26 June, 2019
Home / 2019 / Απρίλιος (Page 46)

Ξέρεις πόσο τυχερή είσαι εσύ που έχεις στη ζωή σου έναν πατέρα;
Έχεις καταλάβει πόσο διαφορετική θα ήσουν αν δεν υπήρχε ή αν δεν ήταν κοντά σου; Μπορείς ν’ αναλογιστείς πόσο πιο σίγουρη αισθάνεσαι ως γυναίκα κι ως άνθρωπος έχοντας στεφθεί η πριγκίπισσά του, απ’ τα πρώτα χρόνια της ζωής σου, απ’ την πρώτη ανάσα που φύσηξες στο πρόσωπό του;

Έχεις έναν άντρα που σε φιλάει, σ΄αγκαλιάζει, σε θαυμάζει και σ’ αγαπάει χωρίς να περιμένει τίποτε από σένα. Του φτάνει μόνο να είσαι καλά και να χαμογελάς. Γεύεσαι την πιο ανιδιοτελή μορφή αντρικής αγάπης. Έχεις δυο χέρια να γίνονται συρματόπλεγμα, να διώχνουν δράκους και θεριά και να γαληνεύουν τους εφιάλτες σου, όσο κι αν μεγαλώσεις, όπου κι αν βρίσκεσαι. Γίνεται για σένα ασπίδα και σε σκεπάζει ακόμη κι όταν διαφωνεί, ακόμη κι αν τα κάνεις όλα μαντάρα. Είναι εκεί και σε θεωρεί τέλεια έστω κι αν για τα μάτια του κόσμου σε μαλώνει και σε τιμωρεί. Σε κακομαθαίνει και σε καλομαθαίνει και μ΄ένα νάζι σου τον κάνεις υποχείριό σου.

Αν δεν έχεις γνωρίσει το κενό του, για οποιοδήποτε λόγο, δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο διαφορετική γυναίκα γίνεσαι όταν σου λείπει απ’ τη ζωή σου το ένα από τα δύο θεμέλια που χρειάζονται για να μπορείς να νιώσεις την έννοια της πληρότητάς σου. Όχι, δε μένεις μισή, ούτε είσαι ανεπαρκής σε καμία περίπτωση. Μεγαλώνεις, ευτυχείς, προχωράς και πορεύεσαι απολύτως φυσιολογικά. Όμως πάντα μα πάντα θα υπάρχει μέσα σου μια γρατζουνιά που ενίοτε θα σ’ ενοχλεί θυμίζοντάς σου πως αυτό το είδος αγάπης δεν το γεύτηκες ή δεν θα το ‘χεις πλέον.

Θα υπάρχουν πάντα στη ζωή σου άνθρωποι να σε αγαπήσουν και να σε στηρίξουν δίνοντάς σου το καλύτερο κομμάτι του εαυτού τους και της αγάπης τους. Όμως χωρίς ν΄απαξιώνεις τίποτε απ΄όλα αυτά, αναζητάς αυτό που δεν μπορείς να έχεις. Αυτόν που δεν μπορείς να έχεις στη ζωή σου για πολλούς και διάφορους λόγους. Μπορείς να γίνεις ερωμένη, γυναίκα, μάνα, μα το κοριτσάκι του δε θα είσαι ποτέ. Και κανένας άλλος δεν μπορεί να σε δει και να σε αγαπήσει όσο κι όπως εκείνος, όπου κι αν ψάξεις.

