21 March, 2019
Home / Διαφορα (Page 448)

1. Γυναίκα Σκορπιός με άνδρα Ταύρο: Ο συνδυασμός νερού και γης κάνει τα πάντα να ανθίζουν.

2. Άνδρας Κριός με γυναίκα Τοξότη: Το σεχ μεταξύ τους μοιάζει με πυρκαγιά, με τη μόνη διαφορά ότι αυτή δεν προκαλεί εγκαύματα.

3. Γυναίκα Υδροχόος με άνδρα Δίδυμο: Η φαντασία τους δημιουργεί τα πιο απίστευτα ερωτικά σενάρια.

4. Άνδρας Αιγόκερως με γυναίκα Παρθένο: Η φιλήδονη φύση τους ξεχνά επιτέλους τα «πρέπει» και τα «μη».

5. Άνδρας Ιχθύς με γυναίκα Σκορπιό: Δυο ζώδια του νερού μετατρέπουν ένα απλό κρεβάτι σε απέραντο ωκεανό ερωτισμού.

6. Άνδρας Λέων με γυναίκα Καρκίνο: Ένας καυτός συνδυασμός, ευλογημένος από τα άστρα, τον Ήλιο και τη Σελήνη.

7. Γυναίκα Αιγόκερως με άνδρα Σκορπιό: Μια κατσίκα και ένας σκορπιός δεμένοι σφιχτά μεταξύ τους σε έναν αρχέγονο ηδονικό χορό.

8. Άνδρας Καρκίνος με γυναίκα Σκορπιό: Το απόλυτο ζευγάρι για μια μυστική, αισθησιακή, απολαυστική ερωτική σχέση.

9. Γυναίκα Κριός με άνδρα Σκορπιό: Φωτιά και νερό. Χρειάζεται να πούμε περισσότερα;

10. Γυναίκα Ζυγός με άνδρα Καρκίνο: Η πιο γλυκιά, η πιο σέξι, η πιο ρομαντική ερωτική ένωση απ’ όλες.

Πηγή

The post Δείτε τους 10 top ε ρ ω τ ι κ o ύ ς συνδυασμούς των ζωδίων! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Δείτε τους 10 top ε ρ ω τ ι κ o ύ ς συνδυασμούς των ζωδίων!

στην Καλιφόρνια…

Ο ένοπλος που άνοιξε πυρ μέσα σε ένα μπαρ στην Καλιφόρνια, σκοτώνοντας 12 ανθρώπους, ήταν παρασημοφορημένος πολυβολητής του σώματος των Πεζοναυτών που είχε υπηρετήσει στο…
Αφγανιστάν, αλλά είχε πολλές δοσοληψίες με την αστυνομία το τελευταίο διάστημα.

Ο Ίαν Ντέιβιντ Λονγκ, 28 ετών, ζούσε στο Νιούμπερι Παρκ, ένα προάστιο με κομψά μπάνγκαλοους και φροντισμένους κήπους, περίπου 6,5 χιλιόμετρα από το Borderline Bar & Grill όπου σημειώθηκε το μακελειό το βράδυ της Τετάρτης.

Ο Λονγκ εντάχθηκε στους Πεζοναύτες το 2008 και αποστρατεύτηκε το 2013 με τον βαθμό του υποδεκανέα, όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος του σώματος Τζόζεφ Μπάτεφιλντ. Υπηρέτησε για επτά μήνες στο Αφγανιστάν στα τέλη του 2010 και είχε τιμηθεί πολλές φορές με αριστεία και παράσημα.

Προς το παρόν, δεν είναι σαφές με τι ασχολήθηκε ο Λονγκ αφού αποχώρησε από τον στρατό.

Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε νωρίτερα, ο σερίφης Τζεφ Ντιν είπε ότι αστυνομικοί πήγαν στο σπίτι του Λονγκ τον περασμένο Απρίλιο για κάποιο επεισόδιο που είχε σημειωθεί εκεί. «Ήταν οργισμένος, συμπεριφερόταν κάπως παράλογα» εξήγησε. Κλήθηκε μια ομάδα ειδικών που έκριναν ότι με βάση την πολιτειακή νομοθεσία ο Λονγκ δεν ήταν σε κατάσταση τέτοια ώστε να εγκλειστεί ακουσίως σε ψυχιατρική κλινική για να εκτιμηθεί η ψυχική υγεία του.

Ένας γείτονάς του, που είπε ότι ονομάζεται Χάνσον, είπε ότι ο Λονγκ ζούσε με τη μητέρα του. «Κοιτάζω τη δουλειά μου και το ίδιο κάνουν κι αυτοί», είπε από τηλεφώνου αυτός ο άνδρας, ενώ μια γυναικεία φωνή στο βάθος ακούστηκε να λέει «Ήταν κάπως μοναχικός».

Άλλοι κάτοικοι της γειτονιάς, όταν ρωτήθηκαν, απάντησαν ότι δεν αναγνωρίζουν το όνομα του υπόπτου και ότι η μητέρα του απλώς τους χαιρετούσε καθώς περνούσε με το αυτοκίνητό της.

Μια αμερικανική σημαία ήταν υψωμένη στο γκαράζ του σπιτιού του Λονγκ και ένα κόκκινο φορτηγάκι ήταν παρκαρισμένο απ’ έξω.

Σύμφωνα με τα δημόσια αρχεία, ο Λονγκ ήταν εγγονός του Χ. Ντάριλ Φόλεϊ, πρώην υψηλόβαθμου αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού που πέθανε το 2010, μετά από 30 χρόνια στην ενεργό υπηρεσία.

Το μπαρ Borderline είναι πολύ δημοφιλές στους φοιτητές και το βράδυ της Τετάρτης είχε οργανώσει μια φοιτητική βραδιά. Το Λουθηρανικό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, που απέχει μόλις 3 χιλιόμετρα, ματαίωσε σήμερα όλα τα μαθήματα ενώ στο Πανεπιστημίο Πέπερνταϊν θα τελεστεί αγρυπνία στη μνήμη των θυμάτων.

Ο θαμώνας του μπαρ Κόουλ Ναπ, 19 ετών, είπε ότι είδε τον ένοπλο να μπαίνει μέσα και να πηγαίνει στο ταμείο, προφανώς για να πληρώσει το εισιτήριο εισόδου. Στη συνέχεια άκουσε πυρά και είδε να πυροβολεί τη νεαρή υπάλληλο στο ταμείο. «Πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να καταλάβει ο κόσμος τι συνέβαινε και μετά επικράτησε χάος», είπε.

Ο ίδιος βοήθησε κάποιους να κρυφτούν πίσω από ένα μπιλιάρδο και μετά έφυγε στην πίσω αυλή, όπου βγαίνουν οι πελάτες για να καπνίσουν. Όσοι βρίσκονταν εκεί δεν είχαν αντιληφθεί τι συνέβαινε στο εσωτερικό.

Όταν βρέθηκε έξω, μαζί με έναν φίλο του, βοήθησε να μεταφέρουν ένα θύμα σε ασθενοφόρο. «Είναι απίστευτο που κάποιος ήρθε σε έναν χώρο για τον οποίο νοίαζομαι και έπληξε ανθρώπους για τους οποίους νοιάζομαι», σχολίασε.

Το Θάουζαντ Όουκς, με πληθυσμό 127.000 κατοίκων, είναι ένα καταπράσινο προάστιο. Ο ιστότοπος Niche το είχε κατατάξει στην τρίτη θέση στον κατάλογο με τις πιο ασφαλείς πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες για το 2018.

«Έχω μάθει ότι δεν έχει σημασία σε ποια κοινότητα βρίσκεσαι», είπε ο σερίφης όταν οι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν αν αιφνιδιάστηκε με αυτό που συνέβη στο Θάουζαντ Όουκς. «Δεν έχει σημασία πόσο ασφαλής είναι η κοινότητά σου. Μπορεί να συμβεί οπουδήποτε», σχολίασε.

Για τον σερίφη Τζεφ Ντιν, η σημερινή ημέρα θα έπρεπε να είναι γιορτή, αφού είναι η τελευταία του στην ενεργό υπηρεσία καθώς αύριο συνταξιοδοτείται. Αντί για αυτό, είδε, όπως είπε, την «κόλαση» μέσα στο μπαρ. Έπλεξε επίσης το εγκώμιο του αστυνομικού Ρον Χίλας, του πρώτου που έφτασε στο Borderline και έπεσε νεκρός από τα πυρά του Λονγκ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ διέταξε να κυματίζουν μεσίστιες οι σημαίες σε όλα τα δημόσια κτίρια, στη μνήμη των θυμάτων…

Πηγή: ΑΠΕ/Reuters/AFP

Πηγή Παρασημοφορημένος πεζοναύτης ο δράστης του μακελειού…

Tου Αλέξανδρου Κρητικού*

Έχουν περάσει δέκα χρόνια από τότε που ξέσπασε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Για τα 7 χρόνια που ακολούθησαν το ΑΕΠ της χώρας βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση. Μέχρι το 2014 μειώθηκε κατά 27% – αδιανόητη έκταση. Έκτοτε, θα ήλπιζε κανείς σε μια επερχόμενη ανάκαμψη, η οποία όμως δεν ακολούθησε.

