26 March, 2019
Home / Lifestyle (Page 930)

Τι συνέβη;
Προβληματισμένος ήταν σήμερα ο Πάνος σχετικά με την σχέση του με την Στέλλα, ενώ συζητούσε με τον Παναγιώτη και τον Κυριάκο!
«Εγώ το βλέπω με την Στέλλα…», με τον Παναγιώτη να προσθέτει: «Δεν υπάρχει ο ερωτισμός που υπήρχε στην αρχή, η ένταση;», με τον Πάνο να αποκρίνεται θετικά. Διαβάστε παρακάτω…

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Ο Παναγιώτης εξήγησε: «Άμα κάνουμε κάθε μέρα τα ίδια δεν γίνεται…».

Ο Πάνος στην συνέχεια, προσθέτει: «Τι άλλο να κάνω; Τσακώνομαι..τα βάζω με τον εαυτό μου, λέω “γιατί αυτή δεν είναι πιεσμένη;”. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω ότι δεν θέλει ίσως να με δει».

Ο Κυριάκος και ο Παναγιώτης, καθησυχάζουν τον Πάνο ότι υπάρχει ένταση γιατί είναι μακριά από τα αγαπημένα τους πρόσωπα, αλλά και όλα μέσα στο παιχνίδι διογκώνονται.

Δείτε αναλυτικά στο απόσπασμα στο σχετικό βίντεο:

youweekly


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
Πηγή Power of Love: Προβληματισμένος ο Πάνος για την σχέση του με την Στέλλα! «Νιώθω ότι δεν θέλει να με…» (Βίντεο)

Η Μύκονος κρύβει εικόνες που προβληματίζουν. Πίσω από την πολυδιαφημισμένη βιτρίνα, εκείνοι που κλείνουν το στόμα και ανεβαίνουν το δικό τους Γολγοθά…
Η Μύκονος της απόλυτης χλιδής είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη πιο σκοτεινή, είναι αυτή των κοντέινερ, όπου στοιβάζονται εργαζόμενοι που δουλεύουν σε γνωστά παραλιακά κέντρα. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Star, τα κοντέινερ της ντροπής ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια πίσω από πολύ γνωστά beach bar.

Όπως καταγγέλλει δημοτική σύμβουλος του νησιού έχουν τοποθετηθεί παράνομα και με την ανοχή της δημοτικής αρχής. «Και όταν εμείς το έχουμε φέρει κατ΄επανάληψη στο δημοτικό συμβούλιο από επίσημα χείλη δημοτικού συμβούλου ακούμε: «Αφού δεν υπάρχουν σπίτια, κάπου πρέπει να μείνουν οι εργαζόμενοι». Άρα γίνεται με την ανοχή του Δήμου σίγουρα. Οι συνθήκες βαίνουν να γίνουν Μεσαίωνας. Πολλές ώρες εργασίας, φοβάμαι ότι είναι απλήρωτη εργασία. Πολλές φορές δουλεύουν ανασφάλιστοι», λέει η Δημοτική Σύμβουλος και Επικεφαλής Κίνησης Ενεργών Πολιτών Μυκόνου, Ντίνα Σαμψούνη.

Τα δωμάτια είναι δυσεύρετα στο νησί των ανέμων και όσα υπάρχουν ακόμα είναι απλησίαστα για τους εργαζόμενους. Επιπλέον ο φόβος της απόλυσης κρατά κλειστά τα στόματα τους. «Καταλύματα που έχουν φτιαχτεί από πάνελ. Υπήρχαν περιπτώσεις που για μια εβδομάδα δεν υπήρχε καθόλου νερό, δηλαδή μένανε άπλυτα τα παιδιά. Με λίγα λόγια γίνονται και βασανιστήρια για να πάρει κάποιος ένα μεροκάματο.

Πολύ γνωστά μαγαζιά, που αναγκάζουν τους εργαζόμενους να περπατάνε ξυπόλητοι στην καυτή άμμο. Υπήρχαν περιστατικά από εγκαύματα αλλά και σηψαιμία, γιατί κάποιο παλικάρι πάτησε σπασμένο γυαλί και καταλαβαίνετε το τραύμα προχώρησε», λέει καταγγέλλων.

Στον αντίποδα η Μύκονος της χλιδής με… τιμές που πετάνε το τελευταίο διάστημα.

Πηγή Μύκονος: Εικόνες ντροπής πίσω από τη χλιδάτη βιτρίνα – Η σκοτεινή όψη του «πριγκιπάτου»

Η Mel Watts δεν φανταζόταν τον εαυτό της σαν ειδική στην μητρότητα, ούτε καν τέλεια μητέρα. Είναι μπλόγκερ και έχει 3 παιδιά. Είναι αποφασισμένη να κάνει το καλύτερο για την οικογένεια και την κοινότητα της. Το 2014 ξεκίνησε το ‘The Modern Mumma’, ένα μπλογκ, μέσα από το οποίο διηγείται ανοιχτά αληθινές ιστορίες για την ίδια και την οικογένεια της.

Αποστολή της δεν ήταν να δώσει συμβουλές για γονείς, αλλά να “μιλήσει για τις σκοτεινές περιοχές του να είσαι γονιός και να κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς για την οικογένεια σου”.

Ο ωμός αλλά όμορφος τρόπος που περιγράφει πώς είναι να είσαι νέα μητέρα έχει κλέψει ήδη τις καρδιές πολλών ανθρώπων. Ωστόσο, αυτή την εβδομάδα δημοσίευσε κάτι συγκινητικό για να γιορτάσει τους 9 μήνες από την γέννηση της κόρης της. Μέσα σε λίγες μόλις μέρες έχει μαζέψει like και κοινοποιήσεις από περισσότερα από 100.000 άτομα.

Διαβάστε παρακάτω την δυνατή και αληθινή δημοσίευση αυτής της μητέρας.

Αυτή είναι η Mel Watts. Με το μπλογκ της, The Modern Mumma, προσπαθεί να προσφέρει ένα ασφαλές διαδικτυακό καταφύγιο για μοντέρνους γονείς.

Πρόσφατα ανέβασε στο Instagram την παρακάτω φωτογραφία για να γιορτάσει τους 9 μήνες από την γέννηση της κόρης της.

“Ήθελα να ανεβάσω μια γλυκιά φωτογραφία, αλλά η Indie [η κόρη της] δεν ήθελε να συμμετάσχει. Δεν θα την δημοσίευα, αλλά σκέφτηκα αφού είμαι ειλικρινής και ανοιχτή στο να μοιράζομαι τα πάντα, γιατί όχι;”, είπε. Αυτό που ξεκίνησε σαν μια γλυκιά ιδέα, κατέληξε σε μια συγκινητική και ειλικρινή απεικόνιση της μητρότητας.

Η Watts έγραψε στο Instagram: “9 μήνες έξω από την μήτρα. Τους τελευταίους 9 μήνες έχω κοιμηθεί ελάχιστα. Τους τελευταίους 9 μήνες πέρασα το χειρότερο άγχος που έχω ζήσει ποτέ. Είναι εξαντλητικό το να αποκτάς ένα νέο μωρό και η ζωή δεν σταματάει.

