25 June, 2019
Home / Διαφορα (Page 1103)

Σε όλες τις διαφημιστικές εταιρείες και τα media shops στάλθηκε νέα εγκύκλιος του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ που αφορά την…
πληρωμή της ειδικής εισφοράς 2% επί των υπηρεσιών διαφήμισης ή προβολής ή εν γένει προώθησης πωλήσεων προϊόντων ή διάθεσης υπηρεσιών που γίνονται αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο μέσω διαδικτύου (Internet).

Η εισφορά πληρώνεται για κάθε διαφήμιση που απευθύνεται στην Ελλάδα, ανεξάρτητα αν η έδρα του διαφημιζόμενου βρίσκεται εντός ή εκτός Ελλάδας. Πρόκειται για το πρώην αγγελιόσημο του 20%, που ίσχυε για την τηλεόραση, το οποίο συρρικνώθηκε στο 2% και αφορά πλέον τις διαφημίσεις για το Διαδίκτυο. 

Η εισφορά αυτή αφορά και τους διαδικτυακούς κολοσσούς, όπως Google, Yahoo κ.ά, από τη στιγμή που οι διαφημίσεις απευθύνονται στο ελληνικό κοινό και στα ελληνικά διαδικτυακά Μέσα.

Η διαδικασία πληρωμής είναι παρόμοια με αυτή της πληρωμής του 2% για τις εταιρείες ΜΜΕ και θα πρέπει να πραγματοποιηθεί ως τις 30 Σεπτεμβρίου του 2018…

typologies.gr

Πηγή Εισφορά 2% για διαφημίσεις σε όλο το διαδίκτυο…

Ο Φιλάντο Καστάιλ ήταν (δεν ξέρω αν είναι ακόμη) ένας μαύρος Αμερικανός που τον σταμάτησαν οι αστυνομικοί και του ζήτησαν τα χαρτιά του. Καθώς έβαζε το χέρι του στην…
τσέπη να τα βρει, οι άλλοι νόμισαν ότι ψάχνει το όπλο του και τον γάζωσαν.

Στο αυτοκίνητο, που κορνάροντας δαιμονισμένα τον πηγαίνει στο νοσοκομείο, δίπλα του κάθεται η γυναίκα του και η τετράχρονη κόρη τους. Η σύντροφός του δεν ουρλιάζει, δεν έχει πάθει αμόκ, δεν τον σφίγγει στην αγκαλιά της, αλλά τον βιντεοσκοπεί! Εκείνος, μέσα στα αίματα, πιθανόν να παίρνει τις τελευταίες του ανάσες, αλλά κανένα χάδι.

Είναι αυτό ψυχραιμία; Πόσο σταθερό μπορεί να είναι το χέρι απέναντι στη φρίκη, στον πανικό, στην απόγνωση; Πώς, αντί να δώσεις και τα δυο σου χέρια και να παρακαλάς να φυτρώσουν κι άλλα για να βοηθήσεις, κρατάς το όποιο μαραφέτι και βιντεοσκοπείς;

Γέμισαν η τηλεόραση και το διαδίκτυο από βίντεο με σκηνές από τις στάχτες της φωτιάς, από το εφιαλτικό -εκείνο το απόγευμα- Κόκκινο Λιμανάκι, από τον πόνο, την απόγνωση και το θανατικό. Και ειδικά στο διαδίκτυο όσοι τράβηξαν αυτές τις σκηνές επιβραβεύτηκαν με «like», εικονικά δάκρυα και ουάου.

Αυτοί που απαθανάτιζαν αυτές τις εικόνες δεν ήταν επαγγελματίες φωτορεπόρτερ, ούτε άλλωστε και η κυρία Καστάιλ, αλλά οι συνάνθρωποι, οι γείτονες, οι γνωστοί.

Πώς μέσα στην οδύνη κρατήθηκε σταθερό το χέρι; Πώς πήγαινε κοντά ο φακός στα πρόσωπα, πώς κέντραρε στα τρομαγμένα μάτια, στην απελπισία;

Επαγγελματίες φωτορεπόρτερ -και ειδικά εκείνοι που καλύπτουν πολέμους ή «σκληρά» γεγονότα- λένε ότι παίρνουν συχνά ψυχολογική υποστήριξη από ειδικούς γιατί ό,τι αντικρίζουν τα μάτια περνάει δηλητήριο στη ζωή τους.

Τα γεγονότα όσο σκληρά κι αν είναι -λένε- πρέπει να καταγράφονται γιατί με αυτόν τον τρόπο κινητοποιούνται συναισθήματα και συνειδήσεις. Αυτό είναι αλήθεια. Αλλά από την άλλη, δεν γίνεται να εμπλέκεσαι στενά και συναισθηματικά με το συμβάν και να φωτογραφίζεις. Οπως δεν γίνεται κι όταν το «θέμα» ξεφεύγει και δεν ελέγχεται από κανένα ίχνος ψυχραιμίας και επαγγελματισμού, διότι ακόμη και περαστικός να είσαι, δεν θα φωτογραφίσεις τον Αϊλάν, παρά θα τρέξεις φιλί να δώσεις…

Δεν μπορεί να γίνεται αλλιώς…

Σταυρούλα Ματζώρου

efsyn.gr

Πηγή Πόση ψυχραιμία!…

Η περίπτωση του Νορβηγού φορ της Κρίσταλ Πάλας, Αλεξάντερ Σέρλοτ φέρεται να βρίσκεται στη λίστα του Νίκου Νταμπίζα.

Ακόμη ένα όνομα στη…
μεταγραφική λίστα του Παναθηναϊκού για την κορυφή της επίθεσης. Ανάμεσα στις άλλες περιπτώσεις που έχει στη λίστα του ο Νίκος Νταμπίζας, φέρεται να βρίσκεται κι εκείνη του Αλεξάντερ Σέρλοτ. 

