18 February, 2019
Home / 2019 / Φεβρουάριος (Page 59)

Το νέο εγχείρημα του Γιώργου Κορρέ φέρνει την ελληνική γαστρονομική παράδοση στην καρδιά του Μανχάταν.

Από την Πέμπτη 4 Οκτωβρίου, οι βιαστικοί Νεοϋορκέζοι έχουν πλέον μια παραπάνω επιλογή για ένα πρωινό on the gο ή ένα γρήγορο γεύμα ανάμεσα στα meetings.

//www.instagram.com/embed.js
Ο Fournos Theofilos είναι ένας διώροφος ελληνικός φούρνος που μόλις άνοιξε στην καρδιά του Μανχάταν και η γεωγραφική του ιδιαιτερότητα αντανακλάται στα προϊόντα του- ελληνικά φαγητά με ένα μοντέρνο twist.

Οι New York Times αναφέρονται πρώτα στην αποδομημένη τυρόπιτα, στο άρθρο τους για τη νέα άφιξη, ενώ σχολιάζουν τους ετερόκλητους ιδιοκτήτες του- ο Κορρές συνεργάστηκε με τον Νικόλα Πασχαλάκη ο οποίος προέρχεται από τον κλάδο της τεχνολογίας.

Οι δύο Έλληνες σεφ, Γιάννης Τσιάκος και  Διονύσης Λιακόπουλος θα συστήσουν την ελληνική κουζίνα μέσα σπό παραδοσιακές πίτες -με πρωταγωνίστριες τη σπανακόπιτα και την τυρόποτα- σάντουιτς, ελιές Καλαμάτας, ενώ θα λειτουργεί ξεχωριστό stand με ελληνικό γιαούρτι σε διάφορους συνδυασμούς.

//www.instagram.com/embed.js
Ο φούρνος θα προσφέρει καφέ, milkshake και smoothies αλλά θα καλύπτει και τα τρία γεύματα της ημέρας, με πιάτα όπως σφακιανή πίτα, αρνί, φασολάκια, σαλάτες και σούπες.


Ο φούρνος θα προσφέρει takeaway αλλά και brunch

Ο Fournos Theophilos θα λειτουργεί επίσης σαν μίνι παντοπωλείο, από όπου οι επισκέπτες θα μπορούν να αγοράσουν ελαιόλαδο, πατέ κ.α. 

Πηγή Στο ελληνικό Fournos Theophilos οι Νεοϋορκέζοι τρώνε σπανακόπιτα και ελιές Καλαμάτας

ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Ένταση υπήρξε έξω από τα αποδυτήρια της Τούμπας τη στιγμή που οι παίκτες του Ολυμπιακού περίμεναν να μπουν μέσα στα αποδυτήρια.

Δείτε το βίντεο:


Πηγή ΒΙΝΤΕΟ: Δείτε τι συνέβη έξω από τα αποδυτήρια της Τούμπας, όταν έφθασε η αποστολή του Ολυμπιακού

Ο Κάλουμ Μπεστ είναι ένα από τα 2,4 εκατ. παιδιά στη Βρετανία που μεγαλώνουν δίπλα σε αλκοολικό γονιό. Ο γιος του θρυλικού Βρετανού ποδοσφαιριστή Τζορτζ Μπεστ, εξομολογείται τις δραματικές στιγμές που βίωνε κοντά στον πατέρα του λόγω του αλκοολισμού του.

Υπενθυμίζεται ότι ο Τζορτζ Μπεστ πέθανε το 2005 σε ηλικία 59 ετών έπειτα από επιπλοκές μετά τη μεταμόσχευση ήπατος, στην οποία υπεβλήθη αφού παρουσίασε ηπατική ανεπάρκεια λόγω του αλκοολισμού του. Έλαμψε τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 με το ταλέντο του, αλλά έγινε πιο διάσημος για τη μάχη που έδινε με το αλκοόλ.

Ο Κάλουμ που συχνά φωτογραφιζόταν στο πλευρό του μπαμπά του τις δύσκολες ημέρες του, είπε στο Sky News: «Ο πατέρας μου ήταν αλκοολικός. Για κάθε καλή στιγμή που ζούσα μαζί του υπήρχε πάντα άλλη μια πολύ καλή που δυστυχώς επισκίαζε τα πάντα επειδή περιελάμβανε αλκοόλ. Όταν έχεις αλκοολικό πατέρα προσπαθείς να δώσεις όλες τις δυνατές απαντήσεις. Και αυτές είναι πολύ περιορισμένες».

 

Πηγή Η συγκλονιστική εξομολόγηση του γιου του θρύλου του ποδοσφαίρου Τζορτζ Μπεστ

Συγκλονιστικά είναι τα ευρήματα πανευρωπαϊκής έρευνας που εμφανίζει τρεις στους δέκα άντρες στην Ελλάδα να κακοποιούνται σωματικά από τη γυναίκα τους ,ενώ επτά στους δέκα πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας.

Οι Έλληνες άνδρες πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας σε ποσοστό 72%, ενώ έχουν υποστεί σωματική βία σε ποσοστό 31,7%.

Πρόκειται για ελαφριάς μορφής σωματική βία, δηλαδή η γυναίκα τραβά απότομα τον άνδρα, τον σπρώχνει, του πετά αντικείμενα, τον χαστουκίζει και όλα αυτά συνδέονται με την οικονομική κρίση και την αποδόμηση των ανδρών.

Τα στοιχεία γνωστοποίησε η συμβουλευτική ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Φρόσω Φωτεινάκη, στο «Πρακτορείο FM».

Η κ. Φωτεινάκη από το κλινικό της έργο την τελευταία εξαετία, διαπιστώνει περισσότερο μορφές ψυχολογικής ή οικονομικής βίας, γιατί όπως λέει, σπάνια ένα ζευγάρι φέρνει στο γραφείο το θέμα της σωματικής βίας και δυστυχώς είναι κάτι που συνήθως καλύπτεται πίσω από κλειστές πόρτες.

