23 January, 2019
Home / Lifestyle (Page 581)

Σε κατάσταση σοκ ο πατέρας του νεαρού 15 χρόνου κατέθεσε στην Αστυνομία λίγες ώρες μετά την αυτοκτονία του παιδιού του.
Οι αστυνομικοί του τμήματος ανηλίκων μπροστά στον τραγικό πατέρα προσπάθησαν με διακριτικότητα να μάθουν αν γνώριζε κάτι ο άνθρωπος για την υπόθεση του σχολικού εκφοβισμού το bullying που γινόταν στο παιδί του. Διαβάστε παρακάτω…

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Ο άτυχος πατέρας απάντησε ότι δεν γνώριζε τίποτα ούτε είχε ενημερωθεί από το παιδί του για κάτι τέτοιο.

ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ

Εντωμεταξύ η διεύθυνση ανηλίκων της ελληνικής αστυνομίας εξετάζει πλέον εξονυχιστικά το κινητο τηλέφωνο του νεαρού προκειμένου να εντοπίσει περίεργα μηνύματα από πιθανούς δράστες εκφοβισμού.

Θλίψη πόνο και τραγικά ερωτήματα στην υπόθεση αυτοκτονίας του 15 χρόνου στον Άλιμο από bulling. Για νέα υπόθεση Γιακουμάκη μιλάει η αστυνομία.

Μια τραγική ιστορία που φέρνει μνήμες από την υπόθεση Γιακουμάκη στα Ιωάννινα, διαδραματίστηκε στα νότια προάστια και συγκεκριμένα στην Αργυρούπολη.

Ένας 15χρονος μαθητής βρέθηκε απαγχονισμένος στο μπαλκόνι του σπιτιού του, λίγο αφότου επέστρεψε από πάρτι.

Θρήνο αλλά και πολλά ερωτηματικά έχει προκαλέσει η τραγωδία με την αυτοκτονία του αγοριού 15 ετών στην Αργυρούπολη.

Όπως όλα δείχνουν η αιτία που τον οδήγησε στην αυτοκτονία ήταν ο σχολικός εκφοβισμός (bullying) που του ασκούσαν κάποιοι συμμαθητές του.

Σε μια από τις τελευταίες αναρτήσεις του στα social media είχε γράψει: «Όποιος μιλάει άσχημα κατά την απουσία σου, φοβάται την παρουσία σου»

ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ

«Μαμά, μπαμπά, αδερφέ μου, σας αγαπάω. Καταστρέψτε τους όπως με κατέστρεψαν».

Αυτό έγραφε στο σημείωμα που άφησε στους γονείς του λίγο πριν βάλει τέλος στη ζωή του ο 15χρονος μαθητής, ο οποίος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στην Αργυρούπολη.

Στο σημείωμά του εξηγούσε στους γονείς του τι περνούσε στο σχολείο και μάλιστα, σύμφωνα με τον ΣΚΑΙ, κατονόμαστε 6 συμμαθητές του ως ηθικούς αυτουργούς. Όπως ανέφερε ο ανήλικος αυτόχειρας, τα συγκεκριμένα παιδιά τού έκαναν bullying με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στο απονενοημένο διάβημα.

Ο πατέρας του παιδιού είναι γνωστός στην Αργυρούπολη από τη συμμετοχή του στα κοινά.

Την προανάκριση έχει αναλάβει η υποδιεύθυνση ασφάλειας νοτιοανατολικής Αττικής και στη συνέχεια η Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων. Φυσικά επειδή το γεγονός αυτό είναι και πολύ ευαίσθητο διότι αφορά ένα ανήλικο η προσέγγιση και η έρευνα των γεγονότων από τους αστυνομικούς γίνεται με πολύ προσεκτικό τρόπο. Το ζήτημα φυσικά είναι ότι χάθηκε τόσο άδικα ένα νέο παιδί και τώρα πρωταρχικός στόχος είναι να σεβαστούμε όλοι τους δικούς του ανθρώπους που πενθούν τον τόσο πρόωρο χαμό του.

youweekly


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
Πηγή Εξελίξεις στην υπόθεση αυτοκτονίας του 15χρονου στον Άλιμο – Τι είπε ο πατέρας στην αστυνομία

Νέοι μάρτυρες καλούνται να καταθέσουν την ερχόμενη Πέμπτη στη δίκη για τη δολοφονία της Δώρας Ζέμπερη.
Σκοπός είναι να διαφωτίσουν αν ήταν μόνος ή όχι ο κατηγορούμενος στη σκηνή του εγκλήματος στο δεύτερο νεκροταφείο. Διαβάστε παρακάτω…

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Μέσα από τη φυλακή, μιλώντας στην Τασούλα Παπανικολάου και το Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του STAR ο Μανώλης Σοροπίδης επιμένει: «Δε σκότωσα εγώ την εφοριακό». «Ζητώ συγνώμη αλλά δεν είμαι εγώ. Αναγκάστηκα στην αρχή να φερθώ έτσι γιατί έπρεπε να σιγουρέψω το κορίτσι μου για να μην έχουμε κι άλλο θύμα» είπε ο Μανώλης Σοροπίδης.

