23 January, 2019
Home / Lifestyle (Page 84)

Η γυναίκα που είχε εξαφανίστηκε από τον Πύργο Ορεστιάδας τον Σεπτέμβριο, βρέθηκε τελικά νεκρή σε δασική περιοχή, κοντά στο χωριό Χειμώνιο, από όπου είχαν χαθεί τα ίχνη της.

Σύμφωνα με πληροφορίες του radioevros.gr το σώμα της 60χρονης βρέθηκε από κυνηγό το πρωί και οι αστυνομικές αρχές πήγαν στην περιοχή στις 11:30. Η 60χρονη βρέθηκε κρεμασμένη από δέντρο σε προχωρημένη σήψη. Μάλιστα οι αστυνομικοί που έσπευσαν στο σημείο κατάφεραν να την αναγνωρίσουν βασισμένοι στα ρούχα που φορούσε και στα προσωπικά της αντικείμενα που βρισκόταν κοντά της.

Υπήρξε μάλιστα και μαρτυρία από οδηγό ταξί που φέρεται να μετέφερε την Σύρμω Κανλίδου το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου από την Ορεστιάδα στο Χειμώνιο. Σημειώνεται πως η περιοχή όπου εντοπίστηκε, η οποία απέχει λίγα μέτρα από το χωριό είναι αρκετά δύσβατη, με πυκνή βλάστηση, οπότε παρά τις έρευνες των αρχών δεν είχε καταστεί δυνατό να εντοπιστεί το σώμα της 60χρονης.

Πιθανότατα η 60χρονη γνώριζε την περιοχή καθώς η καταγωγή της ήταν από το χωριό Χειμώνιο. Μάλιστα το σημείο όπου βρέθηκε το σώμα της απείχε 150 μέτρα από το σπίτι της νονάς της.

Η 60χρονη Σύρμω Κανλίδου εξαφανίστηκε μυστηριωδώς από τον Πύργο Ορεστιάδας από την ημέρα του Αγιασμού του Λυκείου στο οποίο για χρόνια εργαζόταν.

Από την Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου όσο κι αν την είχαν αναζητήσει δεν μπορούσαν να εντοπίσουν κανένα ίχνος της. Για την εξαφάνισή της είχε εκδοθεί Silver Alert (Γραμμή Ζωής). Πηγή: newsbomb.gr

Πηγή Τραγικό τέλος για την 60χρονη που αγνοούνταν στην Ορεστιάδα

Η Ελένη Τσολάκη λατρεύει τα Χριστούγεννα, γι’ αυτό τον λόγο και έχει µπει σε γιορτινό κλίµα εδώ και ηµέρες.

Από τα µέσα Νοεµβρίου στόλισε το δέντρο στο σπίτι της και µοιράστηκε τις ευχές της: «Εύχοµαι υγεία µόνο και µπόλικη αγάπη, σε όλα τα σπίτια, σε όλες τις καρδιές. Κανένας µόνος, κανένας λυπηµένος».

Η όµορφη παρουσιάστρια της εκποµπής του Alpha «Τι λέει;» δεν βλέπει την ώρα να βρεθεί στην ιδιαίτερη πατρίδα της, τη Θεσσαλονίκη. Μαζί µε τον σύζυγό της, τον γνωστό επιχειρηµατία Παύλο Πετρουλάκη, θα περάσουν τις ηµέρες των γιορτών µαζί µε τους γονείς της και την αδελφή της Νατάσα, στην οποία έχει µεγάλη αδυναµία.

Τα Χριστούγεννα για εκείνη αποτελούν την ιδανική ευκαιρία να χαρεί κάνοντας πράγµατα που συνήθιζε από µικρή, όπως να καθίσει στο οικογενειακό τραπέζι µαζί µε όλους τους αγαπηµένους της συγγενείς, να κάνει βόλτες στην όµορφα στολισµένη πλατεία Αριστοτέλους, να ακούσει τους πλανόδιους µουσικούς, που της αρέσουν πολύ γιατί προσδίδουν µια πραγµατικά εορταστική αύρα που την αποφορτίζει από τους αγχωτικούς ρυθµούς της καθηµερινότητας. Φέτος, µάλιστα, είναι τα δεύτερα Χριστούγεννα που θα γιορτάσει µε τον σύζυγό της και είναι πιο ευτυχισµένη από ποτέ.

Η εκποµπή της στον Alpha «Τι λέει;», που παρουσιάζει έχοντας δίπλα της τους Γρηγόρη Γκουντάρα, ∆ηµήτρη Μακαλιά και Τζένη Μελιτά, «ετοιµάζεται» για µεγάλες αλλαγές. Πηγές της Realnews αναφέρουν ότι η αρχή έγινε ήδη µε την αλλαγή της αρχισυνταξίας, τη σκυτάλη της οποίας έλαβε ο δηµοσιογράφος Κώστας Τσουρός. Παράλληλα, θα διαµορφωθούν µε διαφορετικό τρόπο το σκηνικό, η οµάδα, ακόµα και ολόκληρη η φιλοσοφία της παρουσίασης των θεµάτων. Ο Alpha πιστεύει πολύ στην Ελένη Τσολάκη, γι’ αυτό τον λόγο έχει επενδύσει στο πρόσωπό της. Τα καλύτερα, λοιπόν, έρχονται και η παρέα που δίνει χρώµα στα µεσηµέρια µας, µε το χιούµορ και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της, επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις. Πηγή; gossip-tv.gr

