24 April, 2019
Home / 2018 / Νοέμβριος


Είναι κάποιοι άνθρωποι ρε φίλε, παραδείγματα ζωής. Υποδείγματα αξιοπρέπειας και αντοχής. Σύμβολα επιμονής και υπομονής.

Γιατί έχουν μάθει να μετατρέπουν την αδυναμία τους σε δύναμη. Τις ευαισθησίες τους σε αντίσταση. Και την καρτερικότητά τους σε ανοχή. Από ανάγκη και όχι επιλογή. Και είναι αυτοί που σου προκαλούν δέος και θαυμασμό μαζί.

Είναι εκείνοι που η ζωή δεν τους χάρισε τα πολλά και μοχθούν για τα λίγα. Τους χρεώνει με τα δύσκολα και ποτέ δεν τους ξεχρεώνει. Τους δανείζει λιγοστές χαρές και παίρνει τον τόκο από την ψυχή τους. Τους ρίχνει στον πάτο της και κολυμπούν με τα ανταριασμένα κύματά της για να αναδυθούν στην επιφάνεια. Κι όμως με την αξιοπρεπή τους στάση, το αστείρευτο σθένος τους και την άμετρη καρτερικότητα που επιδεικνύουν, γίνονται φάροι που φέγγουν και καθοδηγούν τα σκοτάδια μας.

Ορθώνονται παλικαρίσια σε κάθε λάβωμα. Κάνουν σημαία την πίστη τους και αντιμετωπίζουν με θάρρος τις κακουχίες. Πολεμούν μόνοι στην αρρένα αυτού του κόσμου και δέχονται τις νίκες με ταπεινοφροσύνη. Τις ήττες με περηφάνια. Υψώνουν τη δύναμή τους λάβαρο κόντρα στον άνεμο της μοίρας τους. Και μάχονται ενάντια στα βάσανα που τους έριξε το ριζικό τους. Σφίγγουν τις παλάμες. Τρίζουν τα δόντια στα δύσκολα. Αλλά δεν σταματούν ποτέ να αγωνίζονται. Γιατί γνωρίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να λυγίζουν, αλλά όχι την επιλογή να σπάσουν.

Δε θα τους αντικρύσεις ποτέ να δειλιάζουν. Δεν θα τους ακούσεις ποτέ να λιποψυχούν ή να μιζεριάζουν .Ανταμώνουν με τις ταλαιπωρίες και τους δίνουν να πιουν από τη δύναμή τους. Μεθούν τα βάσανά τους από την ψυχική τους ομορφιά. Πότιζουν από την αντοχή τους τις αγωνίες τους. Φιλεύουν τον πόνο από το μεδούλι της καρδιάς τους. Τον κερνάνε κούπες κρασί βγαλμένες από την ελπίδα και την αισιοδοξία τους. Γίνονται θάλασσες και πνίγουν τις αδυναμίες και τους φόβους τους.

Αναρριχώνται σέρνοντας στις δύσβατες βουνοκορφές της. Και κοπιάζουν σπέρνοντας στις πλαγιές της απόγνωσής τους, τους σπόρους της ελπίδας. Φυτεύουν τις ρίζες της υπομονής στην οντότητά τους. Σκάλιζουν στους βράχους της ζωής τους, τη στωικότητα. Σμιλεύουν στο κουφάρι τους τη θέλησή τους. Και άφηνουν την εσωτερική ομορφιά τους να ανθίσει στις καταιγίδες που σείουν συθέμελα τον ουρανό τους.

Είναι κάποιοι ανθρώποι ρε φίλε, που τα ζεστά τους βλέμματα κρύβουν τις φωτιές στις οποίες έχουν γίνει παρανάλωμα. Τα χαμόγελά τους έχουν τα χρώματα του ουράνιου τόξου, κλείνοντας μέσα τους τα μαύρα σύννεφα που τους σκεπάζουν. Και στα μάτια τους ανάβουν φωτεινές σπίθες, αδιόρατα σημάδια των πυρκαγιών στις οποίες έγιναν στάχτη. Το γέλιο τους πηγαίο. Η χαρά τους αυθεντική. Και η πρόσχαρη όψη τους δε θα σου δώσει ποτέ να καταλάβεις σε πόσα πέλαγα έχουν πνιγεί.

Κι όταν ανοίγει το καβούκι της μοναξιάς τους, κλείνονται μέσα του ερμητικά και γίνονται ένα κουβάρι δάκρυα. Τρυπάνε τις ψυχές τους με τα νύχια τους αποκαλύπτοντας την ανείπωτη κούραση που τους καθηλώνει. Σπαράζουν αντικρίζοντας τους φόβους που ρημάζουν τα σωθικά τους. Τρέμουν από την από την αδυναμία και λυγίζουν μαζεύοντας τα θρύψαλά τους. Κυριεύονται από τις ανασφάλειες και τους φόβους που τους πολιορκούν. Και παλεύουν με τα θεριά τους. Χτυπιούνται όταν κανείς δε τους βλέπει. Ουρλιάζουν από τον πόνο όταν κανείς δεν μπορεί να τους ακούσει. Και αιμορραγούν όταν κανείς δεν αντικρύζει τις πληγές τους.

Είναι κάποιοι άνθρωποι ρε φίλε σε τούτο τον κόσμο, που είναι αναγκασμένοι να στέκονται όρθιοι και αγέρωχοι. Πρότυπα σεβασμού, δύναμης ψυχής και ανεξάντλητης αντοχής. Γιατί δεν είχαν ποτέ την πολυτέλεια να καταρρεύσουν και ούτε τους δόθηκε η επιλογή.



