18 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 156)


Από τον Γιώργο Κ. Στράτο

Το προηγούμενο Σάββατο διαπραγματευτήκαμε τους κινδύνους για τη δημοκρατία από τις τάσεις αυθαιρεσίας της εκτελεστικής εξουσίας και των αιρετών πολιτικών αρχόντων. Κινδύνους φανερούς και στο προσκήνιο. Σήμερα θα αναφερθούμε σε κινδύνους κρυφούς, οι οποίοι εκκολάπτονται και δρουν κατεξοχήν στο παρασκήνιο.

Ως παρακράτος ορίζουμε το σύνολο όλων των μηχανισμών που, ευρισκόμενοι εκ της θέσεώς τους δίπλα στη νόμιμη πολιτική εξουσία, επιχειρούν -παρανόμως- να χειραγωγήσουν τη ζωή μιας χώρας. Αλλοτε ενεργούν βάσει εντολών, ενώ πολύ συχνά αυτονομούνται από τους πολιτικούς προϊσταμένους τους και πράττουν κατά το δοκούν.

Η παρουσία του παρακράτους είναι, δυστυχώς, αναπόφευκτη αλλά και σύμφυτη με την έννοια της εξουσίας. Αναπόφευκτη γιατί η εξουσία ασκείται και με βρόμικους τρόπους, συνεπώς πάντα θα υπάρχει η ανάγκη γι’ αυτούς που θα κάνουν τη… βρόμικη δουλειά. Σύμφυτη, γιατί όποιος από το ανθρώπινο γένος συμμετέχει στη νομή και την άσκηση της εξουσίας ανέκαθεν και στον αιώνα τον άπαντα θα θεωρεί ότι του ανήκει κι ένα κομμάτι της προς ίδιον όφελος.

Η έννοια του ιδίου οφέλους είναι καθοριστική για τον παρακρατικό. Ο παρακρατικός δεν έχει ιδεολογία, γι’ αυτό άλλωστε μπορεί να υπηρετήσει με ευκολία εξουσίες κάθε απόχρωσης! Όχι από προσήλωση στο καθήκον ή από αφοσίωση σε κάποιο πρόσωπο ή σκοπό, αλλά ακριβώς γιατί μοναδική ιδεολογία του είναι το προσωπικό του συμφέρον.
Αυτό το συμφέρον καταφέρνει να το κρύβει επιμελώς πίσω από ιδεολογικές αναφορές και ιδεοληψίες, εθνικούς και κοινωνικούς κινδύνους, φόβους και στερεότυπα, υπαρκτά και κατασκευασμένα, αναλόγως με ό,τι τού κολλάει καλύτερα στην περίσταση.


Καθίσταται απολύτως προφανές ότι μία περίοδος γενικευμένης συγχύσεως, όπως η παρούσα, αποτελεί προνομιακό πεδίο για τη δράση παρακρατικών μηχανισμών. Σε συνδυασμό με την προϊούσα διάλυση του κράτους μας, αποτέλεσμα ολέθριων κυβερνητικών επιλογών επί δεκαετίες και σε όλες τις βαθμίδες και υπηρεσίες του, και υπό την αιγίδα της ανελέητης οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα.

Αυτά τα χαώδη κενά στην κρατική λειτουργία υποτίθεται ότι έρχονται να καλύψουν και να αναπληρώσουν με τη δράση τους οι παρακρατικοί. Αυτό το έλλειμμα προστασίας του κρατικού συμφέροντος επικαλούνται σχεδόν πάντα. Αυτή η «προσφορά» τους προς τη νόμιμη εξουσία συνιστά και την παγίδα στην οποία πέφτουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις για να τις ακολουθήσουν οι ηγεσίες των οργάνων που τις υπηρετούν.

Μοιάζει λίγο με την «προστασία» σε μαγαζιά, μόνο που διαφεύγει στους πολιτικούς ότι συχνά τα όρια «προστατευομένου» και «θύματος» γίνονται δυσδιάκριτα για τον «προστάτη». Και τότε έχουμε θέματα… στη Δικαιοσύνη, στην Αστυνομία, στις Υπηρεσίες Πληροφοριών, στα ΜΜΕ.

Ολα αυτά, βεβαίως, μακριά από μας (!), συμβαίνουν ή μπορούν να συμβούν μόνον όταν και όπου οι θεματοφύλακες του Συντάγματος και των νόμων δεν αγρυπνούν. Διαφορετικά και στην απλή επίκληση της εφαρμογής του νόμου από το αποφασισμένο και εντεταλμένο για τον σκοπό αυτόν δημόσιο όργανό του ο παρακρατικός στέκεται σούζα. Όπως το σκυλί στον αφέντη του.

Με τόσα υπάκουα σκυλιά να κυκλοφορούν πλέον συνοδευόμενα στους ελληνικούς δρόμους και πάρκα, δικαίως πιστεύω ότι εμείς μάλλον έχουμε απαλλαγεί ολοκληρωτικά από τους παρακρατικούς και τη δράση τους…



Πηγή: «Δημοκρατία»Πηγή Απάντηση στο παρακράτος είναι ο νόμος – Οι παράνομοι μηχανισμοί γύρω από την εξουσία, οι οποίοι ευνοούνται από τις περιόδους παρατεταμένης σύγχυσης


Ποια η τύχη της ελληνοαλβανικής Επιτροπής αναθεώρησης των ελληνοαλβανικών βιβλίων που η ίδρυσή της έγινε εδώ και περισσότερο από 10 χρόνια;

Ίσως αποτελέσει αφορμή η θρασεία απαίτηση των Σλάβων των Σκοπίων, να αλλάξουμε την ιστορία μας, αποκόπτοντας τις αναφορές για την Μακεδονία -αφού πλέον αυτοί είναι Μακεδόνες, με την υπογραφή Κοτζιά και Τσίπρα- να αναλογιστούμε και ποια είναι η τύχη της ελληνοαλβανικής Επιτροπής αναθεώρησης των ελληνοαλβανικών βιβλίων, που η ίδρυσή της έγινε εδώ και περισσότερο από 10 χρόνια.

