27 March, 2019
Home / Lifestyle (Page 435)

Ήταν η στιγμή που η πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου είχε ολοκληρώσει το καταστροφικό για ζωές και περιουσίες έργο της στον Νέο Βουτζά και στο Μάτι (ώρα 7 περίπου το απόγευμα) και άρχισε να επεκτείνεται βορειοανατολικά προς Άγιο Ανδρέα (όπου και οι παιδικές κατασκηνώσεις του Δήμου Αθηναίων) και νοτιοδυτικά προς Ραφήνα.

Οι παρευρισκόμενοι στο λιμάνι της Ραφήνας (όπου είχαν καταφύγει για να γλιτώσουν, μεταξύ των οποίων και ο αδελφός μου) άκουσαν να κτυπά η καμπάνα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, που βρίσκεται σε ύψωμα ακριβώς πάνω από το λιμάνι. Ήδη οι φλόγες πλησίαζαν απειλητικά το εκκλησάκι. Ορισμένοι ανέβηκαν στον προαύλιο χώρο του, για να δουν μήπως υπάρχει ανάγκη για βοήθεια.

Μεταξύ αυτών και μια κυρία, που πλησιάζοντας παρατηρεί στο παγκάκι του προαύλιου χώρου, δίπλα στο περιτείχισμα, όπου προσήγγιζε η φωτιά, τη μορφή ενός ρασοφόρου ιερωμένου, που καθόταν στο παγκάκι μέσα στους καπνούς και είχε στραμμένο το σώμα του προς τις φλόγες.

Εντυπωσιασμένη, τράβηξε από μακριά μια φωτογραφία με το κινητό της. Πλησιάζοντας, τράβηξε άλλη μία. Μόλις, όμως, προσήγγισε το παγκάκι, η μορφή εξαφανίσθηκε αναπάντεχα και μυστηριωδώς μέσα στους καπνούς.

Τη στιγμή εκείνη, ο δαιμόνιος θυελλώδης άνεμος σταμάτησε ξαφνικά εντελώς να φυσά, με αποτέλεσμα να μην επεκταθούν οι φλόγες προς τον οικισμό της Ραφήνας.

Αντίστοιχο φαινόμενο, ξαφνικής διακοπής του ανέμου που έσπρωχνε τις φλόγες βορειοανατολικά, συνέβη την ίδια στιγμή στην αντίθετη πλευρά, στα όρια μεταξύ Ματιού και Αγίου Ανδρέα. Αποτέλεσμα ήταν να σωθεί ο κυρίως οικισμός της Ραφήνας καθώς (και το πλέον σημαντικό) να σωθεί η περιοχή του Αγίου Ανδρέα με τις κατασκηνώσεις.

Σημειωτέον ότι οι 600 μικροί κατασκηνωτές του Αγίου Ανδρέα, πριν έλθουν τα λεωφορεία να τους μεταφέρουν στην Αθήνα, είχαν καταφύγει προσωρινά στην παραλία του Αγίου Ανδρέα. Η περιοχή του Αγίου Ανδρέα είναι κατάφυτη από πεύκα και με οργιώδη βλάστηση, όπως ακριβώς του Ματιού. Εάν έφθαναν οι φλόγες εκεί, θα εξελισσόταν μια απίστευτη τραγωδία, πολύ χειρότερη αυτής που συνέβη στο Μάτι.

Υπόψη ότι η φωτιά επεκτεινόταν με ασύλληπτη ταχύτητα, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να εγκλωβίζονται στο πέρασμά της, μη δυνάμενοι να διαφύγουν, ούτε καν με αυτοκίνητο. Έτσι εγκλωβίστηκαν και τα δεκάδες άτυχα θύματα της πυρκαγιάς που βρέθηκαν στην παραλία στο Μάτι.

Η κυρία, λίγες ημέρες μετά επισκέφθηκε τον πατέρα Δωρόθεο, τον νέο σε ηλικία και σύγχρονο σε αντιλήψεις εφημέριο του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που είναι ο ενοριακός ναός στο Μάτι. Του διηγήθηκε το περιστατικό με τον ρασοφόρο ιερωμένο που καθόταν στο παγκάκι δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και του έδειξε τις φωτογραφίες.

Αυτός καταρχήν της είπε ότι το εκκλησάκι αυτό δεν έχει εφημέριο και ότι δεν αναγνωρίζει στο πρόσωπό του κανένα κληρικό από αυτούς που υπηρετούν στην ευρύτερη περιοχή. Μάλιστα, αναρωτήθηκε τι μπορεί να κάνει εκεί ένας ιερωμένος καθισμένος ανάμεσα στους καπνούς. Όταν, όμως, παρατήρησε καλύτερα τις φωτογραφίες, αναφώνησε με δέος :«Μα αυτή είναι η μορφή του Αγίου Παϊσίου!».

Την παραπάνω ιστορία της κυρίας αυτής διηγήθηκε προ ημερών ο πατήρ Δωρόθεος στον αδελφό μου, που μένει δίπλα στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Του έστειλε μάλιστα μέσω viber τις δύο φωτογραφίες, που έτσι έφθασαν στα χέρια μου.

Εάν κοιτάξει κανείς προσεκτικά τις δύο φωτογραφίες που επισυνάπτω στο παρόν, θα διακρίνει έναν ασπρομάλλη ιερωμένο που φοράει μόνο ράσο, κρατάει στο χέρι του κομποσκοίνι και έχει στραμμένο το σώμα του και το βλέμμα του προς τις φλόγες. Η ομοιότητα με τη μορφή του Αγίου Παϊσίου είναι εκπληκτική. Στην πιο κοντινή φωτογραφία, μάλιστα, διακρίνονται στο κεφάλι της μορφής το χαρακτηριστικό σκουφάκι του Αγίου Παϊσίου, ενώ στα πόδια της μορφής αυτής διακρίνονται σαγιονάρες με κάλτσες, χαρακτηριστικό και αυτό γνώρισμα του Αγίου.

