23 May, 2019
Home / Lifestyle (Page 510)

Μεγάλο κεφάλαιο που δεν χωρά σε τόνους χαρτιού αν αποφασίσεις να εμβαθύνεις, αλλά αξίζει μια προσπάθεια να μεταφέρω ένα κομμάτι απ’ τις σκέψεις μου σε μερικές γραμμές φιλοσοφικής ανουσιότητας.

Η αγένεια διαμορφώνεται από τρεις παραμέτρους κι όχι μια.

Η πρώτη και πιο βαριά διαχειρίσιμη μορφή είναι η συνέχεια της συμπεριφοράς των γονιών. Έχει κάποιος δύο γονείς που δεν έμαθαν ποτέ ένα στοιχειώδη τρόπο επικοινωνίας προς το συνάνθρωπο, πράγμα που αποκόμισαν κι αυτοί απ’ τους δικούς τους γονείς και ούτω καθεξής κι έτσι πράττει και το παιδί. Σχεδόν φυσικό επακόλουθο.

Δεύτερη παράμετρος είναι το περιβάλλον που μας περιτριγυρίζει εκτός σπιτιού. Υπάρχει πιθανότητα να έχει τόσο μεγάλη επιρροή πάνω μας, καταφέρνοντας να μας μεταλλάξει χωρίς να πάρουμε είδηση μέσα στα χρόνια πως τα κατάφερε. Είτε αυτό λέγεται δουλειά (ναι, υπάρχουν επαγγέλματα που διαβρώνουν χαρακτήρες και συνειδήσεις), όπως και παρέες που πλάθουν ακούσια ή όχι ένα χαρακτήρα ευάλωτου ανθρώπου σε επιρροές.

Η τρίτη παράμετρος που είναι ιδιαίτερα περίεργη αλλά άκρως συνηθισμένη, είναι η αγένεια που προκύπτει απ’ τη δειλία-απειρία διαχείρισης μιας δύσκολης κατάστασης. Π.χ. δεν απάντα κάποιος σε μηνύματα, ερωτήσεις, τηλέφωνα κλπ. Διότι δεν ξέρει να κάνει κάτι άλλο. Θεωρεί λοιπόν πως με το να κρύψει κάτω απ’ το χαλί μια κατάσταση όλα τελειώνουν καλώς. Το να βάζεις τους όρους σου, τις αντοχές σου και τα όρια σου είναι άκρως τιμητικό και αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός.

Η αγένεια δεν είναι λύση και δείχνει τον χαρακτήρα τον δικό μας κι όχι του πιεστικού-κουραστικού απέναντι.

Η ευγένεια πάντως είναι προσόν σπάνιο στις μέρες μας σε όλους τους τομείς. Οι άνθρωποι που είναι ευγενικοί δίνουν άλλη διάσταση στην ανθρώπινη επικοινωνία, αφού έχουν τη δυνατότητα να πουν το χειρότερο πράγμα με τον καλύτερο τρόπο και να μην ανοίξει μύτη κι υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να πουν το καλύτερο για σένα με τρόπο που μπορεί να σ’ εξοργίσει.

Πηγή Αγένεια, η νόσος της εποχής μας. Οι παράμετροι που την διαμορφώνουν και οι επιπτώσεις

H ζωή είναι ωραία» ακόμα κι όταν παλεύεις με τον καρκίνο!!!

Η βιοψία δεν άφηνε κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Η Πέτρα Καλαμπόκα στα 29 της είχε οστεοσάρκωμα, κακοήθη όγκο, που οδήγησε στον ακρωτηριασμό του δεξιού κάτω άκρου της. Έναν χρόνο μετά, είναι σίγουρη για ένα πράγμα: ότι είναι ένας πολύ τυχερός άνθρωπος. Αυτή είναι η συγκλονιστική ιστορία της.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα μικρό χωριό στη Βόρεια Εύβοια, την Καστανιώτισσα, που βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Τελέθριο. Είναι ένα πολύ όμορφο και ήσυχο χωριό και έχω υπέροχες παιδικές αναμνήσεις. Ένα μόνιμο αίσθημα ελευθερίας.
Στην εφηβεία άλλαξαν κάπως τα πράγματα. Ζούσα σε μια κοινωνία αρκετά κλειστή, με πολλούς περιορισμούς. Ζορίστηκα. Ήμουν, όμως, ένα ήρεμο παιδί, χωρίς ξεσπάσματα, που διάβαζε πολύ. Η Αθήνα και οι σπουδές εκεί έγιναν η προοπτική μου.