Κατά διαστήματα, αυτή η άνευ δραστηριότητος Επιτροπή, υποτίθεται ότι επανενεργοποιείται, για να παρέλθει κάποιο διάστημα πάλι χωρίς παραγωγή έργου, και κάποια στιγμή να… επανενεργοποιηθεί. Πλήρης κοροϊδία δηλαδή, επειδή καθ’ όλο αυτό το διάστημα, τα αλβανικά σχολικά βιβλία βρίθουν ανθελληνικών παραγράφων.

Μάλιστα, το θράσος τους -λόγω της ελλαδικής αβελτηρίας- έχει φτάσει στο σημείο, ώστε και τα βιβλία που στέλνουν εδώ στα σχολεία με Αλβανούς μαθητές, όπου διδάσκονται τα αλβανικά, έχουν το ίδιο ανθελληνικό περιεχόμενο μ’ αυτά των αλβανικών σχολείων.

Η τελευταία φορά που η Αλβανία και η Ελλάδα αποφάσισαν την επανενεργοποίηση της κοινής επιτροπής για την αναθεώρηση των σχολικών βιβλίων στον τομέα της ιστορίας, της γεωγραφίας, του πολιτισμού και της οικονομίας, με βάση τις αρχές της UNESCO και του Συμβουλίου της Ευρώπης, ήταν το 2014.

Τότε, σε κοινή συνέντευξη Τύπου των δύο υπουργών Παιδείας, Λιντίτα Νικόλα και Ανδρέα Λοβέρδου, η Αλβανίδα μας ενέπαιξε πάλι υποστηρίζοντας αφενός ότι στον αλβανικό προϋπολογισμό του 2015 προέβλεψαν, έργα και επενδύσεις σε σχολεία όπου οι μαθητές σπουδάζουν ελληνικά, και αφετέρου ότι η Αλβανία έχει μια θετική εικόνα διεθνώς, ως μία από τις χώρες που πληρούν τα διεθνή πρότυπα όσον αφορά τα δικαιώματα των μειονοτήτων, και αυτό -όπως είπε- αποδεικνύεται και σε διεθνείς αναφορές.


Πώς να κρίνει κάποιος αυτές τις δηλώσεις της, οι οποίες έμειναν αναπάντητες, λόγω… ευγενείας; Καμία μέριμνα για τους Έλληνες μαθητές στην Αλβανία, απεναντίας μάλιστα. Σημειώνω, ότι υπάρχει μια εγκύκλιος από το 1993 για την αναλογία διδασκαλίας των μαθημάτων στην ελληνική και αλβανική γλώσσα στο Εννιάχρονο σχολείο, με 70-30%, υπέρ της ελληνικής, πράγμα που ποτέ δεν εφαρμόστηκε, αναγκάζοντας πολλούς γονείς να πηγαίνουν τα παιδιά τους σε αλβανική διδασκαλία.

Δεν εφαρμόζουν, μάλλον κοροϊδεύουν, μια συμφωνία μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας για την κάθαρση των σχολικών εγχειριδίων από εθνικιστικό περιεχόμενο. Τα παιδιά μας, οι μαθητές της Ε.Ε. Μειονότητας, πρέπει να μάθουν πως μέχρι τον Αμβρακικό Κόλπο είναι αλβανικά εδάφη, πως τα Ιωάννινα ήταν πρωτεύουσα της Αλβανίας και που αδίκως προσαρμόστηκαν στην Ελλάδα.

Δεν τα λέω μόνον εγώ αυτά. Τις απαράδεκτες συνθήκες της μειονοτικής εκπαίδευσης στην Αλβανία, που οδηγούν σε περαιτέρω συρρίκνωση του ελληνισμού και στην υποχρεωτική φυγή από τις πατρογονικές εστίες του, καταγγέλλει με ανακοίνωση της η οργάνωση της ελληνικής μειονότητας «ΟΜΟΝΟΙΑ», με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και αναδεικνύει το εξίσου σοβαρό ζήτημα τη διατήρησης και φέτος των ανθελληνικών αναφορών στα σχολικά βιβλία.

Η «ΟΜΟΝΟΙΑ» καταγγέλλει «έλλειψη φροντίδας για τις σχολικές υποδομές, καθυστερήσεις για τα σχολικά βιβλία και διατήρηση του ανθελληνικού περιεχομένου στα εγχειρίδια της Ιστορίας και της Γεωγραφίας», αναδεικνύοντας ένα σημαντικό πρόβλημα στις διμερείς σχέσεις, καθώς πλέον αφορά την αξιοπιστία της αλβανικής πλευράς σε ό,τι συζητά και συμφωνεί με την Αθήνα.

Η Συμφωνία για αλλαγή των σχολικών βιβλίων πάει τουλάχιστον μια δεκαετία πίσω, αλλά ενώ από τα ελληνικά βιβλία έχουν απομακρυνθεί οι αναφορές σε «Βόρειο Ήπειρο», τα αλβανικά βιβλία συνεχίζουν να είναι γεμάτα με ανθελληνικές και αλυτρωτικές αναφορές.

