21 May, 2019
Home / Lifestyle (Page 91)

Παναγία της Τήνου: Τα θαύματα της Μεγαλόχαρης στους πονεμένους!!!

Όσοι έχουν ασχοληθεί με την εύρεση της εικόνας της Παναγίας της Τήνου και την ανέγερση του ναού θεωρούν ότι το πρώτο θαύμα καταγράφηκε το 1823, όταν θεραπεύτηκε από την πανώλη ένα νεαρό παιδί.

Ωστόσο, ως μοναδικό θαύμα καταγράφηκε η ανάβλυση νερού από ένα πηγάδι που «ούτε δάκρυ νερού δεν έβρισκες» την ώρα της θεμελίωσης του Κάτω Ναού της Ευρέσεως, ο οποίος –για τον λόγο αυτό– ονομάστηκε Ναός της Ζωοδόχου Πηγής.

Ένα ανάλογο θαύμα, το οποίο έχει σχέση επίσης με τον ναό, ήταν η μεταφορά πορσελάνης για τις ανάγκες της ανέγερσης. Σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιοτέρων, ένα πλοίο μετέφερε θηραϊκή γη (πορσελάνη) κατά το χρονικό διάστημα της θεμελίωσης του ναού. Τότε ξέσπασε θύελλα, η οποία απειλούσε να καταποντίσει το καράβι. Μπροστά στο μοιραίο, ο πλοίαρχος ζήτησε την προστασία της Παναγίας. Τότε, μια γυναίκα με ασυνήθιστη μεγαλοπρέπεια παρουσιάστηκε μπροστά στον απελπισμένο καπετάνιο και του είπε: «Θα σε βοηθήσω να σωθείτε, και το πλήρωμα και το πλοίο, και, αφού φτάσεις τελικά στον προορισμό σου, να επιστρέψεις και να φέρεις με το πλοίο ένα φορτίο θηραϊκής γης για τον ναό μου που κτίζεται». Όπως και έγινε.

Από τότε, η παράδοση θέλει την Παναγία να κάνει θαύματα για Ορθοδόξους και μη, δείχνοντας, έτσι, την αγάπη της προς τους πονεμένους προσκυνητές, ανεξάρτητα από θρησκείες και εθνικότητες.

Ο Άγγλος πλοίαρχος

Ένα πλοίο με πλοίαρχο τον Άγγλο Φρέντερικ Ταξ, το οποίο μετέφερε στην Τήνο τον υποπρόξενο της Αγγλίας στην Ελλάδα, Χένρι Φλικ, είχε αγκυροβολήσει στον μικρό όρμο της Τήνου. Ξαφνικά, ξέσπασε τέτοια θαλασσοταραχή, ώστε το πλοίο κινδύνευσε να διαλυθεί σε μικρή απόσταση από την ξηρά. Οι άγκυρες είχαν σπάσει και το πλοίο κρατιόταν μόνο από ένα σκοινί. Ο πλοίαρχος, έχοντας εξαντλήσει όλες τις εναλλακτικές για να σωθούν το πλοίο και οι επιβάτες του, σε μια ύστατη προσπάθεια, έστρεψε το βλέμμα του προς τον ναό που υψωνόταν εκλιπαρώντας την Παναγία να τους σώσει και αυτός θα της πρόσφερε 100 «δίστηλα». Τότε έγινε το θαύμα και το είδαν όλοι. Και οι επιβάτες και το πλήρωμα του πλοίου, αλλά και οι κάτοικοι του νησιού, οι οποίοι έβλεπαν μια μανιασμένη θάλασσα, αλλά γύρω από το καράβι τα νερά είχαν γαληνέψει. Το πλοίο σώθηκε όταν πια η θάλασσα ημέρεψε. Ο πλοίαρχος βγήκε στην ξηρά, ανέβηκε στον ναό και, αν και Καθολικός, προσκύνησε την εικόνα και πρόσφερε τα 100 δίστηλα που είχε τάξει, τα οποία διατέθηκαν για τη συνέχιση των εργασιών ανοικοδόμησης του ναού, οι οποίες είχαν διακοπεί επειδή είχαν τελειώσει τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί από τους πιστούς.

Στον Εύξεινο Πόντο

Ένα πλοίο με κυβερνήτη τον Δ. Σκλαβούνο έπεσε σε τρικυμία. Επί τρεις ημέρες βολόδερνε, ενώ το πλήρωμα δεν είχε ούτε φαγητό, αφού οι πόρτες από τις αποθήκες «είχαν σφηνώσει». Ο πλοίαρχος προσευχήθηκε στην Παναγία και Της ζήτησε να τους βοηθήσει. Πράγματι, η θάλασσα γαλήνεψε. Το πλοίο συνέχισε το ταξίδι του για τη Ρωσία και επέστρεψε στην Τήνο, όπου άφησε στη Χάρη Της πλούσια δώρα.

Λίρες και προσευχές

Ο πλοίαρχος Κ. Πασσάκος βρέθηκε και αυτός σε φουρτούνα. Προσευχήθηκε στην Παναγία και, αφού η μπόρα πέρασε και συνέχισε το ταξίδι του, για να ευχαριστήσει τη Μεγαλόχαρη, έστειλε για τις ανάγκες του ναού λίρες Αγγλίας, με τη δέσμευση ότι κάθε χρόνο ένα μέρος από τα κέρδη του θα προορίζεται για την Τήνο και την Ευαγγελίστρια.

Η σκούνα του «Δεληγιώργη»

Μια φορά, τον Μάρτιο του 1888, η σκούνα του «Δεληγιώργη» προσέκρουσε σε ύφαλο και κόπηκε στα δύο εν μέσω θαλασσοταραχής. Το πλήρωμα και ο καπετάνιος ζήτησαν τη βοήθεια της Παναγίας. Τότε ένας ναύτης έριξε στη μανιασμένη θάλασσα μια βάρκα, η οποία όχι μόνο δεν αναποδογύρισε, αλλά χώρεσε όλο το πλήρωμα. Άπαντες σώθηκαν και, όταν έπιασαν ξηρά, αφιέρωσαν στη Χάρη Της ένα ομοίωμα της σκούνας.

«Παναγία μου, σώσε με»

Η Ευφροσύνη ήταν μια νέα κοπέλα, υπηρέτρια σε μια γιατρό. Κάποια στιγμή, η γιατρός πέταξε την άτυχη κοπέλα στο ποτάμι, με σκοπό να την πνίξει. Μέσα στον πανικό της, η Ευφροσύνη φώναξε: «Παναγία μου, σώσε με». Αμέσως παρουσιάστηκε η Μεγαλόχαρη και την έσωσε. Όμως η Παναγία έγινε και τιμωρός. Πυρκαγιά ξέσπασε στο σπίτι της γιατρού και κάηκαν τα πάντα, ενώ η ίδια η γυναίκα σώθηκε την τελευταία στιγμή. Όταν η γιατρός έμαθε πως σώθηκε η Ευφροσύνη, πήγε στον ναό και ζήτησε συγχώρεση.

«Μη φοβάσαι»

Μια γυναίκα από το Λεωνίδιο, η Μαρία Μίχα, ταξίδευε με το πλοίο για τη Σύρο. Την ώρα που προσπαθούσε να επιβιβαστεί στη βάρκα που θα την έβγαζε στο νησί, γλίστρησε και έπεσε στη θάλασσα. Τότε άκουσε μια φωνή να την προτρέπει να κολυμπά. Αν και δεν γνώριζε κολύμπι, κατάφερε να επιπλέει επί δύο ώρες, ώσπου εντοπίστηκε και περισυνελέγη. Μετά το τέλος της περιπέτειάς της, έσπευσε στην Τήνο και προσκύνησε τη Μεγαλόχαρη.

«Σώσε το κοριτσάκι μου»

Ο Γ. Ξενάκης βρισκόταν με το μόλις δύο ετών κοριτσάκι του στη Σύρο, σε ένα εργοστάσιο παρασκευής λουκουμιών. Κάποια στιγμή, η μικρή Αναστασία ξέφυγε από την προσοχή του πατέρα της, γλίστρησε και παραλίγο να πέσει σε ένα καζάνι με καυτό πολτό από τον οποίο εργάτες έφτιαχναν λουκούμια. Ο πατέρας, μόλις είδε τη βουτιά του παιδιού, φώναξε με απόγνωση: «Παναγία μου, το κοριτσάκι μου!». Τότε, σαν ένα αόρατο χέρι να την κράτησε, η μικρή αρπάχτηκε από τις αλυσίδες που κρατούσαν το καζάνι και σώθηκε. Ο πατέρας αφιέρωσε στην Παναγία μια αναπαράσταση της τραγικής και ταυτόχρονα ιερής σκηνής: ένα παιδί να κρατιέται από τις αλυσίδες του λέβητα.

Ένα άλλο θαύμα!

