21 March, 2019
Home / Lifestyle (Page 9)

Με επικεφαλής μια Ελληνίδα επιστήμονα της διασποράς Έλληνες, Βρετανοί και άλλοι ερευνητές ανακάλυψαν 52 νέα γονίδια και βιολογικούς μηχανισμούς που σχετίζονται με την οστεοαρθρίτιδα.

Αυτή η ανακάλυψη, όπως δημοσιεύει το e-thessalia.gr, που γνωστοποιήθηκε μέσα από το περιοδικό γενετικής «Nature Genetics», ανοίγει διάφορες δυνατότητες για την ανάπτυξη νέων φαρμάκων στο μέλλον.

Η μελέτη, η μεγαλύτερη έως τώρα πάνω στο γενετικό υπόβαθρο της οστεοαρθρίτιδας, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ελευθερία Ζεγγίνη του Κέντρου Helmholtz του Μονάχου (μέχρι πρόσφατα στο βρετανικό Ινστιτούτο Wellcome Sanger του Κέιμπριτζ), ανέλυσε το πλήρες γονιδίωμα 77.052 ανθρώπων με την συγκεκριμένη πάθηση και 378.169 υγιών ανθρώπων.

Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο συχνή μυοσκελετική εκφυλιστική πάθηση των αρθρώσεων, κυρίως στο γόνατο και στο ισχίο, από την οποία πάσχουν πολλά εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο (περίπου το 40% άνω των 70 ετών), που αισθάνονται χρόνιους πόνους και δυσκολεύονται να κινηθούν ελεύθερα.

Ως τώρα δεν υπάρχει καμία αποτελεσματική θεραπεία, παρά μόνο φάρμακα που ανακουφίζουν από τον πόνο, ενώ μια ύστατη λύση είναι η χειρουργική επέμβαση για αντικατάσταση της άρθρωσης (όχι όμως πάντα με το επιθυμητό αποτέλεσμα).

«Πραγματοποιήσαμε τη μεγαλύτερη μελέτη της οστεοαρθρίτιδας μέχρι σήμερα και βρήκαμε περισσότερες από 50 νέες γενετικές αλλαγές που αυξάνουν τον κίνδυνο για την εμφάνισή της. Πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα προόδου με στόχο την ανάπτυξη θεραπειών, οι οποίες θα βοηθήσουν εκατομμύρια ανθρώπους που υποφέρουν», δήλωσε η δρ Ζεγγίνη, όπως έγραψε το the toc.

Από τα 52 γονίδια, τα δέκα ξεχωρίζουν, επειδή θα μπορούσαν να γίνουν στόχος ήδη υπαρχόντων φαρμάκων, τα οποία βρίσκονται είτε στο στάδιο της κλινικής ανάπτυξης (όπως το αντικαρκινικό φάρμακο LCL-161), είτε έχουν εγκριθεί για χρήση κατά της οστεοαρθρίτιδας και άλλων παθήσεων (όπως το φάρμακο Invossa).

Από ελληνικής πλευράς, πλην της δρος Ζεγγίνη, πρώτοι συγγραφείς της μελέτης ήtαν η Ιωάννα Ταχματζίδου (Target Sciences-R&D, GSK Medicines Research Centre) και Κωνσταντίνος Χατζηκοτούλας (Wellcome Sanger Institute του Κέιμπριτζ και Ινστιτούτο Μεταφραστικής Γονιδιωματικής του Helmholtz Zentrum του Μονάχου), ενώ συμμετείχε επιπλέον η Ελένη Ζεγγίνη.

Πηγή Συγχαρητήρια – Βολιώτισσα γενετίστρια ανακάλυψε νέα γονίδια της οστεοαρθρίτιδας και μας δίνει ελπίδα