Ο Νίκος Μελέτης, έγραψε στο Liberal: «Στην τελευταία προσπάθεια προσέγγισης μέσω των συνομιλιών των Υπουργών Εξωτερικών Ν. Κοτζιά και Ντ. Μπουσάτι είχε συμφωνηθεί και πάλι να λειτουργήσουν οι κοινές επιτροπές για τον εντοπισμό των προβληματικών αναφορών στα σχολικά βιβλία και να υπάρξει άμεση αλλαγή τους.

» Και ενώ η Αθήνα έχει προχωρήσει σε μια σειρά κινήσεις καλής θέλησης προς την Αλβανία (αναγνώριση διπλωμάτων οδήγησης, κατάργηση της επικύρωσης των αλβανικών εγγράφων και πιστοποιητικών κ.α.) ξαφνικά υφίσταται και «καψόνια» από τους Αλβανούς σε ό,τι αφορά τα σχολικά βιβλία».

Με προκλητικό τρόπο η αλβανική πλευρά ανακοίνωσε ότι ούτε φέτος θα αλλάξουν τα βιβλία, καθώς τώρα… ανακάλυψαν ότι δεν προβλέπεται αλλαγή βιβλίων πριν περάσει μια…τριετία. Οι Αλβανοί μάλιστα πρόβαλλαν την πρωτοφανή άποψη ότι οι χάρτες (οι οποίοι δείχνουν τις αλβανικές περιοχές να καλύπτουν όλη σχεδόν την βορειοδυτική Ελλάδα) «δεν ενοχλούν γιατί αποτυπώνουν την ιστορία δείχνοντας μια παλιά εικόνα…».


Μακεδών


voria.grΠηγή Ο ανθελληνισμός στα σχολικά βιβλία της Αλβανίας

Πάνω στον ενθουσιασμό τους για το νεογέννητο παιδί τους ξέχασαν να πουν σε ένα σημαντικό μέλος της οικογένειας τους ότι θα έκαναν μωρό.

11

Το μέλος αυτό δεν είναι άλλο από την Roxy, την αγαπημένη τους γάτα! Η αντίδραση της Roxy όταν βλέπει το μικροσκοπικό ανθρωπάκι τα λέει όλα:

12

Τι στο καλό είναι αυτό; Νόμιζα ότι εγώ ήμουν το μωρό σας!!!

13

Διασκεδάζοντας με τη φάτσα της γάτας, το ζευγάρι κοινοποίησε τη φωτογραφία στο reddit.

Ωστόσο, η Roxy δεν μπορούσε να μείνει μακριά από το μωρό. Σε λίγο χρόνο, μπήκε στην καρδιά της και έγιναν οι καλύτεροι φίλοι.

14

Αν και η Roxy είναι εντάξει με την άφιξη του μικρού, ξεκαθάρισε ότι την επόμενη φορά θα προτιμούσε να την ενημερώνουν εκ των προτέρων για τέτοια πράγματα.

Πηγή

Credit: liftbump.com

The post Ενθουσιασμένοι γονείς φέρνουν για 1η φορά σπίτι το νεογέννητο μωρό τους. Ξαφνικά συνειδητοποιούν ότι ξέχασαν να κάνουν ένα σημαντικό πράγμα appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Ενθουσιασμένοι γονείς φέρνουν για 1η φορά σπίτι το νεογέννητο μωρό τους. Ξαφνικά συνειδητοποιούν ότι ξέχασαν να κάνουν ένα σημαντικό πράγμα

Χιλιάδες κεραυνούς και 30 εκατοστά χιονιού, έφερε η κακοκαιρία «Πηνελόπη», που εκδηλώθηκε στη χώρα μας για περίπου…
μία εβδομάδα, από την Κυριακή 25/11 έως την Παρασκευή. 

Η «Πηνελόπη» παρουσίασε δύο μέτωπα, ένα θερμό και ένα ψυχρό. Το θερμό μέτωπο της κακοκαιρίας (από την Κυριακή μέχρι την Τετάρτη) προκάλεσε σφοδρές βροχοπτώσεις κυρίως στα δυτικά, με θυελλώδεις νοτιάδες και συγκεντρώσεις σκόνης στην ατμόσφαιρα. 

Το ψυχρό μέτωπο που ακολούθησε, έφερε βροχές και καταιγίδες στα ανατολικά και στα νότια, με σφοδρές βροχοπτώσεις στην Κρήτη και τα Δωδεκάνησα. 16.200 κεραυνοί Έντονη ήταν και η κεραυνική δραστηριότητα, όπως καταγράφτηκε από το Σύστημα Εντοπισμού Κεραυνικής Δραστηριότητας ΖΕΥΣ, με πάνω από 16.200 κεραυνούς σε διάστημα 6 ημερών. 

Τριάντα εκατοστά χιόνι Στον ψυχρό τμήμα της «Πηνελόπης» σημειώθηκαν σημαντικά ύψη χιονόπτωσης στα ορεινά και ημιορεινά τμήματα της ηπειρωτικής χώρας, καθώς και σε πεδινές περιοχές της Θράκης. Το ύψος χιονιού ξεπέρασε τα 30 εκατοστά στα ορεινά της Αν. Θεσσαλίας, της Στερεάς και της Εύβοιας, με σημαντικά ύψη χιονιού να δέχονται και τα ορεινά της Κρήτης πάνω από τα 1500 μέτρα. 