Στις δύο πρώτες καταθέσεις του ομολόγησε ότι αυτός τη σκότωσε. Τώρα επικαλείται την ύπαρξη ενός δεύτερου DNA που βρέθηκε πάνω στη Δώρα για να αποδείξει ότι δεν τη σκότωσε αυτός.

«Η κοπέλα από μένα έφυγε και ήταν μια χαρά. Δεν μπορεί στα καλά καθούμενα να έπεσε κάτω και να έπαθε αυτό που έπαθε» πρόσθεσε ο κατηγορούμενος.

«Για ποιο λόγο να το κάνω; Δε μου έκανε εμένα τίποτα το κορίτσι αυτό…Θα σκότωνα εγώ μια κοπέλα που θα μπορούσε να είναι κόρη μου; Για όνομα του Θεού» καταλήγει ο Σοροπίδης.

Η μητέρα της άτυχης εφοριακού είναι σε κακή ψυχολογική κατάσταση και έχει μεταφερθεί σε νοσοκομείο.

youweekly


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
Πηγή Δώρα Ζέμπερη: Ραγδαίες εξελίξεις! – Υπάρχει και δεύτερος δολοφόνος στο έγκλημα!

Η άτυπη κατάθλιψη είναι μια υποκατηγορία δυσθυμίας και δεν θεωρείται ψυχική νόσος αλλά μια παραλλαγή της κλινικής μορφής της κατάθλιψης. Είναι η πιο συχνή μορφή κατάθλιψης.

Εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες στη νεαρή ενήλικη ζωή τους και τείνει να ακολουθεί μία χρόνια πορεία.

Η άτυπη κατάθλιψη μπορεί να παίρνει τη χαρά από την καθημερινότητα, ακόμη και όταν τα πράγματα πάνε φαινομενικά καλά.

Τα χαρακτηριστικά της άτυπης κατάθλιψης είναι η αντιδραστικότητα της διάθεσης (ο ασθενής είναι ικανός να βιώνει καλυτέρευση της διάθεσης σε ευχάριστα γεγονότα), η λήψη βάρους, καθώς οι πάσχοντες έχουν αυξημένη όρεξη για φαγητό, τάσεις υπνηλίας ή υπερυπνίας.

Ο πάσχων μπορεί επίσης να αισθάνεται βάρος στα χέρια και στα πόδια ως ψυχοσωματικές εκδηλώσεις της άτυπης κατάθλιψης. Μπορεί επίσης να παρουσιάζει υπερβολική ευαισθησία στην απόρριψη, σε ότι αφορά στις διαπροσωπικές του σχέσεις και δυσκολία να χτίζει σταθερές σχέσεις. Η κατάχρηση ουσιών και αλκοόλ συχνά αποτελεί έναν τρόπο διαχείρισης ενός βαθιά ριζωμένου φόβου απόρριψης.

Στα άτομα που εμφανίζουν άτυπη κατάθλιψη, συνήθως προϋπάρχουν κληρονομικότητα, χαμηλή αυτοεκτίμηση και δυσκολίες διαχείρισης έντονων καταστάσεων.

Η άτυπη κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί με μακροχρόνια ψυχοθεραπεία.

Πηγή Άτυπη κατάθλιψη : Τα συμπτώματα της πιο συχνής μορφής κατάθλιψης

Σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, ο Σάκης Ρουβάς μιλά για την καριέρα του, την οικογένειά του, τις δύσκολες στιγμές και καταστάσεις που έζησε κατά το παρελθόν αλλά και για τα σχέδιά του για το μέλλον. 

Ο δημοφιλής τραγουδιστής τονίζει -μεταξύ άλλων- ότι ένας πνευματικός ήταν αυτός που τον βοήθησε να πάρει σωστές αποφάσεις στη ζωή του και να βρει την ευτυχία, όταν στα 29 του χρόνια παρά το γεγονός ότι είχε αποκτήσει τα πάντα, ένιωθε άδειος… Τέλος, εξομολογείται πόσο σημαντική και πολύτιμη είναι η παρουσία της Κάτιας Ζυγούλη στη ζωή του, ενώ αποκαλύπτει αν οι δυο τους σκοπεύουν να κάνουν και πέμπτο παιδί…

«Η Κάτια είναι καθοριστική στη ζωή μου. Είναι η σύντροφός μου εδώ και 15 χρόνια. Μοιραζόμαστε την ίδια ενέργεια, τις ίδιες εμπειρίες. Την εμπιστεύομαι ακόμη και στα επαγγελματικά θέματα καθώς έχει σπουδαία διαίσθηση και υψηλή ενσυναίσθηση.