Σπούδασα στο Καποδιστριακό, Φιλολογία, στο τμήμα Γλωσσολογίας. Είχε ενδιαφέρον η κατεύθυνση. Ειδικά η κοινωνιογλωσσολογία που εξερευνά πώς μια κοινότητα μπορεί να επηρεάζει τον λεκτικό μας πλούτο. Όταν τελείωσα, αναρωτήθηκα αν αυτό ήταν που ήθελα να ακολουθήσω στη ζωή μου. Μεγάλη κουβέντα αυτό, το «σε όλη μου τη ζωή». Στην Αθήνα γνώρισα και πάλι την ελευθερία. Πέρασα πολύ όμορφα. Βγήκα, γνώρισα, συνάντησα πολλούς ανθρώπους.

Στα 18 και στα 20 και στα 22, όμως, είσαι πολύ νέος για να αποφασίσεις. Πρέπει πρώτα να ψηθείς εργασιακά. Έτσι, πειραματίστηκα με διάφορες δουλειές. Ήταν κάτι που μου είχε μάθει η μητέρα μου το να είμαι αυτόνομη. Διαπίστωσα πως πιο πολύ απ’ όλα μου άρεσε το ψηφιακό μάρκετινγκ, το οποίο ξεκίνησα να παρακολουθώ σε ένα μεταπτυχιακό της ΑΣΟΕΕ. Ήθελα πολύ να το ολοκληρώσω, όμως, πέρσι, περίπου τέτοια εποχή, τον Μάιο, ξεκίνησε η περιπέτεια της υγείας μου.

«Τη στιγμή που το μαθαίνεις, νιώθεις πως καταρρέει ο κόσμος, σπάνε όλα μέσα σου. Με έπιασαν, φυσικά, τα κλάματα»

Είχα έναν όγκο στον μηρό που με πονούσε. Πήγα σε έναν ορθοπεδικό –πολύ γνωστό, στο Κολωνάκι- που μου πρότεινε να κάνω μια μαγνητική. Ωστόσο, με καθησύχασε πως, μάλλον, πρόκειται για κάποιο αιμάτωμα και πως χρειαζόμουν φυσικοθεραπείες. Δεν έκανα τη μαγνητική. Φοβήθηκα. Ήταν κλειστοφοβικά και έφυγα. Προτίμησα να κάνω τις φυσικοθεραπείες. Φυσικά και έχω ευθύνη που δεν έκανα τη μαγνητική αμέσως -δεν το συζητώ-, αλλά έχει και εκείνος πολύ μεγάλη ευθύνη, επειδή η προτροπή του ήταν παραπλανητική. Τους δύο μήνες που έκανα φυσικοθεραπείες, αυτό το πράγμα γινόταν χειρότερο. Μεγάλωσε, πρήστηκε. Εγώ πονούσα και κούτσαινα. Ένιωθα το πόδι μου άρρωστο. Κατάλαβα πως κάτι δεν πάει καλά. Τότε έκανα τη μαγνητική. Ο γιατρός φοβήθηκε πως μπορεί να προβώ σε μηνύσεις ή σε αναρτήσεις στα social media και με έστειλε με τη μαγνητική στον κ. Θεόδωρο Κορμά, χειρουργό ορθοπεδικό στον Άγιο Σάββα.