Καθ’ όλη τη διάρκεια της κακοκαιρίας, έπνεαν θυελλώδεις άνεμοι, δημιουργώντας προβλήματα στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες και μεγάλο κυματισμό. Οι ριπές των ανέμων έφτασαν τα 113 χιλιόμετρα ανά ώρα στην Πεντέλη και τα 111 χιλιόμετρα ανά ώρα στη Σαμοθράκη από βόρειες διευθύνσεις, ενώ οι θυελλώδεις νοτιάδες έφτασαν τα 109χλμ/ώραα στην Απείρανθο Νάξου και τα 101.4χλμ/ώρα στον Παρνασσό. 

lifo.gr

Πηγή Τα "δώρα" της "Πηνελόπης"…













Στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών οδηγήθηκαν τρία άτομα, μέλη κυκλώματος που διακινούσε ναρκωτικά στην…
ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Την εγκληματική ομάδα εξάρθρωσε η Υποδιεύθυνση Δίωξης Ναρκωτικών της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, η οποία κατέσχεσε περίπου 25 κιλά ναρκωτικών ουσιών και ακόμη τρία κιλά νοθευτικής ουσίας.

Σύμφωνα με την αστυνομία, οι αρχές συνέλαβαν στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα τρεις αλλοδαπούς, μέλη του κυκλώματος, ενώ κατασχέθηκαν 2.550 γραμμάρια ηρωίνης, 510 γραμμάρια κοκαΐνης, 24 κιλά και 132 γραμμάρια κάνναβης, καθώς και 3.255 γραμμάρια νοθευτικής ουσίας.

Επίσης, κατασχέθηκαν 10 φαρμακευτικά δισκία, 10.400 ευρώ, 3 ζυγαριές ακριβείας, 8 κινητά τηλέφωνα, αλλά και δύο αυτοκίνητα.

Συνεργοί και μέλη της σπείρας είναι δύο ακόμη άτομα, ένα εκ των οποίων συνελήφθη στις 22-11-2018 και είναι προσωρινά κρατούμενος.

Η αστυνομία οδηγήθηκε στην εξάρθρωση της ομάδας, έπειτα από κατάλληλη αξιοποίηση πληροφοριών, διασταύρωση στοιχείων και δημιουργία «προφίλ» των εμπλεκομένων.

Εκτός από τις συλλήψεις και τον εντοπισμό των χώρων αποθήκευσης ναρκωτικών, διακριβώθηκε ο τρόπος δράσης, η δομή καθώς και οι ρόλοι των μελών του εγκληματικού κυκλώματος (αποθήκευση, νόθευση, εμπορία-διακίνηση).

efsyn.gr

Πηγή Εξαρθρώθηκε ομάδα διακίνησης ναρκωτικών στην Αττική…

Δες το κρυφό μήνυμα στο πακέτο Marlboro…

The post Το ηξερες? Δες το κρυφό μήνυμα στο πακέτο Marlboro…Θα μείνετε κάγκελο appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Το ηξερες? Δες το κρυφό μήνυμα στο πακέτο Marlboro…Θα μείνετε κάγκελο











Είναι τρομακτική η σχετικοποίηση της αξίας της ζωής…

Δεν είναι μόνο η απάθεια που έδειξαν αρκετοί συμπολίτες μας την ώρα που σκότωναν στο ξύλο τον Ζακ Κωστόπουλο σε κοινή θέα, μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πρωτεύουσας. Δεν είναι ότι λίγοι είναι οι…
αυτόπτες μάρτυρες που έσπευσαν να καταθέσουν που σοκάρει τόσο στην υπόθεση αυτή. Αυτό που σοκάρει είναι η μεθοδευμένη και σταθερή προσπάθεια των δύο και πλέον μηνών από τα κυρίαρχα ΜΜΕ να τοποθετήσουν το θύμα, μέσω των στερεοτύπων που αναπαρήγαγαν, σε έναν «χώρο εξαίρεσης» του βασικού του δικαιώματος, αυτό της ζωής.

Είναι τρομακτική η σχετικοποίηση της αξίας της ζωής από χείλη ανθρώπων που κατά τα άλλα θεωρούν εαυτούς αλλά και προωθούν ένα πρότυπο καθωσπρεπισμού, που όμως φαίνεται να αγνοεί βασικές έννοιες δικαίου. Ο Ζακ Κωστόπουλος εμφανίζεται έτσι ως ένας «αντίπαλος» που δεν υπακούει στην «κανονικότητά» τους, οπότε η κατάληξή του -δηλαδή να σβήσει αβοήθητος από την άγρια κακοποίηση δύο «κανονικών καταστηματαρχών»- παρουσιάζεται ως κάτι το …φυσιολογικό.

Η τηλεοπτική συζήτηση πολλές φορές, αν όχι όλες, δεν φαίνεται να ξεπερνάει το επίπεδο συζήτησης κουτσομπολιού δύο συντηρητικών φίλων που θεωρούν απόλυτο δικαίωμά τους να βρίσουν ή να κακοποιήσουν όποιον βλέπουν διαφορετικό, ξένο, αλλόθρησκο, επικαλούμενοι την «κανονικότητά τους» ως πρότυπο. Την ίδια ώρα βέβαια θεωρούν ότι οι ίδιοι, επειδή είναι «κανονικοί», στρέιτ, με δουλειά και οικογένεια και φυσικά με κάθε δικαίωμα εναντίον των άλλων, είναι αδύνατον να πέσουν θύμα -οι ίδιοι ή μέλη της οικογένειάς τους- μιας ανάλογης επίθεσης.

Όχι, αγαπητό πανελλήνιο, την επόμενη φορά μην σοκαριστείς αν ξαφνικά ένας «κανονικός κατά τα κριτήρια Στεφανίδου» πέσει θύμα της αγριότητας από καθημερινούς καθωσπρέπει τραμπούκους. Μην αγανακτήσεις αν η αγριότητα ακουμπήσει τον γιο σου, την κόρη σου ή τη μάνα σου. Αν αποδέχεσαι ότι κάποιοι συμπολίτες σου μπορούν να εξαιρούνται από βασικά δικαιώματά, δεν αργεί η ώρα που και εσύ σε κάποιο καθεστώς εξαίρεσης θα βρεθείς… Πού ξέρεις αύριο τι θα εγκρίνεται από τους τηλεοπτικούς εισαγγελείς, που διαμορφώνουν όμως δημόσιο λόγο και αντιλήψεις.

