19 May, 2019
Home / Διαφορα (Page 657)

Κάποιες φορές οι παραιτήσεις, ειδικά αν υποβάλλονται κάθε τρεις και λίγο, γίνονται αποδεκτές. Αυτήν τη βασική αρχή προφανώς τη γνώριζε ο Νίκος Κοτζιάς, ο οποίος, όπως…
πληροφορείται το «Ποντίκι», δεν ήταν η πρώτη φορά που ρίσκαρε τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση. Αυτή τη φορά, ωστόσο, το ρίσκο δεν έπιασε και ο Αλέξης Τσίπρας «με πόνο ψυχής» έδειξε την πόρτα στον υπουργό των Εξωτερικών του…

Η τακτική των ασφυκτικών πιέσεων – μέχρι απειλής παραίτησης – του Νίκου Κοτζιά προκειμένου να περάσει τη γραμμή του ακόμη και για ήσσονος σημασίας θέματα που είχαν να κάνουν με το υπουργείο Εξωτερικών, μπορεί να αποδοθεί (και) στον εκρηκτικό του χαρακτήρα. Η απόφαση, ωστόσο, του πρωθυπουργού να κάνει δεκτή την παραίτησή του έχει να κάνει με απόλυτα ψυχρό πολιτικό υπολογισμό:

Από τη στιγμή που οι προοπτικές υλοποίησης της συμφωνίας των Πρεσπών μειώνονται (αν δεν εκμηδενίζονται εξαιτίας της αδυναμίας του Ζάεφ να την περάσει από το Κοινοβούλιο), η Αθήνα συζητά το αμερικανικό εναλλακτικό σενάριο. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, του οποίου την ύπαρξη αποκάλυψε ως δική του πρόταση ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος μετά τις συναντήσεις του με αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης, η ΠΓΔΜ με την προσωρινή της ονομασία θα μπορούσε να ενταχθεί στον αμερικανικό αμυντικό ιστό στα Βαλκάνια ως συμβαλλόμενο μέλος με τις χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ της περιοχής.

Στον «αφρό» ο Καμμένος

Ο Νίκος Κοτζιάς θεώρησε (ίσως και δίκαια) ότι αυτή η αποκάλυψη υπονομεύει τόσο την προσπάθεια υλοποίησης της συμφωνίας των Πρεσπών όσο και τον δικό του ρόλο ως υπουργού Εξωτερικών.

Στην πολιτική, ωστόσο, δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία αν έχει κάποιος δίκιο, όσο αν την κατάλληλη στιγμή βρεθεί στο κατάλληλο σημείο και υιοθετήσει την κατάλληλη άποψη.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι «ανακοινώσεις» Καμμένου για το εναλλακτικό σενάριο «τακτοποίησης» της υπόθεσης της ΠΓΔΜ συνέπεσαν με τις τελικές αρνητικές πληροφορίες και εκτιμήσεις των Αμερικανών περί της αδυναμίας του Ζόραν Ζάεφ να προχωρήσει τη συμφωνία. Η διάχυση, λοιπόν, του εναλλακτικού σεναρίου ήταν αναμενόμενη κίνηση σε ένα τέτοιο «παιχνίδι». Αυτό, είτε το γνώριζε

(θεωρούμε ότι το γνώριζε) είτε όχι, ο πρωθυπουργός το αποδέχτηκε, καθώς δεν ξέχασε τον αμερικανικό στόχο που δέχτηκε να υπηρετήσει: η ένταξη της ΠΓΔΜ στην αμερικανική αμυντική ομπρέλα ήταν από την αρχή η βασική επιδίωξη και το θέμα της ονομασίας παρεμπίπτον πιθανό όφελος για την Ελλάδα.

Αυτό που δεν ξέχασε ο Αλέξης Τσίπρας (τον αντικειμενικό αμερικανικό στόχο) φαίνεται ότι θέλησε να αγνοήσει ο Νίκος Κοτζιάς, ο οποίος αισθάνθηκε ότι «αδειάζεται» από τον πρωθυπουργό. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, αν κάποιος «άδειασε» τον Νίκο Κοτζιά, αυτός δεν είναι ο πρωθυπουργός, αλλά οι Αμερικανοί. Αν και έμπειρος και χρόνια στο κουρμπέτι, ο Νίκος Κοτζιάς φαίνεται πως ξέχασε ότι ουδείς είναι αναντικατάστατος και για τους Αμερικανούς και για τον Αλέξη Τσίπρα.

Με ανοιχτό το εναλλακτικό σχέδιο για την ένταξη της ΠΓΔΜ στις αμερικανικές αμυντικές δομές στην πιθανότατη αρνητική έκβαση της προσπάθειας Ζάεφ να υλοποιήσει τη συμφωνία των Πρεσπών, είναι προφανές ότι στο «αμερικανικό χρηματιστήριο πολιτικών αξιών» οι μετοχές του Νίκου Κοτζιά έπεσαν και ανέβηκαν του Πάνου Καμμένου. Αυτήν την πραγματικότητα δεν θα μπορούσε να την αγνοήσει

ο πρωθυπουργός και αυτό ήταν κάτι που πυροδότησε την αντίδραση του εκρηκτικού χαρακτήρα του Νίκου Κοτζιά.

Η «μάχη» ανάμεσα στον υπουργό Εξωτερικών και τον υπουργό Άμυνας κατά τη διάρκεια του Υπουργικού Συμβουλίου προφανώς θα έπρεπε να αναζητήσει άλλα μέτωπα για να εκδηλωθεί και να αποφύγει την ουσία των διαφορετικών πολιτικών επιλογών τους για το θέμα της ΠΓΔΜ. Εξάλλου και οι δύο υπουργοί έχουν κατ’ αρχάς αποδεχτεί τον μείζονα στόχο της ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ που έχει θέσει η αμερικανική διπλωματία και γνωρίζουν ότι οι απόψεις τους είναι συμπληρωματικές ή εναλλακτικές.

Καθώς η πολιτική αντιπαράθεση των δύο υπουργών δεν είχε και πολλά περιθώρια για να εξελιχθεί, αναζήτησαν άλλα λιγότερο «ευπρεπή» πεδία μάχης, όπως είναι η διαχείριση μυστικών κονδυλίων και άλλων παρεμφερών ζητημάτων, για τα οποία και οι δυο γνωρίζουν ή φαντάζονται πολλά ο ένας για τον άλλο.

Από την πίεση αυτή θέλησε να ξεφύγει ο Νίκος Κοτζιάς με τον προσφιλή του, όπως λένε, τρόπο: ομπρέλα προστασίας με την απειλή παραίτησης. Αυτή τη φορά, όμως, η παραίτηση έγινε αποδεκτή.

