22 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 1095)


ΕΤΣΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΑΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ:

Σουηδία και Δανία κλείνουν τα σύνορα για τους πρόσφυγες

Εκλεισε οριστικά τα σύνορά της και η Ιταλία: Απαγόρευσε σεόλα τα πλοία με λαθρομετανάστες να πλησιάζουν τα λιμάνια της!

Ο Ορμπάν διώχνει από την Ουγγαρία τον Σόρος



Ο Έλληνας πρωθυπουργός έδωσε ως ανταλλάγματα μια συμφωνία να γεμίσει η Ελλάδα με πρόσφυγες και ταυτόχρονα προσέφερε στο πιάτο και το Μακεδονικό. Δύο προδοσίες μαζί σε συσκευασία δώρου για την μαντάμ Μέρκελ στην οποία το 2014 φώναζε «Go Back Madame Merkel».

Από το Go Back φτάσαμε να πέσει στα… τέσσερα για να ζητά μια λύση για το χρέος προκειμένου να διασωθεί πολιτικά.


Και τελικά αυτή τη γραβάτα του Ζαππείου την πληρώσαμε πανάκριβα, όσο δύο προδοσίες.

Οι FT έγραψαν για τη συμφωνία, όχι που απεδέχθη έπειτα από εκβιασμό, αλλά που συναίνεσε με τη θέλησή του. Μπορεί και να πρότεινε στη Γερμανίδα να δεχόμαστε πρόσφυγες που ζητούν άσυλο σε άλλες χώρες.

Έτσι, λοιπόν, διευκολύνουμε τις χώρες που δεν θέλουν πρόσφυγες και μετανάστες και ταυτόχρονα θα γεμίσει η χώρα μεhotspotsστα οποία θα ζουν υπό άθλιες συνθήκες αυτοί οι άνθρωποι, μαζί με τις τοπικές κοινωνίες.

Αλλά και στο Μακεδονικό αναδείχθηκε περίτρανα ο λόγος για τον οποίο βιάζονταν τόσο πολύ. Ήθελαν να τελειώνουν με το ξεπούλημα του ονόματος για να πάνε με πιστοποιητικό ευρωπαϊκών φρονημάτων στο Eurogroup.

Και καλά. Πούλησαν την Ελλάδα για τους πρόσφυγες. Πούλησαν τη Μακεδονία δίνοντας εθνικότητα και γλώσσα στους Σκοπιανούς. Πήραν ως αντάλλαγμα κάτι καλό;

Πήραν μια γενναία διαγραφή χρέους; Πήραν λεφτά για να αναπτυχθεί η Ελλάδα και να επιστρέψουν στη χώρα τα παιδιά μας;

Πήραν κάτι άλλο σοβαρό πέραν μια επιμήκυνσης 10 ετών; Όχι δεν πήραν τίποτε.

Προς Θεού. Το ξεπούλημα της Μακεδονίας και το γεγονός ότι θα γεμίσουμε πρόσφυγες δεν ανταλλάσσεται με λεφτά.

Όμως, αν υποθέσουμε ότι έτσι έπρεπε να γίνει το ερώτημα είναι ένα για τον κύριο Τσίπρα:

Κατέβασε τα παντελόνια, αλλά με τι τίμημα; Εκτός και αν αυτό το τίμημα είναι η πολιτική του διάσωση και η διαιώνισή του στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.

Τότε θα είναι ακόμη μεγαλύτερη η ξεφτίλα.

Το ξεβράκωμα θα τον κυνηγά για πάντα.


antinews

kerberos-hellasΠηγή ΟΛΟΙ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ Ο ΑΞΕΛ ΤΣΙΠΡΑΧ ΔΕΧΤΗΚΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ…

Τον εσωκομματικό ασκό του Αιόλου άνοιξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την απόφασή του να διαγράψει από τη Νέα Δημοκρατία τον πρόεδρο του ΕΒΕΑ Κωνσταντίνο Μίχαλο.

Γιατί βέβαια η…
κίνηση αυτή έχει προκαλέσει οργή σε στελέχη του κόμματος που τη βλέπουν ως ένα ακόμα βήμα σε μια σκληρή επιχείρηση «εκκαθάρισης» προσώπων που πρόσκεινται στην καραμανλική πτέρυγα.

Και μπορεί δημοσίως να μην εκδηλώνονται αντιδράσεις, κυρίως λόγω κομματικού πατριωτισμού, αλλά η Ν.Δ. μοιάζει αυτή τη στιγμή με καζάνι που βράζει.

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές της «Εφ.Συν.», αναφορικά με την ίδια τη διαγραφή του προέδρου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών και της Κεντρικής Ενωσης Επιμελητηρίων, τα στελέχη αυτά εκφράζουν έντονες ανησυχίες γιατί θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο διαρρηγνύονται οι δεσμοί του κόμματος με τον επιχειρηματικό κόσμο και με ακροατήρια στα οποία η Ν.Δ. παραδοσιακά απευθύνεται.

Και στο εσωκομματικό πεδίο βλέπουν σε βάρος των καραμανλικών, να ενισχύεται βέβαια, όλο και περισσότερο, η θέση των σαμαρικών, με τους οποίους η ηγεσία της Ν.Δ. συμπορεύεται, έχοντας προσχωρήσει σε σειρά από ζητήματα στη σκληρή δεξιά ατζέντα τους, απομακρυνόμενη από τον λεγόμενο «μεσαίο χώρο».

Την ίδια στιγμή, η προσχώρηση στην ατζέντα αυτή, όπως αποτυπώθηκε έντονα στη στάση του κόμματος στο Μακεδονικό, απομονώνει τη Ν.Δ. από εταίρους και συμμάχους της σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Αλλά ας βάλουμε τα πράγματα στη σειρά. Ο Κων. Μίχαλος, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. ex officio, ως πρόεδρος του ΕΒΕΑ, διεγράφη προ ημερών γιατί η ηγεσία του κόμματος δεν άντεξε να διατηρεί στις τάξεις της μια φωνή που εξέφραζε δημοσίως μετριοπαθείς απόψεις σε μια σειρά από ζητήματα της επικαιρότητας και οι οποίες διαφοροποιούνταν από την τακτική της ολοκληρωτικής σύγκρουσης με την κυβέρνηση που ακολουθεί ο κ. Μητσοτάκης.

Ειδικότερα δεν άντεξε τις θετικές κρίσεις του για τη συμφωνία εξόδου από το μνημόνιο, τη θέση του υπέρ της λύσης για τη συμφωνία στο Μακεδονικό και τη στάση του κατά των πρόωρων εκλογών με το επιχείρημα ότι διαταράσσουν την πολιτική σταθερότητα που επιθυμεί η αγορά.

Θέσεις που πάντως εξέφραζε ως εκπρόσωπος των επιμελητηρίων και υπό το πρίσμα τού τι συμφέρει την αγορά. Και δεν άντεξε και το ότι ο κ. Μίχαλος είχε δεχτεί να συμμετάσχει στην Επιτροπή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, όπου συμμετέχουν προσωπικότητες από διαφορετικούς χώρους.

Υπενθυμίζουμε ότι ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ στην εσωκομματική εκλογή αρχηγού ήταν ένθερμος υποστηρικτής του βασικού αντιπάλου του Κυρ. Μητσοτάκη, δηλαδή του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, που διέθετε την εμπιστοσύνη του Κώστα Καραμανλή αλλά και της Ντόρας Μπακογιάννη.