Ο κτηνοτρόφος Στ. Ρώμας από την Κερατέα Αττικής είχε χάσει τρεις ετοιμόγεννες αγελάδες. Επί τρεις ημέρες έψαχνε, χωρίς αποτέλεσμα. Βλέποντας τον γιο της να στενοχωριέται, η μητέρα του, Αικατερίνη, προσευχήθηκε στην Παναγία και Την παρακάλεσε να της υποδείξει το μέρος όπου ήταν τα ζώα τους. Στον ύπνο της είδε τη Θεοτόκο, η οποία της έδειξε έναν στάβλο σε ένα διπλανό χωριό, όπου οι κλέφτες έκρυβαν τις αγελάδες. Εκεί τις βρήκε μαζί με τα μοσχαράκια, τα οποία μόλις είχαν γεννηθεί, ο γιος της, ο οποίος μετά το περιστατικό παρήγγειλε σε έναν χρυσοχόο να του φτιάξει ένα αργυροεπίχρυσο ομοίωμα αγελάδας, το οποίο και άφησε στον ναό.

Ο παράλυτος χιλίαρχος

Η περίπτωση του Τούρκου χιλιάρχου της Κρήτης Μουσταφά Αλή είναι από εκείνες που προκαλούν δέος. Όπως αναφέρεται στο βιβλίο «Παναγία της Τήνου – Ιστορία και Τέχνη», ο Τούρκος χιλίαρχος έπασχε από παράλυση των κάτω άκρων. Όταν πια οι γιατροί έφθασαν να μην καταφέρνουν να κάνουν κάτι για να αποκαταστήσουν την υγεία του, ένας εκ των Ελλήνων θεραπόντων τού μίλησε για την Παναγία της Τήνου και του ζήτησε να επισκεφθεί το νησί. Στις αρχές του 1845, ένα ξένο ιστιοφόρο έφτασε στην Τήνο μεταφέροντας τον Τούρκο αξιωματούχο, τον οποίο οι συνοδοί του πήγαν με φορείο στον ναό. Έμεινε σε χώρο που του παραχωρήθηκε και προσευχόταν, όταν μια μέρα ζήτησε και τον μετέφεραν μπροστά στην εικόνα. Την ώρα που οι ιερείς έψαλλαν την παράκληση, ο παράλυτος Τούρκος σηκώθηκε και στάθηκε στα πόδια του. Το βράδυ, θέλοντας να δείξει την ευγνωμοσύνη του προς την Ευαγγελίστρια, κάλεσε τους επιτρόπους και τους εξέφρασε την επιθυμία να κατασκευάσει ένα μαρμάρινο σιντριβάνι. Πριν αναχωρήσει για την Κρήτη, έδειξε ο ίδιος το σημείο όπου αυτό θα χτιζόταν και φύτεψε κυπαρίσσια σε τέσσερα σημεία. Το σιντριβάνι τελικά κατασκευάστηκε εκεί, στην αυλή του ναού, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα, μεγαλοπρεπές, κυκλωμένο από τα τέσσερα κυπαρίσσια.

Ο τυφλός ομογενής και η πορτοκαλιά

Ο Γεώργιος Π. Λαμπράκης ήταν ένας από τους ομογενείς που ζούσαν στην Αμερική και είχε καταφέρει να αποκτήσει σημαντική περιουσία. Μια μέρα, έτσι ξαφνικά, έχασε το φως του και οι γιατροί δεν μπόρεσαν ποτέ να τον κάνουν να ξαναδεί. Κάποιος τού μίλησε για την Τήνο και την Ευαγγελίστρια, στην οποία ο ομογενής άρχισε να προσεύχεται: «Παναγία μου, δώσ’ μου το φως μου και ό,τι δω μπροστά μου ασημένιο θα σου το φέρω στη Χάρη Σου». Μια μέρα που καθόταν στον κήπο του, άρχισε να διακρίνει σκιές. Όσο περνούσε ο χρόνος, η όρασή του καλυτέρευε, ώσπου είδε καθαρά μπροστά του μια πορτοκαλιά, φορτωμένη πορτοκάλια. Όπως είχε υποσχεθεί, παρήγγειλε και του έφτιαξαν ένα ομοίωμα του δέντρου και το πρόσφερε στον ναό. Η ασημένια πορτοκαλιά με τα δώδεκα πορτοκάλια, όσα και οι Μαθητές του Χριστού, στολίζει σήμερα το αριστερό παγκάρι του.

Το ψάρι που κράτησε στην επιφάνεια της θάλασσας το καράβι

Όποιος προσκυνητής μπει στον Ναό της Τήνου βλέπει κρεμασμένο κάτω από ένα καντήλι ένα ασημένιο καράβι και ένα ψάρι, επίσης ασημένιο, καρφωμένο στα πλευρά του. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ένα πλοίο ταξίδευε στη Δυτική Μεσόγειο, με προορισμό την Ισπανία. Ένα βράδυ, ένας φοβερός κυκλώνας είχε ως αποτέλεσμα το πλοίο να υποστεί ρήγμα στα ύφαλα και να γεμίσει νερά. Ο καπετάνιος προσευχήθηκε στην Παναγία. Τα νερά άρχισαν να υποχωρούν. Οι αντλίες κατάφεραν να αδειάσουν τα αμπάρια και το καράβι άρχισε να ταξιδεύει πάλι χωρίς προβλήματα. Όταν έφτασαν στο λιμάνι και το πλοίο ρυμουλκήθηκε στη δεξαμενή, το πλήρωμα διαπίστωσε ότι ένα ψάρι είχε σφηνωθεί στη ρωγμή…

Ένα παιδί βλέπει

Στις 25 Αυγούστου 1962, ο Αλέξανδρος Μ. Βαρδαβάς και άλλα παιδιά έφθασαν έως την Τήνο με τη φροντίδα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Ο μικρός Αλέξανδρος αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα με την όρασή του. Δεν μπορούσε να δει πέρα από ένα μέτρο! Καθώς ανέβαινε τα μαρμάρινα σκαλιά που οδηγούν στην είσοδο του ναού της Τήνου, σύμφωνα με μαρτυρίες, γύρισε προς τους συνοδούς του και τους είπε: «Η Παναγία θα με κάνει καλά». Έφτασε στον ναό, προσκύνησε την εικόνα και αποσύρθηκε. Το πρωί της άλλης ημέρας, πήγε με δύο φίλους του, τον Γιώργο Θεοδωρόπουλο και τον λουθηρανό Ρίτσι Εγκλ, να παρακολουθήσει τη Θεία Λειτουργία. Κάποια στιγμή, με τους φίλους του κατέβηκε στον Ναό της Ευρέσεως και με το αγιασμένο νερό έπλυνε τα μάτια του. Από τότε άρχισε να βλέπει όπως όλοι οι άνθρωποι γύρω του.

Δηλώνοντας ένα θαύμα

Πάρα πολλοί είναι εκείνοι που όλα αυτά τα χρόνια πηγαίνουν στα γραφεία του Ιδρύματος της Ευαγγελιστρίας για να δηλώσουν επωνύμως το θαύμα που έζησαν. Μεταξύ αυτών, μια οικογένεια από την Κύπρο. Διαβάζουμε σχετικά:

«Εν Τήνω, σήμερον, την 8 Αυγούστου 1972, προσελθούσα εις τα γραφεία του ιερού Ιδρύματος της Ευαγγελιστρίας, η Άννα, σύζυγος Σάββα Ιακώβου, κάτοικος Λευκωσίας Κύπρου (Άγιος Δομέτιος, Πατρόκλου Κόκκινου) εδήλωσε τα κάτωθι: Ο υιός μου, Γεώργιος, ετών 11, την 3 Ιανουαρίου 1972, ενώ ήταν υγιής, κατά τας νυκτερινάς ώρας παρουσίασε αιφνιδίως παράλυσιν των κάτω άκρων, ώστε να καταστεί τελείως ακίνητος. Ευθύς ως διαπιστώσαμεν την απότομον ασθένεια του υιού μας, εγώ και ο σύζυγός μου μεταφέραμεν τούτον εις το νοσοκομείον Λευκωσίας –Γενικόν Κρατικόν–, ένθα και παρέμεινε προς νοσηλείαν τέσσερις μήνες. Επειδή, όμως, η κατάστασις εξηκολούθη η ιδία, τη συμβουλή των ιατρών, μεταφέραμεν τον υιόν μου εις το νοσοκομείον του Ερυθρού Σταυρού, εις Κυρήνειαν, ειδικόν διά την πάθησιν ταύτην.

