25 March, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 87)

Αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ο στρατός την τεράστια χρησιμότητά του στην ανάπτυξη και τις καινοτομίες της καπιταλιστικής οικονομίας, το hot desking* έχει πλέον εισβάλει ορμητικά και στην οργάνωση των χώρων εργασίας.
Το φαινόμενο δε θα έχρηζε σχολιασμού αν δεν είχε υιοθετηθεί από κορυφαίες πολυεθνικές επιχειρήσεις, όπως η λογιστικοελεγκτική Deloitte στο Τορόντο και η Nestle στο Λονδίνο, που θυσιάζουν σεβαστούς πόρους στη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού. Ο όρος δε με τον οποίο περιγράφεται, hot desking*, προέρχεται από το πολεμικό ναυτικό και δη τα υποβρύχια τουλάχιστον σε παρελθούσες εποχές, όπου τα κρεβάτια λόγω έλλειψης χώρου ήταν πάντα λιγότερα από το πλήρωμα, με αποτέλεσμα να είναι πάντα ζεστά… Ή, σύμφωνα με άλλες ερμηνείες, το κριτήριο επιλογής κρεβατιού ήταν η θερμοκρασία που το συνόδευε.

Αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ο στρατός την τεράστια χρησιμότητά του στην ανάπτυξη και τις καινοτομίες της καπιταλιστικής οικονομίας, το hot desking έχει πλέον εισβάλει ορμητικά και στην οργάνωση των χώρων εργασίας. Δηλαδή, γραφεία που όχι απλώς δεν έχουν προκαθορισμένες και σταθερές θέσεις εργασίας για κάθε υπάλληλο, αλλά οι θέσεις εργασίας είναι λιγότερες από το προσωπικό!

150 οι απασχολούμενοι; 100 τα εξοπλισμένα γραφεία εργασίας!

Μάλιστα, στην πιο ακραία του, αλλά υπαρκτή, εκδοχή το φαινόμενο έχει ανοιχτή τη θέση εργασίας ακόμη και του διευθύνοντα συμβούλου! Επισήμως, το φαινόμενο ερμηνεύεται ως κίνητρο για εναλλαγή και ψυχολογική κινητοποίηση του εργαζομένου που καταλήγει και στην διανοητική κινητοποίηση. Φαντάζει δε επιβεβλημένο σε πόλεις όπου οι τιμές ακινήτων βρίσκονται στα ύψη αλλά η εγκατάσταση της εταιρείας στην καρδιά αυτής της περιοχής συμβάλλει στην άνοδο του κύρους της. Κι επειδή το prestige δε θυσιάζεται ποτέ, στην κλίνη του Προκρούστη μπαίνουν οι χώροι εργασίας! Έχει εκτιμηθεί ότι η εξοικονόμηση κόστους μπορεί, συναρτήσει της περιοχής, να φτάσει ακόμη και το 30%!

Χωρίς να αμφισβητούνται τα παραπάνω, αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει σε όσες εταιρείες έχουν υιοθετήσει το σύστημα οργάνωσης που μοιάζει με τις μουσικές καρέκλες, που κάθεται όποιος προλάβει και πάντα κάποιοι μένουν όρθιοι, είναι η γενικευμένη ρευστότητα η οποία προσιδιάζει πλήρως στη σύγχρονη εργασιακή ανασφάλεια, όπου υπό αίρεση τίθεται ακόμη κι η καταβολή του μισθού. Σε αυτό το κοινωνικό πλαίσιο η εργονομία του χώρου εργασίας δεν κάνει τίποτε άλλο από το να προσαρμόζεται στις αλλαγές επί των όρων εργασίας: ωράριο, αμοιβές, ασφάλιση, καθήκοντα, κ.λ.π. Εξελίσσεται έτσι επί το αντιδραστικότερο! Ως συνέπεια, τα όρια μεταξύ εξωτερικού συνεργάτη και μόνιμου υπαλλήλου γίνονται ρευστά και ακαθόριστα, ενώ στο χώρο διαχέεται ένα υπονοούμενο τόσο σαφές ώστε να είναι στον καθέναν αντιληπτό: Αποδέξου οικειοθελώς την επιδείνωση των όρων εργασίας σου, δουλεύοντας τη νύχτα για παράδειγμα οπότε σίγουρα υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις εργασίας, εξασφαλίζοντας έτσι μια σταθεροποίηση του εργασιακού περιβάλλοντος. Μέχρι νεωτέρας πάντα…