Πηγή Ελένη Τσολάκη: Πού θα περάσει τις γιορτές με τον σύζυγό της Παύλο Πετρουλάκη;

Κορυφαίος αθλητής για το 2018 αναδείχθηκε ο Λευτέρης Πετρούνιας, το βραβείο της κορυφαίας αθλήτριας πήρε η Άννα Κορακάκη, ενώ κορυφαία ομάδα της χρονιάς αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός στην υδατοσφαίριση Ανδρών.

Την Παρασκευή (13/12) πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου, η 65η τελετή απονομής των αθλητικών βραβείων του ΠΣΑΤ.

Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου ανέδειξε κορυφαίους αθλητές, προπονητές και ομάδες του ελληνικού αθλητισμού για τις διακρίσεις τους μέσα στο 2018, όπως ψηφίστηκαν από τους αθλητικούς συντάκτες-μέλη του Συνδέσμου.

Κορυφαίος αθλητής της χρονιάς αναδείχθηκε για τέταρτη διαδοχική φορά ο Λευτέρης Πετρούνιας, κορυφαία αθλήτρια οι αθλητικοί συντάκτες ψήφισαν την Αννα Κορακάκη, ενώ κορυφαία ομάδα αναδείχτηκε ο Ολυμπιακός στην υδατοσφαίριση Ανδρών.


Οι νικητές ανά κατηγορία

ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΑΘΛΗΤΗΣ 2018: Λευτέρης Πετρούνιας(Ενόργανη Γυμναστική)

ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΑΘΛΗΤΡΙΑ 2018: Άννα Κορακάκη (Σκοποβολή)

ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΟΜΑΔΑ 2018: Ολυμπιακός (Υδατοσφαίριση Ανδρών)

ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ 2018: Δημήτρης Ράφτης (Ενόργανη Γυμναστική)

ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΑΘΛΗΤΗΣ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ 2018: Αριστείδης Μακροδημήτρης (Κολύμβηση)

ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΑΘΛΗΤΡΙΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ 2018: Αλεξάνδρα Σταματοπούλου (Κολύμβηση)

ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΟΜΑΔΑ ΑΘΛΗΤΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ 2018: Εθνική Ομάδα BC3 ΜΠΟΤΣΙΑ

Παράλληλα κατά τη διάρκεια της γιορτής πραγματοποιήθηκαν οι εξής βραβεύσεις: 

1.    Έπαθλο «Αθλητικής Προσφοράς και Ήθους»:
Βασιλική Μιλλούση (γυμναστική) & Κώστας Παπαγεωργίου (πιγκ πογκ) & Βάσω Σκάρα (χάντμπολ)
2.    Έπαθλο «Κοινωνικής Προσφοράς»: Οικογένεια Γούνα (πόλο)
3.    Τιμητική Διάκριση: ΑΕΚ Μπάσκετ (για την επέτειο των 50 χρόνων από την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης), Τάσος Μπουλμέτης (σκηνοθέτης ταινίας 1968), Βασίλης Γεωργίου (δημοσιογράφος)
4.    Τιμητική Διάκριση: Μεσσηνιακός Γ.Σ. (για τα 130 χρόνια προσφοράς και δράσης)
5.    Τιμητική Διάκριση: Θοδωρής Ζαγοράκης, Γιώργος Καραγκούνης, Άγγελος Μπασινάς, Κώστας Κατσουράνης, Βασίλης Τοροσίδης, που έχουν ξεπεράσει τις 100 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου
6.    Ανερχόμενο Ταλέντο: Ελίνα Τζένγκο (στίβος)
7.    Ανερχόμενο Ταλέντο: Χριστίνα Μπούρμπου (κωπηλασία) & Μαρία Κυρίδου (κωπηλασία)
8.    Ανερχόμενο Ταλέντο: Αλέξανδρος Καλπογιαννάκης (ιστιοπλοΐα)
9.    Τιμητική Διάκριση: Αυθεντικός Μαραθώνιος Αθήνας
10. Τιμητική Διάκριση: Special Olympics & Γιάννα Δεσποτοπούλου & Κώστας Τριανταφύλλου
11. Τιμητική Διάκριση: Αντώνης Κουνάδης, Πρόεδρος Ακαδημίας Αθηνών

Πηγή Κορυφαίοι αθλητές της χρονιάς οι Πετρούνιας και Κορακάκη

«Δυστυχώς, δεν είχαμε αρκετή ώρα στη διάθεσή μας για να κάνουμε όλα όσα θέλαμε» φέρεται να δήλωσε ένας από τους δράστες

Σοκ έχει προκαλέσει στην κοινή γνώμη της Αυστραλίας η αποκάλυψη μιας φρικιαστικής υπόθεσης, που αφορά την σε*ουαλική κακοποίηση ενός βρέφους 10 μηνών από τον πατέρα της και τον εραστή του επί τρεις ολόκληρες ώρες, ενώ η μητέρα έλειπε από το σπίτι σε ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο.