Είπα, «θα το παλέψω, θα το παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις». Όμως, ακολούθησαν στιγμές που έλεγα «δεν έχω, τελικά, άλλες δυνάμεις»

Έφτασα στο γραφείο του με τη μαγνητική ανά χείρας. Εκείνος, αμέσως, μου τόνισε την κρισιμότητα της κατάστασης και επέμενε πως έπρεπε άμεσα να νοσηλευτώ. Εγώ του απαντούσα πως αυτήν την περίοδο έτρεχα ένα πολύ δυνατό project στη δουλειά και δεν μπορούσα να απουσιάζω. Ενώ εγώ τάιζα τη φιλοδοξία μου, εκείνος έπρεπε να με πείσει να ασχοληθώ με την υγεία μου. Με έβαλε σε ένα γραφείο με άλλους πέντε γιατρούς που μου εξήγησαν τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Ακόμη δεν καταλάβαινα.

Η ζωή στον Άγιο Σάββα

Μόνο όταν άκουσα τη λέξη «βιοψία», συνειδητοποίησα πως δεν βρισκόμουν σε ένα απλό νοσοκομείο, αλλά σε ένα ογκολογικό και πως τα πράγματα ήταν σοβαρά. Παρέμεινα στο νοσοκομείο και κάναμε τη βιοψία που βγήκε πολύ γρήγορα. Πλέον, μιλούσαμε -χωρίς αμφιβολία- για οστεοσάρκωμα. Όγκο, δηλαδή, κακοήθη. Έπρεπε να ξεκινήσουν αμέσως οι χημειοθεραπείες.

Η στιγμή των αποτελεσμάτων, μου είναι βαθιά καρφωμένη στην ψυχή, στην καρδιά και στο μυαλό. Είναι η ζωή πριν από την ανακοίνωση και η ζωή μετά από την ανακοίνωση. Εκείνη τη στιγμή νιώθεις πως καταρρέει ο κόσμος, σπάνε όλα μέσα σου. Με έπιασαν, φυσικά, τα κλάματα. Νομίζω ότι εκείνη την ημέρα στέρεψαν οι δακρυϊκοί μου αδένες. Αλλά από εκείνη τη στιγμή, αφού καταλάγιασε το συναίσθημα και ήρθε η λογική να πάρει τον χώρο που της αναλογούσε, είπα «θα το παλέψω, θα το παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις». Όμως, ακολούθησαν στιγμές που έλεγα «δεν έχω, τελικά, άλλες δυνάμεις».

Φυσικά, ξεκίνησα τις ερωτήσεις. «Θα πονέσεις, θα ταλαιπωρηθείς πολύ, αλλά θα γίνεις εντελώς καλά», απάντησε αποφασιστικά ο κ. Κορμάς. Δεν φανταζόμουν, όμως, το μέγεθος αυτού του «πολύ». Δεν ήταν απλά πολύ – ήταν πάρα πολύ.

Θυμάμαι το σοκ όταν μπήκα σε θάλαμο. Εκεί βρίσκονταν τρεις ακόμη ασθενείς. Ντρεπόμουν να τις κοιτάξω. Σκεφτόμουν, «θα γίνω και εγώ έτσι;». Όλοι αυτοί με βοήθησαν αμέσως. Η διπλανή μου, η Στέλλα, την οποία αγάπησα και έχει πλέον «φύγει». Ήταν γύρω στα 45 και το πάλευε δέκα χρόνια. Απέναντί μου η Ελένη, που πλέον είναι πολύ αγαπημένο μου άτομο. Πιο δίπλα, μια άλλη κυρία, που έχει και αυτή «φύγει» και είχε μια πολύ ωραία παρέα από τα παιδιά της.

Στην πορεία γνωρίζεις πολλούς ανθρώπους που «φεύγουν». Είναι πολύ βάρβαρο πράγμα αυτό – να χάνεις άτομα που ξεκινάς μαζί τους. Είναι άδικο να «φεύγει» κάποιος, ενώ παλεύει με δύναμη, ενώ κάνει όνειρα. Όλοι -ακόμη και όσοι έχουν «φύγει»- στο μυαλό μου έχουν μείνει σαν μαχητές.