Ο καθηγητής φιλοσοφίας που αψήφησε τον θάνατο και τον κοίταξε κατάματα

«Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα-βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου». Τα λόγια αυτά προέρχονται από το γράμμα που άφησε ο καθηγητής Δημήτρης Λιαντίνης στην κόρη του.
Το τελευταίο γράμμα το οποίο επί της ουσίας πρόκειται για μια πνευματική διαθήκη ενός ανθρώπου ο οποίος αποφάσισε πως θέλει να «νικήσει» τον θάνατο. Να τον «ξεγελάσει». Να επιλέξει αυτός τον τρόπο και το πότε.
Αυτοκτονία, λένε οι περισσότεροι. Τυπικά προφανώς και έχουν δίκιο. Σε ένα φιλοσοφικό επίπεδο σκέψης, ωστόσο, μόνο τέτοια δεν ήταν η πράξη του Λιαντίνη. Εδώ δεν υπάρχει καμία αυτοκτονία. Υπάρχει η ακόρεστη δίψα του ανθρώπου να μην παραδοθεί στο αδηφάγο τέρας του χρόνου.
Ένας άνθρωπος που, όπως και ο ίδιος λέει, σχεδίασε βήμα- βήμα με πλήρη διαύγεια πνεύματος το ταξίδι του προς το θάνατο. Ο Δημήτρης Λιαντίνης ήταν πολλά πράγματα, αλλά κυρίως ήταν ένας σύγχρονος φιλόσοφος.
«Θα πεθάνω, Θάνατε, όχι όταν θελήσεις εσύ, αλλά όταν εγώ θα θελήσω»
Ο Δημήτρης Λιαντίνης, δεν αποφάσισε ξαφνικά να βρεθεί αντιμέτωπος με τον χάρο και να τον προκαλέσει. Επί πολλά χρόνια σχεδίαζε αυτή την πράξη του. Μυστικά απ’ όλους αν και οι περισσότεροι κοντινοί του άνθρωποι γνώρισαν και ήταν βέβαιοι πως εκείνη η ημέρα που τόσο ήθελε κάποια στιγμή θα έρθει.
Και είχαν απόλυτο δίκιο. Όταν εξαφανίστηκε, άφησε πίσω του πολλά στοιχεία (πέρα από το γράμμα στην κόρη του) ικανά να πείσουν τον οποιονδήποτε πως το ταξίδι του Λιαντίνη προς το θάνατο είχε σχεδιαστεί με κάθε λεπτομέρεια.
Όταν την 1η Ιουνίου 1998 ο καθηγητής φιλολογίας έκλεινε για τελευταία φορά πίσω του την πόρτα του σπιτιού στη Ν. Κηφισιά, είχε θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο που δεν ήθελε να διακοπεί από κανέναν.
Η γυναίκα του ήταν εκείνη που βρήκε στο γραφείο του το γράμμα προς την κόρη τους. Αμέσως κατάλαβε πως δεν θα ξαναέβλεπε τον άνδρα της. Ταυτόχρονα συνειδητοποιούσε πως δεν μπορούσε να κάνει κάτι για να τον αποτρέψει. Όχι γιατί δεν ήθελε, αλλά γιατί δεν μπορούσε.
Ο Λιαντίνης είχε φροντίσει να υπάρχει μόνο ένας άνθρωπος που ήξερε και αυτός είχε ορκιστεί να μην πει τίποτα.
Ήταν ο ξάδελφός του αλλά και αδερφικός φίλος του, Παναγιώτης Νικολακάκος. «Εγώ τελειώνω τη ζωή μου», του είχε πει ένα μήνα περίπου πριν εξαφανιστεί και αφού είχε ολοκληρώσει τον σχεδιασμό. «Ζητώ από σένα να κρατήσεις όρκο βαρύ». Ο Νικολακάκος του απάντησε «λέγε, αντέχω». Ο Λιαντίνης του εκμυστηρεύθηκε πού θα βρίσκεται, του σχεδίασε και χάρτη. Του ζήτησε να πάει στο σημείο λίγο αφότου θα έχει φύγει μόνο και μόνο για να βεβαιωθεί πως δεν θα έχουν κατασπαράξει τα θηρία του βουνού το άψυχο σώμα του.
Στους υπόλοιπους, ο Νικολακάκος, θα αποκάλυπτε το βαρύ αυτό μυστικό επτά χρόνια αργότερα. «Τότε μόνο θα πάρεις την οικογένειά μου». Έτσι κι έγινε. Τις πρώτες ημέρες του Ιουνίου του 2005, ο Νικολακάκος τηλεφωνεί στη σύζυγο του Λιαντίνη. «Ήρθε η ώρα να σου πω πού είναι ο Δημήτρης».
«Tην προτεραία της αύριον»
Η προετοιμασία του θανάτου του ήταν τέτοια που ακόμα και σήμερα προκαλεί ανατριχίλα. Ο Λιαντίνης είχε ανέβει στον Ταΰγετο προκειμένου να προετοιμάσει την τελευταία του κατοικία, συνολικά 14 φορές. Όλες τις είχε καταγράψει ο ίδιος μια- μια στο «Ορειπορικόν» ένα δικό του σημειωματάριο που βρέθηκε καιρό αργότερα μέσα σε ένα από τα συρτάρια με τα προσωπικά του αντικείμενα. Η πρώτη πραγματοποιήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1992 και η 14η και τελευταία την 1η Ιουνίου 1998.
Το σημειωματάριο βρέθηκε μετά την εξαφάνισή του. Το είχε αφήσει, μαζί με άλλες αποδείξεις της πράξης του, σε εμφανή σημεία, ώστε να βρεθούν εύκολα. Να μην αναρωτιέται κανείς για το τι πραγματικά συνέβη.
Πάνω στο γραφείο του άφησε το φάκελο με το γράμμα για τη Διοτίμα, τη μοναχοκόρη του. Δίπλα ακριβώς υπήρχε και ένα ανοιχτό βιβλίο. Στη σελίδα που το άφησε υπήρχε μια αναπαράσταση της γυναίκας του Kαίσαρα με το όνειρο που είχε δει πριν εκείνος πεθάνει.
Στο διπλανό τραπέζι, όπως είχε πει η σύζυγός του σε παλαιότερη συνέντευξή της στην Ελευθεροτυπία, υπήρχε το ρολόι του, ο χρυσός του αναπτήρας, το στυλό του, όλα τα προσωπικά του αντικείμενα και οδηγίες για τα χρήματα και τους λογαριασμούς του. Κανένα περιθώριο για παρερμηνείες.
Στο κομοδίνο, δίπλα στο κρεβάτι του, εκεί που κοιμήθηκε το τελευταίο βράδυ ήταν το «H ζωή εν τάφω» του Mυριβήλη. Tο διάβαζε για τρίτη φορά και όπως συνήθιζε είχε σημειώσει την ημερομηνία σε μια σελίδα μαζί με μια φράση. 31-5-98 «Tην προτεραία της αύριον». Kαι στην τελευταία 31-5-98 «Αύριο είναι η μεγάλη μέρα».
«Η πιο ανθρώπινη πράξη που έπραξε άνθρωπος»
Λίγες ημέρες πριν το τέλος ο Λιαντίνης στέλνει σε διάφορα αγαπημένα του πρόσωπα επιστολές με αινιγματικό ύφος γραφής που ναι μεν προϊδέαζαν τον αναγνώστη τους αλλά χωρίς να δίνουν και περισσότερα στοιχεία.
Μία από αυτές είναι προς τον δίδυμο αδερφό του, Φάνη στον Καναδά. «Καλή αντάμωση στην Αγριακόνα. Στην πέτρα δηλαδή που ο Κολοκοτρώνης ακόνιζε το γιαταγάνι του. Όλα είναι φωτεινά και το μέλλον το γνωρίζω όπως οι αρχαίοι μάντηδες», γράφει ο Λιαντίνης.
Όταν πλέον το σχέδιο του Λιαντίνη είχε μπει στην τελευταία του πράξη, ο καθηγητής επέλεξε να μιλήσει σε δυο ανθρώπους. Ο πρώτος είναι, όπως ήδη έχει αναφερθεί, ο Παναγιώτης Νικολακάκος.
Η δεύτερη ήταν η μητέρα του. Η Πολυτίμη. Τα όσα συγκλονιστικά ειπώθηκαν μεταξύ τους, τα κατέγραψε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Αλικάκος στο βιβλίο του «Λιαντίνης: έζησα έρημος και ισχυρός» (εκδόσεις Ελευθερουδάκης):
«Δυο μέρες πριν φύγει ο Δημήτρης Λιαντίνης επισκέφτηκε τη μάνα του. Μίλησαν για αρκετή ώρα οι δυο τους. Η ίδια μού μετέφερε αποσπάσματα από αυτή τη συνομιλία:
-Μάνα, άκου. Σύντομα θα λάβεις μια μαχαιριά, όχι στην πλάτη, αλλά στην καρδιά. Θέλω να φανείς γενναία, σαν αρχαία Σπαρτιάτισσα, που έχανε το γιο της, αλλά έστεκε περήφανη.
Η μάνα κατάλαβε αμέσως και αντέδρασε:
-Όχι, παιδί μου, όχι, εγώ πρέπει να φύγω πρώτη…
Της έπιασε το χέρι:
-Μανούλα, ηρέμησε. Νιώθω ότι έχω ζήσει πέντε ζωές. Ήρθε η ώρα να φύγω.
-Παιδί μου, σπλάχνο μου, πάντα πίστευα σε σένα. Ας γίνει αυτό που θέλεις.
Τον αγκάλιασε και τον φίλησε. Και εκεί ο Λιαντίνης της είπε τα στερνά του λόγια»!
Ο τελευταίος άνθρωπος που συνάντησε τον Λιαντίνη ήταν ένας οδηγός ταξί. Ο καθηγητής είχε φύγει με το αυτοκίνητό του, μια άσπρη BMW, από την Κηφισιά και έφτασε μέχρι την Σπάρτη.
Εκεί το πάρκαρε, στην οδό Λυκούργου, κοντά στη βιβλιοθήκη της πόλης και στη συνέχεια επιβιβάστηκε σε ένα ταξί. Κρατά έναν στρατιωτικό σάκο.
«Πού πάμε;» τον ρωτά ο οδηγός. «Στο καταφύγιο του Ταϋγέτου». Φτάνοντας στον προορισμό τους, ο Λιαντίνης πληρώνει τον ταξιτζή, αλλά δεν τον αφήνει να φύγει αμέσως. «Κάτσε να κάνουμε ένα τσιγάρο». «Δεν καπνίζω» του απαντά εκείνος. «Δεν πειράζει, κάνε μου παρέα». Καπνίζουν αμίλητοι στην ησυχία του βουνού. Στο τέλος αποχαιρετιούνται. «Γεια σου, φίλε», του λέει εκείνος. «Μισό λεπτό, πώς σας λένε;» αναρωτιέται ο ταξιτζής. «Λιαντίνη» του απαντά ο καθηγητής και παίρνει τον δρόμο που δεν είχε επιστροφή.
Επτά χρόνια αργότερα το μυστικό του Λιαντίνη αποκαλύφθηκε μαζί με εκείνον τον φυσικό τάφο, σε υψόμετρο 2.350 μέτρων, δίπλα σχεδόν στον Προφήτη Ηλία, που είχε βρει ο ίδιος και τον είχε προετοιμάσει κατάλληλα.
Ο ίδιος ο Λιαντίνης στο βιβλίο του «Έξυπνον Ενύπνιον», γράφει (στη σελίδα 235): «Εάν ο θάνατος ενσκήπτει σαν γεγονός βίαιο και τραχύ (factum brutum) και αποσβολώνει την ανθρώπινη εμπειρία, τούτο δεν οφείλεται στη φύση του θανάτου, αλλά στη στάση του ανθρώπου. Δεν είναι βάναυσος ο θάνατος, αλλά ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεται ο άνθρωπος τη ζωή είναι αδέξιος και σκαιός».

