26 June, 2019
Home / 2019 / Απρίλιος (Page 56)

Όταν είσαι παιδί, μερικές φορές το πιο δύσκολο πράγμα είναι να είσαι διαφορετικός από τους φίλους σου.

Αλλά, αν είσαι τυχερός, έχεις φίλους που σε αγκαλιάζουν με όλες τις διαφορές σου και σε αγαπούν γι’αυτό που είσαι.

Η Anu είναι ένα 7χρονο κορίτσι από την Αγγλία που επέστρεψε πρόσφατα στο σχολείο για να δείξει στους φίλους της το καινούργιο της προσθετικό πόδι, μια κομψή ροζ λεπίδα.

Όταν η Anu ήταν μωρό, λίγο μετά τη γέννησή της, οι γιατροί έπρεπε να ακρωτηριάσουν το πόδι της. Η Anu έδωσε συνέντευξη στο BBC Midlands Today, προκειμένου να μιλήσει για τα συναισθήματά της.

Στο βίντεο που ακολουθεί, η Anu τρέχει στην αυλή του σχολείου και όλοι οι φίλοι της την περικυκλώνουν. Είναι απολύτως σαφές πόσο υπέροχους φίλους έχει! Έχουν τις πιο γλυκές αντιδράσεις!

Είναι η πρώτη φορά που βλέπουν προσθετικό πόδι και την αγκαλιάζουν δίνοντάς της συγχαρητήρια για τα καλά νέα.

Πηγή 7χρονη τρέχει στο Σχολείο για να δείξει στους φίλους της το προσθετικό Της πόδι. Η αντίδρασή τους; Μοναδική!!!

Στους περισσότερους από μας τα ελληνικά νησιά φέρνουν μνήμες από καλοκαιρινές διακοπές. Είναι αυτές οι κουκίδες οι ατάκτως ερριμμένες στο Αιγαίο και το Ιόνιο στις οποίες έχουμε κολυμπήσει, έχουμε ξεραθεί στον ήλιο, έχουμε πιει τα ποτά μας, έχουμε φάει τα ψαράκια μας, έχουμε κοιμηθεί σε rooms to let.

Για κάποιους άλλους όμως, τα νησιά είναι ολόκληρη η ζωή τους. Είναι το σπίτι τους, η καθημερινότητά τους, το μέρος που για τρεις μήνες κάθε χρόνο γεμίζει τουρίστες, οι οποίοι το εγκαταλείπουν με τα πρώτα κρύα. Πώς είναι η ζωή σε ένα νησί όταν πια το καλοκαίρι έχει περάσει και οι τουρίστες έχουν επιστρέψει στα σπίτια τους; Αυτήν την απορία ήθελα να λύσω και βρέθηκα Νοέμβρη μήνα στη Σύρο.

Εκ των υστέρων, βέβαια, ίσως η Σύρος να μην ήταν το καταλληλότερο νησί για αυτόν τον ερευνητικό σκοπό, γιατί δεν είναι κανένα μικρό ακριτικό νησάκι που το χειμώνα ερημώνει, αλλά η πρωτεύουσα των Κυκλάδων με πληθυσμό που στην τελευταία απογραφή του 2011 ξεπερνούσε τους 20.000 κατοίκους. Και η Ερμούπολη θυμίζει περισσότερο πόλη, παρά πρωτεύουσα νησιού. Όμως και πάλι, δεν παύει να έχει τα προβλήματα ενός νησιού.

Κι αν σου κάτσει;
Το πιο προφανές πρόβλημα του να ζεις σε νησί είναι οι μεταφορές. Όχι μόνο ανθρώπων, αλλά και αγαθών. Γιατί το καλοκαίρι όλο και κάποιο πλοίο θα βρεθεί να σε εξυπηρετήσει, ακόμα κι αν προκύψει κάποια έκτακτη ανάγκη, και να μεταφέρει εσένα ή το εμπόρευμά σου σε κάποιο μεγάλο λιμάνι, ή από κάποιο μεγάλο λιμάνι στο νησί σου. Ειδικά αν αυτό το νησί είναι η Σύρος, που συνήθως αποτελεί την πρώτη στάση των πλοίων από Πειραιά προς Κυκλάδες.

