24 March, 2019
Home / Διαφορα (Page 1100)


Να αγαπάτε τον εαυτό σας όπως θα θέλατε να σας αγαπήσουν οι άλλοι…

Να πολεμάτε για εκείνους που ενδιαφέρονται πραγματικά για εσάς και σας το αποδεικνύουν στην πράξη με μικρά καθημερινά πράγματα…

Να μην κατηγορείτε τους άλλους, πρώτα από όλα τον εαυτό σας… Μα όχι για πολύ…
Ύστερα από λίγο να τον συγχωρείτε και να τον αγκαλιάζετε… Να σκέφτεστε πως κάποια στιγμή θα φανεί ένας άνθρωπος που θα σας χαϊδέψει, θα σας φροντίσει και θα κολλήσει όλα τα ραγισμένα κομμάτια που υπάρχουν στην καρδιά σας.

Να συγχωρείτε αυτούς που σας πλήγωσαν, αυτούς που σας εγκατέλειψαν ή απλά δεν σας κατάλαβαν.

Αυτό σημαίνει ψυχή και γεναιότητα. Τουλάχιστον το βράδυ θα μπορείτε να κοιμάστε ευκολότερα, χωρίς κατάλοιπα και προβληματισμούς. Να μην κρατάτε κακίες, να μην παρακαλάτε να φάει ο άλλος τα μούτρα του για να πάρετε μέσα σας την ικανοποίηση του θιγμένου εγωισμού σας… απλά αποδέχεστε και προχωράτε παρέα με το είναι σας, παρέα με την περηφάνια σας και την καλοσύνη σας.

Ούτε κακίες ούτε τίποτα… Απλά να τους εύχεστε τα καλύτερα.

Γιατί δε χρειάζεται να αποχωρήσετε επειδή κουραστήκατε αλλά επειδή καταλάβατε. Επειδή διαλύθηκε ξαφνικά αυτό το σύννεφο από μπροστά σας, επειδή κατανοήσατε έστω κι αργά …

Και να είστε σίγουροι πως αν κάποιος αξίζει να έρθει στη ζωή σας θα παλέψει με όλο του το είναι για να μείνει…

Αυτούς να κρατάτε και να μην τους αφήσετε να φύγουν από κοντά σας…
Κάποτε γράφτηκε ένας στίχος σε ένα τοίχο δίπλα στην θάλασσα… “Σαν εμένα δε θα ξαναβρείς… Σαν εσένα δε θα ξαναψάξω… “

Να μη μετανιώσετε για τίποτα απλά, να μάθετε από τα λάθη σας και να θυμάστε πως καμία συνάντηση δεν είναι τυχαία σε αυτή την ζωή, κάθε πρόσωπο είναι μια δοκιμή, μια ποινή ή ένα δώρο… και οι επιλογές είναι πάντοτε αυτές που το καθορίζουν.


Της Κατερίνας Μ.


awakengr.comΠηγή Να παραιτείστε από ό,τι δε σας αξίζει. Κι ας αγαπάτε


Αντιδράσεις προκαλεί ένα ακόμη tweet από το επίσημο Twitter account του Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής.

Συγκεκριμένα…
νωρίτερα σήμερα, ανέβηκε ανάρτηση που ενημέρωνε το κοινό ότι “Μετά το μνημόνιο θα φανεί το πραγματικό προφίλ αυτής της κυβέρνησης και αυτό”.

Sea


Βεβαίως η συγκεκριμένη ανάρτηση πέραν του ότι δεν ολοκληρώνεται ως πρόταση, δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά και έκπληξη, καθώς δεν είναι ο ρόλος του Λιμενικού Σώματος να σχολιάζει πολιτικά και να επιχειρηματολογεί υπέρ της κυβέρνησης.

Ειδικά εφόσον δεν μπορεί να θεωρηθεί γκάφα, καθώς πριν από λίγους μήνες πάλι από τον ίδιο επίσημο λογαριασμό του Λιμενικού Σώματος είχε γίνει ανάρτηση που έσπευδε να υπερασπιστεί τον Υπουργό Ναυτιλίας Παναγιώτη Κουρουμπλή σε σχέση με την υπόθεση Novartis.
Sea1
πηγη protothema.gr


Πηγή Σάλος με tweet του επίσημου λογαριασμού του Λιμενικού…


…τις φιλοτουρκικές ανταποκρίσεις…
Προκλητικός. Το ‘χουμε ξαναγράψει. Δεχόμαστε  βεβαίως, πως, ένας Έλληνας ανταποκριτής στην Τουρκιά, πρέπει να προσέχει για να μην έχει θέματα με το καθεστώς. 
Ομως, αυτό πολύ απέχει από το να λιβανίζει καθημερινά τον Ταγίπ Ερντογάν. 
Το πρωί, ήταν εκστασιασμένος με την προσευχή του Τούρκου προέδρου. Μέχρι και την μπάσα,  καλή φωνή του, σχολίασε. Αρέσει αυτό στον κόσμο, είπε. Αλλά…
ποιον κόσμο? Τις δεκάδες χιλιάδες που μπαίνουν και μένουν χωρίς απαγγελία κατηγορίας στις φυλακές? Ή, μήπως, τον κόσμο που «θαυμάζει» έναν δικτάτορα, που έχει συγκεντρώσει στα χέρια του όλες τις εξουσίες?
Την ίδια μέρα, σε δευτερη ανταπόκριση, ο κ. Μανώλης Κωστίδης, μας είπε, πως, θεωρεί πολύ σημαντικό το γεγονός οτι ο Ερντογάν, μιλώντας για ‘κεινους που δίνουν προστασία στους τρομοκράτες, δεν ανέφερε το όνομα της Ελλάδας. 
Είπαμε. Αλλά, όχι κι έτσι…

Πηγή Κωστίδης: Συνεχίζει ακάθεκτος…


Αρωμα από Μουντιάλ, είχε η συνέντευξη Τυπου στο Ελσίνκι (ΒΙΝΤΕΟ)…
Την μπάλα του Μουντιάλ δώρισε ο Βλαντιμίρ Πούτιν στο Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, που ακολούθησε το…
ιστορικό τετ α τετ των δύο ηγετών, στο Ελσίνκι.

Ο πρόεδρος της Ρωσίας αφού ευχαρίστησε τον Αμερικανο ομόλογο του για τα καλά του λόγια, αναφορικά με τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου… έκανε πάσα την μπάλα.

