21 April, 2019
Home / 2019 / Απρίλιος

Για «εορτασμό της καταστροφής και της Κόλασης» μιλά η Αγία Έδρα, για «πραγματική αγία» ο κόσμος του περιθωρίου

«Δεν είναι αναγνωρισμένη αγία από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, στην πραγματικότητα το Βατικανό την καταδίκασε επισήμως το 2013», έσπευδε να προειδοποιεί τους λατίνους πιστούς του ένας αμερικανός πάστορας του Τέξας το 2017.

«Την αποκαλούν Santa Muerte, Αγία του Θανάτου, αλλά δεν είναι αγία», επέμενε. Και πράγματι είχε δίκιο.

Γιατί αγία δεν είναι, αλλά μια σκελετωμένη φιγούρα που έχει δει τη λατρεία της να αυξάνεται εκθετικά στο Μεξικό και να γενικεύεται στη Λατινική Αμερική και τις ΗΠΑ. Μη σας ξεγελά όμως το όνομα που παραπέμπει σε αγία του καθολικισμού ούτε και το χαρακτηριστικό πέπλο της Παρθένου Μαρίας που φορά, η Santa Muerte έχει πια πολλά που μπορείς να της καταμαρτυρήσεις, ακόμα και τελετουργικούς φόνους στο όνομά της.

«Δεν είναι και κάθε μέρα που μια λαϊκή αγία καταδικάζεται από τα υψηλότερα κλιμάκια του Βατικανού», ομολογεί και ο ειδικός στη λατρευτική πρακτική της Santa Muerte, επίσκοπος και ακαδημαϊκός Andrew Chesnut, που έχει γράψει και το μόνο αξιόλογο (πανεπιστημιακό) σύγγραμμα που την αφορά.

Παρά τον ιερό πόλεμο Βατικανού και επίσημου μεξικανικού κράτους όμως, η σκελετωμένη αγία παραμένει ανησυχητικά δημοφιλής στο περιθώριο της κοινωνίας, εκεί που κινούνται από εξαθλιωμένοι και φτωχοδιάβολοι μέχρι φυλακισμένοι, κακοποιοί και βαρόνοι των ναρκωτικών. Ακόμα και θεοσεβούμενοι καθολικοί τη λατρεύουν, παρά την καταδίκη της από την Εκκλησία. «Είναι σαν το κορίτσι της αφίσας για τη ναρκο-σατανιστική πνευματικότητα», μας λέει και ο επίσκοπος Chesnut.

Σύμφωνα μάλιστα με την ομάδα μελέτης του, η λατρεία της Santa Muerte είναι το ταχύτερα αναπτυσσόμενο θρησκευτικό κίνημα του κόσμου αυτή τη στιγμή, καθώς όλα έχουν συμβεί τα τελευταία 10-15 χρόνια. Σχετική μάλιστα έρευνα του 2001 είχε δείξει πως την αγνοούσε παντελώς το 99% των Μεξικανών.

Πλέον η κατάσταση είναι ολότελα διαφορετική, με κάπου 10-12 εκατομμύρια πιστοί να πίνουν νερό στο όνομά της. Πώς συνέβη όμως αυτό και μια παγανιστική θεότητα που ντύθηκε τον χριστιανισμό απέκτησε τέτοιο ακροατήριο;

Αλλά και γιατί την προτιμούν τόσο αυτοί που απορρίπτουν τη θρησκεία όσο και οι θεοσεβούμενοι χριστιανοί;

Η ιστορία της αγίας των φτωχών και των κυνηγημένων

Παρά το γεγονός ότι τόσο το Μεξικό όσο και η υπόλοιπη Αμερική δεν θα τη μάθαιναν παρά την τελευταία δεκαετία, η Αγία του Θανάτου (όπως μεταφράζεται η Santa Muerte) υπάρχει ανάμεσά μας εδώ και αιώνες. Και σίγουρα από την εποχή που η ισπανική αποικιοκρατία αποβιβάστηκε στον Νέο Κόσμο.

Τα χρόνια που οι Κονκισταδόρες προσπαθούσαν δηλαδή να μεταστρέψουν στον χριστιανισμό τους Μάγιας και τους Αζτέκους και τους παρουσίαζαν τις δυτικές αναπαραστάσεις του Χάρου. Το μόνο πρόβλημα; Πως αυτοί οι πολιτισμοί είχαν ήδη τις δικές τους θεότητες του θανάτου.

Πριν από την έλευση του λευκού Ισπανού, οι Αζτέκοι που κατοικούσαν στο σημερινό κεντρικό Μεξικό λάτρευαν την τρομακτική Mictecacihuatl, την «Κυρά του Θανάτου». Αυτή την προκολομβιανή θεότητα που διαφέντευε τον Κάτω Κόσμο την απεικόνιζαν συνήθως ως μια σκελετωμένη γυναικεία φιγούρα. Κάποιες φορές με κανονικό σώμα και μια νεκροκεφαλή για κεφάλι, με τρόπους παρόμοιους με την εικονογραφία της Santa Muerte δηλαδή.

Και δεν είναι φυσικά καθόλου τυχαίο πως η «Σκελετωμένη Κυρά», όπως αποκαλούν τη Santa Muerte οι αφοσιωμένοι πιστοί της, κρατά συνήθως ένα δρεπάνι, σαν αυτές τις μαυροφορεμένες φιγούρες του Χάρου που έφερναν στις βαλίτσες τους οι καθολικοί ιεραπόστολοι. Κι έτσι η Αγία του Θανάτου είναι πιθανότατα ένα μπόλιασμα των προκολομβιανών θεοτήτων του Κάτω Κόσμου (όπως η Mictecacihuatl) και του Χάρου.

