25 March, 2019
Home / Περιβαλλον (Page 10)

-Γιατί είναι τόσο γκρίζα τα πρόσωπά τους, θέλησε να μάθει η Μόμο καθώς συνέχισε να τους κοιτάζει.
-Γιατί ζούνε από κάτι το νεκρό, απάντησε ο μαστρο-Ώρας. Το ξέρεις πια πως τρέφονται με το χρόνο της ζωής των ανθρώπων. Αυτός ο χρόνος όμως πεθαίνει μ’ όλη τη σημασία της λέξης όταν τον αρπάζουν από τους πραγματικούς τους ιδιοκτήτες. Κι αυτό γιατί ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του χρόνο. Κι ο χρόνος μένει ζωντανός μόνο εφόσον ανήκει πραγματικά σε κάποιον άνθρωπο.
Μόμο, 1972, Μιχαήλ Έντε

Μπορούμε να κλέψουμε τον χρόνο όπως οι Γκρίζοι κύριοι στο μυθιστόρημα του Μιχαήλ Έντε; Μπορούμε να αλλάξουμε με το έτσι θέλω την Ιστορία και το παρελθόν; Τα σημαίνοντα των ημερών δείχνουν ότι όχι μόνο μπορούμε να διαγράψουμε με την κιμωλία κάθε γνώση και αξία που μας έχει προσφερθεί από το παρελθόν αλλά και να επιβάλουμε έτσι θεληματικά χωρίς να λογοδοτούμε σε κανένα τη βούλησή μας. Οι ζωντανοί έχουν το πλεονέκτημα απέναντι στους πεθαμένους και τους αγέννητους.

Η ιδέα που έχουμε για την Ιστορία επιδρά με καθοριστικό τρόπο στη διαμόρφωση της αντίληψης που φτιάχνουμε για τους εαυτούς μας και τον κόσμο. Καθώς η Ιστορία αποτελεί μέγεθος που μεταβάλλεται στον χρόνο, είναι εύλογο να αναρωτιόμαστε αν όντως διαπλάθει τον κόσμο ή αποτελεί την αντανάκλαση της εντύπωσης που έχουμε για αυτόν και τους εαυτούς μας. Κατά τον καθηγητή Αύγουστο Μπαγιόνα, η Ιστορία μπορεί να αφορά τη βούληση και τις πράξεις που επιτελέστηκαν από συγκεκριμένους ανθρώπους σε μια ορισμένη χρονική στιγμή και σε ένα συγκεκριμένο τόπο ή να αφορά τη γνώση που διαθέτει ο ιστορικός για τις πράξεις αυτές[1]. Λέγοντας ότι ο ιστορικός έχει «γνώση», εννοούμε ότι έχει σχηματίσει μια αξιολογική κλίμακα εννοιών και εικόνων από τις πληροφορίες που διαθέτει για ορισμένες πράξεις και τα αποτελέσματά τους. Έτσι ο όρος Ιστορία αποκτάει δύο σημασίες: μπορεί να σημαίνει περιγραφή πράξεων και μπορεί να σημαίνει αξιολόγηση των πράξεων αυτών.

Από την πρώτη εντύπωση οι σημασίες αυτές φαίνεται να μοιάζουν διαφορετικές, στην πραγματικότητα όμως δεν είναι, και τα όρια που τις ξεχωρίζουν είναι τις περισσότερες φορές δυσδιάκριτα. Η πραγμάτωση μιας πράξης μπορεί να αποτελεί ένα αμετάβλητο και τετελεσμένο γεγονός. Η γνώση μας όμως γι’ αυτή τη πράξη μεταβάλλεται, όχι μόνο από τις πληροφορίες που έχουμε στη διάθεσή μας για το ίδιο το γεγονός, αλλά και από την εικόνα που δημιουργούμε για το ίδιο και την ερμηνεία που του αποδίδουμε. Κατ’ αυτό τον τρόπο η αξιολόγηση μιας πράξης παίρνει τα χαρακτηριστικά της ίδιας της πράξης που αξιολογεί και γίνεται η ίδια πράξη, συμμετέχοντας και καθορίζοντας το τελικό προϊόν της Ιστορίας. Όπως κάθε πράξη προϋποθέτει μια αξιολόγηση για να πραγματωθεί, ή αποτελεί η ίδια ένα είδος αξιολόγησης, έτσι και η ιστορική αξιολόγηση δημιουργεί τελικά δράση και αποτελεί μια αυτούσια πράξη από μόνη της.

Επάνω στην έκταση του ορίζοντα αυτού η ιστοριογραφία ανέπτυξε δύο βασικές κατευθυντήριες θέσεις. Η πρώτη, αυτή της απολυτοκρατίας, διατείνεται πως το πρόβλημα της γνώσης της Ιστορίας συνίσταται στην ανακάλυψη και τον προσδιορισμό των καθολικών – κανονιστικών αρχών των αιτιών που καθορίζουν και διέπουν τα γεγονότα. Σύμφωνα με τη θέση της απολυτοκρατίας, έργο της επιστημονικής ιστοριογραφίας είναι η λογική εξήγηση και ο καθορισμός των αρχών αυτών χωρίς τα οποία δεν θα μπορούσαν να είχαν υπάρξει ποτέ γεγονότα. Η δεύτερη, αυτή της συντυχιακότητας, προήλθε ως αντίδραση στον κίνδυνο να συστηματοποιηθεί η ιστοριογραφία σε μια ενιαία και καθολική εφαρμογή της Ιστορίας, και να παράξει έτσι σχέσεις γνώσης/εξουσίας. Σύμφωνα με τη θέση για τη συντυχιακότητα της Ιστορίας, κάθε κατανόηση και αξιολόγηση για τα ιστορικά γεγονότα είναι δέσμια στο δικό της παρόν και αντιστοιχεί στο πλαίσιο αναφοράς της εποχής της, το οποίο και την καθορίζει αποφασιστικά. Κατέληξε έτσι να αμφισβητηθεί πλήρως η ιδέα ότι υπάρχει «ιστορική διαδικασία», και να θεωρηθεί ότι αυτή αποτελεί ένα «κουβάρι χωρίς νόημα», ή ακόμα πως δεν υπάρχει τελικά «ιστορική διαδικασία».