Το χειμώνα, όμως, τα δρομολόγια αραιώνουν. Και αν τύχει και εμφανιστούν τίποτα αέρηδες 8 μποφόρ, τα πλοία καθηλώνονται στα λιμάνια και δεν πάνε πουθενά. Και τότε τι γίνεται; Τότε μένεις αποκλεισμένος μέχρι να αποφασίσει ο Αίολος να κλείσει τον ασκό. Το ίδιο συμβαίνει και αν κηρύξουν απεργία οι ναυτεργάτες. Με απλά λόγια, αν σου «κάτσει» η στραβή, βρίσκεσαι ξαφνικά αποκομμένος από τον υπόλοιπο κόσμο.

Ένα άλλο θέμα είναι οι υποδομές. Ρεύμα, νερό, νοσοκομεία, δημόσιες υπηρεσίες – όλα αυτά που ένας Αθηναίος ή ένας Θεσσαλονικιός θεωρεί δεδομένα, σε ένα νησί ίσως να μην είναι. Το νερό, για παράδειγμα, είναι ένα μόνιμο πρόβλημα στα νησιά.

Τα περισσότερα σπίτια έχουν τις στέρνες τους για να μαζεύουν το βρόχινο νερό, που δεν είναι και πολύ, ενώ μονάδες αφαλάτωσης και υδροφόρες παρέχουν ποσότητες νερού, που όμως συχνά είναι «αλμυρό» – όχι επειδή είναι θαλασσινό, αλλά επειδή είναι κάπως ακριβό.

Επίσης, σε μικρότερα νησιά το να έχεις ιατρική περίθαλψη μπορεί να εξελιχθεί σε μία ολόκληρη περιπέτεια – ευτυχώς η Σύρος, όπως διαπίστωσα ιδίοις όμμασι, διαθέτει ένα πολύ καλό δημόσιο νοσοκομείο και δεν έχει τέτοιο πρόβλημα.

Το ίδιο ισχύει και για τις δημόσιες υπηρεσίες, από τις οποίες καμία δε λείπει από την Ερμούπολη.

Και πάλι, βέβαια, δεν μπορείς ποτέ να ξεχάσεις ότι βρίσκεσαι στην επαρχία. Οι ρυθμοί ζωής είναι πιο χαλαροί, ο κόσμος στους δρόμους είναι πολύ λιγότερος, η φασαρία πολύ πιο ανεκτή.

Για κάποιον λοιπόν που φεύγει από την Αθήνα και πηγαίνει να ζήσει μόνιμα σε ένα νησί, σίγουρα υπάρχουν κάποια αρνητικά, όμως να που υπάρχουν και θετικά.

Το θέμα είναι: αξίζει να εγκαταλείψεις την πόλη σου και να πας να μείνεις σε ένα νησί;

Ο Λευτέρης και η Βαρβάρα
Οι (εξωπραγματικά φιλόξενοι) οικοδεσπότες μας στη Σύρο, ο Λευτέρης και η Βαρβάρα, ζουν στη Σύρο εδώ και 35 χρόνια. Αρχικά στην Ερμούπολη και εδώ και πάνω από δέκα χρόνια σε ένα χωριό έξω από την Ερμούπολη.

Η πρώτη τους γνωριμία με το νησί έγινε όταν παρουσιάστηκε στον Λευτέρη η ευκαιρία να δουλέψει στη Σύρο. Και τότε κλήθηκαν να πάρουν τη μεγάλη απόφαση: αφήνεις τη βολή της Αθήνας για να κυνηγήσεις μία ευκαιρία σε ένα ξένο νησί;

Η Βαρβάρα στην αρχή ήταν πολύ διστακτική. Ανησυχούσε ότι από την πολύβουη Αθήνα με τους φίλους και τις παρέες της, θα πήγαινε σε ένα έρημο νησί που το χειμώνα θα άδειαζε από κόσμο και ζωή και θα βρισκόταν μακριά από τους φίλους της, σε ένα μέρος όπου δεν θα είχε τι να κάνει.

Όμως οι ανησυχίες της διαλύθηκαν όταν έφτασε για πρώτη φορά στη Σύρο και είδε ότι είναι ένα νησί γεμάτο ζωή, γεμάτο πράγματα να κάνεις. Και τελικά πήραν την απόφαση να ζήσουν εκεί.