Και καθώς η εξάπλωση του χριστιανισμού δεν ξερίζωσε ολότελα τις παραδοσιακές παγανιστικές δοξασίες της υφηλίου, η νέα θρησκεία της Ρώμης παντρεύτηκε με τα τοπικά ήθη και έθιμα, δίνοντας υπόσταση σε παράδοξα σαν τη Santa Muerte. Μια φιγούρα που προσπάθησε μάλιστα να ξεριζώσει ακόμα και η Ιερά Εξέταση, καταστρέφοντας κάθε άγαλμά της που έβρισκε, ακόμα και τους ναούς της Mictecacihuatl του Κεντρικού Μεξικού.

Και η αλήθεια είναι πως τα κατάφεραν για αρκετούς αιώνες. Η Santa Muerte εξαφανίστηκε κυριολεκτικά από την Ιστορία μέχρι κι ένα καλό κομμάτι του 20ού αιώνα. Τότε, μεταξύ 1940-1980, εμφανίζονται σποραδικά κάποιες αναφορές σε αυτή, για τα καλά στον δημόσιο λόγο δεν θα έμπαινε όμως μέχρι να ξεσπάσουν οι πρώτοι πόλεμοι των καρτέλ!

Και πάλι όμως το Μεξικό θα έπρεπε να περιμένει μέχρι το 2001 για να φιλοξενήσει τον πρώτο ναό ειδικά αφιερωμένο σε αυτή, στη συνοικία Tepito της Πόλης του Μεξικού. Πώς έφτασε από κει η λατρεία της να αριθμεί 10-12 εκατομμύρια πιστούς σε μερικά χρόνια, αυτό αποτελεί πια αντικείμενο θεολογικής και κοινωνιολογικής διερεύνησης…

Οι πιστοί της «πολιούχου των περιθωριοποιημένων»

Όπως υποδεικνύουν με νόημα όσοι ασχολούνται ερευνητικά με τη Santa Muerte, δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός πως η αύξηση της δημοτικότητάς της συνέπεσε με τον αυξανόμενο φόρο αίματος που πλήρωνε και πληρώνει το Μεξικό από τον πόλεμο των καρτέλ τα τελευταία 15 χρόνια.

Όπως εξηγούσε ένας εφημέριος της Πόλης του Μεξικού λίγα χρόνια πρωτύτερα: «Πολλοί πιστοί που νιώθουν πως ο θάνατος τους περιμένει στη γωνιά, μπορεί να είναι βαποράκια, μπορεί να δουλεύουν στον δρόμο, μπορεί να είναι φρουροί που περιμένουν να τους γαζώσουν, στρέφονται στη Santa Muerte για προστασία».

«Ναρκο-αγία» την αποκαλούσαν εξάλλου οι κορυφαίοι αξιωματούχοι της καθολικής ιεραρχίας του Μεξικού ήδη από την αρχή, καθώς στο όνομά της ορκίζονταν οι βαρόνοι των ναρκωτικών και τα μέλη των καρτέλ τους. Αυτοί, τα χειρότερα στοιχεία του εγκληματικού υπόκοσμου του Μεξικού, περιλαμβάνονταν στον πιο σκληρό πυρήνα των οπαδών της, θέλοντας προφανώς να συμβιβάσουν την περιθωριακή ζωή τους με τη χριστιανική ηθική. Και η Santa Muerte ήταν κάτι παραπάνω από ιδανική εδώ!

Ο καθολικισμός έχει εξάλλου τέτοια διάχυση στη μεξικανική κοινωνία που ακόμα και ο πιο αιμοβόρος εγκληματίας δεν θα ένιωθε άνετα να ζητήσει τη βοήθεια κάποιου παραδοσιακού αγίου για τις άνομες δραστηριότητές του. Όπως εξηγεί τακτικά ο εφημέριος Andres Gutierrez στο ποίμνιό του: «Αν κάποιος είναι να κάνει κάτι παράνομο και θέλει να προστατευτεί από την αστυνομία, θα έμοιαζε περίεργο να ζητήσει από τον Θεό να τον προστατεύσει. Κι έτσι υπόσχεται κάτι στη Santa Muerte με αντάλλαγμα να τον προστατεύσει από τον νόμο».

Μόνο που πλέον δεν είναι μόνο η ναρκο-κουλτούρα που στρέφεται για βοήθεια στη Santa Muerte. Η λατρεία της έχει βρει πια γόνιμο έδαφος στις παραγκουπόλεις του Μεξικού, την εργατική τάξη, αλλά και σε μόνες μητέρες, ακόμα και στην ομοφυλοφιλική κοινότητα της χώρας. Όποιος κατοικεί δηλαδή στις παρυφές της κοινωνίας και νιώθει πως βάλλεται, ξεχνιέται ή αποκλείεται από την Εκκλησία. «Αντίθετα από την Καθολική Εκκλησία ή την Ευαγγελική Εκκλησία», γράφει εδώ ο ακαδημαϊκός Chesnut, «ο Θάνατος δεν κάνει διακρίσεις. Αυτή [η Santa Muerte] μπορεί να τους χωρέσει όλους».

Κι έτσι εκατομμύρια ευσεβών του Μεξικού είτε έχουν κόψει τους δεσμούς τους με την Καθολική Εκκλησία και στράφηκαν στην προσωποποίηση του θανάτου είτε βρήκαν τρόπο να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα. Παρά το γεγονός δηλαδή ότι οι θρησκευτικοί ηγέτες της χώρας όχι μόνο καταφέρονται εναντίον της, αλλά θεωρούν πως η λατρεία της επιφέρει ακόμα περισσότερη βία, δηλητηριάζοντας την ανθρώπινη ψυχή με το σατανικό στοιχείο της Santa Muerte.