Πηγή Βήμα-βήμα η πορεία του Δημήτρη Λιαντίνη από το σπίτι του στην Κηφισιά μέχρι την κορυφή του Ταϋγέτου

Λένε πως δεν υπάρχει πιο ψυχρό θέαμα από το βλέμμα μιας γυναίκας, που κοιτά τον άντρα που την έχει απογοητεύσει.

Ίσως να ‘ναι έτσι.

Ίσως τελικά η ψυχρότητα αυτή σηματοδοτεί και το οριστικό φινάλε .

Μέχρι τότε υπάρχει η αμυδρή ελπίδα της επιστροφής.
Έπειτα από αυτό το βλέμμα όμως ο κύκλος σπάει .
Το σπάσιμο γίνεται πλέον απόλυτα συνειδητά.
Μετά το κρακ ακολουθεί το μηδέν.
Όχι, δεν μιλάω για τη στιγμή που φτάνεις στο ναδίρ, μιλάω για τη στιγμή που εσύ η ίδια μηδενίζεις με τα χέρια σου το κοντέρ της ζωής σου.

Για εκείνη την απόλυτα δική σου στιγμή, που τερματίζεις ότι έγινε και ξεκινάς πάλι μέσα σου να φτιάχνεις τα πράγματα απ την αρχή.

Είναι εκείνη η στιγμή, που πια μπορείς να φτιάξεις τα πράγματα, αλλά δεν θέλεις .

Είναι που το συγγνώμη, το σ’ αγαπώ και το σε θέλω πίσω δεν σου προκαλούν ίχνος συναισθήματος.

Είναι που απλά έπαψε να σε νοιάζει.
Κοιτάς το ταβάνι και δεν σκέφτεσαι τίποτα.
Ο κύκλος έκλεισε πια.
Έσπασε ο κρίκος.
Η ζεστασιά και η αγάπη έδωσαν τη θέση τους στην ψυχρότητα και την απόλυτη σιωπή.
Δεν μιλάς. Δεν θες να σπαταλήσεις άλλο χρόνο και λέξεις.

Ίσως να μην είσαι η ίδια γυναίκα που ήσουν πριν.
Ίσως να μην μπορείς να σβήσεις τα όποια σημάδια υπάρχουν στην ψυχή σου .
Ίσως ήρθε η ώρα να ανοίξεις πανιά για νέους κύκλους, πιο ισχυρούς, πιο όμορφους .
Ίσως μπροστά σου είναι όλα όσα ήθελες.

Είναι που όπως λέει και η Κική Δημουλά, “κανένα τέλος δεν έρχεται με άδεια χέρια” .

Είναι που την αρχή σου πια, την τόσο καινούργια αρχή που θες, εσύ την κρατάς σφιχτά στα χέρια σου σαν πολύτιμο δώρο και είσαι ελεύθερη να αγωνιστείς για αυτή..

Keep walking..

Ο δρόμος είναι μπροστά σου …ποτέ πίσω σου…

Ελένη Τσακίρη – wp.loveletters.gr

Πηγή Το “τέλος” της γυναίκας θα το καταλάβεις από το βλέμμα και τη σιωπή της.

Μιλάμε για ηλεκτρονικούς γυπαετούς άλλου επιπέδου…

Πρώτα ακούγεται εκείνος ο χαρακτηριστικός ήχος- ντινγκ!- κι έπειτα ανάβει η ένδειξη με το κόκκινο 1 και την μικρή στρόγγυλη εικόνα να το συνοδεύει: μόλις έχει έρθει inbox στο Facebook μιας κοπέλας και αυτή σκοπεύει να πατήσει να δει ποιος της το έστειλε.
Χαμένος κόπος- ξέρει εκ των προτέρων ποιος είναι. Ή, για την ακρίβεια, ποιος από τους 5 επικρατέστερους μπορεί να είναι, καθώς οι «πέφτουλες» στο FB έχουν, πλέον, χωριστεί σε συγκεκριμένες κατηγορίες.
Για όσους ζουν τα τελευταία χρόνια σ’ έναν Γαλαξία πολύ- πολύ μακριά και δεν τους γνωρίζουν, για πάμε να τους δούμε…
Ο Λίγουρας
Άμεσος, βλέπει θηλυκό να δείχνει αστράγαλο και οι παλμοί του κάνουν το «μηδέν- εκατό» μέχρι να πεις “στρινγκ”. Πιάνει χωρίς δεύτερη σκέψη το κινητό και στέλνει να δηλώσει τον θαυμασμό του σαν άλλος Χρήστος Ζαμπ…, εεεε  σαν σύγχρονος γορίλας που είναι.
Spoiler alert: με την ορθογραφία δεν έχει και τις καλύτερες σχέσεις.

//cdn.playbuzz.com/widget/feed.js

Ο Εξυπνάκιας
Ψαγμένη φώτο προφίλ, πολλές αναρτήσεις για ινδικά βιβλία που μιλούν για την παγκοσμιοποίηση, έχει για cover μια βιβλιοθήκη ή τους Portishead και αρέσκεται σε φράσεις του στυλ «Η ελπίδα είναι ένα αγκάθι που πληγώνει, όμως αν αντέξεις τον πόνο θα δεις το λουλούδι ν’ ανθίζει και το φως να σκεπάζει τα πάντα».
Ε, κάπως έτσι την πέφτει και σε γκόμενες…

//cdn.playbuzz.com/widget/feed.js

Ο Πρήχτης
Όλοι έχουμε έναν τέτοιο φίλο ή έχουμε διατελέσει κι εμείς οι ίδιοι πρήχτες πολυτελείας: με το που τσεκάρουμε φώτο κοπέλας με μπραζίλ στέλνουμε μήνυμα και γινόμαστε τόσο κουραστικοί που σχεδόν μπορούμε να δούμε στην οθόνη το αίμα να τρέχει από τ’ αυτιά της.
Συνεχίζουμε τα inbox μέχρι να ξεψυχήσει ή να γίνει μόνιμος κάτοικος στο Δαφνί.