Με βάση τα τοπικά MME, οι δύο άνδρες ηλικίας 50 ετών συνελήφθησαν στην Βικτόρια και εκδόθηκαν στο Σίδνεϊ την Παρασκευή το βράδυ, μετά από καταγγελία που δέχτηκαν οι αρχές για την αποτρόπαια πράξη τους, η οποία έλαβε χώρα τον περασμένο Απρίλιο.

Με βάση τα στοιχεία που έχει δώσει μέχρι στιγμής στη δημοσιότητα η αστυνομία, το άτυχο μωράκι βρέθηκε στο έλεος των δύο «τεράτων» πριν από μερικές εβδομάδες, όταν η μητέρα του χρειάστηκε να φύγει από το σπίτι για μερικές ώρες, προκειμένου να παρακολουθήσει ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο. Επί τρεις ολόκληρες ώρες οι δύο άνδρες (οι οποίοι διατηρούν ερωτικό δεσμό μεταξύ τους) κακοποιούσαν σε*ουαλικά το μωρό, τραβώντας φωτογραφίες και βίντεο με τις φρικιαστικές πράξεις τους.

Η ενοχοποιητική συνομιλία που είχε ο εραστής του πατέρα της μικρής στο Skype, δύο μέρες αργότερα, με έναν φίλο του είναι χαρακτηριστική της κτηνωδίας των δύο δραστών. Ο άνδρας, ο οποίος στο παρελθόν είχε παραδεχτεί στο ίδιο άτομο ότι η «αιμομιξία τον ερεθίζει», περιέγραψε στον συνομιλητή του ότι κακοποιούσαν επί τρεις ώρες την μικρή, συμπληρώνοντας ότι «δυστυχώς, η μητέρα της επέστρεψε σύντομα» και δεν «πρόλαβαν» να κάνουν στο μωρό όλα όσα σχεδίαζαν.

Έπειτα από σχετική έρευνα στο σπίτι των γονιών του βρέφους, οι αρχές βρήκαν μεγάλη ποσότητα υλικού παιδικής πορνογραφίας ενώ κατασχέθηκαν και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές των δύο δραστών, που περιέχουν ενοχοποιητικά στοιχεία και email.

Πηγή Πα-τέρας βίαζε τη 10 μηνών κοpούλα του επί τρεις ώρες μαζί με τον εραστή του

Ένα μικροσκοπικό πλασματάκι που μεγαλώνει με ραγδαίους ρυθμούς. Το πρωτοκοιτάς στο υπερηχογράφημα και σοκάρεσαι, τι είναι τούτο εδώ το φασολάκι! Πότε επιτέλους θα γεννηθείς, ακόμα να περάσουν οι μήνες; Έλα στο κόσμο μας μικρό μου ανιψάκι να σε αγκαλιάσουμε. Ολόκληρη η οικογένεια ανυπομονεί να σε καλωσορίσει.

Οι μήνες πέρασαν, γεννήθηκε κι εσύ έτρεμες να το κρατήσεις αγκαλιά, φοβόσουν μη σου σπάσει. Η πρώτη σας στιγμή μαζί, το ξεκίνημα μιας σχέσης που θα χαραχθεί βαθιά μες στην καρδιά σου. Θα σε αλλάξει, θα σε ωριμάσει, θα σου μάθει ποια είναι επιτέλους αυτή η ανιδιοτελής αγάπη που τόσα χρόνια ακούς. Αυτό το μικρό ανθρωπάκι που κρατάς και που σε αναγκάζει να βουρκώσεις από συγκίνηση, ήρθε σαν τη συνέχεια του αδελφού σου, σαν τη συνέχεια της οικογένειας.

Μετά τη συγκίνηση και την κρυφή σου αγωνία να μεγαλώσει αυτό το παιδί χωρίς να του λείψει ποτέ τίποτα, έρχεται η ευγνωμοσύνη. Οφείλεις απέραντη ευγνωμοσύνη στη γυναίκα του αδελφού σου, σε αυτήν τη γυναίκα που εμφανίστηκε στη ζωή σας και που τον έκανε ευτυχισμένο. Που πόνεσε, πρήστηκε, μάτωσε για να κρατάς τώρα εσύ το πριγκιπόπουλό σου στην αγκαλιά σου. Μέσα απ’ το δικό της σώμα, έγινες κι εσύ λίγο γονιός, μέσα από εκείνη βλέπεις και τη δική σου συνέχεια.

Διακρίνεις κάτι κι απ’ τα δικά σου μάτια σε μια νέα ζωή που ήρθε να ταρακουνήσει τον κόσμο σας. Ο αδελφός σου κι εσύ είσαστε φτιαγμένοι απ’ τα ίδια υλικά, από εκείνα τα υλικά είναι φτιαγμένο κι αυτό το παιδί. Έχετε το ίδιο αίμα κι αυτό δε θα αλλάξει ποτέ. Θα είστε αιώνια δεμένοι με αυτό το είδος αγάπης που δε λιγοστεύει, δεν αλλοιώνεται και δεν τερματίζει. Γιατί η οικογένεια δεν είναι μια ομάδα ανθρώπων που ζουν μέσα στο ίδιο σπίτι, είναι μια ομάδα ανθρώπων που δένονται μαγικά, χωρίς λογικές αναλύσεις και στημένα σενάρια. Με ένα συναίσθημα διαφορετικό από οποιοδήποτε άλλο συναντάται σε διαπροσωπικές σχέσεις.