Βέβαια, ο Τραμπ, αφού περιεργάστηκε λίγο την μπάλα δεν την κράτησε. Την πέταξε στην Μελάνια Τραμπ, για τη δώσει στον γιο τους.
Ιδού το Βίντεο:

Πηγή Ο ένας (Πούτιν) πετάει το μπαλάκι στον άλλο (Τραμπ)…


…στην απέλαση των Ρώσων διπλωματών από την Αθήνα…

Τις αμέσως επόμενες ημέρες θα ανακοινώσει η ρωσική κυβέρνηση τα αντίποινα για την απέλαση των Ρώσων διπλωματών από την Αθήνα. Η…
εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών κάλεσε για ενημέρωση του Έλληνες ανταποκριτές, ενώ η Μόσχα έχει ήδη αναφερθεί σε «συμμετρική απάντηση», κάτι που ενδεχομένως να σημαίνει την απέλαση δύο Ελλήνων διπλωματών, ενώ υπήρξε και αναφορά σε αμερικανικό δάκτυλο.

Η απέλαση των δύο Ρώσων διπλωματών, και η απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα άλλων δύο για παράνομες ενέργειες κατά της εθνικής ασφάλειας, με αφορμή το Σκοπιανό, έχει προκαλέσει τον εκνευρισμό της ρωσικής κυβέρνησης, παρότι η Αθήνα κράτησε χαμηλούς τόνους.

Η σχεδιαζόμενη επίσκεψη του ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στην Αθήνα το φθινόπωρο, φαίνεται ότι είναι στον αέρα μετά τις απελάσεις των ρώσων διπλωματών από την Ελλάδα, όπως προκύπτει τουλάχιστον από δηλώσεις ρώσου αξιωματούχου.

«Η Ελλάδα, όπως διαχρονικά έπραττε, εξακολουθεί να επιθυμεί τη διατήρηση καλών σχέσεων με τη Ρωσία, να προωθεί τη φιλία των δύο λαών, τη συνεργασία των κυβερνήσεών τους και την φορέων της κοινωνίας των πολιτών εκατέρωθεν» ανέφεραν πάντως κυβερνητικές πηγές. Ωστόσο, αποσαφήνιζαν ότι αυτό δεν μπορεί παρά να γίνει στη βάση της ισοτιμίας και με προϋπόθεση τον αμοιβαίο σεβασμό στην κυριαρχία και την ανεξαρτησία των δύο χωρών μας.

Πηγή Εντός της εβδομάδας η «απάντηση» της Μόσχας…

Πολύς λόγος γίνεται για την αναγραφή του θρησκεύματος στα απολυτήρια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, τη στιγμή που η ίδια η πραγματικότητα έχει δώσει λύση στο ζήτημα εδώ και καιρό…

Η συζήτηση ξεκίνησε από την ερώτηση που κατέθεσαν 29 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ζητώντας από τον υπουργό Παιδείας να μεριμνήσει για την τροποποίηση των σχετικών ρυθμίσεων και να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου το θρήσκευμα να μην αναγράφεται στα απολυτήρια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Μεταξύ των βουλευτών που υπογράφουν την ερώτηση είναι και η Σία Αναγνωστοπούλου, η οποία υποστηρίζει ότι το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και προστατεύεται από το Σύνταγμα.

«Το Σύνταγμα σέβεται την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του καθενός και τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα που εξατομικεύουν την ταυτότητά του. Ηδη από το 2015, ως αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας τότε, είχα μιλήσει για την ανάγκη κατάργησης της διάταξης του πρώην υπουργού Παιδείας Ανδρέα Λοβέρδου που υποχρέωνε όσους γονείς επιθυμούσαν να απαλλαγούν τα παιδιά τους από το μάθημα των θρησκευτικών να δηλώνουν αν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, αλλόθρησκοι ή άθεοι.

»Ομως κάθε δήλωση του θρησκεύματος σε ένα διοικητικό σχολικό έγγραφο, ή η αναγραφή του θρησκεύματος στο απολυτήριο Λυκείου, συνιστά ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και ως τέτοιο προστατεύεται από το ισχύον Σύνταγμα (άρθρο 9Α “Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση των προσωπικών του δεδομένων, όπως ο νόμος ορίζει”), από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε., που συνιστά δεσμευτικό δίκαιο για τα κράτη-μέλη, αλλά και από τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ε.Ε. Ο δημόσιος χώρος θα πρέπει να είναι κατ’ εξοχήν κοσμικός, πόσο μάλλον ο χώρος του δημόσιου σχολείου και της εκπαίδευσης. Η πολιτεία έχει υποχρέωση να εξασφαλίζει την κατοχύρωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών της και να τηρεί τις συνταγματικές της υποχρεώσεις απέναντί τους», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» η βουλευτής Αχαΐας.

«Αντισυνταγματική»
Την ίδια ώρα η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕλΕΔΑ) κατέθεσε αναφορά στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων για την κατάργηση της αναγραφής του θρησκεύματος στα απολυτήρια του Γυμνασίου και του Λυκείου, υποστηρίζοντας ότι είναι αντισυνταγματική και ότι μπορεί να εκθέσει το άτομο σε διακρίσεις.

Η απαγόρευση συλλογής και επεξεργασίας στοιχείων που αφορούν το θρήσκευμα των προσώπων -και μάλιστα ανηλίκων- προκύπτει και από τη συνδυασμένη ερμηνεία των άρθρων 13 και 9Α Συντάγματος, όπως έχει κρίνει και με ad hoc απόφαση η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ), ήδη από το 2002.

Την παραπάνω απόφαση της ΑΠΔΠΧ επικαλείται και ο βουλευτής Επικρατείας της Ν.Δ., καθηγητής της Νομικής Σχολής Αθηνών και τέως πρύτανης του ΕΚΠΑ, Θεόδωρος Φορτσάκης, μιλώντας στην «Εφ.Συν.»:

«Η ΑΠΔΠΧ έχει απευθύνει από το 2002 σύσταση στο υπουργείο Παιδείας να μην επιτρέπεται η αναγραφή του θρησκεύματος στα απολυτήρια (77Α/2002). Διότι η αναγραφή του θρησκεύματος δεν είναι νόμιμη, αφού δεν έχει σχέση με την επίδοση του μαθητή, και εκθέτει τον κάτοχο του απολυτηρίου σε διακρίσεις για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Αλλωστε τόσο η ΑΠΔΠΧ (510/2000) όσο και το ΣτΕ (2280/2001) έχουν κρίνει ότι δεν επιτρέπεται η αναγραφή του θρησκεύματος στα δελτία ταυτότητας. Επίσης, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έκρινε ότι η καταγραφή των θρησκευτικών πεποιθήσεων μπορεί να οδηγήσει σε διακρίσεις στις σχέσεις με τη διοίκηση ή ακόμα και στις επαγγελματικές σχέσεις (12.12.2002, Σοφιανόπουλος κατά Ελλάδος). Η πρόσφατη αναφορά της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου στην ΑΠΔΠΧ για την αναγραφή του θρησκεύματος στα απολυτήρια αναμένεται να έχει την ίδια αντιμετώπιση. Διότι, από όσα προηγούνται, προκύπτει ότι το ζήτημα έχει ήδη επιλυθεί».