Οι λογαριασμοί πρέπει να συνεχίσουν να πληρώνονται, τα τρόφιμα πρέπει να συνεχίσουν να αγοράζονται και η πίεση που βάζεις στον εαυτό σου είναι τεράστια.”

“Περιμένουμε από τον εαυτό μας να ξέρει τι κάνει όλη την ώρα. Δεν έχει σημασία αν είναι το πρώτο ή το τρίτο σου παιδί, μαθαίνεις καθημερινά. Οι πρώτοι 9 μήνες της ζωής του μωρού είναι γεμάτοι μαντεψιές, κουνήματα, χαμόγελα και κλάματα. Η πιέση που βάζουμε στον εαυτό μας δεν είναι δίκαιη. Δεν είμαστε ανίκητοι.”

“Είμαστε άνθρωποι και μητέρες. Είναι εντάξει να υπάρχουν μέρες που δεν αισθάνεσαι αρκετά καλά. Είναι εντάξει να νιώθει ότι δεν έχεις ιδέα τι μέρα είναι. Το’χεις. Το’χουμε. Κάποιες γυναίκες φαίνονται να τα έχουν όλα. Έτσι νομίζουμε.

Κάποιες γυναίκες δεν τα έχουν όλα. Ούτε κι εγώ. Δεν είχα καν το κίνητρο να ντυθώ τους πρώτους 9 μήνες, πόσο μάλλον να φτάσω στα προηγούμενα κιλά μου. Και είναι εντάξει αυτό. Αν έχεις κίνητρο, μπράβο σου!”

“Η ζωή αλλάζει καθημερινά. Κάθε μέρα έρχονται διαφορετικά εμπόδια. Πάντα υπάρχει το αύριο”

Από τότε που έκανε την δημοσίευση, έχει λάβει πολλή υποστήριξη από γονείς παγκοσμίως. Σε λίγες μόλις μέρες, πάνω από 100.000 άτομα σε Instagram, Facebook και γενικότερα στο διαδίκτυο άρχισαν να της στέλνουν μηνύματα συγχαίροντας την για την ειλικρίνεια της.

“Ο κόσμος είναι απίθανος! Πραγματικά”, είπε η Watts στο LittleThings. “Υποστηρίζουν ο ένας τον άλλο και σχολιάζουν για να το δουν και οι φίλοι τους. Οι γυναίκες υποστηρίζουν τις γυναίκες!”

Αν και αυτή η στιγμή ήταν πραγματικά χαρούμενη, η Watts μας υπενθυμίζει ότι της πήρε χρόνο για να φτάσει σε ένα σημείο όπου νιώθει άνετα όχι μόνο δημοσιεύοντας τις σκέψεις και τα συναισθήματα της, αλλά και με το ίδιο της το σώμα.

“Δεν είμαι το στομάχι μου”, είπε. “Είναι απλά κομμάτι μου. Αν κοιτάξετε την φωτογραφία μου και με λυπηθείτε, σας παρακαλώ να μην το κάνετε. Πάλεψα πολύ, πολύ καιρό με την εικόνα του εαυτού μου. Και πλέον, είμαι μεγαλύτερη και έχω μάθει ότι η εικόνα δεν είναι αυτό που μετράει.

Μπορεί να μην αρέσετε σε κάποιον, αλλά δεν πειράζει. Δεν χρειάζεται να πιστεύουν όλοι ότι είστε απίθανοι.”

Όσον αφορά τις δυσκολίες της μητρότητας, η Watts μας θυμίζει ότι τα περισσότερα πράγματα που μας δυσκολεύουν είναι απλά φάσεις. Τα δόντια – μακροχρόνια φάση. Το νυχτερινό τάισμα – απλά μια φάση. “Είναι μικρά μόνο μια φορά”, γι’αυτό προτείνει στους γονείς να το αποδεχτούν με τον καλύτερο τρόπο που μπορούν.

“Δεχτείτε κάθε μέρα όπως έρχεται. Αν δεν θέλετε να κάνετε κάτι, μην το κάνετε. Απλά απολαύστε το μωρό σας και κάντε αγκαλιές.”

Αυτή η αφοσιωμένη μητέρα, σύζυγος και μπλόγκερ συνεχίζει να μοιράζεται την ιστορία της διαμορφώνοντας μια χαρούμενη κοινότητα γονιών που στηρίζουν ο ένας τον άλλο, σε όλο τον κόσμο.

Δεν είναι μία εκπληκτική μητέρα;

Πηγή Αυτή η Φωτογραφία έχει σαρώσει παγκοσμίως από την 1η στιγμή! Μόλις την δείτε ολόκληρη, θα καταλάβετε το γιατί…

Η 10χρονη Abby Furco, το μόνο πράγμα που μπόρεσε να γνωρίσει στη ζωή της ήταν ο καρκίνος.

Το γλυκό κορίτσι της πέμπτης τάξης είχε διαγνωστεί με λευχαιμία το 2011, όταν ήταν μόλις 4 ετών. Εκείνη την εποχή, σύμφωνα με τους γιατρούς το ποσοστό επιβίωσής της ήταν μόνο 20 τοις εκατό.

«Ήμασταν κατεστραμμένοι,» είπε η μητέρα της Abby, η Patty Furco. «Μας είχαν πει ουσιαστικά ότι επρόκειτο να πεθάνει, η ελπίδα να τα καταφέρει ήταν πολύ μικρή…»

Για τα επόμενα έξι χρόνια, η οικογένεια έκανε ό,τι μπορούσε για να σώσει την Abby. Η μικρή υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση μυελού των οστών, χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες και πολλές άλλες θεραπείες.

«Φροντίσαμε να περιβάλλεται πάντα από αγάπη, γιατί ξέραμε πως ανά πάσα στιγμή μπορεί να τη χάναμε», δήλωσε η Patty. «Υπήρχαν στιγμές που δεν ξέραμε αν θα τα κατάφερνε, είχε τόσες πολλές λοιμώξεις που θα μπορούσαν να τελειώσουν τη ζωή της. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να στηρίζω τον αγώνα της και να προσπαθήσω να την κάνω να νιώθει καλύτερα.»

Τον Οκτώβριο του 2013 η Abby είχε τελειώσει τις θεραπείες της και για ένα έτος μπόρεσε να είναι και πάλι ένα κανονικό παιδί. Πήγαινε κανονικά στο σχολείο, έπαιζε ποδόσφαιρο, και έγινε μέλος στους Προσκόπους.

Στη συνέχεια, το Σεπτέμβριο του επόμενου έτους, ο καρκίνος επέστρεψε και αυτή τη φορά ήταν χειρότερος από ποτέ.

Έκανε άλλη μια μεταμόσχευση μυελού των οστών, τον Φεβρουάριο του 2015, αλλά μόλις 15 ημέρες αργότερα διαγνώστηκε με τη νόσο του μοσχεύματος έναντι ξενιστή, μια κατάσταση κατά την οποία ο μεταμοσχευμένος μυελός αρχίζει να επιτίθεται στο σώμα.

