22 January, 2019
Home / Lifestyle (Page 63)

Στην ελαττωματική και σκάρτη κοινωνία όπου ζούμε υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που παραμερίζουν το «εγώ» τους, για να είναι καλοί με τους άλλους.

Άνθρωποι εξυπηρετικοί, παραχωρητικοί, με μια διαρκή τάση να προσφέρουν χωρίς να ζητούν ανταλλάγματα. Δεν τους επηρεάζει η εκμετάλλευση που πιθανόν να δέχονται από κάποιους ενίοτε. Τρομάζουν στην ιδέα της άρνησης μην τυχόν και δυσαρεστήσουν όσους έχουν πλάι τους.

Άλλοτε νιώθουν ολοκλήρωση μέσα απ’ αυτά που παρέχουν, κι άλλοτε όχι, αφού κατ’ εκείνους η τάση τους αυτή οφείλεται στο ότι θεωρούν πως αυτό είναι το σωστό, έτσι έχουν μάθει ή δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Ίσως να νομίζουν ότι μ’ αυτόν τον τρόπο πετυχαίνουν την αποδοχή που αναζητούν και δεν εισπράττουν την κριτική που τόσο φοβούνται.

Θα πουν ορισμένοι ότι δεν υπάρχει ωραιότερο συναίσθημα απ’ αυτό που βιώνεις όταν αγαπάς ανιδιοτελώς, ή όταν προσφέρεις αφιλοκερδώς και θα με βρουν σύμφωνη. Η αξία των παραπάνω όμως έγκειται στο να γίνονται από επιλογή κι όχι επειδή έτσι πρέπει, επειδή έγινε συνήθεια ή γιατί έχουν να αποδείξουν κάτι στον οποιονδήποτε.

Είναι άνθρωποι που καταπιέζουν ανάγκες, συναισθήματα κι επιθυμίες, για να μην αρνηθούν τίποτα και σε κανέναν. Πείθουν ακόμη και τους εαυτούς τους ότι κάνουν αυτό που θέλουν, ενώ στην πραγματικότητα δεν ασχολούνται με το τι επιθυμούν οι ίδιοι. Θυσιάζονται στο όνομα των υπολοίπων με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δίνουν προτεραιότητα σε τρίτους αφήνοντας τον εαυτό τους πάντα τελευταίο, κι όταν έρθει η σειρά του έχουν ήδη βρει αυτόν που θα του πάρει τη θέση.

Το σεβασμό που σου αξίζει δε θα τον πάρεις προσπαθώντας συνεχώς να ικανοποιήσεις τους άλλους. Το μόνο που κερδίζεις τελικά είναι να αφήνεις ανικανοποίητο εσένα και να γίνεσαι έρμαιο σε ξένα χέρια. Επιδιώκοντας να φερθείς καλά σε όλους, τελικά δε φέρεσαι σ’ εσένα όπως θα έπρεπε.

Θυμήσου ότι τα «ναι» εκτιμώνται περισσότερο όταν δεν είναι δεδομένα. Στον εαυτό σου μπορείς να πεις όσα θες, άλλωστε αυτόν θα τον έχεις μια ζωή. Στους άλλους όμως μη φοβάσαι να πεις αυτά που θες, ακόμη κι αυτά που τους αξίζουν!

Τις ενοχές σου κράτα τις για τα λάθη σου, όχι για τις φορές που ήθελες να τους βάλεις στη θέση τους και το έκανες, για εκείνες τις περιπτώσεις που διεκδίκησες αυτό που ήθελες ή που αρνήθηκες αυτό που δε γούσταρες να κάνεις. Φρόντισε η μεγαλοψυχία σου να μη βάζει εσένα στην άκρη.

Ανθρώπινες σχέσεις χωρίς υποχωρήσεις δεν υφίστανται, αλλά και άνθρωπος που φέρεται έτσι δεν έχει προσωπικότητα, γίνεται άβουλο πλάσμα και στόχος βολής για πολλούς.

Το ξέρεις ότι οι πρόθυμοι να πατήσουν επί του πτώματός σου είναι πολλοί. Να θυμάσαι όμως πως συνήθως το φταίξιμο βαραίνει κι αυτούς που εξαπατήθηκαν, γιατί πρώτα εκείνοι δε σεβάστηκαν τους εαυτούς τους, οπότε η έλλειψη σεβασμού κι απ’ τους άλλους είναι λογική, ανεξάρτητα απ’ το αν είναι θεμιτή ή όχι.

Τα «καλά παιδιά» έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ψυχολογικές διαταραχές εξαιτίας των «όχι» που δεν τόλμησαν να ξεστομίσουν, των «θέλω» και των «έχω ανάγκη» που δεν ειπώθηκαν ποτέ, των υποχωρήσεων που έκαναν ενώ δεν ήθελαν. Μένουν όλα αυτά, βρίσκουν καταφύγιο μέσα τους κι εγκαθίστανται μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή. Η στιγμή που τα παραπάνω δημιουργούν εσωτερικά προβλήματα και το ξέσπασμα είναι αναπόφευκτο.

Δεν είναι τυχαίο που οι άνθρωποι αυτοί όσο κι αν προσπαθούν δεν πετυχαίνουν την επιδοκιμασία και την αποδοχή που τόσο έχουν ανάγκη. Οι περισσότεροι πιάνουμε τους εαυτούς μας να τους έχουμε εκμεταλλευτεί και σίγουρα όχι μόνο μια φορά. Η αλήθεια είναι πως ξέρουμε να τους αναγνωρίζουμε στο πλήθος και τους συμπαθούμε. Όμως δεν τους σεβόμαστε τόσο, όσο εκείνους που κρατούν μια ισορροπία στη ζωή τους και προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους ανάλογα με το ποιον έχουν απέναντί τους. Εκτιμούν εκείνοι τους εαυτούς τους κι έπειτα χαίρουν και της δικής μας εκτίμησης.

Δε λειτουργεί θετικά στη ζωή το να είσαι καλός με όλους ή να έχεις τέτοιους ανθρώπους δίπλα σου. Δεν είναι υγιείς οι σχέσεις που βασίζονται σε μονομερές κι υπερβολικό δόσιμο. Οδηγούν στην καταπάτηση των ανθρώπων. Δε θα φέρει λύση στα προβλήματα σου αυτή σου η στάση, ούτε θα κάνει πιο εύκολη τη ζωή σου, όταν για να το καταφέρεις πρέπει να δώσεις δευτερεύοντα ρόλο σ’ εσένα. Αυτή σου η συμπεριφορά σου προκαλεί θυμό, κι ας μην το καταλαβαίνεις, σε κάνει ευάλωτο, σε υποδουλώνει.

Να εκδηλώνεις την άρνησή σου ευγενικά, άλλωστε η ευγένειά σου δείχνει την παιδεία σου και πρέπει να συνοδεύει όλες σου τις πράξεις. Να μη δέχεσαι τα πάντα όμως, να κλείνεις και καμιά πόρτα πού και πού. Δεν είναι όλοι για να τους έχουμε στη ζωή μας ούτε είναι όλοι άξιοι της ίδιας μεταχείρισης.

Αλίμονο σε όποιον κατάλαβε ότι παρουσιάζουμε τους εγωιστές και τα κοινώς «παρτάκια» ως κατάλληλους για συναναστροφές. «Μέτρον άριστον» έλεγαν -κι όχι άστοχα- οι αρχαίοι.

Μίλα λοιπόν! Μη σε υποβιβάζεις και μη συμβιβάζεσαι! Δώσε προτεραιότητα στον εαυτό σου, γιατί αν δεν το κάνεις εσύ δε θα το κάνει κανείς. Θα δεις πως έτσι θα είσαι καλά πρώτα με εσένα, έπειτα μ’ αυτούς που αξίζουν να αντικρίζουν την καλή σου την πλευρά και βέβαια δε θα υπάρχει χώρος για κατάλοιπα στην ψυχή σου.

