόμενο των χρεοκοπιών κρατών και στη ανάλγητη συμπεριφορά των δανειστών δεν είναι καινούργιο, καθώς τα οικονομικά προβλήματα είναι κυκλικά και επαναλαμβανόμενα, διότι η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει. 


Εξ ου και το σκηνικό της σημερινής ελεγχόμενης χρεοκοπίας της Ελλάδος είναι παρεμφερές με τη 2η χρεοκοπία. Εντούτοις, υπάρχουν αξιόλογες διαφορές. Όπως, το πολιτικό καθεστώς το 1833 ήταν βασιλική μοναρχία, ενώ το 2010 είχαμε δημοκρατία. 


Ή μήπως έχει καταλυθεί το Σύνταγμα της χώρας με τους όρους του Α’ Μνημονίου και με την ηγεμονική στάση της ΕΚΤ, αφού ελέγχει τη δημιουργία του χρήματος και είναι ο απόλυτος ρυθμιστής του τραπεζικού συστήματος.


Το Ελληνικό Σύνταγμα έχει σαφώς καταλυθεί, διότι η δανειακή σύμβαση των €110 δις του Α’ Μνημονίου,ουδέποτε κυρώθηκε από τη Βουλή (απαιτείται η υπερψήφιση από τα 3/5 των μελών -180 βουλευτές).


 Όσον άφορα την υπέρ-εθνική ΕΚΤ, οι υπερεξουσίες της απορρέουν από τις διατάξεις της Συνθήκης του Μάαστριχ. Η Βουλή τον Ιούλιο 1992, υπερψήφισε τη Συνθήκη και μεταβιβάσθηκε η νομισματική κυριαρχία της χώρας στη νομισματική αρχή που ιδρύθηκε το 1999, και ονομάζεται Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.


 Η ΕΚΤ, είναι μια ανεξάρτητη (independent) από πολιτική επιρροή κεντρική τράπεζα, δεν δανείζει στα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ, χαράσσει την ενιαία νομισματική πολιτική και έχει το αποκλειστικό προνόμιο της έκδοσης του ευρώ, το οποίο ενώ το δημιουργεί ex nihilo, το χορηγεί με τόκο.



Συνεπώς, εφόσον το Σύνταγμά μας θέτει το κυριαρχικό δικαίωμα έκδοσης του εθνικού νομίσματος εκτός συνταγματικού πλαισίου, 3η ΕΚΤ έχει πλήρη εξουσία να πράττει όπως αυτή νομίζει στα θέματα νομισματικής πολιτικής. 


Τώρα, το πώς λογικώς δύναται να συμβιβαστούν η έννοια της λαϊκής κυριαρχίας με τη στέρηση του δημοκρατικού δικαιώματος να αποφανθεί ο λαός για το νόμισμα της χώρας του είναι μια άλλη ιστορία. 


Αυτή είναι η ουτοπία των Ελλήνων πολιτικών, διακυβέρνηση της χώρας χωρίς χρήμα, αλλά με δανεικά! Και πώς θα επιτευχτεί η πολύκροτη ανάπτυξη με δανεικά, όταν η ΕΚΤ δεν δανείζει τα κράτη και οι τράπεζες συνεχίζουν να επουλώνουν τις πληγές τους;


Κλείνοντας την ιστορική αναδρομή αξίζει να σημειωθεί ότι η χρεοκοπία του 1843, έγινε ενώ ίσχυε οχρυσός κανόνας και η νεοϊδρυθείσα Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (1842) είχε το εκδοτικό προνόμιο της κοπής εθνικού νομίσματος.


 Σήμερα, ο κλοιός της ΕΚΤ είναι πιο ασφυκτικός, διότι η Ελλάδα έχει απεμπολήσει το δικαίωμα έκδοσης του δικού της χρήματος και είναι χρήστης και όχι εκδότης νομίσματος, όπως όλα τα κράτη-μέλη του ευρώ. 


Ούτως, η χώρα δεν μπορεί να εκδώσει το χρέος της στο δικό της νόμισμα-διχοτομείται η δημοσιονομική από τη νομισματική πολιτική-διότι διατηρεί τη δημοσιονομική ευθύνη, ενώ τη νομισματική την έχει η ΕΚΤ, η οποία αρνείται να δώσει στοιχεία πώς δημιουργήθηκε αυτό το ογκώδες δημόσιο χρέος της Ελλάδος.




Σπυρίδων Λαβδιώτης


Former Senior Financial Analyst at Bank of Canada



Πηγές


1«Ηγεμών Άρχων της Ελλάδος» θα οριστεί ο Λεοπόλδος της δυναστείας της Σαξονίας –Κοβούργου (Saxe-Coburg), ο οποίος αρνήθηκε τον ελληνικό θρόνο και στη θέση του ορίστηκε ως Βασιλεύς των Ελλήνων ο νεαρός Όθων Λουδοβίκος φον Βίτελσμπαχ (1815-1867) υπό την κηδεμονία τριών Βαυαρών αντιβασιλέων.


2Το 3ο Μνημόνιο της 14ης Αύγουστου 2015, το οποίο συνοδεύονταν με τη δανειακή σύμβαση των € 86 δις, συμπεριελάμβανε € 25 δις για την ανακεφαλαιοποίηση των ‘ελληνικών’ τραπεζών, που έχουν παρακρατηθεί.


3Το άρθρο 80 του Συντάγματος, παρ. 2, αναφέρει ότι « Νόμος ορίζει τα σχετικά με την κοπή ή την έκδοση του νομίσματος», και αφορά τον νόμο ενισχυμένης ισχύος λειτουργίας της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ).