Αυτό που επίσης συμβαίνει είναι η εντατικοποίηση να χτυπάει κόκκινο. Ποιος θα διανοηθεί να μιλήσει στο τηλέφωνο για προσωπική του υπόθεση ή να χαλαρώσει για λίγα λεπτά στο youtube ή τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης για να ελέγξει έστω προσωπικά μηνύματα όταν ο συνάδελφος περιμένει να καθίσει στο γραφείο σου για να δουλέψει; Έτσι, οι 8 ώρες παραμονής στο γραφείο μετατρέπονται σε 8 ώρες συνεχούς και αδιάλειπτης εργασίας κι οι 6 ώρες αν πρέπει να μιλήσεις στο τηλέφωνο ή να στείλεις μηνύματα, απλώς 6 ώρες με όλες τις συνέπειες. Κατ’ αυτό τον τρόπο η εργασία υποβαθμίζεται προς όφελος του αποτελέσματος και μόνον∙ είναι η δυστοπία του ανθρώπινου μόχθου, κυρίως μάλιστα του διανοητικού, όπου ο πρώτος είναι τα πάντα κι οι υπόλοιποι τίποτε. Κάθε συνεργάτης κρίνεται από το παραδοτέο, χωρίς να εξετάζεται η προσπάθεια που κατέβαλε κι αναλαμβάνοντας ο ίδιος το κόστος για να φτάσει στον τελικό προορισμό (επιμόρφωση, εξοπλισμός, κ.α.)

Αποτέλεσμα της νέας εργασιακής χωροθεσίας (που προϋποθέτει εξελιγμένα και συγκεντρωτικά συστήματα λογισμικού για την αποθήκευση, τη συνεργασία των εργαζομένων και την παρακολούθηση των διαδικασιών, της πορείας εκτέλεσης των εργασιών και των παραδοτέων) είναι η όξυνση του ανταγωνισμού. Ας φανταστούμε τον εκνευρισμό που νιώθουμε, τουλάχιστον στην αρχή, όταν τη στιγμή που φωνάζουμε το σερβιτόρο της ταβέρνας για να πληρώσουμε πριν φτάσει ο λογαριασμός έρχεται από πάνω μας άλλος πελάτης που εποφθαλμιά το τραπέζι μας. Κατ’ αναλογία, ο κάθε συνάδελφος τείνει να γίνεται ανταγωνιστής που καιροφυλακτεί να καταλάβει τη θέση εργασία μας, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Οι συνθήκες εργασίας επιδεινώνονται χωρίς την ψυχολογική ασφάλεια και τις συνθήκες συγκέντρωσης που παρέχει ένας οικείος χώρος με γνώριμα τριγύρω αντικείμενα, με την ένταση και τη συνεχή απειλή να συνοδεύει κάθε ώρα εργασίας.

Υπάρχουν ωστόσο και τα θετικά, τα ελπιδοφόρα παρεπόμενα αυτής της ανερχόμενης τάσης: Ο βασιλιάς απογυμνώνεται, οι αυταπάτες για κοινωνικά συμβόλαια, έστω σε μικροοικονομικό επίπεδο μεταξύ της συμπονετικής εταιρείας και του φιλότιμου εργαζόμενου, περνούν οριστικά στο παρελθόν. Ο σύγχρονος εργαζόμενος, έστω με το δικό του λάπτοπ στο ένα χέρι και το φορτιστή στο άλλο, μπορεί αποενοχοποιημένα και χωρίς αυταπάτες να διεκδικήσει την απελευθέρωσή του από το σύγχρονο ανθρωποφαγικό, ολοκληρωτικό καπιταλισμό, διεκδικώντας όλον τον κοινωνικό πλούτο που παράγει με την εργασία του!


Σ.Σ.Hot desking είναι ένα σύστημα οργάνωσης γραφείου, που περιλαμβάνει πολλούς εργαζόμενους που χρησιμοποιούν ένα μόνο φυσικό σταθμό εργασίας ή επιφάνειας σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα.  Το «γραφείο»  αναφέρεται σε ένα γραφείο που μοιράζεται από πολλούς υπαλλήλους γραφείου σε διαφορετικές βάρδιες σε αντίθεση με κάθε μέλος του προσωπικού που έχουν το δικό τους προσωπικό γραφείο. 


«Ζεστά γραφεία»: οι μουσικές καρέκλες του ανθρωποφαγικού καπιταλισμού

Κρυβόμαστε,συνεχώς κρυβόμαστε.