Κάποτε προβληματιζόμασταν για το αν πρέπει να είμαι σε σχέση ή όχι, μήπως και χαλάσει η εικόνα. Πεπαλαιωμένες αντιλήψεις, ξεπερασμένα πράγματα. Ο κόσμος έχει αλλάξει. Περνώντας μέσα από ψυχικές διαδικασίες και αναλύοντας τον εαυτό μου ήρθα πιο κοντά στην ουσία των πραγμάτων αφήνοντας πίσω μου πια το φαίνεσθαι. Στη γέννηση του πρώτου μου παιδιού, της Αναστασίας, ήμουν συνεχώς στο μαιευτήριο, ήταν σαν να ζούσα σε κατάσταση νιρβάνας.

Και επειδή χρησιμοποιείς τη λέξη «σταρ», να σου πω ότι στα παιδιά μου είμαι μπαμπάς με όλη τη σημασία της λέξης. Τους έχω κάνει το πρώτο μπάνιο της ζωής τους, τους έχω αλλάξει πάνες, τα πηγαίνω σε παιδικά πάρτυ, συμβάλλω μαζί με την Κάτια στο να γαλουχηθούν σωστά και με αρχές. Επιθυμούμε τα παιδιά μας να σέβονται τους άλλους ανθρώπους και να μη νιώθουν ότι μεγαλώνουν σε ένα σπίτι διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Μας ρωτούν συχνά αν σκοπεύουμε να κάνουμε ένα ακόμη παιδί. Το θέμα των παιδιών έχει κλείσει για εμάς. Είμαστε πλέον μια πλήρης οικογένεια». Ενώ αναφέρθηκε και σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής του που δεχόταν «πυρά» από παντού».

«Το μεγάλο σοκ ήταν όταν αντιλήφθηκα ότι έχω πρόβλημα. Είχα όλα αυτά που ήθελα, αλλά δεν ήμουν ευτυχισμένος. Σε ηλικία 29 ετών είχα κερδίσει όσα είχα ονειρευτεί , αλλά ένιωθα ταυτόχρονα άδειος. Δεν καταλάβαινα τι ακριβώς μου συμβαίνει. Η πρώτη βοήθεια ήρθε από έναν πνευματικό.

Ήταν ένας σπουδαίος ασκητής που μου έδειξε τον δρόμο. Με τον πνευματικό και μέσα από εσωτερική αναζήτηση, άνοιξα ένα άλλο σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή μου, αυτό της πιο συνειδητής εξέλιξης. Όταν είπα το «αξίζω», λέξη-κλειδί, σήμαινε ότι άρχισα να γνωρίζω καλύτερα τον εαυτό μου και αναγνώρισα ότι διαθέτω εσωτερική δύναμη. Ήταν η περίοδος όπου μια νέα πόρτα άνοιξε για μένα και με οδήγησε σε άλλα, καινούργια πράγματα» δήλωσε μεταξύ άλλων στο περιοδικό Galla.

Πηγή Σάκης Ρουβάς: «Το μεγάλο σοκ ήταν όταν αντιλήφθηκα ότι έχω πρόβλημα»

Υπήρχε κάποτε μια εποχή που η Νόρα Βαλσάμη ήταν ένα από τα πιο γοητευτικά πρόσωπα του Ελληνικού Κινηματογράφου. Ξανθιά με έντονα γαλανά μάτια, μία μοναδική ευγενική παρουσία που θα μπορούσαμε άνετα να εξάγουμε στις … πασαρέλες του Παρισιού λόγω της μοναδικής ομορφιάς της.
Η αγαπημένη ηθοποιός έχει επιλέξει να μην υποβληθεί σε πλαστικές χειρουργικές επεμβάσεις. Έχει αποφασίσει να αφήσει το χρόνο να περάσει από πάνω της φυσιολογικά, με οποιοδήποτε αντίτιμο. Και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στη φωτογραφία που σας παρουσιάζουμε.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});



(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Πηγή Θυμάστε την ηθοποιό Νόρα Βαλσάμη; Δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας μόλις δείτε πως είναι σήμερα στα 60 της χρόνια!

Μια είδηση φωτιά για τον ελληνικό πολιτισμό βρήκε τον δρόμο της στα φώτα της δημοσιότητας, με την Ακρόπολη να αποτελεί τον πρωταγωνιστή Σύμφωνα με πληροφορίες από την 6η Διεθνή Συνάντηση για την Αποκατάσταση των Μνημείων της Ακρόπολης, υπάρχουν 3 «κρυφοί» αρχαίοι ναοί γύρω ή και στα τείχη της Ακρόπολης.

Με βάση τα στοιχεία των ειδικών, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι στην περιοχή είχαν ανεγερθεί 3 ναοί, αρχαιότεροι του Παρθενώνος, οι οποίοι βρίσκονται στην πίσω πλευρά του μνημείου.

Αποτέλεσμα εικόνας για παρθενωνας

Συγκεκριμένα, οι αρχαιολόγοι μιλούν για έναν αρχαϊκό Παρθενώνας, που είχε κατασκευαστεί από πειραϊκό ακτίτη λίθο, έναν αρχαίο ναό και έναν ημιτελή Προπαρθενώνα.

Μέχρι στιγμής έχουμε ευρήματα από τον τον πώρινο Προπαρθενώνα, χάρη στις ανασκαφές της αρχαιολόγου, κ. Σιουμπάρα, τα οποία πρόκειται να αποτελέσουν σύντομα εκθέματα στα μουσείο της Ακρόπολης.