 Μ’ άλλα λόγια, ο νόμος εκχωρεί το δικαίωμα της έκδοσης του εθνικού νομίσματος και την εποπτεία της πίστωσης του τραπεζικού συστήματος στην Τράπεζα της Ελλάδος. 


Ωστόσο, η ΤτΕ μετά από 90 χρόνια λειτουργίας συνεχίζει να είναι ιδιωτικός οργανισμός, μια ανώνυμος εταιρία που η συντριπτική πλειοψηφία του μετοχικού της κεφαλαίου (92%) παραμένει άγνωστη στον ελληνικό λαό.


 Και από την ένταξη της Ελλάδος στην Ευρωζώνη, η ΤτΕ δεν έχει το δικαίωμα έκδοσης εθνικού νομίσματος, είναι μια ανεξάρτητη αρχή και ακολουθεί τις κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες της ΕΚΤ. Η ΕΚΤ, που εδρεύει στη Φραγκφούρτη έχει το μονοπώλιο της έκδοσης του ευρώ με τόκο.



Πηγή ΠΩΣ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΤΑΚΛΕΨΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ 1830 ΚΑΙ ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ 2010-18 ΕΚΕΙΝΗ Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΛΟΠΗ!

S.O.S ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ …

Να μην πουν μετά ότι δεν ήξεραν. Αν συμβεί κάτι στη Χαλκιδική, αυτό το video θα (πρέπει να) οδηγήσει στη φυλακή πολλούς:

Κ.ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ:»Αδυνατώ να σκεφτώ πώς κάποιος μπορεί να προγραμματίζει την κατασκευή τέτοιων φαραωνικών κατασκευών πάνω σε ένα ενεργό ρήγμα το οποίο σε ιστορικούς χρόνους έχει δώσει τόσο μεγάλες κινήσεις.

ΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΑΝΤΕΞΟΥΝ ΣΤΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΙΣΧΥΡΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ.

Εκτός από τις άμεσες καταστροφές σε όλη την περιοχή του κόλπου της Ιερισσού από τη λυματολάσπη με την καταστροφή των σπιτιών και τα ΘΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ όχι λόγω του σεισμού αλλά λόγω της αστοχίας των φραγμάτων, όλα αυτά τα επικίνδυνα λύματα θα επηρεάσουν το οικοσύστημα όχι μόνο της ΒΑ Χαλκιδικής αλλά ολόκληρης της ευρύτερης περιοχής της Κ.Μακεδονίας και σίγουρα θα επηρεάσουν το θαλάσσιο οικοσύστημα της ευρύτερης περιοχής του Β.Αιγαίου».

(Το βίντεο είναι από το SOS Χαλκιδική).



ΠΗΓΗΠηγή S.O.S ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ … Να μην πουν μετά ότι δεν ήξεραν. Αν συμβεί κάτι στη Χαλκιδική, αυτό το video θα (πρέπει να) οδηγήσει στη φυλακή πολλούς


Μερικοί από αυτούς (δημοσιολόγοι, πολιτικοί) που ζητούν από τον πρωθυπουργό να αποπέμψει από την κυβέρνηση τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη λόγω του αγοραίου ύφους του χρησιμοποιούν εδώ και πολύ καιρό τέτοια ρητορική που μπροστά τους ο Πολάκης μοιάζει με…
άβγαλτο έφηβο που συχνάζει σε εκδηλώσεις κατηχητικού σχολείου.

«Θέλουνε κλοτσιές και δρόμο», δήλωσε κορυφαίο στέλεχος της Δεξιάς που ξεκίνησε από το ΠΑΣΟΚ, πέρασε ένα φεγγάρι από τη ΔΗΜΑΡ για να καταλήξει στη Νέα Δημοκρατία. Επίπεδο καφενείου τις πολύ νυχτερινές ώρες και ύστερα από κατανάλωση μπόλικου τσίπουρου. Βουλευτής του Ποταμιού, ο οποίος ήταν πενήντα χρόνια (κατά δήλωσή του) στην Ανανεωτική Αριστερά και έχει βάλει πλώρη για τη Δεξιά, αποκαλεί τους κυβερνητικούς: «δολοφόνους και λήσταρχους εν αναμονή», «μικρούς Κουφοντίνες και Μπέρια», «ληστοσυμμορίτες, σταλινικά σκουπίδια». Περιγραφές που παραπέμπουν σε φρασεολογία ανακριτή την περίοδο του εμφυλίου και της χούντας.

Ο αντιπρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι έχει νταραβέρια με τη «17 Νοέμβρη» και ότι κάνει ρουσφέτια στον Κουφοντίνα γιατί από κάπου τον κρατάνε. Στοιχεία δεν προσκομίζει, αλλά δεν έχει σημασία. Η δουλειά να γίνεται και η ρετσινιά να μένει και να κυκλοφορεί. Σοβαρός παράγοντας της συντηρητικής παράταξης λέει ότι όσο κυβερνούν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ η ελληνική σημαία θα κυματίζει μεσίστια.

Εθνικό πένθος διαρκείας, δηλαδή. Αλλοι απειλούν τον Τσίπρα ότι θα έχει την τύχη του Τσαουσέσκου (εκτελέστηκε), άλλοι, λόγιοι αυτοί, αφήνουν τη λογοτεχνική φλέβα τους να μεγαλουργήσει συνδυάζοντας το χρώμα των πουκαμίσων που φορούσε ο Τσίπρας τις μέρες των φονικών πυρκαγιών με την ελαστική συνείδησή του (μα, έχει συνείδηση;).