Τα τελευταία χρόνια τρία μνημόνια πλαισίωναν την ελληνική οικονομία, ώστε να μη βρεθεί το κράτος στην ανάγκη να εκδώσει κρατικά ομόλογα στην αγορά. Σε αντάλλαγμα, ζητήθηκαν προγράμματα λιτότητας για την αποκατάσταση του κρατικού προϋπολογισμού.
«Ανακαίνιση» με βαθιές περικοπές
Αυτή η «ανακαίνιση» πέτυχε κάτω από βαθιές περικοπές. Οι συνέπειες είναι απαράδεκτες. Τη μια εξοικονόμηση ακολούθησε η επόμενη. Και η μια φορολογική αύξηση ακολούθησε την προηγούμενη. Αυτές οι ενέργειες είχαν καταστροφικές συνέπειες για την ελληνική οικονομία: Η προστιθέμενη αξία των ιδιωτικών εταιρειών μειώθηκε λόγω της μείωσης της εγχώριας ζήτησης, αλλά επίσης λόγω των ακραίων αυξήσεων των φόρων.
Το 2017 βρήκε την Ελλάδα στο 62% του επιπέδου προ της κρίσης. Ακόμη περισσότερο επιβαρύνθηκαν οι πολύ μικρές επιχειρήσεις, των οποίων η προστιθέμενη αξία μειώθηκε κατά το ήμισυ.
Και είναι εύλογο: μετά την πληρωμή του φόρου εισοδήματος και του ΦΠΑ, καθώς και των κοινωνικών εισφορών, από το ένα ευρώ που κερδίζει ένας ελεύθερος επαγγελματίας σήμερα του μένουν 20-30 λεπτά.
Ιδιαίτερα αποτρεπτικό είναι το φορολογικό σύστημα λόγω των υψηλών προκαταβολών για τον νέο επαγγελματία, ακόμη και αν έχει χαμηλό εισόδημα – παράδειγμα: νέος επαγγελματίας που εισπράττει 5.000 ευρώ τον χρόνο, αφού πληρώσει τους φόρους και την προκαταβολή φόρου για την επόμενη χρονιά, καθώς και τις ασφαλιστικές εισφορές που ορίζει η νομοθεσία, θα του μείνουν μόλις 1.676 ευρώ.
Κανείς λοιπόν δεν θα πρέπει να εκπλήσσεται αν, υπό τέτοιες συνθήκες, πολλοί προσφέρουν τα προϊόντα τους στη μαύρη αγορά.
Υψηλά επίπεδα ανεργίας στους νέους
Γι’ αυτό μέχρι στιγμής η Ελλάδα αντιμετωπίζει υψηλά επίπεδα ανεργίας, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων, μαζική μετανάστευση των μορφωμένων και φτώχεια μεταξύ των λιγότερο καταρτισμένων. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου επενδύσεις, ούτε σημάδια βελτίωσης.
Παρ’ όλα αυτά, όταν έληξε το τρίτο μνημόνιο τον Αύγουστο, η ελληνική κυβέρνηση γιόρτασε την «αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας». Αποκατέστησε όμως η χώρα πραγματικά την κυριαρχία της; Μπορεί η Ελλάδα να εκδώσει κρατικά ομόλογα στην αγορά με λογικούς όρους; Ήταν επιτυχής η διαδικασία μεταρρύθμισης των τελευταίων χρόνων;
Σε καμία περίπτωση! Αν οι υπεύθυνοι στην Ε.Ε. ήταν ειλικρινείς με την Ελλάδα και με τον εαυτό τους, μετά από οκτώ χρόνια ρητορικής διάσωσης, θα έπρεπε να αναγνωρίζουν τη διαδικασία της μεταρρύθμισης ως αποτυχημένη.
Για να το αποκρύψουν αυτό, οι πιστωτές έχουν συνοδεύσει τη μετάβαση από το τελευταίο πακέτο διάσωσης με καλές δωρεές – ένα μέρισμα σε ρευστό ύψους 15 δισ. ευρώ, έτσι ώστε τα επόμενα χρόνια να μην εκδίδονται κρατικά ομόλογα, και μια παράταση της περιόδου επιστροφής του υφιστάμενου δημόσιου χρέους με χαμηλές πληρωμές τόκων μέχρι το 2032.
Πρωτογενή πλεονάσματα
Παράλληλα, τέθηκαν όροι που δεσμεύουν τον κρατικό προϋπολογισμό για τα επόμενα 42 χρόνια.
Αυτή αλλά και πολλές μελλοντικές ελληνικές κυβερνήσεις πρέπει να παράγουν υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα στους αντίστοιχους εθνικούς προϋπολογισμούς τους: 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022 και 2,2% έως το 2060.
Ο οικονομικός ανορθολογισμός της πρότασης είναι προφανής, καθώς στερεί από την εκάστοτε κυβέρνηση τη δυνατότητα όχι μόνο να πραγματοποιεί λογικές επενδύσεις αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά και να αντισταθμίζει της κοινωνικές ανισορροπίες, ειδικά για να εισαχθεί επιτέλους η απαραίτητη βασική κοινωνική ασφάλιση για άνεργους που έχουν χάσει τα επιδόματα ανεργίας. Για μεγάλο χρονικό διάστημα η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να οικοδομήσει τη δική της προοπτική.
Έλεγχοι σε χώρες με μνημόνια
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δικαιολογεί αυτές τις αποφάσεις επισημαίνοντας ότι ανάλογοι έλεγχοι εφαρμόζονται και σε άλλες χώρες που είχαν υπαχθεί σε μνημόνιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Μόνο που υπάρχει μια διαφορά: 42 χρόνια! Από τη μία πλευρά, μια μαζική ψήφος μη εμπιστοσύνης εναντίον όλων των μελλοντικών ελληνικών κυβερνήσεων. Από την άλλη πλευρά, η παραδοχή ότι οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα δεν ήταν επιτυχείς.
Το θεμελιώδες πρόβλημα πίσω από αυτήν την πραγματικότητα είναι προφανώς το γεγονός ότι καμία ελληνική κυβέρνηση δεν έχει υλοποιήσει τις απαιτούμενες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις τα τελευταία 8 χρόνια: βελτίωση της δημόσιας διοίκησης, λιγότεροι και λιγότερο αντιφατικοί κανόνες, καλύτερο δικαστικό σύστημα, λιγότεροι κανονισμοί για την αγορά προϊόντων, καλύτερο σύστημα καινοτομίας.
Με άλλα λόγια, η Ελλάδα δεν μπόρεσε να κερδίσει κανένα όφελος από την ένταξή της στο ευρώ. Αυτό θα σήμαινε ότι η χώρα θα ήταν ελκυστική για τους καινοτόμους, επιχειρηματίες και επενδυτές, για εκείνους που αντιθέτως συνεχίζουν να αποχωρούν από τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων εταιρειών, όπως ο Τιτάνας πιο πρόσφατα. Στην πραγματικότητα, καμία από τις κυβερνήσεις τα τελευταία δέκα χρόνια δεν κατάφερε να ανακτήσει τη χαμένη εμπιστοσύνη στην ελληνική πολιτική. Έτσι, η Ελλάδα θα δει στο μέλλον μόνο χαμηλά ποσοστά ανάπτυξης, πολύ μικρά, δεδομένου του χαμηλού επιπέδου του ΑΕΠ.
Η ανεργία θα παραμείνει υψηλή, η ευημερία χαμηλή και το προ της κρίσης επίπεδο της οικονομίας μακριά. Αλλά για τους πολιτικούς στις Βρυξέλλες αυτό θα αρκεί για χειροκροτήματα. Θα συνεχίσουν να λένε ότι «η Ελλάδα βρίσκεται στον σωστό δρόμο».
Οι περικοπές των συντάξεων­
Το πόσο μακριά βρίσκονται οι πολιτικοί και στις δύο πλευρές από την οικονομική πραγματικότητα μπορεί να φανεί στην τρέχουσα συζήτηση για τις επερχόμενες περικοπές των συντάξεων.
Το ενδιαφέρον μονοπωλούν οι περικοπές αυτές καθαυτές. Δεν υπάρχει επί της ουσίας συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο τα υψηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν με πιο αποτελεσματικό τρόπο.
Για παράδειγμα, αντί να διατηρηθεί το σημερινό επίπεδο των συντάξεων, θα έπρεπε να εξαιρεθούν μόνο οι συνταξιούχοι με πολύ χαμηλές συντάξεις από την επερχόμενη περικοπή και να μειωθεί παράλληλα η δυσανάλογη φορολογική επιβάρυνση. Θα μπορούσε τότε να δοθεί το πολυαναμενόμενο μήνυμα για οικονομική ανάκαμψη.

*Ο οικονομολόγος Αλέξανδρος Κρητικός είναι διευθυντής Έρευνας στο Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών (DIW Berlin) και καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Potsdam​Ναυτεμπορική



ΠΗΓΗΠηγή Για όσους απατεώνες μάς λένε ότι βγήκαμε από τα μνημόνια – Δημοσιονομικός έλεγχος της Ελλάδας για 50 χρόνια

Αυτοί που εμφανίστηκαν –κατάκοποι από την (άγρια) πρωινή πτήση μέσω… Λαμίας για το Ελσίνκι– ήταν οι νεοδημοκράτες της αποστολής υπό τον Κυρ. Μητσοτάκη. 

Ανάμεσά τους, οι…
Μιλτ. Βαρβιτσιώτης και Γ. Κουμουτσάκος, αλλά και οι δύο αντιπρόεδροι του κόμματος, Κ. Χατζηδάκης και Αδ. Γεωργιάδης. 

Μένω στον τελευταίο, καθώς, εισερχόμενος στο συνέδριο, αντήλλαξε θερμή χαιρετούρα με τον Β. Μεϊμαράκη. Α, και μην ξεχάσω να αναφέρω ότι μπορεί κανείς να τρέξει, αλλά δεν μπορεί να κρυφτεί από τον Γ. Πατούλη: ναι, και ο Πατούλης βρίσκεται στο συνέδριο του ΕΛΚ!..