Και ως γνωστόν ο κ. Μητσοτάκης αναδείχθηκε αρχηγός με τη στήριξη των σαμαρικών και βέβαια του Αδ. Γεωργιάδη, τον οποίο στη συνέχεια διόρισε αντιπρόεδρο.

Χτυπά με συνέπεια
Η διαγραφή του κ. Μίχαλου είναι το τρίτο χτύπημα της σημερινής ηγεσίας στους καραμανλικούς. Ερχεται μετά τη διαγραφή της Κατερίνας Παπακώστα και του Ευάγγελου Αντώναρου, που τέθηκαν εκτός κόμματος για χάρη του κ. Γεωργιάδη, όταν σε διαφορετική συγκυρία τάχθηκαν και οι δύο υπέρ της παραίτησής του από το αξίωμα του αντιπροέδρου.

Αλλά δυσφορία σε καραμανλικούς έχει προκαλέσει και η προ ημερών (25.6.2018) αντικατάσταση της Κωνσταντίνας Μπότσιου στη θέση του γενικού διευθυντή του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», από τον Ιωάννη Μαστρογεωργίου, στέλεχος προερχόμενο από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και συνεργάτη επί χρόνια της Αννας Διαμαντοπούλου.

Σημειώνουμε ακόμα ότι η θητεία της κ. Μπότσιου, υπό τη σημερινή ηγεσία της Ν.Δ., ως γεν. διευθύντριας τού «Κων. Καραμανλής» ήταν η δεύτερη, ενώ επί χρόνια είχε διατελέσει εκεί σε διαφορετικά πόστα.

Η πρώτη ήταν την περίοδο που πρόεδρος στο Ινστιτούτο ήταν ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης.

Αλλά η προηγούμενη έντονη αναζωπύρωση του μπρα ντε φερ της ηγεσίας του κόμματος με τους καραμανλικούς ήρθε τον περασμένο Απρίλιο, όταν διέρρευσε η συνάντηση του Κυρ. Μητσοτάκη με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη σε εστιατόριο στο Κολωνάκι και μαζί της και η πρόθεση του προέδρου της Ν.Δ. να θέσει σε αποστρατεία ιστορικά στελέχη του κόμματος, ανάμεσα στα οποία και ο κ. Μεϊμαράκης, με αποτέλεσμα να εκδηλωθούν έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό της Ν.Δ..

Εφερε εσωστρέφεια
Τώρα, μετά τη διαγραφή του Κων. Μίχαλου η εσωστρέφεια έχει επιστρέψει στο κόμμα και σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.» υπάρχουν στελέχη που βράζουν, μιλώντας για «εκκαθάριση» καραμανλικών, την ώρα που αναμένουμε να δούμε εάν θα υπάρξει κάποια αντίδραση και ποια θα είναι αυτή, από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη και τον Κώστα Καραμανλή.

Υπενθυμίζουμε ότι για το Μακεδονικό ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος είχε δεχτεί πιέσεις να βγει μπροστά, τελικά είχε επιλέξει να τοποθετηθεί με μια λιτή ανακοίνωση, χωρίς να κάνει τη χάρη στη σκληρή δεξιά πτέρυγα της Ν.Δ. να ταυτιστεί μαζί της.

Παράλληλα η στάση του κ. Μητσοτάκη στο Μακεδονικό, η οποία έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την αντίστοιχη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, όπου ανήκει η Ν.Δ., ξενίζει εταίρους και συμμάχους του στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα να δέχεται πιέσεις για αλλαγή πλεύσης.

Δεν είναι βέβαια τυχαία η διαρροή στη γερμανική Frankfurter Αllgemeine Ζeitung συνομιλητών του κ. Μητσοτάκη από το Βερολίνο που έλεγαν ότι ο πρόεδρος της Ν.Δ. έχει δεσμευτεί ενώπιόν τους εφόσον γίνει πρωθυπουργός να μην ακυρώσει τη συμφωνία, χρησιμοποιώντας διπλή γλώσσα στο εσωτερικό της χώρας και το εξωτερικό.

Οπως δεν θα πρέπει να θεωρείται τυχαία και η συνάντηση του προέδρου της Ν.Δ. με τον Γερμανό πρέσβη που ακολούθησε του δημοσιεύματος.

Τελικά ο κ. Μητσοτάκης υποχρεώθηκε να πάρει δημοσίως μια μέση θέση, δηλώνοντας ότι εφόσον γίνει πρωθυπουργός πριν κυρωθεί η συμφωνία στη Βουλή, δεν θα την κυρώσει, αλλά αν έχει ήδη κυρωθεί δεν θα μπορέσει να μην την εφαρμόσει.

Προφανώς η βολικότερη περίπτωση θα ήταν να τη βρει κυρωμένη…

Πηγή ΝΔ, ένα καζάνι που βράζει…

Δεν είμαι ειδικός αλλά έχω παίξει μπάλα πολλά χρόνια … και έχω δει πολλά (13) μουντιάλ, δηλαδή περισσότερα απ όσα προλαβαίνω να…
δω από εδώ και πέρα με βάση το προσδόκιμο…

Δεδομένης αυτής της οδυνηρής διαπίστωσης (τα έχω φάει τα μουντιάλ μου…) πιθανώς η κρίση μου να είναι φορτισμένη συναισθηματικά όπως συμβαίνει με τους ανθρώπους που όσο μεγαλώνουν αντιλαμβάνονται όχι χωρίς κάποιο θυμό ότι ο κόσμος αλλάζει- προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο δεν έχει καμία σημασία- ερήμην τους.

Καθώς ο χρόνος μας αφήνει πίσω του, όσο κι αν προσπαθούμε να τον ακολουθήσουμε, χρειάζεται μια ιδιαίτερη προσπάθεια για να ξεφύγουμε από την μυθολογία και τους ήρωες της νεότητάς μας. Μάλιστα όσο πιο παθητικοί παρατηρητές των κοινωνικών δραστηριοτήτων (το ποδόσφαιρο είναι μια από αυτές) έχουμε υπάρξει με τόσο μεγαλύτερη δυσπιστία προσεγγίζουμε το μέλλον και πέφτουμε στην παγίδα της εξιδανίκευσης αυτού που έχουμε βιώσει. Στο ποδόσφαιρο όλα αυτά αποτυπώνονται με πιο γλαφυρό και ξεκάθαρο τρόπο.

Σε μια ποδοσφαιρική διοργάνωση όπως ένα παγκόσμιο κύπελλο που διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια (η περιοδικότητα προσφέρεται για μετρήσεις και συμπεράσματα) εδώ και 80 πάνω κάτω χρόνια (ικανό διάστημα για συγκρίσεις) μπορεί κάποιος ψυχρός παρατηρητής να δει την εξέλιξη και κυρίως το μέλλον του ποδοσφαιρικού παιχνιδιού.