Πηγή Αν είσαι καλός με όλους, στο τέλος δεν θα είσαι καλός με τον εαυτό σου

Οι κρίσεις πανικού από μόνες του είναι δύσκολες στην αντιμετώπισή τους. Πόσο μάλλον όταν συμβαίνουν δημοσίως, μπροστά σε γνωστούς ή αγνώστους.

Εάν παθαίνετε κρίση πανικού, ποτέ δεν ξέρετε πότε ή πού θα την εκδηλώσετε. Τί πρέπει να κάνετε, όμως, αν αρχίσει η καρδιά σας να καλπάζει και σας λούσει κρύος ιδρώτας στη δουλειά ή σε μια οικογενειακή εκδήλωση;

Η πρώτη, αυθόρμητη κίνηση συχνά είναι να τρέξετε μακριά από τον χώρο όπου βρίσκεστε. Αυτό όμως δεν είναι πάντοτε εφικτό. Και επίσης δεν είναι διόλου βέβαιο πως είναι η καλύτερη ιδέα.

«Το ένστικτο του ασθενούς μπορεί να τον παρακινεί να απομακρυνθεί από τη θέση του και να προσπαθήσει να ανακτήσει τον έλεγχο του εαυτού του», λέει ο κλινικός ψυχολόγος Scott Bea, επίκουρος καθηγητής Ψυχολογίας στο Κολέγιο Ιατρικής Lerner της Cleveland Clinic. «Η φυγή, όμως, δεν μπορεί να μειώσει το άγχος που νιώθει. Υπάρχουν τρόποι να βοηθηθεί, χωρίς να μετακινηθεί από εκεί όπου βρίσκεται».

Ο Dr. Bea συνιστά να δοκιμάσετε κάποιο από τα εξής:

Μην προσπαθείτε να την ξεπεράσετε

Αν είχατε αποφύγει παρά τρίχα ένα τρακάρισμα, θα νιώθατε όπως ακριβώς αισθάνεστε τη στιγμή της κρίσης πανικού. Η διαφορά είναι ότι έπειτα από ένα παρ’ ολίγον τρακάρισμα, τα συναισθήματά σας θα ήταν μια φυσιολογική αντίδραση.

Όταν όμως κάθεστε στο τραπέζι με την οικογένειά σας ή είστε έξω για ψώνια και σας πιάνει κρίση πανικού, δεν την εκλαμβάνετε ως φυσιολογική αντίδραση. Αυθόρμητα λοιπόν αναζητάτε έναν τρόπο να την καταστείλετε.

Όσο πιο πολύ ασχολείστε και προσπαθείτε, όμως, τόσο εντείνεται ο πανικός σας. Και αυτό διότι αυθόρμητα ο εγκέφαλος παίρνει θέση μάχης.

Επομένως, αφήστε την κρίση να εξελιχθεί ασχολούμενοι με κάτι άλλο. Οι επόμενες συμβουλές θα σας δώσουν μερικές ιδέες για το τι μπορεί να είναι αυτό το «άλλο».

Δοκιμάστε κάποια τεχνική ενσυνειδητότητας (mindfulness)

Εστιάστε την προσοχή σας στην αναπνοή σας. Όχι όμως για να σταματήσετε τον πανικό, αλλά απλώς για να παρακολουθήσετε πως αναπνέετε, χωρίς να σκέφτεστε τίποτα και χωρίς να κρίνετε.

Ο πανικός σας θα συνεχίζεται, αλλά εσείς θα αδιαφορείτε γιατί δεν χρειάζεται να τον διορθώσετε εδώ και τώρα.

«Η τακτική αυτή χρειάζεται εξάσκηση», λέει ο Dr. Bea. «Ουσιαστικά το άτομο μαθαίνει να αφήνει τα πράγματα ως έχουν, χωρίς να προσπαθεί να τα αλλάξει».

Παρατηρήστε αντικειμενικά το σώμα σας

Γίνεται ένας αντικειμενικός παρατηρητής του οργανισμού σας, εξετάζοντας ξεχωριστά κάθε μία από τις ασυνήθιστες αισθήσεις που νιώθετε.

Αν, λ.χ., νιώθετε δύσπνοια και ναυτία, αξιολογήστε τες αντικειμενικά και βαθμολογήστε τες από 0 έως 100. Το 0 θα είναι το «ελάχιστα» και το 100 το «πάρα πολύ». Η βαθμολογία σας πρέπει να γίνεται ουδέτερα, χωρίς επικρίσεις, σαν να αφορά ένα ξένο σώμα και όχι το δικό σας.

Αρχίστε τη βαθμολόγηση απ’ ό,τι νιώθετε στο κεφάλι σας και προχωρήστε προς τα κάτω, έως τα δάκτυλα των ποδιών σας. Μόλις τελειώσετε τη διαδικασία, ξαναρχίστε την από την αρχή. Θα διαπιστώσετε ότι σιγά-σιγά οι βαθμολογίες σας μειώνονται.

«Με αυτή τη διαδικασία δεν προσπαθείτε να επέμβετε στις αισθήσεις σας. Απλώς τις παρατηρείτε», εξηγεί ο Dr. Bea.

Εξερευνήστε τον περιβάλλοντα χώρο με τις αισθήσεις σας

Εστιάστε την προσοχή σας σε ό,τι βλέπετε, μυρίζετε, γεύεστε και αισθάνεστε με την αφή γύρω σας.

Η κρίση πανικού θα αρχίσει να καταλαγιάζει μόλις κοιτάξετε γύρω σας και συνειδητοποιήσετε ότι δεν σας απειλεί κανένας αληθινός κίνδυνος.

Εστιάστε το βλέμμα σας σε κάποιον ή κάτι

Η τελευταία στρατηγική είναι να αλληλεπιδράσετε με ένα άτομο ή με κάτι γύρω σας. Αυτό μπορεί να φαίνεται πολύ δύσκολο, δεδομένου ότι θέλετε να το βάλετε στα πόδια.

Ωστόσο μια συζήτηση, το διάβασμα του μενού ή η ενασχόληση με κάτι στην τηλεόραση είναι ό,τι πρέπει για να σταματήσετε να προσπαθείτε να ελέγξετε τον πανικό σας.

«Ακόμα και έναν πίνακα να παρατηρήσετε επίμονα και με ενδιαφέρον, θα κρατήσετε τα μάτια σας ανοικτά. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί το κλείσιμο των ματιών γενικά εντείνει την κρίση πανικού», λέει ο Dr. Bea.

Και συνεχίζει: «Οι χαρούμενες στιγμές μας εμφανίζονται όταν κατευθύνουμε την προσοχή σας έξω από τον εαυτό μας. Η κρίση πανικού, όμως, στρέφει όλη την προσοχή μας προς τα μέσα».

Μια κρίση πανικού τυπικά δεν διαρκεί πάνω από 5-10 λεπτά. Αν λοιπόν κατορθώσετε να αρχίσετε μια καλή συζήτηση ή έστω να εστιάσετε κάπου την προσοχή σας γι’ αυτό το δεκάλεπτο, θα υποχωρήσει γρήγορα.

«Οι στρατηγικές αυτές μπορούν να βοηθήσουν τους πάσχοντες από τυπική, όχι συχνή κρίση πανικού», λέει ο Dr. Bea. «Αν, όμως, ένα άτομο έχει συχνές κρίσεις ή αυτές επεμβαίνουν στην καθημερινότητά του, πρέπει να ζητήσει τη βοήθεια ενός ειδικού στην ψυχική υγεία».

Πηγή: iatropedia

Πηγή Κρίση πανικού δημοσίως: Πέντε βήματα για να τη νικήσετε

Θα θυμάστε την… ξινή του θρυλικού Ρετιρέ που δεν ήθελε την Κατερίνα Γιουλάκη για νύφη της.