Τον επόμενο μήνα τα νεφρά της άρχισαν να υπολειτουργούν. Η μικρή μπήκε σε μονάδα εντατικής θεραπείας και οι γιατροί είπαν στους γονείς της ότι της είχαν μείνει μόνο 48 ώρες.
Ήταν ώρα να πουν το αντίο.

«Οι γιατροί μας είπαν ότι ήταν καιρός να την αποχαιρετήσουμε, αφού ήταν ξύπνια περίπου μια ώρα την ημέρα,» δήλωσε η Patty. «Ξεκινήσαμε να προετοιμάζουμε και τις άλλες κόρες μας για το θάνατό της…»

Στη συνέχεια, κάλεσαν τους παππούδες της για να την αποχαιρετήσουν όλοι μαζί. Άρχισαν να σχεδιάζουν την κηδεία της, διαλέγοντας το φέρετρό της και τη μουσική που θα έπαιζαν.
Τότε συνέβη το θαύμα. Η Abby ξύπνησε!

«Μας είπε, “έχω πάρα πολλά να κάνω…,” ανέφερε η Patty.

«Δεν μπορούσα να το πιστέψω», πρόσθεσε, «μέσα σε λίγες ημέρες, εβδομάδες, μήνες, άρχισε να περπατάει και να βελτιώνεται όλο και πιο πολύ. Αυτό που συνέβη είναι ένα θαύμα.»
Οι γιατροί συμφωνούν – δεν υπάρχει καμία ιατρική εξήγηση που να δικαιολογεί τη βελτίωση της υγείας της Abby.

Μεταφέραμε τον ιατρικό εξοπλισμό στο δωμάτιο του σπιτιού της, αλλά μόλις άρχισε να βελτιώνεται, τα πέταξε όλα,” δήλωσε ο γιατρός Abby, ο ογκολόγος Jacob Wessler.

Ο καρκίνος της Abby είναι πλέον σε ύφεση και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Το μέλλον της υγείας της παραμένει αβέβαιο, αλλά η οικογένειά της είναι αισιόδοξη. Ευχαριστούν το Θεό κάθε μέρα και απολαμβάνουν κάθε πολύτιμη στιγμή που περνούν με την Abby.

«Την βλέπαμε να πεθαίνει κι εκείνη γύρισε πίσω στη ζωή,» είπε η Patty. «Τώρα κοιτάμε μόνο το μέλλον.»

Πηγή Κoριτσάκι πέθαινε από καρκίνο και οι γονείς του προετοίμαζαν την κηδεία του. Μέχρι που άνοιξε τα μάτια του και τους είπε αυτές τις 5 λέξεις…

Πολλές είναι οι επώνυμες ιστορίες γυναικών ,που κάθε μία στέλνει το δικό της μήνυμα σε γυναίκες που βρίσκονται αντιμέτωπες με την επάρατη νόσο. Και επειδή η πρόληψη σώζει ζωές, δεν πρέπει να περιμένουμε έναν μήνα τον χρόνο για να θυμόμαστε να πάρουμε τα μέτρα μας. Χρειάζονται συνεχής εξετάσεις ώστε να μπορέσουμε να προλάβουμε το κακό, κάτι που έκαναν πολλές από τις επώνυμες κυρίες που θα διαβάσετε παρακάτω, καταφέρνοντας να τον νικήσουν.

Χάρις Αλεξίου: «Η πρόληψη με έσωσε»

Κάθε εξομολόγηση της Χαρούλας Αλεξίου για το πώς πάλεψε και νίκησε το «θηρίο» συγκλονίζει. Η δημοφιλής τραγουδίστρια στις συνεντεύξεις της εξομολογείται από πού άντλησε τη δύναμη να νικήσει τον καρκίνο που την «χτύπησε» στον μαστό.

«Αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο εμείς οι επώνυμοι είναι να μάθουμε να μην υποτιμάμε τους άλλους που έχουν το ίδιο πρόβλημα μ’ εμάς, είτε είναι ο φόβος της απόρριψης, είτε η αρρώστια. Εγώ έπαθα καρκίνο. Από αυτό έχασα και τη μητέρα μου… Ήμουν τυχερή γιατί τον πρόλαβα. Κάνοντας τη μαστογραφία μου όπως κάθε χρόνο, το διαπίστωσα. Η πρόληψη με έσωσε. Αυτό που παίρνεις από ένα τέτοιο γεγονός είναι η ταπείνωση, γιατί ποτέ δεν πιστεύεις ότι θα το πάθεις κι εσύ. Όταν, λοιπόν, χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου, βλέπεις ότι είσαι κι εσύ μια καρδούλα που έχει ανάγκη από φροντίδα. Αν, όμως, έχεις τον τίτλο του δυνατού… Σκεφτείτε πως όταν χειρουργήθηκα στο μαστό, καταδέχτηκα μόνο να αναβάλω την πρεμιέρα μου για μία βδομάδα. Το μόνο που ήθελα εκείνη τη στιγμή ήταν να με πάρουν αγκαλιά και να πενθήσω. Αλλά είπα «όχι! Δεν θα το αφήσω αυτό να με νικήσει, θα του δείξω εγώ!» Πόσους τέτοιους βιασμούς δεν έχουμε κάνει στον εαυτό μας… Τότε λοιπόν ένιωσα και την ανάγκη να μπω σε μια ομάδα. Και με βοήθησε πολύ. Είναι εξαιρετικά λυτρωτική η στιγμή που ζητάς βοήθεια. Τότε αρχίζεις να μαλακώνεις, όταν λες «φτάνει πια το smile, φτάνει το πάμε παρακάτω». Ε, δεν πάμε παρακάτω αν δεν πενθήσουμε πρώτα για ό,τι έχουμε χάσει. Το πένθος είναι μεγάλη θεραπεία. Το να καταπίνεις τα δάκρυα σου είναι σαν να καταπίνεις θάνατο. Αυτό το χαστούκι, λοιπόν, με έκανε να πάρω αποφάσεις στη ζωή μου: να μη συμβιβάζομαι, να παίρνω ρίσκα. Πιστέψτε με: Αυτή η διάσταση της αρρώστιας ήταν από τα ωραιότερα δώρα που μου έγιναν στη ζωή…»

Μαρία Χούκλη: «Νιώθεις υπερηφάνεια όταν τον νικάς»
Για πολλά χρόνια έδινε βουβά τη μάχη της με την επάρατη νόσο, την οποία κατάφερε και να συνθλίψει. Η Μαρία Χούκλη πιο δυνατή από ποτέ, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να βοηθήσει και άλλες γυναίκες που έρχονται αντιμέτωπες με το σοκ, που ακούει στο όνομα, καρκίνος του μαστού.