Εκεί δούλεψαν, εκεί γέννησαν και μεγάλωσαν το παιδί τους, χωρίς να του λείψει τίποτα, από ξένες γλώσσες μέχρι πιάνο, εκεί αγόρασαν τελικά σπίτι για να στεριώσουν για πάντα, εκεί έκαναν φίλους για μια ζωή.

Όχι πως δεν υπήρξαν δυσκολίες, όμως η προσαρμογή σε έναν νέο τόπο είναι πολύ πιο εύκολη όταν ξέρεις τι θες από τη ζωή σου και όταν είσαι ανοιχτός στην αλλαγή. Άρα ναι, το να φύγεις από την πόλη και να πας να ζήσεις σε ένα νησί, αν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να είναι όχι απλά εφικτό, αλλά ακόμα και λυτρωτικό.

Αθήνα ή Σύρος;
Όπως είπα, έμεινα τέσσερις μέρες στη Σύρο. Τη γύρισα ολόκληρη, είδα όλα αυτά τα μέρη που λέει ο Βαμβακάρης στη «Φραγκοσυριανή» (την οποία σιγοτραγουδούσα σε όλη τη διάρκεια της διαμονής μου, αλλά στην εκτέλεση των Locomondo για να είμαι ειλικρινής), τον Φοίνικα, την Παρακοπή, τον Γαλησσά, την Ντελαγκράτσια (Ποσειδωνία), την Αληθινή, το Πισκοπειό. Μπήκα στο εντυπωσιακό δημαρχείο, στο ιστορικό θέατρο «Απόλλων», στον επιβλητικό Άγιο Γεώργιο των Καθολικών στην Άνω Σύρο.

Περπάτησα στα στενά της Ερμούπολης και της Άνω Σύρου, χάζεψα στο μουσείο του Βαμβακάρη.

Είναι ένα όμορφο νησί. Και ίσως να κάνω λάθος, αλλά με αυτήν την ψύχρα και τα σύννεφα, αντί για τη ζέστη και τον ήλιο του καλοκαιριού, είναι ακόμα πιο όμορφο. Σαν να ταιριάζει το γκρίζο με αυτήν την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική των κτιρίων, αυτόν τον «αέρα» που αποπνέει η Σύρος, ενός νησιού που κάποτε ήταν ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά κέντρα της Ελλάδας.

Τώρα, αναρωτιέμαι: αν μου δινόταν η ευκαιρία να πάω να ζήσω μόνιμα στη Σύρο, θα το έκανα; Θα άφηνα την Αθήνα όπου γεννήθηκα, μεγάλωσα και δεν έχω φύγει πάνω από μήνα παρά μόνο για να πάω φαντάρος, για να πάω να ζήσω σε ένα νησί, αν ήξερα ότι εκεί θα είχα «στρωμένη» δουλειά;

Θα ήταν ένα δύσκολο δίλημμα. Δεν εγκαταλείπεις έτσι εύκολα την πόλη σου. Ακόμα κι αν ξέρεις ότι μπορεί να είναι, όντως, λυτρωτικό, να σου προσφέρει μία ποιότητα ζωής που ποτέ δεν ήξερες ότι μπορείς να έχεις, μία ηρεμία που στην Αθήνα δε βρίσκεις πουθενά.

Αλλά ναι, θα το σκεφτόμουν. Σίγουρα θα ήταν μια εμπειρία. Κι ας είσαι στο έλεος των καιρικών φαινομένων και των διαθέσεων των ναυτεργατών.

Κι ας πρέπει να περιμένεις μέχρι το μεσημέρι για να έρθουν οι εφημερίδες. Κι ας πρέπει να υποστείς το σμήνος των τουριστών που καταφθάνουν κατά εκατοντάδες με κάθε πλοίο το καλοκαίρι ως περαστικοί και φέρνουν μαζί τους τη φασαρία των Αθηναίων.

Για διαφορετικούς ανθρώπους, η ζυγαριά γέρνει προς διαφορετική μεριά, ακόμα κι αν της βάλουν πάνω τα ίδια πράγματα…

Πηγή Θα άφηνες την Αθήνα για να ζήσεις για πάντα σε ένα νησί;

Στο νοσοκομείο μεταφέρθηκε από τις φυλακές Γρεβενών, το βράδυ του Σαββάτου, ο Έλληνας κατηγορούμενος για τον φόνο της Ελένης Τοπαλούδη, όπως μετέδωσε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο κατηγορούμενος ήπιε χλωρίνη για δεύτερη φορά μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα.