Είναι απίστευτο πώς ένα παιδί μπορεί να προκαλέσει τέτοιες τεράστιες ποσότητες αγάπης. Χωρίς να προσπαθήσει, χωρίς τεχνάσματα. Απλά υπάρχει κι εσύ το κοιτάς και συνειδητοποιείς πως τελικά η ζωή έχει κάποιο νόημα. Ένα μικρό παιδάκι, ένα γελάκι του, ένα σάλεμα των δακτύλων του, μπορεί να κάνει και τον πιο σκληρό άνθρωπο να λυγίσει και να συγκινηθεί.

Μια νέα ζωή, ένας ολοκαίνουριος άνθρωπος με τον οποίο θα σας δένει για πάντα το αίμα κι η αγάπη. Μεγαλώνει και το καμαρώνεις. Τα πρώτα του βήματα, τα πρώτα του λόγια. Σε φωνάζει, σου στέλνει φιλιά, σου λέει πως σε αγαπάει και νιώθεις την καρδιά σου έτοιμη να σπάει από χαρά κι αγάπη.

Βλέπεις μέσα από αυτό τον αδελφό σου, έτσι όπως τον θυμάσαι από όταν ήσασταν μικροί. Πόσο του μοιάζει, αλήθεια. Το ανίψι σου χωρίς να το ξέρει, σου χαρίζει ένα δώρο ανεκτίμητο, κάτι που κανείς άλλος δε θα μπορούσε να σου δώσει. Σου ξαναδίνει τον αδελφό σου παιδί, να τον ξαναζήσεις όπως τον έζησες τότε, πάνω που είχε αρχίσει να σου λείπει αυτή η αθωότητά των παιδικών σας χρόνων. Όταν ήσασταν παιδιά δεν μπορούσες να αντιληφθείς πόσο σημαντικές ήταν οι στιγμές που μοιραζόσασταν, τις άφηνες να περνάνε ανεκμετάλλευτες.

Τώρα ξέρεις κι έχεις την ευκαιρία να τις ξαναζήσεις για δεύτερη φορά, μέσα από αυτό. Ξαναγίνεσαι κι εσύ παιδί. Ξαναγυρίζεις πίσω, ξαναπλάθεσαι, χτίζεις δεσμούς δυο φορές πιο ισχυρούς με τον αδελφό σου. Τον βλέπεις δυο φορές πιο δυνατό, να προστατεύει το παιδί του, εσένα, τη γυναίκα του. Κι εσύ να προστατεύεις εκείνον, το παιδί του, τη γυναίκα του. Γιατί οι οικογένειες θα ενώνονται πάντα με δεσμά που είναι αδύνατο να λυθούν, ούτε να χαλαρώσουν. Θα γίνεται πάντα ο ένας το προστατευτικό δίχτυ του άλλου.

Δε θες να κάνεις σχέδια για όταν θα μεγαλώσει, ούτε οι γονείς του κάνουν. Μόνο εύχεστε να είναι γερό και χαρούμενο, ό,τι επιλογές κι αν κάνει. Ορκίζεστε κρυφά να φροντίσετε για αυτό, παίζοντας ο καθένας το ρόλο που του αναλογεί. Γιατί μόνο ένα πράγμα χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει σωστά, είτε μέσα σε ένα παλάτι, είτε μέσα σε ένα διαμερισματάκι 50 τετραγωνικών. Χρειάζεται αγάπη, να έρχεται από πολλούς αποστολείς, να μην περάσει ποτέ απ’ το μυαλό του πως ο κόσμος είναι φτιαγμένος από κακούς. Μα κι αν το μάθει μεγαλώνοντας, να είναι απόλυτα σίγουρο πως όλοι εσείς, η οικογένειά του, θα είσαστε δίπλα του να το προστατεύετε ως που να έρθει η στιγμή να ανοίξει τα δικά του φτερά. Και να εύχεστε τότε να μη σας έχει ανάγκη, αυτό θα σημαίνει πως κάνατε καλή δουλειά.

pillowfights.gr

Πηγή Του αδελφού σου το παιδί είναι δυο φορές παιδί σου

Θέλοντας να καυτηριάσει τη δήλωση του βουλευτή της ΝΔ, Μάκη Βορίδη για τις φάτνες και τον εορτασμό των Χριστουγέννων σε δημόσιους χώρους, ο παρουσιαστής της ΕΡΤ Κώστας Αρβανίτης εμφανίστηκε στον «αέρα» κρατώντας μια φάτνη.

Ακόμη, μια συνεργάτης του έριχνε ψεύτικο χιόνι.