«Χρειάστηκαν πολλά χρόνια να μιλήσω για τον καρκίνο. Αρχικά γιατί βρισκόμουν μέσα στο πρόβλημα, αργότερα γιατί δεν ήθελα να νομίζουν ότι το «ρευστοποιώ», το «πουλάω». Όταν όμως είδα ότι πως αυτή η ιστορία με τον καρκίνο είναι μια επιδημία και μου τηλεφωνούσαν γυναίκες από τα πιο απίθανα σημεία του κόσμου για να μου ζητήσουν συμβουλές τότε κατάλαβα πόσο κουράγιο παίρνουν οι άνθρωποι που πάσχουν όταν έχουν μπροστά τους μια συγκεκριμένη περίπτωση παρόμοια με τη δική τους. Τότε αποφάσισα πως είναι κάτι που πρέπει να συζητήσω. Στην αρχή νόμιζα πως όλη η συμφορά του κόσμου έχει πέσει στο κεφάλι μου. Όταν συνειδητοποιείς ότι σχεδόν σε κάθε οικογένεια υπάρχει ένας καρκινοπαθής, λες ότι αξίζει να το προσπαθήσεις, να το πολεμήσεις. Νιώθεις όμως, και μια περηφάνια γιατί νίκησες. Σημασία έχει να προχωράς στη ζωή», είχε εξομολογηθεί σε συνέντευξή της η λαμπερή παρουσιάστρια ειδήσεων.

(adsbygoogle=window.adsbygoogle||[]).push({});

Γωγώ Μαστροκώστα: «Μακάρι όλες οι γυναίκες που νοσούν να είχαν έναν Τραϊανό όπως και εγώ»
Διανύοντας την πιο ευτυχισμένη περίοδο κάθε γυναίκας, μαθαίνοντας ότι περιμένει το πρώτο της παιδί, η Γωγώ Μαστροκώστα θα δεχόταν το πιο μεγάλο «χαστούκι» της μοίρας, όταν ο γιατρός της, της ανακοίνωσε ότι έχει καρκίνο του μαστού. Επτά χρόνια μετά από εκείνη τη «μαύρη» μέρα της ζωής της, και έχοντας στο πλευρό της τον Τραϊανό Δέλλα, κατάφερε να τον εξολοθρεύσει.
«Κι ας μην είχα μαλλιά κι ας μην ήμουν καλά, για τον Τραϊανό ήμουν ΘΕΑ. Μακάρι όλες οι γυναίκες να είχαν έναν σύντροφο σαν τον δικό μου. Μακάρι να αποκτήσω όχι μόνο ένα, αλλά και περισσότερα παιδιά. Είναι το μεγάλο μου όνειρο. Νιώθω ότι το χρωστάω στον άνδρα μου που πραγματικά τα λατρεύει. Δεν μπορώ όμως να το φέρω στον κόσμο η ίδια. Μου έχουν πει ότι μετά την πενταετία μπορείς να κάνεις άφοβα παιδί και ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, εγώ όμως φοβάμαι. Επειδή πέρασα όλο αυτό και ήταν συνδεδεμένο με την εγκυμοσύνη μου, με φοβίζει πολύ. Σκέφτομαι πάρα πολύ την πιθανότητα να αποκτήσω παιδί με παρένθετη μητέρα. Δεν μου αρέσει να μιλάω συνέχεια γι’ αυτό που μου συνέβη δημοσίως. Το έκανα μια φορά

ι και ήταν κάτι πολύ όμορφο. Ένιωθα πραγματικά ότι κανείς δεν θα μου βγάλει τα όσα έζησα καλύτερα από εμένα την ίδια και γι’ αυτό κάθισα και έγραψα το κείμενο μόνη μου. Επίσης, εξέθεσα την ιστορία μου όταν ήμουν πλέον καλά, γιατί πραγματικά σιχαίνομαι να προκαλώ τον οίκτο. Μπορεί να έχω εκατό προβλήματα και να μην το ξέρει κανείς, να σου μιλάω και να μην υποψιάζεσαι τίποτα. Είναι ο χαρακτήρας μου έτσι. Ο καρκίνος δεν είναι επάρατος. Έχουμε τόσα μέσα, η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο πολύ και υπάρχουν τόσοι τρόποι αντιμετώπισης. Θα πρέπει να σκεφτόμαστε λίγο πριν χρησιμοποιούμε τέτοιες λέξεις. Πιστεύω ότι πρέπει να την καταργήσουμε αυτήν την έκφραση» αναφέρει η Γωγώ Μαστροκώστα.

Μαρία Ιωαννίδου: «Το λάθος μου, το χρεώθηκα»
Αποτελεί παράδειγμα δύναμης και προς μίμηση για όλες τις γυναίκες που έρχονται αντιμέτωπες με τον καρκίνο του μαστού. Η Μαρία Ιωαννίδου εξηγεί που βρήκε τη δύναμη να παλέψει μαζί του και να αναδειχθεί νικήτρια.

«Είχα μια κληρονομικότητα, η μητέρα μου πέθανε από καρκίνο του μαστού. Πριν από τρία χρόνια μου είχε πει ένας γιατρός ότι δεν είχα κάτι, αλλά έπρεπε να προσέχω. Μου είχε πει να κάνω μαστογραφία κάθε έξι μήνες αντί για κάθε χρόνο που συνηθίζεται να κάνουν οι γυναίκες. Κι εγώ δεν το έκανα. (…) Το λάθος μου το χρεώθηκα. Στη μαστογραφία αποκαλύφθηκε ότι έχω καρκίνο. (…) «Έπρεπε να είσαι στο χειρουργείο χθες», μου είπε ο γιατρός. Όταν μου είπαν ότι έχω καρκίνο, ρώτησα τρεις φορές το γιατρό αν το λέει σε μένα. Έκλαψα πολύ, μετά θύμωσα με μένα, μετά το είδα σαν κάρμα, μετά πέρασα στη διαδικασία του φόβου — όχι να μην πεθάνω, να μη σακατευτώ. Ο καλλιτέχνης τα βλέπει όλα όμορφα, Ένα «σακατεμένο» στήθος το έβλεπα σαν «καμένη γη». Μπήκα και δεν ξέραμε ακριβώς τι θα μου συμβεί. Μπήκα με τα δύο μου στήθη και βγήκα με τα δύο μου στήθη. Πρέπει να ψηλαφίζουμε συνεχώς το στήθος μας και να κάνουμε τακτικά εξετάσεις, να μην το αμελούμε. Η πρόληψη σώζει ζωές..» είχε δηλώσει σε παλαιότερη συνέντευξή της

.

googletag.cmd.push(function(){googletag.display(‘div-gpt-ad-1508891212158-0’);});