//cdn.playbuzz.com/widget/feed.js

Ο «Σεφερλής»
Ο πλάκας. Ο αστείος. Ο ψυχής της παρέας που την τελευταία φορά που έκανε κάποιον να γελάσει πραγματικά μεσουρανούσε στον βουβό κινηματογράφο ο Τσάρλι Τσάπλιν. Ο «Μάρκος» είναι μονίμως on fire, my man και αυτό φαίνεται και από τα ξεκαρδιστικά (για όσους γελάνε πιο εύκολα κι από τον Ρουβά) inbox που στέλνει.
Σωστόςςςςς;

//cdn.playbuzz.com/widget/feed.js

Ο 12χρονος
Μόλις έχει τελειώσει την 6η δημοτικού, έχει δει μια φορά το γόνατο κάποιας συμμαθήτριάς του και θεωρεί πως είναι Ζιγκολό. Γι’ αυτό, παίρνει φόρα στο Facebook και στέλνει σωρηδόν μηνύματα σε μεγαλύτερές του, θέλοντας να καταστήσει σαφές πως είναι μεγάλος (όχι ηλικιακά) παίχτης.
Φυσικά, το κάνει σ’ αυτή την σύγχρονη ηλεκτρονική γλώσσα της πιτσιρικαρίας που βαριέται να γράψει, με αποτέλεσμα τα μηνύματά του να είναι εξίσου κατανοητά με την Γραμμική Α…

//cdn.playbuzz.com/widget/feed.js

jQuery(function($){ $(‘.gallery-images’).slick({ dots: true, fade:true, infinite: true, speed: 600, slidesToShow: 1, slidesToScroll: 1, autoplay: false, prevArrow: ‘‘, nextArrow: ‘‘ }); });

Πηγή: menshouse.gr

Πηγή Αν σου έχουν έρθει αυτά τα 5 μηνύματα στο inbox τότε τραβάς τους γυπαετούς σαν μαγνήτης

Το εθνόσηµο στο γραφείο του πρωθυπουργού της Ιαπωνίας διχάζει, προβληµατίζει, προκαλεί συζητήσεις και απασχολεί σοβαρά τους Έλληνες καλλιεργητές.

Η παυλώνια, ένα δέντρο που έλκει την καταγωγή του από την Ασία και το έχει «υιοθετήσει» η Ιαπωνία, η οποία το εµφανίζει ακόµη και στο νόµισµά της, έρχεται τελευταία στο προσκήνιο µέσα από ένα ερευνητικό πρόγραµµα του Ινστιτούτου ∆ασικών Ερευνών (Ι∆Ε) του ΕΛΓΟ-∆ΗΜΗΤΡΑ στη Θεσσαλονίκη.

Όπως αναφέρει ρεπορτάζ του »Έθνους», oι επιστήµονες έχουν µια πειραµατική καλλιέργεια και παρακολουθούν την εξέλιξη του δέντρου, το οποίο είναι πολύτιµο και απαραίτητο στη ναυπηγική, την κατασκευή αεροσκαφών -για κάποια µέρη-, την ξυλογλυπτική, την επιπλοποιία και ως βιοκαύσιµο ή πέλετ.

Αυτό, ωστόσο, που πρέπει να γνωρίζουν οι καλλιεργητές είναι πως θα πάρουν προϊόν -θα ξηλεύσουν δηλαδή τα δέντρα- στη δεκαετία, συνεπώς η παυλώνια χρειάζεται υποµονή και επιµονή.

«Από τεχνοοικονοµικές µελέτες του Ινστιτούτου ∆ασικών Ερευνών προκύπτει ότι στη δεκαετία ένα δέντρο παυλώνιας, σε καλές εδαφοκλιµατικές συνθήκες και µε σωστή καλλιέργεια και φροντίδα, µπορεί να παράγει ένα κυβικό µέτρο τεχνικής ξυλείας, που σηµαίνει 150 ευρώ ελάχιστο εγγυηµένο εισόδηµα ανά δέντρο» λέει στον «Αγρότη» ο τακτικός ερευνητής του Ι∆Ε, Κώστας Σπανός. Αν µάλιστα υπολογίσει κανείς ότι στο ένα στρέµµα φυτεύονται έως και 60 δέντρα, τα έσοδα στο στρέµµα φτάνουν στη δεκαετία στα 9.000€ και σε µια έκταση 10 στρεµµάτων στα 90.000€.

Ο Αγγελος Γραµµάτης καλλιεργεί 20 στρέµµατα µε παυλώνια στην Προσοτσάνη ∆ράµας. Εβαλε τα δέντρα πριν από 2,5 χρόνια και περιµένει, ωστόσο ενηµερώνεται συνεχώς για τα πάντα γύρω από αυτό το είδος και ήδη έχουν έρθει σε επαφή µαζί του εκπρόσωποι από εταιρεία κατασκευής πλοίων από την Αγγλία αλλά και επιχειρηµατίες από την Αυστρία. «Στην Ελλάδα κανείς δεν έχει πάρει παραγωγή ακόµη. Εκτιµώ ότι υπάρχουν περίπου 50 καλλιεργητές σε όλη τη χώρα και όχι περισσότερα από 700 στρέµµατα» µας λέει ο Α. Γραµµάτης, ενώ εξηγεί ότι υπάρχουν πολλά και διαφορετικά είδη παυλώνιας και πως το είδος της Ιαπωνίας δεν έχει καµία σχέση µε τις τέσσερις ποικιλίες που αναπτύσσονται εδώ.

«Πρέπει να έχουµε υποµονή και να µελετούµε καλά το συγκεκριµένο είδος. Γράφονται υπερβολές σχετικά µε τις αποδόσεις του, µένει να δούµε πώς θα πάει. Αλλά αυτή η συζήτηση θα γίνει στο µέλλον». Η παυλώνια έχει ευρεία χρήση. Από τον κορµό έως τα φύλλα και τα ευωδιαστά άνθη, το δέντρο προσφέρεται για πολλές χρήσεις. Το ξύλο της είναι συµπαγές, χωρίς ρόζους και χρησιµοποιείται στη ναυπηγική, την αεροναυπηγική, την κατασκευή ιστιοσανίδων, τροχόσπιτων κ.ά. Είναι δύο φορές πιο ανθεκτικό στη φωτιά και είναι χαρακτηριστικό πως αναφλέγεται σε δύο φορές πιο υψηλή θερµοκρασία (400ºC) από το ξύλο πεύκου.

Φεβρουάριο και Μάρτιο η φύτευση

Οι ειδικοί συνιστούν στους καλλιεργητές να φυτεύουν την παυλώνια στο τέλος του χειµώνα, δηλαδή Φεβρουάριο µε Μάρτιο, ενώ µπορούν να προµηθευτούν πιστοποιηµένο γενετικό υλικό (σπόρο, ριζοµοσχεύµατα, φυτά) από το Ινστιτούτου ∆ασικών Ερευνών. Πριν πάρουν την απόφαση για φύτευση είναι καλό να έχει γίνει εδαφολογική ανάλυση και ένα βαθύ όργωµα. Στη διάρκεια της καλλιέργειας θα γίνονται όλες οι απαραίτητες εργασίες, όπως κοπή του κύριου βλαστού σύρριζα στο έδαφος, αποµάκρυνση των µασχαλιαίων κλαδιών, καταστροφή των χόρτων, άρδευση, λίπανση, καταπολέµηση τυχόν εντόµων. Στο τέλος της δεκαετίας οι καλλιεργητές θα πάρουν καθαρό κορµόξυλο µήκους 6-8 µέτρων, διαµέτρου κορµού 30-40 εκατ. και όγκου 0,5-1 κ.µ. για κάθε δέντρο. Το µέγιστο ύψος του δέντρου µπορεί να φτάσει έως και τα 20 µέτρα, µε διάµετρο 60-120 εκατ. Οι υποψήφιοι καλλιεργητές, ωστόσο, πρέπει να έχουν υποµονή και να µην παρασύρονται από τιµές που αναγράφονται, γιατί ποτέ δεν θα τις πάρουν.