Του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και επέστρεψε στη φυλακή. Η υπόθεση της δολοφονίας της Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο, δεν έχει κλείσει ακόμη. Σε εξέλιξη είναι η έρευνα από το τμήμα εσωτερικών υποθέσεων της αστυνομίας, σχετικά με τις καταγγελίες ότι ο αστυνομικός, στον οποίο απευθύνθηκε η φοιτήτρια το 2017 για τον βιασμό της, δεν έδωσε την απαραίτητη σημασία.

Ο ίδιος στην κατάθεσή του ισχυρίστηκε ότι η κοπέλα δεν είχε καταγγείλει βιασμό αλλά βιντεοσκόπηση και έκανε, όπως είπε, ό,τι μπορούσε για να τη βοηθήσει.

Πηγή Υπόθεση Τοπαλούδη: Ήπιε χλωρίνη ο Ροδίτης κατηγορούμενος για τον φόνο της Ελένης

Της Μαρίας Παπαϊωάννου

Τα αδέρφια μας είναι οι φίλοι που δε θα χάσουμε ποτέ, θα είναι πάντοτε εκεί για μας μετά από κάθε τσακωμό και κάθε βαριά κουβέντα. Αλήθεια έχετε αναλογιστεί ποτέ για πόσο ασήμαντα θέματα μαλώνουμε με τα αδέρφια μας και πόσα άσχημα λόγια ανταλλάσουμε χωρίς να υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος;

Κανένας, ωστόσο, τσακωμός δε θα κρατήσει πάνω από μία ώρα. Πώς να κρατήσεις κακία στον άνθρωπό που είναι δίπλα σου από την ώρα που γεννήθηκες; Πάντα θα μας ενώνει ένας γόρδιος δεσμός μαζί τους. Όποιος έχει αδέρφια, γνωρίζει καλά αυτήν την αίσθηση της έντονης σύνδεσης. Μιας σύνδεσης που αλλάζει ανάλογα με το αν τα αδέρφια είναι ίδιου ή διαφορετικού φύλου.

Είναι όμορφο πράγμα να ‘σαι κορίτσι και να έχεις μεγαλύτερη αδερφή. Ανέκαθεν τα παιδιά ίδιου φύλου έχουν μια καλή σχέση από μικρά, ίσως επειδή δε διαφέρουν και τόσο, τους συνδέουν τα κοινά ενδιαφέροντα βλέπεις.

Εάν έχεις μια μεγαλύτερη αδερφή μπορείς να μοιραστείς μαζί της τα πάντα. Από το να ανταλλάζετε τα ρούχα σας, θα φτάσετε να μιλάτε για ώρες για τα πιο απόκρυφα γυναικεία θέματα. Πράγματα, όμως, που μπορείς να κάνεις και με τη κολλητή σου.

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, μιας κι έχω μεγαλύτερο αδερφό, να υποστηρίξω, πως το να είσαι κορίτσι και να έχεις αδερφό και δη μεγαλύτερο είναι μαγεία. Μαγεία που μόνο όσοι το βιώνουν, καταλαβαίνουν.

Οι εντάσεις ώσπου να μπουν και τα δύο αδέρφια στην ενηλικίωση είναι έντονες, αμέτρητοι οι τσακωμοί στην προσπάθεια να εισχωρήσει και να καταλάβει ο ένας τον κόσμο του άλλου. Θα περάσουν πολλά χρόνια στην κόντρα, μετά την ενηλικίωση όμως η κόντρα αυτή μετατρέπεται σε συμμαχία.

Κανείς δε μπορεί να σε συμβουλέψει πλέον καλύτερα απ’ τον αδερφό σου, να σταθεί στο πλάι σου σε κάθε δυσκολία, να σε ακούσει και να σε προστατέψει. Θα είναι εκεί όποτε τον φωνάξεις, θα σε ωριμάσει όσο κανένας. Και ποιος είπε ότι δε θα μιλήσεις στον αδερφό σου για τα γκομενικά σου; Ακόμα και σ’ αυτόν τον τομέα θα σε καταλάβει περισσότερο από τον καθένα, θα σου δώσει τις καλύτερες συμβουλές και θα μάθεις τους άντρες τόσο καλά, σαν την παλάμη σου.