Ολοι αυτοί και πολλοί άλλοι και παλαιότερα και σήμερα υπόσχονται στους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ Ειδικά Δικαστήρια όταν επιτέλους επιστρέψουν στα πράγματα. Πάλι καλά που θα τους επιτρέψουν να απολογηθούν και δεν θα τους στείλουν κατευθείαν στις φυλακές υψίστης ασφαλείας που θα φτιάξουν, δίνοντάς τους μόνο νερό και ψωμί. Αν μάλιστα δεν είχε καταργηθεί η θανατική ποινή, θα την εφάρμοζαν χωρίς περιττή καθυστέρηση για να απαλλαγεί η χώρα από τους ολετήρες.

Πρόκειται για κανονικό ξεσάλωμα. Πρωτοφανές; Κάθε άλλο. Εχουμε ξαναζήσει τέτοιες στιγμές υψηλού πολιτικού πολιτισμού. Δεν υπάρχει πρωθυπουργός που να μην έχει «στολιστεί» με χυδαίες ύβρεις από την αντιπολίτευση και τα όποια εχθρικά απέναντί του μέσα ενημέρωσης. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν ο «Εφιάλτης» για τη Δημοκρατική Παράταξη (λόγω της αποστασίας). Ο Κώστας Σημίτης ήταν ο «αρχιερέας της διαπλοκής», ο «προδότης» (για τα Ιμια), ο «υπηρέτης των Αμερικανών» (για το «ευχαριστώ»), ο «ενδοτικός στην τουρκική επιθετικότητα» (για την υπόθεση Οτζαλάν).

Ο Κώστας Καραμανλής ήταν περίπτωση «κλωνοποιημένης Ντόλι», «ταβερνόβιος και αφασίας». Ο Γιώργος Παπανδρέου το «παιντί» και το «αμερικανάκι», «απλώς ο αχθοφόρος μεγάλου ονόματος» (και για τον Κώστα Καραμανλή είχαν πει τον συγκεκριμένο αφορισμό του Γεωργίου Παπανδρέου). Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Ανδρέας Παπανδρέου, πάντως, έχουν εισπράξει τις περισσότερες… φιλοφρονήσεις. Μέχρι τώρα το προβάδισμα είχε ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ.

Και τι δεν του είχαν σούρει η Δεξιά, οι αρθρογράφοι των φιλικών της μέσων ενημέρωσης και κάποιοι αριστεροί που είχαν χάσει το μέτρο. Πράκτορας της CIA, μεθύστακας, πράκτορας της Κα-Γκε-Μπε (όταν δεν αποδοκίμασε την κατάρριψη του νοτιοκορεατικού τζάμπο και όταν αρνήθηκε να καταδικάσει το πραξικόπημα του Γιαρουζέλσκι), αρχηγός της «17 Νοέμβρη», κλέφτης, απατεώνας, Δον Κορλεόνε, δημαγωγός, λαϊκιστής, επιρρεπής στον τρυφηλό βίο, σιδερένιος (ειρωνεία για τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε).

Τα ίδια πάνω-κάτω έχει ακούσει και ο Τσίπρας. Βεβαίως οι εποχές έχουν αλλάξει και το κατηγορητήριο προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες. Είναι ύποπτος για χρηματισμό από τον Τσάβες και τον Μαδούρο (άρα απατεώνας), αντιγράφει το μοντέλο του Κιμ του Τρίτου (άρα οπαδός ολοκληρωτικών καθεστώτων), θαυμάζει τους λαϊκιστές ηγέτες της Νότιας Αμερικής, συνδέεται με τις ένοπλες οργανώσεις (μάλιστα η κυβερνητική εκπρόσωπος της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου τον είχε κατηγορήσει ότι προστατεύει τις ένοπλες συνιστώσες του κόμματός του), είναι ο μεγαλύτερος ψεύτης που έχει γνωρίσει ο τόπος, διοικεί τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, εθνικολαϊκιστής, αρχισυμμορίτης, επικεφαλής σπείρας, σκευωρός.

Πλούσιο το βιογραφικό και των δύο. Ωστόσο, στο νήμα ο Τσίπρας κερδίζει τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ γιατί αυτόν τον απειλούν με εκτέλεση και επιπλέον είναι προδότης (Μακεδονικό), τίτλο που δεν «αξιώθηκε» να αποκτήσει ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Συμπερασματικά: Κουβέντες του αέρα είναι όλες αυτές, για να ικανοποιείται ο σκληρός πυρήνας των φανατικών. Δεν τις πιστεύουν ούτε εκείνοι που τις λένε. Η κατάχρηση, όμως, έχει προκαλέσει σοβαρή ζημιά στο πολιτικό σύστημα. Η Δεξιά δεν έχει λόγο να αλλάξει τακτική. Στόχος της δεν είναι να αποδείξει ότι αυτή είναι υπόδειγμα υπεύθυνης, ενάρετης και αποτελεσματικής πολιτικής δύναμης.

Ξέρει ότι αν το επιχειρήσει, θα γελάσει και το ποικιλόχρωμο ερίφιο. Το παρελθόν της είναι κακόφημο και το παρόν της κάθε άλλο παρά εγγυάται ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Στόχος της είναι να αποδείξει ότι και η Αριστερά είναι μία από τα ίδια. Κι αυτό αν το πετύχει, θα συνιστά πανωλεθρία της πολιτικής. Ποιοι θα τρίβουν τα χέρια τους από μια τέτοια εξέλιξη είναι φανερό: η διαπλοκή, οι κομπραδόροι και φυσικά η Ακρα Δεξιά.

Toυ Τάσου Παππά

Εφημερίδα των Συντακτών

Πηγή Στιγμές υψηλού πολιτικού πολιτισμού…

 
Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες παρασυρμένες από τις σειρήνες της…πολυπολιτισμικότητας, βρίσκονται ένα βήμα πριν την διάλυση. 
 