Συμπέρασμα;

Πρώτη εκδοχή: Οι φωτογραφίες είναι φωτομοντάζ ή/και η κυρία της ιστορίας είναι μια «θεούσα» φαντασιόπληκτη ή/και ο πατήρ Δωρόθεος είναι απατεώνας ή/και ο υπογράφων είναι αφελής διακινητής fake news.

Δεύτερη εκδοχή: Ο Άγιος Παΐσιος, συγκλονισμένος από την εξελισσόμενη (και δαιμονικής ενορχήστρωσης) τραγωδία, προσεύχεται στον Θεό επιτόπου, προκειμένου να δώσει ένα τέλος σε αυτήν, πριν συμβούν τρισχειρότερα. Και ο Θεός εισήκουσε την προσευχή του Αγίου και έδωσε τέλος, με το να παύσει ξαφνικά και εντελώς να φυσά ο θυελλώδης άνεμος.

Διαλέγετε και παίρνετε!

* Νίκος Κουλούρης Καθηγητής Νομικής Πηγή: true.gr

Πηγή Συγκλονιστική επώνυμη μαρτυρία: Είδαν τον Άγιο Παΐσιο την ημέρα της μεγάλης πυρκαγιάς στο Μάτι

Μάρτυρας του θαύματος είναι ο Ιερέας του Ιερού Ναού του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός, ο οποίος και μπορεί να επιβεβαιώσει ότι ΟΛΑ όσα θα διαβάσετε συνέβησαν στα αλήθεια.

Το θαύμα αυτό μας το διηγήθηκε η αδελφή μας Ελένη το φθινόπωρο του 2012, όταν την συναντήσαμε στην Ιερά Μονή Πετράκη, κοντά στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου εργαζόταν, για να της δώσουμε την τσάντα με τα τευχίδια των Χαιρετισμών και τις πλαστικοποιημένες εικονίτσες που με ιδιαίτερη προσοχή, εκεί που η Χάρη του Θεού την φώτιζε!

Η ίδια η Ελένη επισκεπτόταν συχνά την Μονή για να συμβουλευτεί κάποιον από τους Πατέρες που εξομολογούσαν για ήσσονος σημασίας πνευματικά θέματα που ανέκυπταν!

Είχε βέβαια τον Πνευματικό της, αλλά επειδή ήταν μακριά και δεν είχε την δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας, όταν ήθελε να εξαγορευτεί κάποιους λογισμούς της ή να πάρει ευλογία για κάτι, πάντα προσερχόταν στους Πατέρες της Μονής Πετράκη!

Εκεί την συναντήσαμε εκείνο το μεσημέρι και στον περίβολο της Μονής, στις ερωτήσεις αν κάτι θαυμαστό είχε υποπέσει στην αντίληψη της, που να αφορά τους Χαιρετισμούς, μας διηγήθηκε τα ακόλουθα.

“Θα πρέπει να ήταν Φλεβάρης ή Μάρτης του 2010 ή του 2011, όταν μας ανέβασαν στο θάλαμο έναν νεαρό άντρα. Είχε διαγνωστεί με καρκίνο στα νεφρά. Άκουσα να λένε ότι όταν είχε προσέλθει στα εξωτερικά Ιατρεία με έντονους πόνους και η ειδικευόμενη πήγε να του κάνει υπέρηχο, φώναξε έκπληκτη την Επιμελήτρια λέγοντας της ότι δεν μπορεί να δει τους νεφρούς! Και όντως όταν πήγε να κάνει τον υπέρηχο η Επιμελήτρια, διαπίστωσε ότι είχαν καλυφθεί – νομίζω και οι δύο – από καρκινικούς όγκους!

Τον έφεραν πάνω για να ξεκινήσει η θεραπεία του. Κάποιες φορές που έκανα την νοσηλεία αντάλλασσα κάποιες κουβέντες μαζί του. Δεν τολμούσα να του μιλήσω για τον Θεό ή την Παναγία μας. Τον έβλεπα …πως να σου πω… πολύ κοσμικό, δεν φαινόταν να είχε το παραμικρό ενδιαφέρον για αυτά.

Έμαθα ότι ήταν 29 ετών, βιολόγος και βλέποντας να έρχονται συχνά η κοπέλα του, και πολλοί φίλοι του να τον επισκεφτούν κατάλαβα ότι δεν υπήρχε λόγος για παρηγορητικό λόγο από μέρους μου.

Πέρναγαν οι ημέρες και παρότι είχαν ξεκινήσει να του χορηγούν σχήματα χημειοθεραπείας η κατάσταση του επιδεινωνόταν και μάλιστα ραγδαία. Ταχεία εξάπλωση των καρκινικών όγκων σχεδόν σε όλο του το σώμα! Δεν σου κρύβω ότι σοκαρίστηκα μια μέρα πηγαίνοντας να αλλάξω ορό και διέκρινα πια ψηλαφητούς αυτούς τους διάσπαρτους όγκους σχεδόν σε όλο του το σώμα! Ήταν λιγόλογος. Και η κοπελιά του που ερχόταν και οι φίλοι του δεν τους έβλεπα να μίλαγαν πολύ. Στο μπαλκόνι την πέρναγαν οι άλλοι και αυτός μόνος του αμίλητος και σκεφτικός.

Ένα μεσημέρι – ήταν σίγουρα Σαρακοστή και μάλιστα Τετάρτη – επειδή ήθελα όταν τελειώσω να πάω απόγευμα στην Προηγιασμένη, τον είδα ανάστατο. Είχε σχεδόν ξεσκεπαστεί, σαν να ήταν έτοιμος να πετάξει τους ορούς, και τον πλησιάσω. Ήταν πανικόβλητος. Δεν θα ξεχάσω την όψη στα μάτια του! Στην κυριολεξία τρομοκρατημένος!