Την νύκταν της 9ης προς την 10ην, εν απελπισία ευρισκομένη διά την κατάστασιν του παιδιού μου, είδα καθ’ ύπνον την ιεράν εικόνα της Παναγίας της Τήνου, καίτοι δεν την είχα δη ποτέ. Από την ταραχήν μου, εξύπνησα. Μετ’ ολίγον απεκοιμήθην και είδα πάλι το ίδιο όνειρο, αλλά την δεύτερην φοράν άκουσα μιαν φωνήν, ότι το παιδί μου θα γίνη καλά. Το πρωί της επομένης ημέρας, περί ώραν 8.30 π.μ., μετέβην εις το νοσοκομείον διά την καθιερωμένην επίσκεψιν. Οποία ήτο η έκπληξις και η συγκίνησίς μου όταν άκουσα τον υιόν μου να μου λέγη, δίχως εγώ να τον προκαλέσω, ότι την ίδια νύκτα είδε την Παναγία, η οποία του είπε ότι να έχη υπομονήν και ότι θα γίνει σύντομα καλά και τον προέτρεψε να έλθη εις την Χάριν Της στην Τήνο τον 15αύγουστο για να Την προσκυνήσει. Αμέσως σκέφθηκα ότι η Χάρις της Παναγίας μάς επεσκέφθη και ότι ήτο θέλημα του Θεού να ιαθή το παιδί μου, αφού την ίδια ώρα και οι δύο είδαμε την ίδια οπτασία. Ουδεμίαν αμφιβολίαν είχον ότι επρόκειτο περί θαύματος. Την ίδιαν μέρα, πήρα το παιδί μου από το νοσοκομείον και το μετέφερα προς εξέτασιν στον ιατρόν Ν. Λειβαδά, διάσημον εν Κύπρω, ο οποίος του έκαμε γενικάς αναλύσεις, εκ των οποίων απεδείχθη ότι το παιδί μου ήτο τελείως καλά, εφ όσον όλαι αι λειτουργίαι του οργανισμού ήταν φυσιολογικαί.

Εν τω μεταξύ, έταξα εγώ ότι θα έλθω στην Παναγία, ότι θα έλθω μετά του υιού μου, τον Δεκαπενταύγουστο, εις προσκύνησιν της Χάριτός Της. Ω του θαύματος, σε τρεις ημέρες το παιδί μου ήτο τελείως καλά και εις ελάχιστον χρονικόν διάστημα άρχισε να βαδίζει ελεύθερα. Εις εκπλήρωσιν του τάματός μου, ήλθον σήμερον μετά του υιού μου στη Χάριν Της. Δοξάζω τον Θεόν διά την δωρεάν Του και την Παναγία διά την μεσιτείαν Της. Τα ανωτέρω καταθέτω με όλην την πίστιν και την πεποίθησιν εις το συντελεσθέν θαύμα». Του Πάνου Μπαΐλη:

Πηγή Παναγία Τήνου: Τα θαύματα της Μεγαλόχαρης στους πονεμένους

Παναγία της Τήνου: Τα θαύματα της Μεγαλόχαρης στους πονεμένους!!!

Όσοι έχουν ασχοληθεί με την εύρεση της εικόνας της Παναγίας της Τήνου και την ανέγερση του ναού θεωρούν ότι το πρώτο θαύμα καταγράφηκε το 1823, όταν θεραπεύτηκε από την πανώλη ένα νεαρό παιδί.

Ωστόσο, ως μοναδικό θαύμα καταγράφηκε η ανάβλυση νερού από ένα πηγάδι που «ούτε δάκρυ νερού δεν έβρισκες» την ώρα της θεμελίωσης του Κάτω Ναού της Ευρέσεως, ο οποίος –για τον λόγο αυτό– ονομάστηκε Ναός της Ζωοδόχου Πηγής.

Ένα ανάλογο θαύμα, το οποίο έχει σχέση επίσης με τον ναό, ήταν η μεταφορά πορσελάνης για τις ανάγκες της ανέγερσης. Σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιοτέρων, ένα πλοίο μετέφερε θηραϊκή γη (πορσελάνη) κατά το χρονικό διάστημα της θεμελίωσης του ναού. Τότε ξέσπασε θύελλα, η οποία απειλούσε να καταποντίσει το καράβι. Μπροστά στο μοιραίο, ο πλοίαρχος ζήτησε την προστασία της Παναγίας. Τότε, μια γυναίκα με ασυνήθιστη μεγαλοπρέπεια παρουσιάστηκε μπροστά στον απελπισμένο καπετάνιο και του είπε: «Θα σε βοηθήσω να σωθείτε, και το πλήρωμα και το πλοίο, και, αφού φτάσεις τελικά στον προορισμό σου, να επιστρέψεις και να φέρεις με το πλοίο ένα φορτίο θηραϊκής γης για τον ναό μου που κτίζεται». Όπως και έγινε.

Από τότε, η παράδοση θέλει την Παναγία να κάνει θαύματα για Ορθοδόξους και μη, δείχνοντας, έτσι, την αγάπη της προς τους πονεμένους προσκυνητές, ανεξάρτητα από θρησκείες και εθνικότητες.

Ο Άγγλος πλοίαρχος

Ένα πλοίο με πλοίαρχο τον Άγγλο Φρέντερικ Ταξ, το οποίο μετέφερε στην Τήνο τον υποπρόξενο της Αγγλίας στην Ελλάδα, Χένρι Φλικ, είχε αγκυροβολήσει στον μικρό όρμο της Τήνου. Ξαφνικά, ξέσπασε τέτοια θαλασσοταραχή, ώστε το πλοίο κινδύνευσε να διαλυθεί σε μικρή απόσταση από την ξηρά. Οι άγκυρες είχαν σπάσει και το πλοίο κρατιόταν μόνο από ένα σκοινί. Ο πλοίαρχος, έχοντας εξαντλήσει όλες τις εναλλακτικές για να σωθούν το πλοίο και οι επιβάτες του, σε μια ύστατη προσπάθεια, έστρεψε το βλέμμα του προς τον ναό που υψωνόταν εκλιπαρώντας την Παναγία να τους σώσει και αυτός θα της πρόσφερε 100 «δίστηλα». Τότε έγινε το θαύμα και το είδαν όλοι. Και οι επιβάτες και το πλήρωμα του πλοίου, αλλά και οι κάτοικοι του νησιού, οι οποίοι έβλεπαν μια μανιασμένη θάλασσα, αλλά γύρω από το καράβι τα νερά είχαν γαληνέψει. Το πλοίο σώθηκε όταν πια η θάλασσα ημέρεψε. Ο πλοίαρχος βγήκε στην ξηρά, ανέβηκε στον ναό και, αν και Καθολικός, προσκύνησε την εικόνα και πρόσφερε τα 100 δίστηλα που είχε τάξει, τα οποία διατέθηκαν για τη συνέχιση των εργασιών ανοικοδόμησης του ναού, οι οποίες είχαν διακοπεί επειδή είχαν τελειώσει τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί από τους πιστούς.

Στον Εύξεινο Πόντο

Ένα πλοίο με κυβερνήτη τον Δ. Σκλαβούνο έπεσε σε τρικυμία. Επί τρεις ημέρες βολόδερνε, ενώ το πλήρωμα δεν είχε ούτε φαγητό, αφού οι πόρτες από τις αποθήκες «είχαν σφηνώσει». Ο πλοίαρχος προσευχήθηκε στην Παναγία και Της ζήτησε να τους βοηθήσει. Πράγματι, η θάλασσα γαλήνεψε. Το πλοίο συνέχισε το ταξίδι του για τη Ρωσία και επέστρεψε στην Τήνο, όπου άφησε στη Χάρη Της πλούσια δώρα.

Λίρες και προσευχές

Ο πλοίαρχος Κ. Πασσάκος βρέθηκε και αυτός σε φουρτούνα. Προσευχήθηκε στην Παναγία και, αφού η μπόρα πέρασε και συνέχισε το ταξίδι του, για να ευχαριστήσει τη Μεγαλόχαρη, έστειλε για τις ανάγκες του ναού λίρες Αγγλίας, με τη δέσμευση ότι κάθε χρόνο ένα μέρος από τα κέρδη του θα προορίζεται για την Τήνο και την Ευαγγελίστρια.

Η σκούνα του «Δεληγιώργη»

Μια φορά, τον Μάρτιο του 1888, η σκούνα του «Δεληγιώργη» προσέκρουσε σε ύφαλο και κόπηκε στα δύο εν μέσω θαλασσοταραχής. Το πλήρωμα και ο καπετάνιος ζήτησαν τη βοήθεια της Παναγίας. Τότε ένας ναύτης έριξε στη μανιασμένη θάλασσα μια βάρκα, η οποία όχι μόνο δεν αναποδογύρισε, αλλά χώρεσε όλο το πλήρωμα. Άπαντες σώθηκαν και, όταν έπιασαν ξηρά, αφιέρωσαν στη Χάρη Της ένα ομοίωμα της σκούνας.

«Παναγία μου, σώσε με»

Η Ευφροσύνη ήταν μια νέα κοπέλα, υπηρέτρια σε μια γιατρό. Κάποια στιγμή, η γιατρός πέταξε την άτυχη κοπέλα στο ποτάμι, με σκοπό να την πνίξει. Μέσα στον πανικό της, η Ευφροσύνη φώναξε: «Παναγία μου, σώσε με». Αμέσως παρουσιάστηκε η Μεγαλόχαρη και την έσωσε. Όμως η Παναγία έγινε και τιμωρός. Πυρκαγιά ξέσπασε στο σπίτι της γιατρού και κάηκαν τα πάντα, ενώ η ίδια η γυναίκα σώθηκε την τελευταία στιγμή. Όταν η γιατρός έμαθε πως σώθηκε η Ευφροσύνη, πήγε στον ναό και ζήτησε συγχώρεση.