Όπως στο μυθιστόρημα του Ιταλού συγγραφέα Italo Calvino, La Città Invisibile (Αόρατες Πόλεις)2, ο ήρωας (Μάρκο Πόλο) αναφέρεται πάντοτε στην ίδια πόλη (Βενετία) σε κάθε φανταστική αφήγηση των διαφορετικών πόλεων που περιγράφει στον ακροατή του (Κουμπλάι Χαν), έτσι και η θέση για τη συντυχιακότητα του κόσμου δίνει περισσότερο βάρος στο σχήμα της αφήγησης που εξιστορεί τα γεγονότα παρά στον αληθινό τους χαρακτήρα∙ με αποτέλεσμα η Ιστορία να μετατρέπεται σε ένα «κουβάρι αόρατων συμβάντων» που τα αφηγούμαστε κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο αναλόγως το ιστορικό πλαίσιο με το οποίο είμαστε δεμένοι. Ο ιστορικός σχετικισμός έδωσε έτσι μια νέα προσέγγιση για τον σχηματισμό και τη λειτουργία της Ιστορίας υποστηρίζοντας ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι εντελώς ξένα προς την περιγραφή τους. Δε χρειάζεται φαντασία για να αντιληφθεί κανείς ότι η λογική συνέπεια ενός τέτοιου συλλογισμού οδηγεί στην οριστική άρνηση των γεγονότων, ενδεχομένως και της ίδιας της Ιστορίας.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο να εξοβελίσουμε κάθε ελπίδα για αντικειμενική αξιολόγηση της Ιστορίας; Κάθε άλλο. Πολλά από τα γεγονότα που τα θεωρούμε Ιστορία είναι αυταπόδεικτα χωρίς καν να χρειαζόμαστε επαρκείς πληροφορίες για να τα κατοχυρώσουμε ως αληθινά. Ένα πολύ απλό παράδειγμα είναι η βεβαιότητα που έχουμε για την παρουσία μας σε αυτό τον κόσμο. Γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα, ή πάρα πολύ λίγα, για την ιστορία της ανθρωπότητας μέχρι την εμφάνιση των «λαών με ιστορία»: είναι παράλογο όμως να αρνηθούμε την ύπαρξή της. Αυτό που φαίνεται τελικά να είναι το πρόβλημα, δεν είναι τόσο η βεβαιότητα για την ύπαρξη της Ιστορίας – πρόκειται για ένα αισθητό φαινόμενο ακριβώς όπως η ίδια μας η παρουσία. Αυτό που αποτελεί το ζήτημα είναι η αξιολόγησή της. Το ερώτημα δηλαδή σε ποιο βαθμό μια σύγχρονη γνώση μπορεί να είναι απαλλαγμένη από τις προσδοκίες και τον υποκειμενισμό της δικής της εποχής, και αν μπορεί τελικά να υπάρξει Ιστορία χωρίς αξιολόγηση.

Το πρόβλημα φαίνεται πως ήταν γνωστό στον ιστορικό Νίκο Σβορώνο, ο οποίος δεν είχε καμμία αμφιβολία ότι η Ιστορία, και ο προβληματισμός που γίνεται επάνω στα συμπεράσματά της, έχει πάντοτε αφετηρία του τα προβλήματα της εκάστοτε εποχής3. Η Ιστορία είναι η κατανόηση του παρελθόντος από την σκοπιά του παρόντος. Η ιστοριογραφία υπακούει στην ανάγκη του ιστορικού να ανταποκριθεί στις αναζητήσεις της κοινωνίας και της εποχής του4. Τίθεται λοιπόν το πρόβλημα για τους σύγχρονους ιστορικούς να κρίνουν τις κοινωνίες άλλων εποχών χωρίς να κάνουν χρήση των αξιολογικών κριτηρίων της δικής τους εποχής. Σύμφωνα με την έκφραση του Leo Strauss αποτελεί κοινοτοπία να πει κανείς σήμερα ότι: «ο κοινωνικός επιστήμονας δεν πρέπει να κρίνει με τα μέτρα της κοινωνίας του άλλες κοινωνίες εκτός από τη δική του. Να θεωρεί καύχημα πως δεν εγκωμιάζει, ούτε κατηγορεί, αλλά κατανοεί»5. Καθήκον της ιστοριογραφίας είναι λοιπόν να διακρίνει ανάμεσα στην κατανόηση και την αξιολόγηση.

Όμως στο σημείο αυτό δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Ιστορική κατανόηση σημαίνει καταρχάς αξιολόγηση, και χωρίς αξιολόγηση είναι αδύνατο η Ιστορία να κατανοηθεί επαρκώς. Εφόσον τα ιστορικά γεγονότα είναι τα ίδια πρωτίστως φορείς αξιολογικών κρίσεων -περί δίκαιου και άδικου, καλού και κακού, σωστού και λάθους- η απόρριψη των αξιολογικών κρίσεων θέτει σε κίνδυνο την ίδια μας τη δυνατότητα να τα κατανοήσουμε στην ολότητά τους∙ θέτει άρα σε αμφιβολία την ικανότητά μας να είμαστε πλήρως αντικειμενικοί. Πέραν τούτου η επιστημονική ιστοριογραφία προϋποθέτει τη διάκριση ανάμεσα σε σημαντικά και ασήμαντα γεγονότα. Το τι είναι όμως «σημαντικό γεγονός» ορίζεται είτε από το πρόσωπο που μεσολαβεί στην καταγραφή της ιστορίας είτε από τη μεθοδολογία που του επιβάλλεται να ακολουθήσει. Τότε όμως εμφανίζονται περαιτέρω προβλήματα γύρω από τον τρόπο που ορίζεται ένα «σημαντικό γεγονός». Επάνω σε αυτό το σημείο έχουν γίνει κατά το παρελθόν πολλές διαφορετικές προτάσεις, όχι όλες απαραίτητα σύμφωνες μεταξύ τους. Σε κάθε περίπτωση το κριτήριο της αξιολόγησης του «σημαντικού γεγονότος» καθορίζεται από το πρόσωπο του ιστορικού, και αυτό είναι πάντα ένα πρόσωπο που ζει και σκέφτεται με τους όρους της δικής του εποχής. Τελικά αρκεί ένας ιστορικός να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ένα γεγονός είναι «σημαντικό» για να δεχτούμε ότι είναι πραγματικά σημαντικό. Όμως έτσι δεν ερμηνεύουμε τα γεγονότα με τη σημασία που τους έδωσαν οι σύγχρονοί τους, αλλά με βάση τα δικά μας αξιολογικά κριτήρια που καθιστούν ένα γεγονός να είναι σημαντικό.