Πίσω από γέλια.
Πίσω από κλάματα.
Πίσω από αγκαλιές.
Πίσω από φιλιά.
Πίσω από φίλους.
Πίσω από γνωστούς.
Πίσω από άγνωστους.
Κρυβόμαστε,συνεχώς κρυβόμαστε.
Πίσω από μια δουλειά.
Πίσω από ένα σπίτι.
Πίσω από μια υποχρέωση.
Πίσω από μια ευθύνη.
Πίσω από ένα καλοραμμένο ρούχο.
Πίσω από τα βλέμματα στον δρόμο.
Κρυβόμαστε,συνεχώς κρυβόμαστε.
Πίσω από ένα θέλω.
Πίσω από ένα μπορώ.
Πίσω από ένα πρέπει.
Πίσω από μια σκέψη.
Πίσω από έναν έρωτα.
Πίσω από ένα αντίο.
Κρυβόμαστε,συνεχώς κρυβόμαστε.
γιατί φοβόμαστε.
τον ίδιο μας τον εαυτό φοβόμαστε…


Κρυβόμαστε

Κρυβόμαστε,συνεχώς κρυβόμαστε.

Πίσω από γέλια.
Πίσω από κλάματα.
Πίσω από αγκαλιές.
Πίσω από φιλιά.
Πίσω από φίλους.
Πίσω από γνωστούς.
Πίσω από άγνωστους.
Κρυβόμαστε,συνεχώς κρυβόμαστε.
Πίσω από μια δουλειά.
Πίσω από ένα σπίτι.
Πίσω από μια υποχρέωση.
Πίσω από μια ευθύνη.
Πίσω από ένα καλοραμμένο ρούχο.
Πίσω από τα βλέμματα στον δρόμο.
Κρυβόμαστε,συνεχώς κρυβόμαστε.
Πίσω από ένα θέλω.
Πίσω από ένα μπορώ.
Πίσω από ένα πρέπει.
Πίσω από μια σκέψη.
Πίσω από έναν έρωτα.
Πίσω από ένα αντίο.
Κρυβόμαστε,συνεχώς κρυβόμαστε.
γιατί φοβόμαστε.
τον ίδιο μας τον εαυτό φοβόμαστε…


Κρυβόμαστε

Είναι πολύ δύσκολο να βρεις έναν άνθρωπο που η καρδιά του να μη θέλει να πετάξει σαν πουλί στον ουρανό, που να μη θέλει να φτάσει στα πιο μακρινά αστέρια, αν και ταυτόχρονα γνωρίζει πόσο βαθιά είναι δεμένος με τη γη. Ο διχασμός του είναι ότι από τη μία είναι προσκολλημένος πάνω στη φυλακή του κι από την άλλη, αυτό που λαχταράει βαθιά μέσα του είναι η ελευθερία.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη αγωνία. Δεν μπορείς να αφήσεις όλα εκείνα που έχουν γίνει εμπόδια στη ζωή, επειδή αυτά τα ίδια είναι επίσης και οι χαρές σου. Έχεις προσκολληθεί πάνω σ’ αυτά, επειδή κατά κάποιον τρόπο τρέφουν την περηφάνια σου. Δεν μπορείς να τα αφήσεις, μα δεν μπορείς ούτε και να ξεχάσεις ότι εσύ δεν ανήκεις σε αυτόν τον κόσμο, ότι το σπίτι σου πρέπει να βρίσκεται κάπου αλλού, επειδή στα όνειρά σου πετάς – συνεχώς πετάς σε μακρινούς τόπους.

Κανένας δεν σου απαγορεύει να είσαι ελεύθερος, Μπορείς να είσαι ελεύθερος αυτήν εδώ τη στιγμή. Εκείνες οι προσκολλήσεις όμως έχουν πάει πολύ βαθιά μέσα σου. Έχουν γίνει σχεδόν η ίδια σου η ύπαρξη. Μπορεί να σου φέρνουν μιζέρια και δυστυχία, σου φέρνουν όμως επίσης και στιγμές ευτυχίας. Μπορεί να αλυσοδένουν τα πόδια σου, σου δίνουν όμως επίσης και στιγμές χορού.

Αυτή είναι η σχιζοφρένεια τού ανθρώπου, ο διχασμός τού ανθρώπου. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να ησυχάσει, δεν μπορεί να βρει γαλήνη. Κανένα ζώο δεν αισθάνεται αυτή την αγωνία. Όλα τα ζώα είναι απόλυτα ικανοποιημένα με αυτό που είναι. Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ζώο που αισθάνεται έλλειψη ικανοποίησης – επειδή γνωρίζει ότι μπορεί να ελευθερωθεί.


Osho » Ελευθερία»

Ελευθερία

Νέοι και νέες ζητούνται:

να καλοπιάνουν τη θάλασσα και την ελευθερία
με ένα μόνο Θήτα.
*
Αυτόφωτοι ζητούνται:
παράθυρα ν’ ανοίγουν, για τους άλλους.

*
Καλλιτέχνες για μόνιμη απασχόληση:
να ρυθμίζουν τις σχέσεις
Ομορφιάς και Φθοράς.

*
Ποιητές ζητούνται:
να κάνουν παράσιτα
στις συχνότητες των δορυφόρων.

*
Αμετάθετα ΟΧΙ ζητούνται
για τ’ άγρια ΝΑΙ της ανάγκης.