Τα χείλη θα θέλουν να φωνάξουν τη λέξη μπαμπά κι η καρδιά θα διατάζει μα δε θα υπάρχει πουθενά ο αποδέκτης. Κι όταν θα βλέπεις άλλους ν΄αγκαλιάζουν και να φιλούν τρυφερά τις κόρες τους, εσύ θα κρατάς πάντα κρυμμένο ένα λυγμό, αυτόν που με τα χρόνια τον έκανες δύναμη και τον έκρυψες βαθιά για να μη θυμάσαι ούτε να ψάχνεις. Θα θες να ξαπλώσεις πάνω στο στήθος του, ν’ ακούσεις την καρδιά του να σου ψιθυρίζει το είμαι εδώ για σένα πάντα. Θα θες να δεις μέσα από το βλέμμα του να γίνεσαι η καλύτερη κι η ομορφότερη του κόσμου, άσχετα από το τι βλέπουν όλοι οι άλλοι. Θα θες να μοιραστείς μαζί του χαρές, λύπες, να σε παραδώσει στο ταίρι σου, να σε παινέσει για το φαγητό σου, ν’ αγριοκοιτάξει όποιον σε πικράνει και να σε δικαιολογήσει ακόμη κι αν φταις. Θα θες να κρατήσεις τα ροζιασμένα χέρια του μέσα στα δικά σου και να μετρήσετε τις παλάμες σας για να είναι πάντοτε η δική σου μικρότερη, δίνοντάς σου την αίσθηση ότι όσο κι αν μεγαλώσεις για εκείνον είσαι πάντα η μικρή του πριγκίπισσα. Θα θες μα δε θα μπορείς.

Περνώντας ο καιρός πείθεσαι σιγά-σιγά και πείθεις πως δε σ’ ενδιαφέρει. Αρνείσαι να παραδεχτείς και να αγγίξεις την έλλειψή του μα τελικά πάντα τον ψάχνεις. Σε κάθε σχέση που θα κάνεις θα ψάχνεις να βρεις το νοιάξιμο, το χάδι, την τρυφερότητα, την επιβεβαίωση και τη ζεστασιά. Θα δίνεσαι, ελπίζοντας ότι μπορεί να εισπράξεις κάποτε εκείνο το «σ’αγαπώ χωρίς όρους, όρια κι ανταλλάγματα», μ΄αυτό δε θα γίνεται.

Όση αγάπη κι αν πάρεις απ’ τους ανθρώπους, η αγάπη των γονιών έχει άλλη δυναμική κι άλλη μορφή, γι’ αυτό θεωρείται αναντικατάστατη. Και μπορεί ένας γονιός να παίξει και τους δύο ρόλους και να δώσει όλο του το είναι και την αγάπη του μα δεν μπορεί να είναι το ίδιο. Το σέβεσαι, το εκτιμάς, το θαυμάζεις και το επιδοκιμάζεις μα η έλλειψη είναι πάντα έλλειψη.

Ίσως, πάλι, ν΄ανήκεις σ’ εκείνη την κατηγορία που έχεις στη ζωή σου έναν πατέρα, αδιάφορο, προβληματικό κι ανύπαρκτο ουσιαστικά. Είναι εκεί σαν παρουσία μα όχι με ουσία. Αν το σκεφτείς μιλάμε πάλι για έλλειψη. Οπότε λίγο-πολύ, το σκεπτικό θα είναι παρόμοιο.

Αν όμως είσαι τυχερή κι υπάρχει στη ζωή σου, μην ξεχνάς να του λες σ’ αγαπώ. Μην ξεχνάς να του δείχνεις πόσο σημαντικός και απαραίτητος σου είναι, όσους κι αν έχεις δίπλα σου. Αγκάλιασέ τον, και φίλησέ τον, θαύμασέ τον και μίλησέ του. Μπορεί να σου φαντάζει, δύσκολο κι απόμακρο ή μπορεί και να έχεις ξεχάσει πώς γίνεται, αλλά σκέψου πόσο προνομιούχος είσαι και μη χάνεις στιγμές σας από εγωισμό, αναστολή ή ό,τι άλλο. Εκείνος δε θα είναι πάντοτε εκεί. Κι αν ακόμη διστάζεις, θυμήσου πως κάποιες γυναίκες δεν έζησαν ποτέ το δικό σου παραμύθι και δε θα γίνουν ποτέ οι πριγκίπισσες κανενός, γι’ αυτό εκτίμησε ότι έχεις όσο είναι ακόμη καιρός και τίμησε τον ήρωά σου όπως του πρέπει.