Είπαμε ότι σύμφωνα με τη θέση της συντυχιακότητας δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική διάκριση μεταξύ «σημαντικών» και «μη σημαντικών» γεγονότων, και αυτό γιατί η αντίληψη της δικής μας εποχής στέκεται εμπόδιο στην κατανόηση των «άλλων». Προκύπτει τότε το ερώτημα πώς είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τη δική μας εποχή, αν αδυνατούμε να κατανοήσουμε τις εποχές στις οποίες οφείλουμε την ύπαρξή μας; Κινδυνεύουμε έτσι να ανασκευάζουμε διαρκώς την Ιστορία με όρους που προκύπτουν ουσιαστικά από το μηδέν. Εφόσον οποιαδήποτε ιστορική καταγραφή συνεπάγεται την αλλοίωση του αντικειμένου της, πιθανόν ο ασφαλέστερος τρόπος για να αποφεύγαμε την αντίφαση να ήταν η σιωπή. Τότε όμως ο κόσμος θα γινόταν όχι μόνο μουγκός αλλά και τυφλός, και θα στερούταν τόσο από αφετηρία όσο και προορισμό. Το αδιέξοδο που γεννάει ο σχετικισμός των ημερών μας βοηθάει τουλάχιστον να αντιληφθούμε την ευθραυστότητα μας: η Ιστορία και ο Χρόνος υπάρχουν για να κατανοούμε καλύτερα την άγνοιά μας.

[1] Μπαγιόνας Αύγουστος, Η θεωρία της Ιστορίας από τον Θουκυδίδη στον Sartre, 1980, ΑΠΘ, σελ. 3.
2 Italo Calvino, Αόρατες Πόλεις, εκδ. Καστανιώτης, 2009.
3 Σβορώνος Νίκος, Η Βυζαντινή Επαρχία, 2009, εκδ. Εταιρεία Σπουδών, σελ. 100.
4 Μπαγιόνας Αύγουστος, Η θεωρία της Ιστορίας από τον Θουκυδίδη στον Sartre, 1980, ΑΠΘ, σελ. 41.
5 Leo Strauss, Φυσικό Δίκαιο και Ιστορία, εκδ. Γνώση, 1988, σελ. 78.



Αθανάσιος Γεωργιλάς

Πηγή Η δικτατορία των ζωντανών στον Χρόνο

Το Ευρωπαϊκό Χωριό και το Impact Ηub Athens σας προσκαλούν να δημιουργήσουμε μαζί μια κοινότητα παραγωγών και καταναλωτών που στόχο έχει την αλληλεπίδραση από τη μια μεριά καλλιεργητών που σέβονται το περιβάλλον και τη γη, και από την άλλη μεριά, ανθρώπων, που αναζητούν ποιοτικά, γευστικά προϊόντα, τα οποία παράγονται με ηθικές και βιώσιμες διαδικασίες.

Τα μέλη της κοινότητας θα συναντιούνται κάθε Τετάρτη απόγευμα στον κεντρικό χώρο στη στεγασμένη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη 42). Εκεί οι καταναλωτές θα μπορούν άμεσα να κάνουν τις αγορές τους και να συνομιλήσουν με τους παραγωγούς.

Παράλληλα αναπτύσσουμε μια αντίστοιχη ηλεκτρονική αγορά όπου η κοινότητα διαδρά ψηφιακά. Οι καταναλωτές θα μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση στα προϊόντα των παραγωγών και να κάνουν ηλεκτρονικά τις παραγγελίες τους – 7 ημέρες την εβδομάδα και 24 ώρες την ημέρα.

Οι ηλεκτρονικές παραγγελίες θα συμβάλλουν στον καλύτερο προγραμματισμό των αγορών και στη μείωση της σπατάλης τροφής από τη μεριά των παραγωγών, αφού θα γνωρίζουν τις επιθυμητές ποσότητες και τα είδη που χρειάζεται να συγκομίσουν. Οι καταναλωτές θα παραλαμβάνουν τα προϊόντα τη μέρα της Ανοιχτής αγοράς, δηλαδή κάθε Τετάρτη στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης.

Παράλληλα, θα διοργανωθούν βιωματικά σεμινάρια, εργαστήρια γευσιγνωσίας, επισκέψεις σε αγροκτήματα και άλλες δραστηριότητες που θα ενδυναμώσουν τις σχέσεις όσων συμμετέχουν (ζωντανά και ψηφιακά) ώστε να αναπτυχθεί μια δεμένη κοινότητα: το Μποστάνι της Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης!

Σκοπός μας είναι να δημιουργηθούν τοπικές λύσεις στις παγκόσμιες προκλήσεις γύρω από την τροφή, πάντα με επίκεντρο την ανθρώπινη σχέση, την ποιότητα και τον σεβασμό προς το περιβάλλον. Θέτουμε τις βάσεις έτσι ώστε η κοινότητα αυτή να μεγαλώσει και να επεκταθεί και σε άλλες γειτονιές της Αθήνας και όλης της Ελλάδας. Δημιουργούμε φυσικές & ψηφιακές αγορές, σημεία συνάντησης, μάθησης και γιορτής!

Αν είστε καλλιεργητής ή παραγωγός και θέλετε να συμμετέχετε, παρακαλούμε συμπληρώσετε τη φόρμα στο λινκ ή επικοινωνήστε μαζί μας στο mpostanikypselis@gmail.com μέχρι 1 Φεβρουαρίου 2019. Διαβάστε περισσότερα στο http://goo.gl/Tc8U5t και ακολουθήστε μας στοwww.facebook.com/mpostani.market για να μαθαίνετε όλα μας τα νέα!

Πηγή Μια [ψηφιακή + φυσική] συνέργεια για τη Διατροφή

Η Re:Think ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. είναι μια εκπαιδευτική, περιβαλλοντική, πολιτιστική, αλλά και παραγωγική δομή κοινωνικής οικονομίας, που στοχεύει στη διάδοση του «Πολιτισμού της Καλλιέργειας», θέτοντας ως βασικούς άξονες του έργου της την αυτάρκεια και την
αυτοδιαχείριση της ενέργειας και θεωρώντας τον άνθρωπο αναπόσπαστο κομμάτι της φυσικής διαδικασίας, σε πλήρη αλληλεξάρτηση με το περιβάλλον γύρω του και, συνεπώς, ένα με τη φύση. Στόχος είναι η οικοδόμηση τόσο της ατομικής όσο, κυρίως, της συλλογικής περιβαλλοντικής ηθικής για την ανάπτυξη μιας κοινωνίας βιώσιμης, αυτάρκους κι εναρμονισμένης με τις φυσικές διαδικασίες και τη μείωση του οικολογικού μας αποτυπώματος.
Οι δύο άξονες στους οποίους κινείται το έργο είναι 