Έλλη Ζώτου

avgi.gr

Πηγή Οι «κανονικοί» και η αξία της ζωής…












…για το θάνατο της φοιτήτριας…

Σοκ έχει προκαλέσει ο θάνατος της 21χρονης φοιτήτριας που βρέθηκε νεκρή στα βράχια σε θαλάσσια περιοχή της Λίνδου στη Ρόδο. Η άτυχη κοπέλα εντοπίστηκε νεκρή από άντρες του Λιμενικού Σώματος γυμνή. 

Τα πρώτα στοιχεία των…
ερευνών όχι μόνο δεν δείχνουν αυτοχειρία αλλά παραπέμπουν σε εγκληματική ενέργεια.
Η κοπέλα είναι ημεδαπή φοιτήτρια του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου και αναγνωρίστηκε από τον πατέρα της.

Προανάκριση για τα αίτια και τις συνθήκες του θανάτου της 21χρονης, διενεργείται από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου, ενώ στην περιοχή βρίσκεται ήδη από χθες κλιμάκιο της Διεύθυνσης Ασφάλειας και Προστασίας Θαλασσίων Συνόρων του Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, προκειμένου να συνδράμει τις έρευνες για την εξιχνίαση της υπόθεσης.

Οι αρχές εκτιμούν ότι η νεαρή φοιτήτρια, είχε βρει το θάνατο την προηγούμενη ημέρα, ενδεχομένως κάπου στην πόλη, και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σημείο όπου εντοπίστηκε. Ήδη λαμβάνονται καταθέσεις από πρόσωπα του περίγυρου της, καθώς και κάποιοι γνωστοί Ροδίτες, με τις έρευνες να εστιάζονται σε δυο συγκεκριμένα στέκια της πόλης Ρόδου.

Από την έρευνα στο σπίτι της δεν προέκυψαν στοιχεία που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις έρευνες, ωστόσο φως αναμένεται να ρίξει η άρση του τηλεφωνικού της απορρήτου που έχει ήδη παραγγελθεί.

Η σορός της θα μεταφερθεί την Τρίτη στο Διδυμότειχο από όπου κατάγεται.

ert.gr

Πηγή Κλιμάκιο του Τμ. Ανθρωποκτονιών του Λιμενικού στη Ρόδο…


Στα χρόνια της επανάστασης των Αργεντινών κατά των Σπανιόλων ξεπήδησαν όχι ένας, αλλά δύο έλληνες αγωνιστές, ήρωες του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Αργεντινής. 

Είμαστε εξάλλου στα 1810, όταν η ελληνική επανάσταση δεν έχει ακόμα ξεσπάσει και το χαρμόσυνο μήνυμα για έναν μακρινό λαό που εξεγέρθηκε κατά του ξένου ζυγού καταφτάνει στους υπόδουλους Έλληνες, που περιμένουν καρτερικά το δικό τους σύνθημα για την εθνική μας αφύπνιση.

Δύο έλληνες νησιώτες λοιπόν, που διατηρούν άσβεστη μέσα τους τη φλόγα της ελευθερίας, ξεκινούν παρά την απόσταση να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον αγώνα για την ανεξαρτησίας της Αργεντινής από το ισπανικό στέμμα.
Είναι ο Νικόλαος Γεωργίου Κολμανιάτης από την Ύδρα και ο Μιχαήλ Σαμουήλ Σπύρου από τη Μυτιλήνη.

Ο ένας θα πολεμήσει σκληρά και ηρωικά και ο άλλος θα δώσει ακόμα και τη ζωή του για την ελευθερία των Αργεντίνων.
Εδώ θα μας απασχολήσει ο Κολμανιάτης, ο οποίος καταφτάνει στην Αργεντινή το 1811, έναν ακριβώς χρόνο μετά το ξέσπασμα της επανάστασης.

Ως Υδραίος γνωρίζει καλά τα μυστικά του υγρού στοιχείου και η ναυτοσύνη του είναι αποδεδειγμένη. Κατατάσσεται λοιπόν αμέσως στο επαναστατικό Ναυτικό της Αργεντινής με τον βαθμό του κελευστή. Δεν αργεί όμως να επιδείξει τις γνώσεις του στη θάλασσα και γρήγορα προβιβάζεται σε ανθυποπλοίαρχο. Αμέσως τίθεται υπό τις διαταγές του αρχηγού του αργεντίνικου επαναστατικού στόλου και γίνεται ήρωας!

Ο θαρραλέος Υδραίος θα πάρει μέρος σε πάμπολλες ναυμαχίες κατά των Κονκισταδόρων μέχρι και το 1816, έτος που τελεσφόρησε ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των Αργεντίνων, αν και η δράση του θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση μέχρι και το 1828.
Ο Κολμανιάτης θα επιβιώσει από τις μάχες, όχι όμως και ο Σπύρου, ο οποίος αφού φυγάδευσε το πλήρωμα του παγιδευμένου καραβιού του, της φελούκας «Κάρμεν», το ανατίναξε για να μην πέσει στα χέρια του εχθρού.