Συγγραφέας άρθρου: Λίτσα Φιλίππου – ewoman.grΠηγή Είναι κάποιοι άνθρωποι, ρε φίλε, παραδείγματα ζωής

Ο Αλεξάνταρ Ντζίκιτς συνεχάρη τον Ολυμπιακό για την εύκολη νίκη του και στάθηκε στην εξαιρετική εμφάνιση του Ζακ ΛεΝτέι, καθώς και στην αστοχία της ομάδας του.

«Συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό. Ήταν καλύτεροι από εμάς, προφανώς. Αυτό δεν είναι έκπληξη, ειδικά αν σκεφτούμε την κατάστασή μας με τους διεθνείς. Χάσαμε πολλά ελεύθερα σουτ, κάτι που τους επέτρεψε να σκοράρουν στον αιφνιδιασμό. Ο ΛεΝτέι είχε το καλύτερο του παιχνίδι μέχρι στιγμής με τον Ολυμπιακό», ανέφερε στη συνέντευξη Τύπου μετά το τέλος του αγώνα ο τεχνικός της Μπουντούτσνοστ.

Πηγή Ντζίκιτς: «Καλύτερος ο Ολυμπιακός, χάσαμε πολλά σουτ»

Ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια και, τελικά, εκεί είναι που συναντάει τελικά τον Θεό. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του Παναγιώτη Δημακάκου, ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, που μιλά στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»:

«Θρησκεία και επιστήμη είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια».

Φλογερός ευπατρίδης και πρωτοπόρος στον τομέα της αγγειοχειρουργικής, με χιλιάδες επεμβάσεις στο ενεργητικό του, γνώρισε την αναγνώριση σε μεγάλα ιατρικά κέντρα στο εξωτερικό, αλλά επέστρεψε για να δημιουργήσει στον τόπο του. Παρά τις πολλές διακρίσεις του, με σεμνότητα και συγκίνηση εξομολογείται πως έχει την προσευχή ως νοερό όπλο.

Με προσωπική του φροντίδα, το δωμάτιο στο οποίο εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο έγινε χώρος προσκυνήματος, ενώ το παρεκκλήσι του αγίου στο νοσοκομείο αγιογραφήθηκε με τα θαύματά του.

Από τη μακρά εμπειρία σας στο χειρουργικό τραπέζι, έχετε ζήσει περιπτώσεις θείας παρέμβασης;

Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Μπορώ να σας πω την περίπτωση ενός αρρώστου 52 ετών από τη Σαμοθράκη, με 5 παιδιά, όπου είχε αποφραγμένη την αορτή του. Καθάρισα την αορτή και είδα ότι οι βλάβες αυτές προχωρούσαν και στις νεφρικές αρτηρίες.

Αν μείνουν οι νεφροί μία ώρα χωρίς ροή αίματος και οξυγόνο, νεκρώνουν. Αυτό τότε δεν φαινόταν στις εξετάσεις και είχε ήδη περάσει μισή ώρα, ώσπου να καθαρίσω την αορτή και να την κλείσω.

Συνειδητοποιώ πλέον ότι θα έχω έναν νεφροπαθή ασθενή, που θα πρέπει 2 και 3 φορές την εβδομάδα να υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση. Με λούζει κυριολεκτικά κρύος ιδρώτας, τα νεότερα παιδιά βέβαια δεν συνειδητοποιούν τίποτα, και εκείνη την ώρα ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα».

Όπως έχω ανοιχτή την αορτή και εκφύονται τα αγγεία, «τυφλά» βγάζω με τις λαβίδες ό,τι σκληρά αθηρώματα και σε λιγότερο από μισή ώρα κάνω την πιο «τρελή» επέμβαση που θα μπορούσα να κάνω. Πέντε παιδιά τον περίμεναν εκεί έξω κι εγώ έκανα κάτι ανορθόδοξο!

Όταν κάναμε την επομένη μια ενδοφλέβια αγγειογραφία, που μας φωτογραφίζει τις αρτηρίες, ομολογώ ότι ο ασθενής φαινόταν, όχι σαν να είναι χειρουργημένος, αλλά όπως τον γέννησε η μάνα του. Σαν να μην είχε αρρωστήσει ποτέ!

Τότε στην επίσκεψή μου επάνω έκανα ομολογία στους νέους συναδέλφους μου: «Δεν χειρούργησα εγώ, παρακάλεσα και χειρούργησε κάποιος άλλος». Δεν το ξεχνώ ποτέ αυτό.

Ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα»

Μπορούμε να μιλήσουμε και για περιστατικά που έχουν επανέλθει;

Θυμάμαι το παράδειγμα ενός ασθενούς που παρουσίασε ανακοπή της καρδιάς και είχε διάρκεια ανάνηψης πλέον της μίας ώρας. Όταν επανήλθε, με σοβαρότητα και ικανοποίηση, σαν να συμμετείχε ενεργά στην όλη διαδικασία.

«Γιατρέ, είχατε σοβαρό πρόβλημα μαζί μου. Αργήσατε και κουραστήκατε πολύ», μου είπε και με ευχαρίστησε. Οι άρρωστοι σε «αποχωρητικές» καταστάσεις, όταν καταβάλλουμε προσπάθειες επανόδου τους στη ζωή, φαίνεται ότι συμμετέχουν στη διαδικασία αυτή. Κάποιοι μαρτυρούν ότι βρέθηκαν σε κάποιον κόσμο φωτεινό και όμορφο. Είναι ικανοποιημένοι.

Κάποιοι άλλοι περιγράφουν λεπτομέρειες από τις ιατρικές μας ενέργειες, ακόμη κι από συζητήσεις, κατά τον χρόνο της ανάνηψης.

Εσείς προσωπικά έχετε προσευχηθεί για ασθενείς σας;

Χειρούργησα μια γυναίκα 65 ετών στην καρωτίδα, σε μια, κατά τα άλλα, επέμβαση ρουτίνας. Η ασθενής όταν ξύπνησε από τη νάρκωση ήταν ημιπληγική από τη μία πλευρά, στο χέρι και στο πόδι, δεν επικοινωνούσε κι έλεγε πράγματα ασυνάρτητα.