Ταυτόχρονα, αυτήν την απώλεια πρέπει να τη βάλεις κάτω από το χαλάκι και να εστιάσεις στον δικό σου αγώνα – και αυτό είναι πολύ σκληρό. Ναι, να προσέξω τον εαυτό μου, αλλά με αυτό που συμβαίνει ακριβώς δίπλα μου τι να κάνω; Να το αγνοήσω; Πώς να το αγνοήσω; Πρέπει, όμως, να το κάνεις για να δώσεις αφοσιωμένα τη δική σου μάχη και να αποκτήσεις αισιοδοξία και δύναμη, να πιστέψεις πως, «ναι, εγώ θα νικήσω».

«Εμένα ο ακρωτηριασμός, είναι ο αγώνας μου. Και ξέρεις κάτι; Τυχερή αισθάνομαι. Είμαι εδώ και σου μιλάω, συνεχίζω τη ζωή μου, σε λίγο θα γυρίσω στη δουλειά μου. Είμαι ζωντανή»

Και λες, «με τι πράγματα ανησυχούμε οι άνθρωποι, σε τι δίνουμε σημασίας;». Τι είναι τα μαλλιά; Βγαίνουν ξανά τα μαλλιά. Τι είναι μια τομή; Είναι ο αγώνας σου, η τομή.

Εμένα ο ακρωτηριασμός, είναι ο αγώνας μου. Και ξέρεις κάτι; Τυχερή αισθάνομαι. Είμαι εδώ και σου μιλάω, συνεχίζω τη ζωή μου, σε λίγο θα γυρίσω στη δουλειά μου. Είμαι ζωντανή.

Ευχαριστω την αγαπημένη μου Βουλα που ξεκλεψε πέντε λεπτά απο τα καθήκοντα της ,ωστε να με διευκολύνει – ακόμη και αυτο το κανει με χαμόγελο , υπομονή και αγαπη .

Όσον αφορά το κόψιμο των μαλλιών σας , κοριτσια μου , μην φοβάστε !
ΞΑΝΑΒΓΑΙΝΟΥΝ κ καλυτερα απο πριν

Πηγή Τι κι αν έχω καρκίνο; Εγώ πάντα θα χαμογελάω

Η γυναίκα είναι ένας όμορφος, πολυσύνθετος και περίπλοκος κόσμος. Ένας κόσμος ο οποίος ακροβατεί ανάμεσα στη λογική και στο συναίσθημα. Αυτά τα δυο εναλλάσσονται μέσα της με διαφορετική συχνότητα, διάρκεια και ένταση, για να μπορέσει να ανταποκριθεί στους πολλούς ρόλους που πρέπει να ικανοποιήσει.

Μπορεί σε πολλούς από αυτούς τους ρόλους να τα βγάζει πέρα «αντρίκια», δεν παύει όμως να είναι γυναίκα, να είναι θηλυκό. Κι αυτός είναι ίσως ο μόνος ρόλος στον οποίο θέλει να αφεθεί και να κουρνιάσει. Για να καταλαγιάσουν τα συναισθήματα της μέρας και να ηρεμήσει το λογικό μυαλό της. Για να νιώσει ότι τη φροντίζουν, ότι τη νοιάζονται κι ότι την αγαπούν. Ότι είναι κι εκείνη μια προτεραιότητα στη ζωή ενός άλλου. Για να γεμίσει τα αποθέματα του κορμιού και της καρδιάς της για την επόμενη μέρα.

Δεν είναι ρομπότ η γυναίκα, φίλε μου. Αυτό είναι το λάθος που κάνεις. Νομίζεις πώς είναι μια ανεξάντλητη ενεργειακή μηχανή, την οποία πρέπει καμιά φορά να συντηρείς για να μπορεί να συνεχίσει να αποδίδει με τον ίδιο ρυθμό και την ίδια αποτελεσματικότητα. Προσπερνάς τις συναισθηματικές της ανάγκες και απαξιώνεις τις σωματικές της. Με δυο λόγια, δεν καταφέρνεις να κρατήσεις ζεστή την καρδιά της. Κι αυτή η παγωνιά που εισχωρεί σιγά σιγά μέσα της, την απομακρύνει αργά και αποφασιστικά, ίσως και βασανιστικά από κοντά σου.