Τι συνέβη τον ρώτησα, προσπαθώντας να τον ηρεμήσω. Και τότε μου διηγήθηκε το ακόλουθο θαυμαστό.

“Πριν λίγο, και ενώ καθόμουν εδώ και σκεφτόμουν, ένοιωσα ξαφνικά μια ατονία. Σαν να μουδιάζουν τα μέλη μου. Πήγα να ανασηκωθώ και να γυρίσω. Στρέφοντας το κεφάλι μου προς τα αριστερά είδα εκεί εκεί αριστερά στην γωνία πάνω από το κρεββάτι μου να ξεπροβάλλει μέσα από φλόγες ένα προσωπείο, κάτι σαν μία μάσκα!

Είχε χρώμα μπακιρένιο. Σαν χαλκός που είχε μια σκουροπράσινη χροιά. Με μάτια κόκκινα. Ολοκόκκινα. Σαν φωτιά. Και με κακία με κοίταζε. Θέε μου… πόση κακία! Μία τρομακτική μορφή μέσα από τις φλόγες που έγλειφαν το φρικτό του πρόσωπο… Ξαφνικά ένοιωσα ότι ξεκίνησε να ρουφάει κάτι σαν αέρα. Και ένοιωσα σαν να ξεκόλλαγε η ψυχή μου από το σώμα μου. Σαν να πήγε να ρουφήξει την ψυχή μου! Δεν ξέρω πως… Γύρισα τα μάτια μου από την άλλη πλευρά… Στα δεξιά … Να μην βλέπω αυτή την φρίκη… Και τι είδα… Λιβάδια, πράσινα, καταπράσινα λιβάδια και λουλούδια, πολύχρωμα λουλούδια και μέσα νεαροί, λευκοντυμένοι, χαμογελαστοί, να μου γνέφουν, ένας πρόβαλλε πιο μπροστά από τους άλλους και μου έτεινε το χέρι του, λες και ήθελε να με κρατήσει να μην με πάρει αυτή η μορφή. Ξαφνικά όλα χάθηκαν… Ένοιωσα ότι ξαναγύρισα στο σώμα μου… Δεν ξέρω τι παραίσθηση ήταν αυτή…

Μπορεί να είναι από τα φάρμακα, από τα παυσίπονα αλλά στο ξαναλέω δεν κοιμόμουν, τα είδα όλα αυτά, ζωντανά, δεν ήταν όνειρο σου λέω, ήταν πραγματικότητα σου λέω!”

Ακούγοντας όλα αυτά ήθελα απλά να τον ηρεμήσω. Δεν ξέρω πως, έβγαλα από την τσέπη μου το κομποσκοίνι μου και μία εικονίτσα της Παναγίας μας και του τα έδωσα. Κάτσε ένα λεπτό του είπα. Πήγα μέσα στο γραφείο, άνοιξα την τσάντα μου, πήρα ένα βιβλιαράκι των Χαιρετισμών, από αυτά που μου έδωσες και του το πήγα. Κράτα του λέω το κομποσκοίνι. Βάλε την εικονίτσα δίπλα σου και διάβασε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας! Ότι κακό είναι θα φύγει, και τίποτα δεν θα μπορέσει να σε πειράξει.

Τον είδα να ηρεμεί κάπως και συνέχισα την υπηρεσία μου. Θα ξαναπεράσω σε λίγο να σε δω του είπα. Μην ανησυχείς για τίποτα. Διάβασε τους Χαιρετισμούς και όλα θα πάνε καλά! Τελείωσα. Έριξα μια ματιά. Τον είδα να διαβάζει. Κατέβηκα στο Ναό. Άναψα ένα κεράκι στην Παναγία μας να τον βοηθήσει.

Ανέβηκα πάνω. Είχε αποκοιμηθεί με τους Χαιρετισμούς στο στήθος του. Δεν του μίλησα. Την άλλη μέρα που πήγα να δω τι κάνει ήταν και οι φίλοι του εκεί. Με παρακάλεσε να πάω πιο ύστερα. Ήθελε να με ρωτήσει κάτι. Όταν είδα ότι έφυγαν ξαναπήγα. Μου έπιασε το χέρι και με ευχαρίστησε. Είχε περάσει στον καρπό του το κομποσκοίνι που του έδωσα και μου είπε

“Τελικά αυτό που είδα ήταν ο διάολος… έτσι δεν είναι;… και οι άλλοι άγγελοι….τελικά ξέρεις υπάρχει Θεός…. κάνα μήνα πριν μπω στο Νοσοκομείο, μέσα στην απελπισία μου για μια ζωή που πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, δεν ξέρω πως… φώναξα… Θεέ μου, αν υπάρχεις φανερώσου μου να πιστέψω… Και λίγες μέρες μετά ένοιωσα αυτούς τους πόνους στη μέση και ήρθα, και χθες αυτό το όραμα, τελικά υπάρχει Θεός… Να σε ρωτήσω… ξέρεις κανά παπά να μιλήσω να του τα πω, να δω τι έχει να μου πει…”

Ναι ασφαλώς. Τον πατέρα Σιλουανό. Διακονεί εδώ στο Ναό τους Ευαγγελισμού. Θα τον ενημερώσω. Έτσι και έκανα. Ανέβηκε ο παππούλης. Μίλησαν. Και ξαναμίλησαν. Και εξομολογήθηκε. Όσες φορές πέρναγα τον έβλεπα με τους Χαιρετισμούς! Τους διάβαζε και τους ξαναδιάβαζε! Είχε λερωθεί το εξώφυλλο. Του πήγα άλλο καινούργιο.

Μου ζήτησε αν είχα και όλο τον Ακάθιστο. Μου είχες δώσει θυμάσαι και κάποια άλλα πολύχρωμα που είχαν όλη την Ακολουθία, πήγα και του το έφερα. Πρέπει να ήταν οι τρίτοι ή οι τέταρτοι Χαιρετισμοί.