Ο 23χρονος Νορβηγός στράικερ μετακόμισε τον περασμένο χειμώνα στην Κρίσταλ Πάλας (έκανε μόλις 4 συμμετοχές) από τη μετέπειτα πρωταθλήτρια Δανίας, Μίντιλαντ (είχε 10 γκολ σε 19 ματς) έναντι 8 εκατ. ευρώ.

Ο υψηλόσωμος επιθετικός (1,94 μ.) είναι διεθνής με όλες τις εθνικές της χώρας του, ενώ έχει αγωνιστεί επίσης σε Ρόζενμποργκ, Μπόντο Γκλιμτ και Γκρόνινγκεν… 

sdna.gr 

Πηγή Ο Σέρλοτ στη λίστα του Νταμπίζα…

Για τους ναυτικούς τρέφω μεγάλη εκτίμηση –απέραντη, δεν μετριέται. Γιατί έχω γευτεί από κοντά την αλμύρα τους, φερμένη από τα πελάγη τού κόσμου και ποτισμένη στο δέρμα τους. 

Μου τη μετέδωσαν με τον συγχρωτισμό μαζί τους. Είτε από τη διαβίωση στο…
ίδιο σπίτι είτε από την πολύχρονη παρουσία σε κοινές παρέες. Αδέλφια, ξαδέρφια, φίλοι, θείοι, κουμπάροι, γείτονες, μακροσυγγενείς, κοντοσυγγενείς, συμπέθεροι, γονείς ανήκουν στη μεγάλη ναυτική οικογένεια που γνωρίζω. Αν αθροίσεις όλων μαζί τα χρόνια των πλόων τους θα βγει ο περίπλους της γης χιλιάδες φορές.

Ένας από αυτούς έχει κορνιζάρει παλιό κείμενό μου για τους ναυτικούς γραμμένο μετά από τη συναισθηματική φόρτιση μιας αναχώρησης από την Ελλάδα για πολύμηνο μακρινό μπάρκο. Χρόνια τώρα του ζητάω να το αποκαθηλώσει και αρνείται. Το σίγουρο είναι πως δεν πλησιάζω καν την κορνίζα, φοβάμαι να διαβάσω έστω και μια παράγραφο γιατί τρέμω τα πολύ παλιά κείμενά μου, με πιάνει ταραχή (σαν το Σαββόπουλο όταν έμπαινε στο δισκάδικο) με την ιδέα τής μελό αηδίας που ενδεχομένως να είχα γράψει στα πρώιμα δημοσιογραφικά μου χρόνια.

Εκτιμώ τους ναυτικούς γιατί περιλαμβάνονται στους πολύ σκληρά εργαζόμενους. Επειδή για έξι, οκτώ, δώδεκα ή περισσότερους μήνες όταν τελειώνουν τη βάρδια δεν μπορούν να πάνε σπίτια τους, μένουν υποχρεωτικά στον χώρο δουλειάς με τους ίδιους ανθρώπους, τις ίδιες παραστάσεις, στα ίδια μετρημένα τετραγωνικά στις κινήσεις τους.

Αγαπώ τους ναυτικούς γιατί με έχουν ταξιδέψει με τις διηγήσεις τους, με πάνε εκεί που δεν μπόρεσα και δεν θα μπορέσω ποτέ να πάω. Τους ακούω συχνά γεμάτος αφελείς απορίες. Σαν και αυτές που ήθελα να μου λύσει ο Γιώργος στο πρόσφατο παράκτιο ταξίδι εντός συνόρων που κάναμε μαζί. Τότε που μου μίλησε για το Νάρβικ όπου «οι άνθρωποι λένε «τι ωραία μέρα έχουμε σήμερα» όταν η θερμοκρασία από το μείον 49 πάει στο μείον 25», όπως μου είπε, ίσως με τη γλαφυρή υπερβολή που έχουν οι διηγήσεις των ναυτικών. Και κάποιους άγνωστους όρους μου ανέφερε αλλά δεν τον διέκοψα για να τους εξηγήσει. Για τον καιρό που είναι «δευτερόπριμα», για τα σκάφη-«καγιάσες», για κάποιο σπρίνκλερ –τέτοια…

Δυστυχώς ποτέ δεν θα μου ξαναλύσει τις όποιες απορίες μου.  Γιατί ο Γιώργος έφυγε για τον κοινό τελικό προορισμό όλων των ανθρώπων. Παίρνοντας μαζί το παράπονό του που μου εξέφρασε στο τελευταίο, γαμήλιο ήταν, γλέντι: ότι θα ήθελε πολύ, πάρα πολύ, όπως μου έλεγε, να χορέψει το ζεϊμπέκικο που έπαιζε η ορχήστρα «αλλά δεν με κρατάνε τα πόδια μου». 

Ήταν το «Εμείς οι ναυτικοί». Το χόρεψε ο Μιχάλης, νεαρός καπετάνιος μεγάλων ποντοπόρων πλοίων και ας είναι δεν είναι ακόμα σαράντα  χρόνων. Το έκανε με μεράκι, με βαριοπάτημα, αλλά και με την πίκρα που έχουν τα τραγούδια και οι χοροί τών ναυτικών για τον μεγάλο νταλκά τους, τη θάλασσα. Πάντα ερωτευμένοι μαζί της. Πάντα σε σχέση λατρείας και οργής με τα πελάγη…

Δ.Β.

harddog-sport.blogspot.com

Πηγή «Εμείς οι ναυτικοί»…

Αυτοί που τόσες μέρες προσπαθούν να καπηλευτούν την τραγωδία στο Μάτι ξέρουν ότι παίζουν το τελευταίο τους χαρτί. Το τέλος των προγραμμάτων θα λύσει τα…
χέρια της κυβέρνησης. Μια σειρά από μέτρα που θα στηρίζουν την εργασία και το κοινωνικό κράτος και θα ελαφρύνουν τους πιο αδύναμους είναι ήδη στο τραπέζι.