Η προστάτιδα των παραβατών και η διπλή καταδίκη της

Παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που προσεύχονται στην Αγία του Θανάτου δηλώνουν καθολικοί, η λατρεία έχει απέναντί της έναν πανίσχυρο αντίπαλο: το Βατικανό! Τα υψηλότερα κλιμάκια του οποίου έχουν αποκηρύξει πολλάκις τη Santa Muerte, ισχυριζόμενοι πως οι πεποιθήσεις που υποκινούν τους πιστούς της έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τα κηρύγματα του χριστιανισμού.

«Βλάσφημη», «σατανική» και «εκφυλισμό για τη θρησκεία» έχουν αποκαλέσει τη λατρεία της Αγίας του Θανάτου οι μεγαλόσχημοι ιεράρχες της Καθολικής Εκκλησίας. Οι πιο ψύχραιμοι πάντως την αποκαλούν «λαϊκή αγία», απαντώντας θεολογικά στο μη άγιο της ύπαρξής της: η Εκκλησία δεν την έχει αγιοποιήσει επειδή έζησε μια σεπτή ζωή ή γιατί πέθανε για τα θρησκευτικά της ιδεώδη. Άρα αγία δεν είναι.

Ο καρδινάλιος Gianfranco Ravasi, φλογερός πολέμιος της Santa Muerte, λέει μάλιστα πως ο θάνατος ήταν ο τελευταίος εχθρός που νίκησε ο Ιησούς, κι έτσι το να προσεύχεσαι στην προσωποποίηση του θανάτου αντί στον Χριστό, αυτό συνιστά παραβίαση, διαστροφή της πίστης και της ουσίας του χριστιανισμού.

Είναι όμως και το άλλο, πως η σύνδεση του υπόκοσμου μαζί της έχει οδηγήσει και την κυβέρνηση του Μεξικού να την καταδικάσει. Διά στόματος του πρώην προέδρου μάλιστα Φελίπε Καλδερόν, που είχε χαρακτηρίσει απερίφραστα τη Santa Muerte «εχθρό του μεξικανικού κράτους».

Και όμοια με την Ιερά Εξέταση του παρελθόντος, είχε διατάξει τις μπουλντόζες του στρατού να ισοπεδώσουν δεκάδες ναούς αφιερωμένους σε αυτή το 2012. Είχε ορκιστεί να πατάξει το οργανωμένο ναρκο-έγκλημα της χώρας και αυτό θα ήταν άλλο ένα αποφασιστικό χτύπημα στα καρτέλ, στερώντας τους την προστάτιδα αγία τους.

Θάνατος και χάος στο όνομά της

Υπάρχουν ωστόσο και αυτοί που θεωρούν πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιπροσωπεύει η Αγία του Θανάτου δεν αφορά τα θεολογικά δόγματα του χριστιανισμού. Για τους περισσότερους παπάδες του Μεξικού, η Santa Muerte δεν είναι παρά ένας δαίμονας με άλλο όνομα. «Και όταν λατρεύεις δαίμονες», μας λέει ο ιερωμένος Gutierrez, «είσαι στην πραγματικότητα σατανιστής».

Και σε αυτή την πιο απτή παρά πνευματική απειλή βλέπουν κάποιοι τον πραγματικό κίνδυνο που ενσαρκώνει για την κοινωνία. Το 2012 εξάλλου συνέλαβε η μεξικανική αστυνομία τη διαβόητη σήμερα Silvia Meraz για μια σειρά τελετουργικών φόνων που έλαβαν χώρα στην πολιτεία Σονόρα σε διάστημα 3 ετών.

Η Meraz και οι 8 ακόλουθοί της είχαν θυσιάσει μια ενήλικη γυναίκα και δύο δεκάχρονα αγόρια στον βωμό της Santa Muerte. Όπως είχε αποκαλύψει μάλιστα ο εισαγγελέας στη δίκη, «είχαν ανοίξει τα θύματα, είχαν πετσοκόψει τις αρτηρίες και τις φλέβες τους όσο ήταν ζωντανά και περίμεναν να πεθάνουν από αιμορραγία, μαζεύοντας το αίμα τους σε ένα δοχείο, το οποίο έχυσαν μετά σε ένα άγαλμα της σκελετωμένης αγίας».

Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι που λατρεύουν την Αγία του Θανάτου δεν φτάνουν σε τέτοια άκρα, το ζοφερό περιστατικό του 2012 πυροδότησε νέα κύματα κατακραυγής από την Καθολική Εκκλησία για τους κινδύνους που εκπορεύονται από τη δοξασία του θανάτου.

Το επόμενο όμως ορόσημο στην ιστορία της Santa Muerte δεν θα μπορούσε να το καταπιεί με τίποτα το Βατικανό: μια ομοβροντία από εκκλησίες που θα μπορούσαν κάλλιστα να περάσουν για καθολικοί ναοί, αν δεν ήταν αυτοί οι πεπλοφόροι σκελετοί και τα κρανία ολόγυρα! Αυτοί οι ταπεινοί ναοί που άνοιξαν για τη λατρεία της σε υποβαθμισμένες γειτονιές του Μεξικού και της Λατινικής Αμερικής προσυπογράφουν τη νίκη της, επιμένουν οι καθολικοί ιεράρχες.

Εδώ όμως οι πιστοί, φιλήσυχοι άνθρωποι της εργατικής τάξης περισσότερο παρά αιμοσταγείς συμμορίτες, λένε πως τη λατρεύουν γιατί δεν τους κρίνει. Την αγαπούν γιατί της τάζουν πράγματα κι εκείνη τους προστατεύει.