Αποτέλεσμα εικόνας για παρθενωνας

Πηγή Η Ακρόπολη κρύβει στα σπλάχνα της κάτι συγκλονιστικό

Σοκ προκαλεί η είδηση του θανάτου του 18χρονου πρωταθλητή τεχνικής κολύμβησης Δημήτρη Παυλογιάννη στην Θεσσαλονίκη, που άφησε την τελευταία του πνοή στην πισίνα του ξενοδοχείου, όπου διέμενε.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Ο νεαρός κολυμβητής, μέλος κολυμβητικού συλλόγου της Αθήνας, που βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να συμμετάσχει σε αγώνες, κατέρρευσε μόλις βγήκε από την πισίνα του ξενοδοχείου στο οποίο διέμενε. Στον 18χρονο έγινε ΚΑΡΠΑ, ωστόσο δεν κατάφεραν να τον επαναφέρουν στη ζωή, αφού υπέστη καρδιακή ανακοπή.

Ο Δημήτρης Παυλογιάννης ήταν ένας από τους πιο φερέλπιδες αθλητές της Τεχνικής Κολύμβησης και χθες, μάλιστα, κατόρθωσε να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στα 800 μέτρα επιφάνειας, σημειώνοντας χρόνο 07:20.69.

Αξιοσημείωτη είναι η ανακοίνωση την οποία εξέδωσε η ΚΟΕ για την ξαφνική απώλεια στη Θεσσαλονίκη του 18χρονου πρωταθλητή της τεχνικής κολύμβησης, στην οικογένεια του οποίου απηύθυνε τα βαθιά της συλλυπητήρια.

Η ανακοίνωση:

«Θρήνος και σοκ επικρατεί στον χώρο του υγρού στίβου, καθώς ο 18χρονος κολυμβητής του Ν.Ο Αμφιθέας, Δημήτρης Παυλογιάννης, απεβίωσε αιφνίδια νωρίτερα μέσα στη μέρα (χθες), για λόγους που δεν έχουν διευκρινιστεί μέχρι αυτή την ώρα.

Γύρω στις 12:30 ο νεαρός κολυμβητής, που βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κατηγοριών Τεχνικής Κολύμβησης, ένιωσε έντονη αδιαθεσία ενώ βρισκόταν στην πισίνα του ξενοδοχείου, όπου είχε καταλύσει. Οι άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονταν κοντά του εκείνη την ώρα του προσέφεραν τις πρώτες βοήθειες και αμέσως κάλεσαν ασθενοφόρο, το οποίο κατέφτασε 20 λεπτά αργότερα. Κατόπιν, ο άτυχος αθλητής διακομίστηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, όπου δυστυχώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

Ο Δημήτρης Παυλογιάννης αποτελούσε έναν από τους πιο φερέλπιδες αθλητές της Τεχνικής Κολύμβησης και χθες, μάλιστα, κατάφερε να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στα 800 μέτρα επιφάνειας, σημειώνοντας χρόνο 07:20.69. Κατά τη σημερινή τέταρτη μέρα του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Κατηγοριών, τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του.

Η ΚΟΕ, το τεχνικό προσωπικό και οι άνθρωποι του αθλήματος στην Ομοσπονδία συλλυπούνται βαθύτατα την οικογένεια του άτυχου νεαρού αθλητή και το σύλλογο του».

diaforetiko


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
Πηγή Θεσσαλονίκη: 18χρονος πρωταθλητής στην κολύμβηση πέθανε στην πισίνα ενώ είχε μόλις κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο

Η χώρα υποχωρεί δημογραφικά. Πρέπει να περισωθούν οι συντάξεις οι οποίες δίνονται και πρέπει να εφαρμοστεί ένα ρεαλιστικό εθνικό σχέδιο» τόνισε ο πρώην Υπουργός Οικονομικών μιλώντας στο Ραδιόφωνο 24/7