«Το Κονκλάβιο» – kathimerini.gr

Πηγή Οι κατάκοποι και ο… Πατούλης!..


Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι Γερμανοί, εκτός από τα «έξοδα Κατοχής» τα οποία εισέπρατταν υποχρεωτικά από τους Έλληνες, βρήκαν και άλλο τρόπο να λεηλατήσουν την ασθενική ελληνική οικονομία. 

Εξέδωσαν πλαστά μάρκα με τα οποία πλήρωναν σε όλες τις αγορές τους. Οι Γερμανοί, όχι μόνο έδιναν στους Έλληνες τα μάρκα που δεν είχαν καμία αξία, αλλά έπαιρναν ρέστα σε δραχμές, βγαίνοντας έτσι διπλά κερδισμένοι. 

Σύμφωνα με τους μελετητές και την έρευνα του Μανώλη Γλέζου, το ποσό που έκλεψαν οι Γερμανοί από τους Έλληνες μέσω των πλαστών μάρκων, υπολογίζεται ότι έφτασε τα 850 εκατομμύρια. 

Το κατοχικό μάρκο που διέλυσε την ελληνική αγορά το 1941-43.  

Δείτε ΕΔΩ στο βίντεο της «Μηχανής του Χρόνου» την απάτη των Γερμανών κατά την περίοδο της κατοχής και πώς ρήμαξαν την ήδη προβληματική ελληνική οικονομία.  

mixanitouxronou.gr



amfipolinewsΠηγή Η απάτη των Γερμανών με τα πλαστά χαρτονομίσματα στην Κατοχή. Έδιναν πλαστά μάρκα και έπαιρναν ρέστα σε αληθινές δραχμές. Πώς έκλεβαν την ελληνική οικονομία (βίντεο)

Επίθεση στον πρωθυπουργό για όσα είπε στη συνέντευξή του στον Alpha εξαπέλυσε η Νέα Δημοκρατία, κατηγορώντας τον Αλέξη Τσίπρα ότι παραπλανά τους πολίτες για τις…
προοπτικές της κυβέρνησης σε συνεννόηση με τον εταίρο του Πάνο Καμμένο.

«Επιβεβαιώθηκε πλέον και δια στόματος του κ. Τσίπρα ότι με τον κ. Καμμένο συνεχίζουν να κοροϊδεύουν σε πλήρη συνεννόηση τους πολίτες. Είναι πράγματι εντυπωσιακό ότι ο πρωθυπουργός αποκάλυψε… χαλαρά ότι ο κ. Καμμένος, αφού καταψηφίσει την συμφωνία των Πρεσπών, θα συνεχίσει να τον στηρίζει για να μην χάσουν για λίγους ακόμη μήνες τις καρέκλες τους» επισημαίνει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

«Κατά τα άλλα ουδεμία έκπληξη προκαλεί πια ότι ο κ. Τσίπρας δεν ντρέπεται να λέει τόσα ψέματα δημοσίως. Δεν άκουσε ποτέ τον Παύλο Πολάκη να προαναγγέλλει φυλακίσεις, δεν είδε τον Πάνο Καμμένο να κατηγορεί τον Νίκο Κοτζιά ότι χρηματίζεται από τον Τζωρτζ Σόρρος, ενώ διέψευσε ότι η Εφη Αχτσιόγλου έκανε έφεση για να μην δοθούν τα αναδρομικά στους συνταξιούχους. Προανήγγειλε, όμως, δεκάδες χιλιάδες προσλήψεις στο Δημόσιο. Δεν έχει νόημα να τις σχολιάσουμε. Οι πολίτες έχουν πια συνειδητοποιήσει πόσο κόστισαν στη χώρα μας τα «go back madame merkel» και τα «θα σκίσω τα μνημόνιο με ένα νόμο και ένα άρθρο». Καλό βράδυ κ. Τσίπρα» καταλήγει στην ανακοίνωσή της η Πειραιώς.