«Είναι μια ευρέως παρεξηγημένη πίστη, δεν είναι σατανική λειτουργία», εκμυστηρεύεται και ο Daniel Santana, που ιερουργεί σε ναούς αφιερωμένους στη Santa Muerte στα μήκη και τα πλάτη του Μεξικού ήδη από το 2010, «δίνει στους ανθρώπους αυτό που θέλουν και όταν ολοκληρώσουν τον κύκλο της ζωής τους εδώ στη Γη, έρχεται για τις ψυχές τους. Εκτελεί απλώς τις εντολές του Θεού»…

newsbeast.gr

Πηγή Η Αγία του Θανάτου που λατρεύουν οι βαρόνοι των ναρκωτικών και πολεμά μετά μανίας το Βατικανό

Η σπάνια περίπτωση, η αιματοβαμμένη ιστορία και η ιδιαίτερη ομορφιά της Απείρανθου που βρίσκεται στη Νάξο

Υπάρχει μια μαντινάδα που λέει πως: «Θα πάρω χώμα και νερό από τον Ψηλορείτη, να το σκορπίσω να γενεί ούλος ο κόσμος Κρήτη». Είναι γνωστή, άλλωστε, η σχέση λατρείας που έχουν οι κρητικοί με το νησί τους. Καθόλου τυχαίο δεν είναι αυτό που μεταξύ αστείου και σοβαρού λέγεται πως για τους Κρήτες, τοπικιστής είναι αυτός που θεωρεί τον τόπο του καλύτερο από την Κρήτη!
Για να επιστρέψουμε, πάντως, στην αρχική μαντινάδα θα πρέπει να πούμε πως πέρα από την λυρικότητά της κρύβει μέσα της και μια μεγάλη αλήθεια. Μια πανέμορφη πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα αυτή έχει και όνομα. Λέγεται… Απείρανθος.
Βλέπετε, το πανέμορφο αυτό ορεινό χωριό της Νάξου θα μπορούσε κάποιος να πει πως βρίσκεται σε λάθος νησί. Τα πάντα εκεί «μυρίζουν» Κρήτη. Βέβαια υπάρχει και η άλλη άποψη που λέει πως η Απείρανθος βρίσκεται ακριβώς εκεί που θα έπρεπε να βρίσκεται. Μια μικρή Κρήτη, πολλά χιλιόμετρα μακριά από τη… μεγάλη Κρήτη.
Ένα καλωσόρισμα στην Απείρανθο
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Μια γνωριμία με την Απείρανθο για όσους δεν είχαν την τύχη μέχρι τώρα να την επισκεφθούν. Αν κάποιος πάει σε αυτό το χωριό και δεν ακούσει κάποιον να μιλάει, δεν δει κάποιο από τα έθιμα του, δεν φάει κάποιο από τα φαγητά του, τότε εύκολα θα πει πως πρόκειται για ένα όμορφο μεν, τυπικότατο δε νησί του Αιγαίου. Αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς.
Η Απείρανθος είναι χωριό της ορεινής Νάξου, στην καρδιά του νησιού, και βρίσκεται «σκαρφαλωμένο» σε υψόμετρο 570 και 640 μέτρων στους πρόποδες του όρους Φανάρι. Απέχει 28 χιλιόμετρα από την… χώρα του νησιού και σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (αυτή του 2011) έχει 904 κατοίκους μαζί με εκείνους των παραλιακών οικισμών Μουτσούνα, Λιγαρίδια, Κανάκη, Κλειδός, Πάνερμος, κάτι που αμέσως το κάνει το δεύτερο μεγαλύτερο χωριό του νησιού, μετά το Φιλώτι.
Κτισμένη ανάμεσα σε δύο κοιλάδες με αμπέλια και περιβόλια, η Απείρανθος διατηρεί σχεδόν ανέπαφη την ενετική της αρχιτεκτονική της μορφή. Ο επισκέπτης θα μαγευτεί από τα μαρμάρινα στενά καλντερίμια αρκετά από τα οποία είναι σκεπασμένα με αψιδωτές καμάρες,. Θα δει πύργους που αποτελούν αντιπροσωπευτικά δείγματα της οχυρωματικής αρχιτεκτονικής της ενετοκρατίας. Πολλά και πανέμορφα διώροφα πέτρινα σπίτια με ιδιότυπες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες και βέβαια μικρές πλατείες.
Το χωριό είναι ανεπτυγμένο γύρω από δύο Πύργους του 17ου αιώνα, που ανήκαν άλλοτε σε Φράγκους μεγαλογαιοκτήμονες. Ο ένας εξ αυτών είναι ο πύργος του Ζευγώλη. Η Απείρανθος καταφέρνει και διατηρεί το κυκλαδίτικο άρωμα της, τον δικό της χαρακτήρα και βέβαια την… κρητική καταγωγή της.
Το χωριό που γέννησε έναν πρωθυπουργό και βάφτηκε στο αίμα
Τον Ιανουάριο του 1860 γεννήθηκε στην Απείρανθο ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης ο οποίος  ήταν πρωθυπουργός της Ελλάδας από τις 9 Μάη του 1922 μέχρι και της 28 Αυγούστου του ίδιου χρόνου. Άρχισε να πολιτεύεται το 1902, διετέλεσε υπουργός οικονομικών και επισιτισμού και αργότερα πρωθυπουργός στην κυβέρνηση συνασπισμού του Γούναρη. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, δικάστηκε στην περιβόητη «δίκη των έξι» και καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στο Γουδή το 1922.
Εκτός από τον Πρωτοπαπαδάκη πάντως, η Απείρανθος «γέννησε» και αρκετούς άλλους ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών και της πολιτικής. Είναι η γενέτειρα του αγωνιστή κατά της χούντας, στρατηγού Μιχάλη Βαρδάνη αλλά και του αγωνιστή της Αριστεράς Μανώλη Γλέζου.