Του Άρη Δημόπουλου
 

Καθημερινά είναι πλέον τα φαινόμενα επιθέσεων από συμμορίες μουσουλμάνων μεταναστών στις χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, όπου μεγάλη μερίδα εξ αυτών χαίρουν της….κρατικής προστασίας.
Κατά καιρούς πολλές είναι οι υποθέσεις που έχουν συγκλονίσει την Ευρώπη και έχουν κυρίως να κάνουν με βιασμούς, ληστείες και ξυλοδαρμούς γυναικών, στους δρόμους που άλλοτε βασίλευε η τάξη και η ασφάλεια.

Οι ίδιοι δρόμοι σε χώρες όπως η Γερμανία και η Σουηδία έχουν μετατραπεί σε «διαβάσεις θανάτου» για πολλούς Ευρωπαίους πολίτες.
Τις τελευταίες ώρες τον γύρο του κόσμου κάνει η είδηση της αυτοκτονίας της 53χρονης Willie Dille, η οποία ήταν δημοτικός σύμβουλος στη Χάγη και μέλος του αντι-μεταναστευτικού Κόμματος Ελευθερίας.
Ψάχνοντας κάποιος λίγο παραπάνω την υπόθεση της 53χρονης Ολλανδέζας θα διαπιστώσει την δράση συμμοριών μεταναστών που ουσιαστικά είναι υπεύθυνοι για ό,τι συνέβη στην άτυχη γυναίκα. 
Πιο συγκεκριμένα, σε μία υπόθεση που έχει συγκλονίσει τη κοινή γνώμη στην Ολλανδία η Willie Dille μερικές ώρες πριν τον θάνατό της, ανέβασε ένα δραματικό βίντεο στο διαδίκτυο στο οποίο και εξομολογούταν τις βασανιστικές στιγμές που πέρναγε εδώ και ένα περίπου χρόνο από μία ισλαμική συμμορία.
Η ίδια εξομολογήθηκε μπροστά στην κάμερα:

«Θέλω απλώς τον κόσμο να γνωρίζει την αλήθεια. Στις 15 Μαρτίου 2017 είχα απαχθεί, βιαστεί και ξυλοκοπηθεί άγρια από μια ομάδα μουσουλμάνων επειδή ήθελαν να μην έχω καμία απολύτως φωνή στο δημοτικό συμβούλιο της Χάγης.
Η 15η Μαρτίου ήταν η ημέρα των κοινοβουλευτικών εκλογών. Μετά από αυτό, δεν είπα σε κανέναν.
Δεν μπορώ να ζήσω με αυτό που μου συνέβη. Δεν τους αρέσουν καθόλου οι γυναίκες».



Αυτά ήταν και τα τελευταία λόγια της δημοτικής συμβούλου της Χάγης, η οποία τοποθετούνταν στον χώρο της εθνικής δεξιάς, έχοντας βγει μάλιστα βουλευτής το 2012 με το αντι-μεταναστευτικό κόμμα της Ελευθερίας, που παραλίγο να κερδίσει τις προηγούμενες εκλογές.
Για αυτήν ακριβώς την πολιτική της τοποθέτηση, η ίδια είχε δεχθεί απειλητικά μηνύματα από συμμορίες μεταναστών που ανέγραφαν μεταξύ άλλων:
«Σύντομα θα κόψουμε το λαιμό σας και θα σας αφήσουμε να αιμορραγείτε μέχρι θανάτου»
Πέρα λοιπόν από το ύφος εξομολόγησης, το τελευταίο βίντεο που ανήρτησε η 53χρονη Ολλανδέζα είναι και μία προειδοποίηση, όχι για αυτά που έρχονται, αλλά για τα όσα ήδη συντελούνται στην Ολλανδία, τη Γερμανία και αλλού. 
Πρώτα από όλους θα στοχοποιηθούν από τις «ομάδες κρούσης» των ισλαμιστών οι πιο αδύναμοι (γυναίκες, ηλικιωμένοι) αλλά και όσοι έχουν δημόσια ταχθεί κατά των μεταναστών και της επέλασης του Ισλάμ. 


el.grΠηγή Εχθρός εκ των έσω: Οι ισλαμικές συμμορίες αλωνίζουν στην άλλοτε «χριστιανική Ευρώπη» – Το περιστατικό που σοκάρει


…μέσα σε χριστιανική εκκλησία…

Η αιγυπτιακή αστυνομία απέτρεψε σήμερα μια επίθεση αυτοκτονίας σε χριστιανική εκκλησία, στο βόρειο τμήμα του Καϊρου, σύμφωνα με…
τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Ένας καμικάζι επιχείρησε να εισέλθει στην Εκκλησία της Παρθένου Μαρίας στη συνοικία του Καϊρου Σούμπρα Ελ Χέιμα, αλλά έφυγε όταν παρατήρησε ενισχυμένα μέτρα ασφαλείας τα οποία έχουν τεθεί σε ισχύ για τη διάρκεια θρησκευτικών εορτασμών των Κοπτών Χριστιανών, ανέφερε η Egypt Today.

Σύμφωνα με το ίδιο έντυπο, η βόμβα την οποία έφερε ο επίδοξος δράστης εξερράγη ενώ εκείνος βρισκόταν σε αρκετά μεγάλη απόσταση από την εκκλησία. Κανένας -πέραν του δράστη- δεν σκοτώθηκε ή τραυματίστηκε.

Οι αιγυπτιακές αρχές έχουν ενισχύσει τα μέτρα ασφαλείας σε εκκλησίες της χριστιανικής μειονότητας έπειτα από αρκετές επιθέσεις που έχουν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια.