Πηγή MasterChef: Ξεσπά ο πατέρας της Σπυριδούλας: «Έχω αηδιάσει σαν άνθρωπος, Αυτό δεν το περίμενα…»

Στους δρόμους μιας κατοικημένης περιοχής κάπου στις ΗΠΑ με όριο ταχύτητας τα 50 χλμ/ώρα, ο οδηγός ενός Subaru WRX κινούνταν με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα, όταν έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Αποτέλεσμα ήταν να χτυπήσει πάνω σε κολόνες μεταφοράς ρεύματος, με τον κινητήρα και την εξάτμιση να ξηλώνονται από το αυτοκίνητο και να βρίσκονται στο πεζοδρόμιο. […]Πηγή Subaru WRX χάνει τον κινητήρα του μετά από ατύχημα

«Όταν θα φτάσει η ώρα να αποχωρήσει πιστεύω ότι θα πάρει θέση. Εγώ τόσο καιρό που παρακολουθώ δεν βλέπω κάτι άσχημο.

Το ότι αντιδρά σε ορισμένα πράγματα είναι ο χαρακτήρας της τέτοιος. Κάτι θα έχει συμβεί για να το κάνει αυτό η Σπυριδούλα, δεν είναι τέτοιο παιδί, ούτε επιθετική είναι. Είναι ένα παιδί πολύ ξεχωριστό.

Δεν είναι ο χαρακτήρας της αυτός που βγαίνει προς τα έξω. Κι αυτό πιστεύω πως έχει δημιουργηθεί περισσότερο όχι από τα τηλεοπτικά, όσο από το Ίντερνετ κλπ. Εγώ πλέον έχω σταματήσει να διαβάζω κριτικές γιατί έχω αηδιάσει σαν άνθρωπος.

Δεν έχω ακούσει να βρίζει κάποιον ούτε να μαλώνει με κάποιον. Τα ότι λέει αλήθεια δεν νομίζω πως είναι μείον σε έναν άνθρωπο. Πέστε μου που είναι το λάθος στο ότι θέλει να κερδίσει.

Και τα χρήματα την ενδιαφέρουν και ο τίτλος την ενδιαφέρει, άλλωστε γι αυτό πήγε εκεί, δεν πήγε για να περάσει την ώρα της.

Εγώ το μόνο που πιστεύω είναι ότι μαγειρικά η Σπυριδούλα είναι πάρα πάρα πολύ καλή».

Πηγή MasterChef: Ξεσπά ο πατέρας της Σπυριδούλας: «Έχω αηδιάσει σαν άνθρωπος, Αυτό δεν το περίμενα…»

«Όταν θα φτάσει η ώρα να αποχωρήσει πιστεύω ότι θα πάρει θέση. Εγώ τόσο καιρό που παρακολουθώ δεν βλέπω κάτι άσχημο.

Το ότι αντιδρά σε ορισμένα πράγματα είναι ο χαρακτήρας της τέτοιος. Κάτι θα έχει συμβεί για να το κάνει αυτό η Σπυριδούλα, δεν είναι τέτοιο παιδί, ούτε επιθετική είναι. Είναι ένα παιδί πολύ ξεχωριστό.

Δεν είναι ο χαρακτήρας της αυτός που βγαίνει προς τα έξω. Κι αυτό πιστεύω πως έχει δημιουργηθεί περισσότερο όχι από τα τηλεοπτικά, όσο από το Ίντερνετ κλπ. Εγώ πλέον έχω σταματήσει να διαβάζω κριτικές γιατί έχω αηδιάσει σαν άνθρωπος.

Δεν έχω ακούσει να βρίζει κάποιον ούτε να μαλώνει με κάποιον. Τα ότι λέει αλήθεια δεν νομίζω πως είναι μείον σε έναν άνθρωπο. Πέστε μου που είναι το λάθος στο ότι θέλει να κερδίσει.

Και τα χρήματα την ενδιαφέρουν και ο τίτλος την ενδιαφέρει, άλλωστε γι αυτό πήγε εκεί, δεν πήγε για να περάσει την ώρα της.

Εγώ το μόνο που πιστεύω είναι ότι μαγειρικά η Σπυριδούλα είναι πάρα πάρα πολύ καλή».