Η Ενωση Αθέων έχει προχωρήσει σε καταγγελίες στην ΑΠΔΠΧ και στον Συνήγορο του Πολίτη τόσο για το ζήτημα της αναγραφής του θρησκεύματος στο απολυτήρια όσο και για το ζήτημα της απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών.

«Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει επισημάνει, ύστερα από σχετική καταγγελία μας, πως κάθε άλλο παρά εξασφαλίζεται το συνταγματικό δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας. Καθώς καμιά από τις τρεις τελευταίες ηγεσίες του υπουργείου δεν έχει αντικαταστήσει τις σχετικές εγκυκλίους, εκτιμάται πως η θρησκευτική ελευθερία περνά σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τις κόκκινες γραμμές συγκεκριμένης ιεραρχίας και τα συντεχνιακά συμφέροντα συγκεκριμένου κλάδου καθηγητών. Αυτό επιβεβαιώνεται και φέτος οπότε, ακόμη καιέπειτα από ερώτηση βουλευτών, του κυβερνώντος κόμματος μάλιστα, συνεχίζουν να εκδίδονται υπουργικές αποφάσεις στις οποίες αναγράφεται το θρήσκευμα. Θεωρούμε πως η μόνη αντιμετώπιση είναι η παρέμβαση της Δικαιοσύνης και των δύο Ανεξάρτητων Αρχών όπου και θα απευθυνθούμε ξανά», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο πρόεδρος της Ενωσης Αθέων, Φώτης Φραγκόπουλος.

Τι ισχύει σήμερα
Τι ισχύει, όμως, εμπειρικά για τα απολυτήρια του Γυμνασίου και του Λυκείου; Στα περισσότερα σχολεία, εδώ και χρόνια, το πεδίο του θρησκεύματος παραμένει κενό, παρά το γεγονός ότι ακόμη και στο τελευταίο ΦΕΚ που εκδόθηκε η φόρμα του απολυτηρίου εξακολουθεί να αναγράφει το πεδίο «Θρήσκευμα» καθώς και άλλα πεδία τα οποία παραμένουν επίσης κενά, όπως ο «Αριθμός Δημοτολογίου» για τους αλλοδαπούς μαθητές και ο «Αριθμός Μητρώου Αρρένων» για τις μαθήτριες.

«Το ελληνικό κράτος έχει αποφανθεί ότι δεν είναι ουσιώδης πληροφορία, ούτε λοιπόν και για το σχολείο θα πρέπει να αποτελεί τέτοια», μας λέει η Μαρία Νάκου, εκπαιδευτικός και μητέρα δύο παιδιών.

Της ίδιας άποψης είναι και ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης, επί χρόνια δάσκαλος σε σχολεία της πρωτοβάθμιας.

«Θεωρώ ότι είναι μεγάλη πρόοδος να πάψει να αναγράφεται το θρήσκευμα, αυτή η ομολογία πίστεως που έχουν επιβάλει σκοταδιστικοί κύκλοι σε όλες τις σφαίρες της δημόσιας ζωής. Ως γονέας υποστηρίζω θερμά την κατάργηση της αναγραφής του θρησκεύματος από τα απολυτήρια καθώς και από κάθε άλλο δημόσιο έγγραφο», τονίζει ο Δ. Πολυχρονιάδης, με τον νεαρό Ορέστη, που αποφοίτησε φέτος από το Λύκειο, να υπερθεματίζει, γιατί «πρόκειται για καθαρά προσωπικό δεδομένο και μπορεί να λειτουργήσει στιγματίζοντας κάποιον σε χώρους που είναι πιο συντηρητικοί, όπως ο στρατός, ή να του φέρει εμπόδια ακόμη και στην προσπάθεια ανεύρεσης εργασίας»…

efsyn.gr

Πηγή Δώστε στο θρήσκευμα απολυτήριο…

Κάποιοι αγωνιούν – περισσότερο από αυτούς που θα έπρεπε – για την έκδοση νέων εφημερίδων που έχουν αναγγελθεί δια ψιθύρων…

****
Η πλάκα είναι ότι γράφονται κείμενα αμφισβήτησης σε έντυπα που λογικά θα κατεβάσουν συντόμως ρολά αν κρίνουμε από την κυκλοφορία τους
****
Καταιγίδα κατασχέσεων (τραπεζικές..
καταθέσεις και περιουσιακά στοιχεία) σαρώνει την δημοσιογραφική πιάτσα! Στελέχη τρέχουν να σωθούν για τις απλήρωτες αγωγές.
****
Kαι όμως! Η πιο μεγάλη γκρίνια στα «μαγαζιά» δεν είναι για τις καθυστερήσεις στην μισθοδοσία αλλα για τους άσχετους που έχουν πάρει «γαλόνια».
****
Και οδηγούν τα βαρκάκια στα βράχια. Μιλήστε με συναδέλφους τους και θα το καταλάβετε…

zoornalistas.blogspot.gr

Πηγή Οι άσχετοι με τα «γαλόνια»…


 KAI Η ΛΕΝΑ ΑΛΚΑΙΟΥ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ ΤΗΣ ΣΤΟ ΑΙΣΧΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ!
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ! ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ;


Σχετικά:

http://www.press-gr.com/2018/07/blog-post_6344.htmlΠηγή ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ! Πλαστογράφησαν την υπογραφή και της Λένας Αλκαίου…

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ – Η ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ.