Βάσια Τριφύλη: Η μάχη για να μην κόψουν το στήθος της
«Ήξερα ότι ανήκα στην ομάδα υψηλού κινδύνου, αφού υπήρχε γονίδιο από την πλευρά της μητέρας μου, κάτι που αποδείχτηκε και με τα τρίδυμα αδέλφια μου, που τα έχασα από καρκίνο. Παραμονή Πρωτοχρονιάς του ’91 έκανα ψηλάφηση στο στήθος μου κι έπιασα έναν όγκο. Έκανα τις απαραίτητες εξετάσεις, που δεν έδειξαν κάτι το ανησυχητικό, αλλά ο γιατρός μου, επειδή τότε ήθελα να κάνω παιδί με εξωσωματική και έπαιρνα ορμόνες, μου σύστησε να κάνω εγχείρηση και να βγάλω τον όγκο. Πού να φανταστώ όμως τι με περίμενε… Στη διάρκεια της εγχείρησης που έγινε με μέθη έβλεπα τον γιατρό μου, τον Δημήτρη Λινό, καταϊδρωμένο και τους άλλους γιατρούς και νοσοκόμους που ήταν στο χειρουργείο να κλαίνε. Με το που διαγνώστηκε ότι έχω καρκίνο, αρχίζουν τα ιατρικά συμβούλια για το αν θα μου κόψουν όλο το στήθος. Οι νέοι γιατροί επέμεναν: «Είναι νέα γυναίκα, ηθοποιός, έχει ωραίο στήθος, γιατί να της το κόψουμε και να μη βγάλουμε το ένα τέταρτο».Παρεμβαίνει ο Παπανικολάου, καθηγητής Ογκολογικού στο Αρεταίειο, και λέει: «Δεν θα την πειράξετε, θα την ακτινοβολήσω εγώ». Έτσι κι έγινε. Έχουμε σπουδαίους γιατρούς και να το γράψεις αυτό. Είναι κρίμα που τώρα οι νέοι γιατροί φεύγουν και πάνε στο εξωτερικό…»

Ελένη Γερασιμίδου: «Η δύναμη της ψυχής παίζει το μεγαλύτερο ρόλο»
Για το δικό της δύσκολο χειρουργείο στον πνεύμονα αλλά και τον καρκίνο που «πήρε» από τη ζωή την αδερφή της Νατάσα, εξομολογείται με συγκινητικό τρόπο σε συνεντεύξεις της η Ελένη Γερασιμίδου .

«Δυστυχώς δεν πολύ προσέχω τον εαυτό μου. Είμαι αμελής, ενώ ξέρω ότι είναι λάθος. Αν κρίνω από μένα η αμέλεια προκύπτει από το φόβο του αποτελέσματος.Η δύναμη της ανθρώπινης ψυχής παίζει το μεγαλύτερο ρόλο. Πέρασα από μια τέτοια κατάσταση, στην αρχή της οποίας υπήρχε μια μικρή υποψία, αλλά τελικώς δεν ήταν κάτι κακό. Ήταν απλώς μια φλεγμονή. Τελικά έκανα μια μεγάλη εγχείριση στον πνεύμονα. Στο διάστημα που μεσολάβησε από την πληροφορία ότι κάτι μπορεί να έχω, μέχρι τη στιγμή που έγινε το χειρουργείο, ανακάλυψα στον εαυτό μου μια τεράστια δύναμη, την οποία δεν περίμενα από μένα.Μέχρι να μου ανακοινώσουν τα αποτελέσματα, πέθαινα από την αγωνία. Όταν όμως η κατάσταση ήταν δύσκολη, δεν φοβήθηκα καθόλου. Αυτό το έζησα και με τη Νατάσσα, την αδερφή μου.Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να κάνεις τον καραγκιόζη. Τα πράγματα εξελίσσονται περίεργα. Τελικά, εκείνη ήταν που μας έδινε κουράγιο. Θυμάμαι μια συνάδελφο, που όταν της είπα ότι πρέπει να χειρουργηθώ γιατί υπάρχει μια υποψία, άρχισε να κλαίει και εγώ την παρηγορούσα. Το ίδιο συνέβαινε με την αδερφή μου σε όλο το διάστημα που πέρασε με τον καρκίνο. Όσο καιρό υπήρχε, έκανα σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Μέσα μου, όμως, πέθαινα κάθε στιγμή από το φόβο μου για εκείνη…», είναι το μήνυμα της ηθοποιού.

Angelina Jolie: Η προληπτική διπλή μαστεκτομή της σόκαρε
Ήταν Απρίλιος του 2013 όταν η απόφαση της όμορφη ηθοποιού να προχωρήσει σε διπλή αφαίρεση των μαστών της συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη. Η απόφαση αυτή ήρθε μετά από αρκετήσκέψη. Έχοντας χάσει την μητέρα της σε ηλικία 56 ετών από καρκίνο των ωοθηκών και έχοντας 87% πιθανότητες να νοσήσει σοβαρά και εκείνη, η ηθοποιός επέδειξε μεγάλη ψυχολογική ωριμότητα. Αποφάσισε μάλιστα να μοιραστεί την ιστορία της με ένα προσωπικό κείμενο στους «New York Times» γράφοντας ότι αισθάνθηκε δυνατή με την απόφαση της. Πριν από μερικούς μήνες, η Angelina Jolie προχώρησε και σε αφαίρεση ωοθηκών προκειμένου να αντισταθεί στις τεράστιες πιθανότητες να νοσήσει.

Rita Wilson: Έκανε διπλή μαστεκτομή στα 58 της χρόνια
Σε διπλή μαστεκτομή και επέμβαση ανάπλασης χρειάστηκε να υποβληθεί πριν από λίγο καιρό η σύζυγος του Tom Hanks ,που της διαγνώστηκε καρκίνος. Η 58χρονη ηθοποιός αποκάλυψε τη μάχη της με την επάρατη νόσο, με μια επίσημη ανακοίνωση στην αμερικανική έκδοση του περιοδικού «People». «Τόσο πριν όσο και μετά την διπλή μαστεκτομή, γελούσαμε, κλαίγαμε, και βλέπαμε ταινίες. Ποιος θα φανταζόταν πως μετά από αυτό θα ερχόμασταν πιο κοντά από ποτέ; Ποτέ δεν ξέρεις σε τέτοιες περιπτώσεις ποια θα είναι η αντίδραση του συζύγου σου. Εγώ προσωπικά έμεινα έκπληκτη και έπαθα πλάκα από τον τρόπο που με φρόντισε ο Tom. Ζήσαμε μερικές πολύ φυσιολογικές και προσωπικές στιγμές» είχε εξομολογηθεί η σύζυγος του διάσημου ηθοποιού.

Cynthia Nixon: Ο καρκινικός όγκος στον δεξί μαστό
H Miranda από το «Sex & the City» είναι μία ακόμα περίπτωση που αντιμετώπισε καρκινικό όγκο στο δεξί μαστό, με αφαίρεση αυτού. Η διάσημη ηθοποιός δεν ήθελε να δημοσιοποιηθεί η κατάσταση της υγείας της και για αυτό της πήρε πολύ καιρό να μιλήσει ανοιχτά για το θέμα του καρκίνου. Η μητέρα της και εκείνη με τη σειρά της νίκησαν την ασθένεια και έπειτα από αυτό η Cynthia αποφάσισε να εμπνεύσει και άλλες γυναίκες που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα. Έτσι, σήμερα, εργάζεται ως πρέσβειρα του σωματείου «Susan G. Komen for the Cure».

Kylie Minogue :Διαγνώστηκε με καρκίνο στα 35!
Το μήνυμα της διάσημης τραγουδίστριας είναι ένα : «Καμία γυναίκα δεν πρέπει να επαναπαύεται σε μια ιατρική γνωμάτευση. Πρέπει να παίρνει περισσότερες». Η Kylie Minogue που αρχικά είχε υποβληθεί σε εξετάσεις στον μαστό που δεν έδειχναν κάτι, ακολουθώντας το ένστικτό της ότι κάτι δεν πάει καλά, ζήτησε τη γνώμη και άλλου γιατρού, που θα επιβεβαίωνε τις φοβίες της, αφού το 2005 διαγνώστηκε τελικά με καρκίνο του αριστερού μαστού. Ακολούθησε μερική μαστεκτομή, χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες καταφέρνοντας να ξεπεράσει το πρόβλημα!