Τα δισεκατοµµύρια πόροι αέρα καθιστούν την παυλώνια εξαιρετικά καλό θερµοµονωτικό και ηχοµονωτικό υλικό, γι’ αυτό και χρησιµοποιείται στις σάουνες, στα λυόµενα σπίτια, στις επιστρώσεις πατωµάτων, στους τοίχους.

Και τροφή για ζώα

Τα φύλλα του δέντρου αποτελούν τροφή για ζώα, καθώς έχουν θρεπτική αξία όπως το τριφύλλι. Περιέχουν 20% πρωτεΐνες, είναι πλούσια σε πολύτιµα χηµικά στοιχεία και η ευπεψία τους φτάνει στο 60%. Στην Κίνα τα φύλλα της παυλώνιας βρίσκουν εφαρµογή στη φαρµακευτική για την αντιµετώπιση παθήσεων που σχετίζονται µε το πάγκρεας, τη βρογχίτιδα κ.ά., ενώ τα άνθη της τραβούν τις µέλισσες και αυτό συνεισφέρει στην ανάπτυξη της µελισσοκοµίας. Επιπλέον, τα άνθη χρησιµοποιούνται σε τσάι, σε σιρόπια, αλλά και για την παραγωγή αρωµάτων και καλλυντικών.

Όσο για τα υπολείµµατα της παυλώνιας (κλαδιά, κορυφές), µπορούν να γίνουν πέλετ ή κοµπόστα.

Σύµφωνα µε τον κ. Σπανό, η παυλώνια απαιτεί βαθιά και χαλαρά εδάφη για να αναπτυχθεί. Τέτοια εδάφη υπάρχουν σε πεδιάδες, οροπέδια, κοιλάδες και αναχώµατα ποταµών, εκεί όπου ευδοκιµούν και άλλα ταχυαυξή πλατύφυλλα, λ.χ. λεύκες, φτελιές, πλατάνια. ∆εν ευδοκιµεί σε αβαθή και βραχώδη εδάφη, ούτε σε περιοχές που τις «δέρνουν» οι άνεµοι. Το είδος αυτό είναι απαιτητικό σε νερό, αλλά αντέχει σε θερµοκρασίες έως και 40 βαθµούς κελσίου το καλοκαίρι και έως 20 υπό το µηδέν τον χειµώνα.

«Είναι επίσης ιδανικό είδος για αγροδασοπονία, δηλαδή για συνδυαστική καλλιέργεια δέντρων και άλλων ειδών, επειδή αφήνει αρκετό ηλιακό φως σχεδόν µέχρι την πενταετία να περνά στο έδαφος. Ετσι µπορούν να αναπτυχθούν ψυχανθή-τριφύλλι, βίκος, κηπευτικά, µανιτάρια, αρωµατικά φυτά» αναφέρει ο κ. Σπανός

Πηγή Η καλλιέργεια που υπόσχεται… 9.000 ευρώ το στρέµµα!

Το αμέσως επόμενο διάστημα η κατάθεση του νομοσχεδίου στη Βουλή.

Θέσπιση μειωμένης θητείας 9 μηνών για την Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό και 8 μηνών για το Στρατό Ξηράς για όλους τους αδελφούς και όχι μόνο για τον πρώτο από οικογένεια με τρία ή τέσσερα αδέλφια, προβλέπει το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό, Παναγιώτη Ρήγα.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο κ. Ρήγας υποστήριξε ότι στις διατάξεις τού υπό διαβούλευση νομοσχεδίου προβλέπονται, ακόμη, ευνοϊκές ρυθμίσεις για τους ανυπότακτους, ενώ μειώνεται το όριο ηλικίας για τους αντιρρησίες συνείδησης.

Για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης με την Τουρκία ο κ. Ρήγας σημείωσε «πως αποτελούν μια πρακτική δοκιμασμένη στο χρόνο με θετικά αποτελέσματα σε επίπεδο κλίματος, αλλά και πρακτικών».

Απαντώντας σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ για την κατάσταση στις εταιρείες της εγχώριας κρατικής αμυντικής βιομηχανίας ο κ. Ρήγας σημείωσε πως η κυβέρνηση τις παρέλαβε σε κατάσταση πλήρους αποσύνθεσης και απαξίωσης, αλλά κατάφερε να τις διασώσει. Μάλιστα δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο προσλήψεων, αφού όμως πρώτα λυθούν πολλά συσσωρευμένα προβλήματα.

Ο αναπληρωτής υπουργός σημείωσε πως με την είσοδο της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ υπάρχει πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη στενών σχέσεων στρατιωτικής συνεργασίας και προανήγγειλε άμεσες εξελίξεις.

Πηγή Οριστικό: Μειώνεται η στρατιωτική θητεία

Ο μύθος θέλει όλες τις μαμάδες του κόσμου να αποτελούν προσωποποίηση της απόλυτης, ανεξάντλητης αγάπης, της τρυφερότητας, της προστασίας και της στήριξης. Δεν είναι, όμως, πάντα έτσι.

Υπάρχουν παιδιά που μεγαλώνουν με μαμάδες που δε μπορούν ή δεν ξέρουν πώς να τα αγαπήσουν.

Και, ειδικά αν πρόκειται για κορίτσια που θα γίνουν με τη σειρά τους και αυτά κάποτε μαμάδες, οι πληγές που αφήνει μία τέτοια προβληματική σχέση μπορεί να είναι τεράστιες και αθεράπευτες.

Η Peg Streep, ψυχοθεραπεύτρια και συγγραφέας, μεταξύ άλλων, του βιβλίου Mean Mothers (Κακές Μητέρες), «θύμα» και η ίδια μιας τέτοιας σχέσης χωρίς τρυφερότητα από τη μητέρα της, μίλησε με δεκάδες γυναίκες για τις ανάγκες του βιβλίου.

Σε αυτό παραθέτει τις μεγαλύτερες πληγές που μπορεί να αφήσει μία «κακή μητέρα» στην κόρη της, οι οποίες, όπως η ίδια λέει, δεν έχουν επιστημονική αλλά εντελώς εμπειρική βάση.

Με την ιδιότητα της ψυχοθεραπεύτριας, η Streep εξηγεί ότι οι πληγές αυτές έχουν να κάνουν με την θεωρία της προσκόλλησης, κατά την οποία στην βρεφική και νηπιακή ηλικία, η κόρη βλέπει για πρώτη φορά το είδωλό της στο πρόσωπό της μητέρας της: Αν, δηλαδή, η μητέρα της χαρίζει απλόχερα αγάπη και τρυφερότητα, το μωρό δένεται μαζί της με ασφάλεια.

Μαθαίνει ότι το λατρεύουν και ότι είναι αξιαγάπητο και αυτό γίνεται αναπόσπαστο μέρος τη συνείδησής του, προσφέροντάς του ενέργεια και στέρεες βάσεις για να αναπτυχθεί.

Αντίθετα, η κόρη μιας μητέρας που δεν την αγαπά -ή που είναι συναισθηματικά απόμακρη, συγκρατημένη, ασυνεπής, υπερβολικά επικριτική ή σκληρή- μαθαίνει διαφορετικά πράγματα για τον κόσμο και τον εαυτό της.

Μαθαίνει πως ο κόσμος είναι ανάξιος εμπιστοσύνης και ότι κανείς δε μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της.