Η αγαπημένη ηθοποιός Νεφέλη Ορφανού μίλησε στην κάμερα της εκπομπή Καλύτερα δε γίνεται! όμως δεν περίμενε να ακούσει αυτή την τόσο δυσάρεστη είδηση…

Ο Κώστας Τσουρός της μίλησε για τον τηλεοπτικό της αδελφό Νίκο Κούρο ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από περίπου έναν μήνα, σε ηλικία 90 ετών και τότε εκείνη σοκαρισμένη είπε: «Δεν το ήξερα. Δεν το ήξερα από εσάς το ακούω, πολύ λυπάμαι. Είχα ακούσει ότι είναι άρρωστος, μετά μου είπαν είναι καλύτερα. Είχα ζητήσει να τον δω. Πολύ λυπάμαι. Δεν τον είχα ξαναδεί έκτοτε! Χανόμαστε. Όπως και την Κατερίνα και την Έλντα δεν τις έχω ξαναδεί».

Πηγή Σοκ για τη Νεφέλη Ορφανού όταν έμαθε on air πως ο αδελφός της στο «Ρετιρέ» έφυγε από τη ζωή!

Στόχος να υπάρξει εναλλακτική στην παραδοσιακή μπριζόλα, που αποφεύγει το στάδιο σφαγής του ζώου αλλά είναι και βιώσιμη περιβαλλοντικά

Την πρώτη μπριζόλα από κύτταρα αγελάδας δημιούργησαν επιστήμονες στην ισραηλινή νεοφυή επιχείρηση Aleph Farms, που έχει την εμφάνιση και γεύση της γνωστής μοσχαρίσιας μπριζόλας.

Οι επιστήμονες απέσπασαν τέσσερις τύπους κυττάρων από την αγελάδα, φρόντισαν να τα θρέψουν ώστε να αλληλεπιδράσουν το ένα με το άλλο και να πολλαπλασιαστούν, όπως ακριβώς θα συνέβαινε αν αποτελούσαν μέρος του σώματος του ζώου. Πρόθεσή τους ήταν να δημιουργήσουν μια δομή παρόμοια με μυϊκό ιστό.

Η μπριζόλα παρήχθη σε συνεργασία με το Technion Israel Institute of Technology με στόχο να υπάρξει μια εναλλακτική στην παραδοσιακή μπριζόλα, εναλλακτική που δεν αποφεύγει μόνον το στάδιο της σφαγής του ζώου αλλά είναι και βιώσιμη, περιβαλλοντικά.

Η εν λόγω μπριζόλα είναι απλώς πρωτότυπο. Έχει την ίδια κρεάτινη εμφάνιση με τη συμβατική μοσχαρίσια, οι μεγάλοι σεφ δεν έχουν κανέναν λόγο να ντραπούν για να τη σερβίρουν. Επιπλέον – και αυτό ας ληφθεί σοβαρά υπόψη – δεν απαιτούνται τα στρέμματα γης, οι ποσότητες νερού, οι βοοτροφές και όλοι οι άλλοι πόροι που απαιτεί η εκτροφή βοοειδών για παραγωγή κρέατος.

«Διαμορφώνουμε το μέλλον της βιομηχανίας κρέατος, στην κυριολεξία» διατείνεται ο συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Aleph Farms, Ντιντιέ Τούμπια. «Στην Aleph Farms, αυτό δεν είναι επιστημονική φαντασία. Κάναμε το όραμα πραγματικότητα με το να δημιουργήσουμε μια μπριζόλα υπό ελεγχόμενες συνθήκες» προσθέτει.

Σύμφωνα με την εταιρεία, ο χρόνος δημιουργίας κάθε ενός, πάχους πέντε χιλιοστών, πρωτοτύπου, ανήλθε σε δύο με τρεις εβδομάδες και το κόστος σε 50 δολάρια (σημαντική μείωση σε σχέση με την τιμή του πρώτου μπέργκερ από εργαστήριο, το 2013, που είχε ανέλθει σε 225.000 δολάρια).

Στην Aleph Farms φιλοδοξούν να είναι, σε τρία με τέσσερα χρόνια, σε θέση να διαθέσουν στο εμπόριο τη μοσχαρίσια μπριζόλα εργαστηρίου.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή Επιστήμονες δημιούργησαν την πρώτη μοσχαρίσια μπριζόλα χωρίς να σκοτώσουν το ζώο

Ξέρουμε όλοι ότι τα φυτά του σπιτιού μας παράγουν οξυγόνο. Αλλά λίγοι ξέρουμε ότι, επιπλέον, τα φυτά έχουν την ιδιότητα να καθαρίζουν τον αέρα από τις τοξίνες και τις σκόνες, πράγμα που είναι εξαιρετικά θετικό για την υγεία μας.

Η NASA διενήργησε έρευνα για τα φυτά εσωτερικού χώρου και συμπέρανε ότι ορισμένα από αυτά είναι πιο δραστήρια από άλλα στην εξυγίανση του περιβάλλοντος και στον περιορισμό των τοξινών από ένα δωμάτιο.

Δείτε τα παρακάτω 6 φυτά που είναι τα καλύτερα:

Αλόη

Αυτό το φυτό είναι ιδανικό για να αυξάνει το οξυγόνο του σπιτιού, γιατί απορροφά το διοξείδιο του άνθρακα και το μονοξείδιο του άνθρακα. Η Αloe Vera είναι ένα πραγματικό καθαριστικό για τον αέρα.

Φίκος (FicusElastica)

Είναι ένα φυτό που δεν χρειάζεται πολύ φως και δεν απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα. Είναι πολύ αποτελεσματικό στο να καθαρίζει τον αέρα. Αλλά αποφύγετε τον φίκο αν στο σπίτι υπάρχουν παιδιά ή ζώα γιατί τα φύλλα του μπορεί να είναι τοξικά για όποιον τα δοκιμάσει. Υπάρχουν διάφορα είδη φίκων, είναι όλα κατάλληλα.

Κισσός (Hedera Helix)

Είτε εντός είτε εκτός σπιτιού, είναι ένα φυτό που πρέπει να αποκτήσετε. Μέσα σε έξι ώρες ο κισσός μπορεί να καθαρίσει το 60% των τοξινών του αέρα.

Φυτό «αράχνη» (ChlorophytumComosum)

Εύκολο και πανέμορφο φυτό, πολλαπλασιάζεται γρήγορα. Είναι καταπληκτικό γιατί είναι ικανό να κάνει φωτοσύνθεση με το ελάχιστο δυνατό φως. Είναι πολύ αποτελεσματικό στο να απορροφά τις τοξίνες του αέρα, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα. Μια μόνο γλάστρα έχει την ικανότητα να καθαρίζει τον αέρα σε έναν χώρο 200 τ.μ.

Σανσιβέρια (Sanseveria Trifasciata « Laurentii »)

Πρόκειται για πολύ ανθεκτικό φυτό και πραγματοποιεί φωτοσύνθεση με ελάχιστο φως. Είναι καταπληκτικό ακόμη και σε υπνοδωμάτιο γιατί παράγει οξυγόνο ακόμη και κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Σπαθίφυλλο (Spathiphyllum « Maum Loa »)

Καθαρίζει τις τοξίνες του αέρα και παράγει οξυγόνο. Η NASA αναφέρει στην έρευνά της ότι χρειάζονται 15-18 τέτοια φυτά σε έναν χώρο 500 τ.μ. για να καθαρίσει πλήρως. Σε χώρο 80 τ.μ. θα χρειαστείτε 3-4 από αυτά τα «μαγικά» φυτά που είναι κατάλληλα ακόμη και για υπνοδωμάτιο.

Πρόκειται για πολύ ανθεκτικό φυτό και πραγματοποιεί φωτοσύνθεση με ελάχιστο φως. Είναι καταπληκτικό ακόμη και σε υπνοδωμάτιο γιατί παράγει οξυγόνο ακόμη και κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Πηγή Αυτά τα φυτά είναι βόμβες οξυγόνου – Πάρτε τουλάχιστον ένα στο σπίτι σας

Σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό, όπως χιλιάδες άλλα ακίνητα, βγήκε η πολυτελής κατοικία με πισίνα που διατηρεί στο Μαρούσι ο πρώην ποδοσφαιριστής.