Πηγή Αυτές οι επώνυμες γυναίκες νίκησαν στη μάχη με τον καρκίνο του μαστού. Για την 1η ΔΕΝ το είχαμε ακούσει ποτέ

Μητέρα και γιος αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους!

Ο λόγος για την Αγγελική Νικολούλη και τον γιο της Κωνσταντίνο Μουσούλη!

Την στιγμή που η δημοσιογράφος διαπρέπει στο αστυνομικό ρεπορτάζ, ο γιος της κάνει τα δικά του βήματα στο Χόλιγουντ, ως σκηνοθέτης.

Τώρα οι 2 τους αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να συνεργαστούν για μια ταινία

Πώς; Ο Κωνσταντίνος θα γυρίσει σε ταινία ένα από τα βιβλία της μητέρας του.

Διαβάστε απόσπασμα της συνέντευξης της δημοσιογράφου στη Real:

Περιμένατε ότι το αναγνωστικό κοινό θα αγκάλιαζε με τόση θέρμη τα βιβλία σας;

Η αποδοχή του κοινού ήταν και είναι τιμητική και συγκινητική. Πιστεύω πως η αλήθεια που υπάρχει και στα τρία βιβλία μου, μαζί με την κατάθεση της ψυχής μου, κάνει τον κόσμο να τα αγαπήσει.

Είναι ένας κύκλος αληθινών ιστοριών που έχω ερευνήσει και δείχνουν ανάγλυφα το προφίλ του εγκλήματος στη χώρα μας. Συνεχίζω και σε λίγο καιρό θα είναι έτοιμο και το τέταρτο βιβλίο μου.

Είχατε εκφράσει την επιθυμία να μεταφέρετε κάποιο βιβλίο σας στον κινηματογράφο. Το σκέφτεστε ακόμη;

Δεν έμεινα μόνο στη σκέψη. Προχωρήσαμε. Με τη βοήθεια του γιου μου, που είναι σκηνοθέτης κινηματογράφου στην Αμερική, άνοιξε ήδη ένας άλλος δρόμος.

Αν γίνει η ταινία, θα τολμούσατε να πείραμα τιστείτε και με την υποκριτική, αναλαμβάνοντας κάποιον ρόλο;

Μου το πρότειναν ήδη, αλλά απάντησα αρνητικά.

Θα σας ενδιέφερε η ενεργή ενασχόληση με την πολιτική;

Στο παρελθόν πολλοί προσπάθησαν να με δουν να σηκώνω την πολιτική τους σημαία και να κατέβω σε εκλογές. Τη μια με έβλεπα υποψήφια στην Ηλεία και την άλλη στη Β’ Αθηνών. Τα μάθαινα όλα αυτά από δημοσιεύματα. Η θέση μου είναι ξεκάθαρη: δεν κάνω εγώ για την πολιτική.
Είστε λίγο αυστηρή με τον εαυτό σας;

Οσο δεν φαντάζεστε. Με περνάω τακτικά από… αξονική, με μαλώνω και με συνετίζω.
Τι θα μπορούσε να σας κάνει να κλάψετε;

Πολλά. Μια ευαίσθητη ταινία, μια μάνα που υποφέρει, ένα πληγωμένο από την αδιαφορία όλων γεροντάκι, το λυπημένο βλέμμα ενός παιδιού, ακόμη κι ενός ζώου.

Και τι εύχεστε να σας φέρει το μέλλον;

Θέλω να είμαι γερή και να χαμογελάω πάντα.

googletag.cmd.push(function(){googletag.display(‘div-gpt-ad-5649287-2’);});

Πηγή Ο κούκλος γιος της Αγγελικής Νικολούλη είναι σκηνοθέτης και γυρίζει ταινία το βιβλίο της

Βίντεο που πραγματικά αποδεικνύει ότι όλα εδώ πληρώνονται σε αυτή τη ζωή…

Οπότε καλύτερα να το σκεφτείτε πολλές φορές, αν πάτε να κάνετε κάτι κακό καθώς όπως θα δείτε υπάρχει Θεία Δίκη και μάλιστα άμεση!

Δείτε το βίντεο

Πηγή Τελικά όλα εδώ πληρώνονται σε αυτή τη ζωή… ΒΙΝΤΕΟ

Η 10χρονη Abby Furco, το μόνο πράγμα που μπόρεσε να γνωρίσει στη ζωή της ήταν ο καρκίνος.

Το γλυκό κορίτσι της πέμπτης τάξης είχε διαγνωστεί με λευχαιμία το 2011, όταν ήταν μόλις 4 ετών. Εκείνη την εποχή, σύμφωνα με τους γιατρούς το ποσοστό επιβίωσής της ήταν μόνο 20 τοις εκατό.

«Ήμασταν κατεστραμμένοι,» είπε η μητέρα της Abby, η Patty Furco. «Μας είχαν πει ουσιαστικά ότι επρόκειτο να πεθάνει, η ελπίδα να τα καταφέρει ήταν πολύ μικρή…»

Για τα επόμενα έξι χρόνια, η οικογένεια έκανε ό,τι μπορούσε για να σώσει την Abby. Η μικρή υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση μυελού των οστών, χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες και πολλές άλλες θεραπείες.

«Φροντίσαμε να περιβάλλεται πάντα από αγάπη, γιατί ξέραμε πως ανά πάσα στιγμή μπορεί να τη χάναμε», δήλωσε η Patty. «Υπήρχαν στιγμές που δεν ξέραμε αν θα τα κατάφερνε, είχε τόσες πολλές λοιμώξεις που θα μπορούσαν να τελειώσουν τη ζωή της. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να στηρίζω τον αγώνα της και να προσπαθήσω να την κάνω να νιώθει καλύτερα.»

Τον Οκτώβριο του 2013 η Abby είχε τελειώσει τις θεραπείες της και για ένα έτος μπόρεσε να είναι και πάλι ένα κανονικό παιδί. Πήγαινε κανονικά στο σχολείο, έπαιζε ποδόσφαιρο, και έγινε μέλος στους Προσκόπους.

Στη συνέχεια, το Σεπτέμβριο του επόμενου έτους, ο καρκίνος επέστρεψε και αυτή τη φορά ήταν χειρότερος από ποτέ.

Έκανε άλλη μια μεταμόσχευση μυελού των οστών, τον Φεβρουάριο του 2015, αλλά μόλις 15 ημέρες αργότερα διαγνώστηκε με τη νόσο του μοσχεύματος έναντι ξενιστή, μια κατάσταση κατά την οποία ο μεταμοσχευμένος μυελός αρχίζει να επιτίθεται στο σώμα.

Τον επόμενο μήνα τα νεφρά της άρχισαν να υπολειτουργούν. Η μικρή μπήκε σε μονάδα εντατικής θεραπείας και οι γιατροί είπαν στους γονείς της ότι της είχαν μείνει μόνο 48 ώρες.
Ήταν ώρα να πουν το αντίο.