Η Απείρανθος, πάντως, έχει και την μαύρη σελίδα της. Την περίοδο του Εθνικού Διχασμού, στις 2 Δεκέμβρη του 1916 ο βενιζελικός ανθυπολοχαγός Νικόλαος Ρουσσάκης αποβιβάσθηκε στο νησί με 80 άνδρες με σκοπό να πείσει τους κατοίκους του νησιού να προσχωρήσουν στο Κίνημα της Θεσσαλονίκης στο οποίο ηγούνταν ο Βενιζέλος και να τους επιστρατεύσει για  λογαριασμό της Αντάντ.  Οι κάτοικοι της Νάξου προσχώρησαν στο κίνημα με εξαίρεση τους κατοίκους της Μονής και της Απειράνθου που παρέμεινε πιστή στον βασιλιά Κωνσταντίνο και την κυβέρνηση των Αθηνών.
Εξαιτίας της άρνησης αυτής έφτασε στο χωριό ένα απόσπασμα 250 ανδρών της χωροφυλακής (ανάμεσά τους και πολλοί Κρητικοί) που προχώρησαν σε απίστευτες αγριότητες ως αντίποινα. Στις 2 Ιανουαρίου 1917 άνοιξαν πυρ κατά του συγκεντρωμένου πλήθους σκοτώνοντας 32 άτομα η πλειονότητα των οποίων ήταν ηλικιωμένοι και γυναικόπαιδα και συνέλαβαν 120 άνδρες τους οποίους ανάγκασαν να ανοίξουν ομαδικούς τάφους και να θάψουν τους συγχωριανούς τους. Στη συνέχεια κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος στο χωριό ο οποίος ήρθη όταν το δημοτικό συμβούλιο συνθηκολόγησε και υπέγραψε δήλωση προσχώρησης στην κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης. Τρία χρόνια αργότερα, όταν έγινε γνωστό το περιστατικό, θεσπίστηκε από την κυβέρνηση Βενιζέλου νομοσχέδιο περί αποζημίωσης των παθόντων κατοίκων. Η σφαγή της Απειράνθου θεωρείται το μεγαλύτερο έγκλημα του Κινήματος Εθνικής Αμύνης.
Οι δεσμοί αίματος με την Κρήτη
Η Απείρανθος γεωγραφικά είναι ένα κυκλαδίτικο νησί. Ιστορικά, ωστόσο, μόνο τέτοιο δεν είναι. Για την καταγωγή των κατοίκων της υπάρχουν πολλές ιστορίες. Οι ρίζες χάνονται στο πέρασμα του χρόνου και είναι δυσδιάκριτος πλέον ο μύθος από την αλήθεια. Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως η σχέση με τ’ Ανώγεια και τα Σφακιά (με τα οποία από το 2003 έχουν αδελφοποιηθεί και επίσημα σε επίπεδο δήμων) είναι κάτι περισσότερο από εμφανής.
Αρχικά υπάρχουν οι μύθοι. Ένας από αυτούς, που συνεχίζει να διαδίδετε ακόμα και σήμερα από στόμα σε στόμα, έχει να κάνει με τον Θησέα και το ταξίδι της επιστροφής του στην Αθήνα αφού είχε σκοτώσει τον Μινώταυρο στην Κρήτη. Έχοντας μαζί του την Αριάδνη την άφησε στη Νάξο κι εκείνη «κρύφτηκε» στην Απείρανθο από τους κρητικούς που την κατεδίωκαν για να την επιστρέψουν πίσω. Οι ντόπιοι, λοιπόν, λένε πως εκεί έφτασαν Σφακιανοί πολεμιστές που έψαχναν την Αριάδνη για να την επιστρέψουν στο βασιλιά τους. Έφτασαν στο χωριό, το αγάπησαν και έμειναν εκεί φτιάχνοντας τις επτά πρώτες οικογένειες!
Στη συνέχεια, υπάρχουν αναφορές για πολλούς κρητικούς ζωγράφους οι οποίοι έφτασαν στο χωριό τη βυζαντινή περίοδο για ν΄ αφήσουν το καλλιτεχνικό τους αποτύπωμα  στις εκκλησίες, και όχι μόνο, του χωριού.
Επιπλέον, είναι ιστορικά καταγεγραμμένο πως την περίοδο της Φραγκοκρατίας και της Τουρκοκρατίας στην Κρήτη, πολλοί αγωνιστές που συμμετείχαν στα επαναστατικά κινήματα και τις εξεγέρσεις είτε κατέφυγαν μόνοι τους στη Νάξο όταν οι επαναστάσεις αποτύγχαναν είτε εκδιώκονταν εκεί. Μια από τις σημαντικότερες περιόδους τέτοιας μετακίνησης είναι η μεγάλη εξέγερση των Σφακιανών με αρχηγό τον Ιωάννη Βλάχο ή Δασκαλογιάννη την περίοδο 1770- 1771!
Αργότερα στη Νάξο και την Απείρανθο κατέληξαν διάφοροι Κρήτες οπλαρχηγοί  όπως ο Καπετάν Μηνάς Δασκαλοπετράκης από τον Αποκόρωνα Χανίων κι ο Αγαθός Ξηρουδάκης από τα Σφακιά.
Σε ότι αφορά τα πιο σύγχρονα χρόνια, θα ήταν λάθος να μην αναφερθεί πως αρκετοί κάτοικοι του χωριού ήταν πρόσφυγες που ήρθαν από τη Σμύρνη με την καταστροφή. Πάντως, και χωρίς να υπάρχουν στοιχεία αλλά μόνο ιστορίες που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά, δεν ήταν λίγοι και οι κρητικοί που έφτασαν στην Απείρανθο όντας κυνηγημένοι από κάποια βεντέτα.
Παράλληλα, υπάρχουν και οι εμπορικές σχέσεις που συνδέουν τους δυο τόπους καθώς υπάρχουν έγγραφα που αποδυκνείουν πως κάτι τέτοιο γινόταν ήδη από το 1301!  Οι κάτοικοι του χωριού διατηρούν ακόμα και σήμερα αρκετά ήθη και έθιμα που μοιάζουν με αυτά των Κρητικών. Από τα γλέντια τους σπάνια απουσιάζει η κρητική λύρα και το λαούτο. Οι παραδοσιακές φορεσιές τους μοιάζουν πολύ. Έχουν τις δικές τους μαντινάδες τα λεγόμενα «κοτσάκια» τα οποία φτιάχνονται και αυτά με την ίδια λογική που τα φτιάχνουν και οι Κρήτες. Σε ότι αφορά τη γλώσσα εδώ μπορεί να συναντήσει κανείς το μοναδικό «ρ» που ακούγεται σαν… βαρύ «λ» ! Καθόλου τυχαία το συγκεκριμένο γλωσσικό περίεργο το συναντά κανείς μόνο σε δυο μέρη. Στ΄ Ανώγεια (και γενικότερα στο Μυλοπόταμο) και βέβαια στην Απείρανθο.
Πηγή: newsbeast.gr