¨οπως αναφέρει το »Πρώτο Θέμα», mια επένδυσή του ύψους 450 χιλιάδων ευρώ σε βιομηχανία κεραμοποιίας αποδείχτηκε καταστροφική και σε συνδυασμό με την κρίση είχε ως αποτέλεσμα ο Β.Τσιάρτας να δει σήμερα το σπίτι του να εκπλειστηριάζεται για περίπου 1 εκατ. Ευρώ…

Τη σεζόν 2006-07, όταν αγωνιζόταν για πρώτη φορά με τη φανέλα του Εθνικού Πειραιώς αποφάσισε να ξαναδώσει ζωή σε μια παλιά βιομηχανία κεραμοποιίας στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Αλεξάνδρεια.
Τον Νοέμβριο του 2006, λίγους μήνες πριν εγκαταλείψει οριστικά τα γήπεδα, μαζί με τον γαμπρό του και έναν συνέταιρο συνέστησε εταιρεία με την επωνυμία ΒΑΚΟ Α.Ε.

Ο παλαίμαχος άσος είχε ήδη βάλει υποθήκη τη βίλα του στο Μαρούσι προκειμένου να πάρει το 2008 δύο δάνεια συνολικού ύψους περίπου 2 εκατ. ευρώ. Ο συνολικός τραπεζικός δανεισμός του και από τα προηγούμενα χρόνια άγγιζε πλέον τα 3,8 εκατ. Ευρώ.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, η Εφορία έχει έχει εγγράψει υποθήκη στο σπίτι του προς 560 χιλιάδες ευρώ για οφειλές προς τη ΔΟΥ Νέας Ιωνίας, η οποία στις 22 Μαρτίου 2016 προχώρησε σε αναγκαστική κατάσχεση για περίπου 260 χιλιάδες ευρώ.

Όσον αφορά τις τράπεζες, στις 14 Μαΐου 2018 η τράπεζα επισπεύδει την αναγκαστική κατάσχεση του ακινήτου για 200.000 ευρώ. Την περασμένη Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου η βίλα του ποδοσφαιριστή στο Μαρούσι που είχε μπει υποθήκη για τα δάνεια βγαίνει σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό με τιμή πρώτης προσφοράς 1.060.000 ευρώ.

Πηγές από το περιβάλλον του ποδοσφαιριστή λένε ότι το ακίνητο δεν πουλήθηκε την περασμένη Τετάρτη, ενώ ο ίδιος κάνει ενέργειες για να το σώσει.

Πηγή Σε πλειστηριασμό το σπίτι του Βασίλη Τσιάρτα – Η κεραμοποιία και τα χρέη

Τα φυσικά δάκρυα είναι από τα πιο δύσκολα και απαιτητικά πράγματα που καλείται να κάνει ένας ηθοποιός για τις ανάγκες του ρόλου. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν διάφορες τεχνικές που μπορεί να ακολουθήσει, ώστε να κλάψει την κατάλληλη στιγμή χωρίς να φαίνεται ψεύτικο.

Σκηνοθέτες που ξεπέρασαν τα όρια για να κάνουν ηθοποιούς να κλάψουν 

Πέρα από τις τεχνικές που ακολουθεί ο κάθε ηθοποιός, έχουν γίνει γνωστά περιστατικά με διάσημους σκηνοθέτες που προκάλεσαν το κλάμα στους ηθοποιούς με ακραίους τρόπους.

Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων για την ταινία Skippy το 1931, ο σκηνοθέτης Νόρμαν Τόρογκ απείλησε τον 9χρονο τότε Τζάκι Κούπερ, ότι θα πυροβολήσει τον σκύλο του, αν δεν κλάψει όπως ήθελε στην ταινία.

Ο ηθοποιός δεν κατάφερε να το ξεπεράσει ποτέ, γι΄αυτό ονόμασε την αυτοβιογραφία του «Please Don’t Shoot My Dog» δηλαδή «Σε παρακαλώ, μην πυροβολήσεις τον σκύλο μου».

Δημοσιεύματα λένε ότι ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, πίεζε και χρησιμοποιούσε σκληρούς τρόπους για να κάνει την Τίπι Χέντρεν να κλάψει στην ταινία Τα πουλιά του 1963.

Είχε βάλει συνεργάτες του να ελευθερώσουν αληθινά κοράκια και περιστέρια πάνω της. «Ήταν άγριο, άσχημο και αμείλικτο αυτό που είχε συμβεί» είχε πει η ηθοποιός. Η Χέντρεν είχε γεμίσει γρατσουνιές. Τα δάκρυα και ο τρόμος που έδειξε στην οθόνη ήταν πραγματικά.

Ο Ιταλός σκηνοθέτης Ρουτζέρο Ντεοντάτο, δημιούργησε μια φρικτή ατμόσφαιρα στα γυρίσματα της ταινίας το Ολοκαύτωμα των Κανιβάλων του 1980, με αποτέλεσμα τα αρνητικά συναισθήματα στους ηθοποιούς να προκληθούν φυσικά. Επτά ζώα σκοτώθηκαν με βίαιο τρόπο υπό την καθοδήγησή του, ενώ έθεσε τους ηθοποιούς και τους συνεργάτες του σε κίνδυνο αρκετές φορές. Όλα αυτά τους έκαναν να κλαίνε συνεχώς.

Ο Ντεοντάτο έδειχνε τόσο ικανοποιημένος από την ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί, που όλοι τον αποκαλούσαν σαδιστή.

Η ταινία θεωρήθηκε ότι ξεπέρασε τα όρια και σε πολλές χώρες απαγορεύτηκε. Μετά την πρεμιέρα της στην Ιταλία, ο σκηνοθέτης συνελήφθη από τις αρχές, λόγω της αισχρότητας της ταινίας.

Στην ταινία «Κράμερ εναντίον Κράμερ» του 1979, ο Ντάστιν Χόφμαν χαστούκισε την συμπρωταγωνίστρια του Μέριλ Στριπ για να την κάνει να κλάψει

Ο Στάνλεϊ Κούμπρικ πίεσε με ακραίο τρόπο την ηθοποιό Σέλι Ντουβάλ για την ταινία «Η λάμψη» του 1980. Την ανάγκασε να κάνει 127 φορές την σκηνή που χτυπά τον Τζακ Νίκολσον στο κεφάλι με ένα ρόπαλο.

Για να προκαλέσει φόβο και υστερία στην Ντούβαλ, ο Κιούμπρικ μιλούσε άσχημα και της φερόταν εχθρικά μπροστά στους υπόλοιπους ηθοποιούς.

Ακόμη και ο Τζακ Νίκολσον ένιωθε φρίκη.

«Ο Νίκολσον έπρεπε να φαίνεται τρελαμένος και θυμωμένος όλη την ώρα. Εγώ έπρεπε να κλαίω 12 ώρες την ημέρα ή όλη την ημέρα, ενώ τους τελευταίους 9 μήνες των γυρισμάτων έκλαιγα 5 με 6 μέρες την εβδομάδα» είχε αναφέρει η ηθοποιός στο περιοδικό Rolling Stone.

Στην ταινία «Κράμερ εναντίον Κράμερ» του 1979, ο ηθοποιός Ντάστιν Χόφμαν αποφάσισε να κάνει την συμπρωταγωνίστρια του Μέριλ Στριπ να κλάψει, χαστουκίζοντας την πριν να ξεκινήσουν το γύρισμα. Η κίνηση του δεν εξέπληξε μόνο Στριπ, αλλά και τον σκηνοθέτη Ρόμπερτ

Μπέντον, γιατί δεν είχαν συμφωνήσει κάτι τέτοιο.