Ερ.: Τι στοιχεία έχετε για την ενδοοικογενειακή βία, στην ελληνική πραγματικότητα, έτσι όπως αυτή διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια;

Απ.: Η ενδοοικογενειακή βία με την οικονομική κρίση, έχει αυξηθεί τόσο για τον άνδρα όσο και για τη γυναίκα. Όσον αφορά τη βία την οποία υφίσταται η γυναίκα, η πιο πρόσφατη έρευνα που έχουμε στα χέρια μας είναι του 2013 από την Εταιρεία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας, η οποία μας δείχνει ότι τα κρούσματα βίας, σωματικής, λεκτικής ή σεξουαλικής έχουν αυξηθεί κατά 47% μέσα στην οικονομική κρίση, με μία στις τρεις γυναίκες πια, να έχει πέσει θύμα σωματικής βίας. Τώρα όσον αφορά τον άνδρα -γιατί πλέον και ο άντρας λαμβάνει βία- κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης έχουμε στοιχεία, μέσα από μία ευρωπαϊκή μελέτη, της οργάνωσης Domestic Violence in Europe, η οποία έγινε σε Ελλάδα, Βρετανία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Σουηδία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ισπανία. Βλέπουμε λοιπόν από τη μελέτη ότι οι Έλληνες άνδρες πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας σε ποσοστό 72%, ενώ έχουν υποστεί σωματική βία σε ποσοστό 31,7%. Στην Ελλάδα, την Ουγγαρία, το Βέλγιο και την Ισπανία, εντοπίστηκαν μάλιστα τα συχνότερα κρούσματα ψυχολογικής βίας στον άνδρα, ενώ όσον αφορά τη σωματική βία η Ελλάδα έρχεται πρώτη με το 31,7% και ακολουθεί η Αγγλία με 15,1% και το Βέλγιο με 14,2%. Τα στοιχεία της μελέτης ουσιαστικά σταματούν το 2010, ωστόσο οι εκτιμήσεις των ειδικών, είναι ότι αυτά τα ποσοστά έχουν αυξηθεί, αλλά δεν έχουμε νεότερες καταγραφές.

Και τονίζω το μεγάλο ποσοστό της ψυχολογικής βίας, αλλά και της σωματικής βίας -γιατί πραγματικά ο άνδρας λαμβάνει και σωματική βία μέσα στο σπίτι του και μάλιστα μία μορφή βίας που σπάνια θα παραδεχτεί γιατί αισθάνεται ότι απειλείται ακόμα περισσότερο η εικόνα του, αν βγει προς τα έξω και αποκαλύψει κάτι τέτοιο.

Ερ.: Δηλαδή τρεις στους δέκα Έλληνες τρώνε ξύλο;

Απ.: Ακριβώς. Και μάλιστα μιλάμε για ελαφριάς μορφής σωματική βία, δηλαδή η γυναίκα τραβάει απότομα τον άνδρα, τον σπρώχνει, του πετάει αντικείμενα, τον χαστουκίζει. Αυτές είναι οι μορφές σωματικής βίας που παρατηρούμε όλο και πιο συχνά πια, από τη γυναίκα προς τον άνδρα.

Ερ.: Και ο λόγος είναι ότι πια ο άνδρας «δεν τα φέρνει»; 

Απ.: Ο λόγος είναι ότι ο άνδρας αποδομείται όλο και περισσότερο ως προς το ρόλο του, ως προς την εικόνα του, η γυναίκα αγανακτεί πολύ συχνά, γιατί έχει μείνει μόνη σε όλο αυτό και φυσικά αυτές οι καταστάσεις αφορούν σχέσεις που ούτως ή άλλως δεν είχαν γερά θεμέλια επικοινωνίας και κατανόησης.

Ερ.: Εσείς από το κλινικό σας έργο τι παρατηρείτε από το 2010 και εντεύθεν;

Απ.: Αυτό που βλέπω εγώ είναι πιο πολύ οι μορφές ψυχολογικής ή οικονομικής βίας. Σπάνια θα δούμε ένα ζευγάρι να φέρνει το θέμα της σωματικής βίας στο γραφείο, δυστυχώς. Δεν μιλάνε, για αυτό. Είναι σκοτεινοί αριθμοί. Βλέπω ότι η οικονομική κρίση έχει φέρει μία κρίση ρόλων, κρίση ταυτότητας στο ζευγάρι, αλλά και ένα θυμό, μία επιθετικότητα, μέσα στις σχέσεις και φαίνεται πως το χρόνιο πλέον άγχος, έξι χρόνια μετά, έχει εξαντλήσει το άτομο, έχει εξαντλήσει τον αυτοέλεγχο, έχει καταργήσει το διάλογο και βέβαια η επιθετικότητα είναι το μέσο επιβολής πια στα ζευγάρια.

Ερ.: Η οικονομική βία πώς σχηματοποιείται και πιο πολύ από ποιον ασκείται: από τον άνδρα προς τη γυναίκα ή από τη γυναίκα προς τον άνδρα;

Απ.: Περισσότερο παρατηρούμε κρούσματα οικονομικής βίας, οικονομικού ελέγχου από τον άντρα προς τη γυναίκα. Και να σας πω με ποιον τρόπο σχηματοποιείται: Όταν ο σύντροφος απαιτεί τον απόλυτο έλεγχο, των εσόδων και των εξόδων της γυναίκας, για παράδειγμα και της αφαιρεί το δικαίωμα να διαχειρίζεται μόνη το μισθό ή το μερίδιο που της αναλογεί από τα έσοδα του σπιτιού, κάνοντάς την να χάνει κάθε αυτονομία. Βλέπουμε λοιπόν πολλά κρούσματα οικονομικού ελέγχου από τον άνδρα προς τη γυναίκα, ενώ στην αντίθετη περίπτωση, όπου η γυναίκα μπορεί να έχει τα ηνία του οικονομικού ελέγχου, όταν ο άνδρας μένει άνεργος, δεν παρατηρούμε τη γυναίκα να ασκεί στον άνδρα οικονομική βία σε τέτοιο βαθμό. Ίσως γιατί η γυναίκα έχει μάθει να μοιράζεται ούτως ή άλλως ή και να παραχωρεί τη διαχείριση. Αυτό που βλέπουμε όμως για τον άνδρα, που περισσότερο έχει γαλουχηθεί με τον κοινωνικό ρόλο του κουβαλητή, είναι ότι το να χάνει αυτό το ρόλο, φέρνει επιθετικότητα. Για να εξισορροπήσει δηλαδή αυτό το έλλειμμα που αποκτά ψυχολογικά, επιτίθεται στη γυναίκα και προσπαθεί να τη μειώσει.