newpost.gr

Πηγή ΝΔ: Τσίπρας και Καμμένος κοροϊδεύουν τον λαό…


Εφόσον κατά τον Αριστοτέλη η εκπλήρωση της αρετής είναι η απαρέγκλιτη προϋπόθεση της ευδαιμονίας, δε μένει τίποτε άλλο παρά να οριστεί αυτό που ονομάζουμε αρετή: «Αφού λοιπόν η ευδαιμονία είναι ενέργεια της ψυχής σύμφωνη με την τέλεια αρετή, πρέπει τώρα να μιλήσουμε για την αρετή. Ίσως με τον τρόπο αυτό θα μπορέσουμε, επίσης, να διακρίνουμε ακόμη καλύτερα την ουσία της ευδαιμονίας». (1102a 13, 6-9).
Εξάλλου, και η έννοια της πολιτικής – στην ορθή εκδοχή της κι όχι ως συμφεροντολογική στρέβλωση – δεν έχει άλλη επιλογή από το συσχετισμό με την αρετή: «Όλοι, άλλωστε, το παραδέχονται ότι και ο γνήσιος, ο αληθινός πολιτικός για την αρετή κοπιάζει κατά κύριο λόγο. Πραγματικά, αυτό που θέλει ο πολιτικός είναι να κάνει τους πολίτες αγαθούς και υπάκουους στους νόμους». (1102a 13, 9-12).
Γράφει ο Θανάσης Μπαντές
Η πολιτική χωρίς την άσκηση της αρετής δεν είναι πολιτική, καθώς ματαιώνεται εξ’ ορισμού. Η αρετή αποκτά ξεκάθαρα κοινωνικές διαστάσεις, αφού μια πόλη που δε βασίζεται σε ενάρετους νόμους (ή – αν είναι ενάρετοι – τους απαξιώνει καθιστώντας αδύνατη την τήρησή τους) θα οδηγηθεί σε στρεβλώσεις και η μόνη προοπτική είναι η δυσαρέσκεια που θα δράσει συγκρουσιακά. Με άλλα λόγια, θα αποτύχει. Η πόλη οφείλει να εγγυάται τη συνύπαρξη κι όχι να την υπονομεύει. Κι αυτή είναι η σημασία των νόμων, δηλαδή των κανόνων, που θα προασπίσουν την ομαλότητα εξασφαλίζοντας το δίκαιο όλων των πολιτών.
Ο πολιτικός πρέπει να είναι ο εκφραστής της αρετής που θα τη μεταδώσει και στους άλλους. Από αυτή την άποψη, η αρετή είναι το κλειδί και της ατομικής και της συλλογικής ευτυχίας. Κάθε άνθρωπος πρέπει να κατέχει την αρετή, ώστε να είναι σε θέση να φτάσει στην ευδαιμονία, και ο πολιτικός είναι εκείνος που θα τη θέσει συλλογικά, ώστε να καθοδηγήσει τους πολίτες προς αυτή την κατεύθυνση εξασφαλίζοντας την ευτυχία όλων.
Κι αυτός είναι ο λόγος που ο Αριστοτέλης παρουσιάζει το νομοθέτη ως το μεγάλο παιδαγωγό της κοινωνίας. Με δεδομένο ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του πολιτικό ον γίνεται σαφές ότι η ατομική ευτυχία είναι συνυφασμένη με τη συλλογικότητα. Και η διατήρηση της συλλογικότητας απαιτεί νόμους που θα υπηρετούν την αρετή.
Η αρετή αναδεικνύεται σε αποστολή του ανθρώπου κι αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να εξεταστεί ενδελεχώς: «Το έργο μας λοιπόν είναι να μιλήσουμε για την αρετή – για την αρετή, βέβαια, του ανθρώπου, αφού το αγαθό που ψάχναμε ήταν το αγαθό για τον άνθρωπο και η ευδαιμονία του ανθρώπου. Λέγοντας “αρετή του ανθρώπου” εννοούμε όχι την αρετή του σώματος, αλλά την αρετή της ψυχής – και την ευδαιμονία ενέργεια της ψυχής δεν τη λέγαμε;» (1102a 13, 16-21).
Η προτεραιότητα που δίνεται στην αρετή της ψυχής δεν αφορά την υποτίμηση της σωματικής φροντίδας ή την απαξίωση του σώματος ως πηγή ευτυχίας. Η σωματική ευεξία κρίνεται απαραίτητη για την ψυχική υγεία και ο Αριστοτέλης έχει μιλήσει επισταμένα στα «Πολιτικά» για την αξία της γυμναστικής. Το ίδιο το πρότυπο του αρχαιοελληνικού ιδεώδους για τον ενάρετο άνδρα (καλός κι αγαθός) εμπεριέχει τη σωματική άσκηση, καθώς η καλλιέργεια του σώματος είναι συνυφασμένη με την ανδρεία (νους υγιής εν σώματι υγιεί).
Η εστίαση στην ψυχή δεν αφορά κάποιο είδος ασκητισμού που έχει να κάνει με την περιφρόνηση της σάρκας, αλλά την κατάδειξη της πεποίθησης ότι χωρίς την ψυχική καλλιέργεια δεν μπορεί να οδηγηθεί κανείς στην ευτυχία. Εξάλλου, όσο κι αν αναγνωρίζεται η αξία του σώματος είναι αδύνατο να επισκιαστεί η ψυχή. Το ότι, τελικά, η ψυχή θεωρείται ανώτερη από το σώμα καθιστά σαφές και το μέγεθος της δυσκολίας για την καλλιέργειά της. Όσο ξεκάθαρο είναι ότι ο ενάρετος πολίτης οφείλει να ασκεί και το σώμα και την ψυχή, τόσο σαφώς επεξηγείται ότι η καλλιέργεια της ψυχής είναι απείρως δυσκολότερη και πολυπλοκότερη.
Ο καλός πολιτικός, αφού η ασχολία του έχει να κάνει με την άσκηση της αρετής σε επίπεδο συλλογικό, πρέπει να κατέχει τα ζητήματα της ψυχικής καλλιέργειας για να μπορέσει να επιτελέσει σωστά το έργο του: «Με τα πράγματα να έχουν έτσι, είναι φανερό ότι ο πολιτικός πρέπει να γνωρίζει, σε κάποιο βαθμό, τα σχετικά με την ψυχή, ακριβώς όπως ο γιατρός που θέλει να θεραπεύσει τα μάτια πρέπει να γνωρίζει το σώμα στο σύνολό του – ένα λόγο παραπάνω, αφού η πολιτική επιστήμη είναι πιο άξια τιμής και ανώτερη από την ιατρική». (1102a 13, 21-25).
Από τη στιγμή που η ψυχή κρίθηκε ανώτερη από το σώμα, ήταν αναμενόμενο ότι και ο εκφραστής της θα βρισκόταν σε πιο περίοπτη θέση. Κι αυτό χωρίς και πάλι να υποτιμάται η αξία του γιατρού. Απλώς τονίζεται η σπουδαιότητα του πολιτικού στην κατάκτηση της συλλογικής ευτυχίας: «Συμπέρασμα: Πρέπει και ο πολιτικός να φροντίσει να αποκτήσει μια σαφή εικόνα σχετικά με την ψυχή του ανθρώπου· να το κάνει μάλιστα αυτό για το λόγο που είπαμε – στο βαθμό, πάντως, που είναι αρκετός για τα θέματα που συζητούμε· ένας πιο εξονυχιστικός λόγος, που να φτάνει σε πολλές λεπτομέρειες, συνεπάγεται ασφαλώς μια πιο κοπιαστική εργασία από αυτήν που απαιτεί ο τωρινός μας στόχος». (1102a 13, 27-29).
Η διερεύνηση της ψυχής καθίσταται πλέον απολύτως αναγκαία. Το συλλογιστικό σχήμα έχει ήδη ολοκληρωθεί: αν θέλει κάποιος να μάθει για την ευτυχία πρέπει να μάθει για την αρετή· κι αν θέλει να μάθει για την αρετή πρέπει να καταλάβει τα σχετικά με την ψυχή. Και για τον Αριστοτέλη, αρχικά, η ψυχή διαιρείται σε δύο μέρη: «… ένα μέρος της ψυχής είναι το δίχως λόγον, ενώ το άλλο είναι αυτό που έχει λόγον». (1102a 13, 32-33).
Ο Αριστοτέλης (αρχ.: Ἀριστοτέλης, 384 π.Χ. - 322 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και επιστήμονας που γεννήθηκε στα Στάγειρα της Χαλκιδικής στη βόρεια περιφέρεια της κλασικής Ελλάδας.
Ο Αριστοτέλης (αρχ.: Ἀριστοτέλης, 384 π.Χ. – 322 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και επιστήμονας που γεννήθηκε στα Στάγειρα της Χαλκιδικής στη βόρεια περιφέρεια της κλασικής Ελλάδας.
Για να συμπληρωθεί: «Τώρα, αν τα δύο αυτά μέρη είναι χωρισμένα το ένα από το άλλο όπως τα μέρη του σώματος ή καθετί που μπορεί να διαιρεθεί σε μέρη ή μήπως είναι δύο επειδή το καθένα τους έχει άλλον ορισμό, από τη φύση τους όμως είναι αξεχώριστα, όπως το κοίλο και το κυρτό στην περιφέρεια του κύκλου, αυτό δεν έχει για μας αυτή τη στιγμή καμία ιδιαίτερη σημασία». (1102a 13, 34-37).
Η διαίρεση της ψυχής από τον Αριστοτέλη αφορά το μέρος που σχετίζεται με τη λογική (λόγον έχον) και εκείνο που δεν έχει καμία σχέση με τη λογική (άλογον μέρος). Το άλογον μέρος της ψυχής, όμως, χωρίζεται επίσης σε δύο μέρη: «Ένα μέρος από το άλογο μέρος της ψυχής είναι κοινό σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς: είναι το φυτικό μέρος της, αυτό που κάνει όλους αυτούς τους ζωντανούς να τρέφονται και να μεγαλώνουν· είναι, πράγματι, εκείνη η δύναμη της ψυχής που πρέπει, σκέφτομαι, να τη δεχτεί κανείς για όλους τους τρεφόμενους οργανισμούς, για τα έμβρυα, αλλά επίσης και για τους ολοκληρωμένους οργανισμούς – δεν είναι αυτό πιο λογικό παρά να δεχτούμε γι’ αυτούς τους τελευταίους μια διαφορετική δύναμη;» (1102a 13, 38-40, 1102b 13, 1-3).
Αυτό το κομμάτι από το άλογον μέρος ο Αριστοτέλης το ονομάζει «φυτικό» ή «θρεπτικό μέρος της ψυχής» κι επαναλαμβάνει ότι δεν αφορά μόνο τους ανθρώπους: «Είναι φανερό ότι η αρετή αυτού του μέρους της ψυχής είναι κοινή σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς». (1102b 13, 3-4).
Το άλογον μέρος της ψυχής συμπληρώνεται και από το δεύτερο μέρος που μετέχει της λογικής: «Φαίνεται όμως ότι στην ψυχή υπάρχει και άλλο ένα άλογο μέρος, που όμως μετέχει κατά κάποιον τρόπο στο λόγο. Έτσι, όταν μιλούμε για εγκρατή και για μη εγκρατή άνθρωπο, ο έπαινός μας είναι για το λόγο και για το μέρος της ψυχής που έχει αυτόν το λόγο, αφού αυτός είναι που παρακινεί σωστά και προτρέπει στο καλύτερο». (1102b 13, 15-19).
Αυτό το δεύτερο μέρος (λόγον – άλογον) από το άλογο τμήμα της ψυχής ο Αριστοτέλης το ονομάζει επιθυμητικό: «Έγινε λοιπόν φανερό ότι […] το άλογο μέρος της ψυχής είναι διπλό· το φυτικό μέρος δε μετέχει καθόλου στο λόγο, ενώ το επιθυμητικό μέρος (με γενικότερη ονομασία το ορεκτικό μέρος της ψυχής) μετέχει κατά κάποιον τρόπο στο λόγο, στο βαθμό που υπακούει και πειθαρχεί σ’ αυτόν». (1102b 13, 33-36).