Και η ζωή συνεχίζεται…

Δημήτρης Μηλάκας

Πηγή Οι παραιτήσεις ενίοτε γίνονται αποδεκτές…

Βελτίωσε κι εσύ τον κόσμο!

Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ο Τζον Κέννεντι έλεγε λακωνικά: Μη ρωτάτε τι κάνει η χώρα για σας. Αναρωτηθείτε τι κάνετε εσείς για τη χώρα σας.’’

Είναι γεγονός πως δεν πρέπει να περιμένουμε μόνο από έναν πολιτικό ή ένα δήμο να λύσει όλα τα κοινωνικά προβλήματα ή να μας διδάξει σεβασμό και τρόπους. Πρέπει και εμείς οι ίδιοι να καλλιεργήσουμε την εσωτερική συνείδηση και να σεβαστούμε την περιοχή που μένουμε και τον πλανήτη ευρύτερα, αν θέλουμε να θεωρηθούμε σωστοί πολίτες του κόσμου.

Ας σταματήσουμε να μη σεβόμαστε τον άλλο και τον εαυτό μας. Ας σταματήσουμε να παρκάρουμε το αυτοκίνητο επάνω σε ράμπες για ανάπηρους και να μη δείχνουμε σεβασμό στο περιβάλλον και τα δέντρα. Κανένας δεν μπορεί να μας διδάξει και να μας εξαναγκάσει να σεβαστούμε με φόβο, αλλά πρέπει να διδασκόμαστε από νωρίς το σεβασμό στη διαφορετικότητα, τους άλλους και κάθε πλάσμα που υπάρχει γύρω μας.

Μην περιμένεις αποκλειστικά από το δήμο να ταΐσει τα αδέσποτα, μπορείς και εσύ να βάλεις λίγο νεράκι για τα ζωάκια της περιοχής σου υποφέρουν εκείνες τις τόσο ζεστές ημέρες.

Μην περιμένεις αποκλειστικά από το δήμο να φροντίσει το πράσινο και να σέβεται το περιβάλλον, σταμάτησε και εσύ από σήμερα να πετάς τσιγάρα και τροφές στο πάτωμα, να ρίχνεις τα σκουπίδια σου από την πολυκατοικία και να πετάς σακούλες μέσα στη θάλασσα.

Μην περιμένεις από την κοινωνία να σου μάθει τους κανόνες της οδικής συμπεριφοράς, πρέπει και εσύ να μάθεις να σέβεσαι περισσότερο τους επιβάτες και τον εαυτό σου. Ξεκίνησε από σήμερα να φοράς ζώνη και να μην τρέχεις υπερβολικά και ενώ έχεις καταναλώσει αλκοόλ. Σταμάτα να μιλάς στο κινητό και άφησε το κινητό σου για λίγο; είναι καλύτερο να απαντήσεις στο μήνυμα έστω και καθυστερημένα παρά να μην απαντήσεις ποτέ.

Η οικογένεια και το σχολείο πρέπει αυτά να τα διδάσκουν στα νέα μέλη από νωρίς. Μην περιμένεις από την πολιτική να στα διδάξει αυτά, πρέπει να αγωνιστείς και εσύ για τη βελτίωση του κόσμου αυτού.


m.skampardoni@gmail.com

ΠΗΓΗ Πηγή Βελτίωσε κι εσύ τον κόσμο!

Το σπιτικό ψωμί είναι τέλειο δώρο για τους φίλους και γείτονες για κάθε περίσταση: ζεστό, νόστιμο, εντυπωσιακό και φτιαγμένο με αγάπη.

Αυτές τις γιορτές κάντε το ακόμα πιο ξεχωριστό, προσθέτοντας Νουτέλα στη ζύμη και κάντε πλεξούδα τη ζύμη.

Δείτε στο βίντεο την απολαυστική συνταγή.

Θα χρειαστείτε

  • 1 πακέτο ξηρή μαγιά
  • 1/2 φλιτζάνι γάλα πλήρες
  • 1/4 φλιτζάνι κρυσταλλική ζάχαρη
  • 1/2 φλιτζάνι νερό ζεστό
  • 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
  • 1/4 φλιτζάνι ανάλατο βούτυρο λιωμένο
  • 3 1/2 φλυτζάνια για κάθε χρήση αλεύρι
  • Περίπου 1 κούπα Nutella

Φανταστικό! Αν σκέφτεστε να δοκιμάσετε αυτή τη φοβερή συνταγή, αφήστε μας τα σχόλιά σας και μοιραστείτε την με τους φίλους σας.

Πηγή

The post Γεμίζει το ζυμάρι με Nutella, το κόβει στη μέση και αρχίζει να το πλέκει. Το αποτέλεσμα; Θα σας ξετρελάνει! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Γεμίζει το ζυμάρι με Nutella, το κόβει στη μέση και αρχίζει να το πλέκει. Το αποτέλεσμα; Θα σας ξετρελάνει!

Μοναδικό αγαλματίδιο του Αρποκράτη, θεού των Αιγυπτιωτών Ελλήνων βρέθηκε στην… αρχαία ελληνική πόλη Δία, στην Κριμαία! Αποικία Ελλήνων στον βόρειο Πόντο, τουλάχιστον από τον 6ο αι. π.Χ. αποδεικνύει σχέσεις Ελλήνων της Αιγύπτου, με τον βόρειο Πόντο! 

 



Η ακρόπολις της αρχαίας ελληνικής πόλεως Δία,
μετέπειτα Τυριτάκη, στην Κριμαία!




ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ βλ. Γ. Λεκάκη «Αγία Πετρούπολη και Κωνσταντινούπολη».

arxeion-politismou.grΠηγή Μοναδικό αγαλματίδιο του Αρποκράτη, θεού των Αιγυπτιωτών Ελλήνων βρέθηκε στην… αρχαία ελληνική πόλη Δία, στην Κριμαία! Αποικία Ελλήνων στον βόρειο Πόντο, τουλάχιστον από τον 6ο αι. π.Χ. αποδεικνύει σχέσεις Ελλήνων της Αιγύπτου, με τον βόρειο Πόντο!

Και να μην το θυμόμασταν το προεκλογικό σποτάκι του κ. Πάνου Καμμένου, μας το θύμισε ο ίδιος στις 21 Αυγούστου. Θέλοντας τότε «να γιορτάσει την έξοδο από τα μνημόνια», δηλαδή να…
πιστώσει αποκλειστικά στον προσωπικό του λογαριασμό οτιδήποτε θετικό, ανάρτησε στο Facebook το φιλμάκι του 2015.