Ερ.: Για να επανέλθω στο θέμα της σωματικής βίας: Μπορεί ένας άνδρας με τη βοήθεια ειδικού να αλλάξει και να «κοντύνει το χέρι του»;

Απ.: Εδώ πραγματικά θα είμαι κάθετη. Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει συμπεριφορά ένα βίαιο άτομο είναι να αντιληφθεί το ίδιο ότι έχει πρόβλημα και ότι κάνει κακό στον εαυτό του και στο περιβάλλον του. Μόνον τότε και μόνο με την κατάλληλη βοήθεια του ειδικού ψυχιάτρου, ή ψυχολόγου, το άτομο μπορεί να αλλάξει τη συμπεριφορά του. Πρέπει δηλαδή να απευθυνθεί σε ειδικό. Και πρέπει εδώ να πω ότι κάποιες φορές πίσω από μία κακοποιητική συμπεριφορά, ενδέχεται να κρύβεται και ψυχοπαθολογία και δυστυχώς η οικονομική κρίση έχει παίξει και εδώ καταλυτικό ρόλο, με τους ανθρώπους να μη μεριμνούν για την ψυχική τους υγεία, προς αποφυγή οικονομικού κόστους. Επίσης θα πρέπει να πούμε ότι η σύντροφος, ή το περιβάλλον δεν θα πρέπει να δείχνουν ανοχή. Βλέπω πολλές γυναίκες να λένε ότι ίσως φταίνε αυτές, να αισθάνονται ότι αυτές είναι κακοί σύντροφοι, για αυτό κακοποιούνται. Μεγάλο λάθος και μεγάλη παγίδα. Οι γυναίκες πρέπει να βλέπουν το πρόβλημα του συντρόφου τους και να καταλαβαίνουν ότι αυτός ο άνθρωπος νοσεί για να κακοποιεί και χρειάζεται να καταλάβει ο ίδιος το πρόβλημά του για να αναζητήσει βοήθεια. Δεν μπορούμε να σώσουμε κανέναν. Πρέπει ο καθένας να σώσει τον εαυτό του. Μπορούμε μόνο να υποστηρίξουμε.

Ερ.: Το ίδιο ισχύει και για τη γυναίκα που κακοποιεί τον άνδρα;

Απ.: Ακριβώς. Το βίαιο άτομο μπορεί να αλλάξει μόνο αν αντιληφθεί το πρόβλημα του και αποταθεί στον ειδικό για να δουλευτεί η αιτία, πίσω από αυτή την κακοποιητική συμπεριφορά. Να τονίσω εδώ ότι η κακοποίηση είναι συμπεριφορά, είναι επιλογή. Άρα ο θυμός είναι συναίσθημα. Μπορούμε να βρούμε πολύ πιο υγιείς τρόπους να βγάλουμε προς τα έξω το θυμό μας, από το να κακοποιούμε το σύντροφό μας, την οικογένειά μας, τα παιδιά μας, το σύντροφό μας.

* Η κ. Φρόσω Φωτεινάκη είναι ειδικευμένη στην Ψυχοδυναμική Προσέγγιση.

Πηγή Τρεις στους 10 Έλληνες τρώνε ξύλο από τη γυναίκα τους, λέει νέα έρευνα

Δεν υπάρχει σάλιο, λέει ο Πρίντεζης, καταρρέει η ομάδα

Στα πρόθυρα της διάλυσης βρίσκεται εδώ και πολύ καιρό η μπασκετική ομάδα του Ολυμπιακού με τη διοίκηση της ερυθρόλευκης ΚΑΕ να έχει ουσιαστικά προχωρήσει σε… παύση πληρωμών και τους παίκτες να βρίσκονται στα «κάγκελα», έτοιμοι ακόμα και να σταματήσουν να αγωνίζονται.
Είναι χαρακτηριστικό της σοβαρής κρίσης που έχει ξεσπάσει στις τάξεις των ερυθρολεύκων το ηχητικό ντοκουμέντο που παρουσιάζει σήμερα το Newsbomb.gr, στο οποίο ακούγεται ο αρχηγός του Ολυμπιακού, Γιώργος Πρίντεζης, να περιγράφει ανάγλυφα στους συμπαίκτες του, στην ομαδική συνομιλία τους στο Whatsapp την τραγικότητα της οικονομικής κατάστασης, μαζί και την απόφασή του να μην κατεβεί στο ματς με την Χίμκι.
Ενα ματς στο οποίο τελικά ο Πρίντεζης αγωνίστηκε, αφού πήρε κάποια ελάχιστα χρήματα έναντι της μεγάλης οφειλής που έχει απέναντί του η ερυθρόλευκη ΚΑΕ.
Είναι χαρακτηριστικό της εικόνας… διάλυσης που παρουσιάζει η ΚΑΕ Ολυμπιακός, το γεγονός ότι ο αρχηγός της ομάδας κατηγορεί ευθέως στους συμπαίκτες του, τους Αγγελόπουλους για κοροϊδία, ανακοινώνοντάς τους πως η απάντηση που έλαβε ο μάνατζέρ του απ’ τον Σκινδήλια, όταν του έθεσε το πρόβλημα και την απόφαση του Πρίντεζη να μην κατεβεί στο ματς με την Χίμκι, ήταν πως… «δεν υπάρχει σάλιο».
Ακούστε εδώ το ηχητικό ντοκουμέντο
Φυσικά, ο Πρίντεζης μόνο τυχαίος παίκτης δεν είναι και δεδομένο θεωρείται πως όλα όσα έχουν συμβεί φέτος στον Ολυμπιακό, τα οποία και τον οδήγησαν να φτάσει ακόμα και στο σημείο να σταματήσει να συμμετέχει στις υποχρεώσεις της ομάδας, τον έχουν βάλει για τα καλά σε σκέψης ολοκλήρωσης της παρουσίας του στο λιμάνι.
Η κοροϊδία των αδερφών Αγγελόπουλων προς τους παίκτες και η οργή του αρχηγού του Ολυμπιακού προκαλούν σοβαρότατες αναταράξεις στις τάξεις της ερυθρόλευκης ομάδας.
Διαβάστε αναλυτικά όσα ανέφερε ο Γιώργος Πρίντεζης, ενημερώνοντας τους συμπαίκτες του πριν από το ματς με την Χίμκι για την απόφασή του να μην αγωνιστεί κόντρα στους Ρώσους:
«Αγόρια καλησπέρα. Απλά ήθελα, εντάξει, να σας ενημερώσω ότι έτσι όπως πάει το πράγμα δεν κατεβαίνω λογικά με την Χίμκι. Αύριο θα έρθω προπόνηση, τώρα μόλις μίλησε με τον Σκινδήλια ο Δημητρόπουλος, είπε ότι λογικά θα κάνουμε ραντεβού την Παρασκευή με τους προέδρους και οικονομικά δεν υπάρχει τίποτα, δεν υπάρχει σάλιο. Οπότε, εντάξει, η απάντησή μου είναι ευχαριστώ πολύ, αλλά σόρρυ δεν μπορώ να συνεχίσω. Λυπάμαι πολύ αλλά αυτό είναι κοροϊδία και θεωρώ τον εαυτό μου εκτός ομάδας γιατί είναι απαράδεκτο αυτό που κάνετε. Ο Σκινδήλιας δεν είπε τίποτα και τίποτα άλλο. Πιστυεύω ότι υπάρχει μια πιθανότητα να πάρουν τηλέφωνο, αλλά γενικότερα δεν βλέπω και πολύ κινητοποίηση, οπότε ενημέρωσα και τον κόουτς τώρα ότι είμαι εκτός ομάδας επ΄αόριστον και επίσημα θα το κάνω και με ένα μέιλ ότι είμαι επίσημα εκτός ομάδας από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάποια λύση και βλέπουμε. Αυτά μάγκες…».
Το ραντεβού της Παρασκευής που αναφέρει ο Πρίντεζης έγινε, πήρε κάποια χρήματα έναντι, αλλά οι περισσότεροι παίκτες παραμένουν ή απλήρωτοι ή με κάποια ελάχιστα έναντι.
Από την πλευρά της διοίκησης της ΚΑΕ Ολυμπιακός, οι αδερφοί Αγγελόπουλοι στρέφουν τα πυρά τους για τη διαρροή του ηχητικού ντοκουμέντου στον Τολιόπουλο, τον πρώην παίκτη των ερυθρολεύκων που συνεχίζει την καριέρα του στον Αρη. Βέβαια ο Τολιόπουλος αποτελεί τον εύκολο στόχο καθώς έχει αποχωρήσει, ενώ οι μάνατζερ του Ολυμπιακού εξακολουθούν να αναζητούν το «βαθύ λαρύγγι» των αποδυτηρίων.