Σ έναν ποδοσφαιρικό αγώνα σαν αυτούς που παρακολουθούμε σε κορυφαίο επίπεδο στο μουντιάλ της Ρωσίας αποτυπώνονται με σαφή τρόπο βασικά χαρακτηριστικά της εποχής μας:
• Η παγκοσμιοποιημένη αντίληψη (όλες οι ομάδες τείνουν να υιοθετήσουν το ίδιο αποδεδειγμένα «βέλτιστο» στιλ παιχνιδιού, γεγονός που προϋποθέτει αθλητικές (υπερφυσικές) ικανότητες για τις τακτικές απαιτήσεις κάλυψης χώρων
• η επιστήμη (με την βοήθειά της αυξάνονται σωματικές/ πνευματικές ικανότητες και αντοχές) των ποδοσφαιριστών
• Η τεχνολογία (μπορούμε να φανταστούμε ένα μέλλον που ο έλεγχος του παιχνιδιού θα έχει εκμηδενίσει το ανθρώπινο διαιτητικό λάθος, αλλά και κόλπα και πρακτικές που θα αναπτυχθούν προκειμένου ο άνθρωπος ποδοσφαιριστής να επιχειρεί να ξεγελάσει τον ρομποτικό διαιτητή

Σε σύγκριση με τα παγκόσμια κύπελλα του παρελθόντος, ειδικά με αυτά που έγιναν πριν 20 με 30 χρόνια το παγκόσμιο κύπελλο της Ρωσίας μοιάζει, και είναι, από άλλον αιώνα. Κι αυτό είναι μετρήσιμο…

Τα συνολικά χιλιόμετρα που τρέχουν οι ομάδες μέσα στο γήπεδο σε ένα αγώνα, τα συνολικά σπριντ , οι συνολικές μεταβιβάσεις συνθέτουν τις νοερές γραμμές που χαράζουν οι κινήσεις των ποδοσφαιριστών στο αγωνιστικό «καμβά». Σήμερα σε σχέση με το παρελθόν αυτό που βλέπουμε στο τερέν είναι πολλά περισσότερα χιλιόμετρα, πολλές περισσότερες παρατεταμένες ταχύτητες πολλές περισσότερες μεταβιβάσεις. Με πιο απλά λόγια βλέπουμε περισσότερη κίνηση, μεγαλύτερη ταχύτητα πολύ μεγαλύτερη τεχνική κατάρτιση.

Σήμερα- σε γενικές γραμμές- δεν μπορεί να υπάρξει καλός αθλητής αλλά «άμπαλος» ή «μπαλαδόρος» αλλά καλός αθλητής σε μια ποδοσφαιρική ομάδα κορυφαίου επιπέδου. Σε αντίθεση με το παρελθόν για να παίξει κάποιος σε κορυφαίο επίπεδο θα πρέπει να είναι ταυτόχρονα (υπέρ)αθλητής και εξαιρετικός τεχνίτης έτσι ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις τακτικές απαιτήσεις ενός αγώνα σε κορυφαίο επίπεδο.

Το παρόν και το διαφαινόμενο (κοινωνικό/ οικονομικό/πολιτικό) μέλλον περιγράφουν ένα ασφυκτικό πλαίσιο προδιαγραφών «επιβίωσης» μέσα στο οποίο τίποτε δεν αφήνεται στην τύχη, τίποτε δεν μένει χωρίς μετρήσιμη επιβεβαίωση, τίποτε δεν αφήνει περιθώριο ελιγμών και αναζήτησης «αυθόρμητων» ή «επαναστατικών» επιλογών. Μέσα σ αυτό το πλαίσιο κινείται ήδη το ποδοσφαιρικό θέαμα σε αγωνιστικό επίπεδο και σε επίπεδο οργανωτικό και μάρκετινγκ.

Παρ όλα αυτά, όπως και στο παρελθόν έτσι και στο μέλλον η καθεστηκυία «τάξη» όσο παραμένει βολική για τους λίγους και αβάσταχτη για τους πολλούς είναι καταδικασμένη να διασαλευτεί έτσι και στο ποδόσφαιρο δεν θα πάψουν να υπάρχουν στιγμές που η ιδιοφυία θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί μια στιγμιαία έστω αδυναμία του «καθορισμένου» πλαισίου και να αποτυπώσει στον καμβά μια αναπάντεχη πινελιά τέχνης, σαν αυτή για παράδειγμα στο video που μας χάρισε ο Ricardo Quaresma.
Στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον άλλωστε, κάτι τέτοιες αναπάντεχες επαναστατικές στιγμές (θα) θυμίζουν στους ανθρώπους ότι πράγματι, ζουν…

Δημήτρης Μηλάκας

Πηγή Για να θυμόμαστε οτι ζούμε…


Ένα καλά κρυμμένο μυστικό των σεφ μεγάλων εστιατορίων έχει αποκαλυφθεί τα τελευταία χρόνια και ένα προϊόν καταφέρνει να πιάσει απίστευτες τιμές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.


Ο λόγος για το χαβιάρι σαλιγκαριών. Το προϊόν που κατάφεραν να παράγουν πρώτοι οι Γάλλοι και στο οποίο έδωσαν πολλά Έλληνες που επέμειναν και δεν περίμεναν να θησαυρίσουν μέσα σε λίγα χρόνια από την εποχή που οι φάρμες σαλιγκαριών έγιναν μόδα.


Άλλωστε τα προηγούμενα χρόνια η ενασχόληση με την εκτροφή σαλιγκαριών ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής και θεωρείτο για κάποιους, η λύση στην κρίση. Οι φάρμες έπαιρναν και έδιναν, όλοι έψαχναν το γρήγορο κέρδος αλλά τελικά πολλοί ήταν αυτοί που επένδυσαν, αλλά λίγοι κέρδισαν το στοίχημα.


Η κατανάλωση νωπών και μεταποιημένων σαλιγκαριών στην Ευρώπη κυμαίνεται τους 100.000 τόνους ετησίως. Αυτή η ποσότητα, αποτελείται πάνω από 90% από το είδος Helix pomatia, που προέρχεται από φυσικούς πληθυσμούς σαλιγκαριών και συλλέγονται από φυσικούς πληθυσμούς της Ανατολικής Ευρώπης. Το υπόλοιπο αποτελεί το είδος Helix aspersa που παράγεται σε εκτροφεία που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία 15 χρόνια.


Οι λίγοι Έλληνες που τα κατάφεραν προχώρησαν ένα βήμα πιο μακριά. Έδωσαν βάση στο χαβιάρι σαλιγκαριών.

1568946

Ήδη η παραγωγή του συστηματοποιήθηκε στην Ελλάδα και κυκλοφορεί σε επιλεγμένα καταστήματα, γίνονται εξαγωγές σε πολλές χώρες, ενώ, βέβαια, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να το παραγγείλει κατευθείαν από τον παραγωγό. Γενικά, πάντως, είναι ένα σπανιότατο προϊόν αφού ελάχιστοι το παράγουν στον κόσμο εξ αιτίας της πολύ δύσκολης μεταποίησής του και ο μεγαλύτερος Γάλλος παραγωγός βγάζει μόλις 150 κιλά ετησίως. Αρκεί να πούμε, ότι από ένα σαλιγκάρι ο παραγωγός παίρνει περίπου 3 γραμμάρια αβγά, ενώ σε αυτά πρέπει να υπολογίζει και τις απώλειες.

Η όψη του είναι διαφορετική από το κλασικό χαβιάρι. Αποτελείται από ολόλευκες σατινέ πέρλες, που θυμίζουν μαργαριτάρια και δεν έχει γεύση θάλασσας. Κάνοντας κανείς μια βόλτα σε gourmet site του εξωτερικού θα διαβάσει πως κάποιοι λένε ότι το χαβιάρι σαλιγκαριών είναι σαν «μια βόλτα στο δάσος μετά τη βροχή». «Η χαρακτηριστική γεύση του μοιάζει με μανιτάρια, ξύλο, φύλλα δρυός και ψητά σπαράγγια», περιγράφουν όσοι το έχουν δοκιμάσει. Το χαβιάρι σαλιγκαριών μπορεί να σερβιριστεί με πολλούς τρόπους. Το πιο συνηθισμένο είναι με σαμπάνια. Μπορεί επίσης να σερβιριστεί σε σούπες και σαλάτες ή ως συστατικό του κύριου πιάτου.