Ο μικρός Αλέξης προσπαθεί να παίξει με το τρενάκι του, το τρενάκι όμως φεύγει από τις ράγες. Τότε εμφανίζεται ο από μηχανής μηχανοδηγός, ο κ. Καμμένος δηλαδή, και δασκαλεύει τον μικρό. Τώρα πρέπει να τρέξουμε, τώρα πρέπει να φρενάρουμε. Χάρη στην εξ ύψους βοήθεια, ο μικρός τα καταφέρνει, ενθουσιάζεται και καθηλώνεται στο παιχνίδι. Ωσπου εμφανίζεται η μητέρα του και μ’ ένα «Αλέξη, ξεκόλλα» τον αποσπά από τη χαρά του, πιθανώς για να ασχοληθεί με τα μαθήματά του. Κι όλα καλά. Ή μάλλον όχι. Ενας είναι ο καλός, το λέει άλλωστε και μόνος του στο τέλος του διαφημιστικού, σαν ηθικό δίδαγμα, ο κ. Καμμένος: «Και καλός και αναγκαίος».

Οταν λοιπόν χθες ο κ. Δημήτρης Τζανακόπουλος δήλωνε ότι «το τρένο της κυβέρνησης προχωράει σταθερά και θα φτάσει στον προορισμό του», έπρεπε να το καταλάβουμε ότι τα πράγματα είχαν ήδη δρομολογηθεί. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν κατέφυγε στη μεταφορά του τρένου θέλοντας να κάνει άλλη μία σπονδή στη μνήμη του Ανδρέα Παπανδρέου, του πρώτου διδάξαντος. Αλλα σήμαινε ο χρησμός του: ότι το τρένο συνεχίζει με συνοδηγό τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ, και όποιος δυσφορεί ας κατέβει κι ας πάρει άλλο μεταφορικό μέσο. Αλλωστε, όπως ο ίδιος ο κ. Τζανακόπουλος δήλωσε, αφήνοντας εμβρόντητο ακόμα και τον εαυτό του, «ο πρωθυπουργός δεν ενοχλήθηκε καθόλου από τη συμπεριφορά του κ. Καμμένου». Δεν ενοχλήθηκε, δηλαδή, που συγκυβερνά με κάποιον που του λέει ότι βλάπτει σοβαρότατα την Ελλάδα, με τη συμφωνία των Πρεσπών. Αταραξία που θα τη ζήλευαν και οι κορυφαίοι φιλόσοφοι, αρχαίοι και νέοι. Η οποία πάντως διερράγη προς στιγμήν, όταν ο κ. Αλέξης Τσίπρας έκανε αποδεκτή «με πόνο καρδιάς» την παραίτηση του υπουργού Εξωτερικών.

Δεν έχει σημασία τι ακριβώς διημείφθη στο υπουργικό συμβούλιο και πόσο ανέβηκαν οι τόνοι όταν συγκρούστηκαν ο κ. Καμμένος και ο κ. Κοτζιάς. Ο ηττηθείς, ο πρωθυπουργικά ακάλυπτος κ. Κοτζιάς, αυτοπροσδιορίστηκε με ποιητική μετριοφροσύνη σαν σπόρος και αποχώρησε. Ο δε πρωθυπουργός συνειδητοποίησε, ίσως και πάλι με πόνο καρδιάς, ότι τελικά δεν μπορεί να γίνει Ανδρέας. Το 1981, ο Ανδρέας, εκτός από πρωθυπουργός, ήταν και υπουργός Εθνικής Αμυνας. Ενώ τώρα…

Παντελής Μπουκάλας

Πηγή Εξήλθεν ο σπείρων…

Οι ΗΠΑ ζήτησαν την ηχητική καταγραφή των γεγονότων που φέρεται ότι αποδεικνύει ότι ο Σαουδάραβας δημοσιογράφος Τζαμάλ Κασόγκι δολοφονήθηκε στο σαουδαραβικό προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.

«Τη ζητήσαμε, αν υπάρχει», δήλωσε σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με το BBC.

Επιβεβαιώνοντας ότι οι ΗΠΑ ζήτησαν το ηχητικό ντοκουμέντο που φέρεται ότι αποδεικνύει τη δολοφονία του δημοσιογράφου μέσα στο προξενείο της χώρας του, ο Τραμπ πρόσθεσε ωστόσο: «Δεν είμαι ακόμη βέβαιος ότι υπάρχει, μάλλον υπάρχει, ίσως υπάρχει».

Ο πρόεδρος Τραμπ διέψευσε παράλληλα ότι καλύπτει τους Σαουδάραβες συμμάχους των ΗΠΑ στην υπόθεση του δημοσιογράφου, σημειώνοντας ότι περιμένει την αναφορά του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, ο οποίος μόλις επισκέφθηκε την Σαουδική Αραβια και την Τουρκία.

«Δεν καλύπτω καθόλου» τους Σαουδάραβες, διαβεβαίωσε ο Τραμπ. «Θέλω απλώς να μάθω τι συνέβη», πρόσθεσε, επισημαίνοντας ότι αναμένει η αλήθεια να έρθει στο φως «ως το τέλος της εβδομάδας».

Το τελευταίο άρθρο του δημοσιογράφου

Η εφημερίδα Washington Post δημοσίευσε εξάλλου χθες το τελευταίο άρθρο που έγραψε ο Σαουδάραβας δημοσιογράφος προτού εξαφανιστεί στις 2 Οκτωβρίου μετά την είσοδό του στο προξενείο της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη.

Σε σημείωμά της που προλογίζει το άρθρο του η Κάρεν Ατάια, επιμελήτρια του τμήματος Global Opinions της εφημερίδας, εξηγεί ότι καθυστέρησε η δημοσίευσή του καθώς ήλπιζαν ότι ο Σαουδάραβας δημοσιογράφος θα γύριζε πίσω στις ΗΠΑ σώος και αβλαβής.

«Έλαβα αυτό το άρθρο από τον μεταφραστή και βοηθό του Τζαμάλ Κασόγκι την επομένη της δήλωσης της εξαφάνισής του στην Κωνσταντινούπολη. Η Post καθυστέρησε τη δημοσίευσή του επειδή ήλπιζε ότι ο Τζαμάλ θα γυρίσει σε μας ώστε αυτός και εγώ να μπορέσουμε να το επεξεργαστούμε μαζί. Τώρα πρέπει να το δεχτώ: Αυτό δεν θα γίνει. Αυτό είναι το τελευταίο άρθρο του που θα βγάλω στη δημοσιότητα για την The Post», σημείωσε η Ατάια.

«Το άρθρο αυτό γνώμης αποδίδει με ακρίβεια τη δέσμευσή του και το πάθος του για ελευθερία στον αραβικό κόσμο. Μια ελευθερία για την οποία όπως φαίνεται έδωσε τη ζωή του», έγραψε επίσης η Ατάια.