Η 29χρονη τότε Μέριλ Στριπ είχε χάσει τον αρραβωνιαστικό της από καρκίνο στους πνεύμονες και ο Χόφμαν λέγεται ότι της το θύμιζε συνέχεια για να της προκαλεί δάκρυα

Οι τεχνικές των ηθοποιών

Πολλοί ακολουθούν το σύστημα του Κονσταντίν Στανισλάφσκι που ήταν σκηνοθέτης και πρωτοπόρος της υποκριτικής που χρησιμοποιείται από τον 20ο αιώνα σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο Στανισλάφσκι δίδασκε τους μαθητές του «να ζουν» το ρόλο τους. Υποστήριζε την επίτευξη της σκηνικής αλήθειας και απλότητας.

Στο πρώτο εργαστήριο που οργάνωσε οι ηθοποιοί μάθαιναν να χρησιμοποιούν τις μνήμες τους για να εκφράζουν φυσικά τα συναισθήματα. Κάποιοι όμως, παρασύρονταν και οδηγούνταν στην υστερία.

Παρόλο που δεν αποκήρυξε αυτή τη μέθοδο, αναζήτησε λιγότερο επώδυνους τρόπους για να προκαλούνται έντονα συναισθήματα επί σκηνής. Δίδασκε στους ηθοποιούς να χρησιμοποιούν τη φαντασία τους και όχι δικές τους οδυνηρές αναμνήσεις.
Αργότερα, δούλεψε πάνω στη μέθοδο των σωματικών δράσεων που ενέπνευσαν αληθοφανή συναισθήματα.

Σε αυτή την τεχνική, ο ηθοποιός έκανε μια συγκεκριμένη κίνηση που ενεργοποιούσε και το αντίστοιχο συναίσθημα. Για παράδειγμα, ένας ηθοποιός που ήθελε να κλάψει, αναστέναζε και κρατούσε το κεφάλι του ανάμεσα στα χέρια του. Ήταν φυσικές κινήσεις με τις οποίες κάποιοι έκλαιγαν ενστικτωδώς.

Τα δάκρυα της ηθοποιού Σέλι Ντουβάλ ήταν αληθινά. Ο Κιούμπρικ την πίεσε τόσο που έβγαιναν φυσικά.

Παρ’ όλα αυτά, το κλάμα, όπως και κάθε άλλο έντονο συναίσθημα, δεν προκαλείται αυτόματα και κάθε ηθοποιός ακολουθεί την τεχνική που τον εκφράζει.
Κάποιοι ανασύρουν αναμνήσεις για να κλάψουν. Αυτή την τεχνική ακολούθησε και ο Gary Oldman για να καταφέρει να κλάψει στην ταινία Dracula. Λίγο πριν γυριστεί η σκηνή, ο διάσημος ηθοποιός ξεφύλλισε ένα άλμπουμ με οικογενειακές φωτογραφίες που τον συγκίνησαν.

Άλλοι ηθοποιοί, σκέφτονται φανταστικά τραγικά γεγονότα που δεν συνέβησαν ποτέ, αλλά θα κατέρρεαν αν συνέβαιναν. Μπορεί να σκεφτούν την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου ή πώς θα ένιωθαν αν είχαν μια ανίατη ασθένεια.

Μια άλλη μέθοδος, είναι να μπουν κυριολεκτικά στο ρόλο. Να βιώσουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο χαρακτήρας, ώστε τα δάκρυα να προκληθούν από ενσυναίσθηση αυτών που περνάει.

Υπάρχουν όμως, και πιο πρακτικοί τρόποι για να κλάψουν. Παίρνουν μικρές συνεχόμενες διαφραγματικές ανάσες για περίπου ένα λεπτό και τα δάκρυα κυλούν φυσικά. Άλλοι κλείνουν τα μάτια τους για λίγο, τα τρίβουν και τη στιγμή που λένε τα λόγια τους κοιτάζουν χωρίς να τα ανοιγοκλείνουν καθόλου. Οι περισσότεροι μετά από 30 δευτερόλεπτα αρχίζουν να δακρύζουν.

valueforlife.gr

Πηγή Πώς κλαίνε οι ηθοποιοί στις ταινίες χωρίς να φαίνεται ψεύτικο

Ανυποψίαστοι οι θεατές παρακολουθούν τη μπάντα μόλις ξαφνικά τα νερά σαρώνουν τα πάντα

Κόβει την ανάσα το βίντεο το οποίο καταγράφει τη στιγμή κατά την οποία το τσουνάμι που σάρωσε τις νήσους Ιάβα και Σουμάτρα τη νύχτα του Σαββάτου με τον έως τώρα απολογισμό να μιλά για 62 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες.

Το βίντεο έχει καταγράψει ένας εκ των υπαλλήλων της κρατικής εταιρείας PLN που βρέθηκαν στην περιοχή Τανγιούνγκ Λεσούνγκ, ούτως ώστε να συμμετάσχουν στη χριστουγεννιάτικη εορτή.

Όπως φαίνεται στο βίντεο ενώ όλοι διασκεδάζουν υπό τους ήχους της ροκ μπάντα Seventeen, ξαφνικά τα κύματα «καταπίνουν» αρχικά τη μπάντα και κατόπιν τους θεατές αφού οι αρχές της Ινδονησίας δεν εξέδωσαν προειδοποίηση για τσουνάμι καθώς εκείνο δεν προκλήθηκε από κάποιο σεισμό αλλά από κατολίσθηση η οποία προκάλεσε η δραστηριότητα του ηφαιστείου Ανάκ Κρακατόα.

Δείτε το βίντεο που προκαλεί σοκ σε όλον τον πλανήτη:

//www.instagram.com/embed.js
«Το νερό σάρωσε τη σκηνή που ήταν πολύ κοντά στη θάλασσα. Το νερό σάρωσε όλους όσοι βρίσκονταν εκεί. Χάσαμε αγαπημένους μας ανάμεσα στους οποίους ο μπασίστας και ο μάνατζέρ μας ενώ αρκετοί είναι οι αγνοούμενοι» ανέφερε σε ανακοίνωσή της η μπάντα.

Σε βίντεο το οποίο δημοσίευσε στη συνέχεια ο τραγουδιστής της μπάντας στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram ζητά από όλους να προσευχηθούν και να βοηθήσουν για την εύρεση των αγνοούμενων, μεταξύ των οποίων είναι και η σύζυγός του.

Πηγή Ινδονησία: Τσουνάμι «καταπίνει» συγκρότημα και θεατές σε συναυλία και το βίντεο κόβει την ανάσα