Τον Δεκέμβριο του 2016 επίθεση στον Καθεδρικό Ναό των Κοπτών, στη συνοικία Αμπάσια του Καϊρου, σκότωσε 29 ανθρώπους και τραυμάτισε 47. Τον Απρίλιο του 2017, διπλή βομβιστική επίθεση σε εκκλησίες στις πόλεις Τάντα και Αλεξάνδρεια στοίχισαν τη ζωή σε τουλάχιστον 48 ανθρώπους και προκάλεσαν τον τραυματισμό άλλων περίπου 90.

thetoc.gr

Πηγή Αίγυπτος: Απετράπη επίθεση αυτοκτονίας…

 
Μαθητές της Αμπετείου Σχολής στο Κάιρο σε γιορτή για την 25η Μαρτίου (φωτ.: Facebook / Αμπέτειος Σχολή Καΐρου)


Μπροστά στον κίνδυνο να μην ανοίξουν τον Σεπτέμβριο βρίσκονται τα ελληνικά σχολεία στο Κάιρο, καθώς από τη μία η γραφειοκρατία και από την άλλη η απροθυμία των Ελλήνων εκπαιδευτικών να αποσπαστούν τα αφήνουν χωρίς προσωπικό.

Η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου με επιστολές προς τον υφυπουργό Εξωτερικών Τέρενς Κουίκ και την υφυπουργό Παιδείας Μερόπη Τζούφη κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.

Τόσο ο πρόεδρος της Κοινότητας Χρήστος Καβαλής όσο και η γενική γραμματέας Χρυσάνθη Σκουφαρίδου ήδη από τον Απρίλιο έχουν ξεκινήσει τις προσπάθειες ώστε να μην «σβήσει» η ελληνόφωνη εκπαίδευση στην πρωτεύουσα της Αιγύπτου. Ωστόσο, στον τελικό πίνακα αποσπάσεων που μόλις ανακοινώθηκε από το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας υπάρχουν μόνο ένας ενδιαφερόμενος δάσκαλος και έξι καθηγητές Γαλλικών.

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι στην Αχιλλοπούλειο Σχολή με τους 60 μαθητές αυτή τη στιγμή υπάρχει μόνο ένας αποσπασμένος δάσκαλος, ενώ αντίστοιχη είναι η εικόνα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στην Αμπέτειο. Επιπλέον, στο Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Καΐρου (μια συνεργασία της Ελληνικής Κοινότητας και της πρεσβείας) δεν υπάρχει κανένας εκπαιδευτικός για να διδάξει τα ελληνικά ως ξένη γλώσσα στους σχεδόν 110 Αιγύπτιους και στα παιδιά των Ελλήνων που φοιτούν σε ξένα σχολεία. Μηδενική είναι και η παρουσία Ελλήνων εκπαιδευτικών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Στις επιστολές της η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου ζητά από τους υφυπουργούς να παραταθούν οι αποσπάσεις των εκπαιδευτικών και να ενταχθεί η Αίγυπτος στις χώρες για τις οποίες υπάρχει εξαίρεση στις αποσπάσεις, όπως είναι η Τουρκία και η Αλβανία.




ΠΗΓΗΠηγή Κινδυνεύουν με λουκέτο τα ελληνικά σχολεία στο Κάιρο


Ένας άνδρας, ηλικίας περίπου πενήντα ετών, μέλος του ορειβατικού συλλόγου Χαλκίδας κατέληξε, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις από…
παθολογικά αίτια, κατά τη διάρκεια ανάβασης μαζί με φίλους του, στον Όλυμπο.

Το περιστατικό συνέβη περίπου στις δύο το μεσημέρι, στη θέση “Πέρασμα του Γιόσου”.

Ειδοποιήθηκε η Πυροσβεστική και το ΕΚΑΒ, ενώ κινητοποιήθηκε από το καταφύγιο “Γιόσος Αποστολίδης” και τετραμελές κλιμάκιο της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης για να παράσχει συνδρομή. Στον ορειβάτη έγινε διαδικασία καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης, χωρίς αποτέλεσμα, ενώ δρομολογήθηκε διαδικασία μεταφοράς του στη θέση “Πριόνια”.

news247.gr

Πηγή Νεκρός ορειβάτης στον Όλυμπο…



Του Δημήτρη Ψαρρά

Μπορεί να απέχουν επιδεικτικά από το εδώλιο του Εφετείου Κακουργημάτων με διαταγή του Αρχηγού τους τα πρωτοκλασάτα στελέχη της Χρυσής Αυγής που αντιμετωπίζουν τη βαριά κατηγορία της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης, αλλά…
οι εξελίξεις στη δίκη βαραίνουν ήδη το κλίμα στο εσωτερικό της ναζιστικής οργάνωσης.

Εδώ και τρεις βδομάδες, στην εφημερίδα της Χρυσής Αυγής δημοσιεύονται σε ειδική σελίδα ανυπόγραφα άρθρα (δηλαδή κείμενα της ηγεσίας) με μοναδικό στόχο να προστατευθεί η πρωτοκαθεδρία του Αρχηγού.