Στο άρθρο του που δημοσιεύεται υπό τον τίτλο «Τζαμάλ Κασόγκι: Αυτό που χρειάζεται περισσότερο ο αραβικός κόσμος είναι ελευθερία της έκφρασης», ο δημοσιογράφος ασκεί σκληρή κριτική στην κατάσταση της ελευθερίας του Τύπου στον αραβικό κόσμο.

«Ο αραβικός κόσμος αντιμετωπίζει την δική του εκδοχή ενός Σιδηρού Παραπετάσματος, το οποίο δεν επιβλήθηκε από εξωτερικούς παράγοντες, αλλά μέσω εσωτερικών δυνάμεων που δίνουν μάχη για την εξουσία», γράφει ο Κασόγκι.

«Ο αραβικός κόσμος χρειάζεται μια σύγχρονη εκδοχή των παλαιών υπερεθνικών μέσων ώστε οι πολίτες να μπορούν να ενημερώνονται για τα διεθνή γεγονότα. Σημαντικότερο ακόμη είναι ότι χρειάζεται να προσφέρουμε μια πλατφόρμα για τη φωνή των Αράβων».

Ο Κασόγκι αναφέρεται επίσης στο άρθρο του στην περίπτωση του Σαουδάραβα συναδέλφου του Σάλεχ αλ Σέχι. «Ο αγαπημένος μου φίλος, ο εξέχων Σαουδάραβας συγγραφέας Σάλεχ αλ Σέχι, έγραψε ένα από τα πιο διάσημα άρθρα που δημοσιεύτηκαν ποτέ στον σαουδαραβικό Τύπο. Αυτός δυστυχώς εκτίει τώρα μια αδικαιολόγητη ποινή κάθειρξης πέντε ετών για υποτιθέμενα σχόλια που αντιβαίνουν στο σαουδαραβικό κατεστημένο».

«Οι ενέργειες αυτού του είδους δεν έχουν πλέον ως συνέπεια μια οξεία αντίδραση από τη διεθνή κοινότητα», προσθέτει για να σημειώσει: «Αντιθέτως, οι ενέργειες αυτές μπορεί να πυροδοτήσουν μια καταδίκη η οποία ακολουθείται γρήγορα από σιωπή».

«Ως αποτέλεσμα επιτρέπεται στις αραβικές κυβερνήσεις να συνεχίσουν να φιμώνουν τα μέσα ενημέρωσης σε αυξανόμενο βαθμό. Κάποτε οι δημοσιογράφοι πίστευαν ότι το Ίντερνετ θα απαλλάξει την πληροφόρηση από την λογοκρισία και τον έλεγχο που συνδέεται με τα έντυπα μέσα. Όμως αυτές οι κυβερνήσεις, των οποίων η ίδια η ύπαρξη στηρίζεται στον έλεγχο της πληροφόρησης, έχουν μπλοκάρει υπερβολικά το Ίντερνετ. Έχουν επίσης συλλάβει ντόπιους δημοσιογράφους και πιέσει διαφημιστές να ζημιώσουν τα έσοδα συγκεκριμένων εκδόσεων», καταλήγει στο άρθρο του ο δημοσιογράφος, ο οποίος δεν εθεάθη μετά την είσοδό του στο προξενείο της χώρας του, το οποίο είχε επισκεφθεί για να πάρει τα έγγραφα που χρειαζόταν για να παντρευτεί τη μνηστή του.

Εκείνη τον περίμενε έξω από το προξενείο έως ότου αυτό έκλεισε και ήταν και αυτή που δήλωσε την εξαφάνισή του.

Η υπόθεση του δημοσιογράφου έχει προκαλέσει παγκόσμια ανησυχία, καθώς Τούρκοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι δολοφονήθηκε μέσα στο προξενείο της χώρας του και το πτώμα του απομακρύνθηκε. Το Ριάντ το διαψεύδει.

Πηγές: BBC, Washington Post, Reuters, AFP, ΑΠΕ – ΜΠΕ

antinews.gr

Πηγή Το τελευταίο άρθρο του Τζαμάλ Κασόγκι

Οταν παλαιότερα εργαζόμουν στο κέντρο της Αθήνας, έτρωγα αρκετές φορές, μαζί με συναδέλφους, στο «Ideal» της οδού Πανεπιστημίου ή στο «Κεντρικόν» της στοάς της οδού Κολοκοτρώνη. Ενίοτε, στην…
επιστροφή από το «Ideal» προς το γραφείο, μετά το μεσημεριανό διάλειμμα, αγοράζαμε λουκουμάδες από το «Αιγαίον» (πάλι επί της Πανεπιστημίου). 

Παιδί του περασμένου αιώνα, πρόλαβα τα ιστορικά αυτά στέκια της πρωτεύουσας ανοιχτά, να δεσπόζουν καθένα με τον τρόπο του όχι ως απλοί χώροι εστίασης αλλά ως τοπόσημα στο κέντρο της πρωτεύουσας. 

Το «Ideal» έκλεισε πρώτο, έπειτα από έναν σχεδόν αιώνα λειτουργίας. Το 2017 έβαλε λουκέτο το «Αιγαίον», με τον τελευταίο ιδιοκτήτη του να αναγγέλλει το γεγονός με μία λιτή ανακοίνωση: «Σχεδόν ένας αιώνας πέρασε! Το “Αιγαίον” κλείνει εδώ έναν κύκλο. Αισιοδοξούμε να γλυκάνουμε και πάλι τους πελάτες μας σε νέες συνθήκες στο προσεχές μέλλον!». 

Χθες μαθεύτηκε το κλείσιμο του «Κεντρικού», το οποίο είχε πρωτοανοίξει ως καφενείο το 1935. 
Ολα τα πράγματα θα μου πείτε, κάποια στιγμή φτάνουν στο τέλος τους. Το ίδιο και οι επιχειρήσεις που έχουν ιδιοκτήτη και ό,τι θέλει τις κάνει. Οταν όμως μια επιχείρηση έχει συνδέσει το όνομά της με την ιστορία μιας πόλης, ο «θάνατός» της μοιάζει ακόμα πιο πικρός. Ειδικά σε μια πόλη όπως η Αθήνα που έχει θρηνήσει δεκάδες τέτοιους «θανάτους», θάβοντας με ανατριχιαστική επιμονή το κομψό και τρυφερό παρελθόν της κάτω από τόνους μπετόν, κάτω από τόνους λησμονιάς. 

Κακά τα ψέματα, εμείς δεν καταφέραμε αυτό που κατάφεραν άλλες πρωτεύουσες και άλλες πόλεις της Ευρώπης, να διατηρήσουμε το χρώμα, την αίσθηση της παλιάς Αθήνας δημιουργώντας ένα όσο γίνεται πιο εκτεταμένο ιστορικό κέντρο πέρα από τη μικρή (και κακοσυντηρημένη) Πλάκα. Δεν τη σεβαστήκαμε την πόλη μας, κατά συνέπεια δεν σεβαστήκαμε και τα ιστορικά στέκια της που αλλού τα κρατούν ανοιχτά με νύχια και με δόντια. 