«Οι γιατροί μας είπαν ότι ήταν καιρός να την αποχαιρετήσουμε, αφού ήταν ξύπνια περίπου μια ώρα την ημέρα,» δήλωσε η Patty. «Ξεκινήσαμε να προετοιμάζουμε και τις άλλες κόρες μας για το θάνατό της…»

Στη συνέχεια, κάλεσαν τους παππούδες της για να την αποχαιρετήσουν όλοι μαζί. Άρχισαν να σχεδιάζουν την κηδεία της, διαλέγοντας το φέρετρό της και τη μουσική που θα έπαιζαν.
Τότε συνέβη το θαύμα. Η Abby ξύπνησε!

«Μας είπε, “έχω πάρα πολλά να κάνω…,” ανέφερε η Patty.

«Δεν μπορούσα να το πιστέψω», πρόσθεσε, «μέσα σε λίγες ημέρες, εβδομάδες, μήνες, άρχισε να περπατάει και να βελτιώνεται όλο και πιο πολύ. Αυτό που συνέβη είναι ένα θαύμα.»
Οι γιατροί συμφωνούν – δεν υπάρχει καμία ιατρική εξήγηση που να δικαιολογεί τη βελτίωση της υγείας της Abby.

Μεταφέραμε τον ιατρικό εξοπλισμό στο δωμάτιο του σπιτιού της, αλλά μόλις άρχισε να βελτιώνεται, τα πέταξε όλα,” δήλωσε ο γιατρός Abby, ο ογκολόγος Jacob Wessler.

Ο καρκίνος της Abby είναι πλέον σε ύφεση και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Το μέλλον της υγείας της παραμένει αβέβαιο, αλλά η οικογένειά της είναι αισιόδοξη. Ευχαριστούν το Θεό κάθε μέρα και απολαμβάνουν κάθε πολύτιμη στιγμή που περνούν με την Abby.

«Την βλέπαμε να πεθαίνει κι εκείνη γύρισε πίσω στη ζωή,» είπε η Patty. «Τώρα κοιτάμε μόνο το μέλλον.»

Πηγή Κοριτσάκι πέθαινε από καρκίνο και οι γονείς του προετοίμαζαν την κηδεία του. Μέχρι που άνοιξε τα μάτια του και τους είπε αυτές τις 5 λέξεις…

Η Riona Kelly και ο σύζυγός της, Richard, ήταν παντρεμένοι για 14 χρόνια, απέκτησαν τέσσερα παιδιά και ζούσαν στο Halifax του West Yorkshire.

Όμως η Riona είχε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. Πέντε μέρες αργότερα, ο Richard την άφησε.
Η Riona λέει ότι ο σύζυγός της έφυγε ενώ εκείνη βρισκόταν στο κρεβάτι του νοσοκομείου, παράλυτη από τη μέση κάτω. Οι γιατροί τους προειδοποίησαν ότι δεν θα μπορούσε να περπατήσει ξανά.
“Μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο έπρεπε να αντιμετωπίσω όχι μόνο την παράλυση, αλλά και με την απώλεια του επί 14 χρόνια συντρόφου μου,” είπε η Riona. “Έμεινα μόνη.”

Αλλά τώρα, δύο χρόνια μετά την κακοτυχία της, όχι μόνο μπορεί περπατήσει – μπορεί ακόμα να να χοροπηδήσει.

Αρχικά, οι γιατροί της είπαν ότι θα χρειάζονταν από έξι μήνες μέχρι ένα χρόνο για να ανακάμψει. Ένιωσε σαν να είχε παραιτηθεί.

“Ήξερα όμως ότι έπρεπε να είμαι δυνατή για τα παιδιά μου,” δήλωσε η Riona.

Οι γιατροί της είπαν ότι θα χρειάζονταν έξι εβδομάδες πριν κάνει από τα πρώτα της βήματα, αλλά οι έξι εβδομάδες πέρασαν και ακόμα δεν μπορούσε να περπατήσει.

(adsbygoogle=window.adsbygoogle||[]).push({});

“Αυτό ήταν το σημείο που οι γιατροί μου είπαν ότι δεν θα περπατήσω ξανά,” είπε η Riona.
Η Riona είχε εμπλακεί σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα 18 μήνες πριν από το εγκεφαλικό επεισόδιο και οι γιατροί σκέφτηκαν πως ίσως σ’ αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το σώμα της δεν ανταποκρίνεται.

“Την πρώτη φορά που κάθισα σε ένα αναπηρικό καροτσάκι, σκέφτηκα ότι όλοι με κοίταζαν. Την μισούσα και μισούσα τον εαυτό μου,” είπε η Riona. Ο πόνος ήταν τόσο μεγάλος που δεν ήθελε να ζήσει. “Αλλά οι άλλοι ασθενείς στον θάλαμο ήταν καταπληκτικοί, με στήριξαν τόσο πολύ και με ενθάρρυναν να σηκώνομαι από το κρεβάτι κάθε μέρα.”

Περνούσε αρκετές ώρες την ημέρα σε φυσιοθεραπείες και δύο εβδομάδες αφού οι γιατροί της είπαν ότι δεν θα περπατούσε ξανά, εκείνη έκανε τα πρώτα της βήματα.

“Ένιωθα υπέροχα,” είπε. “Έσερνα το σώμα μου και δεν ένιωθα καθόλου τα πόδια μου αλλά δεν μου ένοιαζε. Περπατούσα και αυτό είχε σημασία.”

Πέρασε τους επόμενους τέσσερις μήνες στο νοσοκομείο μέχρι ν’ ανακτήσει πλήρως τη δύναμή της, και μετά απ’ αυτό το διάστημα ήταν σε θέση να πάει στο σπίτι της.

“Χρειαζόμουν 25 λεπτά για να κάνω 16 βήματα και άλλα τόσα για να γυρίσω πίσω ξανά, αλλά ήμουν αποφασισμένη να το κάνω για τα παιδιά μου,” είπε.

“Μου πήρε πολύ χρόνο να πιστέψω στον εαυτό μου,” γράφει η Riona στα social media. “Πολλά δάκρυα και πολλές αποτυχίες.”

Υπήρχαν μέρες όπου ένιωθε απελπισμένη. Έκανε πολλές φυσικοθεραπείες και είχε τα παιδιά της στο πλευρό της, αλλά υπήρχαν και στιγμές που αγωνιζόταν τόσο με τον ψυχικό όσο και με τον σωματικό πόνο.

“Ήμουν απελπισμένη,” είπε. Τότε φώναξε, “θέλω απλά να χοροπηδήσω!”

Τότε, ένιωσε το Θεό να της απαντάει, “Τότε σήκω και πήδα!” Έτσι, πήρε την ώθηση που χρειαζόταν-και το έκανε θαυματουργικά.

Καθ’ όλη αυτή τη δοκιμασία, υπήρξαν άνθρωποι που δέθηκαν με τη Riona και αυτό βοήθησε επίσης στο θαύμα να συμβεί.