Συγκεκριμένα, ο Μ. Βορίδης δήλωσε στο κανάλι του ΣΚΑΪ ότι «τα Χριστούγεννα δεν θα μπορούν να εορτάζονται σε δημόσιους χώρους, άρα δεν θα μπορείς να βάλεις μια φάτνη».

«Στη «μαύρη» (σ.σ. αγορά) βγήκαμε για να την βρούμε (σ.σ. τη φάτνη). Εκτός νόμου! Καλά Χριστούγεννα!», είπε ο Κώστας Αρβανίτης.

«Παραλίγο να με ντύσουν και δέντρο γιατί κι αυτά σιγά σιγά θα βγουν στην «μαύρη», από ότι φαίνεται», συμπλήρωσε μετά τους τίτλους αρχής, ενώ εξέφρασε την πεποίθηση ότι τα Χριστούγεννα θα έπρεπε να γιορτάζονται από τις αρχές του Δεκέμβρη.

Πηγή Έκανε τη… διαφορά ο Αρβανίτης στην ΕΡΤ: Βγήκε στον «αέρα» αγκαλιά με φάτνη

«Όταν ήμουν παιδί, ποτέ δεν διδάχτηκα τη σημασία της εκπαίδευσης, πόσο μάλλον να χρησιμοποιώ ένα επίθετο.

Ζούσα σε εποχές που μύριζαν απελπισία. Ο μόνος τρόπος να ξεφύγεις ήταν παίζοντας επαγγελματικό ποδόσφαιρο ή πουλώντας ναρκωτικά.»

Ποτέ δεν βλέπαμε το σχολείο σαν το εισιτήριο για το μέλλον. Δεν μας ένοιαζε το μάθημα. Ήμουνα στο μάθημα αλλά δεν ήμουν εκεί για να μάθω να διαβάζω, ούτε να μιλάω και με εκνεύριζε πολύ που δεν μπορούσα να εκφράσω αυτά που είχα μέσα μου.

Ήμουν σε ένα τμήμα γεμάτο με μαθητές με μαθησιακά προβλήματα αλλά δεν ήμουν καλύτερος από αυτούς. Όταν ερχόταν η ώρα μου να διαβάσω κρυβόμουν και είχα τάση για εμετό. Συνέχεια έκλαιγα, αλλά τα δάκρυά μου ήταν εσωτερικά. Ήμουν 13 και ήδη μισούσα αυτό που ήμουν.

Είχα ένα δάσκαλο αγγλικών που ήταν κομμάτι του εφιάλτη μου και τον έλεγαν Mr. Creech. Ήξερε. Ήξερε πως δεν ξέρω να διαβάζω και το έβλεπε απαραίτητο να αποκαλύψει το μυστικό μου. Μου έλεγε: «Anthony, γιατί δεν διαβάζεις την επόμενη παράγραφο;» Δεν ήξερα καν τι ήταν παράγραφος. Προσπαθούσα να διαβάσω ότι ήταν μπροστά μου. Αλλά μάταια, αφού με το που έβγαινε η φωνή μου άκουγα γέλια.

Δεν με τράβαγε η παιδεία. Για 5 χρόνια πάλευα με τους φόβους μου και προσπαθούσα να τους γκρεμίσω έναν έναν. Μισούσα το διάβασμα γιατί ήξερα ότι δεν μπορούσα να τα καταφέρω. Ήταν ένας φαύλος κύκλος που έπρεπε να σπάσω. Πώς είχε δημιουργηθεί; Ήταν το σχολείο και οι δάσκαλοι που δεν με ενθάρρυναν, αλλά ήταν και οι γονείς μου που ποτέ δεν μου είπαν να συγκεντρωθώ εκεί. Ήμουν και εγώ όμως που τα είχα παρατήσει.

Ήμουν 41 όταν είχα πάει στο Τέξας να επισκεφτώ φίλους και συγγενείς. Γυρνώντας από το αεροδρόμιο, ο κολλητός μου μου πρότεινε να πιούμε ένα ποτό σε ένα κοντινό μπαρ. Κάτσαμε στη μπάρα και είδα κάποιον στο δωμάτιο που ήξερα. Ήταν ο κύριος Creech και προσπαθούσε να παραγγείλει. Πήγα γρήγορα προς το μέρος του και έπιασα το πορτοφόλι μου για να τον κεράσω.

«Σε ξέρω;» ρώτησε.

«Ναι, με ξέρετε,» απάντησα. » Το όνομά μου είναι Anthony Hamilton και ήμουν μαθητής σας.»

Το βλέμμα στο πρόσωπό του μου έδειχνε ότι είχε θυμηθεί το παιδί που κάποτε κορόιδευε.

«Πολύ χαίρομαι που σας βλέπω,» του είπα. «Και Mr. Creech έχω πολύ καλά νέα. Έχω μάθει να διαβάζω. Αλλά έχει και συνέχεια. Έχω γίνει συγγραφέας και δίνω ομιλίες.. »

Του είπα ότι ήθελα να μου κάνει μια χάρη: «Την επόμενη φορά που θα έρθει κάποιος Anthony Hamilton στην τάξη σου, σε παρακαλώ μάθε του να διαβάζει.»