Ήμουν στο Ναό, στην Ακολουθία. Ανοίγει η πόρτα. Και τι να δω… Μπαίνει μέσα με το τροχήλατο με τους ορούς. Κατάκοπος, σχεδόν εξουθενωμένος. Κατευθύνθηκε αργά αργά προς τα πίσω. Γύριζα διακριτικά να τον δω. Ε… σε όλη την Ακολουθία κάθησε όρθιος, ακούς όρθιος, με σκυμμένο το κεφαλάκι του, Χριστέ μου, δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την εικόνα.

Με πήραν τα δάκρυα βλέποντας τον εκεί, τρόμαζα στην ιδέα ότι αυτοί μπορεί να ήταν και οι τελευταίοι του Χαιρετισμοί… θαύμαζα την πίστη του, την ταπείνωση του, την μετάνοια του, τον κόπο του… καρκινοπαθής σε τελικό στάδιο… και εκεί όρθιος… με το κεφάλι σκυμμένο… τα μάτια χαμηλωμένα… να σταυροκοπιέται με κόπο σε κάθε Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.. Θεέ μου τι εικόνα…

Το τι έγινε μετά … όλα έγιναν γρήγορα… Τα σχήματα δεν απέδιδαν… η πρόγνωση δυσμενέστατη… ακούστηκε ότι του μίλησαν για κάποια σχήματα σε Αμερικάνικο Νοσοκομείο… αν ίσως πήγαινε εκεί… Δεν ξέρω…. νομίζω ότι κάποιοι ομογενείς που ήξερε ο πατέρας Σιλουανός του κάλυψαν τα έξοδα του αεροπορικού εισιτηρίου και θα τον φιλοξενούσαν στην Αμερική… Πριν φύγει με ευχαρίστησε, με φίλησε, ήθελε να μου επιστρέψει το κομποσκοίνι, όχι του είπα θα το κρατήσεις…του ζήτησα το τηλέφωνο του… να μαθαίνω νέα του…

Λίγες εβδομάδες θα είχαν περάσει… Το κινητό μου κτύπησε… Μετέβη όντως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον πήγαν στο Νοσοκομείο! Και ω των θαυμάτων Σου, Κύριε των Δυνάμεων! ΔΕΝ υπήρχε ίχνος καρκίνου! Οι γιατροί κοίταγαν έκπληκτοι τον ογκώδη φάκελο με τις εξετάσεις, τις μαγνητικές, τα σχήματα όλα… αλλά δεν έβρισκαν ούτε όγκους, ούτε καν αυξημένους καρκινικούς δείκτες! Ίασις … τελεία ίασις…

Τον εξέτασαν, ξανά και ξανά. Του έδωσαν εξιτήριο! Και επέστρεψε στην Ελλάδα… Και ξέρεις που πήγε κατευθείαν; Στο Άγιο Όρος… από εκεί μου τηλεφώνησε… και μιλήσαμε και άλλες φορές… όσο ήταν δόκιμος… και μέχρι να καρεί Μοναχός στο Περιβόλι της Παναγιάς μας.

Ο αμφισβητίας, ο 29χρονος βιολόγος, που σε μία στιγμή απελπισίας ζήτησε τον Θεό… ο Θεός του φανερώθηκε μέσα από τον καρκίνο, τον επισκέφθηκε που λένε οι Γέροντες μέσα από την ασθένεια του, του έδειξε την φρίκη της Κόλασης και την ομορφιά του Παραδείσου, του φανέρωσε τους Χαιρετισμούς της Μητέρας Του, τον οδήγησε σε μετάνοια, ε συντριβή, σε εξομολόγηση, και μετά αφού τον έβαλε να κάνει αυτό το υπερατλαντικό ταξίδι τον θεράπευσε και τον οδήγησε στο Περιβόλι της Μητέρας Του κάνοντας τον μοναχό!

Σταυροκοπηθήκαμε ακούγοντας την διήγηση της! Διακριτικά την ρωτήσαμε για το όνομα του! Να μιλήσουμε μαζί του, να πάρουμε την ευχή του, να του στείλουμε αν ήθελε τευχίδια Χαιρετισμών! Ευγενικά η Ελένη μας αρνήθηκε να το αποκαλύψει. Ήταν επιθυμία του νυν μοναχού να μην ακουστεί ποτέ το όνομα το! Να ζήσει στην αφάνεια, όπως όλοι οι Αγιορείτες Μοναχοί! Εν μετανοία! Το σεβαστήκαμε και δεν την επιμείναμε!

Δοξάσαμε τον Τριαδικό μας νοερά αναφωνώντας το ψαλμικό που ακούμε στο Μέγα Προκείμενο τω Δεσποτικών Εορτών και ακούσαμε και πριν πέντε μέρες μετά την Περιφορά των Αγίων Εικόνων την Κυριακή της Ορθοδοξίας!

“Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών ! Συ ει ο Θεός ημών , ο ποιών θαυμάσια μεγάλα μόνος “

Καλό στάδιο, αδελφές και αδελφοί μας! Πηγή: iellada.gr

Πηγή 29χρονος καρκινοπαθής σε τελικό στάδιο, ετοιμοθάνατος, σώζεται και γίνεται μοναχός

Μία ανάρτηση-κατάθεση ψυχής σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης έκανε σήμερα τα δάκρυα να βουρκώσουν… Είναι από μία απο τις πολλές ιστορίες που διαβάζουμε στην καθημερινή μας διαδικτυακή επικοινωνία με τους άλλους.

Εχει πλέον γίνει συνήθεια σε πολλούς να εξωτερικεύουν τα συναισθήματα και να περιγράφουν την καθημερινότητά τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Νιώθουν όμορφα να τα μοιράζονται με την ιντερνετική τους παρέα.