«Μη φοβάσαι»

Μια γυναίκα από το Λεωνίδιο, η Μαρία Μίχα, ταξίδευε με το πλοίο για τη Σύρο. Την ώρα που προσπαθούσε να επιβιβαστεί στη βάρκα που θα την έβγαζε στο νησί, γλίστρησε και έπεσε στη θάλασσα. Τότε άκουσε μια φωνή να την προτρέπει να κολυμπά. Αν και δεν γνώριζε κολύμπι, κατάφερε να επιπλέει επί δύο ώρες, ώσπου εντοπίστηκε και περισυνελέγη. Μετά το τέλος της περιπέτειάς της, έσπευσε στην Τήνο και προσκύνησε τη Μεγαλόχαρη.

«Σώσε το κοριτσάκι μου»

Ο Γ. Ξενάκης βρισκόταν με το μόλις δύο ετών κοριτσάκι του στη Σύρο, σε ένα εργοστάσιο παρασκευής λουκουμιών. Κάποια στιγμή, η μικρή Αναστασία ξέφυγε από την προσοχή του πατέρα της, γλίστρησε και παραλίγο να πέσει σε ένα καζάνι με καυτό πολτό από τον οποίο εργάτες έφτιαχναν λουκούμια. Ο πατέρας, μόλις είδε τη βουτιά του παιδιού, φώναξε με απόγνωση: «Παναγία μου, το κοριτσάκι μου!». Τότε, σαν ένα αόρατο χέρι να την κράτησε, η μικρή αρπάχτηκε από τις αλυσίδες που κρατούσαν το καζάνι και σώθηκε. Ο πατέρας αφιέρωσε στην Παναγία μια αναπαράσταση της τραγικής και ταυτόχρονα ιερής σκηνής: ένα παιδί να κρατιέται από τις αλυσίδες του λέβητα.

Ένα άλλο θαύμα!

Ο κτηνοτρόφος Στ. Ρώμας από την Κερατέα Αττικής είχε χάσει τρεις ετοιμόγεννες αγελάδες. Επί τρεις ημέρες έψαχνε, χωρίς αποτέλεσμα. Βλέποντας τον γιο της να στενοχωριέται, η μητέρα του, Αικατερίνη, προσευχήθηκε στην Παναγία και Την παρακάλεσε να της υποδείξει το μέρος όπου ήταν τα ζώα τους. Στον ύπνο της είδε τη Θεοτόκο, η οποία της έδειξε έναν στάβλο σε ένα διπλανό χωριό, όπου οι κλέφτες έκρυβαν τις αγελάδες. Εκεί τις βρήκε μαζί με τα μοσχαράκια, τα οποία μόλις είχαν γεννηθεί, ο γιος της, ο οποίος μετά το περιστατικό παρήγγειλε σε έναν χρυσοχόο να του φτιάξει ένα αργυροεπίχρυσο ομοίωμα αγελάδας, το οποίο και άφησε στον ναό.

Ο παράλυτος χιλίαρχος

Η περίπτωση του Τούρκου χιλιάρχου της Κρήτης Μουσταφά Αλή είναι από εκείνες που προκαλούν δέος. Όπως αναφέρεται στο βιβλίο «Παναγία της Τήνου – Ιστορία και Τέχνη», ο Τούρκος χιλίαρχος έπασχε από παράλυση των κάτω άκρων. Όταν πια οι γιατροί έφθασαν να μην καταφέρνουν να κάνουν κάτι για να αποκαταστήσουν την υγεία του, ένας εκ των Ελλήνων θεραπόντων τού μίλησε για την Παναγία της Τήνου και του ζήτησε να επισκεφθεί το νησί. Στις αρχές του 1845, ένα ξένο ιστιοφόρο έφτασε στην Τήνο μεταφέροντας τον Τούρκο αξιωματούχο, τον οποίο οι συνοδοί του πήγαν με φορείο στον ναό. Έμεινε σε χώρο που του παραχωρήθηκε και προσευχόταν, όταν μια μέρα ζήτησε και τον μετέφεραν μπροστά στην εικόνα. Την ώρα που οι ιερείς έψαλλαν την παράκληση, ο παράλυτος Τούρκος σηκώθηκε και στάθηκε στα πόδια του. Το βράδυ, θέλοντας να δείξει την ευγνωμοσύνη του προς την Ευαγγελίστρια, κάλεσε τους επιτρόπους και τους εξέφρασε την επιθυμία να κατασκευάσει ένα μαρμάρινο σιντριβάνι. Πριν αναχωρήσει για την Κρήτη, έδειξε ο ίδιος το σημείο όπου αυτό θα χτιζόταν και φύτεψε κυπαρίσσια σε τέσσερα σημεία. Το σιντριβάνι τελικά κατασκευάστηκε εκεί, στην αυλή του ναού, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα, μεγαλοπρεπές, κυκλωμένο από τα τέσσερα κυπαρίσσια.

Ο τυφλός ομογενής και η πορτοκαλιά

Ο Γεώργιος Π. Λαμπράκης ήταν ένας από τους ομογενείς που ζούσαν στην Αμερική και είχε καταφέρει να αποκτήσει σημαντική περιουσία. Μια μέρα, έτσι ξαφνικά, έχασε το φως του και οι γιατροί δεν μπόρεσαν ποτέ να τον κάνουν να ξαναδεί. Κάποιος τού μίλησε για την Τήνο και την Ευαγγελίστρια, στην οποία ο ομογενής άρχισε να προσεύχεται: «Παναγία μου, δώσ’ μου το φως μου και ό,τι δω μπροστά μου ασημένιο θα σου το φέρω στη Χάρη Σου». Μια μέρα που καθόταν στον κήπο του, άρχισε να διακρίνει σκιές. Όσο περνούσε ο χρόνος, η όρασή του καλυτέρευε, ώσπου είδε καθαρά μπροστά του μια πορτοκαλιά, φορτωμένη πορτοκάλια. Όπως είχε υποσχεθεί, παρήγγειλε και του έφτιαξαν ένα ομοίωμα του δέντρου και το πρόσφερε στον ναό. Η ασημένια πορτοκαλιά με τα δώδεκα πορτοκάλια, όσα και οι Μαθητές του Χριστού, στολίζει σήμερα το αριστερό παγκάρι του.

Το ψάρι που κράτησε στην επιφάνεια της θάλασσας το καράβι

Όποιος προσκυνητής μπει στον Ναό της Τήνου βλέπει κρεμασμένο κάτω από ένα καντήλι ένα ασημένιο καράβι και ένα ψάρι, επίσης ασημένιο, καρφωμένο στα πλευρά του. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ένα πλοίο ταξίδευε στη Δυτική Μεσόγειο, με προορισμό την Ισπανία. Ένα βράδυ, ένας φοβερός κυκλώνας είχε ως αποτέλεσμα το πλοίο να υποστεί ρήγμα στα ύφαλα και να γεμίσει νερά. Ο καπετάνιος προσευχήθηκε στην Παναγία. Τα νερά άρχισαν να υποχωρούν. Οι αντλίες κατάφεραν να αδειάσουν τα αμπάρια και το καράβι άρχισε να ταξιδεύει πάλι χωρίς προβλήματα. Όταν έφτασαν στο λιμάνι και το πλοίο ρυμουλκήθηκε στη δεξαμενή, το πλήρωμα διαπίστωσε ότι ένα ψάρι είχε σφηνωθεί στη ρωγμή…

Ένα παιδί βλέπει

Στις 25 Αυγούστου 1962, ο Αλέξανδρος Μ. Βαρδαβάς και άλλα παιδιά έφθασαν έως την Τήνο με τη φροντίδα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Ο μικρός Αλέξανδρος αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα με την όρασή του. Δεν μπορούσε να δει πέρα από ένα μέτρο! Καθώς ανέβαινε τα μαρμάρινα σκαλιά που οδηγούν στην είσοδο του ναού της Τήνου, σύμφωνα με μαρτυρίες, γύρισε προς τους συνοδούς του και τους είπε: «Η Παναγία θα με κάνει καλά». Έφτασε στον ναό, προσκύνησε την εικόνα και αποσύρθηκε. Το πρωί της άλλης ημέρας, πήγε με δύο φίλους του, τον Γιώργο Θεοδωρόπουλο και τον λουθηρανό Ρίτσι Εγκλ, να παρακολουθήσει τη Θεία Λειτουργία. Κάποια στιγμή, με τους φίλους του κατέβηκε στον Ναό της Ευρέσεως και με το αγιασμένο νερό έπλυνε τα μάτια του. Από τότε άρχισε να βλέπει όπως όλοι οι άνθρωποι γύρω του.