«Η μείωση των συντάξεων είναι διαρθρωτικό και όχι δημοσιονομικό μέτρο και δεν πρέπει να αρθεί» υποστήριξε «ο πρώην υπουργός Οικονομικών Αλέκος Παπαδόπουλος μιλώντας στην εκπομπή «Παιχνίδια εξουσίας» των Βασίλη Σκουρή και Αγγελικής Σπανού στο Ραδιόφωνο 24/7 στους 88,6.
«Είχα πει -συνέχισε- πολύ παλαιότερα ότι αυτοί που παίρνουν σύνταξη στα 45 και στα 50 δεν είναι συνταξιούχοι αλλά εισοδηματίες του Δημοσίου και ότι δεν πρέπει να δίνονται συντάξεις πριν τα 60, όχι πριν τα 67 που έχουμε φτάσει σήμερα. Το 2050 θα έχουμε πληθυσμό 8,5 εκ και το 2080 6,5 εκ. Είναι μια χώρα η οποία υποχωρεί δημογραφικά. Πρέπει να περισωθούν οι συντάξεις οι οποίες δίνονται και πρέπει να εφαρμοστεί ένα ρεαλιστικό εθνικό σχέδιο».
Κατά τον Αλέκο Παπαδόπουλο, «οι σημερινοί πολιτικοί διαχειριστές ζουν στον κόσμο τους. Στη δημοκρατία για να είναι πραγματική και όχι ατελής ο αγώνας πρέπει να γίνεται μέσα στο καθεστώς και όχι για το καθεστώς. Η χώρα μεσοπρόθεσμα δεν θα μπορέσει να αντέξει στην ευρωζώνη με αυτό το πολιτικό προσωπικό. Στην Ιταλία και σε όλες τις χώρες της ευρωζώνης το ασφαλιστικό έλλειμμα δεν έχει σχέση με το δικό μας». Αποψή του είναι ότι «χρειάζεται νέο πολιτικό προσωπικό για να αιματωθεί το πολιτικό σύστημα και να μη λιώσουμε σαν το κερί». Και πρόσθεσε: «Την ίδια ευθύνη και την ίδια συνενοχή έχει και ο ευρωπαϊκός καριερισμός, όπως φάνηκε με την στήριξη στην κυβέρνηση από τον Επίτροπο Μοσκοβισί».

news247.gr

Πηγή Αλέκος Παπαδόπουλος: "Οι συντάξεις πρέπει να κοπούν"

Τη νιότη και τη θέληση των ονείρων του, δεν τις άγγιξε ο χρόνος. Δεν Κλείστηκαν μονάχα μέσα σε μία μεγάλη παρένθεση από βάσανα, ευθύνες και πολλούς κόπους!

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Οι (πάρα) πολλές προσωπικές του θυσίες συνεχίστηκαν. Μέχρι που… μοιράστηκαν στα δύο. Πλέον δεν ήταν μόνος. Έκανε οικογένεια. Μαζί με την αγαπημένη του σύζυγο, αγωνίστηκαν πάρα πολύ για να δουν τα παιδιά τους να προκόβουν και να σπουδάζουν. Και τα κατάφεραν, καμαρώνοντας δύο φιλολόγους, ένα γιατρό, αλλά κι εγγονάκια!

Το σώμα κουραζόταν, η καρδιά όμως ποτέ! Η παρένθεση της παιδικότητάς του, είχε πια ξανανοίξει. Και τα όνειρά του, λευτερώθηκαν… Είχε έρθει πια ο καιρός. Μόλις συνταξιοδοτήθηκε, πριν 18 χρόνια, πήρε τη μεγάλη απόφαση: Να επιστρέψει στα θρανία, στο σχολείο δεύτερης ευκαιρίας! Πήρε τα απολυτήρια Γυμνασίου και Λυκείου, έδωσε εξετάσεις και φέτος, σε ηλικία 84 ετών είδε την εφηβική φύση του να… ξανανιώνει, υλοποιώντας ένα μεγάλο στόχο-σκοπό ζωής: Πέρασε στο τμήμα Ιστορίας & Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Ρέθυμνο!

«Ήμουν πρώτος στη δέσμη!», περηφανεύεται σήμερα!

«Από μικρός ήθελα να σπουδάσω! Έβλεπα τα άλλα παιδιά να πηγαίνουν σχολείο και ζήλευα. Ήθελα να πάω κι εγώ, αλλά δεν μπορούσα. Δεν είχα τη δυνατότητα!», εξομολογείται στο Cretalive.gr o κ. Δημήτρης Μουδατσάκης.

Στο μεσοδιάστημα, ενόσω δηλαδή ασχολούνταν με τη βιβλιοδεσία και την τυπογραφία, ο πάντοτε φιλομαθής κ. Δημήτρης είτε θα διάβαζε κάποιο βιβλίο, είτε θα κρατούσε σημειώσεις για μερικά απ’ τα πονήματα που εξέδωσε…Πάντα ωστόσο ήταν σωστός νοικοκυραίος, φροντίζοντας για την οικογένειά του! «Διάβαζα πάντα. Κάθε Σάββατο, όταν πληρώναμε το προσωπικό, εγώ πήγαινα κι αγόραζα ένα βιβλίο, το οποίο το διάβαζα κατευθείαν!», θυμάται αρκετά χρόνια αργότερα.

Και πάνω στην κουβέντα, θυμήθηκε κι άλλα περισσότερα…

Τι βιβλία διαβάζατε συνήθως;

«Κάτι σχετικό με την Ιστορία».

Και τώρα θα τη σπουδάσετε κιόλας…

«Ναι, σκέφτομαι να δηλώσω Ιστορία & Αρχαιολογία! Πιστεύω ότι θα πιάσω τη βάση. Είμαι 1.000 μονάδες πάνω από τον τελευταίο που μπήκε πέρσι. Θα πάω να γραφτώ κανονικά και θα πηγαίνω όποτε μπορώ. Είναι λίγο δύσκολο να πηγαίνω στο Ρέθυμνο. Έχω και τη σύζυγο εδώ. Πρέπει να δω και με το πρόγραμμα τι θα γίνει».