Αυτά και άλλα «μαθήματα» για τον κόσμο, αφήνουν στο παιδί που στη συνέχεια γίνεται γυναίκα, πληγές, οι οποίες συχνά μόνο με ψυχοθεραπεία μπορούν να γιατρευτούν.

Οι 7 πληγές της έλλειψης τρυφερότητας

1) Έλλειψη αυτοπεποίθησης

Η κόρη που δεν έχει αγαπηθεί δεν ξέρει ότι είναι άξια αγάπης και τρυφερότητας. Μπορεί να έχει μεγαλώσει νιώθοντας παραμελημένη, έχοντας εισπράξει κριτική ή αδιαφορία.

Στο κεφάλι της ακούει μόνο μία φωνή, αυτή της μητέρας της, που της λέει όλα αυτά που δεν είναι (έξυπνη, όμορφη, καλή, άξια).

Οι επιτυχίες και τα ταλέντα της θα συνεχίσουν να υπονομεύονται από τη φωνή αυτή, αν δεν υπάρξει κάποια παρέμβαση.

Γυναίκες με τέτοια βιώματα λένε ότι νιώθουν να κοροϊδεύουν τους ανθρώπους γύρω τους και φοβούνται πως θα τις «ανακαλύψουν» αν απολαύσουν ποτέ οποιαδήποτε επιτυχία.

2) Έλλειψη εμπιστοσύνης

«Αναρωτιέμαι πάντα γιατί να θέλει κάποιος να γίνει φίλος μου», λέει μία γυναίκα που μεγάλωσε με μαμά που δεν την αγαπούσε. «Πάντα φοβάμαι πως όλοι κάτι μου κρύβουν και έμαθα στην ψυχοθεραπεία πως αυτό έχει να κάνει με τη μητέρα μου».

Αυτά τα ζητήματα εμπιστοσύνης προέρχονται από την πεποίθηση πως όλες οι σχέσεις (φιλικές ή 3ρωτικές) είναι επί της αρχής αναξιόπιστες.

Οι ψυχολόγοι λένε ότι κορίτσια που έχουν μεγαλώσει με αυτόν τον τρόπο «βιώνουν την αγάπη ως εμμονή, μία επιθυμία για ανταπόδοση και ένωση, με συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, υπερβολική σ3ξουαλική έλξη και ζήλια».

3) Δυσκολία να θέσουν όρια

Πολλές κόρες, εγκλωβισμένες στην ανάγκη τους για τη μητρική φροντίδα και στην απουσία αυτής, αναφέρουν είτε ότι προσπαθούν πάντα να ευχαριστήσουν τους άλλους στις σχέσεις τους είτε ότι τους είναι αδύνατο να θέσουν όρια ώστε να δημιουργήσουν υγιείς και συναισθηματικά σταθερές σχέσεις.

Πολλές τέτοιες κόρες, λοιπόν, δυσκολεύονται να δημιουργήσουν φιλικές σχέσεις με άλλες γυναίκες γιατί δεν τις εμπιστεύονται, δυσκολεύονται να πουν «όχι» στους άλλους ή αναζητούν τόσο έντονες σχέσεις, που ο άλλος τρομάζει και κάνει πίσω.

4) Δυσκολεύονται να δουν τον εαυτό τους όπως πραγματικά είναι

Μία γυναίκα αναφέρει αυτό που έμαθε από την ψυχοθεραπεία: «Όταν ήμουν μικρή, η μητέρα μου με κρατούσε πίσω με το να επικεντρώνεται στα ελαττώματά μου, ποτέ με τα επιτεύγματά μου. Μετά το κολλέγιο βρήκα διάφορες δουλειές, αλλά κάθε φορά τα αφεντικά μου είχαν παράπονο ότι δεν προσπαθώ αρκετά να αναπτυχθώ.

Τότε κατάλαβα ότι είχα υιοθετήσει τον τρόπο με τον οποίον η μητέρα μου με ανάγκαζε να βλέπω τον κόσμο».

Η αντίληψη αυτή έχει να κάνει με όσα έχουν πει στην κόρη αυτή καθώς μεγάλωνε, αναφορικά με τις ικανότητες και την εμφάνισή της.

Και δεν έχει να κάνει απλά με έλλειψη αυτοπεποίθησης. Το πρόβλημα είναι πολύ πιο βαθύ.

5) Εξ ορισμού θέση η αποφυγή

Η έλλειψη αυτοπεποίθησης ή ο φόβος για καθετί καινούργιο θέτει, κάποιες φορές, τις γυναίκες αυτές σε αμυντική θέση, ώστε να αποφύγουν να πληγωθούν από κάποια κακή σχέση, αντί να κινητοποιούνται και να αναζητούν σταθερότητα.

Οι γυναίκες αυτές, λένε οι ψυχολόγοι, μπορεί να δείχνουν ότι θέλουν να δημιουργούν σχέσεις, αλλά σε βαθύτερο επίπεδο μάλλον τις αποφεύγουν. Με τον τρόπο αυτόν, όμως, δεν θα καταφέρουν ποτέ να βρουν την αγάπη και την στοργή που πάντα αναζητούν.

6) Υπερβολική ευαισθησία

Μία κόρη που δεν έχει αγαπηθεί από τη μητέρα της μπορεί να είναι ευαίσθητη στην παραμέληση από τους άλλους, την πραγματική και τη φανταστική, ενώ ένα απλό σχόλιο μπορεί να επαναφέρει την επίπονη εμπειρία που είχε ως παιδί, χωρίς καν η ίδια να το συνειδητοποιήσει.

Χρειάζεται τρομερή προσπάθεια από μία τέτοια γυναίκα για να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει οποιοδήποτε σχόλιο, χωρίς να πληγωθεί βαθιά από αυτό.

7) Αντιγράφοντας τον δεσμό της Μητέρας στις σχέσεις

Οι ψυχολόγοι λένε ότι είναι στη φύση των ανθρώπων να έλκονται από αυτό που γνωρίζουν –από καταστάσεις που, παρόλο που στο τέλος τους κάνουν δυστυχείς, τους είναι τουλάχιστον οικείες.

Έτσι, είναι σύνηθες, κόρες που έχουν μεγαλώσει χωρίς αγάπη από τη μητέρα τους να αναζητούν ανθρώπους με αντίστοιχο ιστορικό.

Όπως χαρακτηριστικά λέει μία γυναίκα «Παντρεύτηκα τη μητέρα μου. Ενώ ο άνδρας μου επιφανειακά ήταν εντελώς διαφορετικός από εκείνη, στο τέλος μου φερόταν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Ήταν αδιάφορος και καθόλου τρυφερός, τρομερά επικριτικός και σπάνια υποστηρικτικός». Κατέληξε να πάρει διαζύγιο και από τον άνδρα της και από τη μητέρα της.

Πηγή Οι 7 πληγές της έλλειψης μητρικής αγάπης και τρυφερότητας…

Έζησε μία ζωή με επιτυχία, χρήματα,.άσχημες εκπλήξεις που τον οδήγησαν να ζει στο Σπίτι του ηθοποιού και ήθελε να σώσει το παιδί του από την εξάρτηση. Η νέα του ζωή.

Ο γόης της δεκαετίας του ’80, που διέπρεπε στην τηλεόραση και το θέατρο και βρέθηκε άστεγος στο Σπίτι του Ηθοποιού έχει γυρίσει νέα σελίδα στη ζωή του, καταφέρνοντας να κάνει μία διαφορετική αρχή. Σύμφωνα με την espresso, βρίσκεται σε μία καλύτερη φάση της ζωής του, καθώς έχει νοικιάσει το δικό του σπίτι, γράφει ένα σίριαλ και ολοκληρώνει το βιβλίο του με τίτλο «Το ψεύτικο κάλυμμα της τάξης», με θέμα το κοινωνικό σύστημα το οποίο χειραγωγεί τον άνθρωπο.