*
Ενοικιάζονται :
Μικροί πράσινοι τάφοι για τα όνειρα .
Λήξη συμβολαίου, με την έγερση των ονείρων.


Φωνήματα επί χάρτου

Ο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος (Brave New World), γράφτηκε από τον Aldous Haxley και δημοσιεύτηκε το 1932. Μας μεταφέρει σε μια μελλοντική δυστοπική κοινωνία και η πλοκή του διαδραματίζεται στο Λονδίνο, το έτος 2540 μ.Χ.
Το μυθιστόρημα έχει σαφές επιρροές από την εποχή που γράφτηκε. Ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Οκτωβριανή Επανάσταση, η Μεγάλη Ύφεση και η βιομηχανοποίηση της κοινωνίας, επηρέασαν τον Huxley. Παράλληλα τα έργα των H.G. Wells και Yevgeny Zamyatin, τον ενέπνευσαν για τη δημιουργία του βιβλίου του.

Ο Huxley οραματίστηκε μια κοινωνία στην οποία κυριαρχούν ο αυτοματισμός, ο υλισμός και η ηδονή ως μέσα αποχαύνωσης των μαζών, ενώ η επιστημονική σκέψη, η πνευματικότητα, τα συναισθήματα και η ιστορική μνήμη θεωρούνται αδυναμίες. Στην κοινωνία του Huxley, ο νέος »Μεσσίας» είναι ο Henry Ford (ιδρυτής της γνωστής αυτοκινητοβιομηχανίας) και το έτος είναι το 641 μ.Φ. (μετά Φόρντ).Τα επιτεύγματα της τεχνολογίας, της γενετικής μηχανικής, της φαρμακοβιομηχανίας, της εφαρμοσμένης ψυχολογίας χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τη διατήρηση ενός συστήματος καστών (ο Huxley θεωρούσε ότι είναι αδύνατη η ύπαρξη μιας αταξικής κοινωνίας).

Οι άνθρωποι γεννιούνται αποκλειστικά στο εργαστήριο και κατόπιν κατανέμονται στην αντίστοιχη κάστα, Α έως Ε, όπου και θα εκπαιδευτούν για να έχουν συγκεκριμένα καθήκοντα και υποχρεώσεις. Η έννοια της κλασικής οικογένειας θεωρείται ξεπερασμένη. Ξεπερασμένες θεωρούνται επίσης και οι παλιές θρησκείες και στη θέση τους υπάρχουν τελετές όπου οι παρευρισκόμενοι καταναλώνουν »Σώμα», το ναρκωτικό της εποχής και κατόπιν επιδίδονται σε σεξουαλικά όργια.

Για να παραμείνει αυτή η κοινωνία »ευχαριστημένη», υπάρχει τεράστια προσφορά υλικών αγαθών κάτι που με τη σειρά του κινεί τα γρανάζια της παραγωγής και κρατά την οικονομία ζωντανή. Ουδείς είναι δυστυχισμένος καθότι λαμβάνει όλα εκείνα τα υλικά αγαθά που του αναλογούν, καθώς και γενναίες ποσότητες του ναρκωτικού. Ουδείς επίσης φιλοδοξεί να αλλάξει κάστα διότι έχει »προγραμματιστεί» από τη γέννα να ακολουθήσει συγκεκριμένη πορεία στη ζωή του.

Το διάσημο προφητικό μυθιστόρημα του Χάξλεϋ, δέχθηκε σφοδρότατη κριτική και σε πολλές χώρες απαγορεύτηκε η κυκλοφορία του. Μας παρουσιάζει ένα εφιαλτικό καινούριο κόσμο, με ένα απολύτως ιεραρχικό και πανίσχυρο κράτος, με τα επιτεύγματα της τεχνολογίας, της γενετικής μηχανικής, της φαρμακοβιομηχανίας, της εφαρμοσμένης ψυχολογίας να χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο των μαζών και με τον υλισμό και την ηδονή ως τους νέους θεούς Οι άνθρωποι νομίζουν ότι ζουν σε μια μια ιδανική κοινωνία που τους παρέχει τα πάντα. Στη πραγματικότητα όμως είναι σκλάβοι χωρίς να το αντιλαμβάνονται.

Η ιδιοφυΐα του Θαυμαστού καινούργιου κόσμου, έγκειται στο γεγονός ότι προβλέπει μια κοινωνία στην οποία οι άνθρωποι έχουν αυτουποδουλωθεί και απολαμβάνουν την φαινομενική ευημερία τους, απασχολημένοι με αγαθά που πολλές φορές είναι άχρηστα και με μοναδικό σκοπό τους την εξεύρεση της ηδονής και της ευχαρίστησης. Αντίθετα το έργο του Orwell, 1984 περιγράφει μια εξίσου δυστοπική κοινωνία, στην οποία το καθεστώς χρησιμοποιεί τη καταστολή και το τρόμο για να διατηρήσει τη τάξη. Στη κοινωνία του Huxley, αυτά τα μέσα είναι περιττά.