Στην αγγειογραφία και στο κρανίο όλα έδειχναν απολύτως φυσιολογικά. Μιλώ με τους συγγενείς κι ανοίγω για δεύτερη φορά, προκειμένου να ελέγξω. Ακολούθησε συμβούλιο καθηγητών, ειδικών, αλλά κανείς δεν μπορούσε να δώσει απάντηση. Αποφασίσαμε την παραμονή της ασθενούς στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μέχρι την άλλη ημέρα το πρωί, σε βαθιά νάρκωση.

Δεν θα ξεχάσω την ημερομηνία: 8 Νοεμβρίου 2006, παραμονή του Αγίου Νεκταρίου. Δεν μπορούσα να εκκλησιαστώ, γιατί είχα στις 7 το πρωί προγραμματισμένο χειρουργείο.

Γινόταν αγρυπνία στον Ι.Ν. του Αγίου Νεκταρίου στο Νέο Ηράκλειο. Στάθηκα για πολλή ώρα, παρακάλεσα τον άγιο και κοινώνησα. Την επομένη νωρίς το πρωί άνοιξα τον μικρό ναό που έχουμε φτιάξει για τον άγιο στο Αρεταίειο, άναψα ένα κεράκι, ζήτησα και πάλι τη βοήθειά του και πήγα και χειρούργησα.

Η ασθενής ξύπνησε, είχε θαυμάσια επικοινωνία με το περιβάλλον, κινούσε ελεύθερα όλα τα άκρα, πήρε το πρόγευμά της κανονικά, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, με φυσιολογική επικοινωνία μαζί μας.

Νιώθετε την παρουσία του αγίου στο Αρεταίειο;

Ο άγιος, αφότου εγκαταστάθηκε μόνιμα το 1908 στην Αίγινα, σπάνια την εγκατέλειπε. Απέκρυπτε, μάλιστα, το πρόβλημα της υγείας του, υποφέροντας σιωπηλά τους σωματικούς πόνους και το βαρύ μαρτύριο.

Όταν, όμως, η κατάστασή του επιδεινώθηκε, δέχθηκε την υπόδειξη του γιατρού για εισαγωγή σε νοσοκομείο της Αθήνας. Έκτοτε παραμένει μεγάλη η ευλογία του για το Αρεταίειο και το πανεπιστήμιό μας, αφού φιλοξένησε για νοσηλεία τον μεγάλο άγιο του 20ού αιώνα.

Σύμφωνα με προσωπική μαρτυρία του ιατρού Καραπλή, οι γάζες που είχαν χρησιμοποιηθεί με την κοίμησή του ευωδίαζαν και γι’ αυτό δεν τις πέταξαν, αλλά τις τοποθέτησαν μέσα στη γη. Νοσηλεύτηκε στη γ’ θέση (απορίας), όπου στην παρακείμενη κλίνη νοσηλευόταν ύστερα από ατύχημα ένας παραπληγικός ασθενής. Από τότε κιόλας, αμέσως μετά την κοίμησή του, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του Αγίου Νεκταρίου στο νοσοκομείο μας.

Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα. Έκτοτε, στο δωμάτιο υπάρχει η εικόνα του, ένα καντήλι που καίει συνεχώς και από το 2000 είναι τόπος προσκυνήματος, χωρίς να νοσηλεύονται ασθενείς.

Όνειρό μου ήταν ο χώρος αυτός να γίνει εκκλησία και μάλιστα είχα βρει και τα οικονομικά μέσα για να το υλοποιήσω… αλλά η διοίκηση δεν ήθελε να ακούσει τίποτα από αυτά.

Αμέσως μετά την κοίμησή του Αγίου Νεκταρίου, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του στο νοσοκομείο μας. Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα

Πολλοί επιστήμονες κοιτάζουν με δυσπιστία ό,τι δεν εξηγείται με όρους επιστημονικούς. Τι θα τους λέγατε;

Ο αληθινός επιστήμονας αναζητά την αλήθεια. Επειδή ο Θεός αλήθεια εστί, εξαρτάται από τον Θεό. Γίνεται έτσι λάτρης, μύστης, ακόλουθος, μαθητής του. Ο ίδιος, ομολογώ, δεκαετίες τώρα, δεν χειρουργώ χωρίς να έχει προηγηθεί προσευχή και, κατά κανόνα, καθαρίζω με το αντισηπτικό την περιοχή του δέρματος που θα χειρουργήσω, ξεκινώντας με το σημείο του Σταυρού για ευλογία.

Αν, μάλιστα, βρεθώ σε δύσκολα χειρουργεία, κάνω νοερά προσευχή. Σας εξομολογούμαι ότι πολλές φορές «εφημερεύει» ο ίδιος ο Χριστός και ζούμε την παρουσία του…

Με τις μαρτυρίες αυτές μπορώ να πω σε κάθε συνάδελφο: το απόλυτο είναι θεία κτίση. Το σχετικό με την πρόοδο της επιστήμης, την πείρα, την Τέχνη, την τόλμη και την αρετή χειρουργούμε.

Δεν ανήκει, όμως, σε εμάς το 100%. Μπορεί να έχω εκτελέσει μία επέμβαση 200.000 φορές και ύστερα από τόση πείρα να παρουσιάσει κάποιος μια εμπλοκή, ένα κακό. Γι’ αυτό ο ίδιος προσωπικά έχω την προσευχή ως νοερό όπλο.

Η ασθένεια είναι κρίκος θρησκείας και επιστήμης. Αυτές οι δύο είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια.