Πηγή Το μοναδικό ορεινό χωριό της Κρήτης που δεν βρίσκεται στην… Κρήτη

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι μια ασθένεια που χαρακτηρίζεται από ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των κυττάρων στους ιστούς του πνεύμονα. Εάν δε θεραπευθεί, ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός μπορεί να εξαπλωθεί και πέραν του πνεύμονα με μια διαδικασία που ονομάζεται μετάσταση σε κοντινό ιστό και τελικά, σε άλλα μέρη του σώματος.

Οι περισσότεροι καρκίνοι που ξεκινούν στον πνεύμονα, γνωστοί ως πρωτογενείς καρκίνοι του πνεύμονα, είναι καρκινώματα που προέρχονται από επιθηλιακά κύτταρα. Οι κύριοι τύποι καρκίνου του πνεύμονα είναι το καρκίνωμα των μικρών κυττάρων του πνεύμονα (SCLC), που ονομάζεται επίσης καρκίνος κυττάρων βρώμης, και το καρκίνωμα των μη μικρών κυττάρων του πνεύμονα (NSCLC).

Η πιο κοινή αιτία του καρκίνου του πνεύμονα είναι η μακροχρόνια έκθεση στον καπνό, η οποία προκαλεί το 80-90% των καρκίνων του πνεύμονα. Οι μη καπνιστές αντιστοιχούν στο 10-15% των περιπτώσεων καρκίνου του πνεύμονα, που συχνά αποδίδεται σε ένα συνδυασμό γενετικών παραγόντων, στο αέριο ραδόνιο, στον αμίαντο, την ατμοσφαιρική ρύπανση και το παθητικό κάπνισμα.

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο πιο συχνός καρκίνος στον κόσμο, με συχνότητα στους άνδρες και δεύτερος μετά από τον καρκίνο του μαστού στις γυναίκες .

Σε μια παλιά έρευνα , είχαμε διαβάσει πως το σέλινο και ο μαϊντανός, περιέχουν απιγενίνη, ένα φυσικό φλαβονοειδές, που αποτελεί πολύτιμο όπλο κατά της λευχαιμίας.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο PubMed αποκάλυψε ότι η απιγενίνη ,η ουσία που βρίσκεται στο μαϊντανό , μπορεί να καταστρέψει το 86% των κυττάρων καρκίνου του πνεύμονα.

Τη είναι η θαυματουργή απιγενίνη;

Αντικαρκινική δράση φαίνεται να έχει η φλαβονοειδής ουσία απιγενίνη η οποία εντοπίζεται σε διάφορα φρούτα και λαχανικά .

Η απιγενίνη ένα φλαβονοειδές συστατικό που αφθονεί στον μαϊντανό, στο σέλινο, και χαμομήλι τσάι ,στα πορτοκάλια, κρεμμύδια, αλλά και σε πολλά φρούτα και λαχανικά .

Διαπιστώθηκε ότι έχει την ιδιότητα να επανεκπαιδεύει τα καρκινικά κύτταρα τα οποία συμπεριφέρονται ως φυσιολογικά, ακολουθώντας τη διαδικασία της κυτταρικής απόπτωσης – δηλαδή του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου.

Παλιότερες έρευνες, αναφέρουν, πως η απιγενίνη, δρά προστατευτικά και ενάντια σε άλλες ασθένειες και μορφές καρκίνου, όπως ο καρκίνος των ωοθηκών.

Επιμέλεια:Ελένη Μιχαλάκη / newsitamea.gr

The post Η ουσία που θανατώνει το 90% των καρκινικών κυττάρων appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Η ουσία που θανατώνει το 90% των καρκινικών κυττάρων

124

Την περίπτωση του νεαρού επιθετικού της Βίλεμ Βαγγέλη Παυλίδη φέρεται να «καλοβλέπει» ο Ολυμπιακός.

Ο 20χρονος ποδοσφαιριστής έχει κερδίσει ήδη τις εντυπώσεις με τις εμφανίσεις του στη Βίλεμ, όπου αγωνίζεται ως δανεικός από τη Μπόχουμ.