Άραγε στις μέρες μας πόσα από αυτά τα πρότυπα προβάλλονται; Υπερκαταναλωτισμός, φθηνό και ανούσιο θέαμα, φθηνό σεξ και υπέρμετρη φιλαυτία αποτελούν το κανόνα και όχι την εξαίρεση. Ο Huxley το 1946 είχε πει: »Τότε, (1932) η »ουτοπία» φαινόταν να βρίσκεται μακριά. Την είχα τοποθετήσει 600 χρόνια από τώρα στο μέλλον. Σήμερα όμως δεν φαίνεται τόσο μακρινή. Ο τρόμος μπορεί να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας μέσα σ έναν αιώνα. Κι αυτό, αν γλιτώσουμε από το κομμάτιασμα μιας τεράστιας έκρηξης στο μεταξύ».



Το όραμα μίας ιδιοφυΐας για το μέλλον, επίκαιρο όσο ποτέ

Οι 7 αρχές της Διατροφικής Κυριαρχίας (Food Sovereignty) είναι:
1.Τροφή Ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα 

Όλοι πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ασφαλή, θρεπτική και πολιτισμικά κατάλληλη τροφή, σε επαρκή ποσότητα και ποιότητα για τη διατήρηση μιας υγιούς ζωής, με αξιοπρέπεια.
Κάθε έθνος, πρέπει να αναγνωρίσει ότι η πρόσβαση στη τροφή αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα και να εγγυηθεί την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα, ώστε να εξασφαλιστεί η υλοποίηση αυτού του θεμελιώδους δικαιώματος.

2. Αγροτικές Μεταρρυθμίσεις 

Μια γνήσια αγροτική μεταρρύθμιση είναι αναγκαία η οποία θα δίνει σε ακτήμονες και γεωργούς ‐ κυρίως γυναίκες ‐ ιδιοκτησία και έλεγχο στη γη που δουλεύουν, και θα επιστρέφει τα εδάφη στους αυτόχθονες πληθυσμούς. Το δικαίωμα στη γη πρέπει να είναι ελεύθερο, χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου, θρησκείας, φυλής, κοινωνικής τάξης ή ιδεολογίας ‐ η γη ανήκει σε αυτούς που την καλλιεργούν.

3. Προστασία των Φυσικών Πόρων

Η Διατροφική Κυριαρχία συνεπάγεται την αειφόρο φροντίδα και χρήση των φυσικών πόρων, και ιδιαίτερα του εδάφους, του νερού, καθώς και των σπόρων και των φυλών ζώων. Οι άνθρωποι που δουλεύουν τη γη πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ασκούν βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων και διατήρηση της βιοποικιλότητας, χωρίς περιοριστικά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από μια υγιή οικονομική βάση με ασφάλεια της γαιοκτησίας, υγιή εδάφη και μειωμένη χρήση αγροχημικών.

4. Αναδιοργάνωση του Εμπορίου Τροφίμων

Η τροφή είναι πρώτα και κύρια πηγή θρέψης και μόνο δευτερευόντως αντικείμενο εμπορίου. Οι εθνικές γεωργικές πολιτικές πρέπει να δίνουν προτεραιότητα στην παραγωγή με σκοπό την εγχώρια κατανάλωση και τη διατροφική αυτάρκεια. Οι εισαγωγές τροφίμων δεν πρέπει να εκτοπίζουν την τοπική παραγωγή ούτε να συμπιέζουν τις τιμές.

5. Τερματισμός της παγκοσμιοποίησης της πείνας.

Η Διατροφική Κυριαρχία υπονομεύεται από διεθνείς οργανισμούς και από κερδοσκοπικά κεφάλαια. Ο αυξανόμενος έλεγχος των πολυεθνικών εταιρειών στη γεωργική πολιτική έχει διευκολυνθεί από τις οικονομικές πολιτικές οργανισμών όπως ο Π.Ο.Ε (Παγκόσμιος οργανισμός εμπορίου), η Παγκόσμια Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. Είναι επομένως απαραίτητοι οι κανονισμοί, καθώς και η φορολόγηση των κερδοσκοπικών κεφαλαίων και η αυστηρή τήρηση του Κώδικα Δεοντολογίας για τις πολυεθνικές.