Εκείνη στην αρχή παλεύει αυτό το αίσθημα του ανικανοποίητου που νιώθει μέσα από τη συμπεριφορά σου τις φορές που την προσβάλλεις με τις πράξεις και τα λόγια σου. Τις φορές που την αγνοείς με τη σιωπή σου. Τις άλλες που της δείχνεις ότι αμφισβητείς τη θηλυκότητά της όταν φλερτάρεις διακριτικά ή αδιάκριτα άλλες γυναίκες. Εκείνες που αδιαφορείς για το κορμί της που διψά για έρωτα και όχι για σεξ της ξεπέτας. Κάθε φορά που υποτιμάς τη δύναμη του μυαλού της και υπερεκτιμάς τη δύναμη της καρδιάς της εκείνη μετρά ένα ακόμα βήμα μακριά σου.

Μπορεί να μη σε εγκαταλείψει ποτέ. Μπορεί να παραμείνει στη σχέση, αλλά το παράπονό της ξεχειλίζει στο βλέμμα, στα λόγια και στο κορμί της που ανταποκρίνεται στο δικό σου παγερά και μηχανικά. Η λογική με την καρδιά της είναι σε σύγκρουση. Η πρώτη ερμηνεύει τις συμπεριφορές απόλυτα και σκληρά, ενώ η δεύτερη προσπαθεί να βρει άλλοθι για να δώσει ευκαιρίες.

Κι αντί να αναρωτηθείς τι να συμβαίνει στη γυναίκα που κάποτε αγάπησες, αντί να προσπαθήσεις να κερδίσεις το χαμένο έδαφος, σου είναι πιο βολικό να την χαρακτηρίζεις γκρινιάρα, νευρική, υπερβολική κι ανέραστη.

Καμιά γυναίκα δε φεύγει μόνη της. Οι συμπεριφορές που δεν της ταιριάζουν είναι αυτές που της δείχνουν τον δρόμο. Ένα δρόμο που δεν είναι ποτέ η πρώτη της επιλογή. Εκείνη το μόνο που θέλει είναι να την πάρεις αγκαλιά και να ηρεμήσουν μέσα της οι δαίμονές της. Θέλει να νιώσει σαν μικρό παιδί που κανακεύουν τους φόβους της καρδιάς του.

Το ξημέρωμα θα τη βρει και πάλι με το σπαθί στο χέρι για να παλέψει με αντίπαλο τη ζωή της και για να φροντίσει τους ανθρώπους που αγαπά. Κι εσύ είσαι ένας απ’ αυτούς. Ή ήσουν κάποτε. Αν δε νιώθεις τη διαφορά ανάμεσα στο τι ήσουν κάποτε και στο τι είσαι τώρα, δε θα καταφέρεις ποτέ να επιστρέψεις στη θέση που σου φύλαξε όταν σε γνώρισε. Μέσα στην καρδιά της.

Της Γεωργίας Ανδριώτου. [anapnoes]

Πηγή Η γυναίκα δε φεύγει ποτέ από μια σχέση μόνη της, της δείχνουν τον δρόμο

Ο μικρότερος γιος του Ρουβά, Απόλλωνας, βαφτίστηκε στην έπαυλη της οικογένειας Βαρδινογιάννη σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Νονοί του ήταν ο Γιάννης Βαρδινογιάννης και η σύζυγός του Μελίσσα. Ο Σάκης Ρουβάς και η Κάτια Ζυγούλη έλαμπαν κατά τη διάρκεια του μυστηρίου μαζί με τα υπόλοιπα τρία παιδιά τους, Αναστασία, Αλέξανδρο και Αριάδνη.

Έπειτα από το μυστήριο ακολούθησε καθιστό dinner party με τον 2,5 ετών Απόλλωνα να κλέβει την παράσταση.