Σε 14 συμμετοχές σε πρωτάθλημα (12) και Κύπελλο (2) στην Ολλανδία, μετράει 4 γκολ και 5 ασίστ και φαίνεται πως δεν έχει περάσει απαρατήρητος από τους ερυθρόλευκους.

Σύμφωνα με δημοσίευμα αθλητικής εφημερίδας, μάλιστα, ο Ολυμπιακός έχει προχωρήσει την υπόθεσή του.

Πηγή Κάνει «κλικ» στον Ολυμπιακό Έλληνας επιθετικός από Ολλανδία

421

Προ δεκαημέρου, ο ατζέντης του Μάρκο Λιβάγια, Βιτσέντζο Καβαλιέρε, παραχώρησε συνέντευξη σε ιταλικό μέσο ενημέρωσης. Μεταξύ άλλων, ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για την περίπτωση του Μάρκο Λιβάγια και την πρόοδο που έχει δείξει τα τελευταία δύο χρόνια, αγωνιζόμενος με τη φανέλα της ΑΕΚ.

Στην Ένωση, ο Κροάτης «εκτόξευσε» την καριέρα του, κατέκτησε ένα πρωτάθλημα, είδε την ομάδα του στο Champions League, έφτασε σε έναν τελικό Κυπέλλου και έγινε διεθνής με την ομάδα που έφτασε στον τελικό του Μουντιάλ της Ρωσίας.

Όλα τα παραπάνω είναι, λοιπόν, αρκετά, ώστε ο 26χρονος διεθνής επιθετικός να κεντρίσει το ενδιαφέρον ομάδων της Αγγλίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Λιβάγια παρακολουθείται από κλαμπ τόσο της Premier League όσο και της Championship.

Οι Βρετανοί, μάλιστα, έχουν έρθει στην Ελλάδα για να «τσεκάρουν» τον παίκτη της Ένωσης από κοντά, ενώ υπήρξε επικοινωνία και με τον ίδιο τον Καβαλιέρε για να ρωτήσουν τι «παίζει» με την περίπτωση του πελάτη του και τις απαιτήσεις των κιτρινόμαυρων σε μία ενδεχόμενη κρούση, οι οποίες φαίνεται πως φτάνουν τα 10 εκατ. ευρώ.

Πηγή Ενδιαφέρον από Αγγλία για Λιβάγια – Υψηλές οι απαιτήσεις της ΑΕΚ

Η υπόθεση της μικρής Μαντλίν ΜακΚαν, μπορεί να εμφανίσει σημαντική πρόοδο σε μία εβδομάδα, αν σημαντικά δείγματα DNΑ θα επανεξεταστούν, όπως αποκαλύπτει ένας εγκληματολόγος.

Ο Mark Perlin προσφέρθηκε να αναλύσει εκ νέου 18 δείγματα DNA που χαρακτηρίστηκαν «αδιευκρίνιστα», αλλά μέχρι στιγμής οι αστυνομικοί έχουν «σνομπάρει» την πρότασή του.

Πιστεύει ότι νέες τεχνικές που χρησιμοποιούνται στο εργαστήριο του «CyberGenetics» και βοήθησαν να ταυτοποιηθούν τα θύματα της βομβιστικής επίθεσης στους Δίδυμους Πύργους στις ΗΠΑ, μπορούν επιτέλους να αποκαλύψουν τι συνέβη στην Μαντλίν. “Θα μας πάρει μόλις μία ή δύο εβδομάδες, ανάλογα με τα δεδομένα, μόλις παραλάβουμε το υλικό, για να δώσουμε μια πρώτη αναφορά» τόνισε στη Sun.

Από το 2007 παραμένει αγνοούμενη η Μαντλίν ΜακΚαν η οποία εξαφανίστηκε από πορτογαλικό θέρετρο όπου έκανε διακοπές με τους γονείς της. Ήδη οι έρευνες που συνεχίζονται επί 11 χρόνια έχουν στοιχίσει στην τσέπη των Βρετανών φορολογουμένων 11,6 εκατ. λίρες.

Πλέον το υπουργείο Εσωτερικών δίνει επιπλέον 150.000 λίρες προκειμένου η έρευνα να πάρει ανάσα ζωής έως τον Μάρτιο του 2019.

Πηγή Αμερικανός αναλυτής πιστεύει ότι η υπόθεση της Μαντλίν μπορεί να λυθεί μέσα σε δύο εβδομάδες

241

Σπουδαία διάκριση για την ελληνική διαιτησία, με τη Χρύσα Κουρομπύλια να ορίζεται ως α’ βοηθός στον ημιτελικό του Champions League γυναικών ανάμεσα σε Μπάγερν Μονάχου και Μπαρτσελόνα.

Σημειώνεται ότι η διεθνής βοηθός είχε οριστεί και στα προημιτελικά της διοργάνωσης στον αγώνα της Παρί Σεν Ζερμέν με την Τσέλσι.

Πηγή Top ορισμός για Κουρομπύλια

214

Οι Μπακς μπορούν και χωρίς τον Γιάννη Αντετοκούνμπο.

Αυτό τουλάχιστον έγινε στο Ντιτρόιτ, όπου τα «ελάφια» έπαιξαν τρομερό μπάσκετ όσο ο «Greek Freak» καθόταν στον πάγκο και νίκησαν δια… περιπάτου τους Πίστονς 119-103, κάνοντας το 3-0 στη σειρά.

Αυτός ήταν και ο λόγος που ο 24χρονος φόργουορντ εκθείασε τους συμπαίκτες του μετά το τέλος της αναμέτρησης.