6. Κοινωνική Ειρήνη 

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να είναι απαλλαγμένος από τη βία. Η τροφή δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως όπλο. Τα αυξανόμενα επίπεδα φτώχειας και της περιθωριοποίησης στην ύπαιθρο, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη καταπίεση των εθνοτικών μειονοτήτων και των αυτοχθόνων πληθυσμών, επιδεινώνουν τις καταστάσεις αδικίας αι απελπισίας. Ο συνεχιζόμενος εκτοπισμός, η αναγκαστική αστικοποίηση, η καταπίεση και η αυξανόμενη συχνότητα ρατσισμού σε μικροκτηματίες αγρότες, δεν μπορεί να γίνει ανεκτή.

7. Δημοκρατικός έλεγχος 

Οι μικροκτηματίες αγρότες πρέπει να έχουν άμεση συμβολή στην διαμόρφωση της γεωργικής πολιτικής σε όλα τα επίπεδα. Τα Ηνωμένα Έθνη και οι συναφείς οργανισμοί θα πρέπει να υποβληθούν σε διαδικασία εκδημοκρατισμού, ώστε αυτό να μπορέσει να γίνει πραγματικότητα. Ο καθένας έχει το δικαίωμα σε ειλικρινείς,ακριβείς πληροφορίες και σε ανοικτή και δημοκρατική λήψη αποφάσεων. Τα δικαιώματα αυτά αποτελούν τη βάση της ορθής διακυβέρνησης, της ευθύνης και της ισότιμης συμμετοχής στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική ζωή, απαλλαγμένη από κάθε μορφής διάκριση. Στις γυναίκες της υπαίθρου, ιδιαίτερα, θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα για άμεση και δραστική λήψη αποφάσεων για την τροφή και τα αγροτικά θέματα.

Απέναντι Όχθη

Αρχές της Διατροφικής Κυριαρχίας (Food Sovereignty)

Οι 7 αρχές της Διατροφικής Κυριαρχίας (Food Sovereignty) είναι:
1.Τροφή Ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα 

Όλοι πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ασφαλή, θρεπτική και πολιτισμικά κατάλληλη τροφή, σε επαρκή ποσότητα και ποιότητα για τη διατήρηση μιας υγιούς ζωής, με αξιοπρέπεια.
Κάθε έθνος, πρέπει να αναγνωρίσει ότι η πρόσβαση στη τροφή αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα και να εγγυηθεί την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα, ώστε να εξασφαλιστεί η υλοποίηση αυτού του θεμελιώδους δικαιώματος.

2. Αγροτικές Μεταρρυθμίσεις 

Μια γνήσια αγροτική μεταρρύθμιση είναι αναγκαία η οποία θα δίνει σε ακτήμονες και γεωργούς ‐ κυρίως γυναίκες ‐ ιδιοκτησία και έλεγχο στη γη που δουλεύουν, και θα επιστρέφει τα εδάφη στους αυτόχθονες πληθυσμούς. Το δικαίωμα στη γη πρέπει να είναι ελεύθερο, χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου, θρησκείας, φυλής, κοινωνικής τάξης ή ιδεολογίας ‐ η γη ανήκει σε αυτούς που την καλλιεργούν.

3. Προστασία των Φυσικών Πόρων

Η Διατροφική Κυριαρχία συνεπάγεται την αειφόρο φροντίδα και χρήση των φυσικών πόρων, και ιδιαίτερα του εδάφους, του νερού, καθώς και των σπόρων και των φυλών ζώων. Οι άνθρωποι που δουλεύουν τη γη πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ασκούν βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων και διατήρηση της βιοποικιλότητας, χωρίς περιοριστικά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από μια υγιή οικονομική βάση με ασφάλεια της γαιοκτησίας, υγιή εδάφη και μειωμένη χρήση αγροχημικών.

4. Αναδιοργάνωση του Εμπορίου Τροφίμων

Η τροφή είναι πρώτα και κύρια πηγή θρέψης και μόνο δευτερευόντως αντικείμενο εμπορίου. Οι εθνικές γεωργικές πολιτικές πρέπει να δίνουν προτεραιότητα στην παραγωγή με σκοπό την εγχώρια κατανάλωση και τη διατροφική αυτάρκεια. Οι εισαγωγές τροφίμων δεν πρέπει να εκτοπίζουν την τοπική παραγωγή ούτε να συμπιέζουν τις τιμές.

5. Τερματισμός της παγκοσμιοποίησης της πείνας.

Η Διατροφική Κυριαρχία υπονομεύεται από διεθνείς οργανισμούς και από κερδοσκοπικά κεφάλαια. Ο αυξανόμενος έλεγχος των πολυεθνικών εταιρειών στη γεωργική πολιτική έχει διευκολυνθεί από τις οικονομικές πολιτικές οργανισμών όπως ο Π.Ο.Ε (Παγκόσμιος οργανισμός εμπορίου), η Παγκόσμια Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. Είναι επομένως απαραίτητοι οι κανονισμοί, καθώς και η φορολόγηση των κερδοσκοπικών κεφαλαίων και η αυστηρή τήρηση του Κώδικα Δεοντολογίας για τις πολυεθνικές.