Δηλώνοντας ένα θαύμα

Πάρα πολλοί είναι εκείνοι που όλα αυτά τα χρόνια πηγαίνουν στα γραφεία του Ιδρύματος της Ευαγγελιστρίας για να δηλώσουν επωνύμως το θαύμα που έζησαν. Μεταξύ αυτών, μια οικογένεια από την Κύπρο. Διαβάζουμε σχετικά:

«Εν Τήνω, σήμερον, την 8 Αυγούστου 1972, προσελθούσα εις τα γραφεία του ιερού Ιδρύματος της Ευαγγελιστρίας, η Άννα, σύζυγος Σάββα Ιακώβου, κάτοικος Λευκωσίας Κύπρου (Άγιος Δομέτιος, Πατρόκλου Κόκκινου) εδήλωσε τα κάτωθι: Ο υιός μου, Γεώργιος, ετών 11, την 3 Ιανουαρίου 1972, ενώ ήταν υγιής, κατά τας νυκτερινάς ώρας παρουσίασε αιφνιδίως παράλυσιν των κάτω άκρων, ώστε να καταστεί τελείως ακίνητος. Ευθύς ως διαπιστώσαμεν την απότομον ασθένεια του υιού μας, εγώ και ο σύζυγός μου μεταφέραμεν τούτον εις το νοσοκομείον Λευκωσίας –Γενικόν Κρατικόν–, ένθα και παρέμεινε προς νοσηλείαν τέσσερις μήνες. Επειδή, όμως, η κατάστασις εξηκολούθη η ιδία, τη συμβουλή των ιατρών, μεταφέραμεν τον υιόν μου εις το νοσοκομείον του Ερυθρού Σταυρού, εις Κυρήνειαν, ειδικόν διά την πάθησιν ταύτην.

Την νύκταν της 9ης προς την 10ην, εν απελπισία ευρισκομένη διά την κατάστασιν του παιδιού μου, είδα καθ’ ύπνον την ιεράν εικόνα της Παναγίας της Τήνου, καίτοι δεν την είχα δη ποτέ. Από την ταραχήν μου, εξύπνησα. Μετ’ ολίγον απεκοιμήθην και είδα πάλι το ίδιο όνειρο, αλλά την δεύτερην φοράν άκουσα μιαν φωνήν, ότι το παιδί μου θα γίνη καλά. Το πρωί της επομένης ημέρας, περί ώραν 8.30 π.μ., μετέβην εις το νοσοκομείον διά την καθιερωμένην επίσκεψιν. Οποία ήτο η έκπληξις και η συγκίνησίς μου όταν άκουσα τον υιόν μου να μου λέγη, δίχως εγώ να τον προκαλέσω, ότι την ίδια νύκτα είδε την Παναγία, η οποία του είπε ότι να έχη υπομονήν και ότι θα γίνει σύντομα καλά και τον προέτρεψε να έλθη εις την Χάριν Της στην Τήνο τον 15αύγουστο για να Την προσκυνήσει. Αμέσως σκέφθηκα ότι η Χάρις της Παναγίας μάς επεσκέφθη και ότι ήτο θέλημα του Θεού να ιαθή το παιδί μου, αφού την ίδια ώρα και οι δύο είδαμε την ίδια οπτασία. Ουδεμίαν αμφιβολίαν είχον ότι επρόκειτο περί θαύματος. Την ίδιαν μέρα, πήρα το παιδί μου από το νοσοκομείον και το μετέφερα προς εξέτασιν στον ιατρόν Ν. Λειβαδά, διάσημον εν Κύπρω, ο οποίος του έκαμε γενικάς αναλύσεις, εκ των οποίων απεδείχθη ότι το παιδί μου ήτο τελείως καλά, εφ όσον όλαι αι λειτουργίαι του οργανισμού ήταν φυσιολογικαί.

Εν τω μεταξύ, έταξα εγώ ότι θα έλθω στην Παναγία, ότι θα έλθω μετά του υιού μου, τον Δεκαπενταύγουστο, εις προσκύνησιν της Χάριτός Της. Ω του θαύματος, σε τρεις ημέρες το παιδί μου ήτο τελείως καλά και εις ελάχιστον χρονικόν διάστημα άρχισε να βαδίζει ελεύθερα. Εις εκπλήρωσιν του τάματός μου, ήλθον σήμερον μετά του υιού μου στη Χάριν Της. Δοξάζω τον Θεόν διά την δωρεάν Του και την Παναγία διά την μεσιτείαν Της. Τα ανωτέρω καταθέτω με όλην την πίστιν και την πεποίθησιν εις το συντελεσθέν θαύμα». Του Πάνου Μπαΐλη:

Πηγή Παναγία Τήνου: Τα θαύματα της Μεγαλόχαρης στους πονεμένους

Τους 25 κορυφαίους προορισμούς στον κόσμο για το 2019 παρουσιάζει το TripAdvisor βάσει των προτιμήσεων των χρηστών του. Ανάμεσα τους βρίσκεται η Κρήτη και μάλιστα σε υψηλή θέση!

Συγκεκριμένα, οι χρήστες της δημοφιλούς τουριστικής πλατφόρμας ανέδειξαν την Κρήτη ως τον τέταρτο καλύτερο παγκόσμιο προορισμό στα βραβεία Travellers’ Choice 2019.

Όπως αναφέρει το TripAdvisor, “το νησί της Κρήτης είναι ένα ελληνικό διαμάντι που πλέει στην γαλαζοπράσινη θάλασσα”. Με ονειρικές παραλίες και πολυάριθμες αρχαιολογικές και ιστορικές τοποθεσίες, η Κρήτη βρίσκεται για ακόμη μια χρονιά ανάμεσα στους τοπ 25 προορισμούς σε όλο τον κόσμο, αφήνοντας πίσω της διάσημους προορισμούς όπως η Κωνσταντινούπολη, η Βαρκελώνη, το Ντουμπάι και η Νέα Υόρκη.

Φέτος, στην πρώτη θέση της λίστας βρίσκεται στο Λονδίνο, στη δεύτερη το Παρίσι και στην τρίτη η Ρώμη, ενώ την πεντάδα συμπληρώνει το Μπαλί.

Αναλυτικά η λίστα:

1. Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
2. Παρίσι, Γαλλία
3. Ρώμη, Ιταλία
4. Κρήτη, Ελλάδα
5. Μπαλί, Ινδονησία
6. Πουκέτ, Ταϊλάνδη
7. Βαρκελώνη, Ισπανία
8. Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
9. Μαρακές, Μαρόκο
10. Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
11. Πράγα, Τσεχία
12. Σιμ Ριπ, Καμπότζη
13. Νέα Υόρκη
14. Τζαμάικα
15. Ανόι, Βιετνάμ
16. Τόκιο, Ιαπωνία
17. Πλάγια ντελ Κάρμεν, Μεξικό
18. Λισσαβόνα, Πορτογαλία
19. Κατμαντού, Νεπάλ
20. Τζαϊπούρ, Ινδία
21. Χουργκάδα, Αίγυπτος
22. Χονγκ Κονγκ, Κίνα
23. Κούσκο, Περού
24. Σίδνεϊ, Αυστραλία
25. Τελ Αβίβ, Ισραήλ

Πηγή TripAdvisor: Ελληνικό νησί στους κορυφαίους προορισμούς του κόσμου

Μόλις έφτασα στην διεύθυνση, πάτησα την κόρνα του αυτοκινήτου μου…
Περίμενα μερικά λεπτά και κόρναρα ξανά. Ήταν η τελευταία κούρσα της βάρδιάς μου, οπότε σκέφτηκα να συνεχίσω την πορεία μου.

Αντί να συνεχίσω όμως, σταμάτησα, περπάτησα έως την πόρτα και χτύπησα.

«Μισό λεπτό», απάντησε μια αδύναμη, ηλικιωμένη φωνή. Ακουγόταν σαν να σέρνει κάτι στο πάτωμα. Μετά από μια μικρή παύση, η πόρτα άνοιξε και μπροστά μου στάθηκε μια γυναίκα γύρω στα 90. Φορούσε ένα φόρεμα και ένα καπέλο με πέπλο, έμοιαζε με χαρακτήρα από ταινία του 1940. Είχε δίπλα της μια μικρή τσάντα από νάιλον. Το σπίτι έμοιαζε εγκαταλειμμένο. Όλα τα έπιπλα ήταν καλυμμένα με σεντόνια. Δεν υπήρχαν πουθενά ρολόγια, διακοσμητικά και γενικώς αντικείμενα. Σε μια γωνία υπήρχε ένα χαρτονένιο κουτί γεμάτο παλιές φωτογραφίες και γυαλικά.