1) η αυτοδιαχείριση των απορριμμάτων και 
2) η αυτοδιαχείριση της τροφής, μέσω των οποίων μεταγγίζονται στον κοινωνικό ιστό οι αξίες του σεβασμού, της προστασίας και της ουσιαστικής επαφής με το περιβάλλον και της αξιοποίησης των πόρων του για μια ποιοτικότερη ζωή.
Στα πλαίσια αυτά, τη χρονιά που πέρασε η Re:Think ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. :

1.Επέκτεινε το Δίκτυο Συνοικιακής Κομποστοποίησης, το πρώτο και μοναδικό σε Ελλάδα και Ευρώπη, κι ανέπτυξε συνεργασία με τους δήμους Βριλησίων και Δυτικής Μάνης, και στη Σαμοθράκη με τον Σύλλογο Βιώσιμη Σαμοθράκη και το Ινστιτούτο Κοινωνικής Οικολογίας του Alpen Adria University. Ενώ η επιμέλεια και συντήρηση των ήδη υπαρχόντων κομποστοποιητών εντός του Δήμου Καλαμάτας-58 σε σύνολο, αλλά και τα επιτόπια εργαστήρια κομποστοποίησης σε συνεργασία με σχολεία, ομάδες κατοίκων και φορείς υπήρξαν συνεχόμενα και φιλοδοξούμε ώστε να υπάρξει επιτέλους μια μόνιμη συνεργασία με το δήμο. Μόνο στην Καλαμάτα, περίπου 600 τόνοι οργανικών απορριμμάτων απορροφήθηκαν από τους συνοικιακούς κομποστοποιητές και παράχθηκε κομπόστ για δωρεάν και ιδία χρήση από τους παραγωγούς απορριμμάτων που μετατράπηκαν σε παραγωγούς κομπόστ.

2.Διεύρυνε τη λειτουργία της μοναδικής στην Πελοπόννησο Ανοιχτής Τράπεζας Σπόρων καταγράφοντας και διαφυλάσσοντας 450 παραδοσιακές ποικλίες σπόρων και εντάσσοντας στους κόλπους της νέους εθελοντές – «Σποροφύλακες». 200 περίπου νέοι Σποροφύλακες ζήτησαν κι πήραν συμμετοχή στον κύκλο ζωής κι ανταλλαγής του σπόρου, έδωσαν κι έλαβαν σπόρους κι ενημερώθηκαν για ζητήματα βιοποικιλότητας και φυσικής καλλιέργειας, σε μια αδιάκοπη ανταλλαγή ενέργειας, πληροφορίας και φιλοσοφίας πάνω στην πρωτογενή παραγωγή και την αυτοδιαχείριση της τροφής.


3.Δέχτηκε πάνω από 70 επισκέψεις σχολικών ομάδων κι εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε σύνολο 2.500 μαθητών διαφόρων ηλικιών στο Περιαστικό Πολυλειτουργικό Αγρόκτημα Φοίφα, όπου παιδιά, έφηβοι, αλλά κι ενήλικες, με ιδιαίτερα ταλέντα και ειδικές ικανότητες, παρακολούθησαν προγράμματα αυτοδιαχείρισης απορριμμάτων, οργανικών και μη, κι έλαβαν μέρος σε χρηστικά και καλλιτεχνικά εργαστήρια αυτοσχέδιων κατασκευών 

δημιουργικής επανάχρησης. Ταυτόχρονα, περιηγήθηκαν στους χώρους του αγροκτήματος γνωρίζοντας άνθη, βότανα και δέντρα κι αναγνωρίζοντας τους σπόρους από τους οποίους προέρχονται και τη σημασία τους στον κύκλο της ζωής των φυτών, αλλά και εν γένει. Επίσης, πρόσθεσαν τους δικούς τους …σποροσβώλους στους κήπους και τα μποστάνια του, μαθαίνοντας τη διαδικασία της φύτευσης και της καλλιέργειας. Παράλληλα, οραματίστηκε και υλοποίησε την ιδέα για ένα «Σχολείο στη Φύση», όπου παιδιά και γονείς, εάν το επιθυμούν, λαμβάνουν μαζί μέρος σε μια ολιστική εκπαιδευτική διαδικασία στη φύση, θέτοντας τις αρχές και τις αξίες για μια αρμονική και ισορροπημένη σχέση μαζί της. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια παράλληλα με την επιθυμία για ολοκληρωμένη περιβαλλοντική εκπαίδευση, αυξάνεται και η επισκεψιμότητα του δικτυου. Μόνο το 2018, εντός κι εκτός του αγροκτήματος, εκπαιδεύτηκαν πάνω από 3.500 μαθητές στην κομποστοποίηση κι ευρύτερα σε βιωματικά προγράμματα μείωσης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος.

4.Πραγματοποίησε πάνω από 60 κοινωνικές εκδηλώσεις για όλη την οικογένεια στο Αγρόκτημα Φυσικής & Παραδοσιακής Καλλιέργειας Φοίφα, με ελεύθερο παιχνίδι στη φύση και προσεκτικά σχεδιασμένες δραστηριότητες για την γνωριμία τους με τον μαγικό κόσμο της και τα μυστικά του, αλλά και εργαστήρια δημιουργικής επανάχρησης φυσικών και μη υλικών, με στόχο την εξοικείωση με την διαδικασία της αυτοδιαχείρισης των απορριμμάτων.


Για την χρονιά που μόλις ξεκινάει η Re:Think ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. :