Οι ειδικοί λένε πως αυτό που είχα έχει και όνομα: δυσλεξία. Αλλά σίγουρα δεν είχα όρεξη για μάθηση. Από τότε όμως έχει αλλάξει πολύ η ζωή μου. Πλέον πεινάω για ρήματα και επίθετα, συνώνυμα και παραγράφους. Γράφω για να γίνω ο συγγραφέας της ζωής μου!

Εάν δεν ήταν ο Πατέρας μου στους Ουρανούς, δεν θα μπορούσα να εκφραστώ. Και γράφω για να δώσω. Γράφω για τον μαθητή που θα διαβάσει το βιβλίο μου, για τον καθηγητή που θα το διδάξει και για όσους βρουν νόημα στις λέξεις που χρησιμοποιώ.

Πηγή Ο Δάσκαλός μου με Έκραζε επειδή δεν μπορούσα να Διαβάσω. 30 Χρόνια μετά, τον βρίσκω σε ένα Μπαρ…

Τις βλέπεις, τις αναγνωρίζεις πριν σου συστηθούν.
Είναι οι γυναίκες εκείνες που κινούνται σε ένα χώρο και σκάνε νοερά πυροτεχνήματα· όχι επειδή είναι οι πιο όμορφες, όμορφες είναι πολλές. Ούτε επειδή είναι ψηλές ή αδύνατες. Δεν έχει σημασία η ηλικία ή το μορφωτικό τους επίπεδο.

Δε μοιάζουν στα κοpίτσια των περιοδικών, το ξέρουν και έχουν συμφιλιωθεί με την ιδέα από καιρό. Είναι όμως που μοιάζουν αλλιώτικες από τις άλλες με έναν τρόπο δικό τους, και που τα μάτια τους έχουν εκείνη τη σπάνια σπίθα που έχει το βλέμμα των ανθρώπων που η ευτυχία τους έχει πάψει να καθορίζεται από τη γνώμη των άλλων.

Οι γυναίκες αυτές έχουν χάρισμα. Γιατί ψεύτικη βλεφαρίδα και μεταξένιες τρέσες μπορούν να αγοράσουν πολλές. Είδες όμως να πουλάνε πουθενά χάρισμα; Δεν είδες. Και αυτές το ξέρουν το δώρο που τους χάρισε ο Θεός και το φέρουν περήφανες μαζί τους παντού.

Οι γυναίκες αυτές ξέρουν να κοιτάζουν ψηλά, όχι όμως αφ’ υψηλού. Κλαίνε πίσω από κλειστές πόρτες, αλλά δεν κλαίγονται. Έχουν να περηφανευτούν για πολλά, όμως δεν παριστάνουν τις σπουδαίες. Γιατί δεν τους ήρθαν όλα εύκολα ξέρεις, αλλά ακόμα κι έτσι τα κατάφεραν· και αν δε δούλεψε ο ένας τρόπος βρήκαν δεύτερο, και αν δε δούλεψε κι αυτός βρήκαν άλλους δέκα, αλλά δεν τα παράτησαν. Σιχαίνονται να τα παρατάνε.

Δεν ανταγωνίζονται τις άλλες γυναίκες, ανταγωνίζονται τον εαυτό τους, γιατί ξέρουν ποιες είναι και δε μασάνε το παραμυθάκι των media που τις θέλει τέλειες. Τι θα πει «τέλειο» δηλαδή; Ούτε έχουν ανάγκη την επιβεβαίωσή σου. Δεν ενδιαφέρονται αν τις εγκρίνεις, δεν ξεγuμνώνονται για μερικά like, δεν προκαλούν για να τις προσέξεις. Γιατί θα τις προσέξεις φίλε μου, θέλεις δε θέλεις.
Και αν δεν τις γουστάρεις στην τελική, λίγο τις νοιάζει. Από επιβεβαίωση έχουν χορτάσει, άλλα ζητά η ψυχούλα τους.

Δεν εντυπωσιάζονται από ακριβά αυτοκίνητα και κοιλιακούς· Μπορεί να σου φαίνεται περίεργο, αλλά δεν κοστίζουν τέτοιες γυναίκες. Αξίζουν όμως όλα τα λεφτά του κόσμου. Δε θα τις ρίξεις με κομπλιμέντα και μεγάλα λόγια λοιπόν, άσε αυτά που ξέρεις. Αυτά εκεί που σε παίρνει. Πράξεις θέλουνε και μπέσα, γι’αυτό συνήθως μένουν μόνες τους και ο κύκλος τους είναι μικρός. Γιατί προτιμάνε τη μοναξιά από το να είναι με κάποιον που δε θαυμάζουν, που δεν τους συναρπάζει. Δεν έχουν καιρό για τέτοια.
Άλλωστε οι αδύναμοι δεν καταφέρνουν να τις φέρουν βόλτα και, αργά ή γρήγορα, το βάζουν στα πόδια. Και αυτές οι γυναίκες, αν κάτι σιχάθηκαν στη ζωή τους, είναι η ανθρώπινη δειλία.