Γιατί οι λαοί μας επιλέγουν πάντοτε σαν κυβερνήτες, σαν αντιπροσώπους, ανθρώπους οι  οποίοι θα προσπαθήσουν να τους καταστρέψουν από την επόμενη ημέρα της εκλογής τους; Γιατί τόσος παραλογισμός στην πολιτική και κοινωνική ζωή; Γιατί στην κορυφή της αποθεώσεως τού Ορθολογισμού, κυριαρχεί απολύτως η μυθοποίηση καταστάσεων, γεγονότων και προσώπων; Γιατί η μυθοποίηση πήρε τόσο εύκολα την θέση της σκέψης; Η νοησιαρχία του Καρτέσιου γέννησε τον Ρομαντισμό του Γκαίτε και την παραίτηση απο την κοινωνική ζωή, με την κυριαρχία του συναισθήματος;

Ο Ernst Cassirer, έγραψε το τελευταίο του βιβλίο «Τί Είναι ο Μύθος» προσπαθώντας να απαντήσει σ’αυτά τα επικίνδυνα για τον εξελιγμένο άνθρωπο, ερωτήματα! Η παραίτηση απο τον ΝΟΥ, παίζει οπωσδήποτε καθοριστικό ρόλο, αλλά ας δούμε λίγα πράγματα απο την έρευνα τού Κασσίρερ, που είναι και πιό κατανοητά, ίσως στην σκοτεινή μας αντίληψη, η οποία βυθισμένη στον αισθητό κόσμο, στερείται αρχών διακρίσεως.

Μας επισημαίνει λοιπόν πώς μετά τους παγκοσμίους πολέμους, και παρότι η τεχνολογία αυξάνει αλματωδώς, υπήρξε μία ριζική αλλαγή στην πολιτική σκέψη. Εμφανίστηκε μία καινούργια δύναμις. Η δύναμις της μυθικής σκέψης. Η οποία νίκησε κατά κράτος την Ορθολογική σκέψη.

Ενώ συνεχίζουμε να λύνουμε τα τεχνικά μας προβλήματα, βασιζόμενοι στην επιστήμη και στην τεχνολογία, στην πολιτική κανένας μας δέν χρησιμοποιεί πλέον την Ορθολογική σκέψη. Ο σημερινός άνθρωπος φαίνεται να’χει ξεχάσει απολύτως όλα όσα είχε μάθει στην διάρκεια της διανοητικής του ανάπτυξης. Επέστρεψε πίσω στις πρώτες φάσεις, σχεδόν πρωτόγονες, της ανθρώπινης κουλτούρας. Ξαναεμφανίστηκαν οι Φυλές, οι συμμορίες, το ομαδικό πνεύμα. Ακόμη και στην Φιλοσοφία και στην Θεολογία με την εμφανίση των διαφόρων ακαδημιών, των ιδρυμάτων και ινστιτούτων, η σκέψη είναι οργανωμένη ομαδικά, πρωτόγονα. Υπάρχει ο αρχηγός των πολεμιστών, ο Καλαϊτζίδης πχ., ο μάγος θεραπευτής, ο Ιγνάτιος, και οι μητέρες! Η Ακαδημία Βόλου είναι το εντυπωσιακότερο παράδειγμα. Δεδομένου ότι πιστεύει ότι είναι η αιχμή της νεωτερικότητος και του μοντέρνου. Και ίσως είναι! Απο την στιγμή της μυστηριώδους επιστροφής του ανθρωπίνου πνεύματος στον πρωτογονισμό των Τότεμ και των Ταμπού.

Ο Κασσίρερ λοιπόν μας προτείνει μία διδακτική σκηνή απο τον Φάουστ του Γκαίτε για να κατανοήσουμε την σύγχρονη ασθένεια του πνεύματος μας, η οποία συνοδεύεται στην φιλοσοφία, από την κυριαρχία του υποκειμένου!

Σ’αυτή την σκηνή λοιπόν βλέπουμε τον Φάουστ, μέσα στην κουζίνα της μάγισσας, να περιμένει το μαγικό ποτό με το οποίο θα ξανααποκτήσει την νεότητά του. Όρθιος μπροστά σ’ένα μαγεμένο καθρέφτη, ξαφνικά, έχει μία θαυμαστή όραση. Εμφανίζεται στον καθρέφτη η εικόνα μιάς γυναίκας με υπερφυσική ομορφιά. Μένει εκστατικός και άλαλος. Αλλά ο Μεφιστοφελής, που βρίσκεται δίπλα του, γελά με τον ενθουσιασμό του. Γιατί έχει πείρα: γνωρίζει πώς αυτό που είδε ο Φάουστ δέν ήταν η μορφή μίας πραγματικής γυναίκας,ήταν μόνον μία δημιουργία του ίδιου τού πνεύματος του.

Απο τότε οι περισσότεροι φιλόσοφοι και ποιητές πίνουν ασταμάτητα απο αυτή την μαγική κούπα. Αισθάνονται αναζωογοννημένοι και ξανανιωμένοι! Απο τότε οι πνευματικοί άνθρωποι άρχισαν να βλέπουν τα πράγματα σε ένα νέο μεταμορφωτικό Φώς. Δέν μπορούν να επιστρέψουν πλέον στον κοινό κόσμο, στον κόσμο του όχλου. Χάθηκαν οι βασικές διακρίσεις ανάμεσα στον μύθο και στην πραγματικότητα, στην ποίηση και στην αλήθεια. Άρχισαν να συμπίπτουν και να ταυτίζονται: ο Νόβαλις δήλωσε: Η ποίηση είναι αυτό που είναι απολύτως και καθαρά πραγματικό! Αυτό που είναι πιό ποιητικό είναι πιό αληθινό. Χάθηκε οριστικά κάθε διάκριση ανάμεσα στον υποκειμενικό και τον αντικειμενικό κόσμο. Το ιδεατό και το πραγματικό συμπίπτουν. Το σύστημα της ταυτότητος κατέληξε θριαμβευτικά στην Φιλοσοφία της μυθολογίας τού Σέλλινγκ.

Ο Κάντ είχε ισχυρισθεί πώς τήν ανθρώπινη γνώση, την οδηγούν δύο ρυθμιστικές αρχές. Οι αρχές της ομοιότητος και της ανομοιότητος, της ομογένειας και της ετερογένειας. Για να λειτουργήσει η ανθρώπινη νόηση και οι δύο αρχές είναι απαραίτητες. Η λογική αρχή του γένους που απαιτεί την ταυτότητα, αντισταθμίζεται από μία άλλη αρχή, του είδους, που απαιτεί διαφορετικότητα και τήν πολλαπλότητα των πραγμάτων.

Η ανθρωπολογία λοιπόν ανακαλύπτει στην συνέχεια πώς η πρωτόγονη διάνοια, είναι κατώτερη από την σύγχρονη, ώς πρός την μάζα και το μέγεθος της πληροφορίας, των εμπειρικών δεδομένων, αλλά συμφωνεί τελείως μαζί μας, με τους δικούς μας τρόπους σκέψης και συλλογισμού, στην ερμηνεία αυτών των γεγονότων. Ο πρωτόγονος μάγος ή ο αλχημιστής δέν διαφέρει σε τίποτε απο τον σύγχρονο επιστήμονα, ο οποίος κάνει πειράματα στο εργαστήριο του. Και η κοινή προϋπόθεση είναι η πίστη στην τάξη και στην ομοιομορφία της φύσεως: στην φύση δηλαδή, ένα γεγονός το διαδέχεται αναγκαίως ένα άλλο χωρίς την επέμβαση οποιασδήποτε πράξεως πνευματικής ή προσωπικής.