Από τη μακρά εμπειρία σας, έχετε γνωρίσει ασθενείς που ξεπέρασαν το κλινικό πρόβλημα με όπλο την πίστη τους;

Ασθενείς με πίστη έχουν ιδιαίτερο χάρισμα, είναι γαλήνιοι, ήρεμοι, γεμάτοι ελπίδα και προσευχόμενοι συγκεντρώνουν περισσότερη δύναμη. Το θαύμα, άλλωστε, είναι προϊόν πίστεως, δώρο μέγιστο για όσους την κατέχουν, δύναμη ανεξάντλητη.

Το θαύμα εμφανίζεται σιωπηλά, αθόρυβα, και, ξαναλέω, επιτυγχάνεται μέσω πίστεως, η οποία ούτε υποχρεωτική ούτε καταναγκαστική είναι, αλλά εδρεύει και πηγάζει από την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.

Ποια εφόδια πρέπει να έχει ένας νέος γιατρός;

Το κάλλος της ιατρικής επιστήμης βρίσκεται στην εμπιστοσύνη, την οποία ο ίδιος ο Δημιουργός έχει εκδηλώσει για την ιπποκράτεια επιστήμη, για τον διάκονο του ανθρώπινου πόνου στην Παλαιά Διαθήκη: «Και ιατρώ δος τόπον, και γαρ αυτόν έκτισε Κύριος». Ο γιατρός είναι το πρώτο και το τελευταίο πρόσωπο που βλέπει κανείς όταν έρχεται και όταν εγκαταλείπει τα γήινα.

Στην ενδιάμεση λοιπόν ζωή, η αποστολή του είναι να φροντίζει την καλή ποιότητα υγείας, διότι χαρά μεγαλύτερη δεν υπάρχει από το να είναι κανείς υγιής. Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο ευτυχής είναι ο ζητιάνος, όταν είναι υγιής, συγκριτικά με έναν άρρωστο βασιλιά.

Γι’ αυτόν τον λόγο ο γιατρός πρέπει να είναι ένας οικουμενικός ευπατρίδης, όταν πλησιάζει τον άρρωστό του, στοργικός πατέρας, όπως ο Κύριος που μας δημιούργησε, με τριπλή προσωπικότητα: καλό επιστήμονα, ανθρωπιστή και με πίστη στον Χριστό.

Αν έχει αυτές τις προϋποθέσεις, τότε μπορεί να δει και τις περιπτώσεις που αναφέραμε με τη θεία παρέμβαση σε πολλές στιγμές της ζωής του.

Έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις…

Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί!

Τι φοβάστε από την κρίση στον τόπο;

Ένα έθνος και μία πατρίδα μπορεί να ελπίζουν, αν η νεολαία υπερέχει των γερόντων, αν οι γεννήσεις υπερέχουν των θανάτων. Τώρα εμείς έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις.

Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί!

Χίλια ελληνόπουλα κάθε πρωί σκοτώνονται. Αν κοιτάξεις το καρδιογράφημα ενός εμβρύου, θα δεις την καρδιά του να χτυπά από την 4η εβδομάδα. Μιλάμε για δολοφονίες σε άτομα που δεν μπορούν να αμυνθούν. Δείτε τα νούμερα:

Πετάμε στους οχετούς 350.000 ζωές τον χρόνο, δηλαδή μια πόλη σαν την Πάτρα. Αντί να στηρίξουμε, λοιπόν, την οικογένεια και τα νέα ζευγάρια, που φοβούνται εξαιτίας της οικονομικής ανασφάλειας, δημιουργούμε αφύσικους στην οικογένεια θεσμούς.

Πηγή «Πολλές φορές εφημερεύει ο ίδιος ο Θεός στο χειρουργείο και ζούμε την παρουσία του»

Ξέσπασε με τριάρα η Σεντ Ετιέν

Με ξέσπασμα στο τελευταίο εικοσάλεπτο, διάστημα στο οποίο πέτυχε και τα τρία γκολ, η Σεντ Ετιέν νίκησε 3-0 τη Ναντ στο «Ζοφρουά Γκισάρ», στο παιχνίδι που άνοιξε την αυλαία της 15ης αγωνιστικής του Σαμπιονά.

Έτσι, οι «στεφανουά» σκαρφάλωσαν προσωρινά στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας με 26 βαθμούς, ενώ τα «καναρίνια», τα οποία γνώρισαν την πρώτη ήττα μετά από πέντε αγωνιστικές, παρέμειναν στη δέκατη με 17. 

Πιο συγκεκριμένα, η Σεντ Ετιέν ανέλαβε από την αρχή την πρωτοβουλία των κινήσεων και είχε την κατοχή της μπάλας, ωστόσο, δεν μπορούσε να δημιουργήσει κλασσική ευκαιρία μπροστά από την εστία της Ναντ. Οι προϋποθέσεις υπήρχαν, ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν απείλησε τα «καναρίνια». Οι φιλοξενούμενοι ήταν περισσότερο προσηλωμένοι στα αμυντικά τους καθήκοντα και ήταν ελάχιστες οι φορές που βγήκαν στην επίθεση στο πρώτο ημίχρονο. 

Στην επανάληψη, η πίεση των «στεφανουά» αυξήθηκε, καθώς αναζητούσαν το γκολ, που θα τους έφερνε πιο κοντά στη νίκη. Η υπεροχή των γηπεδούχων καρποφόρησε στο 72’ με τον Μπέριτς, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε την ασίστ του Σαλιμπούρ, πετυχαίνοντας το πρώτο του φετινό γκολ στο πρωτάθλημα. Δώδεκα λεπτά αργότερα, η Σεντ Ετιέν πέτυχε και δεύτερο γκολ με τον Καζρί, που έφτασε τα επτά, κάνοντας ένα τεράστιο βήμα για την κατάκτηση των τριών βαθμών. Το «κερασάκι στην τούρτα» έβαλε στο 90’ ο Κολοτζέτζακ, ο οποίος διαμόρφωσε το τελικό 3-0. 