6. Κοινωνική Ειρήνη 

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να είναι απαλλαγμένος από τη βία. Η τροφή δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως όπλο. Τα αυξανόμενα επίπεδα φτώχειας και της περιθωριοποίησης στην ύπαιθρο, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη καταπίεση των εθνοτικών μειονοτήτων και των αυτοχθόνων πληθυσμών, επιδεινώνουν τις καταστάσεις αδικίας αι απελπισίας. Ο συνεχιζόμενος εκτοπισμός, η αναγκαστική αστικοποίηση, η καταπίεση και η αυξανόμενη συχνότητα ρατσισμού σε μικροκτηματίες αγρότες, δεν μπορεί να γίνει ανεκτή.

7. Δημοκρατικός έλεγχος 

Οι μικροκτηματίες αγρότες πρέπει να έχουν άμεση συμβολή στην διαμόρφωση της γεωργικής πολιτικής σε όλα τα επίπεδα. Τα Ηνωμένα Έθνη και οι συναφείς οργανισμοί θα πρέπει να υποβληθούν σε διαδικασία εκδημοκρατισμού, ώστε αυτό να μπορέσει να γίνει πραγματικότητα. Ο καθένας έχει το δικαίωμα σε ειλικρινείς,ακριβείς πληροφορίες και σε ανοικτή και δημοκρατική λήψη αποφάσεων. Τα δικαιώματα αυτά αποτελούν τη βάση της ορθής διακυβέρνησης, της ευθύνης και της ισότιμης συμμετοχής στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική ζωή, απαλλαγμένη από κάθε μορφής διάκριση. Στις γυναίκες της υπαίθρου, ιδιαίτερα, θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα για άμεση και δραστική λήψη αποφάσεων για την τροφή και τα αγροτικά θέματα.

Απέναντι Όχθη

Αρχές της Διατροφικής Κυριαρχίας (Food Sovereignty)

Οι 7 αρχές της Διατροφικής Κυριαρχίας (Food Sovereignty) είναι:
1.Τροφή Ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα 

Όλοι πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ασφαλή, θρεπτική και πολιτισμικά κατάλληλη τροφή, σε επαρκή ποσότητα και ποιότητα για τη διατήρηση μιας υγιούς ζωής, με αξιοπρέπεια.
Κάθε έθνος, πρέπει να αναγνωρίσει ότι η πρόσβαση στη τροφή αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα και να εγγυηθεί την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα, ώστε να εξασφαλιστεί η υλοποίηση αυτού του θεμελιώδους δικαιώματος.

2. Αγροτικές Μεταρρυθμίσεις 

Μια γνήσια αγροτική μεταρρύθμιση είναι αναγκαία η οποία θα δίνει σε ακτήμονες και γεωργούς ‐ κυρίως γυναίκες ‐ ιδιοκτησία και έλεγχο στη γη που δουλεύουν, και θα επιστρέφει τα εδάφη στους αυτόχθονες πληθυσμούς. Το δικαίωμα στη γη πρέπει να είναι ελεύθερο, χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου, θρησκείας, φυλής, κοινωνικής τάξης ή ιδεολογίας ‐ η γη ανήκει σε αυτούς που την καλλιεργούν.

3. Προστασία των Φυσικών Πόρων

Η Διατροφική Κυριαρχία συνεπάγεται την αειφόρο φροντίδα και χρήση των φυσικών πόρων, και ιδιαίτερα του εδάφους, του νερού, καθώς και των σπόρων και των φυλών ζώων. Οι άνθρωποι που δουλεύουν τη γη πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ασκούν βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων και διατήρηση της βιοποικιλότητας, χωρίς περιοριστικά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από μια υγιή οικονομική βάση με ασφάλεια της γαιοκτησίας, υγιή εδάφη και μειωμένη χρήση αγροχημικών.

4. Αναδιοργάνωση του Εμπορίου Τροφίμων

Η τροφή είναι πρώτα και κύρια πηγή θρέψης και μόνο δευτερευόντως αντικείμενο εμπορίου. Οι εθνικές γεωργικές πολιτικές πρέπει να δίνουν προτεραιότητα στην παραγωγή με σκοπό την εγχώρια κατανάλωση και τη διατροφική αυτάρκεια. Οι εισαγωγές τροφίμων δεν πρέπει να εκτοπίζουν την τοπική παραγωγή ούτε να συμπιέζουν τις τιμές.

5. Τερματισμός της παγκοσμιοποίησης της πείνας.