Ακόμη και σήμερα που κατερρίφθη υποτίθεται με την σχετικότητα αυτή η πεποίθηση περί της ομοιογένειας των φυσικών φαινομένων, δέν εμφανίστηκε κάποιος ρόλος μίας προσωπικής πράξεως, μία απαραίτητη ανθρώπινη επέμβαση! Ακόμη και η γενετική επεμβαίνει στην Φύση, πιστεύοντας στην ομοιογένεια της.

Τίποτε δέν αλλάζει. Δέν είναι κάν δυνατή η αλλαγή. Τί δέν αλλάζει δηλαδή; Η αιτία και το αποτέλεσμα. Ο νόμος της βαρύτητος. Η δύναμις. Ο δυνατός είναι ταυτισμένος πάντοτε με την ουσία, με την υπόσταση! Η προσωπικότης αναλαμβάνει την αρχηγία. Για να επιλέξω τον δυνατό όμως δηλώνω την αδυναμία μου. Μπορώ να μεταλλάξω την αδυναμία μου βεβαίως σε δύναμη αλλά και πάλι βρίσκομαι παγιδευμένος στο καλό και στο κακό.

Η ανθρωπότης δοκίμασε και την λύση της Ιεραρχίας. Μία κλίμακα δύναμης όπως την προσδιόρισε η σχολαστική φιλοσοφία, η οποία άφηνε όλους ευχαριστημένους, πρόσφερε δύναμη, διαβαθμισμένη αλλά με την δυνατότητα αυξήσεως. Πάνω σ’αυτή την Ιεραρχία στηρίχθηκε και η οικονομία και η δημιουργία αστικής τάξεως. Αυτή η Ιεραρχία καταρρέει σήμερα, αποκαλύπτοντας το κακό που έκρυβε, την εξάρτηση των πολλών από τους λίγους. Την αδυναμία της ποσότητος να γίνει ποιότητα. Την ρίζα του μύθου. Την απόλυτη ψευδαίσθηση ότι η ποσότης μπορεί να γίνει ποιότητα! Λίγο πρίν φτάσει στην κορυφή η πέτρα της ζωής ξανακυλά στον πάτο. Την αλήθεια τού μύθου του Σίσυφου. Άλλος είναι ο δρόμος της ποιότητος.

Το δράμα του ανθρώπου χτές και σήμερα μοιάζει με τον αγώνα του αλχημιστού. Απο το σίδερο να βγάλει χρυσό! Δέν έγινε ποτέ εφικτό! Ούτε θα γίνει. Απλά στο τέλος της ζωής του ο άνθρωπος, όπως και ο αρχαίος Αλχημιστής ανακαλύπτει πώς κατέστρεψε και τον σίδερο. Τον καθρέφτη τού Ντόριαν Γκρέυ. Παρομοίως και ο Γιούνκ, ο τελευταίος Αλχημιστής της Ιστορίας, πεθαίνοντας αναρωτήθηκε με απελπισία! Ξέρει η ανθρωπότης ότι πεθαίνω;

Το πνεύμα πρέπει να υπερίπταται υπεράνω των υδάτων, ο ζωντανός άνθρωπος είναι ο πιστός, με ότι αυτό συνεπάγεται. Ο άνθρωπος της πίστεως πρέπει να περπατά πάνω στα ύδατα. Διαφορετικά σάν πέτρα θα βυθιστεί κάνοντας μία τρύπα στο νερό. Στο μηδέν από όπου δημιουργήθηκε. Στην άβυσσο. Μόνον η πίστη μπορεί να γίνει η πέτρα που δέν βυθίζεται στα ύδατα του Μηδενός, πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί η αληθινή ζωή.