Το «Cafe Procope» στο Παρίσι λειτουργεί από το 1686. Το «Cafe Schwarzenberg» της Βιέννης λειτουργεί από τα τέλη του 19ου αιώνα, ως ένα μόνο από τα αιωνόβια καφέ μιας πόλης όπου η καθημερινή απόλαυση ενός ροφήματος ή ενός γλυκίσματος συνεπάγεται ένα ταξίδι στην πλούσια ιστορία της. To «Cafe Tambosi» εξυπηρετεί τους πελάτες του στο Μόναχο από το 1775. Και δεν είναι μόνο τα ιστορικά εστιατόρια και καφέ που σήμερα φιγουράρουν ως τουριστικές ατραξιόν παντού εκτός Ελλάδος, είναι και τα θέατρα (γεμάτο το Λονδίνο από σκηνές με ιστορία αιώνων) είναι και τα σπίτια επωνύμων, και τα παλιά βιβλιοπωλεία, και μια σειρά από κτίρια που έχουν γίνει μουσεία… Τι ανάλογο διαθέτει η Αθήνα πέραν του Αρχοντικού των Μπενιζέλων που αν δεν ενδιέφερε την Εκκλησία ως (πιθανή) οικία της Αγίας Φιλοθέης μπορεί και να μην είχε αναπαλαιωθεί ποτέ, και μερικών ακόμα κτιρίων που στέκονται όρθια σχεδόν από τύχη ή επειδή κάποιος «τρελός» έτυχε να ενδιαφερθεί; Γιατί αλήθεια εμείς ποτέ δεν επιδείξαμε τρυφερότητα και ενδιαφέρον για τα ιστορικά μας κτίρια ή τις ιστορικές επιχειρήσεις μας (καταστήματα, εργοστάσια, αποθήκες) που αφέθηκαν να κλείσουν, να ρημάξουν, να καταρρεύσουν; 

Ισως επειδή όπως και οι παππούδες μας που ήρθαν εδώ από ανάγκη για να βρουν δουλειές και με την ελπίδα ότι θα φύγουν, ποτέ και εμείς δεν αγαπήσαμε αυτή την πόλη σαν να είναι δικιά μας. Ισως επειδή μάθαμε να την αντιμετωπίζουμε, να τη μεταχειριζόμαστε αν όχι με μίσος σίγουρα με αδιαφορία. Και επειδή σχεδόν καμία δημόσια αρχή, καμία κυβέρνηση, κανένας πολιτικός από εκείνους που κράτησαν για ένα διάστημα την τύχη της Αθήνας στα χέρια τους δεν εκπόνησε ένα σοβαρό σχέδιο αναπαλαίωσης-ανάπλασης των ιστορικών περιοχών και του κέντρου. Χρησιμοποιώ τη λέξη «σχεδόν», έχοντας στο μυαλό μου μόνο τη Μελίνα Μερκούρη. Που, όσο και αν έχει γίνει της μόδας η υποτίμηση της προσφορά της (πολλά τα λόγια αμφισβήτησης και απαξίωσης που ακούω και διαβάζω), αν δεν είχε περάσει από τον πολιτικό στίβο φοβάμαι πως σήμερα δεν θα είχε μείνει όρθιο ούτε ένα διατηρητέο. 

Οπως αποχαιρετίσαμε και εξακολουθούμε να αποχαιρετούμε τα ιστορικά κτίρια μας, με την ίδια αδιαφορία αποχαιρετούμε και τις ιστορικές επιχειρήσεις της Αθήνας, από τα εστιατόρια ως τα θέατρά της. Αν το ήθελαν οι ιδιοκτήτες τους μπορεί και να τις διέσωζαν. Εχουν ευθύνη. Την ίδια στιγμή, αν ενδιαφερόταν και το κράτος, θεωρώντας πως εκτός από ιδιωτικές επιχειρήσεις είναι μνημεία της πόλης τα οποία οφείλουμε να σεβαστούμε, μπορεί το λουκέτο να μην ήταν μονόδρομος. Μπορεί εστιατόρια όπως το «Ideal» και το «Κεντρικόν» να είχαν κηρυχθεί διατηρητέα. Μπορεί, παραδείγματος χάριν, το παλιό «Βιβλιοπωλείο της Εστίας» στην οδό Σταδίου 32 (στοά Νικολούδη) και ο γειτονικός «Λουμίδης» με το διάσημο πατάρι του όπου σύχναζαν οι πνευματικοί άνθρωποι της Αθήνας, να ήταν μουσεία. 

Οπως, μουσεία μπορεί να ήταν σπίτια σαν το αρχοντικό στα Εξάρχεια όπου έζησε και αυτοκτόνησε ο Ναπολέων Λαπαθιώτης και που τώρα γκρεμίζονται εγκαταλειμμένα. Μπορεί, έξω από το μεγάλο σούπερ μάρκετ της οδού Πατησίων να μην ήταν σήμερα τοποθετημένη η πινακίδα που γράφει «Εδώ υπήρχε το Θέατρο Καλουτά», αλλά να υπήρχε ακόμα το Θέατρο Καλουτά…

Κοσμάς Βίδος

Πηγή H Αθήνα που χάνουμε…


ΟΧΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΝΤΡΟΠΗΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΧΘΕΣ, ΔΙΑΣΥΡΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ!

Ήταν αναμενόμενο να συμβεί, όπως αναμενόμενα είναι να συμβούν και πολλά άλλα που ήδη έχουμε αναφερθεί! Για μας δεν αποτελεί είδηση αυτό το μπάχαλο της κυβέρνησης, είναι όλα αυτά που λέμε καθημερινά στα άρθρα μας κι αυτό που συνέβη χθες απλά μας δικαιώνει! Λυπάμαι, αλλά δεν θα τιμήσουμε τις όποιες αθλιότητες τους, είναι κάτι που μας προσβάλει ως άτομα! Γι αυτό θα αποσυρθούμε από αυτό το θέμα αφήνοντας το στα άλλα ΜΜΕ της χώρας!