Πηγή Εξαλλος ο Πρίντεζης με τους Αγγελόπουλους: «Aυτό είναι κοροϊδία, δεν υπάρχει σάλιο, δεν συνεχίζω»

Ζούμε και έχουμε ζήσει επί πολλές δεκαετίες σε μία κατάσταση εκρηκτικού ατομισμού. Η ατομικότητα στη δύση έχει αναγορευθεί σε θεότητα και η δημοκρατία (ή, μάλλον, τα ίχνη μιας αρχομένης δημοκρατίας) έχουν πια αφανιστεί στην απόλυτη ιδιώτευση της κοινωνίας. Η ειρωνεία είναι ότι ο ατομισμός, η ιδιώτευση, έχει γίνει το κυρίαρχο πρότυπο σε αυτό το πολιτειακό καθεστώς που απαιτεί ακριβώς το αντίθετο: τον ενεργό και υπεύθυνο πολίτη. Και αυτό το καθεστώς είναι η δημοκρατία. Δημοκρατία όμως χωρίς ενεργό και υπεύθυνο πολίτη δεν είναι δυνατόν να υπάρξει. Πολίτης είναι αυτός που αλληλενεργεί υπεύθυνα με τους άλλους ανθρώπους και όχι ο περίκλειστος, ιδιοτελής και αδιάφορος άνθρωπος που ο κόσμος του είναι μόνον ο εαυτός του. Πώς έχει συμβεί αυτή η κραυγαλέα αντίφαση; Να επιλέγουμε τη δημοκρατία αλλά ταυτόχρονα να επιλέγουμε να είμαστε και εχθροί της;

Πρέπει να δούμε καθαρά ότι τα ζητήματα της δημοκρατίας είναι εκείνα που άπτονται των θεμελιωδών φιλοσοφικών προβλημάτων του ανθρώπου, γιατί αποτελούν ζητήματα της σχέσης ατομικότητας και συλλογικότητας ή ολότητας, άρα σχετίζονται με τη φύση του όντος. Χωρίς κάποιον φιλοσοφικό στοχασμό δεν είναι δυνατόν να τα προσεγγίσουμε. Απλοποιήσεις του τύπου «το παν είναι η συλλογικότητα» ή «το παν είναι το άτομο» έχουν καταλήξει σε τραγωδίες.

Κάπου, λοιπόν, πρέπει να υπάρχει ένα λάθος στην αντίληψή μας τόσο για την δημοκρατία όσο και για την ακεραιότητά μας ως ανθρώπων. Όλα τα λάθη μας στη ζωή είναι λάθη αντίληψης των εννοιών που μας απασχολούν. Σε αυτή την λανθασμένη αντίληψη έπαιξαν ρόλο και όσοι διανοούμενοι υποστήριζαν ότι τα ατομικά δικαιώματα δεν ταιριάζουν στη δημοκρατία, γιατί η δημοκρατία είναι η λαϊκή κυριαρχία και μόνον, αφήνοντας έτσι την υπόνοια ότι η δημοκρατία είναι η καταδυνάστευση του μέρους από το όλο. Ακόμη όμως και ο Ζ.Ζ.Ρουσσώ πριν από δυόμισι αιώνες δεν είχε εννοήσει κάτι τέτοιο με την «γενική βούληση». Εννόησε απλώς και ρητά ότι η γενική βούληση αναφερόταν στο κοινό καλό και ότι δεν είχε σχέση με τις επιβαλλόμενες αποφάσεις κάποιας πλειοψηφίας. Στηρίχτηκαν δε γι’ αυτή τη θέση τους στην ιστορική ανάδυση των ατομικών δικαιωμάτων και της λαϊκής κυριαρχίας ως δύο διαφορετικών και ετεροχρονισμένων ρευμάτων σκέψης. Όμως η ιστορία με τα γεγονότα της, όπως την ερμηνεύουμε, δεν αποδεικνύει τη λογική συνοχή των εννοιών, δηλαδή τη σχέση που τις συνδέει, αλλά απλώς την πορεία του ανθρώπου προς την κατανόηση του κόσμου και της ζωής του. Εκτός εάν κανείς διαθέτει τόση ικανότητα διάκρισης των ποιοτήτων που αναδύονται διαμέσου των γεγονότων, ώστε να μην παρασυρθεί ούτε από τα ίδια τα γεγονότα ούτε από τα ρεύματα σκέψης και τους περιορισμούς της ανθρώπινης κατανόησης. Σε τελευταία ανάλυση, τι σημαίνει η λέξη «γεγονός»; Εφ’ όσον κάθε γεγονός είναι φορέας όχι μόνον ενός φαίνεσθαι, μιας δράσης επιφανειακής, αλλά και δράσεων και δυνάμεων ενδόμυχων, που δεν είναι ορατές και χειροπιαστές, ο επιφανειακός τρόπος κατανόησης είναι ανεπαρκής. Ακόμη και η ψυχολογία του ανθρώπου είναι κεντρικό σημείο πηγής δράσης, αλλά δεν είναι ούτε ορατή ούτε κατανοητή πάντοτε. Πόσο λοιπόν πολύ περισσότερο ισχύει αυτό για τα αίτια αυτής της ψυχολογίας.