Γι’ εμένα ο αδερφός μου είναι σύμμαχος, σύμβουλος και φύλακας άγγελος. Στα εύκολα και στα δύσκολα είναι εκεί και πάντα θα είναι. Ο πρώτος άνθρωπος που θα θελήσω να πάρω όταν έχω τις μαύρες μου, η μόνη αγκαλιά που είναι στα μέτρα μου και με ηρεμεί στις κρίσεις μου, καλμάρει τον πανικό μου.

Είναι σπουδαίο να γνωρίζεις πως έχεις έναν άνθρωπο στον κόσμο, που δε θα σου γυρίσει ποτέ την πλάτη, συνοδοιπόρος μια ζωή, να αντέχει την γκρίνια σου, τα ξεσπάσματά σου, την κάθε παραξενιά σου που μια ζωή θα την τρώει στη μάπα.

Μπορεί να μη σε προλαβαίνει σε κάθε στραβοπάτημά σου, όμως θα βάλει όλη του τη δύναμη για να σε σηκώσει. Και θα σου πει όλα εκείνα τα απαραίτητα μυστικά για να μην ξαναπέσεις, ή τουλάχιστον να μην πονέσεις τόσο την επόμενη φορά.

Τα μεγαλύτερα αδέρφια μας μπορεί να είναι υπερπροστατευτικά. Είναι όμως και πιο έμπειρα, πάντα ένα βήμα μπροστά από ‘μας, έχουν ζήσει καταστάσεις που εμείς θα αργήσουμε να βιώσουμε και γι’ αυτό είναι ικανά να μας μιλούν με ρεαλισμό, γνωρίζουν την πραγματικότητα και πάντα έχουν επιχειρήματα που θα σε πείσουν να αντιμετωπίζεις τις καταστάσεις με ωριμότητα.

Να τα ακούμε λοιπόν τα αδέρφια μας, να τα αγαπάμε και να τα προσέχουμε κι εμείς. Είναι οι μόνοι άνθρωποι που ποτέ δε θα θελήσουν να μας δουν πληγωμένους, πάντα θα έχουν και κάτι καλό να μας πουν, να μας μάθουν πράγματα και να είναι εκεί για ‘μας μια ζωή.

Αν έχω να βγάλω ένα συμπέρασμα μετά από όλα αυτά, είναι ότι τόσα χρόνια έμαθα να ζω σε δύο διαφορετικούς παράλληλους κόσμους, το δικό μου και το δικό του, που όταν ενώνονται παίρνω μαθήματα ζωής.

Για εμένα ο αδερφός μου είναι θείο δώρο, ο μόνος άντρας που δε θα πέσει ποτέ στα μάτια μου και μια ζωή θα με κάνει περήφανη για όσα μου δίδαξε, για όσα είναι κι όσα θα γίνει.

Πηγή: pillowfights

Πηγή «Τα αδέλφια είναι οι καλύτεροι φίλοι που θα μπορούσαμε να έχουμε»

Η Porsche 911 GT2 RS και η Lamborghini Huracan Performante είναι δύο από τα ταχύτερα μοντέλα παραγωγής στο Nurburgring και στο video αυτό, θα δεις τους ιδιοκτήτες τους να “παίζουν κυνηγητό” στην Πράσινη Κόλαση.Πηγή Porsche 911 GT2 RS και Lamborghini Huracan Performante “κυνηγιούνται” στο Nurburgring

Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου

Ήθελα!
Ήθελα έναν άντρα δυνατό να τον θαυμάζω! Έναν άνθρωπο με μπέσα και πυγμή,να με στηρίζει τις λιγοστές ώρες που λυγίζω. Έναν άντρα που θα είναι πιο μάγκας και πιο άντρας από μένα. Ένα γνήσιο αρσενικό, που θα με κάνει να νιώθω σιγουριά!

Λαχταρούσα!
Λαχταρούσα έναν ώμο που θα μπορώ να ακουμπήσω, λίγο να ξαποστάσω. Μία αγκαλιά ζεστή, για να μπορώ να κουρνιάζω και να ηρεμώ. Δύο χέρια αντρίκια, που θα με ζεσταίνουν τις ώρες που κρυώνω. Ένα φιλί όλο πάθος και λαχτάρα, που θα με συντροφεύει τις ώρες που δε σε έχω!