Πηγή MasterChef: Ξεσπά ο πατέρας της Σπυριδούλας: «Έχω αηδιάσει σαν άνθρωπος, Αυτό δεν το περίμενα…»

Απίστευτο κι όμως αληθινό. Μέσα σε λίγες μέρες είχαμε δύο ανακοινώσεις του ΚΙΝ.ΑΛΛ. εναντίον της Νέας Δημοκρατίας. 
Η μία ήταν για…
την κατάρρευση της υπόθεσης «Πυθία» (σχέδιο δολοφονίας Καραμανλή) και καλούσε τον κ. Μητσοτάκη να ζητήσει συγγνώμη από το ΠΑΣΟΚ, η άλλη αφορούσε τη δήλωση του αρχηγού της Ν.Δ. για το δώρο Χριστουγέννων και ανέφερε ότι ο κ. Μητσοτάκης είναι πολιτικά, ηθικά και προγραμματικά εκτεθειμένος.

Κάτι τρέχει…

Τάσος Παππάς (efsyn.gr)

Πηγή Κάτι τρέχει…

Στις αρχές του μήνα διάβασες ότι ο Lewis Hamilton έγινε ο πιο ακριβοπληρωμένος πιλότος της F1 όλων των εποχών, ξεπερνώντας τον Michael Schumacher, με βάσει πάντα του καθαρούς μισθούς που λαμβάνουν οι οδηγοί από τις ομάδες τους, χωρίς συμφωνίες από χορηγούς. Υπάρχει, όμως, και η άλλη πλευρά του νομίσματος, αυτή που λέει τα λεφτά που […]Πηγή O Vettel έχει φέρει τα περισσότερα χρήματα στις ομάδες του

Ένα μπάνιο μετά από μια δύσκολη ή ζεστή μέρα, είναι ό,τι πιο χαλαρωτικό και τονωτικό μπορούμε να σκεφτούμε. Παρασυρμένοι, όμως, από την απόλαυση που μας χαρίζει το νερό, ξεχνάμε πως το περιβάλλον βρίσκεται σε κίνδυνο και πως οι υδάτινοι πόροι κινδυνεύουν να εξαντληθούν.

Ο καθένας από μας, λοιπόν, οφείλει να είναι ευαισθητοποιημένος και συνετός ως προς την κατανάλωση του νερού. Μπορεί να είναι δύσκολο να βάλουμε μέτρο στη ζωή μας, αλλά επιβάλλεται για το καλό του περιβάλλοντος!

Στην προσπάθεια της να βοηθήσει το περιβάλλον, η καλλιτέχνιδα Elisabeth Buecher  σκαρφίστηκε κάτι πολύ πρωτότυπο! Έφτιαξε μια περίεργη “κουρτίνα” μπάνιου η οποία ‘”επιτίθεται” σε αυτόν που κάνει ντους, αν μείνει κάτω από το νερό πάνω από 4 λεπτά!

Το περίεργο αυτό έργο, που παρουσιάστηκε στην Έκθεση Επίπλου του Μιλάνου το 2009, γεμίζει με αέρα μέσα σε 4 λεπτά. Αν, λοιπόν, κάποιος δε θέλει να βρεθεί αντιμέτωπος μαζί του, οφείλει να είναι γρήγορος στο μπάνιο. Με αυτό τον τρόπο, η Elisabeth έκρινε πως η υπερβολική σπατάλη νερού θα περιοριστεί και ο κόσμος θα ευαισθητοποιηθεί με χιούμορ για την προστασία των υδάτινων πόρων της Γης μας.

Μπορείτε να κάνετε μπάνιο για 4 ολόκληρα λεπτά!

κοθτρινα μπανιου1

Αλλά δεν πρέπει να ξεχαστείτε με το νερό να τρέχει!

κοθτρινα μπανιου2

Αν τουλάχιστον δε θέλετε να δεχτείτε επίθεση μετά από τα 4 λεπτά!

κοθτρινα μπανιου3

Η “κουρτίνα” βγάζει “δόντια” και σας πετάει από την ντουζιέρα!

κοθτρινα μπανιου4

Αν, λοιπόν, δε θέλετε να βρεθείτε με σαπουνάδες έξω από το μπάνιο, φροντίστε μέσα στο χρόνο που σας δίνεται να έχετε ολοκληρώσει το μπάνιο σας. Έτσι και η κατανάλωση νερού θα περιοριστεί και θα βοηθήσετε και το περιβάλλον!