Τελικά, είναι δυνατή μία τέτοια κατανόηση διαμέσου των γεγονότων και υπερβαίνουσα αυτά; Δεν φαίνεται να είναι δυνατή, γιατί η απαιτούμενη για κάτι τέτοιο κατανόηση υπερβαίνει την γνώση, την πληροφορία, δεν ταυτίζεται με αυτήν. Και σε έναν κόσμο με τέτοιο μίσος για την αφαιρετικότητα και τέτοια αποκλειστική λατρεία για το χειροπιαστό των γεγονότων και των αισθήσεων στην επιφάνεια των πραγμάτων δεν είναι δυνατή η ανάδυση μιας τέτοιας δυνατότητας.

Τι συνέβη, λοιπόν, και οδηγήθηκε σε τέτοια διάσπαση, κατακερματισμό, η δυνατότητα της δημοκρατίας, παρά τα μεγάλα λόγια και τις διακηρύξεις;

1.- Ο άνθρωπος πιστεύει ότι οι ιδέες είναι κατασκευές δικές του, ενώ αυτές είναι μέρος της φύσης του αν και όχι ιδιοκτησία του, είναι ποιότητες και θεμελιώδεις παρορμήσεις του όντος. Οι βαθιές του ανάγκες είναι συνώνυμές τους αλλά υπερβαίνονται από αυτές. Και αυτός ο τομέας πρέπει να μείνει ανοιχτός για σκέψη και όχι να υποκύψει σε φανατικές αντιλήψεις και σχολές σκέψης ή στις ανάγκες της πολιτικής διαχείρισης. Η πολιτική διαχείριση συνήθως ντύνει τις αποφάσεις της με ένα είδος θρησκευτικής αυθεντίας – και είναι αναπόφευκτα θρησκευτική, γιατί προσπαθεί να απαντήσει σε εσχατολογικά ερωτήματα με χοντροκομμένο τρόπο προσαρμοσμένο στις μάζες, ώστε να διευκολύνεται η εξουσία της.

2.- Ο άνθρωπος δεν μπορεί να συλλάβει την πραγματικότητα ολοκληρωμένα – εννοείται, ολοκληρωμένα για την εποχή του. Αρέσκεται στην κατάτμηση της πραγματικότητας, αλλά όχι μόνον για λόγους ανάλυσης και κατανόησης, πράγμα που φαίνεται από το ότι έπειτα όχι μόνον δεν μπορεί αλλά ούτε καν έχει την τάση να ξαναενώσει τα κομμάτια της σε ένα όλο. Είναι, απλώς, αποφασισμένος να ζήσει στο μερικότατο για να είναι χωρίς μέριμνες, όσο μικρότερο το πεδίο τόσο λιγότερη η προσπάθεια. Αλλά το πεδίο δεν το καθορίζουν οι επιθυμίες του, καθορίζεται από τη φύση των πραγμάτων και του εαυτού του και λειτουργεί σύμφωνα με αυτήν είτε το θέλει ο άνθρωπος είτε όχι. Έτσι, αυτό που κατάλαβε ήταν ότι η λαϊκή κυριαρχία είναι μια επιβολή του πλήθους, της δύναμης των αριθμών, πάνω στο άτομο και ότι τα ατομικά δικαιώματα είναι η μοναδική έκφραση και η πεμπτουσία της ελευθερίας. Η ισορροπία ανάμεσά τους ήταν έτσι αδύνατη, γιατί αυτή απαιτεί το μέγιστο της κατανόησης και των δυνατοτήτων του ανθρώπου, ενώ αυτό που δινόταν σαν λύση ήταν η προχειρότητα της σκέψης και των αισθήσεων. Με τέτοια προχειρότητα είναι φυσικά ανέφικτη η αρμονία.

3.- Οι επιθυμίες κυριάρχησαν στη ζωή, τα πιο έλλογα και κυβερνητικά στοιχεία του ανθρώπινου ψυχισμού όπως η νόηση και η θέληση έχασαν τη μάχη και υποκαταστάθηκαν από την επιθυμία, που εθεωρείτο πάντοτε ως σχεδόν η μοναδική πηγή της ορμής για ζωή. Έτσι, η ζωή εγκλωβίστηκε στο έχειν που είναι αντικείμενο της επιθυμίας με την απληστία της. Η επιθυμία όμως σχετίζεται με το πρόσωπο όχι με τη συλλογικότητα και την ολότητα, δεν έχει δηλαδή το στοιχείο της καθολικότητας σε αντίθεση με τις ιδέες. Ακόμη και οι συλλογικές επιθυμίες αποτελούν στοιχείο της εξατομικευμένης συλλογικότητας απέναντι σε άλλες συλλογικότητες ή το όλο. Η επιθυμία, αν είναι το κυβερνών στοιχείο, οδηγεί στον ατομισμό, παρ’ όλο που είναι αναγκαία στη σωστή της διάσταση και αναλογία. Με αυτή την συλλογιστική, η ελευθερία αναφερόταν σχεδόν αποκλειστικά στην προσωπική επιθυμία και σε τίποτε άλλο και εξαιρούσε όχι μόνον την κοινωνία αλλά και το μέρος εκείνο του εαυτού που εμπεριέχει τη συλλογική συνείδηση ως φύση του και το οποίο κατά μεγάλο μέρος είναι ακόμη αναποκάλυπτο. Τι είδους ελευθερία είναι αυτή, τόσο περιορισμένη και επιλεγμένη με προκατάληψη, που αφήνει έξω το υπόλοιπο μέρος του εαυτού; Και πώς είναι δυνατόν αυτό να θεωρείται ελευθερία όταν υπόκειται τόσο εύκολο σε χειραγώγηση, όπως είναι π.χ. η κατανάλωση και η μόδα;

Φθάνουμε, τελικά αναπόφευκτα, στο σημείο να αναγνωρίσουμε την ανάγκη για κάποιον προσδιορισμό της φύσης του ατόμου σε σχέση με τη συλλογικότητα, για να δούμε αν η άρνηση της συλλογικότητας είναι αναγκαίο συστατικό της ατομικότητας. Αλλά η ατομικότητα και ο ατομισμός δεν ταυτίζονται. Είναι αντίθετα πράγματα και αυτό πρέπει να το δούμε καθαρά. Ο προσδιορισμός του ατόμου γίνεται σε έναν κόσμο δυαδισμού, ακριβώς επειδή σε αυτόν τον κόσμο υπάρχει η πολλότητα, γιατί αν αυτή δεν υπήρχε τότε δεν θα υπήρχε και η ανάγκη για ατομικό προσδιορισμό. Αυτά τα δύο (άτομο και πολλότητα ή συλλογικότητα) είναι απόλυτα αλληλένδετα. Γι’ αυτό ο ατομισμός είναι στρέβλωση της ατομικότητας και όχι ενίσχυσή της. Αναλόγως ισχύει και η αντίληψη της συλλογικότητας ως αφανίζουσας το άτομο, που αποτελεί μία συμπληρωματική στρέβλωση.