Το αφήγημά τους έχει καταρρεύσει και ο κόσμος, πέρα από το τι έγινε στη χώρα τα τρία τελευταία χρόνια, έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τι έγινε και τα 40 προηγούμενα. Αλλά και τι έγινε με δύο διαδοχικά προγράμματα που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, αλλά κατάφεραν να καταστρέψουν πλήρως την οικονομία και την κοινωνία.

Ακόμα περισσότερο ανησυχούν για τα τεράστια σκάνδαλα που έχουν έρθει στο φως. Ξέρουν ότι η Novartis και το ΚΕΕΛΠΝΟ δεν θα κλείσουν όμορφα για κάποιους από αυτούς. Ότι δεν θα καταφέρουν να σβήσουν τα θαλασσοδάνειά τους. Ότι δεν θα καταφέρουν τα ξελασπώσουν τους επιχειρηματίες φίλους τους από τις ποινικές και οικονομικές υποθέσεις στις οποίες είναι μπλεγμένοι.

Αυτά τους καίνε και όχι η καταστροφή. Γι’ αυτό έχουν εξαπολύσει στα κανάλια ό,τι πιο λούμπεν, ό,τι πιο τραμπούκικο, ό,τι πιο αποκρουστικό διαθέτει το πολιτικό τους προσωπικό. Γι’ αυτό βομβαρδίζουν την κατάπληκτη κοινωνία με οχετό κατασκευασμένων ειδήσεων και σκηνοθετημένων ρεπορτάζ. Γι’ αυτό λυσσάνε τα πρωτοσέλιδα των «Παραπολιτικών», του ΔΟΛ και του «Φιλελεύθερου». Παίζουν το τελευταίο τους χαρτί.

Η κυβέρνηση θα κριθεί από την αποφασιστικότητά της, από τον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας, από τον σεβασμό που θα δείξει στην κοινωνία. Οι φωνές από τα ντουλάπια του χθες δεν τρομάζουν κανέναν…

Αυγή

Πηγή Παίζουν το τελευταίο τους χαρτί…

Το Λιμενικό Σώμα έσωσε πάνω από 700 ανθρώπους, χωρίς να υπάρξει ο παραμικρός τραυματισμός. Θυμάστε τι…
είχε γίνει με την περίπτωση του “Σαμίνα”;

Οι μισοί άνθρωποι χάθηκαν λόγω της μη ορατότητας από τις προσπάθειες που έκαναν τα αλιευτικά σκάφη. Είπε ο υπουργός Ναυτιλίας Παναγιώτης Κουρουμπλής στον «Real fm».

Υποστήριξε επίσης ότι η κυβέρνηση από τον Αύγουστο και μετά, μέχρι τις εκλογές, έχει μπροστά της έναν πολιτικό χρόνο για να διαμορφώσει ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό περιβάλλον, ενώ εκτίμησε ότι ο Τσίπρας θα αλλάξει το κλίμα και θα πάρει τις εκλογές…

efsyn.gr

Πηγή Θυμάστε τι είχε γίνει με το «Σαμίνα»…


Η φονική πυρκαγιά στο Μάτι, ακύρωσε τον όποιο σχεδιασμό της κυβέρνησης για…
ομαλή πολιτική πορεία, με πυξίδα το τέλος του μνημονίου στις 20 Αυγούστου. Η ακραία κρίση, ήρθε πάνω στην ακραία πόλωση που είχε καλλιεργήσει σε επίπεδο στρατηγικής το Μέγαρο Μαξίμου και είχε επικρατήσει στο πολιτικό σκηνικό από τις αρχές του καλοκαιριού, ενισχύοντας την αίσθηση ότι η αντίστροφη μέτρηση για τις κάλπες έχει ξεκινήσει.

Προς την κατεύθυνση αυτή λειτούργησε και το πακέτο μέτρων που εξήγγειλε η κυβέρνηση για τους πληγέντες της τραγωδίας στην Ανατολική Αττική. Παρά το γεγονός όμως, ότι πληθαίνουν οι εκτιμήσεις πως ο χρόνος της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου έχει τελειώσει, το Μέγαρο Μαξίμου δεν φαίνεται διατεθειμένο να ενεργοποιήσει το εκλογικό σενάριο, όπως φάνηκε και από την αποδοχή της παραίτησης Τόσκα και την καρατόμηση των Αρχηγών της Αστυνομίας και Πυροσβεστικής. Σε περίπτωση που ο Αλέξης Τσίπρας προχωρήσει και σε ανασχηματισμό, οι κάλπες εκ των πραγμάτων πάνε πιο πίσω χρονικά.

Βεβαίως, ακόμη και ένα νέο κυβερνητικό σχήμα, αμφισβητείται αν είναι ικανό να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς η χώρα βρίσκεται εδώ και δύο μήνες σε προεκλογική περίοδο, με το στίγμα να έχει δοθεί κατά τη συζήτηση επί της ψήφου δυσπιστίας που είχε καταθέσει στα μέσα Ιουνίου η ΝΔ προς την κυβέρνηση, με φόντο τη Συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ για το ονοματολογικό των Σκοπίων.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του newpost.gr, οι εισηγήσεις που έχει δεχθεί ο πρωθυπουργός για το χρόνο των εκλογών, έχουν όλες αφετηρία το τέλος του τρίτου προγράμματος στις 20 του μήνα, με τον ίδιο να στέλνει το μήνυμα κατά την ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο, μετά την εκατόμβη των νεκρών στο Μάτι, πως δεν είναι διατεθειμένος να «παραδοθεί» πολιτικά.