κοθτρινα μπανιου5
Πηγή

The post Κουρτίνα μπάνιου «βρυκολακιάζει» και σε πετάει έξω από το ντους σε 4 λεπτά για να μάθεις να μη σπαταλάς νερό! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Κουρτίνα μπάνιου «βρυκολακιάζει» και σε πετάει έξω από το ντους σε 4 λεπτά για να μάθεις να μη σπαταλάς νερό!

Το Ισραήλ ανακοίνωσε τη Μεγάλη Τρίτη ότι θα δώσει σε μια νέα κοινότητα στα Υψίπεδα του Γκολάν το όνομα του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον Ρεπουμπλικανό ένοικο του Λευκού Οίκου για την απόφασή του να αναγνωρίσει την κυριαρχία του Ισραήλ επί των Υψιπέδων του Γκολάν, εδάφη που προσαρτήθηκαν το 1967 κατά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών.

«Όλοι οι Ισραηλινοί ένιωσαν βαθιά συγκινημένοι όταν ο πρόεδρος Τραμπ έλαβε αυτή την ιστορική απόφαση», είπε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου σε μια βιντεοσκοπημένη του δήλωση από επίσκεψη που πραγματοποίησε μαζί με την οικογένειά του στα Γκολάν.

Όπως είπε, μετά το εβραϊκό Πάσχα θα «φέρει στην κυβέρνηση ένα ψήφισμα για να δοθεί το όνομα του προέδρου Ντόναλντ Τζ. Τραμπ σε μια νέα κοινότητα στα Υψίπεδα του Γκολάν».

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει λάβει αποφάσεις σε ρήξη με τη διεθνή συναίνεση και με την αμερικανική διπλωματική παράδοση, αναγνωρίζοντας μονομερώς την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και την κυριαρχία του Ισραήλ επί των Υψιπέδων του Γκολάν.

Το Ισραήλ, σε μια ακόμη κίνηση–ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον μεγιστάνα πρόεδρο, έχει αναφέρει την πρόθεσή του να δώσει το όνομα Τραμπ σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό που σχεδιάζεται να γίνει κοντά στο Δυτικό Τείχος της Ιερουσαλήμ.