Ποια ιστορική περίοδος σας αρέσει;

«Οι αγαπημένες μου είναι η Βυζαντινή κι εκείνη της Κρητικής Πολιτείας!».

Έχετε ξαναπάει στο Πανεπιστήμιο;

«Ναι, παλαιότερα. Είχα κάνει μία ομιλία για τους τυπογράφους. Μου άρεσε πολύ εκεί».

Αγαπάτε πολύ το διάβασμα και φαίνεται από τη βιβλιοθήκη σας…

«Δεν χωράνε όμως πια τα βιβλία! Γι’ αυτό θέλω να φτιάξω μια αποθήκη για να βάλω μερικά εκεί!».

Πώς σας αντιμετώπισαν στο σχολείο όλα αυτά τα χρόνια;

«Με καλοδέχτηκαν όλοι. Δεν το περίμενα. Γνώρισα πολύ αξιόλογους ανθρώπους. Και σπουδαίους καθηγητές και καταπληκτικούς συμμαθητές. Ήταν πάρα πολύ ωραία και στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Στο Λύκειο μου άρεσε ακόμα περισσότερο!».

Πώς κι έτσι;

«Κάναμε εργασίες, ομιλίες! Δεν είχα ποτέ στη ζωή μου τόση αναγνώριση από κόσμο, όση στο σχολεία! Οι καθηγητές μου είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη».

Οι συμμαθητές σας τι σας έλεγαν;

«Με αγαπούσαν πάρα πολύ! Αλλά κι εγώ τους εκτιμούσα! Ό,τι δίνεις, παίρνεις!».

Είχατε άγχος με τα μαθήματα;

«Έλεγα, αν με αφήσουν καμιά φορά μεταξεταστέο, δεν θα ξαναπάω! Αλλά εντάξει, διάβαζα κι έπαιρνα 20αρια!».

Και με το πρόγραμμα, τι κάνατε; Σας βόλευε;

«Έφευγα από εδώ στις 6 το απόγευμα. Μία ώρα μετά άρχιζε το μάθημα και γύριζα σπίτι κατά τις 11. Με τα πολλά, πήγαινε 1 η ώρα για να κοιμηθώ. Μετά σηκωνόμουν το πρωί, είχα τις δουλειές του σπιτιού. Ήταν λιγάκι δύσκολο για μένα. Δεν προλάβαινα να διαβάσω όπως θα ήθελα. Και πήγαινα με τύψεις στο σχολείο…»

Ναι, αλλά τα καταφέρατε μια χαρά…

«Ήμουν πρώτος στη δέσμη! Οι βάσεις βεβαίως είναι πιο χαμηλές στο νυχτερινό σχολείο, αλλά αναλογιστείτε ότι όλοι μας είχαμε τις δουλειές μας το πρωί! Τώρα στο τέλος διάβασα παραπάνω. Διάβαζα μέρα – νύχτα! Ο νέος, ξέρετε, έχει χρόνο να διορθώσει ό,τι λάθη έχει κάνει. Ο μεγάλος δεν έχει…

Πότε δεν είναι αργά όμως…

Τώρα αισθάνομαι ότι έχει ενισχυθεί η αυτοπεποίθησή μου. Έχω εμπλουτίσει τις γνώσεις μου!».

Σε ποιο μάθημα γράψατε καλά;

«Στην Έκθεση. Πήρα 14,5. Στην Ιστορία, αν και μου αρέσει πολύ, δεν πήγα και τόσο καλά. Πήρα 10. Αλλά, όπως ξαναείπα, υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες για όλους στο νυχτερινό σχολείο».

Πώς υποδέχθηκαν την επιτυχίας σας οι καθηγητές σας;

«Ήταν πολύ υπερήφανοι. Άσε, το τι έγινε δεν λέγεται!».

Και οι δικοί σας άνθρωποι;

Στην αρχή, όταν επέστρεψα στο σχολείο, η σύζυγός μου έλεγε «Μα τι πας να κάνεις;». Και γενικά δεν το πίστευαν πως θα είχα τόση δύναμη. Και τώρα όμως είναι διστακτικοί για το πως θα πηγαίνω στο Ρέθυμνο. Μου λένε «είναι μακριά, πώς θα πηγαίνεις εκεί πέρα». Εγώ τους απαντώ, πώς όσο οι δυνάμεις μου το επιτρέπουν θα πηγαίνω στο Πανεπιστήμιο!».

Το επάγγελμα που κάνατε, σας άρεσε;

«Μου άρεσε πάντα να είμαι τυπογράφος. Ήταν προσφορά. Η γνώση δεν θα περνούσε στον κόσμο, ιδίως εκείνη την εποχή, αν δεν υπήρχε ο τυπογράφος. Ήθελα όμως και να σπουδάσω».