Σε αυτή την μεγάλη παρέα…συναντήσαμε τον δημοσιογράφο Γιώργο Βότσκαρη που σήμερα έχει τα γεννέθλια του. Και μας έκανε να δακρύσουμε και να του ευχηθούμε μέσα από την καρδιά μας, η σημερινή ημέρα να είναι πραγματικά μία ημέρα αναγέννησης για τον ίδιο, αφού το πρωί έκανε την τελευταία του χημοθεραπεία για τον καρκίνο.

Η ανάρτησή του στο facebook συγκινεί. Ενα κείμενο που μας δίνει μαθήματα δύναμης, αξιοπρέπειας, ευαισθησίας, ανθρωπιάς. Ο δημοσιογράφος περιγράφει τη μάχη που δίνει καιρό με την επάρατη νόσο και την στήριξη που βρήκε από τους φίλους που όλο αυτό το διάστημα στάθηκαν στο πλευρό του. Πολλοί από αυτούς, γράφοντας απλά δυο λέξεις αγάπης στο λογαριασμό του.

Ο Γιώργος Βότσκαρης ευχαριστεί όσους είναι στο πλευρό του.

Διαβάστε το κείμενό του και μαζί με εμάς ευχηθείτε να βγεί νικητής από αυτή την μάχη.

Η ανάρτηση

«Αν πω ότι δεν έκλαψα θα είναι ψέμα. Αν πω ότι δεν μελαγχόλησα θα είναι ψέμα. Αν πω ότι δεν σκέφτηκα τον θάνατο θα είναι ψέμα. Αν πω ότι δεν είπα ότι θα τα παρατήσω θα είναι ψέμα.

Υπάρχει και μια μεγάλη αλήθεια σήμερα ανήμερα στα γενέθλια μου ξαναγεννιέμαι. Πριν από λίγο έκανα την τελευταία μου θεραπεία και η αλήθεια είναι ότι ζω με την βοήθεια του Θεού.

Μπορεί ο καρκίνος να μου χτύπησε την πόρτα όπως και σε χιλιάδες άλλους ανθρώπους, αλλά αυτούς τους μήνες σε αυτή την μάχη με χειρουργεία, θεραπείες, φάρμακα, ταλαιπωρία και δάκρυα βρήκα και ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου.

Ανθρώπους που χωρίς να με έχουν γνωρίσει ποτέ, έστειλαν ένα μήνυμα, ή ακόμα έστειλαν και ένα γράμμα.

Προσευχήθηκαν για έναν άνθρωπο που μπορεί και να μην γνωρίσουν ποτέ.

Για όσους με πρόδωσαν δεν θα πω τίποτα άλλο εκτός από το να τους έχει καλά η Παναγία.

Αυτό πάντως που θέλω να πω σε όλους όσους έχουν αυτή την ασθένεια, όσο και αν μας πονάει κυρίως στην ψυχή, να μην φοβόμαστε να μιλάμε για αυτή και να θυμόμαστε ότι η καρδιά μας λειτουργεί και η ανάσα μας ακούγεται.

Το θάνατο δεν το φοβάμαι απλά θέλω όταν έρθει η ώρα όποτε και αν είναι αυτή να φύγω με αξιοπρέπεια και με καθαρή την συνείδηση μου απέναντι στους συνανθρώπους μου.

Σας ευχαριστώ».

Πηγή Γεννέθλια με χημοθεραπεία-Συγκινεί δημοσιογράφος με ανάρτησή του στο διαδίκτυο

Τον τίτλο της γηραιότερης γυναίκας στον κόσμο διεκδικεί η Αικατερίνη Καρνάρου από την Κρέστενα, η οποία διανύει αισίως τον 113ο χρόνο της ζωής της. Σύμφωνα με όλα τα επίσημα έγγραφα και τις ηλεκτρονικές καταχωρίσεις (ΑΜΚΑ, αριθμός ταυτότητας, βιβλιάριο ΟΓΑ), η κα Καρνάρου είναι γεννημένη στις 25 Ιουλίου του 1905, δηλαδή το καλοκαίρι συμπλήρωσε 113 χρόνια ζωής!

Με βάση τις πληροφορίες της εφημερίδας «Πατρίς», ήδη άτομα του οικογενειακού και φιλικού της περιβάλλοντος συγκεντρώνουν τα απαραίτητα αποδεικτικά έγγραφα έτσι ώστε να σταλούν στο αρμόδιο γραφείο του Βιβλίου Ρεκόρ Γκίνες.

Μέχρι πριν από μερικές μέρες, η γηραιότερη γυναίκα στον κόσμο ήταν η Γιαπωνέζα Νάμπι Τατζίμα, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα της «Ομάδας Έρευνας Γεροντολογίας» (Gerontology Research Group), η οποία όμως απεβίωσε την περασμένη Κυριακή σε ηλικία 117 ετών.

Όπως ανέφερε ο αρχισυντάκτης του Βιβλίου Ρεκόρ Γκίνες, Κρεγκ Γκλέντεϊ, για την περίπτωση της κας Κατερίνας Καρνάρου έχει ήδη ενημερωθεί ο σύμβουλος γεροντολογίας του Βιβλίου Γκίνες, Ρόμπερτ Γιανγκ, και πρόσθεσε ότι η επικύρωση της ηλικίας σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να πληροί αυστηρά κριτήρια τεκμηρίωσης.

«Υπάρχει μια πολύ αυστηρή σειρά κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με το πώς επικυρώνονται οι γηραιότεροι άνθρωποι, εμφανίζονται τόσοι πολλοί ισχυρισμοί, αλλά δεν διαθέτουν στοιχεία πρώιμης ζωής όπως τα πρωτότυπα πιστοποιητικά γέννησης», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο διευθυντής επικοινωνίας του Βιβλίου Γκίνες, δήλωσε ότι είναι ευπρόσδεκτο κάθε στοιχείο που αποδεικνύει την ηλικία της κας Καρνάρου, επισημαίνοντας ότι «απαιτούμε ένα ευρύ φάσμα αποδεικτικών στοιχείων από ολόκληρη τη ζωή ενός ατόμου και δυστυχώς οι σύγχρονες ταυτότητες δεν γίνονται δεκτές».