Στις αρχές του περασμένου χρόνου άρχισε να δουλεύει με τον προσωπικό της προπονητή Keith Mason. Μετά τα μαθήματά τους κράτησαν επαφή και η σχέση τους άνθιζε όλο και περισσότερο.

“Και μια μέρα, ο Keith με ρώτησε αν ήθελα να πάμε για καφέ. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ένας πανέμορφος παίκτης του ράγκμπι ήθελε να συναντήσει μια ανάπηρη γυναίκα σαν κι εμένα,” είπε. “Ο Keith λέει ότι τον εμπνέω, με ενθαρρύνει κάθε μέρα και καταλαβαίνει τον πόνο μου.”

Ο Keith και η Riona είναι μαζί εδώ και ένα χρόνο. Με την υποστήριξή του, η Riona ολοκλήρωσε δύο μαραθώνιους με το αναπηρικό της καροτσάκι!

“Είναι αναγκαίο να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο να σε στηρίζει. Μαζί αντιμετωπίζουμε όλα τα εμπόδια. Είναι ο καλύτερός μου φίλος, ο σύντροφός μου, ο βράχος μου, η δύναμή μου, το στήριγμά μου, η ευτυχία μου, ο κόσμος μου,” έγραψε η Riona.

Τώρα η Riona χρειάζεται το αναπηρικό της καροτσάκι μόνο για τις μεγάλες αποστάσεις. Πηγαίνει τακτικά στο γυμναστήριο, και με τη στήριξη που λαμβάνει από τους ειδικούς και τους δικούς της ανθρώπους, γίνεται όλο και πιο δυνατή. Επίσης, τελευταία ασχολείται με το μόντελινγκ και πρόσφατα εμφανίστηκε σε μία τηλεοπτική διαφήμιση.

“Βρήκα το χαμένο εαυτό μου, το κομμάτι του παζλ που φτιάχνει τέλεια την εικόνα μου. Η ζωή είναι αυτό που αποφασίζεις να κάνεις και με ποιον αποφασίζεις να το κάνεις,” έγραψε.

“Μετά από το εγκεφαλικό σκέφτηκα ότι η ζωή μου τελείωσε, αλλά τελικά, μόλις ξεκίνησε και μου άνοιξε πολλές υπέροχες πόρτες.”

Πηγή Το εγκεφαλικό την άφησε παράλυτη και ο άντρας της την άφησε με 4 παιδιά. Σήμερα μπορεί ξανά να περπατήσει και παίρνει τη ζωή της πίσω

Από singleparent.gr Με λένε Χρύσα είμαι 31 ετων και μαμά ενος κουκλου 5 χρονων. Έφυγα στα 20 μου για να ακολουθησω τον ερωτα της ζωής μου σε ενα νησί.

Η διάφορα μας,ηταν 15 χρόνια. Εγώ τυφλή απο αγάπη εγκατελειψα τα παντα,πίστευα οτι η ζωή μου ηταν εκείνος και μονο εκείνος..όμως…δυστυχώς όλα άλλαξαν ….όλα….

Στα πέντε χρόνια σχέσης αποκτήσαμε τον μικρο μας….η χαρά μου ηταν μεγαλη ,απερίγραπτη ,ήξερα όμως οτι είχα κανει λαθος… Η βία ήταν μέρος της καθημερινοτητας. Ακόμα και όταν ήμουν έγκυος.Οι καταστάσεις που ζούσα με ξεπερνούσαν ,ενοιωθα καθημερινά να καταρρεω μονη ολομοναχη και σε εναν τόπο που ποτε δεν αγαπησα, που ποτέ δεν ενοιωσα κομματι του..Ένα «δεν», ενα «όχι» και ενα «γιατί» ηταν η συντροφιά μου. Σκέφτηκα να κάνω υπομονή για το παιδι για να έχει και τους δυο γονείς κοντά του όμως…εγώ; Που ήμουν εγώ;

Δέκα χρόνια γερασα,μαυρισα. Ξύλο,φτωχεια, βρισιμο,και κλάμα…ζηταγα βοήθεια απο την μάνα μου και μου απαντούσε «Εσύ το διαλεξες»… Χωρίς λεφτά χωρίς βοήθεια ενα πρωινο που έλειπε στην δουλεια, βουτηξα κυριολεκτικά το παιδι μου και εφυγα…!

Μπήκα στο καράβι και εφυγα, όλα μου τα λεφτά 20 ευρώ! Ο μικρός με ρώταγε «μανούλα που πάμε;» κι εγώ απλα τον κοίταζα σαν χαμενη… Τότε σκέφτηκα οτι είχα αποτυχει. Έφτασα στον Πειραιά και έβλεπα τον κοσμο. Απο την μια χαιρομουν και από την αλλη εκλαιγα. Πήρα του παιδιού μου να φαει και αρχισαμε να περπατάμε. Φτασαμε στο σπίτι μου το πατρικο… Εκεί που μεγαλωσα όμως δεν μου ανήκε πια…ενοιωθα ασφαλής κατα ενα περιεργο τροπο. Κανεις δεν θα μας χτύπαγε ουτε θα μας φωναζε πια……..είπα στον μικρο οτι είναι περιπετεια…οτι είναι παιχνιδι…άσχετα αν τα ματια μου έλεγαν άλλα…..

Την αλλη μέρα…αποφασισα να αφήσω το παιδί σε γνωστό ίδρυμα μέχρι να δω τι θα κάνω. Ήμουν μισή αλλά ηταν ασφαλής έτσι. Ήξερα οτι ο δαίμονας θα με έψαχνε αλλά κάτι μέσα μου, μου έλεγε μπορείς μην σταματας οτι και να γίνει! Έψαχνα δέκα μέρες συνεχόμενα ασταμάτητα μέχρι που βρήκα δουλειά 490 ο μισθός 10 ώρες …δουλεψα ενα μήνα και νοικιασα ενα σπίτι 20 τ.μ 120 ευρώ το ενοίκιο. Έπειτα ο δρόμος άνοιξε και βρήκα καλύτερη δουλεια. Προσεχα μια γιαγιά, ο μισθός ανεβηκε και η κυρία Αννα με αγάπησε και με βοηθησε. Μέσα σε ενα χρονο πήγα σε ενα όμορφο σπιτάκι ,μικρο αλλά όμορφο, κάνω δυο δουλειές και ο μικρός μου χαμογελαει… Πρόσφατα εκανα αίτηση διαζυγίου και ευτυχώς ο τύρρανος δέχτηκε. Αφού φυσικά με κυνήγησε ανελέητα!!!

Τώρα στο μόνο που δεν συγχωρώ τον εαυτό μου είναι οτι βασάνισα το αγόρι μου. Δεν ξέρω αν θα μας συγχωρέσει που πέρασε ολα αυτά αλλά ο,τι εκανα ηταν και είναι για εκείνον. Για να μεγαλωσει και να γίνει ένας σωστός άντρας, σύζυγος και πατέρας. Μακάρι μια μέρα να καταλάβει…

Πηγή Βούτηξα το παιδί μου κι έφυγα, όλα μου τα λεφτά 20 ευρώ. Μα τα κατάφερα!