Δείτε την οικογένεια Ρουβά να φωτογραφίζεται για το άλμπουμ της βάφτισης:

Πηγή Ο Σάκης Ρουβάς βάφτισε τον μικρό του γιο και οι φωτογραφίες με την πανέμορφη οικογένειά του λιώνουν το διαδίκτυο

Πριν από λίγο καιρό, ο Ιάκωβος Απέργης, ο αρχιμάγειρας του Τζανείου, έφτασε στο νοσοκομείο κουβαλώντας δύο μεγάλα ταψιά. Ήταν η πίτσα που είχε φτιάξει το προηγούμενο βράδυ στο σπίτι. Την πήγαινε στα παιδάκια της παιδοψυχιατρικής κλινικής.

«Αυτά τα παιδιά μπορούν να φάνε περίπου τα πάντα. Γιατί να μη φάνε κάτι που τους αρέσει πραγματικά;», λέει. Έφτιαξε την πίτσα στο σπίτι γιατί η κουζίνα του νοσοκομείου δεν διαθέτει μπέικον. Η προμήθεια των πρώτων υλών, όπως σε κάθε δημόσια δομή, γίνεται κατόπιν διαγωνισμών και συμβάσεων με εταιρείες, δεν είναι ακριβώς ευέλικτη διαδικασία. Το μπάτζετ είναι ορισμένο και αυστηρό. «Εάν ζητήσω μπέικον, μπορεί να χάσω κάτι πιο ουσιαστικό και δε λέει. Εντάξει, οκτώ παιδάκια είναι μόνο σε αυτή τη μονάδα, δεν είναι και τίποτα να τους φτιάξω μια φορά μια πίτσα να ευχαριστηθούν».

Τέτοια… περίεργα, με την καλή έννοια, συμβαίνουν στο Τζάνειο νοσοκομείο του Πειραιά από τότε που ανέλαβε ο Ιάκωβος, που έχει βαλθεί να καταργήσει τον όρο «νοσοκομειακό φαγητό». «Δεν υπάρχει η έννοια “νοσοκομειακό φαγητό”, ήταν απλά το φαγητό που βόλευε όλους. Είναι πιο εύκολο να βγάλεις ανάλατο φαγητό για όλους, μόνο που δεν χρειάζεται όλοι οι ασθενείς να τρώνε ανάλατα!». Τα τελευταία χρόνια, από την κουζίνα του Τζανείου βγαίνουν τουλάχιστον δύο διαφορετικά πιάτα κάθε μέρα. «Ποτέ δεν φτιάχνουμε ένα φαΐ για όλους, εκτός κι αν είναι κάτι που ξέρουμε ότι αρέσει σε όλους. Αλλά δεν θα προσφέρουμε σπανακόρυζο ή ψάρι στα παιδάκια που πολύ συχνά δεν το τρώνε».

Χιτ το μπιφτέκι ψαριού

Προκειμένου να κάνει τα παιδιά να φάνε ψάρι, εμπνεύστηκε το μπιφτέκι ψαριού. Το πιάτο έγινε… μεγάλο χιτ στους ασθενείς. «Μια μέρα μου είπαν ότι με ζητάει ένας ασθενής από την Καρδιολογική Κλινική. Σκέφτηκα ότι θα έχει κάποιο παράπονο με το φαγητό. Τελικά ήθελε να μιλήσω στη γυναίκα του στο τηλέφωνο, η οποία δεν τον πίστευε όταν της έλεγε ότι έφαγε μόλις ψάρι σε μπιφτέκι».

Ευχαριστιέται πολύ τα καλά λόγια. Το κοινό του δεν είναι το «κλασικό» κοινό του εστιατορίου. Είναι άνθρωποι πονεμένοι, σε ανασφάλεια, ίσως τρομαγμένοι. «Είναι ακόμα πιο σημαντικό να ακούς “μπράβο σεφ” από αυτούς. Με φωνάζουν “σεφ” και δεν τους διορθώνω, αλλά εγώ είμαι μάγειρας».