1.Διατηρεί κι αυξάνει τη λειτουργία του Δικτύου Συνοικιακής Κομποστοποίησης Καλαμάτας ελπίζοντας σε μια μόνιμη κι εποικοδομητική για όλους συνεργασία με το Δήμο Καλαμάτας, συντηρώντας, αντικαθιστώντας και τοποθετώντας νέους κομποστοποιητές εντός της πόλης και φιλοδοξεί σε επέκταση της συνεργασίας με το Δήμο Βριλησίων.
2.Εξακολουθεί τη δόμηση του «Σχολείου στη Φύση» και συνεχίζει τα εκπαιδευτικά προγράμματα με σχολεία και εκπαιδευτικές δομές, καλώντας σε συνεργασία για την διαμόρφωση και ανάπτυξη προγραμμάτων με βασικούς θεματικούς άξονες την οικοκεντρική και δημοκρατική εκπαίδευση με τη δημιουργία σχολικών κήπων, την καλλιέργεια περιβαλλοντικής ηθικής για μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος και την εκμάθηση των τεχνικών που απαιτούνται για μια ισορροπημένη κι εναρμονισμένη επαφή με τη φύση, ώστε να επιτευχθεί η βιωσιμότητα και η αυτάρκεια της κοινωνίας.
3.Προωθώντας τις Εκδηλώσεις κι Εορτές Ανταλλαγής Σπόρων, προσκαλεί εν ενεργεία και εν δυνάμει εθελοντές – «Σποροφύλακες» να συνδιοργανώσουν την επόμενη Τοπική Ανταλλαγή Σπόρων την Άνοιξη του 2019 και να ανταλλάξουν ιδέες, γνώσεις και, φυσικά, σπόρους.
4.Υποστηρίζει τη δημιουργία και λειτουργία Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων Εθελοντικής Εργασίας κι Εκπαίδευσης με σχολεία και αντίστοιχους φορείς, αποσκοπώντας στη συμμετοχή νέων ανθρώπων στο έργο της, από διαφορετικά περιβάλλοντα, που θα ενισχύσουν και θα διευρύνουν τη γνώση, εντός κι εκτός Καλαμάτας, καθιστώντας γνωστές στο ευρύτερο κοινό όχι μόνο τις ιδέες και τις πράξεις, αλλά και την ίδια την πόλη.
5.Ελπίζει στη σύμπραξη και συνεργασία εντός κι εκτός της πόλης με φορείς και Μη Κερδοσκοπικές Οργανώσεις περιβάλλοντος, εκπαίδευσης (Α/μιας, Β/μιας, Πανεπιστημιακής), έρευνας και κοινωνικής ανάπτυξης νεολαίας, με στόχο τη δημιουργία ενός αλυσιδωτού πλέγματος ανταλλαγής, μάθησης και εμπειρίας.

RETHINK PROJECT
Farma Fifa Permaculture-RE:THINK
RE:THINK ΚΟΙΝ.Σ ΕΠ
Αγρόκτημα Φοίφα, Ηρώων Πολυτεχνείου, Καλαμάτας
τηλ. 2721022505

Πηγή Σχολείο στη φύση. – Έναρξη Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων στο Αγρόκτημα Φοίφα

Ξέρει άραγε κανείς πόσοι άνθρωποι ξεκληρίστηκαν οικονομικά με τις δικαστικές διώξεις, τις ποινές, τα πρόστιμα και τις αποζημιώσεις των εταιριών, επειδή συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις για την κατάργηση των διοδίων; Για να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ και να αυξήσει τους σταθμούς διοδίων και να μεγαλώνει συνεχώς το χαράτσι!

Πριν από λίγες μέρες το υπουργείο Υποδομών ενέκρινε όλες τις νέες αυξήσεις, ενώ πια κανένας δεν μιλάει στον ΣΥΡΙΖΑ έστω για επαναδιαπραγμάτευση των χαριστικών συμβάσεων παραχώρησης. Εφεξής, μέχρι την επόμενη αύξηση, πρέπει να σκάσεις 62,70 ευρώ για να πας και να γυρίσεις από τη Θεσσαλονίκη! Και από την Αθήνα στα Ιωάννινα με επιστροφή 76 ευρώ! Οι ληστές των ορέων αντικαταστάθηκαν από τους ληστές των διοδίων.

Μαρία Σταύρου

Πηγή Σοσιαληστές

Ξέρει άραγε κανείς πόσοι άνθρωποι ξεκληρίστηκαν οικονομικά με τις δικαστικές διώξεις, τις ποινές, τα πρόστιμα και τις αποζημιώσεις των εταιριών, επειδή συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις για την κατάργηση των διοδίων; Για να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ και να αυξήσει τους σταθμούς διοδίων και να μεγαλώνει συνεχώς το χαράτσι!

Πριν από λίγες μέρες το υπουργείο Υποδομών ενέκρινε όλες τις νέες αυξήσεις, ενώ πια κανένας δεν μιλάει στον ΣΥΡΙΖΑ έστω για επαναδιαπραγμάτευση των χαριστικών συμβάσεων παραχώρησης. Εφεξής, μέχρι την επόμενη αύξηση, πρέπει να σκάσεις 62,70 ευρώ για να πας και να γυρίσεις από τη Θεσσαλονίκη! Και από την Αθήνα στα Ιωάννινα με επιστροφή 76 ευρώ! Οι ληστές των ορέων αντικαταστάθηκαν από τους ληστές των διοδίων.

Μαρία Σταύρου

Πηγή Σοσιαληστές

Ξέρει άραγε κανείς πόσοι άνθρωποι ξεκληρίστηκαν οικονομικά με τις δικαστικές διώξεις, τις ποινές, τα πρόστιμα και τις αποζημιώσεις των εταιριών, επειδή συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις για την κατάργηση των διοδίων; Για να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ και να αυξήσει τους σταθμούς διοδίων και να μεγαλώνει συνεχώς το χαράτσι!

Πριν από λίγες μέρες το υπουργείο Υποδομών ενέκρινε όλες τις νέες αυξήσεις, ενώ πια κανένας δεν μιλάει στον ΣΥΡΙΖΑ έστω για επαναδιαπραγμάτευση των χαριστικών συμβάσεων παραχώρησης. Εφεξής, μέχρι την επόμενη αύξηση, πρέπει να σκάσεις 62,70 ευρώ για να πας και να γυρίσεις από τη Θεσσαλονίκη! Και από την Αθήνα στα Ιωάννινα με επιστροφή 76 ευρώ! Οι ληστές των ορέων αντικαταστάθηκαν από τους ληστές των διοδίων.

Μαρία Σταύρου

Πηγή Σοσιαληστές

Σημαντική νίκη του κινήματος για την προστασία των ιστορικών μνημείων είναι η ανάκληση από τον ΥΠΟΙΚ κ. Τσακαλώτο, της απόφασης του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ) για τη μεταβίβαση 2.329 αρχαιολογικών χώρων και μνημείων στο Υπερταμείο.
Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση αναγκάσθηκε να υποχωρήσει τόσο εξαιτίας των πολύμορφων αντιδράσεων των κινημάτων όσο και εξαιτίας της λαϊκής αγανάκτησης και κατακραυγής, που προκάλεσε η παράδοση χιλιάδων ιστορικών μνημείων στους δανειστές. Αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι ανάμεσα στα υπό εκποίηση μνημεία, ήταν η Κνωσός, ο Λευκός Πύργος, το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, η Σπιναλόγκα και η Ροτόντα.