Στην κριτική του καθαρού λόγου ο Κάντ ορίζει πώς η σκέψη η ίδια κινείται με ένα μεθοδολογικό κριτήριο, την αρχή της ομοιογένειας, η οποία αρχή όμως, εκτός του ότι αποτελεί το συστατικό στοιχείο του Εγώ και είναι η πηγή της λογικής αποτελεί και την βασική λειτουργία ακόμη και της πρωτόγονης σκέψης. Ο πρωτόγονος δρά και σκέπτεται σαν ένας αληθινός φιλόσοφος (αφού ο ίδιος ο Κάντ μείωσε την φιλοσοφία στο επίπεδο της κοινής γνώμης). Συνδυάζει τα δεδομένα της αισθητής του εμπειρίας και προσπαθεί να τα οδηγήσει σε μία τάξη με κάποια συνέπεια και συστηματικότητα. Η διαφορά αυτής της σκέψης απο την σκέψη του Χέγκελ π.χ. είναι απλώς διαφορά βαθμού, η βάση τους είναι ίδια. Το θαύμα και ο τρόμος, είναι σταθερά θεμέλια της ζωής και του πρωτόγονου και του μοντέρνου και πρόκειται για την στάση του ανθρώπου μπροστά στο φαινόμενο του θανάτου.
Επειδή λοιπόν η πρωτόγονη σκέψη είναι μυθική, η ρίζα που καταδυναστεύει τον σημερινό Ευρωπαίο και τον οδηγεί σε λανθασμένες πολιτικές επιλογές βρίσκεται στην πρωτόγονη σκέψη. Η ερμηνεία της οποίας γίνεται εφικτή, τί περίεργο, με την βοήθεια της κριτικής του καθαρού λόγου του Κάντ.
Έτσι λοιπόν ο πρωτόγονος αναρωτιέται: «Κατ’αρχάς ποιό πράγμα κάνει την διαφορά ανάμεσα σ’ένα ζωντανό σώμα και ένα νεκρό; Τί πράγμα καθορίζει το ξυπνητό, τον ύπνο, την έκσταση, την ασθένεια, τον θάνατο; Κατά δεύτερο λόγο, τί πράγμα είναι εκείνες οι ανθρώπινες μορφές που εμφανίζονται στα όνειρα και στα οράματα; Κάθε άνθρωπος λοιπόν διαθέτει δύο πράγματα που του ανήκουν. Μία ζωή και ένα φάντασμα. Σε στενό δεσμό με το σώμα. Η ζωή καθότι του επιτρέπει να αισθάνεται, να σκέπτεται και να πράττει. Το φάντασμα σαν εικόνα του ή σαν δεύτερο Εγώ. Και τα δύο διαχωρίζονται απο το σώμα. Η ζωή, διότι το εγκαταλείπει νεκρό, το φάντασμα διότι εμφανίζεται σε κάποια απόσταση απο το σώμα. Η σύνθεση αυτών των δύο πραγμάτων έδωσε την έννοια της ψυχής φάντασμα. Μία γνώμη που βρίσκεται παντού στην οικουμένη. Αυτή η πεποίθηση είναι τόσο ομογενής σε όλο τον κόσμο που μας βοηθά εύκολα να συμπεράνουμε πώς αποτελεί την πιό καθαρή απόδειξη στην πίστη των ανθρώπων στα δεδομένα των αισθητηρίων τους, στον αισθητό κόσμο.
Ο ανθρωπολόγος LeryBruhl, διαφώνησε με την τοποθέτηση αυτή, επιμένοντας πώς ο πολιτισμένος άνθρωπος διαθέτει μία λογική άγνωστη στην πρωτόγονη σκέψη, η οποία είναι προ-λογική ή μυστικιστική.
Πάλι ο Κάντ, μπορεί να λύσει αυτή την αντίθεση. Η αρχή της ομοιογένειας είναι μεθοδολογική, δέν είναι οντολογική, αντικειμενική! Δέν είναι συστατική του όντος. Οι κανονιστικές αρχές γίνονται αντιφατικές όταν λαμβάνονται σαν συστατικές. Οι κανόνες αυτοί μπορούν να χρησιμεύσουν σαν γνωμικά, σαν αποφθέγματα σοφίας ή σαν ηθικές αρχές.
Ένας προτιμά την ενότητα και την ομοιογένεια και ένας άλλος την διαφορά και την ιδιαιτερότητα. Κάθε γνώμη στηρίζεται στην προτίμηση της μίας ή της άλλης κανονιστικής αρχής της σκέψης. Οι γνώμες μας αυτές δημιουργούν προβλήματα όταν αντιμετωπίζονται σαν αντικειμενική, αληθινή γνώση. Είναι τρόποι της νοήσεως, δέν ανήκουν στην οντολογία, στην σύσταση του όντος.
Και όμως, τονίζει ο Κασσίρερ, απο όλες αυτές τις θεωρίες και εξηγήσεις λείπει το ουσιαστικό στοιχείο του μύθου, το παράλογο, το συγκινησιακό βάθος του μύθου, λόγω του οποίου ο μύθος ενυπάρχει ή χάνεται. Για να πάρουμε μία ιδέα της τεράστιας διαφοράς, παρόλες τις ομοιότητες με την μυθική σκέψη, απο την σύγχρονη νοοτροπία, ας ακούσουμε τί λέει ο ανθρωπολόγος Franz Baas, για την γλώσσα της φυλής Kwakintl. «Θα διαβάζαμε με πολύ μεγαλύτερη ευχαρίστηση τις εφημερίδες μας εάν η γλώσσα μας, όπως η διάλεκτος των Ινδών Kwakintl, μας υποχρέωνε να πούμε εάν μία διήγηση βασίζεται στην δική μας απευθείας εμπειρία ή σε ένα συμπέρασμα, ή σε κάτι που ακούγεται ή εάν αυτός που την μεταφέρει την ονειρεύτηκε!»
Η πρωτόγονη, μυθική σκέψη, αντίθετα απο ότι πιστεύουμε, είναι πρωτογενής, και στηρίζεται στο μάθημα της φύσεως, στην απέραντη διαφορά και διάκριση που υπάρχει στην φύση και στην ομορφιά της. Είναι αγαθή και πιστή στην μητέρα Φύση που την τρέφει και την διδάσκει. Η δική μας σκέψη, στηριγμένη στην φανταστική νίκη μας στην Φύση, δέν διακρίνει πλέον την πραγματικότητα απο την επινόηση και την φαντασία. Η δική μας σκέψη δέν έχει ακρίβεια, όπως η πρωτόγονη, διότι δέν είναι απαραίτητη στην επιβίωση μας. Οι ομοιότητες και οι διαφορές είναι τόσο απαραίτητες στον πρωτόγονο άνθρωπο, ακόμη και για να γυρίσει στο σπίτι του.
Στην πρωτόγονη ζωή, η οποία είναι και η πηγή του μύθου, βρίσκουμε μία φλογερή επιθυμία των ατόμων να ταυτιστούν με την ζωή της κοινότητος και με την ζωή της φύσεως. Διότι σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες και σε όλες τις μορφές της ανθρώπινης κουλτούρας βρίσκουμε μία «ενότητα στην πολλαπλότητα». Η τέχνη μάς δίνει μία ενότητα της εμπνεύσεως. Η επιστήμη την ενότητα της σκέψης. Η θρησκεία και ο μύθος μάς δίνουν την ενότητα του αισθήματος. Η τέχνη μάς διανοίγει στον κόσμο των ζωντανών μορφών. Η επιστήμη μάς παρουσιάζει ένα σύμπαν νόμων και αρχών. Η θρησκεία και ο μύθος ξεκινούν με την συνειδητοποίηση της θεμελιώδους ενότητος και καθολικότητος της ζωής.