Τα υπονοούμενα είχαν αρχίσει από τα τέλη Ιουνίου. «Η Χρυσή Αυγή είναι ενωμένη σαν γροθιά!», ήταν το σχόλιο της εφημερίδας «Χρυσή Αυγή» με τίτλο «Νέα σενάρια… διάσπασης της Χρυσής Αυγής» (27.6.2018). Το σχόλιο απαντούσε σε δημοσιογραφικά ρεπορτάζ για τη διαμόρφωση διαφορετικών τάσεων στο εσωτερικό της οργάνωσης. Ακολούθησε την επόμενη βδομάδα ολοσέλιδο άρθρο με τίτλο «Η αρετή της πειθαρχίας» και υπογραφή «Μυρμιδόνας», στο οποίο περιγράφονται οι λόγοι για τους οποίους τα μέλη της Χρυσής Αυγής πρέπει να είναι πιστά στην ηγεσία τους και να πειθαρχούν απολύτως στις εντολές της: «Ο εθνικιστής οφείλει να κλείνει το “εγώ” του σε σκοτεινό υπόγειο. […] Η μόνη και αναγκαία συνθήκη επίτευξης των πολιτικών μας στόχων είναι η κομματική πειθαρχία. […] Ποιο είναι αυτό το στοιχείο που μας κρατά πολλές φορές μακριά από τους στόχους μας και την επιτυχία; Η απάντηση δεν είναι άλλη από την  έλλειψη πειθαρχίας» (4.7.2018).

Η «πυξίδα» του ναζισμού

Από τα μέσα Ιουλίου εγκαινιάστηκε νέα ανυπόγραφη σελίδα στην εφημερίδα «Χρυσή Αυγή», υπό τον τίτλο «Πυξίδα Ιδεών». Το περιεχόμενο των κειμένων αυτών, τα οποία εφόσον είναι ανυπόγραφα εκπορεύονται από τον ίδιο τον Μιχαλολιάκο, είναι δηλωτικό για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η οργάνωση μετά τις πρόσφατες εξελίξεις στη δίκη της. Το πρώτο άρθρο προειδοποιεί τα μέλη ότι «οποιαδήποτε επικοινωνία, συνύπαρξη ή συνεργασία με τον εθνικό Εχθρό συνιστά προδοσία του Κινήματος και έμμεσο ισχυρό πλήγμα στο ηθικό» (18.7.2018). «Εθνικός εχθρός» θεωρείται φυσικά κάθε άλλος πλην της Χρυσής Αυγής, δηλαδή της ηγεσίας της, δηλαδή του Μιχαλολιάκου.

«Οποιος ακούει τον Εχθρό ή συνομιλεί μαζί του, ασχέτως πόσο ιερούς ή αφελείς λόγους μπορεί να επικαλεστεί, θέτει την Εθνική Υπόθεση και τον Αγώνα μας σε μέγιστο κίνδυνο». Είναι σαφής εδώ η αναφορά στο ενδεχόμενο συνεργασίας με άλλα ακροδεξιά σχήματα, κάτι που ο Αρχηγός αποκλείει για λόγους αυτοπροστασίας. Υπάρχει εξάλλου και η ευθεία απειλή προς όσους το διανοηθούν: «Καμιά άγνοια ή αγαθή πρόθεση δεν θα προστατεύσει τους συνοδοιπόρους του Εχθρού από την τιμωρία που αξίζουν». Με δεδομένο ότι όλοι -και πρώτοι απ’ όλους οι ίδιοι οι χρυσαυγίτες- γνωρίζουν τον τρόπο που «τιμωρεί» η οργάνωση, η απειλή είναι σοβαρό επιχείρημα προς τα μέλη. 

Αλλά το πιο αποκαλυπτικό μέρος του άρθρου είναι εκείνο που αναφέρεται, χωρίς να τον κατονομάζει, στον Αρχηγό και τους χειρισμούς του: «Η Ηγεσία του Κινήματος κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί. Ενίοτε δεν μπορεί να αποκαλύπτει και να κοινολογεί τους λόγους για τις ενέργειές της, χωρίς να παρέχει πολύτιμες πληροφορίες στον Εχθρό. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και οι πλέον καλοπροαίρετοι Συναγωνιστές μας συχνά δεν θα κατανοούν τις ενέργειές της. Γι’ αυτόν τον λόγο η Ηγεσία πρέπει να έχει την αφοσίωση του Κινήματος, ώστε να κατακτήσει την εμπιστοσύνη του Λαού, εμπιστοσύνη που σε ικανό βαθμό έχει κερδίσει με το θάρρος, την οξύνοια, την διορατικότητα, καθώς και τις επιτυχίες της των προηγουμένων ετών. Οι “παντογνώστες” εγκάθετοι του Καθεστώτος μπορούν να είναι επικριτικοί μόνον επειδή η Ηγεσία συχνά είναι υποχρεωμένη να σιωπά λόγω των απαγορευτικών περιστάσεων. Εάν μπορούσε να μιλήσει ανεμπόδιστα και δίχως επιπλοκές ή παρενέργειες, οι επικρίσεις τους θα καταρρίπτονταν αμέσως».

Εδώ δεν ξέρει τι να πρωτοσχολιάσει κανείς. Την άνεση με την οποία ο αρθρογράφος (δηλαδή ο ίδιος ο Αρχηγός) παραδέχεται την ημιπαράνομη δράση της οργάνωσης; Την ομολογία ότι ο ίδιος αποφασίζει όχι μόνο ερήμην των «συναγωνιστών» του, αλλά και χωρίς να έχει εξασφαλίσει καν την «κατανόησή» τους; Την απαίτηση για τυφλή αφοσίωση; Την επιβεβαίωση ότι υπάρχει «κρυφή ατζέντα» που τη γνωρίζει μόνο ο Αρχηγός;