Η Διατροφική Κυριαρχία υπονομεύεται από διεθνείς οργανισμούς και από κερδοσκοπικά κεφάλαια. Ο αυξανόμενος έλεγχος των πολυεθνικών εταιρειών στη γεωργική πολιτική έχει διευκολυνθεί από τις οικονομικές πολιτικές οργανισμών όπως ο Π.Ο.Ε (Παγκόσμιος οργανισμός εμπορίου), η Παγκόσμια Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. Είναι επομένως απαραίτητοι οι κανονισμοί, καθώς και η φορολόγηση των κερδοσκοπικών κεφαλαίων και η αυστηρή τήρηση του Κώδικα Δεοντολογίας για τις πολυεθνικές.

6. Κοινωνική Ειρήνη 

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να είναι απαλλαγμένος από τη βία. Η τροφή δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως όπλο. Τα αυξανόμενα επίπεδα φτώχειας και της περιθωριοποίησης στην ύπαιθρο, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη καταπίεση των εθνοτικών μειονοτήτων και των αυτοχθόνων πληθυσμών, επιδεινώνουν τις καταστάσεις αδικίας αι απελπισίας. Ο συνεχιζόμενος εκτοπισμός, η αναγκαστική αστικοποίηση, η καταπίεση και η αυξανόμενη συχνότητα ρατσισμού σε μικροκτηματίες αγρότες, δεν μπορεί να γίνει ανεκτή.

7. Δημοκρατικός έλεγχος 

Οι μικροκτηματίες αγρότες πρέπει να έχουν άμεση συμβολή στην διαμόρφωση της γεωργικής πολιτικής σε όλα τα επίπεδα. Τα Ηνωμένα Έθνη και οι συναφείς οργανισμοί θα πρέπει να υποβληθούν σε διαδικασία εκδημοκρατισμού, ώστε αυτό να μπορέσει να γίνει πραγματικότητα. Ο καθένας έχει το δικαίωμα σε ειλικρινείς,ακριβείς πληροφορίες και σε ανοικτή και δημοκρατική λήψη αποφάσεων. Τα δικαιώματα αυτά αποτελούν τη βάση της ορθής διακυβέρνησης, της ευθύνης και της ισότιμης συμμετοχής στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική ζωή, απαλλαγμένη από κάθε μορφής διάκριση. Στις γυναίκες της υπαίθρου, ιδιαίτερα, θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα για άμεση και δραστική λήψη αποφάσεων για την τροφή και τα αγροτικά θέματα.

Απέναντι Όχθη

Αρχές της Διατροφικής Κυριαρχίας (Food Sovereignty)

Ένας νέος, ο Νικηφόρος, οδηγείται να ανακαλύψει ένα άλλο, αληθινό νόημα στη φράση «ο επαναστάτης της φακής» και με τη σειρά του μας καλεί να ζήσουμε την πραγματική, ειρηνική επανάσταση που θα μεταμορφώσει τη ζωή μας και το κόσμο.

Στον «επαναστάτη της φακής» ο συγγραφέας Χρήστος Γεωργιάδης έχει δημιουργήσει μια αισθαντική νουβέλα που εστιάζει στο σεβασμό της αξίας της ζωής και στην αποκατάσταση αυτής της αξίας μέσα στον μοναδικό πλανήτη που δημιούργησε, φιλοξενεί και εξελίσσει ζωή. Μέσα από μια συγκινητική, ευαίσθητη, και ρεαλιστική αφήγηση, ο συγγραφέας μοιράζεται την αμηχανία και την εσωτερική σύγκρουση του Νικηφόρου όταν συνειδητοποιεί ότι η παρακμή του σημερινού κόσμου συνδέεται άμεσα με το κακό που η ανθρωπότητα επιβάλλει χωρίς δεύτερη σκέψη στα ζώα. Και αυθόρμητα αναδύεται από μέσα του η δύναμη του καλού που μπορεί να το αναιρέσει.

«Ο Επαναστάτης της φακής» είναι ένα βιβλίο για την επανασύνδεση με τον αισθανόμενο άνθρωπο που υπάρχει μέσα μας αλλά και με το Μητρικό οικοσύστημα που μας περιβάλλει. Είναι από τα βιβλία εκείνα που αγγίζουν τη ψυχή και ενθαρρύνουν την προσωπική ανάπτυξη και ολοκλήρωση και φιλοδοξεί να ξαναφέρει μόνιμα την ελπίδα και την έμπνευση σε κάθε στιγμή της ζωής μας.

Ένα απελευθερωτικό ανάγνωσμα για όλους:

τρυφερό, συγκινητικό, σοκαριστικό, αφυπνιστικό!

Μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν στην ιστοσελίδα του βιβλίου:

http://epanastatistisfakis.weebly.com

Ο Επαναστάτης της φακής