Πρόσωπα που σχετίστηκαν με το ιστορικό πολυκατάστημα μιλούν στο newsbeast.gr

Τα πάντα ξεκίνησαν από ένα περίπτερο με την ονομασία Μινιόν. Αποτελεί δημιούργημα του Γιάννη Γεωργακά, ο οποίος στα πρώτα του βήματα συνεταιρίστηκε με τον Άγγελο Σεραφειμίδη.
Σταδιακά εξελίχθηκε στο μεγαλύτερο ελληνικό πολυκατάστημα. Ταυτόχρονα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα καταστήματα λιανικής της Ευρώπης με περισσότερα από 120.000 διαφορετικά είδη και προσωπικό 1.000 ατόμων.
Η ιστορία του συνδέθηκε έντονα με τα Χριστούγεννα και τις γιορτές. Ο κόσμος συνέρρεε στην Πατησίων, ιδίως σε περιόδους εκπτώσεων και γιορτών. Τότε οι πόρτες έκλειναν κυρίως για λόγους ασφαλείας, αλλά και για να εξυπηρετείται αποτελεσματικά η πελατεία του καταστήματος.
Χαρακτηριστικό της επιχειρηματικής φιλοσοφίας του Γεωργακά, ο οποίος γεννήθηκε στην Ολυμπία, παιδί φτωχής οικογένειας, είναι το γεγονός που ο ίδιος αφηγείται στην αυτοβιογραφία του: «Πουλούσαμε πακετάκια με δέκα λάμες, αντί να πουλάμε ένα ένα τα ξυραφάκια, σε καλές τιμές. Για τον κοσμάκη, αυτό ήταν μεγάλη οικονομία. Φθάσαμε να πουλάμε χίλια πακετάκια τη μέρα!».
georgakas
Ο Γιάννης Γεωργακάς
Το κατάστημα που εγκατέστησε κλιματιστικά και κυλιόμενες σκάλες, λειτούργησε εστιατόριο, καφετέρια, κομμωτήριο και ταξιδιωτικό γραφείο, γνώρισε εποχές ένδοξης αναγνώρισης και επιχειρηματικής επιτυχίας. Παρόλ’ αυτά ένα από τα μεγαλύτερα χτυπήματα υπήρξε ο εμπρησμός του ’80.
Πρόσωπα που συνδέθηκαν με την ιστορία του, η σύζυγος του ιδρυτή του, Γιάννη Γεωργακά, Αμαλία, ο σχεδιαστής Γιάννης Τσεκλένης, το ζευγάρι εργαζομένων στο Μινιόν, Γιάννης και Ευαγγελία Σαρρή, καθώς και καταστηματάρχες της περιοχής. Μιλούν στο newsbeast.gr για το Μινιόν που έζησαν και θυμούνται. Και γι’ αυτό που θα ήθελαν κάποια στιγμή να επαναλειτουργήσει, όντας πλέον στα χέρια της οικογένειας Κουτσολιούτσου, του ομίλου Follie Follie.
Τσεκλένης: Ο Γεωργακάς κατάφερε να πάρει πτυχίο στη φυλακή
minion9
Ο σχεδιαστής Γιάννης Τσεκλένης
«Ο Γιάννης Γεωργακάς σπούδασε ξυπόλυτος. Από παιδί περπατούσε με τις ώρες στον Ταΰγετο για να φτάσει σχολείο. Ήταν πάντοτε άνθρωπος της γνώσης. Λόγω των ακραίων αριστερών του πεποιθήσεων τον έβαλαν στη φυλακή για φορολογικές υποχρεώσεις, ενώ ήταν ακόμα φοιτητής. Ο ίδιος ζητούσε να τον αφήνουν στην απομόνωση γιατί μπορούσε να διαβάζει με ησυχία. Κι έτσι κατάφερε να πάρει πτυχίο», περιγράφει ο Γιάννης Τσεκλένης.
«Ο ιδιοκτήτης του Μινιόν δεν σταμάτησε ούτε στιγμή να σπουδάζει. Στα 80 του χρόνια, αφού αναγκάστηκε αποσυρθεί από το Μινιόν, έχοντας πουλήσει τις μετοχές του, πήρε και δεύτερο πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ήταν τόσο προικισμένος και ευρύνους, σε σημείο που οι κινήσεις και ο τρόπος σκέψεις του μπορούσαν να συγκριθούν μόνο με εκείνες επιχειρηματιών του εξωτερικού», λέει ο σχεδιαστής.
minion5
Το ΜΙΝΙΟΝ σήμερα
Η επιχειρηματική τακτική duplex