Πηγή Ισραήλ: Ο Νετανιάχου ανακοίνωσε πόλη Τραμπ στα Υψίπεδα Γκολάν

Οι δοσίλογοι που πλούτισαν και τα Ιμάτια του Ιησού
Ας αναλογιστεί ο καθένας και η καθεμία από εμάς στο πλαίσιο των ατομικών και κοινωνικών σχέσεων, κατά πόσον η Γραφή αυτή θα πρέπει να μας προβληματίζει και το κυριότερο να μας καθοδηγεί.
του Πέτρου Μηλιαράκη*
Το παρόν κείμενο συναρτάται τόσο με τις Άγιες Ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, όσο και με την απόφαση του Ελληνικού Κοινοβουλίου της 17ης Απριλίου 2019, αναφορικώς με τις «Γερμανικές Αποζημιώσεις».
Γράφεται δε στα πλαίσια αναστοχασμού, όχι μόνο αναφορικώς με τις διεθνείς συνθήκες και την επανεμφάνιση του φασισμού, αλλά και με το κατά πόσον η Καινή Διαθήκη με τον πολιτισμό που διδάσκει και υιοθετεί, αποτελεί ιδανική προσφυγή κάθε πολιτισμένου ανθρώπου, για να εμβαθύνει στα ουσιαστικά της ζωής και των αξιών που πρέπει να διακατέχουν την κοινωνική συμβίωση και την ατομική συμπεριφορά. Δεν είναι δε υπερβολή ότι πράγματι οι βασικές αρχές του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου βάση τους έχουν τις αξίες του χριστιανικού πολιτισμού. Δεν είναι δε καθόλου τυχαίο ότι οι διεθνείς κανόνες ιδρύθηκαν με πρωτοπόρους Θεολόγους Νομομαθείς που μεταλαμπάδευσαν τις αξίες της Διδασκαλίας του Κυρίου.
Ας επανέλθουμε όμως στο ζήτημα που επιδιώκει να θέσει το παρόν κείμενο. Το ζήτημα αφορά το «ήθος» των δοσίλογων της κατοχής με την κατάντια των Ρωμαίων στρατιωτών που κατ’ ουσίαν υφάρπαξαν τα Ιμάτια του Εσταυρωμένου Ιησού και τα διένειμαν μεταξύ τους με κλήρο.
Αναφέρομαι σε ταυτότητα πολιτισμού ανεξαρτήτως της διαφοράς της ιστορικής αιτίας. Ας εστιάσουμε όμως στο ζήτημα της πρόσφατης απόφασης του Ελληνικού Κοινοβουλίου της 17ης Απριλίου 2019, αναφορικώς με τις έναντι της Ελλάδας υποχρεώσεις της ενωμένης πλέον Γερμανίας (1).
  • ΙΔΟΥ ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ:
Υπ’ όψιν του αναγνώστη ότι δεν υπάρχει μόνο «κατοχικό δάνειο». Υπάρχει και ληστεία! Για τη ληστεία αυτή καταγράφονται τα παρακάτω.
Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, που αφετηρία του είχε το Φθινόπωρο του έτους 1939, ήταν φανερό ότι αναποφεύκτως θα έπληττε και την Ελλάδα.
  • Με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου 1940, η Ελληνική Κυβέρνηση (Δικτατορία Μεταξά) ανακοίνωσε στον Πρεσβευτή της Μεγάλης Βρετανίας ότι βρισκόταν σε πλήρη αδυναμία να αντιμετωπίσει τις πολεμικές δαπάνες και ότι βασιζόταν στη Βρετανική Κυβέρνηση προκειμένου να της παράσχει την υπεσχημένη οικονομική βοήθεια.
Οι δαπάνες δε ήταν διπλές: αφενός μεν αφορούσαν σε συνάλλαγμα για την προμήθεια στρατιωτικού υλικού και αφετέρου σε δραχμές για την αντιμετώπιση στο εσωτερικό των έκτακτων πολεμικών αναγκών. Έτσι άρχισαν οι διαπραγματεύσεις με αντικειμενικό σκοπό την κάλυψη σε στερλίνες των αναγκών της ελληνικής κυβέρνησης. Τις διαπραγματεύσεις δε από Ελληνικής πλευράς διεξήγαγε ο τότε Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Καθηγητής Κυριάκος Βαρβαρέσος.
Πράγματι, η Βρετανική Κυβέρνηση προσέφερε βοήθεια, σε πίστωση του Ελληνικού Δημοσίου, που αφορούσε απευθείας οφειλή του Ελληνικού Κράτους και θα αποδιδόταν μέχρι τη λήξη των εχθροπραξιών. Αργότερα και με παρέμβαση των Η.Π.Α., τα πολεμικά αυτά χρέη αποφασίστηκε να μην αποδοθούν. Έτσι το 1946 η Κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας παραιτήθηκε από την αξίωση και επιστροφή των πιστώσεων αυτών!
  • Χάρις στη βοήθεια αυτή έγινε δυνατή η έκδοση νέου χαρτονομίσματος, ενώ ενισχύθηκαν σημαντικότατα και τα συναλλαγματικά αποθέματα της Χώρας. Η συνολική βοήθεια που έδωσε η Βρετανική Κυβέρνηση αφορούσε σαράντα πέντε (45) εκατομμύρια λίρες και πέντε (5) εκατομμύρια δολάρια. Από τις λίρες αυτές τριάντα πέντε (35) εκατομμύρια διατέθηκαν για την έκδοση δραχμών, ενώ τα δέκα (10) εκατομμύρια διατέθηκαν για πληρωμή στρατιωτικών προμηθειών στο εξωτερικό. Υπ’ όψιν δε ότι η αναλογία του (τότε επιβαλλόμενου) καλύμματος προς την κυκλοφορία, το Δεκέμβριο του 1940, ήταν 65,06%.
Κάτω από τις δραματικές συνθήκες της Γερμανικής εισβολής την 5η προς 6η Απριλίου 1941, ήταν αναγκαίο να διασωθεί τουλάχιστον ο χρυσόςτης Χώρας. Επισημειώνεται δε ότι η Ελλάδα ήταν η μόνη κατεχόμενη Χώρα «της οποίας ο χρυσός μετεφέρθη εξ ολοκλήρου εις το εξωτερικόν και διέφυγε την γερμανικήν αρπαγήν» (2).
Ενταύθα καταγράφονται και τα παρακάτω τα οποία δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από γερμανικής πλευράς:
Οι Γερμανοί προέβησαν σε αφαίμαξη της Ελληνικής οικονομίας με αρπαγή των χαρτονομισμάτων και καταλήστευση περιουσιακών στοιχείων της Τράπεζας της Ελλάδος. Η αρχική αρπαγή των χαρτονομισμάτων αφορούσε εκείνα που είχαν εκδοθεί στην κάλυψη που είχε παράσχει η Κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας.
Αυτό που διαφεύγει μέχρι σήμερα δημοσιότητας είναι ότι οι κατακτητές Γερμανοί από το Νοέμβριο του 1943 άρχισαν να πωλούν στην αγορά των Αθηνών (ως εάν επρόκειτο περί …λαϊκής αγοράς!) χρυσές λίρες Αγγλίας και χρυσά εικοσόφραγκα, τα οποία είχαν υφαρπάσει από την Τράπεζα της Ελλάδος, κατά παράβαση κάθε έννοιας του Δικαίου του Πολέμου.
  • ΟΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΚΑΙ Η ΛΗΣΤΕΙΑ
Βεβαίως εδώ συνέπραξε και μια ελάχιστη μειονότητα συναλλασσομένων που ήταν προδήλως συνεργάτες των Γερμανών οι οποίοι πλούτισαν όπως καταγράφει ο Η.Βενέζης: «εν μέσω της γενικής και πρωτοφανούς απαθλιώσεως και δυστυχίας της ολότητος του ελληνικού λαού» (3).
Επίσης, οι κατακτητές με τους εγκάθετούς τους τοποτηρητές Hahn και Volkmer (που ήταν εγκατεστημένοι στην Τράπεζα της Ελλάδος), καταλήστευαν τα αποθεματικά της Χώρας. Αξίωναν δε πριν από οποιαδήποτε άλλη πληρωμή να τους παραδοθούν τα ήδη τυπωμένα χαρτονομίσματα για τις ανάγκες των κατακτητών.
Η τρομακτική(!) εικόνα που οι Γερμανοί άφησαν φεύγοντας από την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944, συνοψίζεται στα παρακάτω:
  • Η κυκλοφορία των τραπεζογραμματίων το 1942 ήταν στα 15,7. Η τιμή της χρυσής λίρας ήταν στα 127,7 και ο τιμάριθμός του κόστους ζωής ήταν στα 156,5.
  • Τον Οκτώβριο του 1944 η κυκλοφορία των τραπεζογραμματίων από τα 15,7 ανήλθε στα 8.276.320, η τιμή της χρυσής λίρας από τα 127,7 ανήλθε στα 1.633.540.989 και ο τιμάριθμός του κόστους ζωής από τα 156,5 ανήλθε στα 2.305.984.911.
  • ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ ΠΟΥ ΠΛΟΥΤΙΣΑΝ
Από τα παραπάνω καταδεικνύεται ότι όλοι όσοι πλούτισαν με χρυσές λίρες την περίοδο της κατοχής έγιναν δισεκατομμυριούχοι την επομένη της απελευθέρωσης, ενώ το εθνικό νόμισμα είχε ευτελισθεί στην κυριολεξία, καθόσον τον Οκτώβριο του 1944, δηλαδή τον τελευταίο μήνα της κατοχής, η κυκλοφορία της δραχμής είχε αυξηθεί κατά οκτώ εκατομμύρια διακόσιες εβδομήντα έξι χιλιάδες φορές(!) και η τιμή της χρυσής λίρας είχε αυξηθεί κατά ένα δισεκατομμύριο εξακόσια τριάντα τρία εκατομμύρια πεντακόσιες σαράντα χιλιάδες φορές!
Επίσης το βιοτικό πρόβλημα ήταν μέγιστο και απόλυτο, λόγω της σπανιότητας των τροφίμων. Υπερακόντισε δε ακόμη και αυτή την ασύλληπτη αύξηση της τιμής της χρυσής λίρας!…
  • ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
Όπως προαναφέρθηκε οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας είναι πρόσφορες για αναστοχασμό. Θα πρέπει δε στην παρούσα περίοδο, ο κάθε Χριστιανός να επικαιροποιεί τα διδάγματα της Καινής Διαθήκης και να αυτοσυγκεντρώνεται, προκειμένου να προβεί σε εξαγωγή συμπερασμάτων ζωής και συμπεριφοράς. Αυτό όσον αφορά στο ατομικό επίπεδο. Στο συλλογικό επίπεδο, στη κάθε κοινωνία και σε κάθε φάση της ιστορίας, διαμορφώνονται αξίες. Επιβάλλεται όμως η κάθε κοινωνία να προβληματίζεται συλλογικώς για το «τι» βιώνει και για το «που» θέλει να κατευθυνθεί…
Με τούτα τα δεδομένα ας εστιάσουμε στα εξής:
Είναι πρόσφορη για προβληματισμό στην παρούσα συγκυρία, η αναφορά της Καινής Διαθήκης στο Μαρτύριο του Ιησού και στο Σταυρικό Του Θάνατο, σε συνδυασμό με την αθλιότητα που έλαβε χώρα ανάμεσα στους Ρωμαίους εκτελεστές που επεδίωξαν, ενώ εξελισσόταν η μεγαλύτερη αμαρτία στην ιστορία της ανθρωπότητας, εκείνοι να «ωφεληθούν»(!) των Ιματίων του Εσταυρωμένου. «Σταυρώσαντες δε αυτόν διεμερίσαντο τα ιμάτια αυτού βάλλοντες κλήρον» (Ματθαίος 27/35)
Ας αναλογιστεί ο καθένας και η καθεμία από εμάς στο πλαίσιο των ατομικών και κοινωνικών σχέσεων, κατά πόσον η Γραφή αυτή θα πρέπει να μας προβληματίζει και το κυριότερο να μας καθοδηγεί.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
(1) Βλ. F.Mann, The Consequences of International Wrong in International and National Law BY-BIL 1976-77 και, International Law, Sixth Edition, Sweet & Maxwell, 2009, σελ. 194 και επ.
(2) Πράγματι διασώθηκε ο χρυσός αφού μεταφέρθηκε αρχικώς στο Ηράκλειο της Κρήτης, στη συνέχεια στη Σούδα, και από εκεί κατέληξε μέσω Αιγύπτου στη Νότια Αφρική. Ήταν δε κεκανονισμένης καθαρότητας, βάρους 608.350 ουγγιών.
(3) Βλ. Η.Βενέζης, Χρονικόν της Τραπέζης της Ελλάδος, 1955, σελ. 249 και 301.
——————————————————
*Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας και στα Ευρωπαικά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λοξεμβούργου (ECHR και GCEU).