Ο πρόεδρος της ΔΚ Κρεστένων, Κώστας Δρακόπουλος, τόνισε πως η κα Καρνάρου είναι ιδιαίτερα αγαπητή στην περιοχή και επισήμανε ότι από την πλευρά του θα συμβάλει στο να προσκομιστούν όλα τα έγγραφα που υπάρχουν, ώστε να πιστοποιηθεί η ηλικία της.

«Η κα Κατερίνα Καρνάρου είναι πολύ αγαπητή σε όλη την Κρέστενα και χαιρόμαστε που είναι καλά στην υγεία της. Εμείς από την πλευρά μας θα βοηθήσουμε όσο μπορούμε για να συγκεντρωθούν όλα τα αποδεικτικά έγγραφα που επιβεβαιώνουν ότι είναι 113 ετών, προκειμένου να γραφτεί το όνομά της στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

Πηγή 113χρονη Ελληνίδα γιαγιά είναι η γηραιότερη γυναίκα στον κόσμο και κατακτά το ρεκόρ γκίνες

«Αν πω ότι δεν έκλαψα θα είναι ψέμα. Αν πω ότι δεν μελαγχόλησα θα είναι ψέμα. Αν πω ότι δεν σκέφτηκα τον θάνατο θα είναι ψέμα. Αν πω ότι δεν είπα ότι θα τα παρατήσω θα είναι ψέμα», αναφέρει μεταξύ άλλων ο δημοσιογράφος Γιώργος Βότσκαρης

Συγκινεί ο δημοσιογράφος του Star, Γιώργος Βότσκαρης και εκπρόσωπος των δημοσιογράφων του σταθμού στην ΕΣΗΕΑ, ο οποίος, τον τελευταίο καιρό δίνει τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του.

Ο ίδιος είχε ανακοινώσει το πρόβλημά του πριν λίγους μήνες με ανάρτησή του στο Facebook. Τώρα, με αφορμή τα γενέθλιά του, επανήλθε, περιγράφοντας τον αγώνα που δίνει με τον καρκίνο.

«Η περιπέτεια και το ταξίδι συνεχίζεται…. όσο δύσκολο και αν είναι.

Αν πω ότι δεν έκλαψα θα είναι ψέμα. Αν πω ότι δεν μελαγχόλησα θα είναι ψέμα. Αν πω ότι δεν σκέφτηκα τον θάνατο θα είναι ψέμα. Αν πω ότι δεν είπα ότι θα τα παρατήσω θα είναι ψέμα.

Υπάρχει και μια μεγάλη αλήθεια σήμερα ανήμερα στα γενέθλια μου ξαναγεννιέμαι. Πριν από λίγο έκανα την τελευταία μου θεραπεία και η αλήθεια είναι ότι ζω με την βοήθεια του Θεού.

Μπορεί ο καρκίνος να μου χτύπησε την πόρτα όπως και σε χιλιάδες άλλους ανθρώπους, αλλά αυτούς τους μήνες σε αυτή την μάχη με χειρουργεία, θεραπείες, φάρμακα, ταλαιπωρία και δάκρυα βρήκα και ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου.

Ανθρώπους που χωρίς να με έχουν γνωρίσει ποτέ, έστειλαν ένα μήνυμα, ή ακόμα έστειλαν και ένα γράμμα.

Προσευχήθηκαν για έναν άνθρωπο που μπορεί και να μην γνωρίσουν ποτέ.

Για όσους με πρόδωσαν δεν θα πω τίποτα άλλο εκτός από το να τους έχει καλά η Παναγία.

Αυτό πάντως που θέλω να πω σε όλους όσους έχουν αυτή την ασθένεια, όσο και αν μας πονάει κυρίως στην ψυχή, να μην φοβόμαστε να μιλάμε για αυτή και να θυμόμαστε ότι η καρδιά μας λειτουργεί και η ανάσα μας ακούγεται.

Το θάνατο δεν το φοβάμαι απλά θέλω όταν έρθει η ώρα όποτε και αν είναι αυτή να φύγω με αξιοπρέπεια και με καθαρή την συνείδηση μου απέναντι στους συνανθρώπους μου»

Πηγή Συγκινεί δημοσιογράφος του Star που δίνει μάχη με τον καρκίνο: Αν πω ότι δεν έκλαψα θα ήταν ψέμα

Σύμφωνα με την καταγγελία, η γυναίκα μπήκε στο δωμάτιο της 44χρονης κόρης της και είδε τον 65χρονο σύζυγό της να ασελγεί σε βάρος της

Πα-τέρας ασελγούσε στην 44χρονη κόρη του που έχει νοητική υστέρηση και μάλιστα στο διπλανό δωμάτιο όπου έπαιζαν τα εγγόνια του! Τον έπιασε η ίδια η σύζυγός του μέσα στο σπίτι τους σε χωριό της Αριδαίας Πέλλας και χθες ύστερα από καταγγελία που έγινε σε βάρος του συνελήφθη.

Η μικρή κοινωνία του χωριού είναι συγκλονισμένη απ’ όσα έχουν καταγγελθεί και εξετάζονται από τη δικαιοσύνη. Σύμφωνα με την καταγγελία που κατέθεσε η μητέρα της 44χρονης την Κυριακή 2 του μήνα η γυναίκα μπήκε στο δωμάτιο της 44χρονης κόρης της και είδε τον 65χρονο σύζυγό της να ασελγεί σε βάρος της. Η γυναίκα σοκαρισμένη κατήγγειλε το περιστατικό στην αστυνομία και άρχισαν έρευνες, αφού πρώτα προσπάθησε να μην αντιληφτούν τα εγγόνια της όσα έγιναν.