Η εκτίμηση που υπάρχει πάντως, είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας θα επιλέξει να στήσει κάλπες τη χρονική περίοδο που θεωρεί ότι μπορεί να πετύχει μια διαχειρίσιμη ήττα, καθώς το άνοιγμα της ψαλίδας και τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, που στις τελευταίες δημοσκοπήσεις φαίνεται να καταρρέει μαζί με τους ΑΝΕΛ, δείχνουν ότι ο πολιτικός χρόνος λειτουργεί πλέον αρνητικά για την κυβέρνησή του.

Στο πλαίσιο αυτό, τα σενάρια που υπάρχουν στο τραπέζι για το χρόνο των εκλογών είναι τρία:

To σενάριο του φθινοπώρου

Το επιχείρημα για να στηριχθεί ένα τέτοιο σενάριο έχει να κάνει κυρίως με τη διαχείριση μιας αξιοπρεπούς ήττας, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ εικάζεται ότι μπορεί να διατηρήσει το ποσοστό που έχει σήμερα, με στόχο να επανέλθει την επόμενη διετία στα πράγματα, καθώς ο κ. Μητσοτάκης θα έχει να διαχειριστεί Σκοπιανό, ψηφισμένα μέτρα από ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (συντάξεις, αφορολόγητο κλπ) και δύσκολες εκλογικές αναμετρήσεις που ξεκινούν από τις ευρωεκλογές και φθάνουν ως την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το 2020.

Το σενάριο της προκήρυξης εκλογών το Φθινόπωρο όμως, έχει αδυνατίσει, καθώς αρκετά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν πολιτική αυτοκτονία την προσφυγή στις κάλπες, μετά από μια τέτοια μεγάλη καταστροφή. Ο ανασχηματισμός κρίνεται αναγκαίος και θα λειτουργήσει ανασταλτικά σε αυτό το ενδεχόμενο, καθώς αν δεν δοθεί η αίσθηση μιας νέας αρχής και δεν γίνει επιπλέον καταμερισμός ευθυνών (πέραν της παραίτησης Τόσκα, ο οποίος και πάλι δεν ανέλαβε καμία ευθύνη), θα πληγεί περισσότερο το προφίλ του κ. Τσίπρα.

Το σενάριο της επετείου τον Ιανουάριο

Είναι ένα από τα δύο πιθανότερα σενάρια, αφού θα έχει περάσει ένας ικανός χρόνος από την πρωτοφανή κρίση του Αυγούστου, η κοινή γνώμη εικάζεται ότι θα έχει ηρεμήσει, ενώ θα έχει γίνει και μια σειρά ενεργειών στην οικονομία («13η σύνταξη» κλπ) για να τονιστεί το «φιλολαϊκό» προφίλ του κ. Τσίπρα. Στη μάχη αυτή η κυβέρνηση θα εντάξει και τη σκανδαλολογία, με τις πληροφορίες για μπαράζ δικαστικών διώξεων από το Σεπτέμβριο, να πληθαίνουν.

Σε ένα τέτοιο κλίμα, εκτιμάται ότι η κυβέρνηση θα μπορέσει να φτάσει μέχρι τον Ιανουάριο, οπότε και ενεργοποιείται το σχέδιο «συμφωνία Πρεσπών». Σε συνέντευξή του τον Ιούνιο στην ΕΡΤ, ο πρωθυπουργός της πΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, είχε δηλώσει πως η καταληκτική ημερομηνία για την ολοκλήρωση της συνταγματικής αναθεώρησης στην πΓΔΜ είναι η 15η Ιανουαρίου 2019.

Με δεδομένο ότι η συμφωνία στην ελληνική Βουλή θα έρθει προς κύρωση αμέσως μετά και αν ληφθεί υπόψη πως ο Πάνος Καμμένος έχει πει πως θα στηρίξει την κυβέρνηση μέχρι την ψήφιση της συμφωνίας, ένα από τα σενάρια που μπαίνουν πλέον στο τραπέζι είναι ο κ. Τσίπρας να προκηρύξει εκλογές για την Κυριακή 20 ή την Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2019, οπότε και συμπληρώνονται 4 χρόνια από όταν ανέλαβε την εξουσία.

Κατά την επέτειο της 25ης Ιανουαρίου 2015 και αφού λίγες μέρες νωρίτερα έχει «μοιράσει» το εφάπαξ βοήθημα στους συνταξιούχους ως «13η σύνταξη», για να καλύψει πρόσκαιρα τις περικοπές που θα δουν στο εισόδημά τους από 1ης του νέου έτους, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να έχει κλείσει το Σκοπιανό, πρόβλημα το οποίο θα μεταθέσει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, θα υπενθυμίσει ότι έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια και θα στήσει κάλπες.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, αν και όλοι γνωρίζουν πως είναι σε πλήρη συνεννόηση, ο κ. Τσίπρας μπορεί να επικαλεστεί το γεγονός ότι ο Πάνος Καμμένος προκάλεσε την πτώση της κυβέρνησης και ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ αντίστοιχα ότι δεν αθέτησε τη δέσμευσή του σε σχέση με τη συμφωνία για το όνομα των Σκοπίων.

Το σενάριο για τετραπλές κάλπες

Αν και συζητούνταν ήδη, ήρθε στο προσκήνιο όταν 16 «προεδρικοί» βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν στο νομοσχέδιο «Κλεισθένης» για την Αυτοδιοίκηση, τροπολογία με την οποία ζήτησαν τη χρονική εναρμόνιση της διεξαγωγής των αυτοδιοικητικών εκλογών με την Κυριακή των ευρωεκλογών. Η κίνηση αυτή φούντωσε το σενάριο για τετραπλές κάλπες το Μάιο του 2019 (δημοτικές, περιφερειακές, ευρωεκλογές και εθνικές εκλογές).