Από την άλλη μεριά το καθαρά λόγον μέρος της ψυχής έχει να κάνει με τις δυνατότητες που έχει κάποιος σε διανοητικό επίπεδο. Η εκμάθηση της φιλοσοφίας ή των μαθηματικών έχει να κάνει ακριβώς με αυτό το κομμάτι. Το καθαρά λόγον μέρος της ψυχής δεν πρέπει να συγχέεται με το επιθυμητικό (λόγον – άλογον), αφού το δεύτερο ανήκει στο άλογον μέρος της ψυχής. Ο Αριστοτέλης διευκρινίζει: «Είναι […] όπως όταν λέμε ότι κάποιος “λογαριάζει” τον πατέρα του και τους φίλους του και όχι όπως όταν λέμε ότι κάποιος “λογαριάζει” κάτι στα μαθηματικά». (1102b 13, 37-38).
Και βέβαια, το μέρος δίχως λογική (άλογον) δεν μπορεί παρά να υπακούει στις υποδείξεις του λογικού (λόγον έχοντος) μέρους: «Το ότι το άλογο μέρος της ψυχής πείθεται κατά κάποιον τρόπο από το λόγο φαίνεται και από το ότι δίνουμε συμβουλές, και γενικά από το ότι επιτιμούμε και προτρέπουμε». (1102b 13, 39-40).
Στο βιβλίο του ΟΕΔΒ «Αρχαία Ελληνικά Φιλοσοφικός Λόγος» για την θεωρητική κατεύθυνση της Γ΄ λυκείου αναφέρεται: «Η ψυχή του ανθρώπου, είπε ο Αριστοτέλης, αποτελείται κατ’ αρχήν από δύο μέρη, από το λόγον έχον μέρος και από το άλογον (με δική μας διατύπωση: ο άνθρωπος ως ζωντανός οργανισμός λειτουργεί με δύο τρόπους: α) με βάση τη λογική του, β) με τρόπους που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το λογικό του). Η αρχική όμως αυτή διμερής “διαίρεση” κατέληξε σε μια τριμερή “διαίρεση”, αφού ο Αριστοτέλης διέκρινε τελικά α) ένα καθαρά άλογον μέρος της ψυχής, β) ένα καθαρά λόγον έχον μέρος της, και γ) ένα μέρος που μετέχει και του αλόγου και του λόγον έχοντος μέρους της ψυχής. Το πρώτο, είπε, έχει σχέση με τη διατροφή και την αύξηση του ανθρώπινου οργανισμού και άρα δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αρετή· το τρίτο (ο ίδιος το ονόμασε επιθυμητικόν) έχει σχέση με τις αρετές που περιγράφουν το χαρακτήρα του ανθρώπου (ηθικές αρετές), ενώ το δεύτερο, που αφορά απόλυτα και καθαρά το λογικό μας, έχει σχέση με τις διανοητικές μας αρετές (με τη σοφία λ.χ. ή τη φρόνηση). Έτσι ο Αριστοτέλης κατέληξε να διακρίνει τις ανθρώπινες αρετές σε ηθικές και διανοητικές». (σελ. 152 – 153).
Κι αυτός είναι ο λόγος που δεν πρέπει να συγχέεται το καθαρά λόγον μέρος της ψυχής με το επιθυμητικό(λόγον – άλογον), γιατί το πρώτο σχετίζεται με τις διανοητικές και το δεύτερο με τις ηθικές αρετές: «Αν λοιπόν πρέπει να πούμε ότι και αυτό το μέρος της ψυχής έχει λόγον, τότε διπλό θα είναι και το μέρος της ψυχής που έχει λόγον: ένα θα είναι το μέρος της ψυχής που έχει λόγον στην κυριολεξία και μέσα του, και άλλο ένα αυτό που έχει την ιδιότητα να “υπακούει” στο λόγον, όπως ακριβώς υπακούει κανείς στον πατέρα του». (1103a 13, 2-4).
Ο διαχωρισμός δηλαδή των αρετών σε ηθικές και διανοητικές γίνεται με βάση το διαχωρισμό της ψυχής που τις καθορίζει: «Κατά τη διάκριση αυτή υποδιαιρείται και η αρετή σε είδη. Άλλες, πράγματι, αρετές τις λέμε διανοητικές και άλλες ηθικές: η σοφία, η αντιληπτικότητα, η φρόνηση είναι διανοητικές αρετές, ενώ η ελευθεριότητα και η σωφροσύνη είναι ηθικές αρετές». (1103a 13, 4-8).
Ο Κούρος της Μερέντας και η κόρη Φρασίκλεια. Έργο του γλύπτη Αριστίωνα από την Πάρο, γύρω στα 540-530 π.Χ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Kouros of Meredanda and daughter Frasiclia. The work of sculptor Aristion from Paros, around 540-530 BC. National Archaeological Museum.
Ο Κούρος της Μερέντας και η κόρη Φρασίκλεια. Έργο του γλύπτη Αριστίωνα από την Πάρο, γύρω στα 540-530 π.Χ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Kouros of Meredanda and daughter Frasiclia. The work of sculptor Aristion from Paros, around 540-530 BC. National Archaeological Museum.
Σύμφωνα με αυτή τη συλλογιστική, οι χαρακτηρισμοί που αποδίδονται για να προσδιορίσουν το χαρακτήρα ενός ανθρώπου δεν μπορεί να είναι ίδιοι μ’ εκείνους που απευθύνονται στη νοητική του διαύγεια: «Μιλώντας, πράγματι, για το χαρακτήρα ενός άνθρωπου δε λέμε ότι είναι σοφός ή ότι έχει γρήγορη αντίληψη, αλλ’ ότι είναι πράος ή σώφρων. Επαινούμε, πάντως, και τον σοφό για την ψυχική ιδιότητα που έχει. Τις άξιες επαίνου έξεις τις λέμε αρετές». (1103a 13, 8-11).
Ο όρος έξεις αποδίδει τις συνήθειες κάθε ανθρώπου που πρέπει να είναι σύμφωνες με τους κανόνες της αρετής. Το ότι μπορούμε να «επαινούμε το σοφό για την ψυχική ιδιότητα που έχει» είναι η αναγνώριση ότι και η σοφία, ως καθαρή απόρροια της λογικής, σχετίζεται με την ψυχή (λόγον έχον μέρος). Ότι όμως δεν αποδίδει το χαρακτήρα κάποιου, καθώς εκεί προτιμούνται οι όροι «πράος ή σώφρων» καταδεικνύει ότι δεν έχει σχέση με τις ηθικές αρετές, αφού αυτές σχετίζονται με το επιθυμητικόν (λόγον – άλογον μέρος της ψυχής).
Με άλλα λόγια, ο ηθικός άνθρωπος δε σχετίζεται κατ’ ανάγκη με τις διανοητικές αρετές (αν και ο κάτοχος της διανοητικής αρετής έχει σαφές προβάδισμα λόγω της ανεπτυγμένης λογικής του), ή, αν πρέπει να το πούμε αλλιώς, αυτός που δε φημίζεται για τις διανοητικές αρετές δεν αποκλείεται και από τις ηθικές, καθώς γι αυτές πέρα από τη λογική υπάρχουν κι άλλοι διαμορφωτικοί παράγοντες.
Από αυτή την άποψη, ο φιλόσοφος δεν σχετίζεται αυτομάτως με την ηθική αρετή, όπως δεν αποκλείεται από αυτή ο απαίδευτος στις διανοητικές ασχολίες. Το προβάδισμα του διανοητικά πεπαιδευμένου είναι ένα ενδεχόμενο ηθικής υπεροχής, όχι όμως απόδειξη. Με άλλα λόγια, η δύναμη της γνώσης που δίνει η λογική δε σημαίνει ότι θα στραφεί κατ’ ανάγκη στο δρόμο της αρετής. Και για τον Αριστοτέλη δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο από αυτό, αφού η γνώση που δε συνοδεύεται από την αρετή είναι ικανή να διαπράξει τα μεγαλύτερα εγκλήματα. Η γνώση παρουσιάζεται ως ένα ανεξέλεγκτο όπλο που μπορεί να στραφεί είτε προς το καλό είτε προς το κακό με τρομακτικά αποτελέσματα. Και είναι η ηθική αρετή που θα το καθορίσει αυτό.
Υπό αυτούς τους όρους, το ζήτημα της ηθικής αρετής τίθεται αμείλικτα, σαν ζήτημα ζωής και θανάτου. Η γνώση που δεν τίθεται στην υπηρεσία της αρετής είναι κατάρα. Μπορεί να επιφέρει την ύψιστη καταστροφή. Κι εδώ, βέβαια, κρύβεται μια ακόμη διαφορά με τον Πλάτωνα που θεωρεί ότι ο κάτοχος της γνώσης, ο φιλόσοφος είναι αυτός που πρέπει να αναλάβει τη διοίκηση της πόλης, αφού μόνο αυτός μπορεί να πάρει τις σωστές αποφάσεις, ώστε να ευτυχήσουν όλοι οι πολίτες. Και το θέμα για τον Πλάτωνα τίθεται τόσο επιτακτικά, που ο φιλόσοφος οφείλει να κυβερνήσει ακόμη κι αν δεν το επιθυμεί. Ο εξαναγκασμός του κρίνεται επιβεβλημένος. Το ενδεχόμενο του φιλοσόφου που δεν κατέχει την ηθική αρετή δεν υφίσταται για τον Πλάτωνα. Η γνώση, από μόνη της, παρουσιάζεται ως διαπιστευτήριο της αρετής.
Ο διαχωρισμός της ψυχής από τον Αριστοτέλη σε λόγον και άλογον μέρος και η τοποθέτηση της ηθικής αρετής στο σημείο που πλαισιώνεται και από το ένα και από το άλλο (λόγον – άλογον μέρος) είναι μια επανάσταση. Καθιστά σαφές ότι η λογική δεν αρκεί από μόνη της για την κατάκτηση της αρετής. Ο άνθρωπος πρέπει να δαμάσει και το άλογον μέρος. Το μέρος που δεν μπορεί να καθορίσει επακριβώς και που όμως λειτουργεί διαμορφώνοντας το χαρακτήρα του. Πόσο κοντά μπορεί να είναι αυτό στο υποσυνείδητο που δίδαξε ο Φρόυντ;
Ο Αριστοτέλης δεν αποκλείει το ενδεχόμενο, αυτό το άλογον μέρος της ψυχής να επηρεάζει ακόμη και την ποιότητα των ονείρων: «γιατί αυτό το μέρος, αυτή δηλαδή η δύναμη της ψυχής ενεργεί, κατά την αντίληψη όλων, κυρίως στη διάρκεια του ύπνου, ακριβώς όμως τότε είναι που φαίνεται ελάχιστα καθαρά ποιος είναι καλός και ποιος είναι κακός [… …] – εκτός και αν εξαιρέσουμε την περίπτωση που, σε μικρή βέβαια έκταση, κάποιες κινήσεις φτάνουν ως την ψυχή, και τότε τα όνειρα των καλών ανθρώπων είναι καλύτερα από τα όνειρα των συνηθισμένων ανθρώπων. Αρκετά όμως όσα είπαμε για το θέμα αυτό». (1102b 13, 4-6 και 10-13).
Αριστοτέλης: «Ηθικά Νικομάχεια», βιβλίο πρώτο, μετάφραση Δημήτριος Λυπουρλής, εκδόσεις ΖΗΤΡΟΣ, πρώτος τόμος, Θεσσαλονίκη 2006.
Δημήτρης Λυπουρλής, Δέσποινα Μωραΐτου: «Αρχαία Ελληνικά Φιλοσοφικός Λόγος», Γ΄ τάξη ενιαίου λυκείου, θεωρητική κατεύθυνση, Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων, Ε΄ έκδοση, Αθήνα 2003.