Ο ηθοποιός σε νεαρή ηλικία ξεκίνησε ως μοντέλο διαφημίσεων και φοίτησε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη -μεταξύ των δασκάλων του ήταν και η θρυλική Αλέκα Κατσέλη. Παρουσίασε εκπομπές-τηλεπαιχνίδια όπως «Σφυγμομέτρηση» και «Τυχερή πτήση».

«Έχω κάνει αρκετή τηλεόραση, συμμετέχοντας σε γνωστές σειρές με αγαπημένους πρωταγωνιστές, όπως “Το μονοπάτι της αγάπης”, “Ο ήχος της σιωπής”, “Πολυθρόνα για τρεις”, “Παραμύθι χωρίς όνομα”, “Σαμπουάν”, “Κάτω από την Ακρόπολη” και άλλες…» μας λέει η ηθοποιός, το βιογραφικό του οποίου περιλαμβάνει μια σπουδαία τηλεοπτική δουλειά, παραγωγής του 1984 της Columbia Pictures Television. Πρόκειται για την αμερικανική τηλεταινία «First Olympic Games.

Πραγματικά είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτή τη δουλειά μου», λέει ο Νίκος Ζιάγκος,που συμεμτείχε σε αξιόλογες δουλειές στο θέατρο και στον κινηματογράφο με δημοφιλείς ηθοποιούς, όπως η Ζωή Λάσκαρη, η Νίκη Τριανταφυλλίδη, η Πέμη Ζούνη, ο Γρηγόρης Βαλτινός, ο Γιώργος Παρτσαλάκης κ.ά. Μάλιστα, το 2005 δημιούργησε την ταινία «Ο Έτσι» σε σενάριο, σκηνοθεσία και παραγωγή δική του, η οποία την επόμενη χρονιά κέρδισε την πρώτη θέση στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Πάτρας.

Ο Νίκος Ζιάγκος έχει ζήσει εποχές μεγάλης δόξας και λατρείας από τις γυναίκες. Στα 27 του ερωτεύτηκε τη Στέλλα και την παντρεύτηκε. Από τον γάμο τους ήρθε τον κόσμο ο γιος τους Γιάννης, ο οποίος μεγαλώνοντας έμπλεξε με ναρκωτικά: «Κόντεψα να χάσω το παιδί μου από τις κακές παρέες και τα ναρκωτικά. Τον πήγα 18 μήνες για αποτοξίνωση στην Ιταλία και άλλους τόσους μήνες στην Ισπανία.

Οταν είναι το παιδί στην προεφηβεία, πρέπει να το βάλεις να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, για να πάρει καλά πρότυπα. Αν αρχίσει τα ναρκωτικά, είναι πολύ δύσκολο να βγει από αυτό το λούκι. Από αυτά έχουν διαλυθεί οικογένειες, έχουν αυτοκτονήσει γονείς και βεβαίως έχουν πεθάνει πολλά παιδιά.

Και ο γιος μου, ο Γιάννης, έχει χάσει τέσσερα πέντε κολλητά φιλαράκια του από τις ουσίες. Αλλά κι εγώ έχω χάσει 15 φίλους από πρέζα και έχω δει άλλους 40 που φυτοζωούν και είναι τελειωμένα άτομα».

Στήριγμά του στη δύσκολη περίοδο της ζωής του ήταν η αείμνηστη Ευαγγελία Σαμιωτάκη, που του είχε παραχωρήσει ένα σπίτι της για να μένει, και η Αννα Φόνσου, η οποία ήταν στο πλευρό του όλη την περίοδο της φιλοξενίας του στο Σπίτι του Ηθοποιού και όχι μόνο: «Εκεί συναντήθηκα με δύο τρεις φίλους, όπως είναι ο Γιάννης Γούτης και ο Βαγγέλης Τσιγαράς, και τα περάσαμε. Ηταν σαν ξενοδοχείο και, δεν το κρύβω, εκεί βίωσα τα φοιτητικά χρόνια που δεν έζησα.

Με το δωματιάκι μου και τους άλλους “συμφοιτητές” μου να κάνουμε πλάκες… Οσο για την Αννα, έχει κάνει ένα επίτευγμα με αυτό το ίδρυμα που έφτιαξε, αγωνιζόμενη για 25 χρόνια. Ολο το οίκημα είναι λουξ, με πάρα πολλές παροχές. Πέρα από αυτό, όμως, η Αννούλα είναι η αγαπημένη μας, η αδελφή μας, η μανούλα μας και την αγαπάμε πάρα πολύ. Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που μας φιλοξενεί εδώ».

Πηγή Νίκος Ζιάγκος: Έμεινε άστεγος, πάλεψε τα ναpκωτικά με το γιο του & τώρα…

Καρκίνος του μαστού: Εγκρίθηκε εξελιγμένο φάρμακο για την πιο επιθετική μορφή.
Την πρώτη εξελιγμένη θεραπεία για τον πιο επιθετικό καρκίνο του μαστού, ενέκρινε η αρμόδια Αρχή των ΗΠΑ. Πρόκειται για μία ανοσοθεραπεία που εγκρίθηκε για τον τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού.

Ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού δεν είναι η πιο συχνή μορφή της νόσου. Είναι όμως η πιο δύσκολη στην αντιμετώπιση και συχνά αντιστέκεται στις υπάρχουσες θεραπείες.

Συνήθως εμφανίζεται σε νεαρές γυναίκες (πριν την εμμηνόπαυση) και η πρόγνωσή του είναι φτωχή. Στην πραγματικότητα, παρότι αντιπροσωπεύει ποσοστό 10-20% των κρουσμάτων καρκίνου του μαστού, ευθύνεται για δυσανάλογα υψηλό ποσοστό θανάτων – ίσως για το 30-40%, σύμφωνα με στατιστικές από τις ΗΠΑ.

Ο όρος «τριπλά αρνητικός» σημαίνει ότι ο όγκος ΔΕΝ είναι ευαίσθητος στις ορμόνες οιστρογόνα και προγεστερόνη. Ούτε διαθέτει μία πρωτεΐνη που λέγεται HER2. Αυτό έχει ως συνέπεια να μην ανταποκρίνεται στις ορμονικές θεραπείες για τον καρκίνο του μαστού, ούτε στα φάρμακα που στοχεύουν την HER2.

Έτσι, η μοναδική θεραπεία για τις προχωρημένες μορφές του ήταν η χημειοθεραπεία.

Τώρα, όμως, η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων & Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε την πρώτη ανοσοθεραπεία γι’ αυτόν. Πρόκειται για το μονοκλωνικό αντίσωμα ατεζολιζουμάμπη (atezolizumab) που θα χορηγείται μαζί με μία χημειοθεραπεία. Η χημειοθεραπεία είναι η ναμπ-πακλιταξέλη (nab-paclitaxel).

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση της FDA, ο συνδυασμός εγκρίνεται για τις ασθενείς:

  • Με ανεγχείρητο, τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού
  • Εφ’ όσον τα καρκινικά κύτταρά τους διαθέτουν στην επιφάνειά τους μία πρωτεΐνη που ονομάζεται συνδέτης του υποδοχέα προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου-1 (PD-L1).