Η Αργεντινή ουδέποτε λησμόνησε όσα χρωστούσε στους δύο ηρωικούς Έλληνες, τον Νικόλα Χόρχε και τον Μιγκέλ Σάμουελ Σπίρο, όπως τους έλεγαν χαρακτηριστικά στη λατινοαμερικάνικη χώρα, και τους τίμησε ως όφειλε.
Ένα πλοίο του αργεντίνικου πολεμικού ναυτικού φέρνει έκτοτε το όνομα του Σπύρου, ενώ για τον Κολμανιάτη στήθηκε στην πρωτεύουσα Μπουένος Άιρες ένα μνημείο προς τιμήν του, με (πεντελικό) μάρμαρο από την πρώτη πατρίδα του.
Από το 1937, το Πολεμικό Ναυτικό της Αργεντινής έδωσε τα ονόματα των δύο ελλήνων αγωνιστών σε δύο μονάδες του στόλου.

Την ίδια χρονιά, το αργεντίνικο ιστιοφόρο «Σαρμιέντο» κατέπλευσε στην Ύδρα φέρνοντας δώρο μια χάλκινη αναμνηστική πλακέτα στην οποία εικονίζονται δύο γυναίκες, η Αργεντινή και η Ελλάδα, να στεφανώνουν τον υδραίο ήρωα Κολμανιάτη.
Το 1949, η ίδια η Εβίτα Περόν έστειλε προτομή του Νικόλα Χόρχε στην Ύδρα, η οποία εκτίθεται σήμερα στο Ιστορικό Αρχείο του νησιού.
Η παράδοση αυτή συνεχίστηκε και μεταπολεμικά, μέχρι το 1997 τουλάχιστον, με ετήσιες εθιμοτυπικές επισκέψεις αργεντίνικων πλοίων στην Ύδρα.

Στην επέτειο των 200 ετών της ανεξαρτησίας της Αργεντινής το 2016, η φρεγάτα «Ελευθερία» μετέφερε για άλλη μια φορά το μήνυμα ειρήνης και φιλίας στο πλαίσιο του παραδοσιακού εορτασμού.

Στη Ναυτική Ακαδημία του Μπουένος Άιρες στέκει ακόμα τόσο η προτομή του Κολμανιάτη όσο και το όνομά του, που είναι εξάλλου το όνομα της Σχολής.

Η ελληνική μάλιστα εμπλοκή στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Αργεντινής δεν τελειώνει εδώ, καθώς αρκετοί ακόμα έλληνες αγωνιστές πολέμησαν για την ελευθερία των άλλων, προσδοκώντας και στη δική τους που ερχόταν ολοταχώς. Αναφέρονται ενδεικτικά οι Κωνσταντίνος Σουβαΐλης (από την Τήνο) και Γεώργιος Καρδάσης.

Το ελληνικό στοιχείο στην Αργεντινή μετρούσε εξάλλου μακρά παρουσία. Σύμφωνα με το Κέντρο Ιστορικών Ερευνών της Αργεντινής, ένας από τους πρώτους λευκούς που πάτησαν το πόδι τους στην αυτοκρατορία των Ίνκας ήταν ο Πέδρο δε Κάντια, Κρητικός στην καταγωγή, που κατέφτασε πλάι στον κονκισταδόρο κατακτητή του Περού, Φρανσίσκο Πισάρο!

Πρώτα χρόνια



Ο Νικόλαος Γεωργίου Κολμανιάτης γεννιέται στην Ύδρα το 1784, απολαμβάνοντας το ιδιαίτερο καθεστώς του νησιού στην υπό οθωμανικό ζυγό υπόδουλη Ελλάδα.
Οι Υδραίοι είχαν αποσπάσει ένα ιδιαίτερο καθεστώς από τους Τούρκους, ένα ιδιόρρυθμο σύμφωνο ειρήνης δηλαδή που περιλάμβανε απόδοση φόρων στον μπέη της Ύδρας με αντάλλαγμα την αποστολή 50 υδραίων ναυτικών κάθε χρόνο για να στελεχώνουν τον οθωμανικό στόλο.
Ο Κολμανιάτης, χαρισματικός ναυτικός από τα μικράτα του, αλλά και ανήσυχο και φιλελεύθερο πνεύμα, θα βρεθεί μεταξύ των Ελλήνων του τουρκικού στόλου και θα διακριθεί στις ναυμαχίες κατά των Κοζάκων στη Μαύρη Θάλασσα αλλά και τις άλλες αιματοβαμμένες περιπέτειες στη Μεσόγειο.
Ο νεαρός ναύτης του οθωμανικού στόλου ήταν ωστόσο θερμόαιμος Έλληνας, όταν και θα ξεκινούσαν οι μεγάλες περιπέτειες της ζωής του.

Όντας στην Κωνσταντινούπολη, φτάνουν στα αυτιά του τα νέα πως κάποιος πείραξε τη νιόπαντρη γυναίκα του στην Ύδρα.
Την είχε μόλις παντρευτεί, λιγότερο από δυο μήνες, και έπρεπε να υπερασπιστεί την τιμή της.
Χωρίς να χάσει χρόνο, δραπετεύει από το καράβι, καταφτάνει στην ιδιαίτερη πατρίδα του και στήνει δολοφονικό καρτέρι στον νταή από τη Μάνη σε ένα σοκάκι.



Η τιμή του αποκαταστάθηκε μεν, ξεπλυμένη με αίμα, τώρα όμως τον βαραίνει τόσο ο φόνος όσο και η λιποταξία από το πολεμικό ναυτικό της Υψηλής Πύλης.
Στο πλευρό του προστρέχει υδραίος έμπορος, ο οποίος τον φυγαδεύει με μια βάρκα στο Μετόχι και από εκεί στο κατάστρωμα εμπορικού πλοίου.