Πηγή Ξέσπασε με… τριάρα η Σεντ Ετιέν


Απόσπασμα διαλόγου ανάμεσα σε δύο πνευματικούς ανθρώπους της χώρας:

Ενεχυροδανειστής: Αγόρι μου θα έχω τα 7.000 μου είπε.

Παρουσιαστής: 7 +5= 13

Ενεχυροδανειστής: Το ξέρω 12 συν ΦΠΑ στο 7

Παρουσιαστής: 7 + 5 πόσο είναι βρε άνθρωπέ μου ;…


Ενεχυροδανειστής: 12

Παρουσιαστής: 7+5 είναι 12;

Ενεχυροδανειστής: Εσύ τι λες;

Παρουσιαστής: 12 δικό μου λάθος ,συγγνώμη νόμιζα ήταν 13

Ένας μάγος των μαθηματικών ο παρουσιαστής όταν μιλούσε με τον Richard 😛

Δημητρης Σουλτας (FB)

Πηγή Ένας μάγος των μαθηματικών…


Η Ύβρις του ΟΗΕ.

Στις 11/12/2018 πρόκειται να υπογραφεί στο Μαρακές του Μαρόκου η παγκόσμια συμφωνία του ΟΗΕ για την ελεύθερη μετανάστευση από τις κυβερνήσεις που συμφωνούν με το περιεχόμενο της. Το περιεχόμενο αυτό προβλέπει ελεύθερη και ασφαλή μετακίνηση μεταναστών προς όποια χώρα επιθυμούν από τις έχουσες υπογράψει τη συμφωνία και με οποιοδήποτε ασφαλές μέσο. Οι δε κυβερνήσεις των χωρών προέλευσης είναι υποχρεωμένες να τους προμηθεύσουν, αν δεν έχουν ήδη, νόμιμα έγγραφα, ώστε να μπαίνουν και να εγκαθίστανται σαν “κύριοι” (και με τις δύο έννοιες της λέξης) στις χώρες προορισμού τους. Διά της συμφωνίας αυτής η ελεύθερη και ασφαλής μετανάστευση καθίσταται νόμιμο ανθρώπινο δικαίωμα.

Δε θα εξεταστούν στο άρθρο αυτό τα κίνητρα του ΟΗΕ προς εισαγωγή αυτής της συμφωνίας, τα οποία με τόσο προφανή τρόπο στοχεύουν στην πλήρη κατάλυση συνόρων και εθνών. Αυτά είναι γνωστά σε όλους τους ενεργούς νοητικά πολίτες του πλανήτη μας.

Θα σταθώ στο άρθρο αυτό σε δύο άλλες πλευρές της συμφωνίας: στο ότι καθιστά την ελεύθερη μετανάστευση ανθρώπινο δικαίωμα και στους πέρα από κάθε μέτρο και όριο κινδύνους που γεννά, τόσο στις χώρες που θα την υπογράψουν όσο και στις χώρες που δε θα την υπογράψουν.

α. Ας δούμε πρώτα αν μπορεί να χαρακτηριστεί και να νομιμοποιηθεί ως (παν)ανθρώπινο δικαίωμα η ελεύθερη μετανάστευση. Ασφαλώς και δεν μπορεί! Απλά, επειδή αφαιρεί και εκμηδενίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των αυτο-χθόνων και γη-γενών (ταυτόσημες οι έννοιες των δύο λέξεων , καθ’ όσον η λέξις χθων εν τη εξελίξει της σημαίνει τη Γη) στα διάφορα Έθνη/Κράτη, όποια κι αν είναι η χρονολογική ή η φυλετική αφετηρία τους.

Αφαιρεί και εκμηδενίζει από τους αυτόχθονες το δικαίωμα τους να είναι κύριοι και κυρίαρχοι των εδαφών τους, το δικαίωμα τους στην πολιτισμική τους παραγωγή και κληρονομιά, το δικαίωμα να είναι κύριοι του συνολικού, ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος τους (ΑΕΠ), το οποίο είναι αποτέλεσμα της εκπαίδευσης και του μόχθου κάθε πολίτη του Έθνους/Κράτους. Μικρή η συνεισφορά των αναρίθμητων αλλοεθνών στο ΑΕΠ, αδαείς και ανειδίκευτοι καθώς θα είναι. Αλλά μεγάλη η αφαίμαξή του στην εκπαίδευση τους, πρόνοια υγείας, συνταξιοδότησης και τα παρόμοια. Αυτή η αφαίμαξη θα εκμηδενίσει τελικά το κατά κεφαλήν εισόδημα της χώρας προορισμού, αφού η πίτα του ΑΕΠ θα κοπεί σε μυριάδες περισσότερα κομμάτια, αφαιρουμένων και των εξόδων για τις εν λόγω παροχές.

Η κατάσταση αυτή μπορεί να παρομοιαστεί με μία συνθήκη που επιβάλλει σε κάθε οικο-κύρη να δεχτεί στο σπίτι του, στην εργασία του και στην περιουσία του ελεύθερους “εισβολείς” και μάλιστα αλλογενείς, αλλόθρησκους και αλλοεθνείς που θα έχουν στα ως άνω πεδία κυριαρχίας του τα ίδια δικαιώματα με τον ίδιο. Στο σπίτι του, στις οικονομίες του, στην περιουσία του και τα “κειμήλια” του, γιατί όχι και στην οικογένεια του;

Θα πρέπει να φρουρεί ένοπλος τα παιδιά του και τη γυναίκα του για να μην βιαστούν από τα “ασυγκράτητα” στίφη. Άρα περιορίζεται ή και εκμηδενίζεται η ψυχική του γαλήνη και πάει περίπατο η διάθεση και ο χρόνος για δημιουργική εργασία. Παρέλειψα συνεπώς μια ακόμη αφαίμαξη του ΑΕΠ πολύ σημαντική: τα κονδύλια που θα απαιτηθούν από το κάθε Έθνος/Κράτος που θα υπογράψει τη συμφωνία για την ασφάλεια των αυτοχθόνων, ώστε να μην ξημεροβραδιάζεται βέβαια ο καθένας ατομικά, με το όπλο στο χέρι, για να προστατεύσει τα παιδιά και τη γυναίκα του. Αλλά και για την ασφάλεια των αλλοχθόνων, ώστε να μη σφάζονται μεταξύ τους.