Μια τέτοια στόχευση βασίζεται στην εκτίμηση του Μαξίμου ότι μπορεί να πετύχει διάχυση της κοινωνικής δυσαρέσκειας στις τέσσερις αναμετρήσεις και γιατί όχι ένα καλύτερο αποτέλεσμα μέσα από τις τοπικές διακομματικές συνεργασίες που προσφέρουν οι αυτοδιοικητικές κάλπες. Ωστόσο η αναπροσαρμογή του κυβερνητικού σχεδιασμού (μέχρι τώρα ο κ. Τσίπρας διατείνονταν ότι θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας), δεν σημαίνει ότι τελικά θα φέρει και το επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς η φθορά είναι πλέον μεγάλη και ο κίνδυνος πολιτικού ατυχήματος πάντα ανοικτός.

Στη ΝΔ εκτιμούν όμως, ότι τα ανοικτά μέτωπα που έχει το Μέγαρο Μαξίμου είναι πολλά, ο μικρότερος κυβερνητικός εταίρος φυλλοροεί και αποτελεί αστάθμητο παράγοντα και ο ανασχηματισμός που ήδη διαρρέεται δεν μπορεί να θεωρηθεί ικανός να αποτρέψει κάποιο πολιτικό ατύχημα.

Γιώργος Ευθυμίου

Πηγή H αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει…

Αμέσως μετά τις φωτιές στο Μάτι και τον τραγικό θάνατο 90 ανθρώπων ενεργοποιήθηκε πάλι, σε όλο του το μεγαλείο, το ηλεκτρονικό παρακράτος που είχαμε δει πριν κάποια χρόνια.


Με συντονισμένες επιθέσεις στην αλήθεια, εφαρμόζοντας τακτικές και μαθήματα από τις πρόσφατες εκλογές σε ΗΠΑ και Brexit, αλλά και πρόσφατες εμπειρίες από προηγούμενες Ελληνικές εκλογές έγινε προσπάθεια για μια ανήθικη επικοινωνιακή διαχείριση.

Ας δούμε όμως πώς λειτουργεί σε πρακτικό επίπεδο:

Πόλεμος στο Διαδίκτυο. Μερικές βασικές γνώσεις:
Αν θέλει κάποιος να αποκτήσει τις βασικές γνώσεις για το τι συμβαίνει στο Internet, αναφορικά με τους Κομματικούς Στρατούς και την Προπαγάνδα, η έρευνα του δημοσιογράφου Γιάννη Καραμαγκάλη, είναι το σημείο αναφοράς.





To 2017 o Γιάννης έκανε μια λεπτομερή και αντικειμενική έρευνα, που παρουσιάζει μεταξύ άλλων θέματα όπως: διαχείριση πολλών λογαριασμών, τα μυστικά και το «ψυγείο», πως φτιάχνονται οι στρατοί, η ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, η ομάδα της ΝΔ
Πατήστε στην εικόνα για να δείτε την έρευνα.

Η απόφαση για την οποία μετάνιωσε ο Αλέξης Τσίπρας το 2012

Η πρώτη επίσημη γνωριμία της κοινής γνώμης με τον ηλεκτρονικό πόλεμο έγινε μπροστά στον φακό της Λίνας Παπαδάκη. O Τσίπρας είχε δώσει το ΟΚ στην κάμερα να δείξει πρόσωπα και πράγματα
Ήταν η παρθενική, τηλεοπτική, δημόσια εμφάνιση της ομάδας επικοινωνίας του ΣΥΡΙΖΑ, που συνήθιζε να αποκαλεί τον εαυτό της, χιουμοριστικά, «γιάφκα».

Μεταξύ αστείου και σοβαρού, παραδέχονταν ότι καθένας από αυτούς έχει δημιουργήσει και διαχειρίζεται δεκάδες λογαριασμούς, μέσω των οποίων επιχειρούν να καλλιεργήσουν κλίμα, να διαχύσουν πληροφορίες και να πλήξουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

«Δεν κάνουμε επιθέσεις, απλά σχολιάζουμε και αποκαλύπτουμε», ανέφεραν χαρακτηριστικά. Λίγο αργότερα, ένας απ’ αυτούς, καθώς είχε πια χαλαρώσει, ομολόγησε, μπροστά στην κάμερα (στο 2.36 του βίντεο), ότι το φόρτε του ήταν οι διαδικτυακοί καβγάδες «είτε ομαδικά, σε συνεννόηση με άλλους ομοϊδεάτες μου, είτε ατομικά».



Ήταν τέτοια η επιτυχία της ομάδας που ακόμη και ο Ολλανδός επικεφαλής της επικοινωνιακής καμπάνιας του Μπαράκ Ομπάμα ενδιαφέρθηκε να μάθει «ποια εταιρεία κρύβεται πίσω από τον διαδικτυακό θρίαμβο του ΣΥΡΙΖΑ»!

Πριν τις φωτιές
Η ακούσια παραδοχή του υπουργού Χριστόφορου Βερναρδάκη περί «μηνιαίων reports με τα οποία παρακολουθούμε τα ποιοτικά και ποσοτικά δεδομένα στα social media» είχε φέρει στην επικαιρότητα τις ευφάνταστες και αμφιλεγόμενες μεθόδους που η κυβέρνηση αλλά και η αντιπολίτευση κατηγορείται ότι χρησιμοποιεί. Είναι κοινός τόπος ότι οι κρισιμότερες πολιτικές μάχες δεν δίνονται πια μόνο στο Κοινοβούλιο, αλλά και στο Internet.



Με αυτά και και με αυτά, τα αγγλικά Τσίπρα, τον εξωγήινο του Μητσοτάκη και άλλα πολλά, ο καιρός περνούσε, με χιούμορ και καλοπροαίρετο ίσως πολλές φορές τρόλινγκ μέχρι που ήρθαν οι φωτιές στο Μάτι να μας αποκαλύψουν ότι το ηλεκτρονικό παρακράτος είναι εδώ, ενωμένο δυνατό.