Σε μία πρότυπη μονάδα εκτροφής σαλιγκαριών στην Κρήτη η παραγωγή γίνεται με σαλιγκάρια-γεννήτορες που τοποθετούνται σε ειδικούς θαλάμους αναπαραγωγής, κάτω από ειδικές συνθήκες και εκεί παράγεται το παρθένο χαβιάρι που απλώς προστίθεται ανθός αλατιού και συσκευάζεται. Μεγάλη κινητικότητα υπάρχει στη Λάρισα από όπου γίνονται σημαντικές εξαγωγές από επιχείρηση που δραστηριοποιείται στο εξωτερικό, ενώ κίνηση υπάρχει και στη Λήμνο. Μάλιστα, πριν λίγα χρόνια μαθητές της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής στη Θεσσαλονίκη κατάφεραν να μπουν στην παραγωγή.

175939

Τα μικρά κουτάκια των 35 γρ. έχουν λιανική που κυμαίνεται μεταξύ 80 ευρώ έως 100 ευρώ και η τιμή του κιλού φτάνει τα 3.200 ευρώ. Στα μεγαλύτερα πολυκαταστήματα του Λονδίνου στα φημισμένα Harrods φτάνει να πωλείται 65 – 70 λίρες τα 30 γραμμάρια.


Πρόκειται για ένα προϊόν που οι Ελληνικές επιχειρήσεις καταφέρνουν να ξεχωρίσουν σε διεθνείς αγορές.


Ήδη το ελληνικό χαβιάρι χαράσσει τη δική του πορεία στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Καναδά, Γαλλία, Ισπανία και στις ΗΠΑ.


Οι Γάλλοι, οι μαθητές της Θεσσαλονίκης και οι φάρμες στην Ελλάδα

Η γαλλική εταιρεία De Jaegers μετά από μια περίοδο εκτεταμένης έρευνας κατάφερε να έχει ένα απόθεμα περίπου 60.000 σαλιγκάρια.


Η γαλλική εταιρεία είναι η πρώτη που κατάφερε να μεταποιήσει με μεγάλη επιτυχία το χαβιάρι των σαλιγκαριών. Μάλιστα χρειάστηκε να δαπανήσει τέσσερα χρόνια έρευνας για να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

75606

Αυτή η μέθοδος διατήρησης του χαβιαριού σαλιγκαριών είναι μοναδική. Μετά από χρόνια εργασίας ανέπτυξε έναν ειδικό τρόπο διατήρησης του χαβιαριού σαλιγκαριών, το οποίο τελικά επιτρέπει στο χαβιάρι να σκάσει τέλεια μεταξύ του ουρανίσκου και της γλώσσας σας. Η συνταγή είναι όσο το δυνατόν πιο φυσική και αποφεύγει την παστερίωση. Χρησιμοποιεί αλατόνερο με πρόσθετο θαλασσινό αλάτι, δεντρολίβανο και άλλα συστατικά. Αυτή η διαδικασία μαλακώνει το αυγό χωρίς να μεταβάλλει τη γεύση και την υφή του.


Η διάρκεια ζωής του χαβιαριού De Jaeger είναι 3 μήνες και πρέπει να φυλάσσεται σε ψυγείο.

Την παραγωγή λευκού χαβιαριού από σαλιγκάρια πέτυχαν και μαθητές του Επαγγελματικού Λυκείου της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής και του τμήματος Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων του Perrotis College.


Πριν ξεκινήσετε το ταξίδι σας για να φτιάξετε μόνοι σας χαβιάρι, να γνωρίζετε ότι πρόκειται για πολύ δύσκολη εργασία. Άλλωστε η αρχικά πολλά υποσχόμενη εκτροφή σαλιγκαριών κατάντησε εφιάλτης για πολλούς από τους εκτροφείς στην Ελλάδα.

Tα σαλιγκάρια μπορούν να πωληθούν ζωντανά με τα κελύφη σε δίχτυ ή ξύλινο κιβώτιο, αλλά και κατεψυγμένα. Στην αγορά, πωλείται επίσης σώμα σαλιγκαριών ημι-επεξεργασμένων σε άρμη, διατηρημένων σε κονσέρβα.


Στην Ελλάδα, αρμόδιος φορέας για τη σύνταξη προτύπων είναι ο ΕΛΓΟ-Δήμητρα.

Σύμφωνα με στοιχεία του 2012 από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, οι μονάδες εκτροφής σαλιγκαριών ήταν 259. Λόγω του σχετικά χαμηλού κόστους για μια οργανωμένη μονάδα, ξεφύτρωσαν μέσα σε ελάχιστα χρόνια ουκ ολίγες εκμεταλλεύσεις, οι οποίες γρήγορα αντιμετώπισαν προβλήματα βιωσιμότητας. Καθώς η εκτροφή ήταν νέα για τα ελληνικά δεδομένα, δεν υπήρχε τεχνογνωσία. Οι περισσότερες μονάδες οργανώθηκαν σε Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Εύβοια, Λάρισα και Ξάνθη. Σήμερα λίγες από αυτές βρίσκονται σε λειτουργία.
 
 
 
newsbeast.gr

Πηγή Το ελληνικό προϊόν που πωλείται για 3.200 ευρώ το κιλό


Του Νίκου Αντωνιάδη

Ίσως, κάποιοι που γνωρίζουν τι σήμαινε “εξοστρακισμός” στην αρχαία Αθήνα, να έχουν καταλάβει αμέσως το θέμα της παρούσας ανάλυσης. Σε μια προσπάθεια να δούμε λίγο “πέραν” του στενού περιβάλλοντος της σφαίρας που όλοι “κινούμαστε” και να αξιοποιήσουμε τα θετικά που μας δίδαξαν οι αρχαίοι πρόγονοι μας (μέσα από την γέννηση της ίδιας της Δημοκρατίας), τα πιο κάτω αποσκοπούν:

  • α) στο καλό και την ενότητα του λαού και
  • β) στην βελτίωση της πολιτικής κουλτούρας στην Ελλάδα.

Μιας και το (α) και (β) φαίνεται ότι κινούνται σε παράλληλο σύμπαν!
Οστρακισμός ήταν ο θεσμός του αρχαίου αθηναϊκού πολιτεύματος όπου γινόταν ψηφοφορία με όστρακα για την απομάκρυνση από την Αθήνα (για δέκα χρόνια) εκείνου του πολίτη που θεωρούνταν από τους περισσότερους ψηφοφόρους επικίνδυνος για το δημοκρατικό πολίτευμα. Ο Οστρακισμός ή εξοστρακισμός άρχισε να εφαρμόζεται στην αρχαία Αθήνα από τον 6ο αιώνα π.Χ., ως θεσμός της Αθηναϊκής Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, καθιερώθηκε από τον Κλεισθένη το 510 π.Χ. με τη δημοκρατική μεταρρύθμιση, στην προσπάθεια του να ενισχύσει τη λαϊκή δύναμη απέναντι στην εγκαθίδρυση τυρρανίδας και ως μέσο προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Η χρησιμότητα του οστρακισμού ήταν να απαλλάσσονται οι Αθηναίοι από πολίτες, οι οποίοι είχαν συσσωρεύσει υπερβολικά μεγάλη πολιτική δύναμη, σε σημείο να γίνονται επικίνδυνοι για την πολιτική που ακολουθούνταν.

Τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με το σήμερα; Μέσα από μελέτες που έχω διεξάγει σε συνεργασία με Γαλλικό και Αμερικανικό Πανεπιστήμιο (ως μέρος της υγιούς πολιτικής επικοινωνίας), τόσο σε ΗΠΑ, όσο και σε Ευρώπη, επιβεβαιώνεται ότι περισσότερο “υπεύθυνη” για το “χάσμα” μεταξύ της Πολιτείας και των Πολιτών είναι η “εξουσία”, η οποία, ενώ προεκλογικά έχει “ικανοποιήσει” όλα τα θέλω του λαού, μετεκλογικά, συχνά, σφυρίζει αδιάφορα, ωσάν να μην έχει ποτέ ακούσει κάτι, κάνοντας στην ουσία, κατάχρηση εξουσίας.

Θα ακουστεί οξύμωρο, οφείλω όμως να αναφέρω ως παράδειγμα τον Πρόεδρο Τραμπ, που φαίνεται “τρελός” για πολλούς αλλά κατάφερε να έχει ψηλά ποσοστά δημοτικότητας γιατί έχει “αποστασιοποιηθεί” από την διπλωματία και εφαρμόζει πιστά το προεκλογικό του πρόγραμμα, αναπτύσσοντας καθημερινά μια απευθείας επικοινωνία με τον δικό του λαό, άσχετα αν στην αντιπολίτευση (Δημοκρατικούς) και στους άλλους λαούς δεν (μας) αρέσουν αρκετά από όσα κάνει. Αρέσει στην πλειοψηφία των Αμερικανών πολιτών και αυτό είναι που μετρά. Αυτό δεν το λέω εγώ αλλά μελέτες και έρευνες (σχετικό άρθρο).


Επανερχόμαστε στα δικά μας, στο σήμερα, θέτοντας κάποια καίρια ερωτήματα: Οι εκάστοτε Ελληνικές κυβερνήσεις έκαναν και κάνουν όσα η πλειοψηφία του λαού ζητά; Κάνουν όσα υποσχέθηκαν προεκλογικά; Στην παρούσα φάση δεν θα σταθώ ιδιαίτερα σε κόμματα κ.λπ. Θα σταθώ όμως στην περηφάνια του ίδιου του Ελληνικού λαού που είναι και το ζητούμενο (για κάθε λαό). Α
ν κάνουμε ένα γκάλοπ μεταξύ των Ελλήνων με βάση την γενική “ικανοποίηση” τους, πέραν του 65% (δηλαδή δυο στους τρεις) θα απαντήσουν:
– Ανέμενα κάτι διαφορετικό σε σχέση με τον χειρισμό για τα Μνημόνια. Δεν είμαι ικανοποιημένος/η.
– Δεν ανέμενα πως θα “δίναμε” μέρος της Μακεδονικής περηφάνιας. Δεν είμαι ικανοποιημένος/η.
– Η εθνική μου περηφάνια έχει χαθεί. Νιώθω πως χάνεται καθημερινά.
– Κ.λπ.

Την ίδια στιγμή, ενώ οι διεθνείς συγκυρίες θα μπορούσαν να ευνοήσουν την Ελλάδα (και την Κύπρο) σε μεγάλο βαθμό (Μνημόνια, ΔΝΤ, Κυπριακό), όπως π.χ. η τεταμένη πλέον σχέση ΗΠΑ – Τουρκίας και ο θυμός της Αμερικής (σχετικό άρθρο), με τις ΗΠΑ να “φλερτάρουν” την Ελλάδα (και την Κύπρο), η Ελληνική κυβέρνηση φαίνεται πως έχει “μεθύσει” από μια συμφωνία που δεν μπορεί να πείσει την πλειοψηφία του λαού ότι είναι “επιτυχία”. Οι ξένοι πανηγυρίζουν μαζί με την Ελληνική κυβέρνηση (γιατί άραγε;). Ο Ελληνικός λαός γιατί δεν πανηγυρίζει αλλά διαδηλώνει εκφράζοντας την αντίθεση του; Βλέπουμε ένα συρρικνωμένο ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ να ακολουθεί τις “κεφαλές” του και να “μεθά” μαζί με την μέθη τους. Από την άλλη, βλέπουμε την ΝΔ και την αντιπολίτευση να εκμεταλλεύονται τον “πόνο” του λαού (μέσα από μια “συμφωνία” που οι ίδιοι ξεκίνησαν), παίζοντας το παιχνίδι του κρυφτού, με αποτέλεσμα να επικρατεί ένα “πολιτικό” και κοινωνικό αλαλούμ. Και όλα αυτά κάνουν πολλούς να διερωτώνται αν μιλάμε για παντελή πολιτική άγνοια ή για προσωπικό εγωισμό “εξουσίας” (σχετικό άρθρο).

Που καταλήγουμε με όλα αυτά; Θα συνεχίσει η “Δημοκρατία” να αγνοεί τον λαό; Θα συνεχίσει η “εξουσία” να σφυρίζει αδιάφορα (με αυτή την αδιαφορία να ισοδυναμεί με πρόκληση); Θα συνεχίσει το γύρω-γύρω όλοι (καρέκλα εξουσίας) και στην μέση ο Μανώλης (λαός);

Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η χρησιμότητα του οστρακισμού ήταν να απαλλάσσονται οι αρχαίοι Αθηναίοι από πολίτες, οι οποίοι είχαν συσσωρεύσει πολιτική δύναμη, σε σημείο να γίνονται επικίνδυνοι για την πολιτική που ακολουθούνταν, ένας θεσμός που δρούσε ως μέσο προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Σήμερα, το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Ποιος βουλευτής – πολιτικός – ηγέτης (όχι μόνο στην Ελλάδα) έχει τα κότσια να εργαστεί για να εκμοντερνίσει αυτό τον θεσμό δημιουργώντας και προτείνοντας σχετικά νομοσχέδια στο Κοινοβούλιο, και “επιστρέφοντας” έτσι την δύναμη των εθνικών αποφάσεων στον λαό;

Ποιος θα μπορούσε να συμβάλει στην καταπολέμηση της κατάχρησης εξουσίας(;) αλλά και της “βίαιης εξουσίας” (βλέπε εθνικισμός) προς όφελος του Έλληνα πολίτη; Ως παράδειγμα – εισήγηση, στην περίπτωση που μια συμφωνία θα δεσμεύ(σ)ει το μέλλον, την τσέπη, την ιστορία και γενικά την περιουσία του Ελληνικού λαού και/ή στην περίπτωση που η πλειοψηφία του λαού αντιδρά έντονα ενάντια σε κάποια συμφωνία που πρόκειται να υπογραφεί (και δεν συμφωνεί), η Κυβέρνηση να καλείται διά νόμου να διενεργήσει δημοψήφισμα (π.χ. αν μαζευτούν 200.000 υπογραφές). Ακόμη και να υπάρξουν πρόωρες εκλογές.