Η πρωτεΐνη PD-L1 πρέπει να υπάρχει στα κύτταρα του τουλάχιστον 1% της επιφάνειας του όγκου. Το ποσοστό αυτό καθορίζεται με μία ειδική εξέταση την οποία επίσης ενέκρινε η FDA.

Η έγκριση βασίσθηκε στα ευρήματα της μελέτης IMpassion130. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 902 γυναίκες με προχωρημένο τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού. Οι γυναίκες προέρχονταν από 41 χώρες.

Αναστολείς των φρένων του ανοσοποιητικού
Η ατεζολιζουμάμπη είναι μία ανοσοθεραπεία που ανήκει στους αναστολείς των «φρένων» του ανοσοποιητικού (checkpoint inhibitors). Τα φάρμακα αυτά βοηθούν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος να αναγνωρίσουν τα καρκινικά και να τα σκοτώσουν.

Η ανοσοθεραπεία συνήθως επιδρά σε λιγότερο από τους μισούς ασθενείς που την λαμβάνουν. Ωστόσο μπορεί να χαρίσει πολλά χρόνια ζωής σε μερικούς ανθρώπους που ήταν βαριά άρρωστοι.

Ήδη, λ.χ., έχει μεταμορφώσει την πρόγνωση για πολλούς πάσχοντες από άλλες μορφές καρκίνου, όπως το μελάνωμα, ο μη-μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα κ.λπ.

Από τις ασθενείς της μελέτης Impassion 130, άλλες έκαναν μόνο χημειοθεραπεία και άλλες πήραν τον νέο συνδυασμό.

Στις γυναίκες με θετικό PD-L1, ο συνδυασμός οδήγησε σε σημαντική βελτίωση του χρονικού διαστήματος χωρίς εξέλιξη της νόσου. Από 4,8 μήνες που ήταν με τη χημειοθεραπεία, έφτασε τους 7,4 μήνες με το συνδυασμό.

Διάστημα χωρίς εξέλιξη της νόσου σημαίνει πόσο καιρό έζησαν οι ασθενείς χωρίς να αναπτυχθεί άλλο ο καρκίνος τους.

Οι επιστήμονες αναμένουν ακόμα τα αποτελέσματα για την ολική επιβίωση. Ολική επιβίωση σημαίνει πόσο θα ζήσουν οι ασθενείς, ανεξάρτητα από το αν μεγάλωσε ο καρκίνος τους ή όχι.

Οι πρώτες ενδείξεις ήταν πως ο συνδυασμός αυξάνει την διάμεση ολική επιβίωση. Είναι 25 μήνες, έναντι 15,5 μηνών μόνο με χημειοθεραπεία.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες του συνδυασμού ήταν αλωπεκία, περιφερειακές νευροπάθειες, κόπωση, ναυτία, διάρροια, δυσκοιλιότητα, αναιμία κ.λπ. Οι συνέπειες αυτές αναφέρθηκαν από περισσότερο από το 20% των ασθενών.

Λίγες μεταλλάξεις
Η εξεύρεση μιας νέας θεραπευτικής επιλογής για τον τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού ήταν πολύ δύσκολη.

Οι επιστήμονες εικάζουν ότι ίσως αυτό οφείλεται στο ότι ο καρκίνος του μαστού διαθέτει λιγοστές μεταλλάξεις.

Αυτό είναι σημαντικό, διότι όσο περισσότερες γενετικές μεταλλάξεις έχει ένα κύτταρο, τόσο πιθανότερο είναι να το αναγνωρίσει ως ξένο το ανοσοποιητικό και να του επιτεθεί.

«Ο νέος συνδυασμός είναι μία συναρπαστική εξέλιξη για μερικές γυναίκες με μεταστατικό, τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού», δήλωσε η κυρία Hayley Dinerman, εκτελεστική διευθύντρια του αμερικανικού Ιδρύματος Τριπλά Αρνητικού Καρκίνου του Μαστού.

«Η χημειοθεραπεία αποτέλεσε επί σειρά ετών τον στυλοβάτη της θεραπείας. Ήρθε η ώρα να προσφερθεί στις ασθενείς μια νέα, εξελιγμένη θεραπεία. Είναι, επομένως, πολύ ενθαρρυντική η νέα έγκριση, που τους παρέχει την ευκαιρία να υποβληθούν σε ανοσοθεραπεία».

Ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού συνήθως είναι πιο επιθετικός από τις άλλες μορφές της νόσου. Έχει επίσης περισσότερες πιθανότητες υποτροπής.

Η ατεζολιζουμάμπη είναι εγκεκριμένη και για άλλες μορφές καρκίνου. Στην Ευρώπη έχει έγκριση για τον καρκίνο του ουροθηλίου (π.χ. καρκίνος ουροδόχου κύστεως) και για τον μη-μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα.

Πηγή Καρκίνος του μαστού: Εγκρίθηκε εξελιγμένο φάρμακο για την πιο επιθετική μορφή

Νηστίσιμο κέικ χωρίς αυγά και βούτυρο από τον Τάσο Αντωνίου. Τόσο ζουμερό, τόσο φουλ στη σοκολάτα που θα το λατρέψουν όλοι, είτε νηστεύουν είτε όχι!

ΥΛΙΚΑ
1 φλ. ζάχαρη
3/4 φλ. καλαμποκέλαιο
1,5 κ.σ. μηλόξιδο
1,5 κ.σ. κονιάκ
1 πρέζα αλάτι
ξύσμα πορτοκαλιού
1 κ.γλ. βανίλια
2/3 φλ. χυμός πορτοκαλιού
1 κ.γλ. μαγειρική σόδα
1 φλ. νερό
3 φλ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
3 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
4 κ.σ. κακάο σε σκόνη
250 γρ. γάλα αμυγδάλου
220 γρ. κουβερτούρα ψιλοκομμένη

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170oC.

Σε μπωλ βάζουμε τη ζάχαρη, το λάδι, το μηλόξιδο, το κονιάκ, αλάτι, το ξύσμα πορτοκαλιού, βανίλια και ανακατεύουμε πολύ καλά με κουτάλι να λιώσει η ζάχαρη. Σε ξεχωριστό μεγάλο μπολ αναμειγνύουμε τη μαγειρική σόδα με τον χυμό πορτοκαλιού και τα προσθέτουμε στο μείγμα κέικ. Προσθέτουμε το νερό και ανακατεύουμε.

Τοποθετούμε κόσκινο στο μπολ και κοσκινίζουμε το αλεύρι, το μπέικιν πάουντερ και το κακάο.Ανακατεύουμε απαλά μέχρι να ενωθούν τα υλικά μεταξύ τους. Αδειάζουμε το μείγμα σε λαδωμένη φόρμα για κέικ ή πυρέξ. Ψήνουμε για 30 λεπτά στη μεσαία σχάρα, στον αέρα.

Παράλληλα ετοιμάζουμε τη γκανάς σοκολάτας: σε κατσαρολάκι σε μέτρια φωτιά ζεσταίνουμε το γάλα αμυγδάλου σε μέτρια φωτιά, χωρίς να βράσει. Αποσύρουμε από την φωτιά και προσθέτουμε την κουβερτούρα. Ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα. Περιχύνουμε το κέικ με τη γνακάς σοκολάτας, κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε. Πηγή: true.gr

Πηγή Φτιάξτε νηστίσιμο κέικ σοκολάτα χωρίς καθόλου αυγά και βούτυρο