«Θα μπορούσες να πας την τσάντα μου στο αυτοκίνητο;» είπε. Πήρα την τσάντα και την πήγα μέχρι το ταξί, έπειτα γύρισα για να τη βοηθήσω. Πιάστηκε από το χέρι μου και πήγαμε σιγά σιγά προς το ταξί. Με ευχαριστούσε διαρκώς για την καλοσύνη μου. «Δεν κάνει τίποτα» της είπα. «Προσπαθώ απλώς να συμπεριφέρομαι στους επιβάτες μου, όπως θα ήθελα να συμπεριφέρονται στην μητέρα μου» συνέχισα, «Είσαι τόσο καλό παιδί» είπε.

Όταν μπήκαμε στο ταξί, μου έδωσε μια διεύθυνση και με ρώτησε αν θα μπορούσαμε να πάμε μέσω του κέντρου της πόλης. Της είπα πως δεν ήταν η γρηγορότερη διαδρομή αλλά μου απάντησε πως δεν έχει πρόβλημα. «Δεν βιάζομαι, η διεύθυνση που σας έδωσα, είναι η διεύθυνση ενός ασύλου», κοίταξα στον καθρέφτη και είδα πως τα μάτια της άστραφταν και πως ήταν έτοιμη να κλάψει, «έχω χάσει όλη μου την οικογένεια», συνέχισε με μια γλυκιά και κουρασμένη φωνή. «Ο γιατρός μου, μου είπε πως δεν μου έχει μείνει πολύς χρόνος». Ακούγοντάς την έκλεισα διακριτικά το ταξίμετρο.

«Ποια διαδρομή θα θέλατε να ακολουθήσω;» την ρώτησα. Για τις επόμενες δύο ώρες οδηγούσαμε μέσα στην πόλη. Μου έδειξε το κτήριο που εργαζόταν κάποτε, μου έδειξε το σπίτι που εκείνη και ο σύζυγός της έμεναν όσο ήταν νιόπαντροι, σταματήσαμε μπροστά από ένα κατάστημα επίπλων που παλιότερα ήταν αίθουσα χορού και πήγαινε όσο ήταν νέα. Πολλές φορές μου ζήτησε να επιβραδύνω μπροστά από κάποιο κτήριο ή κάποια γωνία ενώ εκείνη κοιτούσε μέσα από το σκοτάδι, χωρίς να λέει κουβέντα.

Καθώς η πρώτη αχτίδα του ήλιου γεννιόταν από τον ορίζοντα, μου είπε απότομα «Κουράστηκα, ας πάμε τώρα». Οδηγούσαμε στη σιωπή. Όταν φτάσαμε είδαμε μπροστά μας ένα χαμηλό κτήριο, σαν μικρό αναρρωτήριο, με ένα δρομάκι που περνούσε από μια στοά. Δύο νοσηλευτές βγήκαν έξω, και ήρθαν προς το μέρος μας. Ήταν σχολαστικοί και παρακολουθούσαν την κάθε τους κίνηση. Υπέθεσα πως την περίμεναν.

Άνοιξα το πορτμπαγκάζ και πήγα την τσάντα της μέχρι την πόρτα. Όταν έφτασα, η γυναίκα είχε ήδη καθίσει σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. «Πόσο σας οφείλω;» με ρώτησε. «Τίποτα» της απάντησα. Μου είπε πως δουλεύω για να βγάλω λεφτά, και της απάντησα πως υπάρχουν και άλλοι πελάτες. Σχεδόν χωρίς να το σκεφτώ, έσκυψα και την αγκάλιασα. Με κράτησε σφιχτά και μου είπε πως της έδωσα μια μεγάλη χαρά, «Σε ευχαριστώ» μου είπε. Έσφιξα το χέρι της και έφυγα μέσα στο αμυδρό πρωινό φως.

Πίσω μου έκλεισε μια πόρτα, η πόρτα μιας ζωής. Δεν πήρα άλλους επιβάτες εκείνη την μέρα, οδηγούσα χωρίς προορισμό βυθισμένος στις σκέψεις μου. Για το υπόλοιπο της μέρα δεν μπορούσα καν να μιλήσω. Σκεφτόμουν πόσο εύκολα θα μπορούσε να έχει πετύχει έναν νευρικό οδηγό, ή κάποιον που θα βιαζόταν να τελειώσει την βάρδιά του. Τι θα συνέβαινε αν είχα αρνηθεί την κούρσα ή αν είχα κορνάρει άλλη μια φορά και είχα φύγει.

Κάνοντας μια φευγαλέα αναδρομή, συνειδητοποίησα πως αυτή η κούρσα ήταν ό,τι πιο σημαντικό είχα κάνει στη ζωή μου. Είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε πως οι ζωές μας περιστρέφονται γύρω από τις μεγάλες μας στιγμές. Οι μεγαλύτερες στιγμές μας όμως, συνήθως έρχονται όταν δεν τις περιμένουμε.

-Οδηγός ταξί

Πηγή Η τελευταία διαδρομή – Οι μεγαλύτερες στιγμές, έρχονται όταν δεν τις περιμένουμε

Με καζάνι που βράζει μοιάζει ο Σολομός Κορινθίας μετά την αιματηρή απόπειρα ληστείας. Ιδιοκτήτης σπιτιού αντιλήφθηκε τους δράστες, πυροβόλησε και σκότωσε τον έναν. Ξεσπάει ο γιος του θύματος μπροστά στην κάμερα. Συγκέντρωση από τσιγγάνους της περιοχής. «Ο ιδιοκτήτης προσπαθούσε να προστατέψει την οικογένειά του» λέει ο Αλέξης Κούγιας για την υπόθεση.

Η αιματηρή απόπειρα ληστείας στον Σολομό Κορινθίας, συνταράσει την περιοχή και προβληματίζει έντονα την αστυνομία. Ιδιοκτήτης σπιτιού βρέθηκε αντιμέτωπος με τσιγγάνους ληστές και σκότωσε τον έναν.

Σύμφωνα με πληροφορίες, πυροβόλησε αρχικά στον αέρα για εκφοβισμό και όταν οι δράστες έβγαλαν μαχαίρι, ο 35χρονος στόχευσε και σκότωσε τον 52χρονο. Οι δύο δράστες σύμφωνα με την αστυνομία, είχαν μπει στην αυλή του σπιτιού για να κλέψουν πουλερικά αλλά έγιναν αντιληπτοί από τον ιδιοκτήτη.

Εντός της ημέρας και κάτω από αυστηρά μέτρα ασφαλείας, ο ιδιοκτήτης θα μεταφερθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κορίνθου. Ο δικηγόρος του 35χρονου, Αλέξης Κούγιας, τονίζει πως ο πελάτης του προσπαθούσε να προστατέψει την οικογένειά του. Στο πλευρό του, βρίσκονται φίλοι και γείτονες, που υποστηρίζουν πως το πρόβλημα της εγκληματικότητας έχει ξεφύγει.

Ξεσπάει ο γιος του θύματος
«Και σκυλί να ήταν θα του φέρονταν καλυτέρα» λέει στο «Εθνος» ένας από τους γιους του άτυχου 52χρονου, παραδεχόμενος ότι ο πατέρας του είχε παραβατική συμπεριφορά, αλλά το έκανε για να θρέψει την οικογένειά του, αφού έχει δύο αδέλφια με νοητική υστέρηση.

«Εκλεβε κάνα πορτοκάλι και τα πουλούσε μετά για να βγάλει 1-2 ευρώ. Και στην Αστυνομία τον ήξεραν. Μία φορά έχει πάει μόνο φυλακή, για έξι μήνες με έναν χρόνο.

Δεν ήταν εγκληματίας, δεν άγγιξε τίποτα εκεί που πήγε. Ο πατέρας μου πήγε να κλέψει κοτόπουλα και τον σκότωσε. Με τι ψυχή αυτός ο άνθρωπος τον σκότωσε και μπόρεσε να πάει τον πετάξει με το αυτοκίνητο» σημειώνει.

Στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1, αρνήθηκε πως ο πατέρας του κρατούσε μαχαίρι. «Ο πατέρας μου έπαιρνε κάποια φάρμακα και δεν μπορούσε να τρέξει για να γλιτώσει».

Ο συνεργός του 52χρονου για τους πυροβολισμούς
Ο συνεργός του 52χρονου, όταν γύρισε στον καταυλισμό στην περιοχή Εξαμίλια αφηγήθηκε στους συγγενείς του θύματος τι είχε συμβεί.

«Πήγαμε να κλέψουμε κάτι κότες και ο ιδιοκτήτης μάς κυνήγησε με καραμπίνα» φέρεται να τους είπε. Ετσι, τη νύχτα, οι συγγενείς του θύματος, όταν είδαν ότι η ώρα περνούσε και ο 52χρονος παρέμενε εξαφανισμένος, πήγαν στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και είπαν στους αστυνομικούς τι είχε συμβεί.