theancientwebgreeceΠηγή Αριστοτέλης: Η διαίρεση της ψυχής και το ζήτημα της ηθικής αρετής

Περίεργο περιστατικό έξω από το σπίτι μέλους του Ρουβίκωνα στην περιοχή του Ζωγράφου καταγγέλλει η αναρχική ομάδα.

Όπως υποστηρίζουν τα…
μέλη της ομάδας σε κείμενο που ανέβασαν σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου, έφτασαν στο σημείο να ζητήσουν από αστυνομικούς να τους επιδείξουν την αστυνομική τους ταυτότητα όταν τους εντόπισαν να βρίσκονται έξω από σπίτι που διαμένει μέλος της αναρχικής ομάδας.

Σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν, το τελευταίο διάστημα άγνωστοι είχαν γράψει συνθήματα έξω από τα σπίτια μελών της αναρχικής ομάδας και υπό τον φόβο να πρόκειται για ακροδεξιούς ο Ρουβίκωνας είχε προχωρήσει σε μια υποτυπώδη φύλαξη των σπιτιών των συγκεκριμένων μελών.

Σήμερα το πρωί στου Ζωγράφου, σύμφωνα πάντα με όσα καταγγέλλουν, εντόπισαν τους δύο αστυνομικούς σε ένα μηχανάκι, τους περικύκλωσαν και για να τους αφήσουν ελεύθερους απαίτησαν να τους δείξουν τις αστυνομικές τους ταυτότητες.

Μάλιστα υποστηρίζουν σε μια προσπάθειά τους να χαλαρώσει ο ασφυκτικός κλοιός της αστυνομίας γύρω από τα μέλη της ομάδας ότι «ξεκαθαρίζουμε ότι η ευθύνη για οποιοδήποτε ατύχημα συμβεί εφόσον μιλάμε για ασφαλίτες θα βαρύνει την ΕΛ.ΑΣ. και το κράτος».

cnn.gr

Πηγή Περίεργο περιστατικό καταγγέλλει ο Ρουβίκωνας…


Είναι ξεκάθαρο για ποιο λόγο οι Γερμανοί θέλουν να διατηρήσουν την Ελλάδα υπό την κατοχή τους – με εκγερμανισμένες κυβερνήσεις στην υπηρεσία τους, με την εξαθλίωση και τη ληστεία των Ελλήνων για να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, με την αλλοίωση του πληθυσμού της μέσω των μεταναστευτικών ροών και με την απόσχιση της Μακεδονίας για να διαμελισθεί η χώρα οπότε να ελέγχεται καλύτερα.

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Όπως γράφαμε το 2011, πριν από την υπογραφή του καταστροφικού PSI από την τότε ελληνική κυβέρνηση συνεργασίας (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου, ΛΑ.Ο.Σ) που στήριζε την τεχνοκρατική (Παπαδήμου) μετά την ανατροπή του κ. Παπανδρέου όταν θέλησε να διεξάγειδημοψήφισμα (αντίστοιχα του κ. Berlusconi στην Ιταλία από την ΕΚΤ όταν αποφάσισε να εναντιωθεί στα γερμανικά σχέδια),

«Η Ελλάδα δεν είναι χρεοκοπημένη, οδηγείται σκόπιμα στην πτώχευση, ενώ οι οφειλές της Γερμανίας αποτελούν ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο της, εάν και εφόσον αποφασίσει επιτέλους κάποια Ελληνική κυβέρνηση να τις διεκδικήσει» (πηγή). 

Είχαμε αναφερθεί εν προκειμένω στις γερμανικές αποζημιώσεις/επανορθώσεις, με τα εξής:

.
«Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουμε ακούσει πάρα πολλά για τις συγκεκριμένες απαιτήσεις της χώρας μας – πρόσφατα από σημαντικό Γάλλο οικονομολόγο, ο οποίος τις τοποθέτησε στα 565 δις € (συμπεριλαμβανομένων των τόκων). Επίσης, από τον επιφανή Γερμανό ιστορικό κ. A.Ritschl (άρθρο μας), ο οποίος είπε χαρακτηριστικά ότι:
“Η ανθελληνική υστερία των γερμανικών ΜΜΕ είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τη Γερμανία. Ουσιαστικά καθόμαστε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: η γερμανική ανάπτυξη οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο ότι, τόσο τα θύματα του πρώτου, όσο και του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, παραιτήθηκαν από τις απαιτήσεις τους….. Παρά το ότι η Γερμανία είναι υπεύθυνη για δύο παγκοσμίους πολέμους, εκ των οποίων ο δεύτερος ήταν κάτι παραπάνω από καταστροφικός, τα θύματα της συμφώνησαν να διαγραφεί ένα μεγάλο μέρος των χρεών της. Τα ότι η Γερμανία οφείλει την οικονομική της άνοδο στη γενναιοδωρία των άλλων λαών δεν το έχει ξεχάσει κανείς – ούτε οι Έλληνες”.
Οι Έλληνες”, συνεχίζει ο ιστορικός, “γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τα «πολεμικά άρθρα» των γερμανικών ΜΜΕ. Εάν αλλάξουν οι διαθέσεις στην Ελλάδα (εάν «ξυπνήσουν» δηλαδή οι Έλληνες, εάν εκλέξουν επαρκείς, ανιδιοτελείς, ικανούς, θαρραλέους πολιτικούς και διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους), τότε είναι πολύ πιθανόν να ακολουθήσουν και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες – απαιτώντας με τη σειρά τους τα χρήματα που χωρίς καμία αμφιβολία τους χρωστάμε. Εάν λοιπόν υποχρεωθούμε νομικά να εξοφλήσουμε όλες μας τις υποχρεώσεις, τότε θα μας πάρουν και τα πουκάμισα μας – αφού, με βάση τη συμφωνία του Λονδίνου, «οι πολεμικές αποζημιώσεις, οι οποίες δεν πληρώθηκαν το 1953, θα έπρεπε να εξοφληθούν σε περίπτωση τυχόν επανένωσης της Γερμανίας».

Στην περίπτωση αυτή, θα ήταν πολύ καλύτερα όχι μόνο να αναδιοργανώναμε την ελληνική Οικονομία με δικό μας αποκλειστικά κόστος, αλλά να το κάναμε πλουσιοπάροχα. Εάν, αντί να συμμορφωθούμε με τους διεθνείς νόμους και να πληρώσουμε τα χρέη μας, συνεχίσουμε να παριστάνουμε τον πλούσιο τραπεζίτη, ο οποίος καπνίζει ήρεμα το πούρο του και δεν θέλει να πληρώσει τα χρέη του, εκβιάζοντας τους πιστωτές του, τότε κάποια στιγμή θα μας έλθει ένας τεράστιος λογαριασμός. Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα είχε την ευκαιρία να κάνει μία καινούργια αρχή – μία ευκαιρία που προσφέρθηκε στην αχάριστη Γερμανία πολλές φορές στο παρελθόν, ειδικά από τις Η.Π.Α. το 1953”.


Περαιτέρω ένας άλλος σημαντικός Γερμανός ιστορικός, ο K. H. Roth, παραθέτει σε δύο πρόσφατα άρθρα του πάρα πολλά στοιχεία, τα οποία επιβεβαιώνουν τις απαιτήσεις της Ελλάδας – επιμένοντας στην καταβολή των πολεμικών επανορθώσεων στη χώρα μας. Η λύση που προτείνει ο κ. K.H.Roth, είναι να μην επιβαρύνουν οι αποζημιώσεις τους Γερμανούς πολίτες, αλλά τη Γερμανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα (η οποία είναι ουσιαστικά διάδοχος της Τράπεζας του 3ου Ράιχ), καθώς επίσης τις μεγάλες επιχειρήσεις της Γερμανίας – οι οποίες «λήστεψαν» στην κυριολεξία τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας, μέσω της δήθεν Γερμανο-Ελληνικής «Εταιρείας Εμπορικών Συναλλαγών» (Degrides).


Ειδικότερα, στις 14. Ιανουαρίου του 1946 στο Παρίσι, συζητήθηκε και ψηφίσθηκε το Σύμφωνο Αποζημιώσεων, με βάση το οποίο η Γερμανία υποχρεώθηκε να καταβάλλει «επανορθώσεις», συνολικού ύψους 7,1 δις $ – με κριτήριο την αγοραστική αξία του δολαρίου το 1938. Στην Ελλάδα αντιστοιχούσε το 3,5% αυτού του ποσού (248,5 εκ. $), για τις καταστροφές που υπέστη την περίοδο του πολέμου, καθώς επίσης για το δάνειο, το οποίο εξαναγκάσθηκε να χορηγήσει η Εθνική Τράπεζα, το 1942, στο γερμανικό στρατό, για την κάλυψη των εξόδων του! Συνολικά πρόκειται για 106,5 δις $ σε τιμές του 2010 ή για 79 δις € περίπου (χωρίς τόκους, πάντοτε σύμφωνα με το Γερμανό ειδικό).


Χωρίς να αναλωθούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες, οι οποίες είναι αρκετά ενοχοποιητικές για την πολιτική ηγεσία της χώρας μας κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, η Ελλάδα εισέπραξε με κόπο περίπου 1,78 δις $ σε τρεις δόσεις (με αξίες 2010), από τα 106,5 δις $ των απαιτήσεων της – ένα πραγματικά ελάχιστο ποσόν, σε σχέση με το συνολικό.


Επομένως, η Γερμανία της οφείλει ακόμη 104,72 δις $, πάντοτε χωρίς τους τόκους, παρά το ότι είναι αρκετοί αυτοί οι οποίοι ισχυρίζονται πως, η είσοδος της χώρας μας στην Ευρωζώνη «διευκολύνθηκε» σκόπιμα από τη Γερμανία – με αντάλλαγμα τη μη απαίτηση της καταβολής των επανορθώσεων (ανεπίσημα φυσικά, αφού το θέμα των αποζημιώσεων παραμένει πολιτικά ακόμη ανοιχτό – ενώ κάτι τέτοιο θα χαρακτηριζόταν εύλογα ως εσχάτη προδοσία).