Για μας η είδηση είναι άλλη και σ’ αυτή θα επικεντρωθούμε, ωστόσο, πριν φτάσουμε εκεί μια μικρή εισαγωγή:
Δυστυχώς ευρισκόμεθα στην τελική φάση της εφαρμογής αυτού του ανείπωτου, επαίσχυντου και εγκληματικού κατά του Έθνους μας σχεδίου που ακολούθησαν οι οραματιστές του, όταν αποφάσισαν να κάνουν αποικία τους τη πατρίδα μας μεταλλάσσοντας την σε Φέουδο και τους πολίτες της σε σκλάβους! Δεν χρειαζόταν να κάνουν πολλά, αρκούσαν γι αυτούς μόνο δυο κινήσεις:
Πρώτον, να βρουν τους Νενέκους και Τσολάκογλου να τους υπηρετήσουν τυφλά και δεύτερον, να χτυπήσουν τη Μεσαία Τάξη τσακίζοντας τον κορμό στήριξης κι ανάπτυξης της χώρας! Έτσι θα γκρέμιζαν την οικονομία της μαζί και κάθε αντίσταση του λαού, κάτι που δυστυχώς πέτυχαν και στα δυο κατά 100%.
Πρόκειται για ένα επιθετικό, δυσώδες και άρτια οργανωμένο διεθνές σχέδιο φτωχοποίησης της μεσαίας τάξης, αυτής της κοινωνικής ομάδας που αποτελεί πάντα τον κορμό ανάπτυξης της οικονομίας κάθε χώρας!

Και τι δεν έχουν κάνει οι άθλιοι για να φτάσουν στη σημερινή ολοκλήρωση των σχεδίων τους! Γκρέμισαν μισθούς και συντάξεις και διέλυσαν το Σύστημα Υγείας καταστρέφοντας τον κοινωνικό ιστό της χώρας, προκαλώντας το απόλυτο χάος!
Ανέβασαν το κόστος ζωής στα πάντα, τρόφιμα, καύσιμα, φάρμακα, ΔΕΗ και Φ.Π.Α, εκτινάσσοντας στα ύψη και τους φόρους, βάζοντας μας μέσω του ΕΝΦΙΑ να πληρώνουμε ενοίκιο ακόμα και για τα σπίτια μας! Κατάφεραν το 60% των εργαζομένων να αμείβονται με 4ωρα και 300€ κοροϊδεύοντας τον λαό ότι τάχα μείωσαν την ανεργία, διώχνοντας από τη χώρα 600.000 νέους, το μέλλον της πατρίδας μας στη πλειονότητα τους επιστήμονες, αυτούς που θα στήριζαν την οικονομία και τα Ταμεία υπηρετώντας το Σύστημα Υγείας της χώρας τους, βοηθώντας ταυτόχρονα δια της φυσικής τους παρουσίας στην υπογεννητικότητα, στην κατανάλωση και στο εμπόριο της χώρας, που καταρρέει κι αυτό με τραγικές συνέπειες για τα οικονομικά του Κράτους!

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά με τα 2 του λαού φτωχοποιημένα να αδυνατούν πλέον να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες έως και τη σίτιση τους, στιγμές που χάνουν τις όποιες ρυθμίσεις τους στα Ταμεία και στις τράπεζες και με τα χρέη του κράτους να αυξάνονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς μαζί με τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς καθιστώντας τους ανήμπορους πλέον οικονομικά να αντιδράσουν, τώρα τους ετοιμάζουν και το τελειωτικό χτύπημα!!!
Είναι μια επί πλέον ανομολόγητη πράξη, μια δόλια στρατηγική κίνηση που θα πετάξει και τους τελευταίους Έλληνες στον δρόμο, την οποία έχουν βαπτίσει ‘’περιουσιολόγιο’’ ενώ πρόκειται περί ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΦΟΡΟΥ, ΕΝΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΕΝΦΙΑ!!!!!!

Πολύ σύντομα θα περάσουν στη βουλή το συγκεκριμένο ΝΣ που θα φορολογεί τους πολίτες για κάθε κινητό περιουσιακό τους στοιχείο, ότι κι αν είναι αυτό, όπως, ΙΧ και όποια άλλα τροχοφόρα, βάρκες, καΐκια, σκαφάκια και άλλα επιπλέοντα ή ιπτάμενα αντικείμενα, ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΤΙΣ ΑΔΕΙΕΣ ΤΟΥΣ, όταν τους κατέστησαν πλέον ανήμπορους να τα διατηρούν για ‘’τεκμηριακούς’’ ή οικονομικούς λόγους, αδυνατώντας ακόμα και να τα πουλήσουν σε απαξιωμένες τιμές, καθώς η αγορά πλέον είναι «νεκρή»!
Και δεν είναι φυσικά μόνο αυτά που θα φορολογηθούν. Είναι και τα όποια άλλα χρυσαφικά, λίρες κι ασημικά, πίνακες και ότι άλλο έχει οποιαδήποτε αξία!!!

Λοιπόν ‘’κύριοι’’, επειδή εδώ σταματά πλέον το μυαλό του ανθρώπου να λειτουργεί και το δίκιο τον πνίγει, γιατί ότι έχει δεν το ‘φτιαξε με κανένα αλήτη, κλέφτη και δοσίλογο από σας που κυβερνάτε τη χώρα αλλά μόνος του με στερήσεις και αίμα για να βρουν κάτι και τα παιδιά του, δυο πράγματα θα σας πω εκπροσωπώντας και κάθε Έλληνα που συμφωνεί μαζί μας!
Πρώτον: ο χρόνος σας τελειώνει και δεύτερον επιλέξτε μενού, τι προτιμάτε:
Ισόβια και μπουντρούμια, Γουδί ή στα ψιλότερα δένδρα για να ‘χετε και θέα; Αρχίστε να το σκέπτεστε για να ‘στε έτοιμοι μη σας έρθει ξαφνικό, αν κι αυτά δεν προγραμματίζονται, ιδιαίτερα όταν από τη μια μεριά έχουμε έναν προδομένο, οργισμένο και απρόβλεπτο λαό κι από την άλλη Δοσίλογους, Προδότες και Εθνικούς Μειοδότες!!!

Εν πάσει περιπτώσει ότι σας κάτσει πρώτο, απλά αρχίστε να το συνειδητοποιείτε!!!!!!



Β. Αναγνώστου
Συγγραφέας- αρθρογράφος

manifesto.com.grΠηγή ΟΧΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΝΤΡΟΠΗΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΧΘΕΣ, ΔΙΑΣΥΡΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ!

ΜΕΓΑΛΗ ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!

ΗΧΗΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ

Δεν καταλαβαίνω γιατί απορούμε για τη λογική των μέτρων που επιβάλλουν οι δανειστές. Απλούστατα έχουν πεισθεί από εμάς ότι, εάν δεν καεί ολόκληρη η χώρα, μαζί με τους κατοίκους της, δεν πρόκειται να αλλάξει. 

Ότι χρειάζεται δηλαδή μία εκ βάθρων ανανέωση, μία δημιουργική καταστροφή κατά κάποιον τρόπο, σε συνδυασμό με τη φυλετική εκκαθάριση του νοσηρού, διαβρωμένου πληθυσμού της.