Δέν είναι αναγκαίο αυτή η ζωή που διαπερνά το όλον να συλλαμβάνεται σε μία προσωπική μορφή. Συναντούμε πρωτόγονες θρησκείες, στις οποίες το νόημα της προσωπικότητος απουσιάζει. Όπως επίσης και θρησκείες ανεπτυγμένες, στις οποίες το προσωπικό στοιχείο χάνεται απο άλλα πιό σημαντικά στοιχεία. Οι μεγάλες θρησκείες της Ανατολής, ο Βραχμανισμός, ο Βουδισμός, και ο Κομφουκιανισμός, τείνουν πρός το απρόσωπο. Η ταυτότητα των ουπανισάδων είναι μεταφυσική, εκφράζει την θεμελιώδη ενότητα του Εγώ με το Σύμπαν, του Άτμαν με το Μπράμαν. Είναι μία αφαιρετική ταυτότητα, θεωρητική!
Ίδια όμως στην δομή με την πρωτόγονη ταυτότητα, η οποία χάνεται ταυτιζόμενη στην Φύση, ενώ οι Ανατολικές πιό εκλεπτυσμένες εκδοχές ταυτότητος, χάνονται ταυτιζόμενες με τον κόσμο, το Σύμπαν.
Η Ελληνική φιλοσοφία υπήρξε η θαυμαστή μεσαία οδός. Δύσκολη και ανεπανάληπτη. Γι’αυτό και εγκατελείφθη γρήγορα για πιό εύκολες λύσεις. Ο Όμηρος ήδη αρχίζει να διαγράφει την παρουσία μίας διαφορετικής ψυχής, διαφορετικής απο την γνωστή ενότητα ψυχής και σώματος, του αισθητού κόσμου. Μίας ψυχής ηρωϊκής, που αψηφά τον θάνατο. Η οποία γεννιέται απο τον θυμό του Αχιλλέα ενάντια στον Δεσποτισμό της εξουσίας που αφάνιζε τον ξεχωριστό άνθρωπο, μέχρι την αφύπνιση της πατρότητος του Οδυσσέα, που τον παρακίνησε τελικώς να εγκαταλείψη τις ηδονές, για να γνωρίσει τον γιό του και να επιστρέψει. Και φθάνει μέχρι την Δημοκρατία, την πατρίδα, τον ΝΟΥ. Ο οποίος εξασφαλίζει ταυτόχρονα την ενότητα και με την Φύση και με το Σύμπαν. Το ήθος, την ευθύνη, την αλήθεια. Στα αιώνια περιεχόμενα του ανθρώπου.
Τα οποία άρπαξε σαν λάφυρα η Ευρώπη. Οικοδομώντας το άτομο, το άπληστο Εγώ που φαντασιώνεται ότι είναι ο κατακτητής της Φύσεως και του Σύμπαντος, δημιουργός ζωής, Σύνθεος. Χάνοντας και την ολοκλήρωση, την τελειότητα, που έφερε στην ιστορία μας ο Ιησούς Χριστός, προσφέροντας στον καθένα μας το αθάνατο  όνομά Του, με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, που θεμελιώνονται στην Δύναμη του ονόματος Του.
Ας επιστρέψουμε όμως στον Μύθο. Ο οποίος γεννιέται απο βαθιές ανθρώπινες συγκινήσεις. Ο Μύθος όμως πάλι δέν μπορεί να ορισθεί σαν μία απλή συγκίνηση, διότι είναι η έκφραση της συγκινήσεως. Και η έκφραση ενός αισθήματος δέν είναι το ίδιο το αίσθημα. Αυτό που ήταν μία παθητική στάση, γίνεται ενεργητική διαδικασία. Και όλες οι ανθρώπινες συγκινήσεις, είναι τελικώς ένα τελετουργικό που τελείται, που χορεύεται μπροστά στον θάνατο. Είναι μία χαμένη μάχη με τον θάνατο. Όπως η μάχη του Διγενή Ακρίτα. Στην θρησκεία ο άνθρωπος τού μύθου συναντά τον θάνατο πρόσωπο με πρόσωπο, τον αντιμετωπίζει και κλέβει την ζωή του, νικά τον φόβο του θανάτου , όχι τον ίδιο τον θάνατο. Ζεί την ζωή, η οποία είναι ηρωϊκή, ζωή αρετής, δόξας, ταιριαστή στον άνθρωπο, ζωή κοινωνίας, μέσω της εκφράσεως των συγκινήσεων, μέσω της μελέτης θανάτου που γεννά τον πολιτισμό. Μέσω της τραγωδίας που γέννησε τον πολιτισμό. Αυτή η νίκη του φόβου του θανάτου γέννησε την Δημοκρατία. Το αίσθημα της αυτοπεποιθήσεως, της ισότητος και της ελευθερίας.
Εάν ο άνθρωπος δέν αναμετρηθεί με τον θάνατο, δέν διαλέξει την ζωή μέσω της ηρωϊκής πράξεως της μυήσεως, που παλεύει σε κάθε εποχή με τον θάνατο στα μαρμαρένια αλώνια. Εάν δέν επιλέξει την ελευθερία του απο τον φόβο του θανάτου, στην ζωή του θα διαλέγει πάντοτε τον θάνατο. Δηλαδή το τέλος του φόβου. Διότι ο Φόβος του θανάτου δέν αντέχεται. Σε όλες τις πτυχές της ζωής του θα διαλέγει την αυτοκαταστοφή του. Απο τον γάμο του, μέχρι την εργασία του. Μέχρι την επιλογή του πολιτικού του. Θα διαλέγει τον άνθρωπο που θα τον οδηγήσει πιό κοντά στον θάνατο. Τον θάνατο, τον δυνατότερο του, προσπαθώντας να τον εξορκίσει με την ψήφο του θυσιάζοντας την ελευθερία του στον βωμό του! Η στην ανυπαρξία του Εγώ του. Στο θάψιμο της συνειδήσεως του, που είναι η μόνη πόρτα που παραμένει ανοιχτή και μας προσκαλεί πρός την αιώνιο ζωή που είναι ο προορισμός μας. Στον αγώνα για αληθινή ζωή. Με θυμό και νοσταλγία. Ο Πάν πρέπει να πεθάνει για να ανοίξουμε στο όλον, στο φώς της δικαιοσύνης. Ο πανικός μπρός στον θάνατο πρέπει να νικηθεί. Διαφορετικά θα ζούμε όλη μας την ζωή μέσα σε πανικόβλητα κοπάδια, μέσα στον τρόπο του θανάτου, υποκύπτοντας σε κάθε απειλή. Απροστάτευτοι. Όπως ζούμε σήμερα. Επιλέγοντας την αυτοκαταστροφή μας.
Ο Κασσίρερ διακρίνει με διαύγεια την διαφορά ανάμεσα στην έκφραση του μύθου και της έκφρασης του νοήματος του πολιτισμένου κόσμου. Ο πολιτισμένος δημιούργησε την συμβολική έκφραση, ενώ ο μύθος βιώνεται άμεσα. Ο συμβολισμός ακόμη και ο γλωσσικός εκφράζει τις αισθητηριακές εντυπώσεις. Ενώ ο μύθος εκφράζει τα συναισθήματα. Η διαφορά βρίσκεται στο ότι εκφράζοντας τα συναισθήματα με τον μύθο, αυτά φεύγουν, διαλύονται και μας ελευθερώνουν. Ενώ η συμβολική έκφραση συγκεντρώνει τις εντυπώσεις και τις ενοποιεί, δημιουργώντας μία εμπειρική συνείδηση. Ο μύθος προσπάθησε να διδάξει τους ανθρώπους πώς ο θάνατος δέν σημαίνει και την εξαφάνιση της ζωής του ανθρώπου. Στο τέλος μάλιστα έφτασε να δηλώσει πώς ο θάνατος είναι μία αλλαγή τής μορφής της ζωής. Ότι δέν υπάρχει ένα σύνορο συγκεκριμένο ανάμεσα στην ζωή και στον θάνατο. Στον μύθο ο θάνατος σιγά-σιγά μεταμορφώνεται σε μία εικόνα, και παύει να είναι ένα απλό φυσικό γεγονός, καθιστώντας τον κατανοητό και υποφερτό.
Απο τον μύθο στον Λόγο, ο δρόμος είναι ανοιχτός, για όποιον επιθυμεί να τον ακολουθήσει. Αλλά σήμερα στην Ελλάδα και στον κόσμο, προτιμώνται οι εύκολες, πρωτόγονες λύσεις.
Αμέθυστος