Εάν σκεφθεί δε κανείς ότι, με επιτόκιο 5% (το βασικό της Fed έφτασε κάποιες εποχές στο 20%), τα χρέη διπλασιάζονται ανά 15 χρόνια (10-20-40-80 κλπ.), τότε οι γερμανικές επανορθώσεις, ύψους 105 δις € περίπου σε σημερινές αξίες, φθάνουν εύκολα στα 565 δις € – τα οποία υπολόγισε πρόσφατα ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος, με χαμηλότερο επιτόκιο από το 5%.


Περαιτέρω υπενθυμίζουμε πως στις 4. Μαΐου του έτους 2000, ο Άρειος Πάγος επικύρωσε την απόφαση του δικαστηρίου της Λιβαδειάς, σύμφωνα με την οποία η Γερμανία όφειλε να αποζημιώσει με το ποσόν των 54 εκ. € τα θύματα του Διστόμου. Η κυβέρνηση της Γερμανίας αρνήθηκε να πληρώσει, οπότε ο Άρειος Πάγος επέτρεψε τη δήμευση γερμανικών περιουσιακών στοιχείων στην Ελλάδα.


Όταν όμως ο δικαστικός κλητήρας θέλησε να κατασχέσει το γερμανικό ακίνητο, στο οποίο στεγάζεται το Ινστιτούτο Γκαίτε, ο τότε υπουργός δικαιοσύνης της Ελλάδας δεν έδωσε τη συγκατάθεση του και εμπόδισε την κατάσχεση – ένα γεγονός, το οποίο είναι δύσκολο να ερμηνεύσουμε. Σε κάθε περίπτωση, τα θύματα του Διστόμου αναγκάσθηκαν να καταφύγουν εναντίον της Γερμανίας μαζί με την Ιταλία – καταλήγοντας στη δίκη, η οποία διεξήχθη πρόσφατα στη Χάγη.


.
Περαιτέρω, ένας άλλος γερμανός τον Οκτώβριο του 2011 είχε πει τα παρακάτω:

“Οι δυτικές κυβερνήσεις και το ΔΝΤ αγοράζουν χρόνο, κάτι που δεν σας βοηθάει καθόλου. Η Ελλάδα χρειάζεται μία πραγματική λύση, αφού δεν είναι συνετό να καταπολεμάς μία κρίση χρέους με τεράστια, νέα χρέη…… Οι Γερμανοί αποφασίσαμε στην ενοποίηση ότι, δεν έχει νόημα να μειώνεις συνεχώς τις δαπάνες και να αυξάνεις τους φόρους. Επενδύσαμε πολύ, περί τα 150 δις € ετησίως για δέκα χρόνια και αυξήσαμε τις εργατικές αμοιβές στην ανατολική Γερμανία. Είχαμε πολύ καλά αποτελέσματα” (G. Steingart – Handelsblatt).

Αργότερα, ένας συνεργάτης μας αναφέρθηκε στη «συμφωνία 2+4» (ανάλυση), ενώ στη συνέχεια τονίσαμε την ανάγκη συνεργασίας μας με την Πολωνία που διεκδικεί επίσης πολεμικές αποζημιώσεις από τη Γερμανία (ανάλυση) – θεωρώντας πως η Ελλάδα δεν έχει ουσιαστικά κανένα λόγο να εκλιπαρεί γονατιστά το δανεισμό της, επειδή (α) με νέα δανεικά δεν εξοφλούνται ποτέ τα παλαιά, οπότε το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η δρομολόγηση της υφαρπαγής των περιουσιακών στοιχείων της οικονομικά κατεχόμενης χώρας και η αλλαγή ιδιοκτησίας της, καθώς επίσης (β) η εξόφληση των γερμανικών αποζημιώσεων θα ήταν αρκετή για να επιλυθεί το πρόβλημα του χρέους, χωρίς την επίλυση του οποίου είναι αδύνατη η ανάπτυξη της χώρας.


Πρόσφατα τώρα, με αφορμή την επίσκεψη της κυρίας Merkel στην Πολωνία που έχει επαναφέρει το θέμα των πολεμικών επανορθώσεων για τα ναζιστικά εγκλήματα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου (οι ναζί δεν είναι μία ιδιαίτερη φυλή, αλλά Γερμανοί, όπως η λεγεώνα των ξένων ήταν Γάλλοι και όχι κάποια διαφορετική εθνότητα), ο κ. Roth παραχώρησε ξανά μία συνέντευξη – έχοντας ασχοληθεί ειδικά με τις οφειλές της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα και στην Πολωνία (πηγή).


Όπως ανέφερε, η ενασχόληση του με τις αξιώσεις εναντίον της Γερμανίας ήρθε από σύμπτωση, στην καυτή φάση της ελληνικής κρίσης κατά την περίοδο 2010-2011. «Αν και ασχολήθηκα έντονα με την περίπτωση της Ελλάδας και έγραψα ειδικά για αυτήν, πολύ νωρίς κατάλαβα ότι επρόκειτο για ένα γενικότερο πρόβλημα», τόνισε, προσθέτοντας ότι πρόκειται για ένα θέμα που συναντά κανείς το ίδιο, αν όχι περισσότερο έντονα και στην Πολωνία, ενώ αφορά εν τέλει ολόκληρη την Ευρώπη.
«Πρέπει να πούμε ότι οι καταστροφές στην Πολωνία σε ότι αφορά τις απώλειες στον πληθυσμό σε σχέση με τα δημογραφικά και οικονομικά μεγέθη ήταν γενικά μεγαλύτερες. Η καταστροφή στην Πολωνία διαφέρει από την Ελλάδα, κυρίως επειδή οι Γερμανοί στην Πολωνία ενήργησαν βάση ενός συστηματικού σχεδιασμού στο πλαίσιο του Γενικού Σχεδίου Ανατολής. Ήθελαν να εκγερμανιστεί η Πολωνία με αναγκαστικές εκτοπίσεις πληθυσμών από τις περιοχές που προσαρτούσαν, εκγερμανίζοντας τη διοίκηση της χώρας. Επρόκειτο για ένα συστηματικό σχέδιο εξόντωσης που οδήγησε στη ριζοσπαστικοποίηση της πολιτικής τρόμου και το οποίο μπορεί να συγκριθεί εν μέρει, μόνο ως προς την κλίμακά του, με την κατοχή σοβιετικών εδαφών και ως έναν βαθμό της Γιουγκοσλαβίας.
Η Γερμανία δεν ήθελε να εκγερμανιστεί η Ελλάδα. Οι Γερμανοί σχεδίαζαν μόνο να δημιουργήσουν ναυτικές και αεροπορικές βάσεις στη Θεσσαλονίκη (κάτι πρέπει να μας θυμίζει σήμερα) και την Κρήτη. Αναζητούσαν λοιπόν ένα είδος συνεργασίας με την Ελλάδα. Ήρθαν όμως αντιμέτωποι με μια δυνατή αντίσταση που δεν την περίμεναν. Το κεφάλαιο της αντίστασης είναι ένα κοινό στοιχείο μεταξύ Ελλάδας και Πολωνίας. Επίσης ένα ακόμη κοινό σημείο είναι ότι μεταπολεμικά αμφότερες «είχαν την τύχη των λεγόμενων μικρών συμμάχων. Με άλλα λόγια, είχαν τεθεί στο περιθώριο (από τις μεγάλες δυνάμεις) στην πολιτική περί αποζημιώσεων και αυτό διήρκεσε μέχρι σήμερα».
Συνεχίζοντας, πολλοί οικονομολόγοι τα χρόνια της κρίσης ανά την Ευρώπη υποστήριξαν την άποψη ότι, ειδικότερα το ελληνικό χρέος θα έπρεπε να συμψηφιστεί με γερμανικές οφειλές για τα ναζιστικά εγκλήματα στην Ελλάδα την περίοδο της κατοχής. Σύμφωνα δε με τον κ. Roth,

«Τα νούμερα είναι πολύ υψηλά. Εξάπτουν τη φαντασία και έτσι δημιουργούν αμυντικά αντανακλαστικά σε πολλούς. Κατά την επιτροπή του ελληνικού κοινοβουλίου οι ελληνικές διεκδικήσεις ανέρχονται στα 380 δις ευρώ. Οι Πολωνοί ζητούν περίπου τα διπλάσια. Κατά περιόδους η Πολωνία κάνει λόγο για ένα τρισεκατομμύριο. Οι δικοί μου υπολογισμοί στην περίπτωση της Πολωνίας συγκλίνουν με τις επίσημες διεκδικήσεις, στην περίπτωση της Ελλάδας το επίδικο ποσό υπολογίζεται χαμηλότερο γύρω στα 280 δις €».

Πάντοτε κατά τον κ. Roth, η «συνθήκη 2+4» λειτούργησε εις βάρος των κρατών που δεν την είχαν συνυπογράψει. Αλλά σε αυτή την περίπτωση η συνθήκη δεν δεσμεύει τις χώρες που δεν ήταν συμβαλλόμενα μέρη. Αυτό είναι απολύτως σαφές από την άποψη του διεθνούς δικαίου. «Το γνωρίζει και η γερμανική κυβέρνηση», αναφέρει ο ίδιος. Υπενθυμίζει δε πως ούτε η Ελλάδα, ούτε η Πολωνία ή άλλες χώρες που ανήκαν στους «μικρούς συμμάχους» δεν είχαν λόγο στη συγκεκριμένη Συνθήκη. «Η γερμανική κυβέρνηση δεν φοβάται τίποτα περισσότερο από μια κοινή προσέγγιση των λεγόμενων μικρών συμμάχων, δηλαδή των χωρών που είχαν υποστεί δεινά κάτω από τη γερμανική κατοχή στην Ανατολική, Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη», τόνισε.