Ο Κολμανιάτης ήξερε πως δεν μπορούσε να επιστρέψει στην Ύδρα, ούτε όμως και στην Κωνσταντινούπολη, αφού η λιποταξία από τον τουρκικό στόλο ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη. Γι’ αυτό και άρχισε να οργώνει τη Μεσόγειο με διάφορες αποστολές.
Θα πάρει μέρος σε ναυμαχίες και στεριανές μάχες σώμα με σώμα από τη Μάλτα και τη Νάπολη μέχρι την Αγία Πετρούπολη και τις λίμνες της Βόρειας Ρωσίας!

Στη Νάπολη θα αντισταθεί στις αντεπαναστατικές διώξεις των βασιλικών δυνάμεων κατά του εξεγερμένου πλήθους, καθώς μέσα του πάλλονταν τα ιδανικά της Γαλλικής Επανάστασης.
Είναι και πάλι αναγκασμένος να εγκαταλείψει το βιος του στη Νάπολη και να φύγει ξανά μακριά, τώρα στη Ρωσία.


Εκεί θα καταταχθεί στο Πολεμικό Ναυτικό και η χάρη του θα φτάσει μέχρι τα παγωμένα ποτάμια της Σιβηρίας, ακόμα και τα παράλια της Αλάσκας.
Οι Ρώσοι αναγνωρίζουν τις απαράμιλλες ναυτικές του ικανότητες και τον κάνουν πλωτάρχη.
Ο ίδιος μοιάζει ασταμάτητος και σύντομα θα βρεθεί στα παράλια της Νότιας Αμερικής, όταν θα άρχιζε το μεγαλύτερο κατόρθωμα της ζωής του.
Ήταν στην Παραγουάη όταν άκουσε το 1811 για την εξέγερση των Αργεντίνων κατά του ισπανικού ζυγού και έβαλε αμέσως πλώρη για το Μπουένος Άιρες.

Πού να ήξερε ο 27χρονος νεαρός πως σύντομα θα γινόταν εθνικός ήρωας τόσο μακριά από την πατρίδα του;
Ο Νικόλα Χόρχε τα βάζει με την παντοδύναμη Ισπανική Αυτοκρατορία


Ο Κολμανιάτης εγκαταλείπει για άλλη μια φορά την πολλά υποσχόμενη σταδιοδρομία του στο Αυτοκρατορικό Ναυτικό της Ρωσίας, καθώς την προσοχή του απέσπασαν ήδη από το 1810 οι πρώτοι κανονιοβολισμοί της αργεντίνικης ανεξαρτησίας. Παρακολουθούσε το θέμα στενά ήδη από τις πρώτες αψιμαχίες Ισπανών και Αργεντίνων, οι οποίοι ξεσηκώθηκαν με πρωτεργάτη τον στρατηγό Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν.

Ο Κολμανιάτης αλλάζει το όνομά του και τώρα λέγεται Νικόλαος Γεωργίου, εξού και το «Νικόλα Χόρχε» των Αργεντίνων.
Στη χώρα καταφτάνει το 1811 και στο πλευρό του προστρέχει ο Μυτιληνιός Μιχαήλ Σαμουήλ Σπύρου, ο Μιγκέλ Σάμουελ Σπίρο των Αργεντίνων κοντολογίς, με τον οποίο γνωρίζονταν από την Ελλάδα και είχαν πολεμήσει μαζί στη Μάλτα.
Ο Κολμανιάτης καταφτάνει ως αξιωματικός του ρωσικού ναυτικού και γνωρίζεται αμέσως με τον ναύαρχο του επαναστατικού στόλου, τον Ιρλανδό Γουλιέλμο Μπράουν.

Κάτω από τις διαταγές του ναυάρχου Μπράουν, ο Νικόλα Χόρχε λαμβάνει μέρος σε πολυάριθμες μάχες, όπως στη Ναυμαχία του Ρίο ντε λα Πλάτα το 1811, όπου τέθηκε επικεφαλής του πλοίου μετά τον θάνατο την ώρα της μάχης του καπετάνιου και του δεύτερου τη τάξει αξιωματικού, φέρνοντας σε πέρας τη δύσκολη αποστολή της κατάληψης του στρατηγικής σημασίας σημείου.


Σειρά είχε μετά η περιβόητη ναυμαχία για την κατάληψη της νήσου Γκαρσία, μια μάχη που οι ιστορικοί χαρακτήρισαν «γιγαντομαχία».
Η ιστορία της Αργεντινής αρχίζει να μνημονεύει τον υδραίο ναυτικό από τη 10η Μαρτίου 1814, όταν στη διάρκεια της ναυμαχίας της νήσου Μάρτιν Γκαρσία ο επαναστατικός στόλος «μετά από πολύωρο και πεισματώδη δράση, έτρεψεν εις φυγήν τους Ισπανούς».

Ο Κολμανιάτης είναι μέχρι τότε αξιωματικός του πολεμικού στόλου και υπηρετεί πάνω στη ναυαρχίδα, που κατά σύμπτωση ονομάζεται «Ηρακλής».
Όσο για τη μάχη, είναι το λιγότερο ομηρική.
Ο δαιμόνιος Υδραίος δεν σταματά εκεί: τώρα εξαπολύει κυνηγητό με σκοπό την ανεύρεση του ανθρώπου που είναι για τους Ισπανούς το κλειδί για την κατάπνιξη της επανάστασης, του Ισπανού Ρομαρότο, ο οποίος ηγείται μεγάλου ισπανικού στόλου.