Οι φωτιές στο Μάτι – Ηλεκτρονικός πόλεμος κατά της πραγματικότητας
Το Βήμα σε σημερινό του άρθρο, που υπογράφει η δημοσιογράφος Δήμητρα Κρουστάλλη, αναλύει λεπτομερώς τι συμβαίνει:

Μάτι: Βγήκαν από… υπόγεια τα τρολ του Μαξίμου
Μπλοκαρίσματα ενοχλητικών για την κυβέρνηση αναρτήσεων στο Facebook και άνοιγμα ή ενεργοποίηση δεκάδων ψεύτικων λογαριασμών στο Twitter.
Μια «μάχη» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δόθηκε τις ημέρες μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο Ματι που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερης σημασίας για την ατμόσφαιρα μέσα στην οποία θα οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές.
Μπλοκαρίσματα ενοχλητικών για την κυβέρνηση αναρτήσεων στο Facebook και άνοιγμα ή ενεργοποίηση δεκάδων ψεύτικων λογαριασμών στο Twitter, μέσω των οποίων διαχεόταν η γραμμή της κυβέρνησης για τους υπεύθυνους της τραγωδίας, χτύπησαν καμπανάκι συναγερμού σε όσους ασχολούνται με αυτά τα θέματα.
Η δραστηριότητα των troll του ΣΥΡΙΖΑ μετά το δημοψήφισμα του 2015 μειώθηκε σημαντικά, άλλωστε κάποιοι από αυτούς προσελήφθησαν στο δημόσιο σε υπουργικά γραφεία. Ωστόσο κάθε φορά που η κυβέρνηση βρισκόταν στριμωγμένη, ειδικά όταν έδινε δύσκολες κοινοβουλευτικές μάχες, κάποιοι λογαριασμοί «αποψύχονταν» και άρχισαν τις εχθροπραξίες με τους αντιφρονούντες, κυρίως της ΝΔ, η οποία έχει αντίστοιχο μηχανισμό, μικρότερης όμως κλίμακας.
Πατήστε στον σύνδεσμο για να διαβάσετε το άρθρο Βήμα | Δ. Κρουστάλλη

Ας δούμε τι συμβαίνει αναλυτικά.

Twitter
Δεκάδες νέα προφίλ δίνουν τη δικιά τους μετάφραση στην πραγματικότητα, σκυλεύουν τους νεκρούς, και προσπαθούν να επηρεάσουν την κοινή γνώμη με tweets, επιθέσεις και hashtags.


Ο Φλορενς Τσελαι με λίγες γραμμές κώδικα βρήκε τί και πώς γράφτηκε στο ελληνόφωνο twitter τις ημέρες των πυρκαγιών.

Μπορείτε να διαβάσετε το αποτέλεσμα όπως δημοσιεύεται στο JAJ Journalists about Journalism
Ενταση, πόλωση και νέοι “λογαριασμοί” στο twitter τις μέρες των πυρκαγιών
“Η πόλωση στα κοινωνικά δίκτυα σχετικά με το θέμα των πυρκαγιών θυμίζει άλλες εποχές: “αγανακτισμένους” 2011, προεκλογική περίοδο 2012, δημοψήφισμα.
Το μενού τα έχει όλα: Προσωπικές διαμάχες μεταξύ χρηστών, τουιτερικό ξεκατίνιασμα δημοσιογράφων, προφίλ που γεννήθηκαν τα ξημερώματα απλώς και μόνο για να καταγγείλουν τη μια ή την άλλη πλευρά. Προς το παρόν, αυτό που εύκολα διαπιστώνει κανείς είναι ότι στο διαδίκτυο “ασκείται” η Δημοκρατία στη χειρότερη και την καλύτερη μορφή της. Κομβικό σημείο για να επικρατήσει η…καλύτερη είναι -κατά τη γνώμη μας- η κριτική σκέψη με την οποία θα πρέπει οι πολίτες να “θωρακιστούν”, έτσι ώστε να μπορούν να λειτουργήσουν ως υπεύθυνοι καταναλωτές και παραγωγοί πληροφοριών.
Σε κάθε περίπτωση, η δυνατότητα διακίνησης ειδήσεων από τον καθένα δημιουργεί την ανάγκη συγκρότησης συγκεκριμένων ικανοτήτων του αποδέκτη. Αυτό που ονομάζουμε news ή media literacy. Οχι απαραίτητα για να αποκαλύψει το ψέμα αλλά για να δημιουργηθούν αντιστάσεις μέσω της κριτικής σκέψης, επιθυμία για περαιτέρω έρευνα και διασταύρωση. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, λοιπόν, αποφασίσαμε να ελέγξουμε τη διαδικτυακή “κατάσταση” παραγωγής και διάδοσης ειδήσεων, απόψεων και τάσεων στο twitter, τις κρίσιμες μέρες των πυρκαγιών.”

#skai_xeftiles
9 χιλιάδες tweets που μιλούν για τις φωτιές περιέχουν και το hashtag #skai_xeftiles. Τα συγκεκριμένα tweets έχουν γραφτεί από 3035 μοναδικούς χρήστες (δηλαδή 3035 χρήστες έκαναν τουλάχιστον μια φορά tweet με την ετικέτα (hashtag): #skai_xeftiles). Σε αυτούς τους 3035 λογαριασμούς βρίσκουμε 181 μοναδικούς χρήστες οι οποίοι έκαναν πάνω από 10 tweets με το ίδιο hashtag. Δείτε τις λεπτομέρειες στο Ενταση, πόλωση και νέοι «λογαριασμοί» στο Τwitter τις ημέρες των πυρκαγιών


Xρήστες του twitter -ταξινομημένοι με βάση το πλήθος των tweets τους που περιέχουν το hashtag #skai_xeftiles και γράφτηκαν- στη διάρκεια 3-4 ημερών.