Τέλος, πρότεινε σε αυτές οι χώρες να προσφύγουν στην Επιτροπή Διαιτησίας του ΟΑΣΕ, στον οποίο συμμετέχουν και κράτη που δεν είναι μέλη της ΕΕ, προκειμένου να θέσουν το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων προς διαπραγμάτευση «ως προσθήκη στη Συνθήκη 2 συν 4». Έκλεισε δε τη συνέντευξη του με τα εξής: «Πιστεύω ότι καμία χώρα μόνη της, ούτε η Ελλάδα, ούτε η Πολωνία, μπορεί να θέσει υπό πίεση την ηγεμονική δύναμη της Γερμανίας – γιατί η Γερμανία είναι η ηγεμονική δύναμη της Ευρώπης –  έτσι ώστε να έρθει σε συμφωνία για τέτοιου είδους διαφορές. Πρέπει να υπάρξει μια συντονισμένη προσπάθεια. Μόνο τότε μπορεί να υπάρξει μια ευκαιρία».

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, οι περισσότεροι Γερμανοί επιστήμονες έχουν ταχθεί ξεκάθαρα υπέρ της πληρωμής των πολεμικών επανορθώσεων –σε αντίθεση με τις ελληνικές κυβερνήσεις, όπου καμία δεν απαίτησε τα δικαιώματα της Ελλάδας. Προφανώς λόγω της διαφθοράς τους, γνωρίζοντας πως οι Γερμανοί διατηρούν μυστικούς φακέλους που τεκμηριώνουν με πόσο χρήματα έχουν δωροδοκηθεί κόμματα και πολιτικοί, από εταιρείες όπως η Siemens κλπ. Παράλληλα βέβαια οι Γερμανοί χρηματίζουν αρκετούς Έλληνες δημοσιογράφους για να στηρίζουν τις θέσεις τους, όπως άλλωστε το ΔΝΤ όταν εισέβαλε στη χώρα μας – ενώ συνεχίζει να υποστηρίζεται από τους ίδιους, χωρίς να αντιδρούν δυστυχώς οι Πολίτες που το βλέπουν.

Στα πλαίσια αυτά, είναι ξεκάθαρο πως η Ελλάδα έχει στα χέρια της τη λύση στο θέμα των χρεών της, ενώ τεκμηριώνεται για ποιο λόγο οι Γερμανοί θέλουν να τη διατηρήσουν υπό την οικονομική κατοχή τους – με εκγερμανισμένες κυβερνήσεις στην υπηρεσία τους, με την εξαθλίωση και τη ληστεία των Ελλήνων για να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, με την αλλοίωση του πληθυσμού της μέσω των μεταναστευτικών ροών, με την απόσχιση της Μακεδονίας για να διαμελισθεί η χώρα οπότε να ελέγχεται καλύτερα κοκ. Εάν τώρα εμείς συνεχίσουμε να αναρωτιόμαστε ποιός είναι ο εχθρός της Ελλάδας και ποιοί είναι οι εγχώριοι συνεργάτες του (πέμπτη φάλαγγα), θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας.



analyst.grΠηγή Οι γερμανικές αποζημιώσεις

Το φερέφωνο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο αρχισυντάκτης της τουρκικής εφημερίδας Yeni Safak Ιμπραήμ Καραγκιούλ, σε πρόσφατο άρθρο του ζητά -εξ ονόματος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν- από τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας Σαλμάν να απομακρύνει τον γιο του, πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ, αλλιώς θα ξεσπάσει μεγάλος πόλεμος στον Περσικό Κόλπο που θα έχει ως συνέπεια τον διαμελισμό της Σαουδικής Αραβίας και την καταστροφή της Τουρκίας.

Ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ είναι γνωστό ότι εκφράζει απευθείας τις απόψεις του Τούρκου προέδρου. Για αυτό και τον αποκαλούμε φερέφωνό του.

Η Τουρκία, ισχυρίζεται ο Καραγκιούλ, γνωρίζει ένα πολυεθνικό σχέδιο που βρίσκεται σε εφαρμογή τα τελευταία τέσσερα-πέντε χρόνια που θα φέρει μεγάλη καταστροφή και περιφερειακό χάος. Είναι ένα σχέδιο, όπως αναφέρει, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Στο στόχαστρο του Καραγκιούλ βρίσκονται τόσο ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ όσο και ο πρίγκιπας διάδοχος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Μοχάμεντ Μπιν Ζαέντ, ως οι δύο παίκτες που όχι μόνο υποστηρίζουν τη δημιουργία κουρδικού διαδρόμου κατά μήκος των νότιων συνόρων της Τουρκίας, αλλά και ότι προετοιμάζονται για ένα μεγάλο πόλεμο στον Κόλπο που θα ξεσπάσει μετά το τέλος της συριακής κρίσης.

Η Τουρκία, γράφει ο Καραγκιούλ, είναι προς το παρόν επικεντρωμένη ανατολικά του Ευφράτη στη Συρία, δηλαδή στο συριακό Κουρδιστάν και μόλις το ζήτημα αυτό επιλυθεί, ή ακόμα και πριν λυθεί, πρόκειται να εξαπολύσουν τον όλεθρο από τον Περσικό Κόλπο και να ξεκινήσουν έναν πολυμέτωπο πόλεμο και όλες οι χώρες του Περσικού Κόλπου θα συρθούν σε αυτή την κρίση που θα την αποκαλέσουν ΙρανοΣαουδικό πόλεμο.

Το σχέδιο, όπως ισχυρίζεται, είναι αμερικανικό πάνω σε σχεδιασμούς των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών και θα υλοποιηθεί με τη στρατιωτική δύναμη της Αιγύπτου και τα χρήματα της Σαουδικής Αραβίας, στο οποίο θα έχει επιχειρησιακό ρόλο ο πρίγκιπας διάδοχος των Εμιράτων και ο εκτός ελέγχου πρίγκιπας Σαλμάν.

Το TRIBUNE τονίζει σε αυτό το σημείο ότι και οι δύο διάδοχοι θεωρούν την Τουρκία μεγάλο κακό.

Αυτός ο πόλεμος, σύμφωνα με τον Καραγκιούλ, δεν θα βλάψει το Ιράν αλλά θα έχει ως συνέπεια τον διαμελισμό της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Καραγκιούλ, εκτελώντας εντολές του αφέντη του Ερντογάν, κατηγορεί στο ίδιο άρθρο ότι ο εχθρός της Σαουδικής Αραβίας βρίσκεται εντός της κυβέρνησής της και της βασιλικής οικογένειας, εννοώντας τον πρίγκιπα διάδοχο. Για αυτό προτείνει στον βασιλιά, να απομακρυνθεί αμέσως ο πρίγκιπας διάδοχος και να μπει ένα τέλος στην επιρροή του διαδόχου των Εμιράτων.

Για αυτό και ο Ερντογάν λέει στον βασιλιά: «Σταμάτα τον γιο σου, η χώρα σου θα καταρρεύσει».

Ο Ερντογάν προσπαθεί να πει στον βασιλιά Σαλμάν: «Ο γιος σου, η συμμαχία στην οποία εμπλέκεται, το σχέδιο για το οποίο εργάζεται θα φέρει καταστροφή και στους δύο σας, σε εμάς και σε ολόκληρη την περιοχή. Βάλε ένα τέλος σε αυτό», προσπαθεί ο Ερντογάν να προειδοποιήσει τον βασιλιά.

Τι θα γίνει εάν δεν σταματήσει ο βασιλιάς τον γιο του; Θα βάλουν φωτιά σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο στα επόμενα δύο χρόνια.

Θα βρεθούμε αντιμέτωποι με τον μεγάλο πόλεμο του Κόλπου μέσα στα επόμενα δύο ή τρία χρόνια, προβλέπει ο Καραγκιούλ και βεβαιώνει ότι ο πόλεμος θα μεταφερθεί στο εσωτερικό της Σαουδικής Αραβίας.

«Θα φέρουν τον πόλεμο στην καρδιά του Ισλάμ και στο μέλλον της Μέκκας και της Μεδίνας. Αυτός είναι ο στόχος τους εδώ και χρόνια, σχεδιάζουν να μεταφέρουν τον πόλεμο στην καρδιά του Ισλάμ. Αυτό θα συμβεί. Μετά η Σαουδική Αραβία θα καταστραφεί. (…) Αυτός είναι ο ρόλος που δόθηκε στους πρίγκιπες διαδόχους».

Κλείνοντας το άρθρο του προειδοποιεί τη Σαουδική Αραβία ότι μέχρι εκείνη να αντιδράσει η Τουρκία δεν θα περιμένει και θα αναλάβει δράση.

Όπως αντιλαμβάνεστε το ισλαμικό καθεστώς της Άγκυρας αισθάνεται να απειλείται από τους Άραβες και προσπαθεί να τους χειραγωγήσει. Ίσως πάλι και κάτι να γνωρίζουν για το φρικτό τέλος της Τουρκίας. Ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ έχει υποστηρίξει εξάλλου πολλές φορές ότι υπάρχει σχέδιο διαμελισμού της Τουρκίας.

tribune.gr

Πηγή Yeni Safak: ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν σχέδιο για Αραβο-Ιρανικό πόλεμο – Θα καταστραφούν Τουρκία και Σαουδική Αραβία