21 May, 2019
Home / Διαφορα (Page 1092)

…ξανά στην επικαιρότητα… 

Η φονική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική αλλά και οι επαναλαμβανόμενες πλημμύρες στο Λεκανοπέδιο ξαναφέρνουν στην επικαιρότητα ένα άλλο σοβαρό ζήτημα που απασχολεί εδώ και χρόνια το Πέραμα, αλλά και την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά.

Ο λόγος για τα…
περίπου 100 «καζάνια του θανάτου», όπως τα αποκαλούν, που βρίσκονται διασκορπισμένα δεξιά κι αριστερά στον μοναδικό άξονα από τη Δραπετσώνα έως το Πέραμα.

Υπενθυμίζεται ότι δημοτικές αρχές και κάτοικοι είχαν πρόσφατα ξεσηκωθεί μετά την ψήφιση του άρθρου 70 στον νόμο για το κλείσιμο της τέταρτης αξιολόγησης, το οποίο, όπως καταγγέλλουν, αντί να δίνει λύση, διαιωνίζει το πρόβλημα και αφήνει τις ρυπογόνες βιομηχανίες στο Κερατσίνι, τη Δραπετσώνα και το Πέραμα για άλλα 20 χρόνια.

Χθες ο αντιπεριφερειάρχης Πειραιά, Γιώργος Γαβρίλης, με παρέμβασή του επισήμανε ότι είναι η στιγμή που «πρέπει να σταματήσουμε να κρύβουμε προβλήματα δεκαετιών κάτω απ’ το χαλί», εξηγώντας ότι ο τρόπος που αναπτύχθηκε το Λεκανοπέδιο Αττικής είναι γνωστός: άναρχος, χωρίς κανέναν ενιαίο πολεοδομικό σχεδιασμό, με την αυθαιρεσία, την εξαίρεση και την παρέκκλιση να αποτελούν το σημείο τομής μικρών και κυρίως μεγάλων συμφερόντων.

Ολα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την απουσία σύγχρονου και οργανωμένου σχεδίου πυροπροστασίας, τις ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα σύγχρονης πυρόσβεσης, τη διαλυμένη Δασική Υπηρεσία, ανεβάζουν τον βαθμό επικινδυνότητας της Αττικής στο κόκκινο.

Σήμερα, όπως ανέφερε, είναι η στιγμή να μιλήσουμε και για έναν άλλο κίνδυνο, αυτόν ενός μείζονος σημασίας βιομηχανικού ατυχήματος μέσα στον οικιστικό ιστό. Ενα ατύχημα στην περιοχή αυτή θα δημιουργήσει συνθήκες Αποκάλυψης, αφού η πρόσβαση στη θάλασσα είναι πρακτικά ανύπαρκτη και από την άλλη πλευρά υπάρχει το βουνό.

Ο Γ. Γαβρίλης τόνισε ότι τα «καζάνια» δεν φτιάχτηκαν χτες. Οι εταιρείες πετρελαιοειδών εγκαταστάθηκαν εκεί από τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν η περιοχή αυτή πρακτικά δεν είχε αστική κατοίκηση. Ομως, παράλληλα με τις δεξαμενές, η ευρύτερη περιοχή εξελίχθηκε και σήμερα πλέον είναι μια πυκνοκατοικημένη αστική περιοχή με χρήση κατοικίας σε επαφή με τους μαντρότοιχους των εταιρειών και τα καζάνια σε απόσταση μόλις 15 μέτρων. Αυτή η σκληρή πραγματικότητα μας υπαγορεύει να αναζητήσουμε λύσεις τώρα.

«Είναι η στιγμή που πρέπει να υπάρξει αποφασιστική λύση, ειδικά για την κατηγορία εκείνη των εταιρειών που υπάγονται από πλευράς επικινδυνότητας στην κατηγορία Seveso» αναφέρει, ζητώντας την άμεση απομάκρυνσή τους, πράξη που, όπως σχολιάζει, προϋποθέτει πολιτική απόφαση. Διαφορετικά, όσα σχέδια ή ασκήσεις κι αν κάνουμε, πάντα ο κίνδυνος να βρεθούμε μπροστά σε μια πρωτοφανή καταστροφή θα ελλοχεύει, υποστηρίζει.

Χριστίνα Παπασταθοπούλου (efsyn.gr)

Πηγή Τα «καζάνια του θανάτου» στο Πέραμα…

Η Αχλύς, ο Νάρκισσος και τα πέπλα της θλίψης

«Ο κόσμος τυλιγμένος στα ναρκωτικά σεντόνια δεν έχει τίποτε άλλο να προσφέρει παρά τούτο το τέρμα.» Σεφέρης
Όταν ο Σεφέρης έγραφε τα παραπάνω λόγια, αναφερότανε σε κάτι διαφορετικό από αυτό που ίσως αντιλαμβανόμαστε εμείς σήμερα ως τέρμα. Ποιο να είναι άραγε το δικό μας τέρμα; Πολλά, ώστε σαν μια άλλη λερναία ύδρα, όσα και να αναφέρουμε, αλλά τόσα θα φυτρώσουν. Το τέρμα «εκεί έξω» θεωρώ πως αρχικά είναι η απώλεια κάποιων βασικών αισθήσεων. Όλων αυτών των αισθήσεων που μας ορίζουν σαν ύπαρξη.
Είναι η απώλεια της όρασης. Ο κόσμος γύρω μας σταμάτησε να βλέπει. Δεν μπορεί να δει την μοναξιά του φίλου και του γείτονα, την πείνα των παιδιών, την αγωνία και τον μόχθο των κακοπληρωμένων εργατών. Δεν βλέπει τίποτα που να αφορά τους άλλους. Δεν βλέπει ούτε καν μέσα του, αλλά φροντίζει να κοιτάει το είδωλό του στον καθρέφτη κάθε τόσο ανελλιπώς, είτε στον πραγματικό καθρέφτη, είτε στου κινητού του και εκεί να αυτοθαυμάζεται, να αυτοκαμαρώνεται και να αυτοπραγματώνεται. «Στον καθρέφτη του κοιτιέται και από μόνος του αγαπιέται», λέει ο σοφός λαός.  Η επόμενη απώλεια που βιώνουμε είναι η αφή. Σταματήσαμε να αγκαλιάζουμε, μη τυχόν και παραγνωριστούμε με κάποιον και έχουμε μετά να του χρωστάμε. Τα παιδιά μας τα αφήσαμε να τα αγκαλιάζουν οι κοπέλες στους παιδικούς σταθμούς, οι γιαγιάδες και οι παππούδες, και ενώ λέμε πως λαχταράμε να βρούμε τον χρόνο έστω και για μία τους αγκαλιά, αυτή γίνεται κατά προτίμηση στο ρεπό μας. Η τρίτη αίσθηση που χάσαμε είναι ακοή. Δεν ακούμε. Οι φίλοι ουρλιάζουν μέσα από την σιωπή τους και εμείς δεν ακούμε. Οι γονείς απόμειναν μόνοι, ξεχασμένοι σε δωμάτια να μας καλούνε για να ανταλλάξουμε μια κουβέντα, αλλά εμείς δεν ακούμε τίποτα. Η φύση μιλάει και εμείς δεν την ακούμε, γιατί βιαζόμαστε να πάμε παρακάτω. Δεν ακούμε παρά μονάχα την φωνή μας να μας κατηγορεί για την ανεπάρκεια μας στις άσχημες μέρες, ή να μας επιβραβεύει για τα καλούδια που καταφέρνουμε στις όμορφες μέρες.Τι μας μένει; Η γεύση και η οσμή. Αυτές τις φροντίζουμε καλά. Ως γνήσιοι κοιλιόδουλοι οσμιζόμαστε τα καμμένα κρέατα από χιλιόμετρα και τα γευόμαστε τόσο συχνά πια που, αν μας έβλεπαν κάποιοι εναπομείναντες κανίβαλοι, θα ήθελαν ευθύς να μας ξεράσουν.