amethystosbooksΠηγή Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ – Η ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ.

…κατά του «ηθικού πλεονεκτήματος»…

Η υπόθεση του – ρυθμισμένου – δανείου της εταιρίας «Δίοδος» που ανήκει στα αδέρφια του πρωθυπουργού δεν είναι νέα, ούτε συνιστά «αποκάλυψη». Είχε γίνει γνωστή από το…
2012, όταν υπήρξε μετατροπή των όρων του δανείου, και είχε επανέλθει στο προσκήνιο το 2016, όταν ρυθμίστηκε το εναπομείναν οφειλόμενο ποσό των 243 χιλιάδων ευρώ. Και στις δύο περιπτώσεις, δε, κατά σύμπτωση (;), η εφημερίδα που είχε επιχειρήσει να αναδείξει και τότε το θέμα, ήταν τα «Παραπολιτικά», τα οποία το ανακίνησαν ξανά τώρα χωρίς ουδέν πρόσθετο στοιχείο που να τεκμηριώνει «ευνοιοκρατία» ή χαριστικό διακανονισμό.

Το «νέο» στην προκειμένη περίπτωση είναι πως η δήθεν αποκάλυψη πρώτα προαναγγέλθηκε από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη στην προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στην Βουλή και, αμέσως μετά, ακολούθησε το δημοσίευμα της εφημερίδας. Και το αξιοσημείωτο πολιτικό στοιχείο είναι πως η όλη διαχείριση της υπόθεσης προϊδεάζει για μια επιχείρηση τοξικής πόλωσης από την πλευρά της ΝΔ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα και την ουσία της – μακράς – προεκλογικής αντιπαράθεσης και, κατ’ επέκταση, συνολικά του πολιτικού συστήματος.

Σύμφωνα με κυβερνητικούς παράγοντες , στην επιχείρηση αυτή η ΝΔ και ο πρόεδρός της κινούνται συντονισμένα με συγκεκριμένα μιντιακά λόμπι και επιχειρηματικά συμφέροντα. Και ο απώτερος στόχος τους είναι η κατάρριψη του «ηθικού πλεονεκτήματος» της κυβέρνησης και ο συμψηφισμός με, μικρότερα ή μεγαλύτερα, σκάνδαλα στα οποία φέρονται να εμπλέκονται τα εν λόγω συμφέροντα, στελέχη του παλαιού πολιτικού συστήματος και πρόσωπα από το ίδιο το περιβάλλον του προέδρου της ΝΔ.

«Ένα κοινό, ρυθμισμένο δάνειο επιχειρείται να γίνει το «ηθικο» αντίβαρο στην καταιγίδα της Novartis, των offshore και των θαλασσοδανείων των κομμάτων», λέει χαρακτηριστικά κυβερνητικό στέλεχος. Και υπενθυμίζει το δάνειο των 718.000 ευρώ του «Κήρυκα Χανίων» για το οποίο επί 11 χρόνια δεν είχε πληρωθεί ούτε ευρώ, τα αρύθμιστα και απλήρωτα χρέη της ΝΔ που ξεπερνούν τα 200.000 ευρώ, και την κοινή offshore που «συμπτωματικά» χρηματοδοτούσε παράλληλα την επιχείρηση της Μαρέβα Μητσοτάκη και το «Πρώτο Θέμα».

Αυτό ακριβώς το πολιτικό πλαίσιο έδειξε και ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης λέγοντας χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στο «Πρακτορείο FM»: «Επιχειρείται κυρίως από τη μεριά της ΝΔ απέναντι σε πραγματικά γεγονότα, τα οποία χαρακτήρισαν την πολιτική ζωή του τόπου τις προηγούμενες δεκαετίες -σχέσεις διαπλοκής και διαφθοράς ανάμεσα στο πολιτικό σύστημα και επιχειρήσεις, ιδιοκτήτες ΜΜΕ, ισχυρά κέντρα οικονομικής εξουσίας-, να θολώσουν την προσπάθεια που γίνεται για εκείνες τις υποθέσεις, οι οποίες έχουν πάει στη Δικαιοσύνη, με αναφορές από εδώ και από εκεί, που δεν στηρίζονται σε πραγματικά γεγονότα».

Για «ενορχηστρωμένη επίθεση» μίλησε, από την πλευρά του και ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος: «Ηταν», είπε, «προαναγγελία από του βήματος της Βουλής μίας επίθεσης που θα ακολουθούσε όχι από το ίδιο το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που άμα είχε στοιχεία και πίστευε ότι πράγματι αφορούν την ποιότητα της πολιτικής ζωής ήταν υποχρεωμένο να τα δώσει, αλλά μέσω του φιλικού της Τύπου».

Η Νέα Δημοκρατία, ωστόσο, δείχνει αποφασισμένη να συνεχίσει τον υπόγειο πόλεμο κατά του «ηθικού πλεονεκτήματος». Η εκπρόσωπός της Μαρία Σπυράκη με νέα δήλωσή της, επέμεινε σήμερα ότι το 2016 ο νόμος Παρασκευόπουλου «άλλαξε σε μία νύχτα» για να μην αντιμετωπίσει ο αδελφός του πρωθυπουργού νομικές ευθύνες για υπόθεση πλαστής ασφαλιστικής ενημερότητας, ενώ ενδεικτικό του ύφους και των «όπλων» που επιστρατεύει η αξιωματική αντιπολίτευση είναι το… προσκλητήριο που απηύθυνε προς όλους τους οφειλέτες ο βουλευτής της ΝΔ Κωνσταντίνος Τζαβάρας: «Να πάνε», είπε ο κ. Τζαβάρας, «όλοι οι πολίτες που χρωστάνε, όλοι αυτοί που έχουν “ κόκκινα” δάνεια, να επικαλεστούν το προηγούμενο του αδελφού του πρωθυπουργού και να τύχουν -εάν πράγματι είναι υπέρ της ισονομίας και της ισοπολιτείας αυτή η κυβέρνηση- του ιδίου ευεργετήματος»…

tvxs.gr

Πηγή Ο υπόγειος «παραπολιτικός» πόλεμος…