Δεν ζήτησα!
Δεν ζήτησα ποτέ κάτι που δε θα μπορούσες να μου δώσεις. Δε ζήτησα ποτέ τα ταξίδια, τα ακριβά αυτοκίνητα ή τη μεγάλη ζωή. Δε ζήτησα ποτέ ούτε καν τα πιο απλά, όπως μια βόλτα στη θάλασσα, ένα διήμερο δικό μας, μια κοντινή εκδρομή στην εξοχή!

Σου έδωσα!
Σου έδωσα αγάπη πολύ παραπάνω απ’ αυτή που πίστευα ότι θα μπορούσα να σου δώσω. Σε κανάκεψα στα χέρια μου σαν μικρό παιδί. Σε λάτρεψα και στο έδειξα. Σε πίστεψα και το ένιωσες.
Σε εμπιστεύτηκα, ενώ ήξερες από τι κόλαση είχα μόλις βγει. Σου έδωσα απλόχερα ότι μπορούσε ένας άντρας να επιθυμήσει.

Κατέθεσα!
Κατέθεσα στα χέρια σου σώμα και ψυχή μαζί. Άνοιξα την καρδιά μου και σ’ έκρυψα μέσα σαν φυλαχτό. Άνοιξα το στόμα μου και σου εμπιστεύτηκα όλα τα μυστικά μου. Άνοιξα την αγκαλιά μου και σου ψιθύρισα όλα τα όνειρά μου. Σε κοίταζα στα μάτια και σου έδειχνα όλο τον πόθο που έκρυβα για σένα!

Άξιζα!
Άξιζα την εκτίμηση και τον σεβασμό σου. Την αγάπη και την προσοχή σου. Τον χρόνο σου όλο και όχι το περίσσευμά σου. Άξιζα ότι μπορούσες να μου προσφέρεις κι αλλά τόσα που ποτέ σου δεν προσπάθησες.

Δεν άκουσες!
Δεν άκουσες ποτέ τα “θέλω”μου, έβλεπες μόνο τα δικά σου. Δεν είδες ποτέ τις ανάγκες μου, κρύφτηκαν πίσω απ’τις δικές σου. Δεν άκουσες ποτέ το παράπονό μου, γκρίνια το θεωρούσες.
Δεν αντιλήφθηκες ποτέ τη φυγή μου, νόμιζες ότι αστειευόμουν!

Και κάπως έτσι, τα λόγια σου έμειναν λόγια που ξεχάστηκαν. Και κάπως έτσι, το όνειρο έμεινε μισό. Και κάπως έτσι, δε με μέτρησες σωστά. Και κάπως έτσι, με θεώρησες δεδομένη. Και κάπως έτσι, με ξέχασες και με έχασες!

Γιατί εγώ αγόpι μου, κουράστηκα να παλεύω με τους δαίμονές σου. Γιατί θέλω να είμαι και πάλι δυνατή. Γιατί εμένα όταν με γνώρισες, γελούσα σαν μικρό παιδί και τώρα όλο και θυμώνω. Γιατί εγώ, μάγκα μου, σε ήθελα ολόκληρο κι όχι ότι σου περίσσευε!

Θυμάσαι;
Σου το ‘χα πει, η αληθινή γυναίκα δεν χαρίζεται, μόνο κατακτιέται! Σου είχα πει επίσης πως όταν χρειαστεί, φορτώνεται την αξιοπρέπειά της και φεύγει αθόρυβα. Όσο για την ένταση, τη θέλει μόνο στο κρεβάτι της και όχι στη ζωή της!

Σςςςςςςς! Τόσο αθόρυβα, που ούτε το κατάλαβες!
Γιατί εγώ φίλε μου, δεν κάνω για το “λίγο” σου!

Πηγή: www.loveletters.gr

Πηγή Η γυναίκα, όταν χρειαστεί φορτώνεται την αξιοπρέπεια της και φεύγει αθόρυβα.

Η νέα καλοκαιρινή σεζόν χρειάζεται νέα γκαρνταρόμπα για να ανανεώσουμε το στυλ μας. Όσο η θερμοκρασία ανεβαίνει τα φρέσκα καλοκαιρινά outfits που θα δεις παρακάτω θα σε κάνουν να νιώσεις υπέροχα και άνετα. Τα outfits είναι σε χρώματα ανοικτά, σε πολλά τέλεια σχέδια και denim! Μερικά από τα μεγαλύτερα trend της σεζόν είναι τα τοπ που συνδυάζονται με παντελόνες στα ίδια σχέδια. Κομψά και casual ρούχα θα αναδείξουν το σώμα, […]

The post 29 Όμορφα καλοκαιρινά outfits για τέλειο στυλ! appeared first on ediva.gr.