Δεν θα μπω σε αξίες. Ποιες τερμάτισαν και γιατί. Δεν είναι καιροί για αγάπη, συναίσθηση, προσφορά και θυσία, αυτά είναι κουραστικά και χιλιοειπωμένα. Σε εποχές που έχουμε «από όλα», τι θέση να έχουν τα παραπάνω; Και έχουμε από όλα, μα δεν έμεινε τίποτα. Έχουμε τα πάντα, αλλά τρελαινόμαστε και μισούμε όλο και πιο πολύ το διαφορετικό, το ανόμοιο, το ξεχωριστό, το έξω από εμάς. Μισούμε ακόμα και όποια παρέκκλιση κάνει ο εαυτός μας από την εικόνα και το είδωλο που έχουμε χτίσει ολόγυρά του, για να τον έχουμε όμορφο και ταχτοποιημένο. Μας μισούμε όλο και πιο πολύ. Αυτό είναι το τέρμα των ημερών. Και αυτό το τέρμα έχει όνομα. Κατάθλιψη.
Η νόσος που πρόκειται να αποτελειώσει χιλιάδες «εκεί έξω» και θεωρείται πρώτη στην λίστα με τις ασθένειες που θα θερίσουν τον αιώνα που διανύουμε. Έτσι την λένε την κυρά. Ήρθε για να μείνει και κρατά στα χέρια της σπαθί τρανό. Και έχει σκοπό να θερίσει. Και εμείς, ρίξαμε το νυφιάτικο πέπλο πάνω μας και ως άλλες νύφες την παντρευτήκαμε. Πως όμως φτάσαμε σε τούτο το τέρμα; Και πως συνδέεται η Αχλύς, ο Νάρκισσος, ο Ναρκισσισμός και τα πέπλα της κατάθλιψης; Ας πάμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι.


Ο Νάρκισσος, όπως μας λέει ο μύθος, ήταν ένας ωραίος νέος, απασχολημένος με το να θαυμάζει το είδωλό του στα νερά ενός ποταμού. Τόσο πολύ θαύμασε τον εαυτό του που τον ερωτεύθηκε πιστεύοντας πως είναι κάποιος άλλος και, στην προσπάθεια να τον αγγίξει, λέγεται πως έπεσε στα νερά και πνίγηκε. Κατά μία άλλη εκδοχή παρέμεινε στη θέση αυτή θαυμάζοντας την εικόνα του, μέχρι που μαράζωσε και πέθανε.
Την πρώτη φορά που άκουσα τον μύθο του Νάρκισσου ήμουν παιδί. Σπάραξε η ψυχή μου από το τέλος που είχε. Πραγματικά, για καιρό σκεφτόμουνα: «μα κανείς δεν ήταν δίπλα του να τον τραβήξει από το είδωλό του και να του πει πως αυτό που έβλεπε μέσα στα νερά, ήταν ο ίδιος μέσα σε ένα ψέμα; Και αφού έπεσε μέσα, πουθενά ένα χέρι να τον τραβήξει έξω; κανείς;» Άτυχος, σκέφτηκα, και ούτε που μου πέρασε από το μυαλό να του ρίξω τις ευθύνες που του αναλογούσαν.
Ο Νάρκισσος όμως έπασχε. Νοσούσε. Θαρρώ πως είχε μια μίξη κατάθλιψης και ωραιοπάθειας. Εγωκεντρικός στα σίγουρα, όμως με μια γερή δόση κατάθλιψης. Πως και γιατί έφτασε στον σημείο να καταπιεί τον εαυτό του, είναι κάτι που δεν θα το μάθουμε στα σίγουρα. Ίσως να φταίει η παιδική του ηλικία. Ίσως και όχι, αλλά δεν είναι του παρόντος να το συζητήσουμε. Πάντως, μας άφησε μια δύσκολη λέξη ως κληρονομιά. Τον Ναρκισσισμό. Θαρρείς και μας εκδικήθηκε που δεν του απλώσαμε χέρι βοηθείας. Και εκεί έρχονται τα σημεία των καιρών και το δικό μας τέρμα.
Αναζητώντας την ερμηνεία του όρου βρέθηκα μπροστά σε αναρίθμητες πληροφορίες. Η Βικιπαίδεια μου έδωσε μια πρώτη εικόνα:
«Σύμφωνα με τον Freud, ο ναρκισσισμός είναι μια έκφραση του ενστίκτου αυτοσυντήρησης. Προκειμένου, δηλαδή, το άτομο να καλύψει την ανασφάλειά του και να αποφύγει να πληγωθεί, μειωθεί κ.λπ., εστιάζει στον εαυτό του. Σύμφωνα με τον Young οι περισσότεροι ναρκισσιστές ήταν μοναχικά παιδιά, δεν δέχτηκαν αυθεντική αγάπη από τους γονείς τους, δεν τους τέθηκαν εγκαίρως σαφή και επαρκή όρια (μπορεί, π.χ., οι γονείς τους να τούς έκαναν όλα τα χατίρια) και μπορεί να χειραγωγήθηκαν συναισθηματικά ή με άλλον τρόπο από αυτούς. Επίσης, μπορεί να εισέπρατταν από τους γονείς τους αντικρουόμενες συμπεριφορές (μπορεί, π.χ., ο ένας να ήταν επικριτικός και ο άλλος υπερβολικά ανεκτικός). Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τον ναρκισσισμό σαν την σκοτεινή πλευρά του ατομισμού και του εγωκεντρισμού. Όλοι οι άνθρωποι φέρουν ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά, μια και αυτό είναι αναγκαίο για την οντογενετική μας εξέλιξη. Οι άνθρωποι αναπαράγουν με την αυτοεκτίμηση και το συναίσθημα ότι αξίζουν μια ιδεώδη εικόνα του εαυτού τους». 

Ο Νάρκισσος, λοιπόν, μια ωραία μέρα, παντρεύτηκε την (κατα)θλίψη. Ήταν εκείνη η μέρα που πρωτοαντίκρισε το είδωλό του στα νερά του ποταμού. Αυτή δε, σαν νύφη που σεβόταν όλα τα έθιμα, εμφανίστηκε στο πλάι του φορώντας στο κεφάλι της το πέπλο του γάμου. Ο γάμος έγινε και όλα «φαινότανε» τόσο όμορφα! Μπορούσε να το δει άλλωστε μέσα στα νερά του ποταμού, ήταν ολοφάνερο πως ήταν όμορφος δίπλα στην κυρά του. Και σαν νύχτωσε και έφτασε η στιγμή της ένωσης μαζί της, σαν έφτασε η περίφημη πρώτη νύχτα του γάμου, την αγκάλιασε και σκοτείνιασε ο τόπος όλος, σκοτείνιασε το φως στα μάτια του και χάθηκε η όρασή του. Τι συνέβαινε; Η πρώτη νύχτα του γάμου, είχε και αυτή όνομα: Αχλύς. Ποια ήταν αυτή και τι ζητούσε στα μάτια του φουκαρά του Νάρκισσου; Λέγεται πως πριν από την έναρξη του Κόσμου, πριν από γέννησή του, ακόμα και πριν από το Χάος, φαίνεται να «κυβερνούσε» την αταξία του Σύμπαντος η Αχλύς. Αναφέρεται ως η πρώτη νύχτα. Συχνά ακούμε την φράση «στην αχλύ του χρόνου ή του Μύθου» ή και άλλες παρόμοιες όπως στην «αχλύ της μνήμης, του μυστηρίου, του ονείρου, του χρόνου», με τις οποίες υπονοείται κάτι που έχει συμβεί πολύ παλιά, πριν αποκτηθούν οι μνήμες. Ο Ησίοδος μάς την αναφέρει ως την προσωποποίηση της θλίψης «στα δάκρυα μουσκεμένη», της δυστυχίας, ελεεινή και φοβερή, ωχρή, ξερή, από την πείνα ζαρωμένη, ο δαίμονας του θανάτου. Εκείνο το σκοτείνιασμα στα μάτια του ετοιμοθάνατου λίγες ανάσες πριν από την τελευταία του. Η λέξη Αχλύς (νεοελ. αχλή), ερμηνεύεται ως η ελαφρά ομίχλη, το νέφος, η θολούρα, την καταχνιά, το πούσι. Επίσης, υπάρχει ο ρηματικός τύπος ἀχλύω που σημαίνει σκοτεινιάζω, μαυρίζω κάτι. Ερμηνεύεται και ως η κατήφεια του προσώπου, η σκυθρωπότητα, η συνοφρύωση. Το επίθετο αχλυώδης (-ης, -ες) σημαίνει τον σκοτεινό, τον  στυγνό, ενώ Αχλυηφόρος αυτός που φέρει το σκότος. Παρατηρούμενη από μακριά η αχλή φαίνεται σαν πέπλο περισσότερο σκοτεινού χρώματος. Έτσι, βλέπουμε στον Όμηρο να χρησιμοποιείται για να δηλώσει τη θολούρα που εμποδίζει την όραση, ειδικότερα στη φράση <κατά δ‘ οφθαλμών κεχυτ‘ αχλύς> (σκοτείνιασαν τα μάτια του, έχασε τις αισθήσεις του),  με αναφορά στην ομίχλη που σκεπάζει τα μάτια ενός ετοιμοθάνατου πολεμιστή.