Εκτός όμως από τα μνημεία που είχαν μεταβιβασθεί στο Υπερταμείο, υπάρχουν και χιλιάδες άλλα ιστορικά μνημεία σε όλη τη χώρα που καταστρέφονται ή απαξιώνονται ή παραδίδονται για κερδοσκοπική δραστηριότητα με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας και των κρατικών υπηρεσιών, που είναι αρμόδιες για την φύλαξη των μνημείων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η “τριπλή” απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) για της δραστική μείωση του αρχαιολογικού χώρου του π. αεροδρομίου του Ελληνικού (από 3300τμ σε 250τμ),προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι “επενδυτές” της Lamda Development, η εισήγηση της διευθύντριας της Γ’ Εφορείας Αρχαιοτήτων για τσιμεντοποίηση του ιερού της Αγροτέρας Αρτέμιδας, η καταστροφή του αρχαιολογικού χώρου του 2ου π.Χ αιώνα στη Χαλκιδική, από τις εξορύξεις για χρυσό που πραγματοποιεί στις Σκουριές η καναδική πολυεθνική Ελ Ντοράντο. Αντίστοιχα, στη Βουλιαγμένη, η πολυεθνική εταιρία Jermyn Real Estate, εκτός από το δάσος που καταστρέφει, απαξιώνει ένα σημαντικό αρχαιολογικό χώρο, που περιλαμβάνει τον αρχαίο ναό του Απόλλωνα Ζωστήρα μαζί με άλλα ιερά μνημεία, τα οποία θα αποτελούν απλά διακοσμητικό ντεκόρ στις πολυτελείς τουριστικές εγκαταστάσεις. Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις υπογραφές των υπουργών, με τελευταία αυτή του κ Σταθάκη, προκειμένου να εκποιηθεί η Ακαδημία του Πλάτωνα, στην πολυεθνική Artum-Blackrock για να κατασκευάσει mall, μια καταστροφική “επένδυση” που, προς το παρόν, έχει αποσοβηθεί και από τις κινητοποιήσεις των κινημάτων.


Η Σύμπραξη για τα Ιστορικά Μνημεία, επισημαίνει ότι, όπως αποδεικνύουν τα προαναφερόμενα παραδείγματα, όπως και άλλα από διάφορες περιοχές της χώρας, το κράτος και οι αρμόδιες υπηρεσίες, όχι μόνο δεν προστατεύουν τα ιστορικά μνημεία, αλλά αντίθετα διευκολύνουν την εκποίησή τους και σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και την καταστροφή τους.
Μπροστά στην κατάσταση αυτή καλούμε τα κινήματα και τις υπόλοιπες συλλογικότητες να αγωνισθούμε, για να αποδείξουμε το αυτονόητο, ότι δηλαδή τα ιστορικά μνημεία ανήκουν στην κοινωνία και αποτελούν κοινά αγαθό. Επομένως μόνο οι πολίτες οργανωμένα, μέσα από τις τοπικές συνελεύσεις, τους συλλόγους και τα κινήματα στα οποία συμμετέχουμε, μπορούμε όχι μόνο να προστατέψουμε αλλά και να διαχειριστούμε την πολιτική κληρονομιά σε όφελος της κοινωνίας.

Σύμπραξη για τα Ιστορικά Μνημεία

www.sybraxiistorikamnimeia.blogspot.com

Πηγή Επιτυχία του κινήματος η ανάκληση απόφασης μεταβίβασης μνημείων στο Υπερταμείο

Μια μελέτη, που διεξήχθη από το University of Adelaide και το University of Vermont, ισχυρίζεται ότι η συμπεριφορά ενός ατόμου μπορεί να προβλεφθεί χρησιμοποιώντας δεδομένα από τα social media οκτώ-εννέα φίλων του. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε

στο περιοδικό Nature Human Behavior, διαπίστωσε ότι η διαγραφή ενός λογαριασμού δεν είναι καθόλου χρήσιμη, καθώς μπορούμε να πάρουμε πληροφορίες για ένα άτομο από τα posts των φίλων του.

Οι ερευνητές ανέλυσαν το περιεχόμενο περίπου 30 εκατομμυρίων tweets, χρησιμοποιώντας τη θεωρία των πληροφοριών από τα μαθηματικά και τη θεωρία των πιθανοτήτων για να ελέγξουν την προβλεψιμότητα της συμπεριφοράς των ατόμων, με βάση αυτά που δημοσίευσαν στα socilal media.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υπήρξε έως και 95% ακρίβεια στην πρόβλεψη της συμπεριφοράς κάποιου μόνο από δεδομένα που πάρθηκαν από τους φίλους του. Δεδομένα από οκτώ έως εννέα φίλους ήταν αρκετά για να γίνουν προβλέψεις συγκρίσιμες με εκείνες που βασίστηκαν σε δεδομένα του ίδιου του ατόμου.
«Δεν υπάρχει μέρος για να κρυφτείς, όταν πρόκειται για πλατφόρμες socilal media», λέει ένας από τους συγγραφείς, ο Δρ. Lewis Mitchell, ανώτερος καθηγητής εφαρμοσμένων μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Adelaide στη Σχολή Μαθηματικών Επιστημών και συνεργάτης ερευνητής στο ARC Center of Excellence in Mathematical and Statistical Frontiers.
«Το να λέτε στους ανθρώπους να διαγράψουν το λογαριασμό τους  στα socilal media, για να προστατεύσουν την ιδιωτική τους ζωή δεν αρκεί, καθώς πληροφορίες, όπως οι πολιτικές απόψεις ή διάφορα ενδιαφέροντα μπορούν να καθοριστούν από τις αναρτήσεις των φίλων τους.
«Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν ότι δίνουν πρόσβαση στις πληροφορίες τους, όταν επιλέγουν να χρησιμοποιούν μια  πλατφόρμα socilal media, αλλά πιστεύουν ότι είναι μόνο πληροφορίες  που αφορούν τους ίδιους», λέει ο Δρ. James Bagrow, βοηθός καθηγητής Μαθηματικών και Στατιστικής στο University of Vermont.
«Αλλά δεν είναι μια ατομική επιλογή: δίνουν επίσης πληροφορίες για τους φίλους τους».
Ο Δρ. Μίτσελ πρόσθεσε: «Υπάρχουν οφέλη από τη δυνατότητα πρόβλεψης της συμπεριφοράς. Οι πλατφόρμες social media χρησιμοποιούν αυτήν την αρχή για να λαμβάνετε αναρτήσεις που σας ενδιαφέρουν».
«Αλλά φυσικά υπάρχει και μια σκοτεινή πλευρά, όπως η δυνατότητα δημιουργίας «filter bubbles». Για παράδειγμα, σε μια πολιτική συζήτηση, οι άνθρωποι ενδέχεται να εκτίθενται μόνο σε ένα είδος πληροφοριών και να μην λαμβάνουν τις αντίθετες απόψεις.