Αν δηλαδή μια Κυβέρνηση αγνοήσει κάτι από τα πιο πάνω, διά (νέου) νόμου, με την “προ-υπογραφή” του λαού να μπορεί να “εξοστρακίζει” την επικείμενη “προ-συμφωνία” της Κυβέρνησης και να ζητά πρόωρες εκλογές ή δημοψήφισμα. Με απλά λόγια, η εισαγωγή προσαρμοσμένων νόμων “εξοστρακισμού” θα μπορούσαν να δράσουν ως βάλσαμο και μέσο προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος μιας Νέας Ελλάδας. Και επαναλαμβάνω, ως καίριο επίσης “κτύπημα” στον εθνικισμό και τους “πολίτες-ηγέτες” αυτού. Ίσως η Βουλή να “αδυνατεί” να ελέγξει την έξαρση του εθνικισμού. Η υπογραφή όμως της πλειοψηφίας του λαού μπορεί να τον “εξοστρακίσει”!

Ιδού η Ελλάδα, ιδού και το πολιτικό “πήδημα”. Τέτοιες προτάσεις – νομοσχέδια δεν χρειάζονται ολόκληρο κόμμα για να σχεδιάσει και να προτείνει. Ένας απλός βουλευτής (ηγέτης) αρκεί για να ξεκινήσει να εισάγει σχετικές προτάσεις – νομοσχέδια. Ακόμη κι αν “αυτός” ο βουλευτής (ή Υπουργός) βρει δυσκολίες στήριξης, η επιμονή, ο χρόνος και ο λαός (αργά ή γρήγορα) θα τον δικαιώσουν. Αλλιώς, η Ελληνική περηφάνια και η υγιής Δημοκρατία των προγόνων μας θα παραμείνουν σε “κώμ(μ)α” και η Ελλάδα, ως μια “Μεθυσμένη Πολιτεία” θα χάνει καθημερινά την αίγλη της περιμένοντας από τις αναλαμπές του κάθε Ομπάμα και του κάθε Στινγκ να μας θυμίσουν πως “οι Έλληνες δίδαξαν στον κόσμο την Δημοκρατία και τον Πολιτισμό”!

Καλή τύχη στην Ελλάδα!

  • Υ.Γ.1: Η Κύπρος δεν εξαιρείται του κανόνα.
  • Υ.Γ.2: Σε σχέση με τα πιο πάνω, αξιέπαινη είναι η συμβολή του τέως Υφυπουργού παρά τω Προέδρω και νυν ΥΠΕΣ της Κύπρου, Κωνσταντίνου Πετρίδη, ο οποίος, το 2017, εισήγαγε τον θεσμό των ηλεκτρονικών υπογραφών (e-petitions) ως μέρος ενίσχυσης της Δημοκρατίας και του λαού. Σχετικό άρθρο:
  • Υ.Γ.3: Ιδιαίτερες ευχαριστίες στην φιλόλογο Ζήνα Λυσάνδρου για την βοήθεια της στην εξεύρεση πληροφοριών για την αρχαία Αθήνα.

* Guest Lecturer of Political Marketing & Communications
(Political Competitiveness & Performance)
Editor ikypros.com and LA Voice
https://www.linkedin.com/in/nicolaosantoniades/

Βιβλιογραφία:
1) Εγκυκλοπαίδεια “Δομή”, τομ.12, σελ.197, Αθήνα.
2) Αριστοτέλους, “Πολιτικά”, 1284α 17-18, μετάφραση, Β. Μοσκόβης, 1989.
3) Αντωνιάδης, Ν. (2015). “Πολιτικό Μοντέλο Στρατηγικής, Ανταγωνιστικότητας και Απόδοσης AMPCOPE”, Ουάσιγκτον, Ιούλης 2015.
4) Αντωνιάδης, Ν. (2018). “Πολιτική Στρατηγική Μάρκετινγκ στις ΗΠΑ”.

hellasjournal.comΠηγή “Μεθυσμένη” Πολιτεία, Δημοκρατία και περηφάνια σε κώ(μ)μα! Που πάει η Ελλάδα μας;


…για τις απειλές κατά ΣΚΑΪ…

Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών άσκησε ποινική δίωξη για το αδίκημα της…
διέγερσης σε διάπραξη αδικήματος στο μέλος του Ρουβίκωνα που συνελήφθη χθες το απόγευμα στα Εξάρχεια έπειτα από ανάρτηση που έκανε στο Facebook απειλώντας με εμπρησμό τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.

Η ανάρτηση στο Facebook ανέφερε: «Τον ΣΚΑΪ θα τον κάψουμε. Σημερα αύριο σε δέκα χρόνια δεν ξέρω.. Αλλά θα τον κάψουμε.Και θα χορεύουμε σαν ινδιάνοι γύρω από τα αποκαιδια του» 

Το μέλος του Ρουβίκωνα παραπέμθηκε στο Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο.

efsyn

Πηγή Δίωξη σε μέλος του Ρουβίκωνα…

Allez les Bleus! Allez… Eμπαπέ!
Το άστρο του Εμπαπέ έλαμψε στο Καζάν! Ο 19χρονος πήρε από το χέρι τη Γαλλία και με δύο γκολ και ένα κερδισμένο πέναλτι, υπέγραψε το…

4-3 επί της Αργεντινής και έστειλε τους τρικολόρ στα προημιτελικά. 

Ο 19χρονος επιθετικός της Παρί ξεδίπλωσε το τεράστιο ταλέντο του στο χορτάρι της Kazan Arena και με μία τρομερή εμφάνιση στην οποία σημείωσε δύο πανέμορφα τέρματα και είχε ένα κερδισμένο πέναλτι, έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στη νίκη-πρόκριση της Γαλλίας επί της Αργεντινής με 4-3. 

Απίστευτο ματς μεταξύ δύο μεγάλων ομάδων, με τρομερά γκολ, συνεχείς ανατροπές και τους τρικολόρ να είναι εκείνοι που χαμογέλασαν στο τέλος σφραγίζοντας το εισιτήριο για την οκτάδα. 

Ο Γκριεζμάν στο 13’ με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι, μετά την τρομερή κούρσα του Εμπαπέ άνοιξε το σκορ κάνοντας το 1-0. 

Απάντησε ο Ντι Μαρία στο 41’ με έναν κεραυνό που δεν άφησε κανένα περιθώριο στον Γιορίς. Την αργεντίνικη αντεπίθεση ολοκλήρωσε ο Μερκάδο με μπόλικη δόση τύχης στο 49’ δίνοντας προσωρινά το προβάδισμα στην «αλμπισελέστε». 

Το ματς από εκείνο το σημείο εξελίχθηκε σε γαλλικό μονόλογο. Αρχικά ο Παβάρ στο 57’ ζήλεψε το γκολ του Ντι Μαρία και με τρομερή σουτάρα με το δεξί επανέφερε την ισορροπία στο ματς. Επτά λεπτά αργότερα στο 64’, ο Εμπαπέ χόρεψε μέσα στην περιοχή της αργεντινής και με συρτό σουτ νίκησε τον Αρμάνι κάνοντας το 3-2. 

Ο 19χρονος ήταν εκείνος που στο 69’ με ψύχραιμο πλασέ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, πετυχαίνοντας το δεύτερο προσωπικό του τέρμα και έριξε την… αυλαία στο διαολεμένο δωδεκάλεπτο των τρικολόρ. 

Ο Αγουέρο στο 93’ με κεφαλιά νίκησε τον Γιορίς (4-3) πηγαίνοντας να προξενήσει πολλαπλά γαλλικά… εγκεφαλικά, με τον Ιρανό ρέφερι να σφυρίζει ένα λεπτό αργότερα τη λήξη της αναμέτρησης. 