 Ο κόσμος μας σε νάρκωση, ενώ εμείς, αδύναμοι να ξυπνήσουμε αισθήσεις και μνήμες, κινούμαστε κλεισμένοι στα είδωλά μας, σαν κλώνοι του προπάτορά μας Νάρκισσου. Τα είδωλά μας στις οθόνες του κινητού και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα έχουμε σκεπάσει με πέπλα και κανείς δεν μπορεί να μας δει, κανέναν δεν βλέπουμε. Οι εταιρείες πρόθυμες να μας πουλήσουν και άλλους καθρέφτες και αν τυχόν κυκλωθούμε από το σκότος της πρώτης νύχτας, οι ίδιες εταιρείες -με άλλο όνομα- είναι πάλι πρόθυμες να μας συστήσουν ένα σωρό ιατρικά σκευάσματα για να απεμπλακούμε από την καταθλίψη της ύπαρξής μας. Μια βιομηχανία ολόκληρη στήθηκε, γιατί οι ανάγκες μας πνίγηκαν μια «ωραία μέρα» στα νερά του ποταμού της ματαιοδοξίας μας. Κρυμμένοι κάτω από το πέπλο, κρατάμε τα πάντα μόνο για τον εαυτό μας. Φιγούρες πεπλοφόρες, σβησμένες μέσα σε κύματα ομίχλης, μέσα στην Αχλύ.  Αχλυηφόροι, φέροντας το σκότος, πολλαπλασιαστήκαμε και απλώσαμε την θολούρα ολόγυρά μας. Ένα χλοερό σκότος όπως λέει η ο Παπαδιαμάντης στην Φόνισσα, που κυβερνά την φύση εκτός και εντός μας. Η Αχλύς ήρθε για να μείνει. Είναι πεινασμένη, φοβερή και γεμάτη δάκρυα. Είναι η στιγμή πριν το τέλος, το σκοτείνιασμα του επερχόμενου θανάτου. Σαν επισκεφτεί τα βλέφαρα μας η Αχλύς, δεν υπάρχει γυρισμός. Εκείνο το σκοτείνιασμα στα μάτια του ετοιμοθάνατου λίγες ανάσες πριν από την τελευταία του. Η κατάθλιψη προηγήθηκε και δεν έχει καλύτερες προθέσεις. Ο δε Νάρκισσος πέθανε κενός και μόνος, πνιγμένος από το πολλαπλό του είδωλο. Χώθηκε εκεί μέσα και εκεί άφησε την τελευταία του πνοή. Ρουφήχθηκε από την εικόνα του και ήπιε τον εαυτό του. Δεν ξεδίψασε. Πέθανε διψασμένος.
Η κυρά αχλύς, είναι η πρώτη νύχτα του γάμου. Οι νεόνυμφοι – ο Νάρκισσος και η κατάθλιψη του – την καλωσόρισαν, πιστεύοντας πως αυτός είναι ο μόνος τρόπος να σταθούν στο κόσμο αυτό. Ο δρόμος όμως της αυταρέσκειας, του Ναρκισσισμού και της ματαιοδοξίας έχει μόνο μία κατάληξη: το τέλος μας από τα ίδια μας τα χέρια. Αυτός ο δρόμος μας κάνει όλους αυτόχειρες.
Ο γάμος έγινε. Και «τα ναρκωτικά σεντόνια» (πέπλα) , μας πρόσφεραν απλόχερα αυτό το τέρμα πυου μας άξιζε.
Τι περίεργος γάμος και ετούτος…

*Το παραπάνω άρθρο της Γιώβη Βασιλικής, πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΝΟΗΜΑ, Ιούνιος 2018, τόμος 3.http://mythiki-anazitisi.blogspot.com/2018/06/blog-post_17.html
*Περισσότερα για την Αχλύς

mythiki-anazitisi Πηγή Η Αχλύς, ο Νάρκισσος και τα πέπλα της θλίψης


Φωτιά ξέσπασε στη βορειοδυτική Εύβοια, στο όρος Καντήλι, στη Δημοτική Ενότητα Διρφύων.

Το Πυροσβεστικό Σώμα ενημερώθηκε στις 16.30 και κινητοποίησε 5 οχήματα, 8 πυροσβέστες, 8 άτομα πεζοπόρο τμήμα, ένα ελικόπτερο και ένα αεροσκάφος Πετζετέλ.

Λίγα λεπτά αργότερα και συγκεκριμένα στις 16.45 στην Πάρο, στην περιοχή Ασπριές, στην κορυφή βουνού. Στο σημείο επιχειρούν 2 οχήματα με 4 πυροσβέστες.

Σε καμία από τις δύο περιπτώσεις δεν απειλούνται κατοικίες ενώ αν και έχουν σημειωθεί ισχυροί άνεμοι τα εναέρια μέσα μπορούν να πετάξουν πάνω από τις περιοχές.Πηγή Πυρκαγιές σε Εύβοια και Πάρο

Γραμμή… παραγωγής διαστρέβλωσης δηλώσεων και παραγωγής fake news…

Τι είπε ο Χρ. Βερβαρδάκης για τις διαχρονικές ευθύνες: «Δεν είδα καμία παραίτηση το 2007 και ανάληψη πολιτικής ευθύνης, δεν είδα καμία παραίτηση με τη Ρικομέξ και τα κτίρια, τα οποία ήταν σάπια σε ολόκληρες γειτονικές του Λεκανοπεδίου, δεν είδα παραίτηση για τον…
τρόπο που χτιστήκανε τα ρέματα, μπαζώθηκαν οι θάλασσες στη Δυτική Αττική και την κάνανε την πίσω αυλή της Αττικής. Δεν είδα καμία παραίτηση, ούτε από δημάρχους, ούτε από συστήματα εξουσίας, ούτε από τους βουλευτές κι από πρωθυπουργούς ακόμη. Αυτή είναι μία συζήτηση, η οποία είναι πάρα πολύ άχαρη, γιατί γίνεται πάνω στον πόνο πολλών ανθρώπων», παρατήρησε ο υπουργός.

«Αν θεωρούμε ότι η πολιτική ευθύνη γίνεται απολύτως προσωποποιημένη ευθύνη και πρέπει να οδηγεί σε παραιτήσεις, αν μπούμε σε αυτή τη συζήτηση, πρώτοι θα έπρεπε να παραιτηθούν περίπου το 1/3 των βουλευτών της σημερινής Βουλής. Αυτό θα ήταν μία πράξη που θα έδειχνε πραγματικά μία εντιμότητα σε αυτή την πολιτική θέση, θα έδειχνε μία στάση ευθύνης, διότι εδώ έχει συντελεστεί ένα ζήτημα που αγγίζει πολλές δεκαετίες, έχει πάρα πολλές πλευρές -και οικονομικές πλευρές. Να μην βάλλεται ένας άνθρωπος, ο οποίος είναι 44 ετών και έχει φορτωθεί όχι μόνο τις πολεοδομικές, χωροταξικές αδυναμίες της πολιτικής προστασίας, τις αδυναμίες πυρόσβεσης, αλλά και το οικονομικό έγκλημα που έχει συντελεστεί απέναντι στη χώρα, αλλά και το έγκλημα στο κοινωνικό κράτος».

Εν αρχή ην τα φιλικά στην αξιωματική αντιπολίτευση σάιτ

«Μην χτυπάτε τον Τσίπρα, είναι μόνο 44 ετών». Αυτό τον τίτλο επέλεξαν για τη συνέντευξη που έδωσε ο υπουργός Επικρατείας, βουλευτής Α’ Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ, Χριστόφορος Βερναρδάκης, στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού – Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM». «Με κάθε τρόπο να χρυπήσουμε τον Τσίπρα» με άλλα λόγια…






Ακολούθησαν οι κονδυλοφόροι




Και φυσικά στον χορό μπήκε και η «Ομάδα Αλήθειας»



Παπαλάμπραινα (left.gr)

Πηγή Ίδιο μαγαζί: Σάιτ, Πρετεντέρης, «Ομάδα Αλήθειας»…

«Παραιτήσου για λόγους ευθιξίας…». Αυτό λίγο-πολύ λέει η συντριπτική πλειονότητα των δημοτικών συμβούλων Μαραθώνα στον δήμαρχο της πόλης, Ηλία Ψινάκη. Το…
ψήφισμα, που υπογράφουν 25 από τους 32 δημοτικούς συμβούλους -πολλοί εκ των οποίων εκλέχθηκαν με την παράταξη Ψινάκη-, με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα καλεί τον δήμαρχο να παραιτηθεί.