Η 44χρονη εξετάστηκε από ιατροδικαστή και σύμφωνα με το περιβάλλον της καταγγέλλουσας επιβεβαιώθηκε και εργαστηριακά η ασέλγεια. «Πρόκειται για ένα ανθρωπόμορφο τέρας που ασέλγησε σε βάρος ενός αθώου παιδιού, επειδή ουσιαστικά περί παιδιού πρόκειται. Αναμένουμε τη δικαιοσύνη», είπε στο protothema.gr ο δικηγόρος της γυναίκας Γιάννης Καχριμάνης. Μετά την εξέταση της 44χρονης και τη δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος του ο ανακριτής Έδεσσας εξέδωσε ένταλμα και συνελήφθη χθες. Πήρε προθεσμία ν’ απολογηθεί.

Πηγή Φρίκη στην Πέλλα: Ασελγούσε στην κόρη του που έχει νοητική υστέρηση!

Η Τζούλια Νόβα, το κορίτσι του Τροχού της Τύχης δεν θα βρίσκεται πια στο πλευρό του Πέτρου Πολυχρονίδη όπως πρώτο σας είχε αποκαλύψει το gossip-tv.

 Η Τζούλια, δεν θα ζαλίζει πια με την ομορφιά της τους παίκτες του πετυχημένου τηλεπαιχνιδιού! Η Τζούλια πήρε την απόφαση να αφήσει τον «τροχό της τύχης» και να πιάσει το πινέλο, αφού θέλει να ασχοληθεί με την ζωγραφική!

Η Τζούλια ανέφερε για την αποχώρησή της από την εκπομπή: «Ένιωσα ότι δεν είχα να προσφέρω κάτι άλλο και ένιωσα ότι ήταν το καλύτερο για μένα. Και δεν λένε όταν κλείνει μία πόρτα, ανοίγει μία άλλη; Δεν είχα να πάρω κάτι άλλο… Τον Πέτρο (Πολυχρονίδη) του τηλεφώνησα και τον ξάφνιασα με την απόφασή μου… Μου είπε «Μήπως να προσπαθήσω να σου αλλάξω γνώμη;» Για μένα η απόφασή μου ήταν οριστική…»! Τι προτάσεις δέχθηκε και γιατί αρνήθηκε να είναι σε κάποια εκπομπή;

Πηγή Τζούλια Νόβα: Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που αποχώρησε από τον «Τροχό της Τύχης»!

Είναι γεγονός πως κοινωνικά θεωρείται κατακριτέο και απαράδεκτο, κι όμως οι ειδικοί φαίνεται πως έχουν άλλη γνώμη.

Γιατί μας λένε πως τα δύσοσμα αέρια δεν πρέπει να μένουν φυλακισμένα στο σώμα, καθώς κάτι τέτοιο εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για το πεπτικό μας σύστημα. Γιατί αν τα αέρια δεν διοχετευτούν έξω από το σώμα, όπως είναι η φυσική τους οδός, τότε επανα-απορροφούνται από το σώμα και δεν αποκλείεται να βγουν αργότερα από το στόμα μας!

Αυτά λέει η καθηγήτρια διατροφής στο University of Newcastle της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία, Clare Collins, προειδοποιώντας για τους κινδύνους από την κατακράτηση.

Τα εντερικά αέρια, μας λέει, μπαίνουν στο παχύ έντερο εξαιτίας της κοινών γαστρεντερολογικών διαδικασιών, όπως η πέψη και ο μεταβολισμός, και μετά αποβάλλονται από τον πρωκτό. «Αν προσπαθήσετε να τα συγκρατήσετε, αυτό οδηγεί σε συσσώρευση πίεσης και μεγάλη δυσφορία. Η συσσώρευση εντερικών αερίων μπορεί να πυροδοτήσει κοιλιακή διάταση, με κάποια αέρια να επανα-προωθούνται στην κυκλοφορία και να αποβάλλονται με την αναπνοή μας».

Αν μάλιστα τα κρατήσουμε για δυσανάλογα μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε «η συσσώρευση των εντερικών αερίων θα αποδράσει τελικά μέσω ανεξέλεγκτης πορδής».

Συμβουλεύει μάλιστα πως την επόμενη φορά που θα νιώσουμε τη γνώριμη πίεση των εντερικών αερίων να μετακινηθούμε σε έναν πιο απομονωμένο χώρο. Το κάνουμε πάντως δεν το κάνουμε, αυτό που δεν πρέπει με τίποτα να συμβεί είναι να τα κρατήσουμε μέσα μας…

Πηγή Να γιατί δεν πρέπει να συγκρατούμε ποτέ τα αέριά μας

Συγκλονισμένος είναι ο Νότης Σφακιανάκης από την απώλεια της δασκάλας του… Δάκρυα έτρεξαν από τα μάτια του τραγουδιστή, όταν άκουσε την είδηση θανάτου της γυναίκας που τον έμαθε να τραγουδάει, της θρυλικής τραγουδίστριας των νησιώτικων τραγουδιών Αννας Σαρρή Καραμπεσίνη.

Η 95χρονη τραγουδίστρια έφυγε από τη ζωή την Παρασκευή το μεσημέρι στο Γενικό Νοσοκομείο Κω. Η καρδιά της την πρόδωσε λίγες εβδομάδες πριν εκδοθεί η βιογραφία της από τον καθηγητή και φίλο της Γιάννη Κουτρουμάνη.

Η Αννα ΚαραμπεσίνηΗταν το 2000 όταν ο Νότης Σφακιανάκης αποφάσισε να εντάξει τη φωνή της Αννας Καραμπεσίνη στο τραγούδι «Η πιο γλυκιά πατρίδα», που οι στίχοι αναφέρουν το όνομά της και ο δίσκος («Πολύχρωμα και έντονα») έγινε πολλαπλά πλατινένιος. «Από μικρός αφέθηκα / στου τραγουδιού τη δίνη / πρώτη φωνή αγίασμα / Αννα Καραμπεσίνη» λέει το ρεφρέν, με τη συνοδεία της φωνής της.