Τη μαγειρική την έμαθε από τον παππού του, φούρναρη και μερακλή, με τον οποίο έφτιαχναν αβγά με παστουρμά και καναδέζικη πίτσα με πεπερόνι. Τελειώνοντας το σχολείο σπούδασε στη Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων, με τη σκέψη να γίνει μπάρμαν. Εντελώς τυχαία, όμως, έπιασε την πρώτη δουλειά στο «Νέον» του Γιώργου Τσελεμεντέ. «Υπήρχε κενό στην κουζίνα και πήγα. Χρειαζόμουν ένα χαρτζιλίκι για να αγοράσω ένα δώρο. Εκεί κόλλησα το μικρόβιο». Εργάστηκε σε διάφορα εστιατόρια, όταν κάποια στιγμή έπεσε στην αντίληψή του ότι άνοιξε θέση μάγειρα στο Τζάνειο. Ήταν σαν να συνωμοτεί το σύμπαν υπέρ του. Στο Τζάνειο είχε αφήσει το 2003 την τελευταία της πνοή η μητέρα του μετά πολύχρονη περιπέτεια υγείας. «Το παράπονό της πάντα ήταν ότι το φαγητό στο νοσοκομείο είναι χάλια. Αυτό ποτέ δεν μου έφυγε από το μυαλό».

Στάθηκε τυχερός, γιατί έπεσε σε «αλλαγή φρουράς» στην κουζίνα του νοσοκομείου. Έφευγαν οι παλιότεροι μαζί με τη νοοτροπία «ανάλατο μπιφτέκι» και έρχονταν νέα παιδιά από τις σχολές μαγειρικής. «Άρχισα να κάνω τα δικά μου, χωρίς να υποχρεώνω κανέναν στην αρχή να με ακολουθήσει. Προσπαθούσα να βρίσκω συνταγές που να τρώνε τα παιδιά, να αλλάζω μορφή και υφή σε γνωστά πιάτα για να τους είναι πιο οικεία και ευχάριστα. Δεν είναι τίποτα να βάλεις το μπιφτέκι πάνω σε ψωμί, με ντομάτα και μαρούλι να μοιάζει σαν μπέργκερ. Πέντε λεπτά παραπάνω δουλειά είναι. Δεν είναι κακό μία στις τόσες να φτιάξεις γλυκό για τους γιατρούς, δεν είναι καλοπληρωμένοι όλοι».

Σιγά σιγά έγινε υπεύθυνος κουζίνας, επικεφαλής μιας δραστήριας ομάδας πέντε καλών μαγείρων που, σε ημέρες εφημερίας, σερβίρουν φαγητό σε 300 άτομα, μαζί με τους γιατρούς. «Η κοτόσουπα απευθύνεται πια μόνο στους ασθενείς που περιμένουν να εγχειριστούν, οι υπόλοιποι θα φάνε και μουσακά και παστίτσιο και γιουβαρλάκια και τα πάντα. Έχουμε πρόγραμμα όπως στο σπίτι. Μάγειρες είμαστε, ίσως με ελλείψεις, αλλά με πολλή τρέλα και πολλή όρεξη να κάνουμε πράγματα και όχι με τη νοοτροπία Δημόσιο για το Δημόσιο. Με ενοχλεί το βόλεμα, δεν είμαστε όλοι βολεμένοι στο Δημόσιο».

Είναι σημαντικό, λέει, να φεύγει από τη βάρδια και να νιώθει υπερήφανος για τη δουλειά του. «Καμιά φορά λέω ότι δουλεύω σε “πεντάστερο”. Η ικανοποίηση που παίρνω είναι μεγαλύτερη από ένα μαγαζί στο οποίο ο άλλος έχει πληρώσει να πάει. Κι ας είναι όλοι με τις πιτζάμες τους!».