Σε ποια τάξη είχατε σταματήσει;

«Το 1946 τελείωσα το δημοτικό, στον Άγιο Τίτο στο Ηράκλειο. Νυχτερινό ήταν και πάλι. Γιατί δούλευα από 10 χρονών. Ήρθα στο Ηράκλειο το 1945 από το Σκοτεινό. Μάθαινα την τέχνη του βιβλιοδέτη. Τότε έπρεπε να είσαι τυχερός. Να έχεις έναν άνθρωπο να σε πάρει στη δούλεψή του και συγχρόνως να μαθαίνεις και μια τέχνη. Γιατί οι γονείς από τα χωριά δεν είχαν τη δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους στην πόλη για να μορφωθούν ή να μάθουν κάποια τέχνη».

Εσείς ποιον είχατε στο Ηράκλειο;

«Τον αδελφό του πατέρα μου. Στου θείου μου έμεινα 17 χρόνια. Και μετά το στρατό άνοιξα δικό μου βιβλιοδετείο».

Πώς ήταν εκείνα τα χρόνια;

«Πάρα πολύ δύσκολα. Ειδικά μέχρι το ’60. Στα χωριά, οι άνθρωποι το ψωμί που έβγαζαν δεν τους έφτανε. Και δεν είχανε νερό, φάρμακα, τίποτα. Κι ήταν άνθρωποι που ζούσαν πολύ φτωχικά. Οι δικοί μας κάμανε το κουμάντο τους, και τρώγαμε κρέας τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Ήταν όμως όμορφα τότε. Θυμάμαι με νοσταλγία τα παιδικά μου χρόνια. Δεν θα τα ξεχάσω ποτέ».

Τους νέους, σήμερα, πώς τους βλέπετε;

«Έχουν απομακρυνθεί απ’ τις ρίζες τους, απ’ τις παραδόσεις μας. Κι είναι λογικό σ’ ένα βαθμό, γιατί μένουν στις πόλεις…».

Τι θα τους συμβουλεύατε;

«Να δουλέψουν σωστά. Να αγαπούν τον εαυτό τους, την οικογένειά τους. Και φυσικά να έχουν όνειρα. Άμα δεν έχεις όνειρα, ένα σκοπό, τι θα κάνεις; Πώς θα ζήσεις; Και μάλιστα ο σκοπός πρέπει να είναι υψηλός, για να αγωνίζεσαι πάντα!».

Πηγή


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
Πηγή Πανελλήνιες: Συγκλονίζει 84χρονος φοιτητής – Τι λέει για τους συμμαθητές του και την επιτυχία του

«Όταν έχεις όρεξη, δημιουργικότητα και συνέπεια στη ζωή σου θα βρεις το δρόμο σου και θα δημιουργήσεις τις προϋποθέσεις να πας τη χώρας σου μπροστά…» με αυτά τα λόγια ο αριστεύσας στις Πανελλαδικές εξετάσεις, με 19.376 μόρια, Ευαγγελινός Μιχελής από τα Δενδρινάτα Πυλάρου της Κεφαλονιάς, ολοκλήρωσε τη συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Μία συνέντευξη χαρακτηρισμένη από την αυθεντικότητα και τον παρορμητισμό ενός νέου ανθρώπου που μόνο θετικά μηνύματα μπορεί να δώσει.

Ο Ευαγγελινός Μιχελής, ο μεγαλύτερος γιος μιας πολύτεκνης οικογένειας, με οχτώ παιδιά, είναι και ήταν το καμάρι του μικρού χωριού, των 60 συνολικά μόνιμων κατοίκων, τα Δενδρινάτα Πυλάρου.

Από μικρός, όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πατέρας του, Γεράσιμος Μιχελής, ήταν ένα παιδί διαφορετικό από τα υπόλοιπα, με μοναδικές του αγάπες, τη μουσική και τα βιβλία.

«Ήταν βιβλιοφάγος, από την ώρα που έμαθε να διαβάζει» θα πει ο κ. Μιχελής, που ξεδιπλώνει στιγμές του γιου του στο μικρό χωριό και στιγμές με την οικογένεια του, όταν ο Ευαγγελινός, απτόητος από την κούραση του παιχνιδιού, άρπαζε το βιβλίο και χανόταν μέσα στις σελίδες του.

«Θα μπορούσε να βγάλει και 20, αλλά η βιολογία τον “πρόδωσε”» λέει με απίθανο χιούμορ και απόλυτη υπερηφάνεια, ο κ. Μιχελής, καθηγητής στο επάγγελμα, που ξέρει τις δυνατότητες του γιου του καλύτερα από τον καθένα.

Και ο Ευαγγελινός το ίδιο αισθάνεται. Ο άπιαστος για πολλούς βαθμός των 19.376 μορίων, για αυτόν θα μπορούσε να είναι ακόμη καλύτερος, όχι από επίδειξη, αλλά από γνώση.

«Για αυτό που ένιωσα μεγάλη έκπληξη ήταν η έκταση που πήρε το όλο ζήτημα, στην τοπική κοινωνία και ευρύτερα στην Ελλάδα» θα πει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Ευαγγελινός που δεν κρύβει τη χαρά του κυρίως για την αναγνωρισιμότητα που έλαβε ο τόπος του, μετά τη δική του επιτυχία.