«Με τη φωνή της μεγάλωσα»

Ο Νότης έχει μιλήσει πολλές φορές για τη δασκάλα του και σπουδαία ερμηνεύτρια: «Οποιος πει ότι δεν εκτιμάει ή δεν ξέρει την Αννα Σαρρή Καραμπεσίνη είναι άρρωστος. Η Αννα Καραμπεσίνη είναι ολόκληρη η ιστορία του παραδοσιακού τραγουδιού. Τα σπίτια μας είναι απέναντι. Με τη φωνή της μεγάλωσα. Αυτά ήταν τα πρώτα μου ακούσματα. Η φωνή της με συνοδεύει πάντα» είχε πει πριν από μερικά χρόνια σε ένα αφιέρωμα που του έκανε η Ελλη Στάη για τη ζωή του. Στο συγκεκριμένο αφιέρωμα η θρυλική νησιώτισσα είχε πει για εκείνον:«Ο Νότης είναι εκτός από συμπατριώτης μου και γείτονας. Η αδερφή του καθημερινά είναι στο σπίτι μου. Οταν άρχισε να τραγουδάει στα τοπικά κέντρα της Κω, η φωνή του ξεχώριζε. Ηταν ένα άλλο μέταλλο. Μια άλλη, μοναδική φωνή που θα μείνει για πάντα. Και ο Νότης αναδείχτηκε πολύ γρήγορα. Εγώ είμαι απόλυτα ευχαριστημένη. Χαίρεται η ψυχή μου που η Κως έχει βγάλει έναν τέτοιο τραγουδιστή. Με τίμησε ο Νότης να με βάλει σε τραγούδι του και να γίνει ύμνος για εμάς εδώ στην Κω».

Παρά την τεράστια καριέρα της, η Αννα Σαρρή Καραμπεσίνη, που τους τελευταίους μήνες ζούσε στο σπίτι του φίλου και βιογράφου της Γιάννη Κουτρουμάνη, στην Εύβοια, έφυγε φτωχή, όπως έζησε όλα τα χρόνια της ζωής της, στο χωριό Αντιμάχεια της Κω, παρότι τα τραγούδια της έχουν ταξιδέψει σε όλη τη Γη.

Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί σήμερα στις 16.00 στον Ιερό Ναό Αγίου Παύλου, στη γενέτειρά της, και θα ταφεί στο νεκροταφείο της Αντιμάχειας, συνοδεία παραδοσιακών οργάνων και τραγουδιστών!

Πηγή Σοκ για τον Νότη Σφακιανάκη – Η είδηση που πάγωσε τον τραγουδιστή

Μεγάλες θεατρικές παραγωγές, έργα που ανεβαίνουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, θεατρικές μεταφορές έργων που άφησαν χρυσό αποτύπωμα στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο και γίνονται μια νοσταλγική γέφυρα ανάμεσα στο χθες και το σήμερα: η φετινή θεατρική σεζόν έχει στο «μενού» της έργα με μεγάλες προσδοκίες.Λίγο πριν ξεκινήσει επίσημα η θεατρική σεζόν, οι θεατρικές ομάδες ζουν στον πυρετό της προετοιμασίας και στοχεύουν στο πιο αξιόλογο αποτέλεσμα.«Mαριχουάνα στοπ»: Ας μεταφερθούμε στο 1971. Εκείνη την χρονιά, στο θέατρο «Μπουρνέλη», ανέβηκε το μιούζικαλ σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, μουσική Μίμη Πλέσσα και στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Η Ζωή Λάσκαρη κάνει τότε το ντεμπούτο της στη θεατρική σκηνή. Λίγο μετά, το έργο διασκεύαζεται και μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.

Σαράντα επτά χρόνια μετά, ο Γιώργος Βάλαρης το διασκευάζει και το σκηνοθετεί στην σκηνή του Gazi Live Theater.

Μια από τις ηθοποιούς που θα υποδυθούν τους ρόλους που ερμήνευσαν μεγάλοι ηθοποιοί του παλιού, καλού ελληνικού κινηματογράφου, είναι και η Μαρία Ανδρούτσου.

Η ταλαντούχα ηθοποιός θα υποδυθεί τον ρόλο της Δέσποινας (που υποδυόταν η Μάρθα Καραγιάννη).

Η Μαρία Ανδρούτσου για τις ανάγκες του ρόλου δοκιμάζει κάτι καινούργιο: στη σκηνή θα την δούμε μελαχρινή.

Την πρώτη εικόνα της μεταμόρφωσής της μοιράστηκε μέσω των λογαριασμών της στα social media. Αφέθηκε στα χέρια του έμπειρου hair stylist, Τρύφωνα Σαμαρά και το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό!

Για πρώτη φορά την βλέπουμε μελαχρινή: η Μαρία Ανδρούτσου δεν προχώρησε σε ριζική αλλαγή αλλά επιστράτευσε περούκα για την μεταμόρφωσή της επί σκηνής.

Ο Τρύφωνας Σαμαράς με τις απαραίτητες αλλαγές δημιούργησε ένα αποτέλεσμα που μας θυμίζει πολύ την εικόνα της Μάρθας Καραγιάννη στην ταινία που άφησε εποχή.

Δείτε τη φωτογραφία! 

Η Μαρία Ανδρούτσου, παράλληλα με την θεατρική της παρουσία -που την φετινή σεζόν αναμένεται να έχει ενδιαφέρον- συνεχίζει να ροκάρει με την μπάντα της. Η «Marian» rock band συνεχίζει τις live εμφανίσεις της και η ηθοποιός αποδεικνύει το ταλέντο της και στο τραγούδι. Μουσικοί με ροκ επιρροές ενώνουν τις δυνάμεις τους και η Μαρία Ανδρούτσου, ως frontwoman του συγκροτήματος κάνει το stage δικό της.

Πηγή Ολόιδια η Μάρθα Καραγιάννη! Μελαχρινή για το Μαριχουάνα στοπ η Μαρία Ανδρούτσου