Επικαιρότητα

Η Ελλάδα είναι σε τέτοιο βαθμό στάσιμη, παραλυμένη, εξουδετερωμένη, ώστε να είναι σε θέση να υπενθυμίζει κανείς παλαιότερα κείμενα, διαπιστώνοντας πως δεν έχει αλλάξει σε τίποτα η επικαιρότητα στα βασικά της σημεία. 

 Στα πλαίσια αυτά, επαναλαμβάνουμε πως οι Πολίτες της χώρας που οδηγείται στην καταστροφή, δεν έχουν ούτε το ήθος, ούτε το θάρρος να διαμαρτυρηθούν – σιωπώντας εκκωφαντικά, όπως τα πρόβατα πριν από τη σφαγή τους. 

Δεν διανοούνται καν να βγουν στους δρόμους διαδηλώνοντας μαζικά, έτσι ώστε να επιβάλλουν στην κυβέρνηση τους αυτά που οι ίδιοι επιθυμούν – αδιαφορώντας όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά, ανερυθρίαστα, για την πατρίδα τους και τα παιδιά τους.

Εάν τους ρωτήσει τώρα κανείς γιατί σκύβουν υποτακτικά το κεφάλι, θα του απαντήσουν πως αναζητούν κάποιον ηγέτη που θα μπορέσει να κρατήσει το λάβαρο της επανάστασης, οδηγώντας τους στην έξοδο από την κρίση – μία στάση που ασφαλώς αποτελεί μεγάλη ντροπή για τη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία. 

Ντροπή επειδή οι Έλληνες όφειλαν να γνωρίζουν από την ιστορία τους πως όταν ένας λαός είναι αποφασισμένος, δεν χρειάζεται κανέναν φωτισμένο σωτήρα – ενώ όταν δεν είναι, εμφανίζονται διαρκώς νέοι «κλόουν» που ισχυρίζονται πως έχουν κάθε είδους μαγικά ραβδιά, με αποκλειστικό σκοπό τη νομή της εξουσίας.

Δυστυχώς κάτι ανάλογο ισχύει επίσης για τους νέους, ειδικά για τους φοιτητές, οι οποίοι είναι βυθισμένοι σε μία νεκρική σιγή, έχοντας αποστασιοποιηθεί εντελώς από τα γεγονότα – ενώ ένα μεγάλο μέρος τους επιλέγει τη μετανάστευση σε άλλες χώρες. 

Θα ήταν άδικο βέβαια να τους κατηγορήσει κανείς ότι, συμπεριφέρονται όπως τα ποντίκια που εγκαταλείπουν πρώτα το καράβι που κινδυνεύει να βουλιάξει – αφού αυτό τους συμβουλεύουν οι γονείς τους οπότε, εύλογα ίσως, αναζητούν νέες πατρίδες, αφήνοντας τη δική τους στα χέρια των πανίσχυρων «βαρβάρων».

Περαιτέρω, επιχειρώντας μία συνοπτική αναδρομή στο παρελθόν, πριν από τρία χρόνια κέρδισε ένα κόμμα τις εκλογές, με την υπόσχεση να θέσει τέλος στην πολιτική λιτότητας, να καταργήσει τα μνημόνια, να διώξει την Τρόικα, να εργασθεί για την αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης.

 Να διαγράψει ένα μεγάλο μέρος του χρέους, καθώς επίσης να οδηγήσει την Ελλάδα σε μία αξιοπρεπή πορεία προς την υπεύθυνη οικονομική και κοινωνική της ανάπτυξη – αναπτερώνοντας τις ελπίδες όχι μόνο των Ελλήνων αλλά, επίσης, των υπολοίπων Ευρωπαίων, όσον αφορά την απελευθέρωση τους από τη στυγνή δικτατορία των αγορών.

Δυστυχώς λίγο αργότερα, στις 20 Φεβρουαρίου, ξεκίνησαν οι πρώτοι ανίεροι συμβιβασμοί, με τον τότε υπουργό οικονομικών να υπογράφει ένα νέο μνημόνιο– ανασκευάζοντας στη συνέχεια τη ρητή δέσμευση της επιδίωξης διαγραφής μέρους του χρέους, σε μία επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, με χαμηλότερα επιτόκια.

Ακόμη χειρότερα, έξι μήνες μετά, το ΟΧΙ του 62% των Ελλήνων στην πολιτική λιτότητας μεταφράσθηκε σε ένα μνημόνιο, το οποίο δεν ήταν τίποτα άλλο, από μία ποινή θανάτου – αφού επέβαλλε μία πολύ πιο αυστηρή δημοσιονομική πολιτική σε μία χώρα, στην οποία η ανεργία είχε σχεδόν τριπλασιαστεί, η φτώχεια διπλασιάστηκε, οι αξίες των περιουσιακών της στοιχείων κατέρρευσαν, οι μισθοί μειώθηκαν κατά 40%, οι συντάξεις πάνω από 45%, χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν ή μετανάστευσαν, ενώ το ΑΕΠ της συρρικνώθηκε σε ποσοστό που υπερβαίνει το 25%.

Εκτός αυτού, επιβλήθηκε για πρώτη φορά σε ένα ανεξάρτητο κράτος, επί πλέον των μνημονίων, η παροχή εμπράγματων εγγυήσεων, έναντι των δανείων που του εγκρίθηκαν – στην περίπτωση της Ελλάδας δημόσια περιουσία σημερινής τιμής 50 δις € και αξίας άνω των 300 δις €, σύμφωνα με την αξιολόγηση του ΔΝΤ από το 2010 (χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τότε τα ενεργειακά αποθέματα).

Στο τέλος τώρα της οκτάμηνης, ανατριχιαστικής διαδρομής οι Έλληνες Πολίτες, αντί να τιμωρήσουν το αποτρόπαιο έγκλημα που διαπράχθηκε εις βάρος τους, διενέργησαν ένα ακόμη μεγαλύτερο – αμείβοντας με την ψήφο τους την κυβέρνηση που υπέγραψε τη θανατική τους καταδίκη.

Στα πλαίσια αυτά, εκτός από τη δική τους μελλοντική καταστροφή, καθώς επίσης από την επισφράγιση της συλλογικής ανοησίας τους, εξευτέλισαν διεθνώς τόσο την πατρίδα τους, όσο και τη Δημοκρατία – αφού τεκμηρίωσαν με το χειρότερο δυνατό τρόπο πως οι αγορές είναι παντοδύναμες, οπότε είναι περιττό να αντιστέκονται οι λαοί ενώ, όταν το επιχειρούν, τους επιβάλλονται πολύ πιο οδυνηρές ποινές και τιμωρίες.