Όπως λέει ο Γιάννης Τσεκλένης, στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο Γεωργακάς κατάφερε να μετατρέψει το περίπτερο που πουλούσε duplex τα ζευγάρια γυαλιών και τα στυλό, σε μεγαλοκατάστημα.
«Η πολιτική πώλησης dublex ήταν η βασική πολιτική του Μινιόν στα πρώτα χρόνια λειτουργίας του. Η ρεκλάμα που ήταν κολλημένη πάνω στο περίπτερο διαφήμιζε ότι το ένα ζευγάρι γυαλιά είχε 5 δραχμές, τα δύο ζευγάρια 7 δραχμές. Αναμφισβήτητα ήταν πάντα μπροστά από την εποχή του».
minion2
«Η επίσκεψη σε ένα μεγάλο κατάστημα έπρεπε να είναι γιορτή»
«Ο ίδιος ήταν ενταγμένος στη Νational Retail Merchants Association, από την οποία είχε αντλήσει πολλά βασικά στοιχεία της επιχειρηματικής του φιλοσοφίας. Για τον Γεωργακά η επίσκεψη σε ένα μεγάλο κατάστημα έπρεπε να είναι γιορτή. Δεν αρκούσε να έρχεται ο πελάτης και να περπατάει στους ορόφους, διαλέγοντας προϊόντα», σύμφωνα με τον Τσεκλένη.
«Εκείνος κατάφερε να με φέρει πίσω από την Αμερική λόγω της επιτυχίας που είχαν τα σχολικά μου είδη. Με πίεσε να επιστρέψω για να δημιουργήσουμε τη λεωφόρο μόδας. Την ίδια στιγμή ο Έβερτ με πίεζε να ιδρύσω το Κέντρο Σχεδιασμού Ελληνικών Προϊόντων στον ΕΟΜΜΕΧ. Αφού συμφωνήσαμε με το Γεωργακά, αρχίσαμε να διοργανώνουμε επιδείξεις μόδας ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Ήταν ένας αγαθός, σπουδαίος άνθρωπος, ιδιαίτερα διορατικός για την εποχή του. Τον κατέστρεψε η φωτιά που εκδηλώθηκε στο κατάστημα και ουσιαστικά ποτέ δεν μπόρεσε να ορθοποδήσει πλήρως. Μπορεί να τα κατάφερε μερικώς, ωστόσο πήρε μεγάλα δάνεια».
minionpyrkagia
Το Μινιόν κάηκε λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, στις 18 Δεκεμβρίου του 1980. Οι περισσότεροι παραδέχονται ότι η καταστροφή του αποτέλεσε μεγάλη απώλεια για την Αθήνα. Μόλις λίγες ημέρες πριν από τις γιορτές.
«Επισκέψεις όσες και ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας»
Χαρακτηριστικό πάντως είναι ότι και μετά τη φωτιά μετρούσαν 4 με 5 εκατομμύρια επισκέψεις το χρόνο. Όσο ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας. Σε πανελλαδική έρευνα για τη συμπεριφορά του κόσμου στη λιανική πώληση, την οποία ζήτησε τότε το Μινιόν, όταν ρωτούσαν στην Αλεξανδρούπολη, δεν απαντούσαν «Πετρίδης» ή «Μουριάδης», έλεγαν «Μινιόν». Όχι γιατί ήταν καλύτερο στα παπούτσια, αλλά γιατί έβλεπαν την τηλεοπτική διαφήμιση για τα παπούτσια του Μινιόν. Η διεισδυτικότητα του ήταν μεγάλη.
Το ίδιο συνέβαινε και στα ανδρικά ή στα παιδικά ρούχα. Μόνο στη γυναικεία μόδα ήταν λίγο πιο πίσω το Μινιόν. Ο κόσμος διάβαζε περιοδικά, έβλεπε τάσεις και δεν μπορούσε να κατατάξει το Μινιόν πάνω από τους έλληνες σχεδιαστές της εποχής. Ωστόσο στις περισσότερες κατηγορίες προϊόντων το Μινιόν έβγαινε πρώτο στην καρδιά του κόσμου. Κι όταν ταξίδευαν από την επαρχεία ήταν αυτοσκοπός των καταναλωτών να «προσγειωθούν» στο Μινιόν.
minion9
Ο Γιάννης Τσεκλένης βρισκόταν σχεδόν κάθε μέρα στο Μινιόν. Είχε δημιουργήσει μία θυγατρική με το Γεωργακά για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων του στο πολυκατάστημα. «Λειτουργούσαν μία σειρά από μπουτίκ με δικά μου προϊόντα. Τμήμα με υφάσματα εσωτερικών χώρων, με σεντόνια, με παιδικά, με γυναικεία, καθώς και με ανδρικά ή παπούτσια…»
«Κυκλοφορούσα λοιπόν στο κατάστημα. Ήθελα πάντα να ακούω τη γνώμη του κόσμου. Κάποιες φορές τύχαινε να περιποιούμαι ο ίδιος τον κόσμο. Ήταν μία μεγάλη γιορτή για την Αθήνα. Έφεγγε ο τόπος. Όσο για τους Άγιους Βασίληδες; Πολλοί! Παντού έβλεπε κανείς Αγιοβασίληδες στις γιορτές. Τα Χριστούγεννα άλλωστε γινόταν το μεγάλο πανηγύρι. Κουκλοθέατρα, θεατρικές παραστάσεις, μουσικές, εορταστική ατμόσφαιρα».
«Ο Γεωργακάς χαιρόταν πολύ να βλέπει τον κόσμο να διασκεδάζει».
minion13minion14
Αμαλία Γεωργακά, σύζυγος Γιάννη Γεωργακά
«Περίμενε τον άγιο Βασίλη το άρμα του, στους στύλους του Ολυμπίου Διός»
«Στις γιορτές φέρναμε πομπωδώς τον άγιο Βασίλη. Κάναμε αναπαράσταση της άφιξής του στο παλιό αεροδρόμιο. Κατέβαινε από αεροπλάνο της TWA. Εκεί περίμενε και ένα πούλμαν γεμάτο παιδάκια από διάφορα σχολεία.
minion16
Πρόλαβα την εποχή που υπήρχε άρμα για τον Άγιο Βασίλη. Η πομπή ξεκινούσε από τους στύλους του Ολυμπίου Διός και κατέληγε στο Μινιόν. Από το πούλμαν τα παιδάκια πετούσαν σοκολάτες στον κόσμο που χάζευε κατά τη διάρκεια της διαδρομής, ενώ η αστυνομία είχε ενημερωθεί και ρύθμιζε την κυκλοφορία», όπως λέει στο newsbeast.gr η κυρία Γεωργακά.
minion7
Μαζορέτες και φιλαρμονική από την Κέρκυρα
«Σταδιακά καταργήθηκε η κάθοδος από το αεροπλάνο. Ωστόσο η πορεία ξεκινούσε και πάλι από τους στύλους του Ολυμπίου Διός. Πλέον είχαμε μπάντα, η οποία ακολουθούσε το πούλμαν με τα παιδάκια, αλλά και αργότερα φέρναμε φιλαρμονική και μαζορέτες από την Κέρκυρα, τις οποίες φιλοξενούσαμε στο Grand Hotel. Μάλιστα, οι Αγιοβασίληδες προέρχονταν από σχολή κομπάρσων. ούτως ώστε να έχουν όσο το δυνατόν πιο ανόθευτη και φυσιολογική συμπεριφορά προς τον κόσμο. Ήταν επαγγελματίες και γλυκύτατοι άνθρωποι, οι οποίοι επιλέγονταν ένας προς ένας».
minion15
Οι ήρωες του Disney προσγειώνονταν πρώτα στο Μινιόν
«Επίσης στον έκτο όροφο υπήρχε αίθουσα αποκλειστικά για εκδηλώσεις. Εκεί φέρναμε τα Χριστούγεννα, φιγούρες από τα εκάστοτε έργα του Disney. Τις Αριστόγατες, το Μίκυ, το Ντόναλντ, τη Νταίζη. Τις στολές τις φέρναμε από την Αμερική, επιβαρύνονταν από δασμούς και ήταν πανάκριβες».
minion11minion12
Πλέον αποφεύγει για συναισθηματικούς λόγους να περνάει από την Πατησίων. Εξάλλου η εικόνα της Πατησίων 13 σε τίποτα δεν μοιάζει με την εικόνα που παρουσίαζε αρκετά χρόνια νωρίτερα.
minion3
Το ΜΙΝΙΟΝ σήμερα
«Τον άντρα μου τον έχασα πριν από 14 χρόνια. Ένα χρόνο πριν πεθάνει, περάσαμε έξω από το Μινιόν. Ήταν όλα τόσο έρμα και σκοτεινά που με έπιασαν κλάματα. Έκτοτε δεν ξαναπέρασα από την Πατησίων. Ακόμα και σήμερα με παίρνουν τηλέφωνο άνθρωποι της περιοχής και μου λένε: «Ρημάξαμε, καταστραφήκαμε απ’ όταν κλείσατε». Κάποιοι άλλοι θυμούνται όταν πήγαιναν παιδιά εκεί. Πήγα προχθές στο φαρμακείο και μου είπαν: «Αχ, κυρία Αμαλία… Χριστούγεννα ίσον Μινιόν. Τι δεν θυμάμαι…»»
Γιάννης Σαρρής, προϊστάμενος λογιστηρίου Μινιόν
Το ζεύγος Σαρρή γνωρίστηκε σε κάποιον από τους ορόφους του καταστήματος. Ταυτίστηκε με την ένδοξη πορεία. Ο Γιάννης Σαρρής εργάστηκε στην επιχείρηση από το 1967 έως και το κλείσιμο του ιστορικού καταστήματος.
«Στις γιορτές έμπαινε ο κόσμος μέσα διαρκώς στο μαγαζί. Ήταν τόσο το πλήθος που συνέρρεε, με αποτέλεσμα πολλές φορές να κλείνουμε τις πόρτες για λόγους ασφαλείας, αλλά και για να μπορούμε να εξυπηρετούμε καλύτερα».
«Στις γιορτές θυμάμαι τον Γεωργακά να κυκλοφορεί πάντα ανάμεσα στον κόσμο. Ήταν πάντοτε δραστήριος»
Κάνει λόγο για καινοτομίες και παροχές, όπως οι super-προσφορές. «Εκπτώσεις που έφταναν το 50% της αξίας των προϊόντων. Και πάντοτε στην περίοδο των εκπτώσεων γινόταν το αδιαχώρητο!»
Οι παροχές προς τους εργαζόμενους ήταν αξιομνημόνευτες τόσο για την εποχή εκείνη, αλλά για τα εργασιακά δεδομένα του 2016.
minion8
Επιδόματα και παροχές πρωτόγνωρες για την αγορά εργασίας
«Ο Γεωργακάς είχε καθιερώσει το επίδομα έγκαιρης προσέλευσης. Με θυμάμαι αρκετά συχνά, να τρέχω για να χτυπήσω κάρτα στην ώρα μου. Έτσι, μέσα στην εβδομάδα μας έδινε ένα τσεκ για αγορές ύψους 100 δραχμών από το Μινιόν. Αν πάλι κάποιος καθυστερούσε 4-5 φορές συνεχόμενα, τον καλούσαν στο γραφείο προσωπικού να δώσει εξηγήσεις χωρίς ωστόσο να επιβάλλεται κάποιο πρόστιμο. Ο ιδιοκτήτης του Μινιόν προσέφερε επίσης δώρα σε κάθε στέλεχος προσωπικά στη γιορτή του. Συν τοις άλλοις είχε καθιερώσει μία γυάλα με κέρματα για όσους δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν το εισιτήριο του λεωφορείου», αφηγείται ο Γιάννης Σαρρής.
Καλοκαιρινές εξορμήσεις με λεωφορείο στις πλαζ της Αττικής
«Δεν ξέρω επίσης εάν θυμάστε στην «Κόρη μου τη Σοσιαλίστρια» με τη Βουγιουκλάκη, Πήγαιναν όλοι οι εργαζόμενοι για μπάνιο. Η συγκεκριμένη συνήθεια ξεκίνησε και καθιερώθηκε από το Μινιόν κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Σάββατο. Το κατάστημα ναύλωνε λεωφορείο για να εξορμούν οι εργαζόμενοι στις κοντινές παραλίες της Αττικής δωρεάν. Επίσης διοργάνωνε εκδρομές προσωπικού, αλλά και ταξίδια στο εξωτερικό για τα στελέχη με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Θυμάμαι ότι κι εγώ είχα ταξιδέψει κάποια στιγμή στη Γερμανία».
minion2
«Αν κάποιος επιχειρηματίας κάνει αυτά που έκανε ο Γεωργακάς θα τον περάσουν για τρελό!»