Εναν δήμαρχο «ανίκανο», «ανεπιθύμητο», «άκρως επικίνδυνο ακόμη και για τη σωματική υγεία των πολιτών του Δήμου μας», ο οποίος «προσβάλλει με τη συμπεριφορά του και τις δημόσιες εμφανίσεις του την ηθική και την αξιοπρέπεια κάθε κατοίκου». Το κείμενο θα τεθεί προς έγκριση στο δημοτικό συμβούλιο που προγραμματίστηκε για την Παρασκευή το απόγευμα (στις 6 μ.μ.) με μοναδικό θέμα την απαίτηση παραίτησης του δημάρχου.

Πρόκειται για μια κίνηση πολιτικού χαρακτήρα, καθώς ακόμη και στην περίπτωση που υπερψηφιστεί, τον τελευταίο λόγο και πάλι τον έχει ο κ. Ψινάκης. Δεν αρκεί μια απόφαση συμβουλίου για να απομακρυνθεί.

Πρέπει ο ίδιος να επιλέξει να αποχωρήσει με την παραίτησή του, σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο. «Βασιζόμαστε στην ευθιξία του, αν μπορεί να τη βρει έστω και την ύστατη στιγμή», τονίζουν δηκτικά οι 25 αιρετοί. Οπως και να ‘χει, ο δήμαρχος Μαραθώνα είναι ήδη μπροστά σε ακόμη μια προσωπική του πολιτική πανωλεθρία.

Ως εδώ και μη παρέκει

Οι πρόσφατες φονικές πυρκαγιές αποτελούν το «μη παρέκει». Σύμφωνα με αιρετούς του Μαραθώνα, η τοπική κοινωνία έχει μια σειρά λόγων να είναι οργισμένη με τη δημοτική αρχή Ψινάκη. «Το αίτημα για παραίτηση του δημάρχου δεν είναι για την πυρκαγιά και μόνο. Πιάσαμε ταβάνι. Ο δήμος είναι ακυβέρνητος εδώ και πάρα πολύ καιρό, από την αρχή της θητείας του κ. Ψινάκη», περιγράφει στην «Εφ.Συν.» η αντιπολιτευόμενη σύμβουλος, Σταυρούλα Δρακοπούλου.

Οι επιπτώσεις αυτής της ακυβερνησίας εντοπίζονται σε ένα πλήθος τομέων της καθημερινότητας που ενίοτε μπορούν να αποδειχθούν εγκληματικές. Στην περίπτωση της πολιτικής προστασίας «δεν υπάρχει σχέδιο για τίποτα, όχι μόνο για την προφύλαξη των κατοίκων, ούτε για τη διαχείριση καταστάσεων όπως πυρκαγιές, πλημμύρες κ.λπ. Τίποτα για την πολιτική προστασία.

Ο δήμος είναι ανοχύρωτος», υπογραμμίζει η κ. Δρακοπούλου, καθώς, σύμφωνα με την ίδια, «η περιοχή μπορούσε να εκκενωθεί με στοχευμένες κινήσεις. Θα είχε σωθεί κόσμος στο Μάτι που έχει 2.000 ανθρώπους πληθυσμό το πολύ. Τα λάθη των άλλων υπηρεσιών δεν τα γνωρίζω. Ξέρω όμως ότι ο δήμος έπρεπε να το είχε προβλέψει και να κάνει στοχευμένες κινήσεις για να προστατέψει τους δημότες. Αυτό δεν έγινε. Και δεν νομίζω να μπορούσε να γίνει από αυτήν τη δημοτική αρχή», συμπληρώνει.

Δεν ήταν μόνο το σχέδιο που απουσίαζε την κρίσιμη στιγμή, αλλά και ο ίδιος δήμαρχος, όπως τονίζει ο επικεφαλής της αντιπολιτευόμενης παράταξης «Δύναμη Πολιτών Μαραθώνα», Β. Δελαγραμμάτικας. «Είναι δυνατόν να καίγεται ο δήμος και να μην είναι ο δήμαρχος στο πόστο του να αντιμετωπίζει τις συνέπειες;» αναρωτιέται μιλώντας στην «Εφ.Συν.».

«Από την πρώτη στιγμή που βρεθήκαμε στο μετερίζι των εξελίξεων διαπιστώσαμε ότι ο δήμος ήταν απών, πρώτα από όλα στην εξέλιξη της πυρκαγιάς, αλλά όχι μόνο. Και τώρα, στη φάση που όλοι αγωνιζόμαστε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση, είναι απών – πράγμα που δυσκολεύει τις προσπάθειες. Αναγκάζεσαι να παίρνεις πρωτοβουλίες για πράγματα που θα έπρεπε ο δήμαρχος να οργανώνει ή, καλύτερα, να έχει οργανώσει από πριν», αναφέρει ο κ. Δελαγραμμάτικας, αποκαλύπτοντας ακόμη μια πτυχή: «Η παράταξή μας δείχνει εδώ και χρόνια ευαισθησία στο θέμα της πολιτικής προστασίας και έχει επανειλημμένα απευθυνθεί στη δημοτική αρχή, διαπιστώνοντας ότι δεν υπάρχει ο απαραίτητος σχεδιασμός, π.χ. η εφαρμογή του “Ξενοκράτη”. Ετσι, πριν από δύο χρόνια, διοργανώσαμε ειδική ημερίδα για το θέμα της πολιτικής προστασίας. Απουσίαζαν όλοι από τη δημοτική αρχή».

Εργα και ημέρες του δημάρχου-μάνατζερ με το ιδιωτικό ίδρυμα
Ο Ηλίας Ψινάκης εκλέχθηκε το 2014 από την πρώτη Κυριακή, συγκεντρώνοντας το 53,55% των ψήφων των δημοτών. Παντιέρα του «δημάρχου-μάνατζερ» ήταν η… εξαγγελία ότι θα μετατρέψει τον Μαραθώνα σε… Μονακό ή… Σεν Τροπέ. Αργότερα, ο δήμαρχος δήλωνε στο δημοτικό συμβούλιο: «Δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα με 35.000 βλάχους», φράση που του θυμίζει κατά καιρούς η αντιπολίτευση. Η άγνοια του κ. Ψινάκη γύρω από θέματα αυτοδιοίκησης φάνηκε εξαρχής όταν, παραλληλίζοντας τον εαυτό του με τον Χαρίλαο Τρικούπη, δήλωνε ότι ο δήμος του «επτώχευσε», προσπαθώντας μετά να τα μαζέψει…

Εχασε γρήγορα την πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο. Σε περίπου δύο χρόνια θητείας, είχαν ανεξαρτητοποιηθεί 5 από τους 20 συμβούλους της παράταξής του. Κορυφαία στιγμή, όταν και οι 33 σύμβουλοι συγκρότησαν «μέτωπο» εναντίον του δημάρχου, ψηφίζοντας ομόφωνα τη «λήψη μέτρων για τη μη παραπλάνηση τρίτων από τη χρήση του ονόματος Μαραθώνας από το ιδιωτικό ίδρυμα “Marathon Foundation” του Ηλ. Ψινάκη».

Πρόκειται για μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που έχει συστήσει ο ίδιος -στελεχώνοντάς τη με φιλικά του πρόσωπα- με στόχο, όπως υποστηρίζει, να εξυπηρετεί ταχύτερα τις ανάγκες των δημοτών του, προσπερνώντας γραφειοκρατικά εμπόδια. Παρά τα επίμονα αιτήματα δημοτικών συμβούλων, ουδέποτε εμφάνισε οικονομικά στοιχεία του ιδρύματος.