Όλη αυτή η, ασυνείδητη εν πολλοίς, διαδικασία στον ανθρώπινο ψυχισμό ευτέλισε την αναδυόμενη δημοκρατία και ο ατομισμός γρήγορα υποκατέστησε το άτομο. Αλλά το αληθινό άτομο δεν μπορεί παρά να είναι ο πολίτης, αντιλαμβανόμενο τη συλλογικότητα μέσα του και έξω του. Ο πολίτης όμως εξαφανίστηκε πριν καν αναδυθεί σαν τέτοιος στο ιστορικό πεδίο, αντ’ αυτού είχαμε τον ιδιώτη. Η δημοκρατία δεν ανέδειξε τη συλλογικότητα, αρκέστηκε στο πλήθος σαν ποσότητα ανθρώπων, ανθρώπων ιδιωτών που ζούσαν όσο καλύτερα μπορούσαν τις αποξενωμένες ζωές τους, και η δημοκρατία ταυτίστηκε με την προσωπική άνεση. Πουθενά δεν φάνηκε η αληθινή διάθεση για ενασχόληση με τα κοινά, για ενεργητική ρύθμιση των προβλημάτων του κόσμου. Απόλυτη παθητικότητα. Όσο πιο ενεργητικός είναι ο ατομισμός κι η φαντασίωσή του, τόσο πιο παθητικός είναι ο πολίτης ή το αληθινό άτομο.

Η δυτική δημοκρατία ήταν, λοιπόν, εξ αρχής υπονομευμένη στα θεμέλιά της από τον ατομισμό. Η ελευθερία χωρίς ευθύνη ήταν το θεμέλιο αυτού του ατομισμού.

Όλα αυτά δείχνουν ότι η δημοκρατία, το άτομο και η ελευθερία παρερμηνεύθηκαν τόσο πολύ, που οδήγησαν σταδιακά στη σημερινή παγκόσμια κρίση. Το ότι οι ελίτ θέλησαν και επεδίωξαν αυτήν την πορεία των ανθρώπων δεν πρέπει να έχει για εμάς καμμία σημασία. Οι σκεπτόμενοι άνθρωποι μπορούσαν και έπρεπε να σκεφθούν βαθύτερα, πέραν των συμφερόντων τους και των ιδεολογημάτων τους. Είχαν την δυνατότητα να το κάνουν καθαρά και ελεύθερα και όχι να ασκούν μόνον περιπτωσιολογική κριτική που αναπαράγει τους κομματισμούς και την αμφιβολία για τα κίνητρά τους καθώς και τα δομικά προβλήματα των εννοιών της ζωής.

Ιωάννα Μουτσοπούλου

Πηγή Άτομο και ατομισμός – Πολίτης και ιδιώτης

Διάβασε τις αντιδράσεις των ζωδίωνμπροστά σε έναν “μανιακό” δολοφόνο. Πολύ γέλιο!

1. Κριός: αδιαφορεί, συνεχίζει να βλέπει tv κι αν ο δολοφόνος τον πλησιάσει αρκετά, παίζει και να του ρίξει μια ανάστροφη που τον κόβει από το έργο που βλέπει…(Διαβάστε την συνέχεια Παρακάτω)

[read more=”Διαβάστε την Συνέχεια…………………………………………………” less=”Κλείστε την Συνέχεια…………………………………………………”]

2.Ταύρος: βαριέται και να τρομάξει. Αντ’ αυτού, σηκώνεται να πάει στην κουζίνα, μπας κι ο μανιακός, πάρει τίποτα από το ψυγείο. Έχει και παγωτό μέσα…

3. Δίδυμος: Παίρνει στο ψιλό τον δολοφόνο, χαχανίζουν παρέα, βρίσκουν ότι έχουν κοινούς γνωστούς, προσθέτουν ο ένας τον άλλο στο facebook, ανταλλάσσουν e-mail, τηλέφωνο, διεύθυνση και κανονίζουν ταξιδάκι παρέα… Όλε!

4. Καρκίνος: Του πιάνει γλυκιά πάρλα για το γλυκό παρελθόν και τα γλυκά βάσανα του. Ο δολοφόνος ξεσπάει σε κλάματα και φεύγει από το σπίτι με λυγμούς… Δεν επιστρέφει ποτέ…

5. Λέων: Προσποιείται ότι όλα είναι cool, (βασικά τα έχει κάνει πάνω του), αλλά φοράει υφάκι χιλίων καρδιναλίων και διατάζει τον δολοφόνο να τσακιστεί να φύγει από το σπίτι του και για να τον κατευνάσει, του δίνει τη διεύθυνση του Σκορπιού…

6. Παρθένος: Αρχικά τρομάζει, προσπαθεί να κρυφτεί από τον δολοφόνο, αλλά όταν ο τελευταίος αρχίζει να σπάει βάζα στο σαλόνι, ο Παρθένος ορμάει έξαλλος κι αρχίζει να τον βαράει σκούζοντας ”και ποιος θα καθαρίσει βρε κάθαρμα στις 2 τα ξημερώματα, όλο αυτό το χαμό;;;;;”… Η τύχη του δολοφόνου, ακόμη αγνοείται…

7. Ζυγός: No problem εδώ. Ο δολοφόνος τον ερωτεύεται τρελά και γίνεται χαλί να τον πατήσει. Ο Ζυγός, τον πατάει. Απλό.

8. Σκορπιός: Απλό. Σκοτώνει τον δολοφόνο, θάβει το πτώμα, φυτεύει μαρούλια. Τέλος.

9. Τοξότης: Είναι ο δολοφόνος… Μπου χαχαχαχαχαχαχαχα!!!