Πηγή Η συμπεριφορά μας μπορεί να προβλεφθεί από τα social media φίλων μας

Μια μελέτη, που διεξήχθη από το University of Adelaide και το University of Vermont, ισχυρίζεται ότι η συμπεριφορά ενός ατόμου μπορεί να προβλεφθεί χρησιμοποιώντας δεδομένα από τα social media οκτώ-εννέα φίλων του. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε

στο περιοδικό Nature Human Behavior, διαπίστωσε ότι η διαγραφή ενός λογαριασμού δεν είναι καθόλου χρήσιμη, καθώς μπορούμε να πάρουμε πληροφορίες για ένα άτομο από τα posts των φίλων του.

Οι ερευνητές ανέλυσαν το περιεχόμενο περίπου 30 εκατομμυρίων tweets, χρησιμοποιώντας τη θεωρία των πληροφοριών από τα μαθηματικά και τη θεωρία των πιθανοτήτων για να ελέγξουν την προβλεψιμότητα της συμπεριφοράς των ατόμων, με βάση αυτά που δημοσίευσαν στα socilal media.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υπήρξε έως και 95% ακρίβεια στην πρόβλεψη της συμπεριφοράς κάποιου μόνο από δεδομένα που πάρθηκαν από τους φίλους του. Δεδομένα από οκτώ έως εννέα φίλους ήταν αρκετά για να γίνουν προβλέψεις συγκρίσιμες με εκείνες που βασίστηκαν σε δεδομένα του ίδιου του ατόμου.
«Δεν υπάρχει μέρος για να κρυφτείς, όταν πρόκειται για πλατφόρμες socilal media», λέει ένας από τους συγγραφείς, ο Δρ. Lewis Mitchell, ανώτερος καθηγητής εφαρμοσμένων μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Adelaide στη Σχολή Μαθηματικών Επιστημών και συνεργάτης ερευνητής στο ARC Center of Excellence in Mathematical and Statistical Frontiers.
«Το να λέτε στους ανθρώπους να διαγράψουν το λογαριασμό τους  στα socilal media, για να προστατεύσουν την ιδιωτική τους ζωή δεν αρκεί, καθώς πληροφορίες, όπως οι πολιτικές απόψεις ή διάφορα ενδιαφέροντα μπορούν να καθοριστούν από τις αναρτήσεις των φίλων τους.
«Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν ότι δίνουν πρόσβαση στις πληροφορίες τους, όταν επιλέγουν να χρησιμοποιούν μια  πλατφόρμα socilal media, αλλά πιστεύουν ότι είναι μόνο πληροφορίες  που αφορούν τους ίδιους», λέει ο Δρ. James Bagrow, βοηθός καθηγητής Μαθηματικών και Στατιστικής στο University of Vermont.
«Αλλά δεν είναι μια ατομική επιλογή: δίνουν επίσης πληροφορίες για τους φίλους τους».
Ο Δρ. Μίτσελ πρόσθεσε: «Υπάρχουν οφέλη από τη δυνατότητα πρόβλεψης της συμπεριφοράς. Οι πλατφόρμες social media χρησιμοποιούν αυτήν την αρχή για να λαμβάνετε αναρτήσεις που σας ενδιαφέρουν».
«Αλλά φυσικά υπάρχει και μια σκοτεινή πλευρά, όπως η δυνατότητα δημιουργίας «filter bubbles». Για παράδειγμα, σε μια πολιτική συζήτηση, οι άνθρωποι ενδέχεται να εκτίθενται μόνο σε ένα είδος πληροφοριών και να μην λαμβάνουν τις αντίθετες απόψεις.

Πηγή Η συμπεριφορά μας μπορεί να προβλεφθεί από τα social media φίλων μας

Αυτή η «επένδυση» είναι η ταφόπλακα του τόπου μας, της ελευθερίας, της επιλογής και στην πραγματικότητα και αυτής της ίδιας της ανάπτυξης που τόσο αρέσκονται να τονίζουν καθημερινώς. Καθώς ανάπτυξη δεν ήταν και δεν θα είναι ποτέ η ερημοποίηση τόπων.
Με 11 εκ. ευρώ η EL DORADO GOLD, μέσω της θυγατρικής της Ελληνικός (καναδικός) Χρυσός Α.Ε. ,αγόρασε τα δικαιώματα εξόρυξης σε μια έκταση 317.000 στρεμμάτων δημόσιας γης στην ΒΑ Χαλκιδική.

Συνοπτικά οι φάσεις των έργων :

Αποψίλωση δασικής βλάστησης έκτασης μεγαλύτερης των 2.500 στρεμμάτων.
Κρατήρας επιφανειακής εξόρυξης (open pit),με αρχικά εκτιμώμενη διάμετρο 705 m και βάθος 220m.
Φράγματα, κτιριακές και βοηθητικές εγκαταστάσεις.

Όρυξη εννέα γεωτρήσεων αποστράγγισης του βουνού περιμετρικά του κρατήρα στις Σκουριές σε βάθος μέχρι και 750 m (140 m κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας).
Επιφανειακή εξόρυξη μεταλλεύματος 24.000 τόνων ημερησίως, με εκσκαφή και ανατίναξη (ημερησία χρήση 6 τόνων εκρηκτικών).
Τη μεταφορά α) του τελικού προϊόντος, που αποτελεί μόλις το 1,97 % του μεταλλεύματος, στο εργοστάσιο μεταλλουργίας και β) των αποβλήτων εμπλουτισμού, που αποτελούν το 98,03% του μεταλλεύματος, στα φράγματα /τέλματα.
Η μέθοδος ακαριαίας τήξης (flash smelting) που προτείνεται α) δεν έχει εφαρμοστεί πουθενά στον κόσμο σε βιομηχανική κλίμακα για παραγωγή καθαρού χρυσού και β) δε δίνει καθαρό χρυσό αλλά μίγματα με χαλκό, μόλυβδο και σίδηρο για τα οποία δεν αναφέρεται μέθοδος διαχωρισμού , όπου πιθανότατα θα εφαρμοστεί τελικά η μέθοδος της κυάνωσης.
Σύμφωνα με τον Ελληνικό Μεταλλευτικό Κώδικα που συντάχθηκε επί Δικτατορίας, δεν προβλέπονται κανενός είδους μεταλλευτικά δικαιώματα για το Ελληνικό Δημόσιο
επί των κερδών, της παραγωγής ή της πώλησης μεταλλευμάτων