Κατά την άποψη των εργαζομένων του δήμου -με τους οποίους ο δήμαρχος Μαραθώνα άνοιξε «μέτωπο» με το «καλημέρα»- η διοίκηση Ψινάκη είναι η «χειρότερη που έχει περάσει από τον δήμο τα τελευταία 16 χρόνια». Χαρακτηριστική ήταν και η κίνηση της ΠΟΕ-ΟΤΑ, εκτός από πλήθος καταγγελιών, να στείλει το 2014 «δώρο» στον κ. Ψινάκη το βιβλίο «Ο Μακιαβέλι δήμαρχος»…

Η κ. Δρακοπούλου, περιγράφοντας περαιτέρω την εικόνα μιας πόλης με απούσα τη δημοτική διοίκηση, σημειώνει:

● Σε κάθε γειτονιά και αλάνα, υπάρχουν σωροί από κλαδέματα. Καύσιμη ύλη που εκθέτει την περιοχή σε κίνδυνο.

● Οι κάδοι στην παραλία είναι πάρα πολύ λίγοι για μια περιοχή που δέχεται τόσους επισκέπτες το Σαββατοκύριακο.

● Ο δήμος έχει έλλειψη ακόμα και σε βασικά υλικά, όπως λάμπες.

● Εχει καταγγελθεί στο δημοτικό συμβούλιο και είναι γραμμένο στα πρακτικά ότι υπάρχουν 2.000 παράνομες παροχές ύδρευσης.

● Το ψηφισμένο τοπικό σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων δεν εφαρμόζεται με διάφορες δικαιολογίες.

*Εχει υποβαθμίσει τη λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου. Πολλές αποφάσεις, παρότι ψηφίζονται, δεν εφαρμόζονται.

Πρόκειται για καταγγελίες που έχουν γίνει στην «Εφ.Συν.» και από πλευράς κατοίκων Μαραθώνα. Συγκεκριμένα, στη διάρκεια του οδοιπορικού της εφημερίδας μας στην πληγείσα περιοχή, οι κάτοικοι κατήγγειλαν ότι:

● Ουδέποτε καθαρίστηκαν οι δρόμοι από τα ξερά χόρτα και τα κλαδέματα.

● Οι πυροσβεστικοί κρουνοί δεν λειτουργούσαν.

● Ουδέποτε τους έγινε η παραμικρή ενημέρωση για μέτρα προφύλαξης σε περίπτωση πυρκαγιάς.

Η εκκωφαντική απουσία του δημάρχου τις ώρες της καταστροφής ίσως και να σόκαρε λιγότερο τους δημότες του απ’ ό,τι η προκλητική στάση του αμέσως μετά, όταν ισχυριζόταν ότι… κάηκε το σπίτι του και όταν άλλαζε θέσεις αναφορικά με το εάν υπάρχει σχέδιο διάσωσης ή όχι. Είναι πολύ χαρακτηριστική η εικόνα εθελοντών και υπαλλήλων του Δήμου Ραφήνας που περνούσαν και από το Μάτι, ενώ ο Δήμος Μαραθώνα ήταν άφαντος.

Στέργιος Ζιαμπάκας (efsyn)

Πηγή «Ηλία παραιτήσου» από «εχθρούς» και… φίλους…


Ανάλυση στο LSE: Η ηγεσία «θέλει» χαρακτήρα, κουράγιο και συμπόνια: Ο Τσίπρας απέτυχε και στα τρία

Σύμφωνα με τον Γιώργο Κασιμέρη, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Wolverhampton και έναν από τους κορυφαίους πολιτικούς αναλυτές στην Ευρώπη, ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει χάσει για πάντα την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό του λαού της Ελλάδας
Δεκάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στις φονικές φωτιές στην Αττική την περασμένη εβδομάδα, με την ελληνική κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα να δέχεται έντονη κριτική για τους χειρισμούς της κατά τη διάρκεια και στον απόηχο της καταστροφής.
Σύμφωνα με τον Γιώργο Κασιμέρη, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Wolverhampton της Αγγλίας και ένας από τους κορυφαίους πολιτικούς αναλυτές στην Ευρώπη, αυτή η κριτική δεν είναι καθόλου άδικη. Κι αυτό γιατί, όπως εξηγεί στο blog του στον ιστότοπο του London School of Economics, ο τρόπος αντιμετώπισης της τραγωδίας από τον Αλέξη Τσίπρα συνιστά μια αποτυχία πολιτικής ηγεσίας, η οποία έχει αμαυρώσει (πιθανόν μη αναστρέψιμα) τόσο τη δική του φήμη όσο και τη φήμη του κόμματός του.
Διαβάστε παρακάτω τι αναφέρει στο blog του ο διακεκριμένος πολιτικός αναλυτής:
Οι προκλήσεις φέρνουν στο φως το πραγματικό πρόσωπο των ανθρώπων, ή, στην περίπτωση της Ελλάδας, το «κενό» πρόσωπο ενός πρωθυπουργού: του Αλέξη Τσίπρα.

Την περασμένη εβδομάδα η Ελλάδα βίωσε την πιο σοβαρή και τραυματική κρίση της από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με καταστροφικές πυρκαγιές να αποδεκατίζουν μια ολόκληρη παραθαλάσσια κοινότητα, έξω από την Αθήνα. Καθώς ο αριθμός των νεκρών έχει πλέον αυξηθεί σε 91, και εξακολουθούν να υπάρχουν 25 αγνοούμενοι, οι φρικιαστικές εικόνες τρόμου, αγωνίας και καταστροφής θα παραμείνουν χαραγμένες στην εθνική συλλογική μνήμη για πολύ καιρό μετά την κατεδάφιση των καρβουνιασμένων ερειπίων.

Προφανώς, μια τόσο ανελέητα φονική πυρκαγιά όσο αυτή, ξεπερνά την ανθρώπινη ευθύνη, και οι εσφαλμένοι πολιτικοί υπολογισμοί που έχουν έρθει στο φως – ο αμελής σχεδιασμός, οι καθυστερημένες προσπάθειες διάσωσης και παροχής βοήθειας – δεν πρέπει να καταλογιστούν στην ελληνική κυβέρνηση. Τούτου λεχθέντος, δεν θα μπορούσε να υπάρξει μια πιο ξεκάθαρη κατάσταση όπου απαιτείται σοβαρή και αποτελεσματική ηγεσία. Τέτοιες καθοριστικές στιγμές απαιτούν από τους εθνικούς ηγέτες θάρρος, χαρακτήρα, επινοητικότητα και, κυρίως, ενσυναίσθηση. Ο Έλληνας πρωθυπουργός (ο νεότερος στην ιστορία της χώρας) απέτυχε παταγωδώς να επιδείξει οποιοδήποτε από αυτά τα χαρακτηριστικά.

Λόγω άγνοιας και πιθανώς παραπληροφόρησης όσον αφορά στην ταχύτητα και την σφοδρότητα της καταστροφής που λάμβανε χώρα, ο Τσίπρας αντέδρασε αρχικά σαν να είχε χαλαρώσει τόσο από τις καλοκαιρινές του διακοπές, που δεν ήταν έτοιμος ούτε καν να αναγνωρίσει την πραγματικότητα, πόσο μάλλον να την αντιμετωπίσει. Του πήρε περισσότερο από 48 ώρες για να πάρει την απόφαση να βγει από τοπρωθυπουργικό κουκούλι και να ξεστομίσει κάποιες απλές, ανθρώπινες φράσεις που θα μπορούσε να κατανοήσει ο κόσμος.

Στη συνέχεια, εξαφανίστηκε ξανά.

Μόνο όταν το μέγεθος της καταστροφής έγινε αφόρητο για τους ανθρώπους στη χώρα του κατέφυγε την την πέμπτη μέρα – ναι, την πέμπτη μέρα – της καταστροφής στο να αναλάβει την «πλήρη πολιτική ευθύνη», χωρίς ωστόσο να ζητήσει συγνώμη αλλά ούτε και να ικανοποιήσει τα αιτήματα για παραίτηση του γενικού γραμματέα Πολιτικής Προστασίας και άλλων βασικών αξιωματούχων.

Ήταν μια κενή, άσκοπη χειρονομία, που είχε ως κύριο στόχο τον περιορισμό της πολιτικής ζημιάς και φυσικά αποτέλεσε το «κερασάκι στην τούρτα» για τους πληγέντες και τους συγγενείς των θυμάτων. «Πώς σκοπεύει να αποζημιώσει τον κόσμο για αυτή την πολιτική ευθύνη και τι ακριβώς σημαίνει πολιτική ευθύνη;» ρωτά ένας 79χρονος άντρας έναν τηλεοπτικό ρεπόρτερ, ενώ στέκεται μπροστά από το καμένο σπίτι του.