Το φιάσκο με την ένσταση

Είναι πρόδηλο ότι την εσωτερική αναταραχή στην οργάνωση έχουν προκαλέσει οι προσωπικοί χειρισμοί του Αρχηγού στη δίκη. Η απόφασή του να καταθέσει προσωπική ένσταση «πλαστότητας» του Καταστατικού της οργάνωσης, καθώς και η δήλωση απάρνησης του εθνικοσοσιαλισμού κατέληξε σε μπούμερανγκ, εφόσον απορρίφθηκε από το δικαστήριο και το ντοκουμέντο διαβάστηκε. Αλλά το μήνυμα που έλαβαν τα συγκατηγορούμενα στελέχη της οργάνωσης από τη στάση αυτή του Αρχηγού τους ήταν ότι δικός του σκοπός είναι να διασωθεί ο ίδιος, και ας υποστούν ό,τι υποστούν οι υπόλοιποι. Πρόκειται για μια τακτική που τη γνωρίζουν από πρώτο χέρι οι παλιότεροι «συναγωνιστές». Και ασφαλώς θα ακούστηκε κάπως παράξενα στα αυτιά τους η ατάκα του συνηγόρου του Ν. Μιχαλολιάκου ότι μπορεί στην πλαστογράφηση του Καταστατικού να έχει συμβάλει και ο Χρήστος Παππάς! Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι το παραπάνω άρθρο επιβεβαιώνει πλήρως το σημείο εκείνο του Καταστατικού που θέλει να συγκαλύψει ο Ν. Μιχαλολιάκος, δηλαδή την «Αρχή του Αρχηγού», το χιτλερικό Führerprinzip που εφαρμόζεται στο εσωτερικό της οργάνωσης. Τι άλλο εκτός από «Αρχή του Αρχηγού» είναι όσα γράφονται στο κείμενο αυτό περί «αφοσίωσης», τυφλής «πειθαρχίας» και «μυστικών» που ξέρει μόνο η «Ηγεσία»;

Οσο για τη δήλωση του Αρχηγού ότι «οι μόνοι που θέλουν να τελειώσει γρήγορα η δίκη της Χρυσής Αυγής είναι οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής», η οποία περιλαμβάνεται ως άρθρο στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας, αυτή μόνο ως ανέκδοτο ακούγεται σε όσους παρακολουθούν την εξέλιξη στο δικαστήριο. Γιατί είναι γνωστό ότι κατά την πολύμηνη αποχή των δικηγόρων, εκείνοι που προσπαθούσαν να δοθεί άδεια συνέχισης της δίκης από τον ΔΣΑ βρίσκονταν στην πλευρά της πολιτικής αγωγής. Αλλωστε οι πραγματικές προθέσεις της υπεράσπισης ως προς την πρόοδο της δίκης θα φανούν με την επανέναρξη της διαδικασίας τον Σεπτέμβριο. Εκεί θα φανούν το είδος και ο όγκος των «αναγνωστέων» που θα προσκομίσουν, καθώς και ο αριθμός των μαρτύρων υπεράσπισης που θα υποδείξουν, τώρα που… βιάζονται. Υπό αυτές τις συνθήκες, κατά τις τελευταίες συνεδριάσεις του δικαστηρίου, οι συνήγοροι των χρυσαυγιτών θέτουν σε εφαρμογή νέες υπερασπιστικές τακτικές. Αποδέχονται πλέον τον ναζιστικό χαρακτήρα της οργάνωσης, ενώ προσπαθούν να μειώσουν ή και να γελοιοποιήσουν όσα έχουν ήδη αποδειχτεί για τον τρόπο δράσης της Χρυσής Αυγής. Η στρατιωτική δομή της οργάνωσης είναι σύμφωνα με έναν συνήγορο «τσίρκο Μεντράνο», τα μέλη της είναι σύμφωνα με έναν άλλο «ούγκανα», ενώ ένας τρίτος ισχυρίζεται ότι όσα ενοχοποιητικά αποκάλυπτε ο εντολέας του στο τηλέφωνο, τα έλεγε για λόγους επίδειξης!

Ο Αρχηγός και οι «προδότες»

Η αρθρογραφία στη σελίδα «Πυξίδα Ιδεών» συνεχίζεται μέχρι σήμερα με το ίδιο περιεχόμενο: την επιβεβαίωση δηλαδή της «Αρχής του Αρχηγού» και την καταγγελία κάθε «κριτικής» προς το πρόσωπό του, κάτι που στηλιτεύεται ως προδοσία και υπονόμευση. «Ενα παλαιό τέχνασμα υπονόμευσης», γράφει ο ανώνυμος αρθρογράφος (δηλαδή ο Μιχαλολιάκος), «είναι ο διαχωρισμός ενός Κινήματος από την Ηγεσία του, ώστε να αφεθεί χωρίς καθοδήγηση και συνεπώς να καταστεί τρωτό και ουσιαστικά αναξιόπιστο.

Αυτό είναι το μοναδικό τέχνασμα με το οποίο θα μπορούσε να μας νικήσει ο Εχθρός. Οποιος πέφτει θύμα στα υπονομευτικά τεχνάσματα του Εχθρού είναι είτε ηλίθιος είτε προδότης» (25.7.2018). Ενδιαφέρον έχει και η ελάχιστα συγκαλυμμένη εντολή να μη μιλάνε τα στελέχη γιατί τους ακούει ο Εχθρός: «Οποιος μιλάει για τον εξελισσόμενο πολιτικό πόλεμο και τις προοπτικές του πρέπει πάντοτε να μιλάει με φειδωλό και πυκνό τρόπο, σαν να τον άκουγε ο Εχθρός. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις όντως ακούει. Κάθε απρόσεκτη λέξη από την πλευρά μας του δίνει πληροφορίες, νέες ελπίδες και θάρρος». Εδώ είναι σαφής η αναφορά στα συγκλονιστικά ντοκουμέντα από συνομιλίες χρυσαυγιτών που έχουν εξεταστεί ως ενοχοποιητικά στοιχεία από το δικαστήριο.