Σε έρευνα των Αρχών στην αυλή του 35χρονου, ο οποίος είναι πατέρας δύο παιδιών, οι αστυνομικοί βρήκαν κηλίδες αίματος και έναν κάλυκα. Οταν τον προσήγαγαν μέσα στη νύχτα, ο ίδιος φέρεται να αρνήθηκε τις κατηγορίες και να ομολόγησε μόνο όταν του είπαν ότι στο φορτηγάκι που είχε για τις αγροτικές εργασίες βρήκαν αίμα του 52χρονου.

«Τα σπίτια μας λεηλατούνται από τους Ρομά»
«Οι συγκεκριμένοι Ρομά είχαν πάει στο σπίτι του το μεσημέρι της ημέρας που έγινε το φονικό και του έκλεψαν κότες. Αυτό έγινε κατά τις τρεις το μεσημέρι. Επέστρεψαν το βράδυ, περίπου τα μεσάνυχτα, μάλλον για να πάρουν και τις υπόλοιπες. Τους αντιλήφθηκε γιατί γάβγιζαν τα σκυλιά και έγινε ό,τι έγινε. Δεν ξέρω τι ακριβώς συνέβη, πώς έγινε η συμπλοκή, το θέμα είναι ότι τα σπίτια μας είναι σε ερημική περιοχή και κατά καιρούς λεηλατούνται από τους Ρομά. Μένουμε στην άκρη του χωριού και είμαστε εύκολος στόχος».

Και συμπλήρωσε: «Η σύζυγός του είναι σε πανικό, έχει καταρρεύσει, από μια κακιά στιγμή έκλεισε το σπίτι της. Έχει ένα μικρό παιδάκι ενός έτους και άλλο ένα, πέντε χρονών. Έχει φύγει από το σπίτι και έχει πάει στον πεθερό της, γιατί φοβάται».

Για έναν βιοπαλαιστή, καλό παιδί κάνει λόγο άλλος, κάτοικος Σολομού, που μίλησε στο newsIT.gr. Όπως είπε χαρακτηριστικά, ήταν έκπληξη για όλους αυτό που συνέβη.

«Είναι βιοπαλαιστής. Έχει δυο παιδάκια και μια άνεργη σύζυγο, καθηγήτρια, αδιόριστη επί χρόνια. Είναι πολύ καλό παιδί, πάντα χαμογελαστός, φιλήσυχος, από μια πολύ καλή και ήρεμη οικογένεια και ήταν έκπληξη για όλους μας αυτό που συνέβη. Φαίνεται πως σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, έδειξε έλλειψη υπομονής. Η μεγάλη αγανάκτηση; Τα πολλά προβλήματα; Ξέρετε πόσες κλοπές γίνονται καθημερινά στην περιοχή; Η αστυνόμευση είναι κακή. Και ο Σολομός και τα Εξαμίλια, τα χωριά αυτά υποφέρουν, οι Ρομά είναι μάστιγα για εμάς. Καλούμε μια, δυο φορές την αστυνομία… μετά δεν έρχεται. Το δικό μου σπίτι τρεις φορές το έχουν ανοίξει. Όλα αυτά τον οδήγησαν να χάσει την ψυχραιμία του και να πάρει το νόμο στα χέρια του. Όλη η τοπική κοινωνία είναι στο πλευρό του» λέει στο newsIT.gr.

Φοβούνται «βεντέτα» με τους τσιγγάνους
«Από την άλλη, έχουμε αναστατωθεί από αυτό που συνέβη και φοβόμαστε μήπως οι Ρομά εκδικηθούν. Κάποιοι λένε “μα, στην αυλή του μπήκαν, όχι μέσα στο σπίτι”. Ξέρετε, για ένα αγροτικό σπίτι, ό,τι αξίζει στην αυλή βρίσκεται. Τα γεωργικά μηχανήματα, τα ζώα… αυτά δεν έχουν αξία; Αυτά προσπάθησε να υπερασπιστεί. Οι Ρομά δεν έχουν αφήσει γεωργικό μηχάνημα στις αυλές των κατοίκων» λέει κάτοικος της περιοχής.

«Στο συγκεκριμένο σπίτι είχαν πάει να κλέψουν και το μεσημέρι. Είχαν κόψει το συρματόπλεγμα και είχαν αφήσει εκεί τα σύνεργά τους, μαχαίρια, ψαλίδια και τα λοιπά. Δεν είμαι σίγουρη αν πήραν κάτι το μεσημέρι, όλοι λένε ότι έκλεψαν κότες. Κάποιοι λένε ότι η αστυνομία ενημερώθηκε για αυτό, το πρώτο περιστατικό. Οι Ρομά το βράδυ επέστρεψαν για να πάρουν και τα υπόλοιπα. Και έγινε ό,τι έγινε».

Πηγή Κορινθία: «Σκυλί να ήταν θα του φερόταν καλύτερα» – Ξεσπάει ο γιος του ληστή – Βράζουν οι κάτοικοι στον Σολομό

Θυρεοειδίτιδα είναι η φλεγμονή ή το πρήξιμο του θυρεοειδούς. Υπάρχουν διάφοροι τύποι θυρεοειδίτιδας, ένας από τους οποίους είναι η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto, γνωστή και ως νόσος του Χασιμότο.

Η νόσος του Χασιμότο (Hashimoto’s Thyroiditis) είναι μια κατάσταση κατά την οποία το ανοσοποιητικό σας σύστημα επιτίθεται στον θυρεοειδή σας, έναν μικρό αδένα στη βάση του λαιμού σας κάτω από το “μήλο του Αδάμ”.

Ο θυρεοειδής αδένας είναι μέρος του ενδοκρινικού συστήματος, το οποίο παράγει ορμόνες που συντονίζουν πολλές από τις δραστηριότητες του οργανισμού σας.

Η προκύπτουσα φλεγμονή από τη νόσο του Hashimoto, επίσης γνωστή ως χρόνια λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα, συχνά οδηγεί σε υπολειτουργία του θυρεοειδούς αδένα (υποθυρεοειδισμός).

Η νόσος του Χασιμότο είναι η πιο κοινή αιτία υποθυρεοειδισμού. Επηρεάζει κυρίως γυναίκες μέσης ηλικίας, αλλά επίσης μπορεί να συμβεί σε άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, όπως και σε παιδιά.

Συμπτώματα

Μπορεί να μην παρατηρήσετε σημάδια ή συμπτώματα της νόσου του Χασιμότο με την πρώτη, ή μπορεί απλά να παρατηρήσετε ένα πρήξιμο στο μπροστινό μέρος του λαιμού σας (βρογχοκήλη). Η νόσος του Χασιμότο συνήθως εξελίσσεται αργά με το πέρασμα των ετών και προκαλεί χρόνιες βλάβες του θυρεοειδούς, με αποτέλεσμα την πτώση στα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα σας. Τα συμπτώματα είναι όμοια με εκείνα της υπολειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα (υποθυρεοειδισμός).

Κόπωση και νωθρότητα

Αυξημένη ευαισθησία στο κρύο

Δυσκοιλιότητα

Χλωμό, ξηρό δέρμα

Πρήξιμο στο πρόσωπο

Βραχνή φωνή

Ανεξήγητη αύξηση του σωματικού βάρους (συμβαίνει σπάνια και δεν υπερβαίνει τα 5-10 κιλά, περισσότερα από τα οποία είναι από συσσώρευση υγρών)

Μυϊκοί πόνοι, ευαισθησία και μυική ακαμψία, ιδιαίτερα στους ώμους και τους γοφούς σας

Πόνος και δυσκαμψία στις αρθρώσεις σας και πρήξιμο στα γόνατά σας ή στις μικρές αρθρώσεις στα χέρια και τα πόδια σας

Μυϊκή αδυναμία, ειδικά στα κάτω άκρα

Υπερβολική ή παρατεταμένη έμμηνος ρύση

Κατάθλιψη

Πότε πρέπει να δείτε ένα γιατρό

Δείτε το γιατρό σας εάν εμφανίσετε αυτά τα συμπτώματα:

Κόπωση για κανέναν προφανή λόγο

Ξηρό δέρμα

Χλωμό και πρησμένο πρόσωπο

Δυσκοιλιότητα

Βραχνή φωνή

Πηγή Θυρεοειδίτιδα Χασιμότο: Τι είναι, συμπτώματα και πότε πρέπει να σας δει γιατρός

Τον απόλυτο τρόμο προκαλεί στους ανθρώπους ένα νησάκι στη νοτιοανατολική ακτή της Βραζιλίας, το Ilha da Queimada Grande. Και πώς όχι όταν ονομάζεται «νησί των φιδιών» και φιλοξενεί περίπου 4.000 δηλητηριώδη και άκρως επικίνδυνα ερπετά.

Μεταξύ άλλων, αποτελεί σπίτι για ένα από τα πιο δηλητηριώδη και υπό εξαφάνιση φίδια του κόσμου, του χρυσού βόθρακα.

Το δηλητήριό του είναι αρκετά ισχυρό για να σκοτώσει μεγάλα πουλιά και να τα ρίξει στο έδαφος ενώ πετούν! Οι χρυσοί βόθρακες χαρακτηρίζονται μάλιστα ως ένας από τους καλύτερους θηρευτές της φύσης.