Τον ξετρυπώνει σε πλωτό ποταμό και ξεκινά έτσι η δεύτερη μεγάλη ναυμαχία κατά των Σπανιόλων, η Μάχη Αρόγιο ντε λα Τσίνα, στις 28 Μαρτίου 1814.
Ο Υδραίος ηγείται τώρα ως κυβερνήτης ενός μικρού βοηθητικού σκάφους, του «Τρινιδάδ», αγωνίζεται ωστόσο με αυταπάρνηση.
Η ναυμαχία αποδεικνύεται πανωλεθρία για τον επαναστατικό στόλο, όταν θα εμφανιστεί ο δεύτερος ήρωάς μας, ο Σπύρου, για να δείξει ότι οι Έλληνες ξέρουν να μάχονται, ξέρουν όμως και να πεθαίνουν για τη λευτεριά.


Αντί να παραδοθεί στον υπέρτερο εχθρό, μετατρέπει τη μικρή φελούκα του «Κάρμεν» σε φλεγόμενη τορπίλη και πέφτει με ορμή πάνω στον ισπανικό στόλο. Βρίσκει ηρωικό θάνατο, έχοντας πρωτύτερα φυγαδεύσει όλους τους ναύτες του.
Η πράξη αυτοθυσίας του προκαλεί ανείπωτο θαυμασμό στους επαναστάτες, οι οποίοι μόλις κατέκτησαν την ανεξαρτησία τους έδωσαν το όνομα του έλληνα καπετάνιου σε ανιχνευτικό και αργότερα σε πολεμικό σκάφος.

Εικάζεται ότι ο Κολμανιάτης πρέπει να είδε την έκρηξη, καθώς το «Τρινιδάδ» έπλεε κοντά στο «Κάρμεν» του Σπύρου. Παρά τον αποδεκατισμό και την ολοκληρωτική καταστροφή, ο Υδραίος γλιτώνει για άλλη μια φορά τη ζωή του. Η επόμενη αναφορά του ονόματός του θα είναι στο Μοντεβιδέο, όπου «η γενναιότης και η μέχρι απερισκεψίας ορμητικότης του έκαναν θαύματα».

Πέρα από την αξιοζήλευτη ναυτοσύνη και το υψηλό του φρόνημα, ο Κολμανιάτης ήταν και καλός στα λόγια, αφού όπως μαθαίνουμε «Τη στρατιωτική του επιτυχία στεφάνωσε και σημαντικότερη διπλωματική, γιατί κατόρθωσε να προσεταιρισθή υπέρ των Αργεντινών, τον αξιόμαχο στρατό και στόλο του αντιπάλου», όπως γράφει χαρακτηριστικά η «Ναυτική Ελλάς».

Τελευταία χρόνια


Ο υδραίος αξιωματούχος του Πολεμικού Ναυτικού της Αργεντινής ρίζωσε στη χώρα και όταν ξέσπασε ο πόλεμος κατά της Βραζιλίας, ανήκε πια στο ανώτερο επιτελείο του στόλου ως υποναύαρχος. Μπαρουτοκαπνισμένος και έμπειρος, πολεμούσε μέχρι και το 1828, μετρώντας οχτώ ναυμαχίες το 1826, δέκα το 1827 και τρεις το 1828.

Διακρίθηκε ιδιαίτερα στις ναυμαχίες της Κολόνια κατά της φρεγάτας «Εμπερατρίζ» του Βασιλείου της Βραζιλίας και ως καπετάνιος του «Χενεράλ Μπαλκάρσε» στη Ναυμαχία του Τζουνκάλ.
Το 1827 η κυβέρνηση της Αργεντινής του απένειμε το ασημένιο μετάλλιο τιμής.
Όπως μαθαίνουμε από την εφημερίδα της ομογένειας της Νοτίου Αμερικής «Πατρίς» στις 6 Ιανουαρίου 1957:
«Ότε επανήλθε νικητής στο Βουένος Αϊρες, κυβερνήτης της φρεγάδας ‘‘Αυτοκράτειρα’’, το 1828, ετιμήθη με το παράσημο του Τάγματος της Αργυράς Ασπίδος.
Έκτοτε, πολεμικά της Αργεντινής, σχολαί και οδοί πόλεων και κωμοπόλεων φέρουν το όνομά του».


Ο Νικόλαος Κολμανιάτης έφτασε πράγματι μέχρι τον βαθμό του υποναύαρχου (αποστρατεύτηκε ναύαρχος) και πέθανε στη δεύτερη πατρίδα του στις 24 Αυγούστου 1866, σε προχωρημένη ηλικία 82 ετών, έχοντας πάρει μέρος σε αμέτρητες ναυμαχίες για χάρη της Αργεντινής. Απογόνους δεν φαίνεται να άφησε.

Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, η κυβέρνηση της Αργεντινής έστειλε το 1937 με το πολεμικό «Σαρμιέντο» την ορειχάλκινη πλάκα με τη μορφή του υδραίου ήρωα που εντοιχίστηκε στο μνημείο που βρίσκεται στο λιμάνι της Ύδρας, δίπλα στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων.
Τον Νοέμβριο του 1949, η Εβίτα Περόν έστειλε άλλη μια χάλκινη προτομή του Χόρχε που φυλάσσεται στο Ιστορικό Αρχείο και Μουσείο της Ύδρας (ΙΑΜΥ).


Ήδη από το 1890 βέβαια το όνομά του είχε δοθεί σε τορπιλάκατο του Πολεμικού Ναυτικού, ενώ σήμερα σχολείο, ναυτική σχολή και δύο δρόμοι στο Μπουένος Άιρες θυμίζουν στους ντόπιους ποιος ήταν ο Έλληνας που τόσο πολέμησε για την ελευθερία τους.


Πηγή Νικόλας Κολμανιάτης: Ο Έλληνας αγωνιστής και ήρωας του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Αργεντινής (φωτό)