Ακραίες οι παρομοιώσεις όταν ανάγονται σε προσωπικό επίπεδο, αλλά δείχνουν ανάγλυφα τις τραγικές καταστάσεις που θα δημιουργήσει η συμφωνία αυτή στις χώρες που θα την υπογράψουν. Είναι μια συμφωνία που νομιμοποιεί την εισβολή και κατάκτηση ενός Κράτους/Εθνους χωρίς πόλεμο, νομιμοποιεί την κλοπή του Εθνικού Προϊόντος, της πολιτισμικής ταυτότητας και κληρονομιάς του, των εδαφών του και την εκμηδένιση αυτής ταύτης της ύπαρξης και ασφάλειας του, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Αν αυτό το κοινωνικό και νομικό έκτρωμα σταθεί “όρθιο” στα Δικαστήρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τότε οι νοητικά ενεργοί πολίτες του του πλανήτη δεν έχουν άλλη επιλογή από την πλήρη κατεδάφιση των σάπιων Θεσμών και Οργανισμών που έχουν στήσει οι “επιτήδειοι και περιούσιοι”, ώστε να καταφέρουν την απόλυτη κυριαρχία επί των λαών σε πλανητικό επίπεδο.

β. Είναι μακάριος λήθαργος η αντίληψη ότι από την συμφωνία θα πληγούν μόνον οι χώρες που θα την υπογράψουν. Τι θα εμποδίσει τις χώρες αυτές, που προφανώς είναι οι “χώρες-ηγέτες” της παγκοσμιοποίησης, να δώσουν πολύ σύντομα ιθαγένεια σε όλα αυτά τα εκατομμύρια των νομιμοποιημένων (λαθρο!)μεταναστών και να τους καταστήσουν Γερμανούς, Γάλλους ή άλλους “Ευρωπαίους πολίτες”;

Οι χώρες που δεν υπέγραψαν τη συμφωνία, πώς θα μπορούν να εμποδίζουν αθρόες μετακινήσεις “Ευρωπαίων πολιτών” στο χώρο της επικράτειας τους, ίσως και επιδοτούμενες από τους παγκοσμιοποιητές (όλα να τα περιμένετε από αυτούς!), ώστε να αδειάζουν Γερμανία, Γαλλία και να δέχονται νέους “νόμιμους μετανάστες”. Και τελικά να εποικίζονται όλες οι χώρες.

Ή πώς μπορούν οι χώρες αυτές, π.χ. η Ρωσία, να εμποδίσουν “Ευρωπαίους πολίτες” (Γερμανούς, Γάλλους…) να τις επισκέπτονται σε μεγάλους αριθμούς, νόμιμα και χωρίς εμπόδια, εφ ‘ όσον διαθέτουν “καθαρό ποινικό μητρώο”; Και μόλις μπουν στη χώρα να κρύβονται, να οργανώνονται και να αρχίζουν την κάθε είδους υπονόμευση, δολιοφθορά ή προβοκάτσια, υπό την οργάνωση και καθοδήγηση των εχθρών τους;

Σκεφθείτε πόσο θα επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό τους για να έχουν ασφάλεια. Αλλά μπορεί και να επιλέξουν, για να αποφύγουν το έξοδο, να κλείσουν εντελώς τα σύνορα τους σε χώρες που οι “πολίτες” τους είναι κράμα γηγενών και αλλογενών, επειδή ίσως δε θα δικαιολογείται νομικά η επιλογή των μεν από τους δε για είσοδο στη χώρα.

Όλες αυτές οι πρώτες σκέψεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το θέμα είναι εξαιρετικά πολύπλοκο και έωλο (σάπιο). Εκτός από το ότι καταργεί κάθε ανθρώπινο δικαίωμα των αυτοχθόνων, ακόμα και αυτό της σωματικής ασφάλειας και της ζωής τους, δημιουργεί τεράστια και σχεδόν ανεξέλεγκτη αναστάτωση και κινδύνους για ολόκληρο τον πλανήτη.

Τεράστια κεφάλαια θα διατεθούν από όλες τις προηγμένες χώρες για να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις που θα τους προκαλέσει η συμφωνία αυτή, είτε την υπογράψουν είτε όχι. Αν όχι, θα είναι απαιτήσεις ασφάλειας, αλλά τα κονδύλια και γι αυτές θα είναι πολύ μεγάλα. Δεν είναι, λοιπόν, πολύ προτιμότερο τα τεράστια αυτά κεφάλαια να δοθούν -ελεγχόμενα- στους λαούς τους Τρίτου Κόσμου, ταυτόχρονα με εκπαίδευση και τεχνογνωσία, ώστε οι λαοί αυτοί να μην εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους; Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος αγαπάει την πατρίδα του και σε αυτήν θέλει να ζήσει, εφ’ όσον σε αυτήν μπορεί να ζήσει “σαν άνθρωπος” και όχι σαν πεινασμένο σκυλί.