Ευτυχώς, τα φίδια αυτά ζουν μόνο σε αυτήν την περιοχή που δεν κατοικείται από ανθρώπους.

Οι Αρχές δεν επιτρέπουν έτσι σε κανέναν άλλον εκτός από ερευνητές να επισκεφτούν το συγκεκριμένο νησί.

Ωστόσο, μια δημοσιογράφος του 9 News το έκανε, έχοντας μαζί της ωστόσο εξιδεικευμένο ιατρικό επιτελείο για κάθε ενδεχόμενο.

Μιλώντας στο news.com.au, η Τάρα Μπράουν δήλωσε: «Όταν μιλήσαμε με έναν ντόπιο ψαρά μάς είπε: «δεν είναι καλή ιδέα, δεν θέλετε να πάτε εκεί». Υπάρχουν μύθοι με ολόκληρη οικογένεια που ξεκληρίστηκε εκεί και με πειρατές που έθαψαν θησαυρούς, τους οποίους προστατεύουν τα ερπετά. Ο ψαράς μάς είπε ότι ποτέ δεν πηγαίνουν εκεί, γιατί όποιος πηγαίνει δεν ξαναγυρίζει»… 

Τα «golden lancehead» είναι πέντε φορές πιο θανατηφόρα από οποιοδήποτε άλλο ερπετό, ενώ ένα δάγκωμα αρκεί για να πεθάνει ένας άνθρωπος μέσα σε μόλις μία ώρα.

Πηγή Το πιο θανατηφόρο νησί στον πλανήτη: Από εκεί δεν έχει επιστρέψει ποτέ κανείς

Τον τερματισμό της αλλαγής της ώρας από χειμερινή σε εαρινή από το 2021, ψήφισε το μεσημέρι της Τρίτης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πότε και γιατί ξεκίνησε η αλλαγή της ώρας στην Ευρώπη.

Τέλος στην αλλαγή ώρας από χειμερινή σε εαρινή από το 2021 έδωσε το μεσημέρι της Τρίτης το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Η αρχή είχε γίνει στις αρχές Μαρτίου στην Επιτροπή Μεταφορών η οποία είχε ψηφίσει ότι η αλλαγή ώρας πρέπει να σταματήσει την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου 2021 για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θέλουν να διατηρήσουν μόνιμα τη θερινή ώρα, ενώ για τα κράτη – μέλη που επιθυμούν τη χειμερινή ώρα, η αλλαγή θα γίνει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς.
Οι χώρες έχουν περιθώριο μέχρι τον Απρίλιο του 2020 να αποφασίσουν ποια ώρα θα κρατήσουν.
«Η αλλαγή της ώρας πρέπει να καταργηθεί. Τα ίδια τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίζουν κατά πόσον οι πολίτες τους θα ζουν σε θερινή ή χειμερινή ώρα. Είναι ζήτημα επικουρικότητας. Ελπίζω ότι το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα συμμεριστούν την άποψη αυτή και θα βρούν τις κατάλληλες λύσεις για την εσωτερική μας αγορά. Ο χρόνος μας πιέζει» δήλωνε τον περασμένο Σεπτέμβρη ο Πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.
Πότε ξεκίνησε η αλλαγή της ώρας

Οι ευρωπαϊκές χώρες θέσπισαν τις ρυθμίσεις για τη θερινή ώρα τον περασμένο αιώνα για την εξοικονόμηση ενέργειας, ιδιαίτερα σε περιόδους πολέμου ή κατά την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970.
Αρχής γενομένης από το 1980, η Ευρωπαϊκή Ένωση θέσπισε σταδιακά νομοθεσία που έθετε τέρμα στα αποκλίνοντα χρονοδιαγράμματα των εθνικών τους αλλαγών ώρας. Το 2018 ωστόσο, ο σκοπός των αλλαγών της ώρας κατέστη πολύ λιγότερο ενδεδειγμένος, καθώς μελέτες δείχνουν ότι η εξοικονόμηση ενέργειας είναι πλέον οριακή και ολοένα και συχνότερα οι πολίτες διαμαρτύρονται για τις αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία.
Οι αλλαγές της ώρας έχουν όντως αμφισβητηθεί επανειλημμένως από τους πολίτες, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και από έναν αυξανόμενο αριθμό κρατών μελών.
Βασιζόμενη στο αίτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στο πλαίσιο της αξιολόγησης του ισχύοντος καθεστώτος, η Επιτροπή πραγματοποίησε δημόσια διαβούλευση το καλοκαίρι του 2018 και έλαβε 4,6 εκατομμύρια απαντήσεις, που είναι ο υψηλότερος αριθμός απαντήσεων που έχουν ληφθεί σε δημόσια διαβούλευση που διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το 84 % των απαντήσεων ήταν υπέρ της κατάργησης των εποχιακών αλλαγών της ώρας.
Με βάση τα στοιχεία αυτά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος για να συνεχίσουν οι Βρυξέλλες να ρυθμίζουν τις εποχιακές αλλαγές της ώρας και ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι ελεύθερα να αποφασίζουν κατά πόσο επιθυμούν να διαβιούν σε θερινή ή χειμερινή ώρα και να χειριστούν το θέμα σε εθνικό επίπεδο, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας.

Πηγή Το ευρωκοινοβούλιο ψήφισε την κατάργηση της αλλαγής ώρας

Η ρεπόρτερ Τζένι Σουσέ έπαιρνε συνέντευξη από τον τραυματισμένο μποξέρ, Κουρμπάτ Πούλεφ και εκείνος ξαφνικά την άρπαξε και τη φίλησε.

Ο βούλγαρος μποξέρ, Κουρμπάτ Πούλεφ ήταν σοβαρός για αρκετή ώρα, ακούγοντας τις ερωτήσεις της ρεπόρτερ, Τζένι Σουσέ, ωστόσο στο τέλος της συνέντευξης ξέφυγε…
Όπως αναφέρει το Sport24, η Σουσέ ρώτησε τον Πούλεφ εάν πιστεύει πως του αξίζει ένας αγώνας με τον Άγγλο, Τάισον Φιούρι. Ο 37χρονος απάντησε «ναι» και αμέσως μετά έπιασε το πρόσωπο της δημοσιογράφου και τη φίλησε. Εκείνη από την πλευρά της αντέδρασε με χαμόγελο, δηλώντας αργότερα ότι ήταν περίεργο αυτό που συνέβη.
Βέβαια, την ενέργεια του Πούλεφ, αρκετός κόσμος δεν την υποδέχθηκε με χιούμορ, γράφοντας στα social media ότι η κίνηση του διεκδικητή παγκοσμίων τίτλων προσβάλει τις γυναίκες δημοσιογράφους.

Πηγή Μποξέρ αρπάζει δημοσιογράφο και τη φιλά στο στόμα μετά από συνέντευξη

«Είναι θρασύδειλο! Ένας ρε πού…η μου εκεί…»

Η σύλληψη της 90χρονης γιαγιάς στη Θεσσαλονίκη προκάλεσε την οργή του Αντώνη Κανάκη, ο οποίος ξέσπασε στον αέρα του Ράδιο Αρβύλα.
«Μια γιαγιά 90 ετών την συλλάβανε, της πέρασαν χειροπέδες, την πήγαν στο κρατητήριο γιατί πουλούσε τερλίκια χωρίς άδεια. Και της πήραν και τα αποτυπώματα. Σε αυτό το βίντεο η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά», είπε αρχικά ο Αντώνης Κανάκης και στη συνέχεια προβλήθηκε το βίντεο μέσα από το αστυνομικό τμήμα.
«Αχ θεέ μου, όλη η εξουσία βγαίνει πάνω στη γιαγιάκα. Πραγματικά, αν έχεις μπροστά σου μια γιαγιά 90 ετών και της μιλάς έτσι, δεν σου βγαίνει αβίαστα να είσαι απόλυτα ευγενικός μαζί της και να μιλάς κατ’ αυτόν τον τρόπο, τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Τη συλλαμβάνουν, τη βάζουν στο περιπολικό, την πάνε στο τμήμα, της παίρνουν αποτυπώματα, γίνεται όλο αυτό και ένας ρε πού…η μου εκεί πέρα μέσα δεν μπορεί να πει “τι κάνουμε ρε μαλ…ες, τι κάνουμε γα…ώ την τρέλα μου”.
Ένας λογικός δεν υπάρχει να πει να αφήσουν τη γιαγιά να φύγει; Δεν είναι θέμα ευθυνοφοβίας κατά την προσωπική μου άποψη γιατί ευθυνοφοβία δεν υπάρχει όταν είναι να συλλάβουν άλλους κι άλλους. Αυτό είναι θρασύδειλο», είπε ο Αντώνης Κανάκης.

Πηγή Ξέσπασε ο Αντώνης Κανάκης για την σύλληψη της 90χρονης