Είναι πραγματικά απίστευτο που ένας πολιτικός, όπως ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος υποτίθεται ότι είναι τόσο πολιτικά οξυδερκής, απέτυχε να αντιληφθεί πόσο αναίσθητη και άξια περιφρόνησης θα έδειχνε αυτή η συμπεριφορά. Από την άλλη μεριά βέβαια, ακριβώς αυτό το είδος αναίσθητης και κατακριτέας συμπεριφοράς είχαν επιδειξει και ο Τζορτζ Μπους κατά τη διάρκεια των τυφώνων Κατρίνα και η Τερέζα Μέι κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς του Πύργου Γκρένφελ. Και οι δύο ηγέτες όχι μόνο απέτυχαν να επιδείξουν συμπόνια και ενσυναίσθηση, αλλά αρνήθηκαν ακόμη και να επισκεφθούν τις κατεστραμμένες περιοχές το αμέσως επόμενο διάστημα. Για την ιστορία, η απαράδεκτα καθυστερημένη επίσκεψη του Τσίπρα στις πληγείσες περιοχές ήρθε τελικά μία εβδομάδα μετά το συμβάν.

Η πολιτική ηγεσία έχει να κάνει με το θάρρος, τον χαρακτήρα και το παράδειγμα. Για να έχει το οποιοδήποτε νόημα αυτή η ηγεσία, πρέπει να εκφράζει αρχές που αξίζει να πιστέψει κανείς. Είναι αδύνατο να εξετάσει κανείς την καθυστερημένη, αποστασιοποιημένη, αδιάφορη και αμετανόητη αντίδραση του Έλληνα πρωθυπουργού σε μια σοβαρή εθνική κρίση και να μην καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, δυστυχώς για τον ίδιο ως αρχηγό και για τη χώρα ως σύνολο, απέτυχε από κάθε άποψη.

Καθώς η χώρα προσπαθεί να ανακάμψει από την τραυματική της εμπειρία, το ερώτημα τώρα είναι το εξής: Θα μπορέσει ο Αλέξης Τσίπρας να αποκαταστήσει τον εαυτό του και την κυβέρνησή του στα μάτια του λαού; Αυτό είναι πολύ απίθανο, κατά τη γνώμη μου. Είναι ξεγραμμένος. Η ανικανότητά του την περασμένη εβδομάδα να κάνει κάτι περισσότερο από το ελάχιστο δυνατό σε μια εποχή πρωτοφανούς καταστροφής του κόστισε τον σεβασμό των ελληνικών μέσων ενημέρωσης και, μέσω αυτών, την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού.

protothema.grΠηγή Γ. Κασιμέρης, καθηγητής Πανεπ. Wolverhampton: Ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει χάσει για πάντα την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό του λαού της Ελλάδας

Με αυτόν τον τίτλο παρουσιάζουν τα αποτελέσματα των συνομιλιών που είχαν εκπρόσωποι των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας, που πρόερχονται από το Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας και τις Δυνάμεις Προστασίας του Λαού (PYD/YPG), που η Τουρκία θεωρεί ως πρέκταση του ΡΚΚ.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του internethaber, στις συνομιλίες που διεξήχθησαν στη Δαμασκό, τις 26-27 Ιουλίου μεταξύ των εκπροσώπων του PYD-YPG, που ελέγχει εκτεταμένες περιοχές της συριακής επικράτειας ανατολικά του Ευφράτη ποταμού, επικεφαλής της κουρδικής πλευράς ήταν ο Συμπροεδρεύων των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας, İlham Ahmed και από την πλευρά της Συρίας ο Υπαρχηγός του ΓΕΕΘΑ.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει μέχρι στιγμής, η κυβέρνηση της Δαμασκού πρότεινε στους Κούρδους αυτονομία ή περιορισμένο καθεστώς ομοσπονδίας για τις περιοχές πυο κατέχει το PYD-YPG, με την υποστήριξη των ΗΠΑ και της Γαλλίας.
Στην πρόταση αναφέρεται ότι ανεξάρτητα αν παραχωρηθεί αυτονομία η καθεστώς ομοσπονδίας, στις υπηρεσίες της κεντρικής διοίκησης θα υπάρχει μια σημαία, δηλαδή η σημαία του κράτους της Συρίας και ότι ο υπόγειος πλούτος της περιοχής ανατολικά του Ευφράτη θα ανήκει θα τελεί υπό την διαχείρηση της κεντρικής κυβέρνησης. Επίσης, στον κατάλογο των προτάσεων προβλέπεται η αναχώρηση όλων των ξένων δυνάμεων από το έδαφος που ελέγχουν οι Κούρδοι, καθώς και η παραχώρηση της Ράκας στον πλήρη έλεγχο της κεντρικής κυβέρνησης.

ΗΠΑ και Ρωσία στηρίζουν τις διαπραγματεύσεις
Το ενδιαφέρον είναι ότι τις συνομιλίες αυτές και τις διαπραγματεύσεις Κούρδων – Άσαντ τις στηρίζει η Ρωσία αλλά και οι ΗΠΑ.
Ο Ειδικός Εκπρόσωπος του Προέδρου των ΗΠΑ στην περιοχή για την καταπολέμηση του Ι.Κ., διπλωμάτης Brett McGurk, πριν αναχωρήσει η επιτροπή των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας για τη Δαμασκό, συναντήθηκε μαζί τους και συμφώνησαν στο πλαίσιο των συζητήσεων και των διαπραγματεύσεων.
Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν από τους Κούρδους, ο Αμερικανός διπλωμάτης τους προέτρεψε να δώσουν προτεραιότητα στην επάνοδο των κρατικών υπηρεσιών ανατολικά του Ευφράτη και τους συμβούλεψε να ζητήσουν την συγκρότηση επιτροπών για μια σειρά από θέματα που θα προκύψουν.

Η πρώτη συνεργασία Συρίας-Κούρδων θα γίνει στην επιχείρηση ανακατάληψης του Ιντλίμπ;
Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι το πρώτο χειροπιαστό αποτέλεσμα των συνομιλιών της Δμασκού, μεταξύ του Άσαντ και των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας, είναι η συμφωνία για από κοινού ανάληψη επιχείρησης ανακατάληψης της περιφέρειας Ιντλίμπ, που τώρα ελέγχεται από παρακλάδια της Αλ Κάιντα-Αλ Νούσρα, όπως οι τζιχαντιστικές οργανώσεις El Ahrar, Heyet Tahrir El Şam κ.ά.
Σημειώνεται ότι στην περιφέρεια αυτή η Τουρκία έχει δημιουργήσει 12 Παρατηρητήρια και η Ρωσία με το Ιράν άλλα 17, ως υλοποίηση της συμφωνίας για δημιουργία ζωνών αποκλιμάκωσης.
Αυτό σημαίνει ότι αν επιχειρήσουν μαζί ο συριακός στρατός με τους Κούρδους των των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας, η Τουρκία θα υποχρεωθεί να αποχωρήσει από την περιοχή, την οποία σχεδίαζε να την προσαρτήσει, όπως και τις περιοχές Αφρίν και Αλ Μπαμπ, που κατέχει στρατιωιτκά.
Τέλος, να ληφθεί υπ’ όψιν ότι μόλις χθες ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε στην Άγκυρα ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να επιτρέψει καμία επιχείρηση του Άσαντ στην περιφέρεια Ινλτίμπ.

 
 
 

Πηγή Τουρκικά ΜΜΕ: Είδηση σοκ από τη Συρία! Κοιτάξτε τι πρότεινε ο Άσαντ στους Κούρδους και το ΡΚΚ

Έγγραφα – ντοκουμέντο…

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 

Στις 20:30 το βράδυ, δηλαδή δύο ολόκληρες ώρες αφότου η πύρινη λαίλαπα έκαψε τα πάντα στο Μάτι προκαλώντας το θάνατο τουλάχιστον 92 ανθρώπων, οι υπηρεσιακοί παράγοντες της Περιφέρειας Αττικής συνεδρίασαν για να αποφασίσουν πώς θα διαχειριστούν μια κατάσταση, η οποία όμως…
είχε πλέον ξεφύγει από κάθε έλεγχο.