Το πιο ενδιαφέρον σημείο είναι εκείνο στο οποίο ο Αρχηγός υπόσχεται μελλοντική αποκατάσταση σε όσους έχουν «πληγεί» από τους αντιπάλους: «Η ενόχληση ή ο θυμός για αυτή την περιοριστική δυσχέρεια του Αγώνα μας είναι ενίοτε δικαιολογημένα. […] Βοηθούμε όσους το χρειάζονται, όσο περισσότερο γίνεται. Εάν η ουσιαστική βοήθεια δεν είναι δυνατόν να παρασχεθεί τώρα, όσοι έχουν πληγεί με οποιοδήποτε τρόπο, πρέπει να ξέρουν ότι θα τους δοθεί μετά τη νίκη». Και εδώ είναι σαφής η αναφορά στη δίκη: Δεν πειράζει να καταδικαστείτε. Θα σας αποκαταστήσουμε αργότερα. Τώρα σας βοηθάμε όσο μπορούμε. Δεν μπορούμε παραπάνω. Κι εσείς πρέπει να θυσιάζεστε για τον αγώνα, ακολουθώντας τις εντολές του Αρχηγού: «Οσο περισσότερα θυσιάζει κάποιος στον Αγώνα, τόσο πιο φανατικά πιστεύει στη νίκη. […] Επομένως, καθένας Συναγωνιστής πρέπει να ακολουθεί τις κατευθύνσεις της καθοδήγησης». Για να γίνουν όλα αυτά πιο εύπεπτα από τους ήδη καταδικασμένους και τους υπόδικους «συναγωνιστές», ο Αρχηγός υπόσχεται σωτηρία στις επόμενες γενιές: «Η τωρινή συμπεριφορά μας στο μέλλον θα θαυμάζεται από τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Αυτά δεν θα βιώσουν τον ψυχικό και πνευματικό πόνο που μας έχει προκαλέσει αυτή η σκληρή πάλη». Παρόμοιες εντολές-παραινέσεις περιλαμβάνει και το άρθρο της ίδιας στήλης «Πυξίδα Ιδεών» στο επόμενο φύλλο της εφημερίδας (1.8.2018), στο οποίο μάλιστα διατυπώνονται και πρωτοφανείς θέσεις που δείχνουν έλλειψη ψυχραιμίας: «Η πειθαρχία είναι η πιο σημαντική κι ανώτερη αρετή. [Χρειάζεται] σιδερένια αποφασιστικότητα. Οποιαδήποτε χαλάρωση συνιστά έγκλημα κατά της Λαϊκής Κοινότητας». Κι εδώ υπάρχει φυσικά η εντολή στους υποδίκους και τους καταδικασμένους να μη διαμαρτύρονται: «Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παραπονείται για τις ταλαιπωρίες και τους περιορισμούς που προκαλεί ο Αγώνας στην προσωπική του ζωή». Το συμπέρασμα; «Να πιστεύετε σταθερά και ακλόνητα στον Αρχηγό μας και στη νίκη. […] Πιθανότατα πρέπει να υποφέρουμε αρκετά για να φθάσουμε στον σκοπό μας. Ομως αυτός θα επιτευχθεί…».

Την περασμένη Τετάρτη η εφημερίδα φιλοξενούσε νέο άρθρο το οποίο εμφάνιζε έναν εφιαλτικό κόσμο να περιτριγυρίζει τους χρυσαυγίτες: «Τα έθνη αποσυντίθενται μεθοδικά σε ασύντακτες μάζες ανερμάτιστων διπόδων χωρίς φυσιογνωμία», «σοσιαλιστές, φιλελεύθεροι, μπολσεβίκοι, αναρχικοί, διεθνιστές και πατριώτες, αστοί και προλετάριοι αναδεύονται κι ανακυκλώνονται φευγαλέα» (8.8.2018). «Η εξουσία μετατρέπει συστηματικά τους ελεύθερους Ελληνες σε μιαν άθλια αγέλη από περιδεείς και ηδονοθήρες υποτακτικούς». Κι οι μόνοι που μένουν «απέναντί τους εμείς, οι τελευταίοι πιστοί της ιδέας [σ.σ. δηλαδή του ναζισμού], εμείς οι εθνικιστές Χρυσαυγίτες». Εδώ ο Μιχαλολιάκος αντιγράφει τον πραγματικό «φίρερ» του.

Ο κόσμος που περιγράφει είναι η τελευταία εικόνα για την κοινωνία που είχε ο Χίτλερ, ταμπουρωμένος στο προσωπικό του καταφύγιο, στο κέντρο του πολιορκημένου Βερολίνου. Και με τα λόγια αυτά, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής ελπίζει να πείσει τους αφελείς συναγωνιστές του να θυσιαστούν γι’ αυτόν, όπως ο Αρχηγός του Τρίτου Ράιχ έστελνε τη χιτλερική νεολαία να σκοτωθεί για χάρη του στα τελευταία οδοφράγματα. Ας σημειωθεί και ο τρόπος που ο Αρχηγός επέλεξε να εικονογραφήσει αυτά τα άρθρα: δύο φωτογραφίες με τον ίδιο και τη σύζυγό του να βαδίζουν μπροστά σε μπουλούκι χρυσαυγιτών. Οποιος δεν κατάλαβε από το περιεχόμενο, ας αρκεστεί στο μήνυμα των φωτογραφιών: Αρχηγός είμαι εγώ και υπαρχηγός η γυναίκα μου. Και σ’ όποιον αρέσει. Οι υπόλοιποι είναι προδότες. 

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών 

Πηγή Η δίκη της Χρυσής Αυγής σπάει την ομερτά…