Ως εκ τούτων παίρνω την πρωτοβουλία να κοινοποιήσω με συστημένη επιστολή το άρθρο αυτό στις Πρεσβείες των ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας με την παράκληση οι χώρες τους να εξετάσουν το θέμα σε βάθος, διά των ειδικών επιστημόνων και think-tank που διαθέτουν και να το φέρουν στο Συμβούλιο Ασφαλείς του ΟΗΕ(!) με αδιάσειστα επιχειρήματα ότι η συμφωνία είναι επικίνδυνη για τη διεθνή ασφάλεια , ασκώντας veto στην επικύρωση της.

Και φθάνουμε τέλος στο ερώτημα, τι θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα, ή μάλλον τι θα μπορούμε να κάνουμε εμείς οι Έλληνες που κινδυνεύουμε όσο κανείς άλλος από τη συμφωνία αυτή και που είναι ηλίου φαεινότερον ότι η κυβέρνηση Τσίπρα θα την υπογράψει; Σκεφθείτε, αν πλέον των λαθρομεταναστών που ήδη έχει η Ελλάδα και που φυσικά, βάσει της συμφωνίας αυτής, θα νομιμοποιηθούν όλοι, έρθουν και εκατομμύρια Τούρκοι, ελευθέρως και νομίμως, να εγκατασταθούν στην Ελλάδα!

Προτείνω , όταν επιστέψει ο Τσίπρας από το Μαρόκο, έχοντας βάλει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του στη συμφωνία αυτή, να συλληφθεί από τις αρμόδιες Αρχές, όχι μόνον διότι παρέδωσε την εθνική κυριαρχία σε υπερπληθή των Ελλήνων στίφη αλλοεθνών χωρίς πόλεμο-αυτό βέβαια έχει συμβεί ήδη. Αλλά, επί πλέον, διότι με την υπογραφή της συμφωνίας αυτής θέτει σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια, τη ζωή και την εναπομείνασα περιουσία όλων των Ελλήνων.

Και κάτι ακόμα πρακτέο από τους ίδιους τους Έλληνες. Αν οι αρμόδιες Αρχές δεν ενεργήσουν, ας μη στραφούμε με μηνύσεις εναντίον του Τσίπρα. Είναι εντελώς ανώφελο. Ας στραφούμε με μηνύσεις εναντίον των Αρχών που έπρεπε να συλλάβουν τον Τσίπρα και δεν το έπραξαν. Αν τόσα χρόνια είχαμε (συλλογικά ως Έθνος) καθίσει στο σκαμνί τους ίδιους τους επίορκους δικαστές και άλλους τινές για λάθη(;) και παραλείψεις τους που έφεραν την Πατρίδα μας εδώ που την έφεραν, θα είχαμε εντυπωσιακά αποτελέσματα, επειδή δεν υπάρχει διάταξη στο Σύνταγμα που να προστατεύει τους επίορκους κάθε Θεσμικής Αρχής, εκτός από τους “θαμώνες” της Βουλής.

Πάντως θα προκύψει και ένα καλό από τη συμφωνία αυτή, αν βέβαια καταστεί θνησιγενής ή άκυρη. Το γεγονός ότι ΟΗΕ απέβαλλε και το τελευταίο φύλλο συκής και είναι γυμνός στα μάτια ολόκληρης της “υγιούς” ανθρωπότητας για το ρόλο υπέρ των παγκοσμιοποιητών που προσπαθεί σε κάθε ευκαιρία να παίξει.

Και ένας τέτοιος ΟΗΕ ξέφυγε από κάθε μέτρο, ανεκτό από την πλειονότητα των ανθρώπων. Αρκεί να σκεφθεί κανείς πως οι αριθμοί μεταναστών που προβλέπονται από σχετική μελέτη του ότι μπορεί να “χωρέσει” η Ευρώπη είναι ασύλληπτοι και προκαλούν ίλιγγο στον κοινό νου. Για παράδειγμα, η Αυστρία, χώρα 10 εκατομμυρίων γηγενών προβλέπεται ότι μπορεί να “παραλάβει” 70-75 εκ. μετανάστες!

Επειδή οι πρόγονοι μας έλεγαν ότι αν ξεφύγεις από το μέτρο διαπράττεις Ύβριν και την Ύβριν την ακολουθεί η Νέμεσις και η Τίσις, ας είμαστε βέβαιοι ότι αυτός ο ΟΗΕ βαδίζει ήδη προς την αυτοακύρωση του. Ώστε να στηθεί ένας άλλος “ΟΗΕ” πράγματι στην υπηρεσία του Ανθρώπου και του Πλανήτη του.



Πηγή: «Δες το όλον» – destoolon.gr


Δείτε επίσης:

Τις 10-11 Δεκεμβρίου η κυβέρνηση θα υπογράψει την καταστροφή της Ελλάδας, χωρίς να έχει ρωτήσει κανέναν.

Στις 11 Δεκεμβρίου 2018, ο Τσίπρας βάζει την ταφόπλακα της Ελλάδος στο Μαρόκο.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΙ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ..ΣΤΙΣ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018 .

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΜΑΣ ΣΤΙΣ 10-11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΡΟΚΟ!!!

Tο ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΟ ΘΕΜΑ που θα κρίνει την ύπαρξή μας και την συνέχεια μας ως λαό και ως έθνος … «ΕΛΛΑΔΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ»Πηγή Η Ύβρις του ΟΗΕ.

Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης

Να μετράς τις ευλογίες σου. Καθημερινά. Να είσαι ευγνώμων για τα μικρά γιατί, δια μέσω τους, φτάνεις στα μεγάλα.

‘Μεγάλα’ δεν σημαινει απαραίτητα και ακριβά. Μπορεί να ακούγεται κλισέ αλλά, ναι, τα καλύτερα πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν. Η ευτυχία βιώνεται, δεν αγοράζεται, έτσι φρόντισε να ζεις στη στιγμή, να εισπνέεις κάθε μόριο από τον αιθέρα της, είτε κάθεσαι, είτε στέκεσαι, είτε περπατάς, είτε τρέχεις. Η ζωή σου δίνεται μόνο όταν της δωθείς εσυ πρώτος, απόλυτα και ολοκληρωτικά.