Μιλάει επίσης για το αντικαπνιστικό επίδομα, το οποίο ο Γιάννης Γεωργακάς είχε καθιερώσει ως φανατικός αντικαπνιστής. «Ήμουν ο πρώτος που δήλωσα ότι σταματάω το κάπνισμα. Κάθε εβδομάδα στις συγκεντρώσεις προσωπικού, όποιος αποφάσιζε να κόψει το τσιγάρο, υπέγραφε ένα χαρτί στο οποίο ανέφερε ότι για τα επόμενα τρία χρόνια δεν θα ξανακαπνίσει. Το επίδομα ανερχόταν στο 50% του μισθού για διάστημα έξι μηνών. Έτσι από 120.000 δραχμές που ήταν τότε ο μισθός μου, έφτασε στις 180.000 για διάστημα έξι μηνών. Αυτό που συχνά λέω σε φίλους χαριτολογώντας, είναι ότι αν κάποιος επιχειρηματίας κάνει αυτά που έκανε τότε ο Γεωργακάς, θα τον περνούσαν για τρελό!».
«Θυμάμαι επίσης ότι σε κληρώσεις όταν κόβαμε τη βασιλόπιτα κερδίζαμε διάφορα μεγάλα δώρα. Είχα κερδίσει μία ασπρόμαυρη, από τις πρώτες τηλεοράσεις που κυκλοφορούσαν στην Ελλάδα».
minion6
Ευαγγελία Σαρρή, υπάλληλος Μινιόν
«Ήταν το δεύτερο σπίτι μας», λέει με τη σειρά της η σύζυγος του Γιάννη Σαρρή, Ευαγγελία.
«Φεύγαμε το πρωί για δουλειά και γυρίζαμε στο σπίτι, χωρίς ποτέ να αγκομαχάμε. Ήταν το περιβάλλον ιδιαίτερα ευχάριστο. Όλοι ήμαστε μία οικογένεια».
«Θυμάμαι παραστάσεις με το Βέγγο, επιδείξεις μόδας, τον πανικό που έγινε με τις ποδιές του Τσεκλένη!».
minion17
«Δουλεύαμε δύο χρόνια χωρίς μισθό!»
«Ξεκίνησα φοιτήτρια και σταμάτησα μαμά. Εκεί γνώρισα το σύζυγό μου, παντρεύτηκα, έκανα παιδί. Και παρά το γεγονός ότι το κατάστημα άρχισε σταδιακά να καταρρέει, δουλεύαμε δύο χρόνια χωρίς μισθό! Προσπαθήσαμε να διατηρήσουμε το Μινιόν όρθιο, αλλά δυστυχώς μας έκλεισαν. Πλέον περνάμε συχνά με τον άντρα μου, όταν επισκεπτόμαστε τον εγγονό μας. Ραγίζει η καρδιά μας όταν το βλέπουμε. Ζήσαμε το χρυσό αιώνα του Περικλή με καλές αποδοχές, αυξήσεις και μοναδικές παροχές».
minion1
Η ίδια αδυνατεί να διαχωρίσει κάποια στιγμή, την καλύτερη που έζησε στο πολυκατάστημα στα χρόνια της κυριαρχίας του στο ελληνικό λιανεμπόριο. Κι αυτό γιατί όπως λέει «όλες οι στιγμές ήταν μοναδικές».
«Το μόνο που μπορώ να θυμηθώ και με στενοχωρεί, είναι ότι στην κηδεία του Γιάννη Γεωργακά είχε έρθει όλο το προσωπικό του Μινιόν. 1.000 υπάλληλοι ήρθαν να πουν το τελευταίο ‘αντίο’!».
Για το Μινιόν μιλούν στη συνέχεια τρεις ιδιοκτήτες καταστημάτων. Όλοι τους συναινούν στο ίδιο αίτημα: «Να επαναλειτουργήσει ξανά το πολυκατάστημα». Για όλους η ύπαρξή του ήταν πηγή ζωής, θυμούνται τις ουρές που σχηματίζονταν τις μέρες των γιορτών, αλλά και ο ένας εξ’ αυτών, ο Θανάσης Νικολάου, τα παιδιά του χρόνια.
Θανάσης Νικολάου, ιδιοκτήτης καταστήματος «ΑΚΤΙΝΙΟΝ», Πατησίων
minion7
«Το πρόλαβα όταν ήμουν παιδί αλλά και ως γείτονας στην περιοχή. Είδα και τις καλές του ημέρες και την καταστροφή που άφησε η φωτιά. Πιτσιρίκια περιμέναμε πώς και πώς στις γιορτές να ανέβουμε στον 7ο και στον 8ο όροφο του Μινιόν. Γινόταν χαμός! Βρίσκαμε όλα τα παιχνίδια, γίνονταν εκδηλώσεις, ό,τι ήθελε ένα παιδί. Εκτός από το Μινιόν τότε, υπήρχε και ο Λαμπρόπολος. Έτσι ο κόσμος πηγαινοερχόταν σε αυτό το δίδυμο καταστημάτων. Όλο αυτό έδινε μία ζωντάνια μοναδική στο κέντρο της Αθήνας. Ο επισκέπτης δεν χρειαζόταν να πάει κάπου αλλού».
«Απορώ γιατί δεν έχει ανοίξει ήδη. Θα δώσει ξανά ζωή στην περιοχή εάν επαναλειτουργήσει, ενώ θα απομακρυνθούν και διάφορα κακόφημα στοιχεία, τα οποία κυκλοφορούν στην περιοχή και ενοχλούν τους επισκέπτες. Είναι χαρακτηριστικό πως όταν περνάει κάποιος από την οδό Βερανζέρου, προσπαθεί να φύγει το συντομότερο. Ακόμα και το μεσημέρι. Το Μινιόν ήταν ένα φωτεινό σημείο της πόλης».
minion4minion5minion4

Πηγή Η ιστορία του ΜΙΝΙΟΝ, τότε που σχηματίζονταν ουρές στην Πατησίων

Αν νιώθεις πως για να αγαπηθείς, πρέπει να δίνεις και να είσαι χρήσιμος… δεν σε αγαπάς. Σε χρησιμοποιείς.

Υπάρχουν άνθρωποι που θα αγαπήσουν αυτό που τους δίνεις και όχι εσένα.

Άνθρωποι που θα γυρνούν κοντά σου γιατί έχουν ανάγκη τον θησαυρό σου, το φως σου, την αγάπη σου. Όχι εσένα.

Άνθρωποι που θα είναι ερωτευμένοι με τον έρωτά σου.

Θα μάθεις να τους ξεχωρίζεις… όταν μάθεις να αγαπάς δίχως την ανάγκη να είσαι χρήσιμος.

Θα τους αναγνωρίζεις όταν μπορέσεις να αγαπήσεις δίνοντας ελευθερία… στον εαυτό σου και στον άλλο.

Ελευθερία να είσαι αυτό που είσαι. Ελευθερία να είναι αυτός που είναι. Είτε όταν εσύ δίνεις… είτε όταν σταματάς.

Την σχέση δε τη διαμορφώνουν αποκλειστικά όσα δίνουμε. Αλλά και εκείνα που δε δώσαμε ακόμα ή που δε θα δώσουμε ποτέ.

Γιατί μέσα σου, κρυφά, σιωπηλά, περιμένεις τον άνθρωπο που θα σε αγαπήσει όπως και αν είσαι, ό,τι και αν έχεις.

Εκείνον που θα αισθάνεται όταν σε κοιτάζει, όταν σε ακούει, όταν σε αγγίζει, όταν σε βλέπει να φρικάρεις, όταν θυμώνεις, όταν αποστασιοποιείσαι, όταν τσαλακώνεσαι, όταν είσαι οι 1000 και 1 εαυτοί σου.

Εκείνον που θα αγαπάει εσένα… όχι το πόσο όμορφο τον κάνει η αγάπη σου.

Υ.Γ: Το να προσφέρεις είναι ένα κομμάτι της αγάπης σου, όχι ολόκληρη η αγάπη. Μάθε να δέχεσαι αγάπη, όχι μόνο να προσφέρεις. Πηγή: enallaktikidrasi.com

Πηγή Αν σε αγαπούν επειδή σε χρειάζονται δεν σε αγαπούν. Σε χρειάζονται