Και αν μια τέτοια γυναίκα πέσει στο κρεβάτι σου, μη μου περνιέσαι και για πολύ σπουδαίος. Δεν την κατάφερες φίλε μου, μη μπερδεύεσαι. Μόνη της σου δόθηκε.
Και μη νομίζεις πως την κατέκτησες βλέποντάς την γuμνή· γιατί τέτοιες γυναίκες τις βλέπεις γuμνές μόνο όταν αγαπήσουν, και αυτές δεν αγαπάνε εύκολα.

Δεν πέφτουν στην παγίδα του έpωτα, γιατί ο έpωτας περιλαμβάνει αιματηρά πάρε δώσε και αυτές δε γουστάρουν τις κενές δοσοληψίες που επιβάλει η ωμή λογική της σύγχρονης πραγματικότητας.
Τις μάχες τους έχουν μάθει να τις επιλέγουν οι ίδιες, και για να πολεμήσουν για σένα πρέπει να σε θεωρήσουν τρόπαιο. Είσαι;

Και αν τις γνωρίσεις λίγο καλύτερα και φοβηθούν μήπως σε αγαπήσουν, λίγο πριν το «μαζί» θα σου βγάλουν τον χειρότερό τους εαυτό, τον απαιτητικό, τον ιδιότροπο. Θα σου πετάξουν όλα τα ελαττώματά τους φόρα παρτίδα, χωρίς να τις νοιάζει αν τις διώξεις. Αυτός είναι άλλωστε ο τρόπος τους να ξεχωρίζουν τους γενναίους. Γιατί αν φύγεις, σημαίνει πως έτσι κι αλλιώς θα την έκανες στα ζόρικα, οπότε ας ξεμπερδεύουν μια ώρα αρχύτερα.

Δε θέλουν φρου-φρου και δηθενιές, ανθρώπους θέλουν να ξαποσταίνουν, γιατί κουράζει να είσαι τόσο δυνατός καμιά φορά. Ανθρώπους ισχυρούς, να τις βάζουν στη θέση τους με αγάπη όταν παραφέρονται.

Και αν έχεις την τύχη να σε αγαπήσει μία από αυτές τις γυναίκες, να την προσέχεις σαν θησαυρό. Γιατί μπροστά σου θα σταθεί γuμνή και άοπλη, κι εσύ θα πρέπει να την αγκαλιάσεις, καθώς η αδυναμία είναι κάτι που δεν έχει συνηθίσει. Για εσένα θα παλέψει μάχες που δεν έχεις φανταστεί και θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει τους δαίμονές της, οπότε μη την απογοητεύσεις.

Γιατί είναι πολύ δύσκολο, ξέρεις, να ισορροπείς ανάμεσα σε ατσάλινο μυαλό και εύθραυστη καρδιά, αλλά όποτε χρειαστεί το καταφέρνουν και αυτό.

Γιατί γυναίκες σαν και αυτές λυγίζουν, δε σπάνε. Και αν προσπαθήσεις να τις κομματιάσεις, καλύτερα ν’αρχίσεις να τρέχεις πριν ξανασταθούν όρθιες.

Επιμέλεια Κειμένου Σοφία Καλπαζίδου

Πηγή Οι γυναίκες που δεν τους ήρθαν όλα εύκολα!

Μια συγκλονιστική υπόθεση που θυμίζει σκοτεινό παραμύθι
Η υπόθεση της Tammi Bleimeyer, από το Τέξας των ΗΠΑ, θυμίζει τα παραμύθια με τις σατανικές μητριές που γνωρίζουμε όλοι από την παιδική μας ηλικία.

Η 37χρονη γυναίκα καταδικάστηκε προχθές σε 28 χρόνια φυλάκιση για την παραμέληση και κακοποίηση του πεντάχρονου θετού της γιου (σήμερα εννέα ετών) το 2014.

Οι λεπτομέρειες της φρικτής υπόθεσης που αποκαλύφθηκαν στο δικαστήριο, πραγματικά σοκάρουν και σε κάνουν να αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν η κακοποίηση να κράτησε για τόσο μεγάλο
διάστημα, χωρίς να παρέμβει κανείς.

Όταν ο μικρός Jordan διασώθηκε από το σπίτι-κολαστήριο όπου ζούσε στα όρια της λιμοκτονίας και κοιμόταν σε ένα μικρό ντουλάπι κάτω από τη σκάλα (σαν άλλος Χάρι Πότερ) ζύγιζε μόλις 13 κιλά και η εικόνα του – σύμφωνα με τους γιατρούς – θύμιζε αποστεωμένο έγκλειστο ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης.

agoraki-2

Όπως κατέθεσαν ειδικοί στο δικαστήριο, όταν η αστυνομία βρήκε το αγόρι (μετά από καταγγελία του 16χρονου θετού αδελφού του) ο Jordan απείχε μόλις λίγες μέρες από τον θάνατο.