Στην επόμενη φάση η Γαλλία θα αντιμετωπίσει το νικητή του ζευγαριού Πορτογαλία-Ουρουγουάη.

sport-fm

Πηγή Ο Εμπαπέ έστειλε σπίτι του τον Μέσι…


Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ

 
Η »Χάρτα της Ελλάδος», που τύπωσε το 1797 ο Ρήγας ο Βελεστινλής με εξώφυλλο τον Μέγα Αλέξανδρο, αφενός μεν δεν ήταν τυχαία επιλογή, αφετέρου επιλέχθηκε για να προσδιορίσει ιστορικά, αλλά και γεωγραφικά, τα όρια του νέου, επαναστατικού, ελληνικού κράτους.
Η περιοχή που απεικονίζεται στη Χάρτα, σύμφωνα και με την περιγραφή του τίτλου, είναι η περιοχή που ορίζεται από τον Δούναβη και το Λιβυκό Πέλαγος κατά γεωγραφικό πλάτος και από την Αδριατική μέχρι τον Εύξεινο Πόντο κατά γεωγραφικό μήκος, μαζί με μέρος της Μ. Ασίας, τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου πελάγους, την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα.


Αυτή η ανυπόφορα δύσοσμη μυρωδιά προχωρημένης σηψαιμίας στο καχεκτικά γέρικο σώμα της Ελλάδας δηλώνει πια ανθρώπους που τριγυρνούν νεκροί!
Ακόμη και τα σάβανα φοριούνται, ως καουμπόικα, ψάθινα καπέλλα, σαν αυτό που φορούσε ο Κοτζιάς στην εξόδιο ακολουθία της ελληνικής Μακεδονίας.
Η »Μακεδονοποίηση» των Σκοπίων είναι προιόν μιας εθνικής τραβεστοποίησης, που οι εθνικά χειραγωγούμενοι μέντορές μας επιμένουν υποκριτικά, πως βάπτισαν μια φυσιολογική και άμωμη γυναίκα!
Όλος ο ντουνιάς γνωρίζει, πως η κόρη των Σκοπίων είναι ένας χειρουργικά, εκθηλυμένος »Φρανκεστάιν» και πως η λέξη trans πλέον δεν προσδιορίζει μόνο πνευματικά και ηθικά έκπτωτους ανθρώπους, αλλά και φτιασιδωμένα μορφώματα γεννεσιουργών »κρατών».
Στις Πρέσπες ο Πρωθυπουργός διακήρυξε δημόσια το »μανιφέστο» του Εθνομηδενισμού και εγκαθίδρυσε την τεκτονική »επιφυλλίδα» του κοινωνικού Διεθνισμού.

Όταν ως κόμμα, από το ΚΚΕ Εσωτερικού έως και την Ε.ΑΡ και από κει ως τον Συνασπισμό και μετά στον ΣΥΡΙΖΑ έχεις βάση της ιδεολογικής σου πλατφόσμας άτομα ηθικά έκτροπα και πνευματικά υπότροπα τύπου Jason-Αντιγόνη, είναι φυσικό επόμενο αυτά αργότερα ν΄αποκτήσουν μαξιμαλιστική δυναμική κοινωνικής »’πλειοψηφίας».

Ο περιγέλαστος και ενδοτικός όρος της »Βόρειας Μακεδονίας» σημαίνει απλά, πολύ απλά, πως υπάρχει φυσικά και νότια. Αλλά οι κομματικοί σπεκουλαδόροι και πολιτικοί »ταριχευτές» της μίας, ελληνικής Μακεδονίας επιμένουν, πως πρόκειται απλά για γεωγραφικό προσδιορισμό. Άντε να πεισθούν όμως οι υπόλοιποι κάτοικοι αυτής της υφηλίου, πως όταν ακούν για »Βόρεια Μακεδονία», δεν θα σκέπτονται φυσικά πως υφίσταται και νότια! Το θέμα είναι αρκούντως κωμικό, τσαρλατάνικο και φαρισαικό, γιατι και πάλι οι κυβερνητικοί μας ινστρούχτορες δηλώνουν »πως δεν μας ενδιαφέρει, πως σκέπτονται οι άλλοι, αρκεί εμείς που τους αναγνωρίσαμε ως »Βόρεια Μακεδονία», χωρίς να έχουν σχέση με τον Ελληνικό Πολιτισμό. Η ιδεοληψία του Στρουθοκαμηλισμού βρίσκει εδώ τους φυσικούς της αποδέκτες! Μα υπάρχει άλλη Μακεδονία και εντέλει πόσες Μακεδονίες υφίστανται αδελφοί μας πανευρωπαικοί καρπαζοεισπράκτορες και αμερικανικοί σφουγγοκωλάριοι;

Γιατι φυσικά ουδείς τόλμησε να πει, πως τα εδάφη των Σκοπίων, αλλά και της Νότιας Βουλγαρίας ήταν Ελληνικά από αρχαιοτάτων χρόνων και βρεθήκαμε τώρα απελπιστικά μονάχοι να διαπραγματευόμαστε για όνομα »κράτους», το οποίο μας ανήκει! Το »Μακεδονικό» όμως δεν υπήρξε δημιούργημα του 20ού αιώνα, αλλά πήρε άλλη διάσταση τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο από τους Τσόρτσιλ και Στάλιν. Το ότι »η Μακεδονία δεν ανήκει στον Ελληνικό Πολιτισμό» είναι -κι όμως- εφεύρημα πριν ακόμη το 1800! Όταν δηλαδή άρχιζε δειλά-δειλά να κυοφορείται η ιδέα για την Ελληνική Επανάσταση. Κάποιοι που αργότερα τόνιζαν επαίσχυντα, πως επρόκειτο για… »ταξική επανάσταση».

Το όνομα »Αλέξανδρος» εξέφραζε την οικουμενική διάσταση των Ελλήνων, όπως και το όνομα του Αυτοκράτορος και Αγίου της Εκκλησίας μας »Κωνσταντίνου» παρέπεμπε στην διεθνική διάσταση του Ελληνισμού στο σύνολό του. Αυτοί, που φρόντισαν να εξαφανίσουν την Ρωμανία, ως ιδέα, αλλά και ως όρο, ονομάζοντάς την απλά »Βυζάντιο», είναι ομότροποι, ομόσοφοι και ομόλατροι εκείνων, που λίγες μόνο δεκαετίες πριν ονόμαζαν τον Αλέξανδρο »σφαγέα των λαών και νεκροθάφτη του ελληνισμού»!… Όταν ο Ρήγας τύπωνε την »Χάρτα της Ελλάδος» με εξώφυλλη χαρακτική τον Αλέξανδρο μαζί με τους στρατηγούς του Σέλευκο, Αντίγονο, Κάσσανδρο και Πτολεμαίο, ο Κοραής θρηνούσε για την νίκη του Φιλίππου στην Χαιρώνεια »που στέρησε από τους Έλληνες την ελευθερία»! Κι όμως είναι αλήθεια για τον Αδαμάντιο Κοραή, που είπε πολύ πιο χειρότερα για την Μακεδονία, αλλά και εν γένει για την Ρωμανία και τους απόγονους Ρωμιούς, που μέσα τους συνταυτιζόταν ο Έλληνας Ορθόδοξος!