Πηγή 29 Όμορφα καλοκαιρινά outfits για τέλειο στυλ!

Σύμφωνα με τα στοιχεία μιας έρευνας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στην Ευρώπη κατά μέσο όρο το 25% των οδηγών που εμπλέκονται σε θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα, έχει καταναλώσει αλκοόλ. Στην Ελλάδα, το ποσοστό των οδηγών που αψηφούν τους κινδύνους και πιάνουν το τιμόνι έπειτα από κατανάλωση αλκοόλ χωρίς να το ξανασκεφτούν, ανέρχεται στο 35%. με τους συγκεκριμένους […]Πηγή Το 35% των Ελλήνων οδηγεί ακόμη κι αν έχει καταναλώσει αλκοόλ

Ο Carlos Ghosn “φορτώθηκε” με μια νέα κατηγορία από την Nissan. Πρόκειται για την τέταρτη κατά σειρά κατηγορία που αντιμετωπίζει, η οποία έρχεται λίγο πριν την εκπνοή της περιόδου κράτησής του. Η νέα κατηγορία, που, αφορά την πρόκληση ζημιάς 5 εκατ. δολαρίων στην Nissan εξασφαλίζει ότι η κράτησή του θα παραταθεί. Oι εισαγγελείς του Τόκιο […]Πηγή Η Nissan μήνυσε τον Carlos Ghosn με νέα κατηγορία υπεξαίρεσης 5 εκατ. δολαρίων

Απίστευτες καταγγελίες από γνωστό ηθοποιό για τον Μάρκο Σεφερλή.

Μιλώντας στο Πρωινό προκάλεσαν σοκ όλα όσα είπε.

Πιο συγκεκριμένα, ο Γιώργος Λαμπάτος, δεν δίστασε να αναφέρει πως ο Μάρκος Σεφερλής τον χαστούκιζε αληθινά πάνω στη σκηνή κάθε βράδυ! Συγκεκριμένα, ο ηθοποιός είπε ότι έτρωγε 15 αληθινές σφαλιάρες και όταν ζήτησε τον λόγο η απάντηση που πήρε ήταν «μου ξέφυγε».

«Με τον Μάρκο Σεφερλή κάναμε τον «Ηλία του 16ου» στο θέατρο. Δεν είχα συνηθίσει εγώ έτσι, να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας του έργου, να μην υπάρχει σεβασμός στους συναδέλφους. Εγώ έκανα τον ρόλο του Βέγγου κι εκείνος τον ρόλο του Χατζηχρήστου, έπρεπε να τρώω και σφαλιάρες στην παράσταση, τις οποίες τις έτρωγα λίγο αληθινά. Ένας ηθοποιός που πηγαίνει στο θέατρο να παίξει και πρέπει να φάει 15 σφαλιάρες κανονικές, ε, δεν αισθάνεται και τόσο καλά. Το είχα συζητήσει μαζί του και μου έλεγε ότι του ξέφυγε και μετά ξαναέκανε το ίδιο.

Δεν πιστεύω ότι ο Μάρκος είναι ηθοποιός, πιστεύω ότι είναι διασκεδαστής. Δεν έχω πρόβλημα να μιλήσω για κακές συνεργασίες γιατί πατάω γερά στα πόδια μου. Έτσι, λοιπόν, έχω το θάρρος και το κουράγιο -γιατί δεν με σέρνει κανένας- να λέω τα πράγματα με το όνομά τους. Και το κάνω αυτό γιατί πρέπει κάποιος να το κάνει, γιατί εκεί επαφίενται όλοι αυτοί που κάνουν αυτά τα πράγματα, ότι κανένας δεν μπορεί να μιλήσει κιόλας γι’ αυτά», είπε.

Δείτε το σχετικό απόσπασμα παρακάτω:

Πηγή «Ο Σεφερλής μου έριχνε 15 σφαλιάρες στη σκηνή και μου έλεγε ότι του ξέφυγε»