«Τα παιδιά ήταν απίστευτα, ειδικά μετά το 4ο φάουλ που χρεώθηκα. Ο Κρις έκανε σπουδαία δουλειά στην καθοδήγηση της ομάδας και στη δημιουργία. Είναι ωραίο να βλέπω την ομάδα να τα πηγαίνει μια χαρά και χωρίς εμένα. Θα υπάρξουν βραδιές σαν αυτήν και είναι πολύ καλό να βλέπω την ομάδα να κερδίζει αγώνες εκτός έδρας χωρίς να βρίσκομαι εγώ στην καλύτερη βραδιά μου. Αυτό δείχνει τον χαρακτήρα της ομάδας», δήλωσε ο Αντετοκούνμπο.

«Πιστεύω ότι χρειαζόμαστε λίγη ξεκούραση μετά τον τέταρτο αγώνα, αλλά αυτό δεν είναι κάτι που προσπαθούμε να σκεφτόμαστε. Θέλουμε να μπούμε στο γήπεδο, πεινασμένοι και να κερδίσουμε το τέταρτο ματς. Σε αυτό επικεντρωνόμαστε. Μπορεί να ήμασταν το Νο. 1 στην κανονική περίοδο, αλλά είμαστε πεινασμένοι. Θα είναι ωραίο συναίσθημα να κερδίσουμε την πρώτη σειρά playoffs. Δεν έχω κερδίσει ποτέ μία σειρά. Θέλουμε όμως να συνεχίσουμε να κερδίζουμε αγώνες», υπογράμμισε ο «Greek Freak».

Ο Μάικ Μπούντενχολζερ τόνισε ότι το παιχνίδι χωρίς τον Γιάννη στο παρκέ είναι κάτι που δουλεύει όλη την χρονιά η ομάδα του. «Παίζουμε ομαδικά και παίρνουμε ό,τι μας δίνει ο αντίπαλος. Δεν υπάρχει μόνο ο Γιάννης, όσο σπουδαίος και απίστευτος παίκτης κι αν είναι. Έχουμε πολλά παιδιά που μπορούν να δημιουργήσουν φάσεις και ο Γιάννης γνωρίζει πότε να κάνει πίσω και να τους αφήσει να πάρουν πάνω τους το φορτίο», σχολίασε ο προπονητής των Μπακς.

Δείτε τις δηλώσεις του Γιάννη.

Πηγή ΒΙΝΤΕΟ – Γιάννης: «Είμαστε πεινασμένοι»

214

Το τελευταίο της εντός έδρας παιχνίδι δίνει η ΑΕΚ για την τρέχουσα σεζόν, υποδεχόμενη στις 7:00 το απόγευμα τη Λάρισα στο ΟΑΚΑ για την 29η αγωνιστική της Super League.

Η Ένωση θέλει να αποχαιρετήσει το κοινό της με γκολ και θέαμα, αφού είναι αμφίβολο αν και πόσοι φίλοι της θα δώσουν το «παρών» στον διαφαινόμενο τελικό Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ και εφόσον τελικά «σφραγίσει» η ίδια το εισιτήριο στη ρεβάνς της Μεγάλης Πέμπτης (25/4, 18:00) στη Λαμία.

Ο Μανόλο Χιμένεθ δεν θα έχει στη διάθεσή του σήμερα τους τιμωρημένους Λιβάγια και Μπακασέτα, καθώς και τον ανέτοιμο Τσιγκρίνσκι.

Εκτιμήσεις για την ενδεκάδα δεν μπορούν να γίνουν με ασφάλεια, αλλά μια πιθανή σύνθεση σε 4-2-3-1 θα αποτελείται από τον Τσιντώτα κάτω από τα δοκάρια, τον Χουλτ και τον Μπακάκη στα δύο άκρα της άμυνας και τους Τσόσιτς-Οικονόμου στόπερ. Οι Σιμόες και Κρίστιτσιτς θα είναι τα δύο κεντρικά χαφ, με τον Μπογέ στο αριστερό και τον Κλωναρίδη στο δεξί άκρο της επίθεσης και τον Μάνταλο να κινείται πίσω από τον Πόνσε.

Στην αποστολή της Ένωσης βρίσκεται για πρώτη φορά μετά από περίπου επτά μήνες ο Λόπες, αλλά το πιθανότερο είναι, εφόσον χρησιμοποιηθεί, να μπει σαν αλλαγή.

Η κιτρινόμαυρη αποστολή αποτελείται από τους εξής παίκτες: Μπάρκας, Τσιντώτας, Μπακάκης, Γκάλο, Λόπες, Χουλτ, Οικονόμου, Τσόσιτς, Σβάρνας, Γιαννούτσος, Σιμόες, Γαλανόπουλος, Άλεφ, Κρίστισιτς, Μάνταλος, Αλμπάνης, Κλωναρίδης, Μπογέ, Πόνσε.

Στον αντίποδα, η Λάρισα θα «παλέψει» για το καλύτερο δυνατό στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας. Ο τεχνικός των βυσσινί Τζιανλούκα Φέστα δεν υπολογίζει στους Μπαργκάν, Φατιόν, Μιλοσάβλιεβιτς, Μπέρτο και Γκόικοβιτς.

Αναλυτικά η αποστολή της θεσσαλικής ομάδας: Κρίστινσον, Ταλέσκι, Ζίζιτς, Γκόλιας, Μόρας, Μπράλιτς, Ζίφκοβιτς, Καρανίκας, Γιακιμόφσκι, Ακόστα, Μπάλλας, Νούνιτς, Κούνιτς, Σικάφκα, Νούσιος, Μπάμης, Σετσέροβιτς, Γρομητσάρης.

Πηγή Γκολ και θέαμα θέλει κόντρα στη Λάρισα η ΑΕΚ