Στόχος του δεν ήταν αρχής εξαρχής η ιατρική. Όπως μας εκμυστηρεύτηκε ο πατέρας του η επιμονή μίας καθηγήτριάς του στη δευτέρα λυκείου, της κ, Σιμάτη, ήταν αυτή που τον οδήγησε να αποφασίσει να επιλέξει τον συγκεκριμένο κλάδο σπουδών.

«Η επιτυχία μου να περάσω στην ιατρική είναι μόνο η αρχή. Θέλω να βοηθήσω τον κόσμο να γίνει καλά. Έστω και να τον κάνω πιο χαρούμενο, αυτό μου αρκεί. Μακάρι να καταφέρω να ασχοληθώ με μία καινοτόμο έρευνα, σε μία πρωτότυπη θεραπεία. Όλα αυτά όμως τα όνειρα του μέλλοντος μπορεί να πραγματοποιηθούν μόνο σε συνεργασία με άλλους ανθρώπους. Η ιατρική δεν είναι ατομική υπόθεση» θα πει χαρακτηριστικά ο Ευαγγελινός Μιχελής.

Ένα παιδί, με μυαλό ενός ενήλικα, που γνωρίζει πολύ καλά τι θέλει να κάνει στη ζωή του. Ένα παιδί που η πολυμελής οικογένεια του, του έδωσε όλα εκείνα τα εφόδια ψυχικά και υλικά για να αριστεύσει σήμερα.

Πώς μπορεί όμως σε μια οικογένεια με οχτώ παιδιά να μείνει κάποιος ανεπηρέαστος από τη «φασαρία» και να αφοσιώνεται στο στόχο του;

«Στο σπίτι γίνεται ένας mini πόλεμος. Το μυστικό όμως είναι ένα: να ισορροπείς, να σέβεσαι τα θέλω των άλλων και να συμβιώνεις με ηρεμία. Όταν μάθεις να μοιράζεσαι αποκτάς άλλα προτερήματα για την υπόλοιπη ζωή σου. Συνυπήρχα με την οικογένεια μου και θα συνεχίσω να το κάνω. Δεν λέω, κάποιες φορές, κυρίως μετά το Πάσχα, χρειάστηκε να πηγαίνω στη γιαγιά μου για να διαβάζω. Η αγάπη της μου έδινε περίσσιο κουράγιο» εξηγεί ο Ευαγγελινός.

Όσο για τους φίλους και τις στερήσεις που έχει ένα παιδί στην ηλικία του Ευαγγελινού, προκειμένου να διαθέσει πολλές ώρες από το χρόνο του, στο διάβασμα, ο Ευαγγελινός αισθάνεται ότι το αποτέλεσμα τον δικαίωσε απόλυτα, ενώ αμέσως μετά τις εξετάσεις «δραπέτευσε» με τους φίλους του που και αυτοί είχαν επιτυχία στις πανελλαδικές εξετάσεις, για λίγες ημέρες στην Πάρο.

Αυτό που δε στέρησε ποτέ από τον εαυτό του ήταν η «τούμπα» και η Φιλαρμονική της Σάμης στην οποία παίζει από μικρός.

Ο μακρύς δρόμος για την ακαδημαϊκή μόρφωση, τον Ευαγγελινό δε τον πτοεί πουθενά, άλλωστε μόλις τελείωσε το δημοτικό, ήταν αναγκασμένος να φεύγει πολύ νωρίς το πρωί, από το μικρό του χωριό για να φτάσει στο γυμνάσιο και μετέπειτα στο Γενικό Λύκειο της Σάμης.

Τον Ευαγγελινό, τον βρήκαμε, λίγο μετά το τέλος του ωραρίου του από τη δουλειά, όπου εργάζεται τα δύο τελευταία καλοκαίρια στη reception ενός μικρού ξενοδοχείου, για να βγάλει το χαρτζιλίκι του, όπως λέει, και να αποκτήσει τη δική του αυτονομία. Μιλώντας απταίστως αγγλικά αλλά και ιταλικά, ο Ευαγγελινός, τα πάει άψογα και στις δημόσιες σχέσεις.

Το βλέμμα του ήρεμο και καλοσυνάτο, η ιατρική τον περιμένει, αυτός όμως εξυπηρετεί τον κόσμο με ευγένεια.

«Οι καρδίες μας ηρεμούν μόνο όταν αυτό που κάνεις το κάνεις με αγάπη» θα μας πει. «Η επιτυχία ή μία παροδική αποτυχία δε καθορίζουν τη ζωή σου. Όμως όλες οι γνώσεις που αποκτάς θα φανούν χρήσιμες στο μέλλον, αν έχεις όρεξη και διάθεση να τις χρησιμοποιήσεις και να κάνεις τον κόσμο πιο όμορφο» θα πει όλο νόημα ο αριστούχος, μελλοντικός γιατρός, Ευαγγελινός Μιχελής.

Πηγή Παιδί με 7 αδέλφια που συγκέντρωσε 19.376 μόρια: «Η επιτυχία δεν καθορίζει τη ζωή σου»