10. Αιγόκερως: Ρωτάει τον δολοφόνο εάν είναι καλός κι αν έχει συστατικές επιστολές να του δώσει να διαβάσει. Μετά από mini συνέντευξη, καταλήγει να τον προσλάβει…

11. Υδροχόος: Αρχικά προσπαθεί να παλέψει μαζί του, αλλά παλεύοντας, αρχίζει να πιάνει κουβέντα με τον δολοφόνο. Στο τέλος, αποφασίζει ότι ο αγώνας του είναι δίκαιος (του δολοφόνου, ντε!) και προθυμοποιείται να γίνει συνεργός του… (μυστήριες οι βουλές του Υδροχόου…)

12. Ιχθύς: τον παίρνει το παράπονο που ο δολοφόνος θέλει να τον σκοτώσει, ενώ είναι αθώος, βάζει τα κλάματα, σταματάει, ξαναρχίζει, σταματάει, αρχίζει να μιλάει για παράλληλα σύμπαντα και τη θεία του την Κουλίτσα που έφτιαχνε ωραίο μπακλαβά, ενώ ο δολοφόνος ψάχνει στον Χρυσό Οδηγό το τηλέφωνο του πλησιέστερου ψυχιάτρου. Τον χρειάζεται επειγόντως…

[astrology.gr]
[/read]

The post Πως αντιδρούν τα ζώδια όταν μπει ο μανιακός δολοφόνος στο σπίτι τους appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Πως αντιδρούν τα ζώδια όταν μπει ο μανιακός δολοφόνος στο σπίτι τους

Εσώρουχα αξίας 5.700 δολαρίων, από το κατάστημα της Victoria’s Secret, κατάφεραν να κλέψουν μέσα σε λίγα λεπτά, δύο γυναίκες στο Οχάιο. Οι δύο γυναίκες, παριστάνοντας τις πελάτισσες, έδρασαν αστραπιαία και έβαλαν στις τσάντες τους πάνω από 1000 εσώρουχα.

Οι υπεύθυνοι του καταστήματος κατάλαβαν τι συνέβη βλέποντας τα βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας.

Η αστυνομία προσπαθεί να τις εντοπίσει, αναρτώντας το βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας στο Facebook.

Δείτε το βίντεο:

 

Πηγή Έκλεψαν πάνω από 1.000… εσώρουχα της Victoria's Secret

Ας είμαστε ειλικρινείς: σε κανέναν δεν αρέσει να δουλεύει 5 μέρες την εβδομάδα.
Ωστόσο, αν ψάχνατε για έναν πιο ισχυρό λόγο ούτως ώστε να δουλεύετε λιγότερο, μην ανησυχείτε: η επιστήμη είναι εδώ και σας στηρίζει! Τουλάχιστον εάν είστε άνω των 40 ετών…

Με βάση μια νέα έρευνα η οποία δημοσιεύθηκε στο Melbourne Institute Worker Paper, όσοι είναι άνω των 40 ετών είναι πιο παραγωγικοί όταν εργάζονται τρεις ημέρες την εβδομάδα ή λιγότερο.

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο εν λόγω συμπέρασμα έπειτα από παρακολούθηση και αξιολόγηση 3.000 αντρών και 3.500 γυναικών που συμμετείχαν εθελοντικά στην έρευνα. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, οι ερευνητές ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να ολοκληρώσουν ορισμένες γνωστικές εξετάσεις και εν συνεχεία ανέλυσαν τις συνθήκες εργασίας για τον καθένα, καθώς και το επίπεδο/ικανότητα μνήμης, εξαγωγής λογικών συμπερασμάτων και δράσεων και αφηρημένης συλλογιστικής. Τα τεστ γνωστικής ικανότητας περιελάμβαναν την ανάγνωση ενός κειμένου από το τέλος προς την αρχή, την ανάγνωση λέξεων με δυνατή φωνή και να το ταίριασμα αριθμών με γράμματα υπό την πίεση του χρόνου.

Διαπιστώθηκε πως οι επιδόσεις των συμμετεχόντων βελτιώνονταν όσο οι ερευνητές ανέβαζαν σταδιακά τις ώρες εργασίας τους έως και τις 25 ώρες εργασίας την εβδομάδα. Ωστόσο, μετά από τις 25 ώρες εργασίας την εβδομάδα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι επιδόσεις των συμμετεχόντων άρχισαν να μειώνονται τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

Μάλιστα, διαπιστώθηκε πως όσοι εργάζονταν 55 ώρες την εβδομάδα επέδειξαν χειρότερα αποτελέσματα στα γνωστικά τεστ συγκριτικά με εκείνους που ήταν συνταξιούχοι ή άνεργοι!

«Πολλές χώρες πρόκειται να αυξήσουν την ηλικία συνταξιοδότησης, για λόγους οικονομίας. Αυτό σημαίνει πως ολοένα και πιο πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να δουλεύουν στα μεταγενέστερα στάδια της ζωής τους», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής στο πανεπιστήμιο Keio, Colin McKenzie.

Και συμπλήρωσε: «Ο βαθμός πνευματικής διέγερσης ενός ατόμου εξαρτάται από τις ώρες εργασίας. Η εργασία μπορεί να είναι ένα δίκοπο μαχαίρι, καθώς μπορεί να διεγείρει τη δραστηριότητα του εγκεφάλου, αλλά ταυτόχρονα οι πολλές ώρες εργασίας προκαλούν κόπωση και άγχος, τα οποία μειώνουν τις γνωστικές λειτουργίες του ατόμου».

Ο καθηγητής McKenzie τόνισε πως η έρευνα αυτή δείχνει ότι “οι διαφορές στο ωράριο εργασίας είναι σημαντικές για τη διατήρηση της γνωστικής λειτουργίας σε ενήλικες μέσης ηλικίας και σε ηλικιωμένους” και πως “η εργασία με μερική απασχόληση μπορεί να είναι αποτελεσματική στη διατήρηση της γνωστικής ικανότητας”.

Πηγή Όσοι είναι άνω των 40 Θα πρέπει να εργάζονται 3 Ημέρες την εβδομάδα Ή λιγότερο, Σύμφωνα με νέα έρευνα

Το μυαλό σας μπορεί να έχει διαφορετική ηλικία από αυτό τον αριθμό που σηματοδοτεί τα χρόνια από τη γέννησή σας.

Όπως και να έχει, φροντίστε να απολαμβάνετε τη ζωή χωρίς να ανησυχείτε για αυτό τον αριθμό

Εσείς… Πόσο χρονών είστε; Δεν μιλάμε για τον αριθμό των γενεθλίων που έχετε γιορτάσει αλλά για την ηλικία της καρδιάς και του μυαλού σας.

Αυτό που έχει πραγματική σημασία πέρα από τα πραγματικά χρόνια είναι το αίσθημα ευτυχίας που σας κάνει να αισθάνεστε καλά, άνετα με τον εαυτό σας και με το είδωλό σας στον καθρέφτη.
Κάτι που όλοι γνωρίζουμε είναι ότι η κοινωνία τείνει να υπερτιμά τη νεότητα. Πουλάει την ιδέα ότι η νεότητα είναι ισοδύναμο της ομορφιάς και της ευεξίας.