Οι περιορισμοί στη ζωή, ανεξαρτήτως αν είναι ενδογενείς ή εξωγενείς, βλάπτουν την όλη εμπειρία του να ζεις. Γιατί το να ζεις είναι εμπειρία, μοναδική μάλιστα, και όχι διαδικασία ρομποτική, οπως οι πλείστοι το βιώνουν. Μην αφήσεις κανέναν να σου πει το αντίθετο. Από την ώρα που ξυπνάμε μέχρι την ώρα που πάμε να κοιμηθούμε, έχουμε στη διάθεση μας μια χούφτα ωρες, οι οποίες κρύβουν μέσα τους άπειρους εμπειρικούς συνδυασμούς.

Κοίτα να αξιοποιήσεις σοφά αυτές σου τις ώρες. Αν τις αφήσεις να περάσουν στο έτσι, κούφιες και νεκρές, θα έχεις θυσιάσει όλες εκείνες τις ευκαιρίες που θα σου επέτρεπαν να ζήσεις τη ζωή σαν την εμπειρία που είναι, την εμπειρία που της αξίζει.

Τι αποτρέπει όμως τους παραπάνω από το να ζουν μια ζωή γεμάτη, μια ζωή ολοκληρωμένη, ζωή γεμάτη εμπειρίες; Οι αρνητικές σκέψεις, να τι. Η λανθασμένη πεποίθηση του ότι δεν μπορούν να πετύχουν τους στόχους τους, ξεχνόντας την ίδια στιγμή πως, μόνο και μόνο που ζουν και αναπνέουν, κι αυτό επίτευξη στόχου είναι, από τις μεγαλύτερες μάλιστα.

Η ζωή δεν σηκώνει αρνητισμό, θέλει θετικότητα. Κι αυτό, γιατί η τελευταία είναι το καύσιμο για να πάει κάποιος παρακάτω, να σπάσει την παράλυση που επιφέρει ο αρνητισμός και να αρχίζει να ζει, να μιλά, να γελά, να αστειεύεται, να αγκαλιάζει, να κάνει έρωτα, και γενικά όλα εκείνα που πρέπει να κάνει για να τιμά τον τίτλο του ως άνθρωπος πάνω σε αυτή τη γη. Γιατί, αν δεν τα κάνει όλα αυτά, τότε ποιός ο λόγος της ύπαρξης του; Γιατί να ζει;

Πίσω στις ευλογίες. Να τις μετράς. Καθημερινά, και με ευλάβεια. Μόνο έτσι θα συνειδητοποιήσεις πως ήδη έχεις στην κατοχή σου ότι ακριβώς χρειάζεσαι για να πας παρακάτω, να ταξιδέψεις στους συναρπαστικούς αιθέρες της ζωής, πάντα ψηλά, πάντα μπροστά.

Αυτή είναι η ζωή. Και την βιώνουμε καθημερινά, στιγμή προς στιγμή. Πηγή: loveletters.gr

Πηγή Να λες «ευχαριστώ» για όλα όσα έχεις. Η ζωή, δεν έχει δεδομένα


Θέλετε να μάθετε ποιοί δημιουργούν τις… επαναστάσεις;

Η πλήρης αποκωδικοποίηση του εσωτερικού κύκλου της ελίτ σε αυτό το βίντεο!

Δείτε το σχετικό βίντεο .. αυτά που 8 χρόνια τώρα λέμε …


https://www.youtube.com/watch?v=pZbXGVD2CCo&fbclid=IwAR2p2NRNbBytl8e5P9oczYFrEa8G6VfHnWrCd5NEwOPd8EGwJ76DUcIl9qIΠηγή Θέλετε να μάθετε ποιοί δημιουργούν τις… επαναστάσεις;


Κατάπτυστο χαρακτήρισε το νόμο περί ευθύνης υπουργών, ο δημοσιογράφος Δημήτρης Χατζηνικόλας. Διαφώνησε μαζί του ο αντιδραστικός (πως τον αντέχει στις «Παρεμβάσεις» του ο Ακης Παυλοπουλος?), Χρήστος Κώνστας. 
Εγινε, είπε, για να προστατεύουν οι πολιτικοί από την δικομανία των Ελληνων! 
Και…
‘κανε την φοβερή πρόβλεψη: Το άρθρο 86 (που περιγράφει την ευθυνη των υπουργών) θα αντικατασταθεί μ’ ενα άλλο άρθρο 86!
Οπως (το λεγε ο μακαρίτης, κριτικός κινηματογράφου, Ζήσης Τσιριγκούλης), «μια ταινία με τον Μάρλον Μπράντο. Είναι πάντα μια ταινία με τον Μάρλον Μπράντο».
Ακριβώς…

Πηγή Το άρθρο 86…

Μου αρέσουν πολύ τα γλυκά και ιδιαίτερα όλα εκείνα που έχουν σοκολάτα. Ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν ότι ένα επιδόρπιο δεν είναι πλήρης άμα δεν περιέχει τουλάχιστον λίγη σοκολάτα. Σήμερα θα μάθουμε πως να φτιάχνουμε κέικ σοκολάτας με φράουλες και μπισκότο χωρίς την χρήση του φούρνου μας. Πάμε να δούμε τα βήματα στο παρακάτω βίντεο δημιούργημα του καναλιού στο YouTube με το όνομα Home Cooking Adventure.

Δείτε το βίντεο:

Πηγή

The post Νόστιμο κέικ σοκολάτας, φράουλες και μπισκότα, χωρίς τη χρήση φούρνου. (Βίντεο) appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Νόστιμο κέικ σοκολάτας, φράουλες και μπισκότα, χωρίς τη χρήση φούρνου. (Βίντεο)