Εύλογα τώρα αναρωτιέται κανείς ποιά είναι η αιτία, για την οποία οι Έλληνες συμπεριφέρθηκαν με αυτόν τον τρόπο, καταδικάζοντας τη Δημοκρατία στην Ευρώπη, εάν όχι σε ολόκληρο τον πλανήτη – αρνούμενος φυσικά να αποδεχθεί τις άθλιες αναφορές, σύμφωνα με τις οποίες έχουν χάσει πια το «γενετικό τους κώδικα», γεγονός που απέδειξαν πως δεν ισχύει σχετικά πρόσφατα, όταν είπαν θαρραλέα «ΟΧΙ» στην εισβολή των Γερμανών το 1940.

Κατά την άποψη μας, δεν είναι άλλη από τη χειραγώγηση τους εκ μέρους ορισμένων διατεταγμένων ΜΜΕ – τα οποία τους «βομβαρδίζουν» νυχθημερόν πείθοντας τόσο τους ίδιους, όσο και τα περισσότερα πολιτικά τους κόμματα ότι, δεν υπάρχει καμία άλλη λύση, εάν θέλουν να παραμείνουν εντός της Ευρωζώνης, εκτός από την πλήρη υποταγή τους στα μνημόνια και στην Τρόικα. 

Ότι δηλαδή μπορούν να έχουν τότε μόνο το ευρώ, εάν δεν φέρουν αντίρρηση στη μετατροπή τους σε μία εξαθλιωμένη και πλήρως λεηλατημένη αποικία – ενώ δεν υπάρχει ζωή εκτός του κοινού νομίσματος.

Όταν δε προσπαθεί κανείς να αποδείξει ότι, δεν απαγορεύεται από καμία νομοθεσία η στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης, έτσι ώστε να ακολουθήσει η διαπραγμάτευση με τους δανειστές, με στόχο τη διαγραφή μέρους του χρέους, δεν γίνεται από κανέναν πιστευτός – αφού η πλειοψηφία έχει ήδη τρομοκρατηθεί εκ μέρους των ΜΜΕ από τις συνέπειες μίας τέτοιας διαδικασίας, η οποία είναι δήθεν συνώνυμη με την επιστροφή στη δραχμή, με άδεια ράφια και βενζινάδικα, με νοσοκομεία χωρίς γάζες, με την απόλυτη καταστροφή και με το τέλος του κόσμου.

Την ίδια στιγμή όμως οι Έλληνες επικροτούν την υπερήφανη στάση των Ισλανδών, παρά το ότι γνωρίζουν τις οδυνηρές συνθήκες που βίωσαν, όταν δεν δέχθηκαν να πληρώσουν το χρέος τους, σχεδόν δεκαπλάσιο του ΑΕΠ τους – ενώ τάσσονται υπέρ της μετέπειτα άρνησης της Ισλανδίας να ενταχθεί στην ΕΕ, πόσο μάλλον στην Ευρωζώνη.

Εύλογα λοιπόν συμπεραίνει κανείς πως πρόκειται για «σχιζοειδείς» καταστάσεις, οι οποίες εμποδίζουν τη λήψη ριζικών, λογικών αποφάσεων – αφού επιλέγεται κάθε φορά η επιθυμία αντίστασης, χωρίς όμως να στηρίζεται ενεργητικά από αυτούς που την εκφράζουν. 

Με απλά λόγια, οι Έλληνες θέλουν να κερδίσουν τον πόλεμο, χωρίς να χρειαστεί να δώσουν καμία μάχη και χωρίς να θυσιάσουν τίποτα – κάτι που φυσικά είναι εντελώς ανέφικτο, εάν όχι απολύτως παράλογο. Ακολουθεί η σημερινή συζήτηση του κ. Σαχίνη με τον κ. Βιλιάρδο.






Πηγή ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΚΟΙΤΑΜΕ ΕΝΩ ΜΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΤΙΜΩΡΟΥΜΕ ΩΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ;

Συνέχεια στην αντιπαράθεσή του με το Μέγαρο Μαξίμου και επί προσωπικού με τον Πάνο Καμμένο δίνει ο Νίκος Κοτζιάς, μία ημέρα μετά την παραίτηση του από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών και…
δύο ημέρες μετά τη «θυελλώδη» συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου πίσω από κλειστές πόρτες.

Σε δήλωση που έκανε μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης της Πολιτικής Γραμματείας του «ΠΡΑΤΤΩ», ο παραιτηθείς υπουργός Εξωτερικών απάντησε ευθέως στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο, ο οποίος χαρακτήρισε «ακατανόητη» την παραίτησή του. «Αυτά δεν τα λέει το Μαξίμου, τα λένε κάποιοι άνθρωποι. Να δώσουν στη δημοσιότητα την επιστολή παραίτησής μου. Σε εννεά σελίδες επιστολή εξηγώ ακριβώς τους λόγους παραίτησής μου» τόνισε ο κ. Κοτζιάς.

Στοχεύοντας, δε, στον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Πάνο Καμμένο, επέμεινε ότι εξωτερική πολιτική κάνει το ΥΠΕΞ και όχι το υπουργείο Άμυνας, το οποίο καλείται να στηρίξει στρατιωτικά τις επιλογές της διπλωματίας. Μάλιστα, ο κ. Κοτζιάς άφησε σαφή υπονοούμενα για τοποθετήσεις του Πάνου Καμμένου επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής εκτός Ελλάδας, που είναι πιθανό να βγαίνουν εκτός εθνικής «γραμμής».

Υποστήριξε, ακόμη, ότι κατευθύνεται εναντίον του «οχετός με στοχευμένες διαρροές» για τα απόρρητα κονδύλια του ΥΠΕΞ, λέγοντας ότι ούτε πρόκειται για πολλά λεφτά, αλλά επιπλέον ελέγχονται από επιτροπή ανωτάτων διπλωματών και εν συνεχεία από τη Βουλή.

Ο κ. Κοτζιάς προειδοποίησε, μάλιστα, στέλνοντας εμμέσως μήνυμα στον κ. Καμμένο, ότι θα αναλάβει πρωτοβουλίες με άλλους βουλευτές ή και με άλλα κόμματα, ώστε να δημοσιοποιείται η ορθή ή μη χρήση απορρήτων κονδυλίων που έχουν άλλα υπουργεία. Επίσης, εξέφρασε την ενόχλησή του για τις διαρροές που δείχνουν την κατεύθυνση κονδυλίων του υπουργείου Εξωτερικών.

«Δυστυχώς τα ξεφτιλίζουν όλα» είπε χαρακτηριστικά.

Τέλος, επέμεινε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να προχωρήσει, αλλιώς «δυστυχώς θα καταλάβουν τις αρνητικές εξελίξεις, ακόμη και αυτοί που σήμερα την πολεμούν»…

Πηγή Κοτζιάς: Δώστε στη δημοσιότητα την επιστολή παραίτησής μου…