Ο Ελληνικός Διαφωτισμός χρειάστηκε να χαράξει πολύ μελάνι για να »εμπλουτίσει» αργότερα τις ψευδοεπαναστατικές κυβερνήσεις του Μεσοπολέμου, που δεν ήταν τίποτ΄άλλο, από απλά, στρατιωτικά πραξικοπήματα υπό την βοήθεια βεβαίως του ελληνικού στρατού! Οι μετέπειτα κυβερνήσεις -συνεχίζοντας το έργο των προκατόχων τους- έθαψαν το »Μακεδονικό ζήτημα», που το δημιούργησαν ξένοι, αλλά και ντόπιοι »νεοδιαφωτιστές της Μασονίας», έτσι ώστε αυτό να γιγαντωθεί και να επιζητεί σήμερα, άμεσα την επιλυσή του. Βρέθηκε λοιπόν ο πλέον »άξιος», »έμπιστος», αλλά το σπουδαιότερο ομόζηλος ενός επικού Εθνομηδενισμού, που θα έβαζε την υπογραφή του στο »πιστοποιητικό θανάτου» της Ελληνικής Μακεδονίας. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο!

Αλλά για ποιο κράτος και για ποια ονομασία συζητάμε, όταν οι πλείστες οικονομικές επιχειρήσεις στο βαλκανικό αυτό »έκτρωμα» κατέχονται από Έλληνες, γηγενείς υπηκόους, ακόμη (φευ) και από γνήσιους καθόλα Μακεδόνες;
Και το καταπληκτικότερον: οι αθρόες μετακινήσεις Ελλήνων Μακεδόνων στα γειτονικά Σκόπια για τις γνωστές αγορές, τα καζίνο ή γιατρούς δεν σταμάτησαν καθόλου από την ημέρα της επίσημης ελληνικής ονοματοδότησής τους!

Συμπερασματικά: όλα συντείνουν στο αυτονόητο, στο αυταπόδεικτο και πασίδηλα οφθαλμοφάνερο, πως ο σημερινός νεοέλληνας εκδεδυμένος της Ρωμέικης Ταυτότητάς του κατήντησε σήμερα να είναι »Εθνικός» σε μια χώρα, που περισσότερο »μυρίζει» Ειδωλολατρεία, παρά Χριστιανωσύνη!
Αυτός ο Νεοέλληνας είναι το χρόνιο, χειριστικά απαύγασμα μιας ξενοκίνητης και υποκινούμενης καθεστωτικής πολιτικής κυβερνήσεων, που άγονταν και φέρονταν από την ίδρυση του νεολληνικού κράτους και εντεύθεν, ως μια παντομίμα-μαριονέτα χορεύοντας πάντα στους ρυθμούς των αιμοσταγών αποικιοκρατών και σταυροφόρων, κραταιών δυτικοευρωπαίων.

Ο σημερινός αγνοούμενος Ρωμιός με το νεοδιαφωτιστικό ψευδώνυμο του Νεοέλληνα είναι απότοκο παιδί του Αδαμαντίου Κοραή και όλων των συν αυτώ Γραικοκτόνων, δυτικόμορφων και εκμαυλισμένων »φιλοσόφων» της Γαλλικής και Αγγλικής διαφώτισης, που αργά -αλλά σταθερά- πέτυχαν διαχρονικά την μετάλλαξή του σ΄έναν απορωμέικο, εθνικό »ειδωλολάτρη».
Στις Πρέσπες -έτσι απλά- η προδοσία της Μακεδονίας εν ειρήνη τελειώθηκε.
Εύχεσθε!

Γιώργος Δ. Δημακόπουλος
Δημοσιογράφος

http://353agios.blogspot.com/2018/06/blog-post_24.html

yiorgosthalassisΠηγή Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ

Ένας κόσμος που χάνεται στον Πόντο

Κάθε καλοκαίρι οι γυναίκες στον Πόντο αλλά και στην ελληνική ύπαιθρο, επί αιώνες μάζευαν τα φρούτα και τα επεξεργάζονταν, για να μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν το χειμώνα. Μήλα, αχλάδια, βερίκοκα, σταφίδες, σταφύλια, μούρα, όλα τα φρούτα και οι καρποί το καλοκαίρι αφθονούν, όμως είναι εξαιρετικά χρήσιμα το χειμώνα, που εκλείπουν.

Γι’ αυτό οι νοικοκυρές άλλα φρούτα τα ξέραιναν, αλλά τα έβραζαν και έκαναν πετιμέζι, εξασφαλίζοντας τροφή και πολύτιμες θερμίδες για τους σκληρούς χειμώνες.


Η παράδοση αυτή σταδιακά χάνεται. Ευτυχώς υπάρχουν μερικά χωριά που την διατηρούν, όπως το Πάλου, στο Χαρπούτ (Ελαζίγκ), από το οποίο και το φωτογραφικό υλικό που παραθέτουμε και απαθανατίζει έναν κόσμο που χάνεται.

pontos-news.gr

Πηγή Ένας κόσμος που χάνεται στον Πόντο

Αποτέλεσμα εικόνας για Φωτιά στο στρατόπεδο «Μοσχονά» στους Μυτιληνιούς
Πυρκαγιά ξέσπασε σύμφωνα με τον Σταθμό Αιγαίου της ΕΡΤ στις 2 μετά τα μεσάνυχτα σήμερα σε κτίριο του κλειστού στρατοπέδου «Ανθυπολοχαγού Γ. Μοσχονά» στους Μυτιληνιούς της Σάμου.

Η φωτιά ξέσπασε από…
άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία και κατασβήστηκε άμεσα, έχοντας όμως προλάβει να κάψει στρατιωτικό υλικό όπως στρώματα, δίχτυα παραλλαγής κλπ.

Σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο στρατόπεδο στους Μυτιληνιούς ζήτησε πρόσφατα εγγράφως από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ο γενικός γραμματέας Υποδοχής Ανδρέας Γκουγκούλης να παραχωρηθεί στο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής προκειμένου διαρρυθμιζόμενο κατάλληλα να χρησιμοποιηθεί ως χώρος υποδοχής υπηκόων τρίτων χωρών, σε αντικατάσταση του καταργούμενου Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης στο Βαθύ της Σάμου.

Μάλιστα, η δημοσιοποίηση της επιστολής του κ. Γκουγκούλη είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, ενώ για την προσεχή Τετάρτη 4 Ιουλίου το απόγευμα έχει ανακοινωθεί λαϊκή συνέλευση στους Μυτιληνιούς.

Εξάλλου, στην απαντητική του, στο σχετικό αίτημα, επιστολή προς τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, ο δήμαρχος Σάμου Μιχάλης Αγγελόπουλος είχε καταστήσει σαφές ότι δεν συμφωνεί με την πρόταση για δημιουργία άλλου Κέντρου, καθώς δεν διασφαλίζεται η κατάργηση του υπάρχοντος με αποτέλεσμα να υπάρχει ορατός κίνδυνος δημιουργίας δεύτερου ΚΥΤ που θα εγκλωβίσει ακόμη περισσότερες χιλιάδες μεταναστών.

Σημειώνεται ότι ανάλογη με τη σημερινή φωτιά στο συγκεκριμένο στρατόπεδο είχε σύμφωνα με πληροφορίες εκδηλωθεί το 2015 όταν και πάλι είχε συζητηθεί το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθεί ο χώρος για την υποδοχή υπηκόων τρίτων χωρών.

Το ανακριτικό τμήμα του Πυροσβεστικού Σώματος διενεργεί προανάκριση για το σημερινό περιστατικό.

samostoday.gr

Πηγή Φωτιά σε στρατόπεδο στη Σάμο…