Πηγή Οι δοσίλογοι που πλούτισαν και τα Ιμάτια του Ιησού

Εχω την εντύπωση ότι μόνο το Ποτάμι θα μπορούσε να οργανώσει την παρουσίαση των ευρωβουλευτών του στο «Αλσος» στο Πεδίον του Αρεως και να το κάνει σωστά. Η…
αλήθεια να λέγεται.

Σε τέτοιου τύπου εικονολατρικές εκδηλώσεις το Ποτάμι είναι… άχαστο, εξ ου και είναι το πρώτο κόμμα που οργάνωσε εκδήλωση στο «Αλσος». Η επιλογή δεν ήταν τυχαία, καθώς η Σεβαστουπόλεως είχε πρωτοστατήσει στην αναγέννηση του Πεδίου του Αρεως (και πολλοί μίλησαν για την Αναγέννηση του Μακρόν).

Κάπου εδώ, δεν μπορώ να μη σχολιάσω πώς το Ποτάμι έδεσε τις σαββοπουλικές αναφορές του χώρου (το πιάνο του Σαββόπουλου είν’ εκεί) με τις μακρονικές που το ίδιο διεκδικεί. Κατά την έναρξη της εκδήλωσης, η Ευγενία Παπαδήμα έπαιξε στο πιάνο την «Ωδή στη χαρά» από την Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν.

Θυμίζω ότι είναι ο ύμνος της Ε.Ε., τον οποίο είχε επιλέξει κατά την επινίκια ομιλία του ο Εμανουέλ Μακρόν τον Μάιο του 2017…


«Το Κονκλάβιο» – kathimerini.gr

Πηγή Μακρόν και Σαββόπουλος..