Η Χαλκιδική παρουσιάζει σημαντική δραστηριότητα στον αγροτικό τομέα:

Υπάρχουν 108.900 στρέμματα καλλιεργούμενων εκτάσεων και 276.000 στρέμματα βοσκότοποι, 814 μελισσοκόμοι και 152.385 κυψέλες (9,7% του συνόλου της χώρας), βιοκαλλιέργειες, αλιευτική δραστηριότητα και υδατοκαλλιέργειες.
Σημαντικά συνεισφέρουν στην οικονομία της περιοχής και η υλοτομία ξύλων, οι δασικοί καρποί, τα θηράματα και τα αρωματικά φυτά και βότανα . Όλες αυτές οι δραστηριότητες κινδυνεύουν από την αποψίλωση του δάσους του Κακκάβου, την αποξήρανση του υδροφορέα, τη σκόνη η οποία παρεμποδίζει τις ζωτικές λειτουργίες των φυτών, τις όξινες απορροές, συσσώρευση βαρέων μετάλλων στην τροφική αλυσίδα.

Το όρος Κάκκαβος (Σκουριές) υδροδοτεί ολόκληρη την προ του Άθω περιοχή (Στρατώνι,Ιερισσό,Ν.Ρόδα,Αμουλιανή, Ουρανούπολη), και η σχεδιαζόμενη μεταλλευτική δραστηριότητα θα πλήξει άμεσα και ανεπανόρθωτα τους υδατικούς πόρους της περιοχής.

Η άντληση νερού θα φτάσει στην Ολυμπιάδα μέχρι τη στάθμη -663 m, γεγονός που θα προκαλέσει φαινόμενα υφαλμύρισης του παράκτιου υδροφορέα. Στις Σκουριές στο όρος Κάκαβος, όπου σχεδιάζεται το open pit, η στάθμη των υπογείων νερών αναμένεται να πέσει από τα +640 m στα -140 m κάτω απ΄το επίπεδο της θάλασσας!

Μόνο στις Σκουριές υπολογίζεται εκπομπή αιωρουμένων σωματιδίων που ανέρχεται στους 430 t/y PM10, με υψηλές συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων, ιδιαίτερα αρσενικού ενώ η παραγωγή σκόνης μεταλλεύματος ανέρχεται συνολικά σε 4.324 t/h με μεγάλες συγκεντρώσεις θειούχων ενώσεων βαρέων μετάλλων όπως αντιμονίου, αρσενικού, βαρίου, καδμίου, χρωμίου, χαλκού, σιδήρου, μαγγανίου, νικελίου, μολύβδου, υδραργύρου, ψευδαργύρου, κ.ά

Η περιοχή επέμβασης καλύπτει 264.000 στρέμματα με 90% δασοκάλυψη. Μεγάλο μέρος της ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000 και άλλες προστατευόμενες περιοχές, με αρχέγονα δάση και πλούσια χλωρίδα και πανίδα με σπάνια, κινδυνεύοντα και αυστηρά προστατευόμενα από διεθνείς συμβάσεις είδη.

Η συσσώρευση βαρέων μετάλλων σε διάφορα επίπεδα της τροφικής αλυσίδας είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τη λειτουργία των οικοσυστημάτων, τα παραγόμενα αγροτο-κτηνοτροφικά προϊόντα και τελικά για την ανθρώπινη υγεία.

Η μεταλλευτική δραστηριότητα θα επιφέρει ξήρανση του επιφανειακού εδάφους σε ακτίνα χιλιομέτρων από το επιφανειακό όρυγμα και έντονες εδαφικές διαβρώσεις με επακόλουθο την επιδείνωση πλημμυρικών επεισοδίων.

Η ποινικοποίηση του αγώνα μας

Όσον αφορά το ποινικό κομμάτι της υπόθεσης περισσότερο πρόκειται όχι για ποινικές διώξεις αλλά για μια ταπεινή εκδούλευση της δικαστικής εξουσίας,της αστυνομίας και πολιτικών στην εταιρεία Ελληνικός Χρυσός.

Στις Σκουριές κυνήγησαν άνθρωπο για DNA σε κινητό αντικείμενο (!), το οποίο παρέδωσαν στην αστυνομία οι σεκιουρητάδες της Eldorado!
Έριξαν χημικά στο σχολείο του χωριού, έκαναν επίθεση στο χωριό επειδή δεν μπόρεσαν να πιάσουν κανέναν σε μια από τις πορείες στο βουνό.Χτύπησαν τους γονείς και τους παππούδες μας και εξαφάνισαν συγχωριανούς μας για μέρες στα υπόγεια της ασφάλειας Θεσσαλονίκης.

Δεν μπορεί όμως κανείς να κατανοήσει το εύρος της ποινικοποίησης αυτού του αγώνα αν δεν λάβει υπόψη του το γεγονός ότι 450 περίπου άνθρωποι έχουν μπει στο στόχαστρο της <<δικαιοσύνης>>, αντιμετωπίζοντας μικρές ή μεγαλύτερες κατηγορίες.

Αυτοί οι άνθρωποι, μέλη του κινήματος κατά της εξόρυξης (και χιλιάδες άλλοι που δεν κατηγορούνται, αλλά παλεύουν) έκαναν κάτι πραγματικά πολύ επικίνδυνο για τις εταιρείες: αρνήθηκαν να υποταχθούν και να δεχθούν να παραδώσουν τον τόπο τους στο έλεος των πολυεθνικών. Αρνήθηκαν να δεχτούν ότι δεν θα παλέψουν για να νικήσουν μια εταιρεία που στόχο έχει το κέρδος και μέσο για την επίτευξή του τη λεηλασία.

Όταν αναφερόμαστε λοιπόν σε βιομηχανία διώξεων αυτό που εννοούμε δεν είναι παρά το γεγονός ότι υλοποιήθηκε ένα σχέδιο ποινικοποίησης κάθε αντίδρασης, δημιουργίας κατηγορουμένων και ενόχων. Με πυρήνα όχι την προστασία του συνόλου από τυχόν παραβατικές συμπεριφορές, αλλά των εταιριών από κατοίκους που παλεύουν για τον τόπο τους και εξαιτίας αυτού θα βρεθούν στη θέση του κατηγορουμένου. Ένα σχέδιο που θα λειτουργούσε και ως παράδειγμα σε όποιον άλλον ήθελε να αντιδράσει.

* Το σκίτσο είναι δημιουργία του John Antono για την Μακεδονία
και το ξεπούλημα σε επιχειρηματικά συμφέροντα

Πηγή Η Μακεδονία είναι Ελληνική…η Χαλκιδική όμως είναι Καναδική