Στα έγγραφα ντοκουμέντο που παρουσιάζει το protothema αποκαλύπτεται η πρωτοφανής καθυστέρηση που επέδειξαν οι αρμόδιοι φορείς, την ώρα που δεκάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά, είχαν καεί ζωντανοί ή ανέμεναν βοήθεια στη θάλασσα όπου βούτηξαν για να σωθούν από τις φλόγες.

Το Συντονιστικό Όργανο της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής (ΠΕΑΑ), το οποίο μπορούσε να εισηγηθεί και να αποφασίσει από την εκκένωση της περιοχής, μέχρι τη λήψη μέτρων αντιμετώπισης της φωτιάς και την παροχή βοήθειας στους πληγέντες, συνεδρίασε δύο ολόκληρες ώρες μετά το πέρασμα της λαίλαπας. Θυμίζουμε ότι σύμφωνα με τον αρχηγό του Πυροσβεστικής, η φωτιά ξεκίνησε στις 16:45 και διήρκεσε περίπου μιάμιση ώρα. Αυτό σημαίνει, ότι γύρω στις 18:15 είχε φτάσει στο κόκκινο λιμανάκι, έχοντας “καταπιεί” στο πέρασμά της ανθρώπους, σπίτια, αυτοκίνητα και βλάστηση.

Και όμως, η ώρα είχε φτάσει 19:56 – 7:56 PM όπως καταγράφεται – όταν το Τμήμα Πολιτικής Προστασίας της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής (ΠΕΑΑ) έστειλε email προς τους δημάρχους των περιοχών που είχαν ήδη καεί ή απειλούνταν από τις φλόγες, προκειμένου να συμμετάσχουν σε… έκτακτη συνεδρίαση του Συντονιστικού Οργάνου (ΣΟΠΠ). Η Περιφέρεια ζητούσε από τους δημάρχους να δώσουν το παρών στο κτίριο Λίρα στις 20:00, δηλαδή μόλις τέσσερα λεπτά αφ΄ ότου έστειλε το email, με την ένδειξη ΕΠΕΙΓΟΝ.

eggrafo01

Στο email της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής επισυνάπτεται έγγραφο όπου σημειώνεται, ότι η συνεδρίαση του Συντονιστικού Οργάνου θα αρχίσει στις 20:30 στο κτίριο Λίρα, στο γραφείο Αντιπεριφερειάρχη, με θέμα “την αντιμετώπιση και τον συντονισμό της κατάστασης που επικρατεί λόγω της πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε σε Δήμους Ανατολικής Αττικής”. Το έγγραφο υπογράφει η Περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου και αποστέλλεται στους δημάρχους Κρωπίας, Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, Αχαρνών, Λαυρεωτικής, Μαραθώνα, Ωρωπού, Παλλήνης, Παιανίας, Σαρωνικού, Μαρκοπούλου Μεσογαίας, Ραφήνας-Πικερμίου, Διονύσου και Σπάτων-Αρτέμιδος.

eggrafo02

Ακόμη το έγγραφο κοινοποιείται στον Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας, στα αστυνομικά τμήματα, τμήματα τροχαίας και τους πυροσβεστικούς σταθμούς των δήμων, στα δασαρχεία, στους συνδέσμους προστασίας και ανάπτυξης της Παλλήνης, του Υμηττού και του Πεντελικού, στους φορείς διαχείρισης του εθνικού πάρκου Σχινιά και του εθνικού δρυμού Πάρνηθας, καθώς και σε αγροτικούς συνεταιρισμούς, μελισσοκόμους και ομάδες εθελοντών.

Πράγματι η συνεδρίαση του Συντονιστικού Οργάνου Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Αττικής άρχισε στις 20:30, σύμφωνα με τα πρακτικά, δηλαδή περίπου δύο ώρες μετά το πέρασμα της φωτιάς από το Μάτι και περίπου τέσσερις ώρες από την πρώτη φλόγα που άναψε στο Νταού Πεντέλης. Στο μεταξύ άνδρες του λιμενικού, της αστυνομίας και της πυροσβεστικής είχαν βρει τους πρώτους νεκρούς.

Στα πρακτικά σημειώνεται ότι η συνεδρίαση γίνεται εκτάκτως μετά από πρόσκληση της Περιφερειάρχη Αττικής λόγω απουσίας τους Αντιπεριφερειάρχη Ανατολικής Αττικής. Τα μέλη έχουν κληθεί μέσω email και μηνύματος sms, όπως σημειώνεται, ενώ χρέη προέδρου εκτελεί η σύμβουλος Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Αττικής Ιωάννα (Γιάννα) Τσούπρα.

eggrafo08

eggrafo10

Ο δήμαρχος Ραφήνας – Πικερμίου Βαγγέλης Μπουρνούς, ο οποίος δεν συμμετείχε στη συνεδρίαση του Συντονιστικού Οργάνου καθώς ο ίδιος δεν έλαβε email ή μήνυμα sms, όπως υποστήριξε, κατήγγειλε πλαστογραφία εγγράφου. Ειδικότερα, όπως υποστηρίζει ο δήμαρχος Ραφήνας-Πικερμίου, στη σελίδα 6 του πρακτικού εμφανίζεται να έχει λάβει εντολή εκκένωσης από τον διοικητή των πυροσβεστικών υπηρεσιών Ανατολικής Αττικής λόγω των εξαιρετικά δύσκολων συνθηκών που επικρατούσαν στην περιοχή του Νέου Βουτζά.

Ο κ.Μπουρνούς απαντά ότι δεν έλαβε εντολή εκκένωσης. «Μου έδωσαν εντολή εκκένωσης και δεν την ειπα στην οικογένειά μου;» αναρωτήθηκε μιλώντας στο ΘΕΜΑ 104,6. Νωρίτερα στην τηλεόραση του ΑΝΤ1 κατήγγειλε προσπάθεια συγκάλυψης και απείλησε με μηνύσεις.


Η απάντηση της Περιφέρειας Αττικής
Η Περιφέρεια Αττικής απάντησε στις καταγγελίες του δημάρχου Ραφήνας-Πικερμίου Βαγγέλη Μπουρνούς. Όπως σημειώνεται σε δελτίο τύπου που εξέδωσε, το πρακτικό της έκτακτης συνεδρίασης του Συντονιστικού οργάνου δεν δύναται να πλαστογραφηθεί και αποστέλλεται στους συμμετέχοντες, ενώ σε αυτό “περιγράφεται η κατάσταση της μεγάλης πυρκαγιάς, οι δράσεις και οι ενέργειες των αρμόδιων φορέων εκείνες τις δραματικές ώρες”. Μάλιστα όπως διευκρινίζει η Περιφέρεια Αττικής, το έγγραφο δεν αναφέρεται σε απόφαση “εκκένωσης” και δεν προχωρά σε κανενός είδους αξιολογικές κρίσεις έναντι ουδενός παράγοντα ή φορέα, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα για το τι αποφάσεις – αν – έλαβε ή αν το Συντονιστικό Όργανο συγκλήθηκε για επικοινωνιακούς λόγους.

protothema.gr

Πηγή Συγκάλεσαν Συντονιστικό στην Περιφέρεια δύο ώρες αφού η φωτιά είχε κάψει το Μάτι…

Φωτεινή Μαστρογιάννη

Σε προηγούμενο κείμενο είχα αναφερθεί στον αναρχο-λαϊκισμό. Ο λαϊκισμός είναι ένα διαχρονικό διεθνές φαινόμενο που προκύπτει πάντα όταν οι ελίτ (άρχουσα τάξη) καταπιέζει τις χαμηλότερες τάξεις και επικρατούν συνθήκες ακραίας ανισότητας και φτώχειας.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι πρέπει να βλέπουμε τον λαϊκισμό με όρους δεξιάς – αριστεράς δηλαδή ότι υπάρχει δεξιός και αριστερός λαϊκισμός (ο οποίος όμως διαφέρει σημαντικά από τον αναρχο-λαϊκισμό).