Facebook, 2 πρακτικές
Δεκάδες συντονισμένοι χρήστες κάνουν report ειδήσεις και συνδέσμους που τους ενοχλούν είτε σαν spam, είτε σαν περιεχομένου βίας σεξ κλπ


2 χαρακτηριστικές περιπτώσεις από τις δεκάδες
Το link με την είδηση για τον Βερναρδάκη και τον Τσίπρα που είναι μόνο 44 ετών από γνωστή και έγκυρη ιστοσελίδα, μετά από μαζική αναφορά, οι αλγόριθμοι του Facebook το χαρακτήρισαν σαν spam . Κατά συνέπεια το Facebook κατέβασε τις αναρτήσεις που είχαν γίνει, και δεν μπορούσε κανείς να το ξαναποστάρει. Κατόπιν επικοινωνίας μου με το Facebook έγινε επαναφορά.

Το link με την φωτογραφία και την ιστορία των δύο τραγικών διδύμων που κάηκαν και τα έψαχναν οι γονείς τους, το έκαναν report σαν «σεξουαλικού περιεχομένου»! Όχι μόνο το έβγαλαν από παντού, αλλά και το προφίλ μου, μπλοκαρίστηκε για 30 ημέρες, επειδή το είχα αναρτήσει.

2. Δεκάδες ψεύτικα προφίλ, σχολιάζουν και προσπαθούν να επηρεάσoυν τη κοινή γνώμη
Παράδειγμα: Δύο ψεύτικα προφίλ με την ίδια φωτογραφία γράφουν ταυτόχρονα σχόλια εναντίον του Κ. Μητσοτάκη.


Τι μπορούμε να κάνουμε
1️⃣ H πρώτη ανάλυση κάποιας αναφοράς είναι πάντα αλγοριθμική. Στο Facebook και το Τwitter γίνονται χιλιάδες αναρτήσεις ανά δευτερόλεπτο. Ό,τι αναρτούμε πρέπει να συμβαδίζει με την πολιτική περιεχομένου (εκφράσεις, λέξεις, εικόνες).
Δείτε αναλυτικά εδώ: https://korikis.com/facebook-kanones-anartiseis/
Δείτε αναλυτικά εδώ,https://korikis.com/facebook-kanones-anartiseis/

2️⃣Είναι σημαντικό να γίνεται report σε κάθε τι που βλέπουμε από Τρολ, ανάρτηση , προφίλ κλπ. Παίζουν με τα νούμερά και τον αλγόριθμο. Όσο δεν ενημερώνουμε Facebook και Twitter για το τι γίνεται θα νικούν. Δείτε στην εικόνα πως ενημερώνεις το Twitter και το Facebook.


Αναφορά σε κακόβουλο τρολ στο Twitter


Πως δίνουμε feedbak σε ανάρτηση στο Facebook
3️⃣ Διαχειριστές σελίδων πρέπει να κάνουν domain verification στο facebook όπως περιγράφεται εδώ: https://www.facebook.com/business/help/286768115176155 .Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα αναφορές σχετικά με το domain τους να αντιμετωπίζονται διαφορετικά.



ΠΗΓΗΠηγή Το ηλεκτρονικό παρακράτος είναι πάλι εδώ μετά τις φωτιές στο Μάτι. Πώς λειτουργεί…


«Για τα άτομα που κινδύνευσαν στην πυρκαγιά ή που έχασαν κάποιο αγαπημένο πρόσωπο, η επόμενη μέρα είναι πολύ επώδυνη και…
η ψυχική αναστάτωση αναπόφευκτη. Είδαν τη ζωή τους να απογυμνώνεται από κάθε προστατευτικό κέλυφος, να διακυβεύεται η αξία της, να αναποδογυρίζει σε μια στιγμή και να χάνει τον ορίζοντά της. 
Η γειτονιά τους, που μπορεί να ήταν ταυτισμένη με τη χαρά και την ομορφιά, έγινε μια τοπογραφία τρόμου. Είναι αναμενόμενο να παραπαίουν μεταξύ ξεσπάσματος και απόσυρσης, μεταξύ πολλαπλής θυματοποίησης και ενοχοποίησης, μεταξύ της ανάγκης για λήθη και της προσκόλλησης της μνήμης στην πηγή του πόνου. Όσο σημαντικό είναι να σκύψουμε από πάνω τους και να τους φροντίσουμε, άλλο τόσο σημαντικό είναι να μην παθολογικοποιήσουμε την αντίδρασή τους: Ο πόνος, η θλίψη, ο θυμός, η αγωνία, είναι απολύτως λογικές αντιδράσεις μετά από ένα τόσο οριακό και βίαιο συμβάν.

Οι ζωές μας δεν είναι ρυθμισμένοι αλγόριθμοι που επαληθεύονται σε όλες τις συνθήκες. Οι ζωές μας διαταράσσονται, τσακίζονται και αναγεννιούνται. Γι’ αυτό το δίκτυο ψυχικής υγείας που έχει συγκροτηθεί ξέρει ότι πρέπει να δώσει χώρο και χρόνο στους ανθρώπους να εκφραστούν και να αποφορτιστούν και ταυτόχρονα να είναι εκεί, για να βοηθήσει όσους δεν μπορούν να ξεφύγουν από το φάσμα του πένθους.

«Έκανα μια ανάρτηση στον προσωπικό μου λογαριασμό. Ήθελα κάπως να βοηθήσω, επειδή ήξερα ότι θα προκύψει ανάγκη. Η εσωτερική καταστροφή, το πένθος, η απώλεια, θα είναι μεγάλα και θα το διαπιστώσουμε, όταν καταλαγιάσει το φαινόμενο. Ο φόβος είναι το κυρίαρχο συναίσθημα τώρα. Ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που ήρθαν σε μένα αντιμετωπίζουν διαταραχές ύπνου. “Δεν μπορώ να κοιμηθώ, ακούω πάλι τους ανθρώπους να ουρλιάζουν, ανησυχώ”: Αυτά λένε. Είναι φυσιολογική η αντίδραση. Είναι λογικό κάποιος να νιώθει ανασφαλής, να φοβάται, να μην μπορεί να κοιμηθεί».