Είναι σπάνιο να δείτε πιο ώριμες γυναίκες και άνδρες να περπατούν στους διαδρόμους, με γραμμές έκφρασης και ρυτίδες αλλά να είναι ακόμα εξίσου όμορφοι.

Η νεότητα θα μπορούσε να πουλήσει για μεγάλες επιχειρήσεις αλλά κάτι εξίσου ξεκάθαρο είναι ότι η νεότητα δεν είναι πάντα συνώνυμο της ευτυχίας.

Η καλύτερη ηλικία είναι αυτή που έχετε τώρα επειδή αυτή τη στιγμή έχετε τις περισσότερες ευκαιρίες να γίνετε αυτό που θέλετε να είστε. Δεν έχει σημασία αν είστε 20 ή 60.

Η ηλικία δεν έχει σημασία εφόσον εξακολουθεί να σας αρέσει να γελάτε
Ποια ήταν η πρώτη σας σκέψη αυτό το πρωινό; Είτε το πιστεύετε είτε όχι, αν ανοίγετε τα μάτια σας το πρωί χωρίς να έχετε ένα στόχο ή ένα πλάνο στο μυαλό σας, τότε μπορείτε να πείτε ότι έχετε αρχίσει να μεγαλώνετε.

Το μυαλό που είναι γεμάτο με ελπίδα, όνειρα, σχέδια, ανησυχίες και περιέργεια διαμορφώνει ένα άτομο που γνωρίζει πώς να αξιοποιήσει στο μέγιστο τη ζωή του ανεξάρτητα από την ηλικία στο διαβατήριο ή στο δίπλωμα οδήγησής του.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν στιγμές που επικεντρώνεστε μόνο στο εξωτερικό κομμάτι, σε αυτό το επιπλέον κεράκι πάνω στην τούρτα γενεθλίων, στον αριθμό της ζυγαριάς ή στο μέγεθος των ρούχων που θα θέλατε να φοράτε όπως όταν ήσασταν νεότεροι.

Όλα αυτά τα παραδείγματα αποτελούν πραγματικές πηγές βασάνων τις οποίες θα πρέπει να μάθετε να αντιμετωπίζετε. Γι’ αυτό το λόγο θέλουμε να σας δείξουμε με παραδείγματα πότε οι άνθρωποι αρχίζουν να μεγαλώνουν.

Είναι μια διαδικασία που ξεκινά από το μυαλό και όχι από το δέρμα και όλοι πρέπει να την αποφύγουν.

Μεγαλώνουμε όταν τα όνειρά μας εξαφανίζονται
Μεγαλώνετε όταν λέτε «όχι» σε μια μέρα στην παραλία επειδή ντρέπεστε να σας δουν οι άλλοι με το μαγιό και παρατηρήσουν πόσο έχει αλλάξει το σώμα σας.
Μεγαλώνετε όταν ακούτε κάποιον να σας λέει «αυτό δεν είναι σωστό για σένα, το πλοίο σου έχει σαλπάρει».
Μεγαλώνετε όταν μένετε κολλημένοι σε μια ρουτίνα και φοβάστε να αλλάξετε επειδή πιστεύετε ότι μπορεί να σας βγει σε κακό.
Μεγαλώνετε όταν κοιτάτε με ζήλια την ευτυχία των άλλων αντί να βρείτε και να δημιουργήσετε κι εσείς τη δική σας ευτυχία.
Μεγαλώνετε όταν σταματάτε να θέτετε στόχους και αποφασίζετε να ακολουθήσετε αυτά που κάνουν οι άλλοι.
Μεγαλώνετε όταν κλείνετε πόρτες και γίνεστε απλοί θεατές της ζωής σας και την παρακολουθείτε καθώς περνάει από το παράθυρο.
Μεγαλώνετε όταν παραδίνεστε, όταν σταματάτε να εμπιστεύεστε και γίνεστε καχύποπτοι και κακόκεφοι.
Μεγαλώνετε όταν σταματάτε να ενδιαφέρεστε για πράγματα και κάνετε ερωτήσεις όπως «Αναρωτιέμαι τι μπορεί να είχε συμβεί αν…»
Γιατί έχω ξεχάσει την ηλικία μου
Είμαστε σίγουροι ότι δεν έχετε επίσης σταματήσει να υπολογίζετε την ηλικία σας αντί να επικεντρωθείτε σε κάτι σημαντικότερο: να ζείτε τη ζωή σας.

Επειδή ανεξάρτητα από την ηλικία σας: αυτό που έχει πραγματική σημασία είναι να κάνετε την κάθε στιγμή να αξίζει. Γι’ αυτό το λόγο σας ζητούμε να σκεφτείτε αυτές τις φράσεις και να εξωτερικεύσετε αυτές τις ιδέες για να γίνετε πιο ευτυχισμένοι.

Μια μέρα γεμάτη με ανησυχία, θυμό και διαφωνίες είναι μια χαμένη μέρα.
Κάθε πρωινό αποτελεί μια νέα ευκαιρία για να εκμεταλλευτείτε, ανεξάρτητα από το αν είστε 20, 30 ή 70 χρονών.
Το να μεγαλώνει κανείς σημαίνει ότι μαθαίνει τι αξίζει πραγματικά στη ζωή. Όλα τα άλλα, όσα σας απογοητεύουν και ταράζουν την εσωτερική σας ισορροπία καλό είναι να μένουν πίσω.
Η ζωή είναι μικρή για να τη ζείτε σύμφωνα με τα σχέδια των άλλων ανθρώπων!
Πρέπει να κατανοήσετε ότι οι απόψεις των άλλων δεν σας καθορίζουν. Επομένως ο μοναδικός σας στόχος από σήμερα είναι να είστε ο εαυτός σας και να ακολουθείτε το δικό σας δρόμο.
Καλές φιλίες είναι εκείνες που σας επιτρέπουν να παραμένετε νέοι και γεμάτοι με όνειρα για τη ζωή: επιλέξτε σωστά τους ανθρώπους με τους οποίους περνάτε το χρόνο σας.
Κάντε τους άλλους ανθρώπους ευτυχισμένους όποτε μπορείτε, επειδή κάθε θετικό συναίσθημα δίνει ζωή στην καρδιά σας και νεανικότητα στο χαμόγελό σας.
Να είστε παθιασμένοι με τη ζωή. Κάθε μέρα να προσπαθείτε να μαθαίνετε κάτι νέο. Να εκπλήσσεστε από ό,τι σας περιβάλλει.
Μην διστάσετε να εφαρμόσετε αυτές τις απλές συμβουλές και να απολαμβάνετε κάθε μέρα της ζωής σας ανεξάρτητα από την ηλικία σας.

Πηγή Ζήστε τη ζωή σας και ξεχάστε την ηλικία σας