To αγοράκι είναι βιολογικός γιος του 28χρονου σήμερα Bradley Bleimeyer. Ο νεαρός άνδρας παντρεύτηκε την Tammi πριν από περίπου εφτά χρόνια και μετακόμισε στο σπίτι όπου διέμενε η ίδια με τα έξι παιδιά της, παίρνοντας μαζί του το αγοράκι. Τότε ξεκίνησε και ο εφιάλτης για τον μικρό Jordan, που μπήκε αμέσως στο στόχαστρο της «κακιάς μητριάς».

agoraki

Το ζευγάρι ανάγκαζε τον μικρούλη Jordan να κοιμάται σε ένα ντουλάπι κάτω από τη σκάλα. Πολλές φορές μάλιστα τον κλείδωναν μέσα σε αυτόν τον στενό χώρο, γεμάτο με καρφιά και καλώδια, και τον ανάγκαζαν να φοράει πάνα για να μη χρειάζεται να του ανοίγουν για να πάει τουαλέτα.

Οπως κατέθεσαν δύο από τα βιολογικά παιδιά της 37χρονης στο δικαστήριο, η γυναίκα έδερνε συχνά τον μικρό και δεν τον άφηνε ποτέ να κάθεται στο οικογενειακό τραπέζι, μαζί με τα αδέλφια του. Επίσης, τον τάιζε μόνο όποτε το θυμόταν, με αποτέλεσμα το αγοράκι να λιμοκτονεί.

zevgari

Μία φορά του είχε χτυπήσει το κεφάλι στον τοίχο, ενώ μια άλλη είχε χρησιμοποιήσει πάνω του ένα τέιζερ.

Ο πατέρας του αγοριού καταδικάστηκε για τα ίδια εγκλήματα με την σύζυγό του Tammi, το 2016. Η ποινή του ωστόσο ήταν ελαφρύτερη (15 χρόνια) αφού του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό της νεαρής ηλικίας όπως και ότι ο ίδιος ενεργούσε κυρίως υπό την καθοδήγηση της συζύγου του. 

Πηγή Εικόνες σοκ: Σατανική μητριά κρατούσε φυλακισμένο σε ντουλάπι τον 5χρονο θετό της γιο

Η ιστορία της Τζωρτζίνας Ξένου μόνο συγκίνηση μπορεί να προκαλέσει στο άκουσμά της.
Από μικρή, μόλις τριών χρονών, η Τζωρτζίνα ήταν αθλήτρια κάνοντας ενόργανη, στίβο και κολύμπι.

Όμως η μεγάλη της αγάπη ήταν το καράτε στο οποίο διακρίθηκε από τα 11 της χρόνια μιας και κατέκτησε το χρυσό στο Πανελλήνιο και στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα αλλά και το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Τον Δεκέμβριο του 2011 όμως άρχισε ο μεγάλος Γολγοθάς της. «Όλα ξεκίνησαν τη μέρα που παίρναμε τους ελέγχους, στις 17 Δεκεμβρίου, όταν γιόρταζε ο μεγάλος μου αδελφός» λέει η ίδια στο people και συνεχίζει: «Ένιωθα κάτι περίεργους πόνους στην κοιλιά, που την επόμενη μέρα έγιναν εντονότεροι». Ύστερα από απανωτές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε η μικρή, διαπιστώθηκε ότι έπασχε από λέμφωμα Burkitt που παρουσιάζεται στο έντερο. Η διάγνωση ήταν ό,τι χειρότερο θα μπορούσαν να ακούσουν οι γονείς της.

Τελικά οι γιατροί αποφάσισαν να την υποβάλλουν σε χειρουργείο ώστε να αφαιρεθεί το κομμάτι του εντέρου της που νοσούσε. Μόνο που μετά την εγχείρηση, το κομμάτι ήταν πολύ μεγαλύτερο από ό,τι υπολόγιζαν. Τους επόμενους μήνες η Τζωρτζίνα έπρεπε να υποβληθεί σε χημειοθεραπείες και η πιο δύσκολη στιγμή ήταν όταν έπρεπε οι γονείς να ανακοινώσουν στη μικρή τους πως θα έχανε τα μαλλιά της. Δεν έκλαψε και δεν φώναξε η Τζωρτζίνα. Το μόνο που ρώτησε τη μαμά της ήταν αν θα ξαναέβγαιναν τα μαλλιά της. «Φυσικά και θα ξαναβγούν» της είπαν όλοι και έτσι ησύχασε. Η μητέρα της ήθελε να ξυρίσει και τα δικά της μαλλιά για συμπαράσταση όμως η Τζωρτζίνα δεν ήθελε. «Θα βλέπω τα δικά σου μαλλάκια και θα ελπίζω ότι θα έχω ξανά και τα δικά μου» της είπε.

Μετά από πέντε μήνες νοσηλείας, πολλές χημειοθεραπείες, πολύ πόνο και κόπο, η Τζωρτζίνα για ακόμα μία φορά έβγαινε νικήτρια από τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής της. Και μάλιστα, δέκα μήνες από την τελευταία της χημειοθεραπεία, η Τζωρτζίνα κατάφερε να κερδίσει το χρυσό πανελλήνιο μετάλλιο. Γεννημένη νικήτρια δηλαδή, όπως τιτλοφορείται και το βιβλίο με την συγκλονιστική ιστορία της.

Πηγή Μπράβο! Ελληνίδα πρωταθλήτρια κέρδισε τη μάχη με τον καρκίνο!10 μήνες Μετα η Τζωρτζίνα κερδίσε το χρυσό πανελλήνιο μετάλλιο στο καράτε.