Aπόσπασμα, από το κείμενο της Μαρίας Λούκα, στο Vice.
Διαβάστε το, ολόκληρο, ΕΔΩ

Πηγή «Ακούω πάλι τους ανθρώπους να ουρλιάζουν»…


Οι πραγματικοί ιδιοκτήτες της χώρας δεν είναι πλέον οι πολίτες της. Οι πραγματικοί ιδιοκτήτες της Ελλάδας δεν είναι πλέον οι Έλληνες. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για την Ελλάδα. Απλά εμείς δεν μπορέσαμε κάποια στιγμή να πληρώσουμε κανονικά στους ιδιοκτήτες το «νταβατζιλίκι» τους και αυτοί έθεσαν την ιδιοκτησία τους υπό εκκαθάριση.

Οι παλιές εθνικές αστικές – βιομηχανικές κοινωνίες, όπου τον πλούτο και τον πρώτο λόγο στον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας, τον είχαν οι κάτοχοι των μέσων παραγωγής, έχουν πλέον υποχωρήσει σημαντικά υπέρ της παγκοσμιοποίησης, όπου τον πρώτο λόγο τον έχουν οι αγορές χρήματος και οι πολυεθνικές.

Σήμερα έχουν ξεπεραστεί τα εθνικά σύνορα και οι πραγματικοί ιδιοκτήτες των εθνικών κρατών έγιναν οι λεγόμενες αγορές, δηλαδή οι ανώνυμοι παραγωγοί χρήματος και παραγώγων του, μέσα σε έναν απέραντο καζινο-νεοκαπιταλισμό. Τώρα θύματα και δέσμιοι της διεθνούς των αγορών είναι και οι κάτοχοι μέσων παραγωγής προϊόντων που δέσποζαν στο εθνικό αστικό κράτος. Οι εξουσιαστές και πραγματικοί ιδιοκτήτες τώρα είναι, όπως είδαμε, οι παραγωγοί χρήματος και παραγώγων του.

https://i0.wp.com/4.bp.blogspot.com/-PC-bT1elmjI/W2X1Ajyn_pI/AAAAAAAB0Ig/cmQY_-StM2Ee3pIzz9TVbmZuNcWn78oXQCLcBGAs/s400/%25CE%2591%25CE%2593%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%25A3.jpg?w=1060&ssl=1


Και την κατάσταση αυτή, όπου τα κράτη αναγκάστηκαν να δανείζονται το χρήμα από τη διεθνή των αγορών και έτσι να γίνονται υποτελή τους, τη δημιούργησαν τα εθνικά αντιπροσωπευτικά πολιτικά συστήματα (φιλελεύθερα και σοσιαλιστικά, κεντροδεξιά και κεντροαριστερά) μέσω των νόμων που κατασκεύασαν και των διεθνών συνθηκών που υπέγραψαν.

Τώρα πλέον και τα ίδια τα αντιπροσωπευτικά πολιτικά συστήματα, που έψαχναν εύκολο χρήμα για να κάνουν πρόσκαιρη πολιτική παραχωρήσεων, έχουν μετατραπεί σε όργανα της διεθνούς των αγορών, καταδυναστεύοντας τις εθνικές κοινωνίες, οι οποίες είναι πλέον απροστάτευτες στο έλεος των ανώνυμων και αδίστακτων αγορών.

Έτσι έχει η κατάσταση σήμερα, αλλά προφανώς δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι και δεν θα συνεχίσει, διαφορετικά οι άνθρωποι θα μετατραπούν σε δούλους – ζόμπι αγνώστων αφεντικών, με μοναδική ιδεολογία τη ζωώδη κατανάλωση, που δίνει την ψευδαίσθηση κοινωνικού διαφορισμού και επιδεικτικής ανωτερότητας.

Ο ιμάντας εξάρτησης που συνδέει τη διεθνή των αγορών με τις κοινωνίες, την υποδούλωσή τους και την αποχαύνωση τους, είναι η εξουσία που ασκείται πάνω στις κοινωνίες από τα χειραγωγούμενα από τις αγορές αντιπροσωπευτικά πολιτικά συστήματα. Και όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό πλέον, αυτός ο ιμάντας θα πρέπει να σπάσει και θα σπάσει.

Πρέπει δηλαδή οι κοινωνίες, οδηγούμενες από πεφωτισμένους οραματιστές, που βλέπουν που πηγαίνουν τα πράγματα, να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση και να επιβάλουν τις κατάλληλες θεσμικές πολιτειακές αλλαγές, ώστε ο έλεγχος των πολιτικών τους συστημάτων να περάσει όσο το δυνατόν πιο πολύ στα χέρια τους, για να ξαναβρούν τον ανθρώπινο χαρακτήρα τους και να αυτοπροστατευτούν.

Νομοτελειακά, αργά ή γρήγορα, με το καλό ή με τη βία, θα οδηγηθούμε προς τα εκεί, διαφορετικά το πράγμα δεν βγαίνει.

Τώρα, το αν θα πάμε πάλι σε κλειστά εθνικά κράτη με την παλιά έννοια ή σε κάποιες άλλες ισχυρές τοπικές οντότητες, αυτό θα το δείξει η μελλοντική ιστορία. Πάντως προς τα εκεί θα πάμε.

Γι’ αυτό από τώρα, θα πρέπει όλοι μας να αρχίσουμε να αναζητούμε εκείνες τις νέες πολιτικές οντότητες, που θα καλύψουν το τεράστιο πολιτικό κενό που έχει ανοιχθεί και θα οδηγήσουν τις κοινωνίες προς τη νομοτελειακή τους εξέλιξη.


Πέτρος Χασάπης

hassapis-peter Πηγή ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