Και τα δύο ρεύματα είναι κατά των ελίτ και κατά του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος και της ανισότητας, προέρχονται από την τάξη των εργαζόμενων, και οι διαφορές τους θα λέγαμε είναι κυρίως στα κοινωνικά θέματα. Υποστηρίζουν τις επαναστατικές αλλαγές αλλά συνήθως με ειρηνικό τρόπο. Βασική τους διαφορά είναι ότι ο δεξιός λαϊκισμός υποστηρίζει (αρκετές φορές και με δυναμικό, ακτιβιστικό τρόπο) τον προστατευτισμό στην οικονομία, είναι κατά των μεταναστών, υποστηρίζει τον στρατό αλλά εναντιώνεται στις ριζοσπαστικές φεμινίστριες, τους προοδευτικούς, τους ομοφυλόφιλους (εάν και στο γερμανικό Afd πρόεδρος υπήρξε η λεσβία Αλίς Βάιντελ) και γενικότερα δεν θεωρεί ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι. Μερικοί θεωρούν ότι ο δεξιός λαϊκισμός σε κάποιες περιπτώσεις αποτελείται από τους κοινωνικά συντηρητικούς οι οποίοι θεωρούν ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός πρέπει να έχει ηθικές βάσεις και αξίες όπως είναι η οικογένεια ενώ ένα άλλο μέρος των δεξιών λαϊκιστών είναι κατά του καπιταλισμού αλλά με τη διατήρηση θεσμών όπως είναι η οικογένεια και τις αξίες που απορρέουν από αυτή.

Και οι δύο όμως υποστηρίζουν ότι είναι το κράτος που πρέπει να προάγει αυτές τις αξίες. Αναφορικά με τη θρησκεία, μέρος των κοινωνικών συντηρητικών διατηρεί μία ουδέτερη στάση ενώ στο δεξιό λαϊκισμό παρατηρείται μία στενότερη σχέση. Παρόλα αυτά, ενώ στο εξωτερικό, οι θρησκευόμενοι Χριστιανοί που εντάσσονται στους κοινωνικούς συντηρητικούς (υποσημείωση – όλοι οι Χριστιανοί δεν εντάσσονται στους συντηρητικούς) , υποστηρίζουν ότι η επέκταση του κράτους Πρόνοιας είναι ο τρόπος που είναι σύμφωνος με τη χριστιανική αρχή της φροντίδας των φτωχών. Στην Ελλάδα, η αναφορά στη χριστιανική πίστη είναι διαφορετικής απόχρωσης γιατί σχετίζεται με τη σωτηρία της Ελλάδας από τους δυνάστες κυρίως τους ξένους και με τη θεώρηση ότι η πίστη στον Θεό θα την προστατεύσει από τα δεινά. Είναι προφανές ότι η αντίληψη αυτή οφείλεται στη διαφορετική πολιτική ιστορία της Ελλάδας όπου η παρέμβαση του ξένου παράγοντα ήταν πάντα διακριτή σε αντίθεση με χώρες όπως οι ΗΠΑ κτλ.

Οι δεξιοί λαϊκιστές (πολύ περισσότερο από τους κοινωνικούς συντηρητικούς) τάσσονται κατά του καπιταλισμού, είναι λίγες, ωστόσο, οι αναφορές στην Ελλάδα για το είδος του οικονομικού συστήματος που επιθυμούν να εφαρμοσθεί.

Ο αριστερός λαϊκισμός εναντιώνεται και αυτός στις ελίτ και σε κάποιες περιπτώσεις δεν πιστεύει στα έθνη και στην ύπαρξη κοινωνικών τάξεων. Υποστηρίζει την παγκοσμιοποίηση, τον διεθνισμό, τα κινήματα για το περιβάλλον και το κράτος Πρόνοιας. Η βασική του αρχή είναι η ισότητα και συνήθως είναι λιγότερο καλά οργανωμένος και επιθετικός σε σχέση με τον δεξιό λαϊκισμό με εξαίρεση τους Αντίφα.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο ο δεξιός όσο και ο αριστερός λαϊκισμός μπορούν να αποκτήσουν αυταρχική μορφή ειδικότερα όταν είναι οργανωμένος. Σε αυτή την περίπτωση γίνεται τυραννικός (βλ. απαξιωτικές δηλώσεις με τον χαρακτηρισμό «εθνίκια», «φασίστες» κτλ. για όλους όσους συμμετείχαν ή υποστηρίζουν την ελληνικότητα της Μακεδονίας και έχουν ταχθεί κατά της συμφωνίας των Πρεσπών ακόμα και δηλώσεις που απαξιώνουν στο σύνολο του τον ελληνικό λαό και ζητούν αντικατάστασή του (!) με πολίτες του κόσμου (!) υποδηλώνοντας έτσι κάποιες επικίνδυνες πεποιθήσεις ευγονικής – οι δηλώσεις αυτές αποτελούν τυπικό χαρακτηριστικό αριστερού οργανωμένου τυραννικού λαϊκισμού). Ο ακραίος αριστερός λαϊκισμός θέλει να επιβάλλει την ισότητα και την υπακοή στο κράτος εξαφανίζοντας στοιχεία όπως είναι η διαφορετική κουλτούρα, η ιστορία, η θρησκεία κτλ. ακόμα και με τη χρήση βίας ταυτιζόμενος έτσι με τις πιο ακραίες μορφές φασισμού.

Σε περιόδους τρομακτικής οικονομικής κρίσης όπως αυτή που βιώνουμε στην Ελλάδα, οι ακραίες μορφές αυταρχικού λαϊκισμού (δεξιού και αριστερού) οδηγούν και σε ακραίες, αυταρχικές πολιτικές «λύσεις». Σε αυτή την περίπτωση, θα εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των λίγων και θα επικρατήσει ο φόβος που θα επιβάλλει η τυραννία με τη χρήση βίαιων μέσων καταστολής της λαϊκής βούλησης.

Ζούμε σε μία εποχή παραλογισμού. Όλοι θέλουμε την ευημερία, την πολιτική, κοινωνική και οικονομική ισότητα και βάζουμε πρώτα την πατρίδα μας χωρίς αυτό να σημαίνει ότι επιθυμούμε να βλάψουμε τους άλλους και ότι είμαστε ακραίοι. Δυστυχώς όμως, φαίνεται ότι ακραίες πεποιθήσεις είναι και οι πλέον επικρατέστερες και ως τέτοιες θα δημιουργήσουν αντίστοιχα ακραίες πολιτικές επιλογές που περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, και τις πολεμικές συγκρούσεις. Φαίνεται, τελικά, ότι οι άνθρωποι, δυστυχώς, δεν μαθαίνουμε από την ιστορία μας.

Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη στήλη που διατηρώ στο ηλεκτρονικό περιοδικό Writers Gang με το όνομα «Πλάτωνας όχι Πρόζακ».

mastroyanni.blogspot.com

Πηγή Λαϊκισμός – Δεξιός και Αριστερός

Όπως θα δείτε, οι Εκλείψεις του Καλοκαιριού 2018, μας φέρνουν αντιμέτωπους με σκληρά γεγονότα, αλλαγές, ενώ πολλές φορές οι καταστάσεις αποτελούν μία μεγάλη πρόκληση γεγονός που μας κάνει να αισθανόμαστε αυτό που είχε πει ο Κώστας Λεφάκης στην αρχή του έτους: «Ο τίτλος του 2018 είναι : Έξοδος Κινδύνου»!

Η Αθηνά Βαγενά πραγματοποίησε μία συνέντευξη στον διάσημο και αγαπητό σε όλους αστρολόγο Κώστα Λεφάκη και μίλησαν για τις Εκλείψεις του φετινού καλοκαιριού.

Ο διάσημος αστρολόγος της χώρας, μας ανέλυσε τα φαινόμενα που θα βιώσουμε, έδωσε προβλέψεις για κάθε ζώδιο ξεχωριστά.

Επεσήμανε επίσης, τι είναι αυτό που πρέπει να προσέξουμε, αλλά και ποια θα είναι στα σημαντικά σημεία ευκαιριών που οφείλουμε να αξιοποιήσουμε…

Παρακολούθησε τώρα το μοναδικό αφιέρωμα προβλέψεων που πραγματοποίησε ο Κώστας Λεφάκης για τις Εκλείψεις του Καλοκαιριού!

Το γύρισμα πραγματοποίθηκε την Πέμπτη 19 Ιουλίου

Καλοκαίρι 2018 οι Εκλείψεις του και οι προβλέψεις του Κώστα Λεφάκη

oroskopos.gr, diadrastika.com

Πηγή Κώστας Λεφάκης Προειδοποιεί: Τι Άλλο θα Βιώσουμε στις Εκλείψεις του Καλοκαιριού, σε Ένα Αποκαλυπτικό Βίντεο Προβλέψεων