Ετσι δεν θα μπουν τα catering στα νοσοκομεία

Ο Ιάκωβος Απέργης «ψήνει» και κάτι άλλο τελευταία. Ενα υπόμνημα στο υπουργείο Υγείας, με το οποίο θα ζητεί να γίνονται ενημερωτικά σεμινάρια για τους επαγγελματίες στις κουζίνες των νοσοκομείων. «Χρειάζεται συνεχής ενημέρωση, όπως σε οποιονδήποτε άλλο κλάδο» λέει στην «Κ» ο αρχιμάγειρας του Τζανείου. «Οτι εγώ μπορεί να μη χρειάζομαι ένα μηχάνημα, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να ξέρω ότι υπάρχει!». Ο ίδιος κάθε χρόνο καταθέτει αίτημα στις σχολές για νέους μαγείρους. «Δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνω την ίδια διαδικασία κάθε χρόνο, το αίτημα είναι πάγιο. Κάθε χρόνο πρέπει τρεις πρωτοετείς μαθητές να έρχονται στην κουζίνα του νοσοκομείου για πρακτική. Στην αρχή θα κάνουν βοηθητικές εργασίες, αλλά τη δεύτερη χρονιά θα είναι κανονικοί μάγειρες. Χαμένοι δεν θα βγουν. Και έτσι θα μείνουν ανοιχτά τα μαγειρεία και δεν θα μπουν τα catering στα νοσοκομεία».

Δεν είναι ντροπή η δουλειά στο νοσοκομείο, λέει. «Όλοι γίναμε σεφ» προσθέτει με νόημα. «Όμως η ζωή είναι και πατάτα και κολοκύθι και καθάρισμα και σκούπισμα. Όταν τα νέα τα παιδιά στις σχολές τα προετοιμάζεις λέγοντάς τους ότι θα γίνουν σεφ και δεν θα καθαρίσουν ποτέ στη ζωή τους, έτσι θα συμπεριφερθούν αργότερα. Στο κάτω κάτω είναι μαγκιά να προσπαθήσεις να αλλάξεις τα πράγματα σε ένα νοσοκομείο, παρά να κάνεις κάθε μέρα το ίδιο μενού σε ένα εστιατόριο». Το πάθος του έχει ρίσκο. «Ναι, είναι δυνατόν να δημιουργήσεις αντιπάθειες γιατί μπορεί κάποιους να ξεβολεύεις. Κάποιους άλλους όμως μπορεί και να τους ενθουσιάσεις».

Πηγή Σεφ στο Τζάνειο Νοσοκομείο φτιάχνει υπέροχα φαγητά και θέλει να καταργήσει το «νοσοκομειακό φαγητό»

Αυτή είναι η σοκαριστική στιγμή που ένα τέρας δείχνει πως χρησιμοποίησε μια ζώνη για να χτυπήσει μια ανυπεράσπιστη 4χρονη κοπέλα με μια ζώνη 15 φορές.

Ο 20χρονος δράστης ονομάζεται Μπακχράμ και χτύπησε τόσο βάναυσα την 4χρονη επειδή δεν μπορούσε να μετρήσει μέχρι το 5, όταν ο ίδιος της είπε να μετρήσει.

Ενώ φορούσε τις χειροπέδες που του είχε περάσει η αστυνομία, έδειξε στις Αρχές πως χρησιμοποίησε την ζώνη.

To κεφάλι, η πλάτη, το στήθος, η κοιλιά και τα χέρια της 4χρονης είναι γεμάτα με σοβαρά τραύματα.

Το περιστατικό συνέβη στην πόλη Κρασνογιάρσκ στην Ρωσία.

Ο 20χρονος είναι ο σύντροφος της μητέρας της 4χρονης. Ο ίδιος ανέφερε ότι πριν την χτυπήσει με την ζώνη, την χτύπησε πολλές φορές με το καλώδιο ενός φορτιστή κινητού.

Η 31χρονη μητέρα της μικρής ήταν παρούσα όταν ο φίλος της χτυπούσε την κόρη της, αλλά δεν έκανε τίποτα.

«Άφησες σημάδια στο σώμα του παιδιού;»

Ο δράστης περιγράφει στην αστυνομία πως χτύπησε την 4χρονη.

«Το παιδί έπεσε εδώ κάτω, στο κρεβάτι και την χτύπησα…»

Αργότερα, η μητέρα ανέφερε στην αστυνομία ότι δεν επενέβη, επειδή φοβόταν ότι θα χτυπούσε και εκείνη.

Ο 20χρονος ανέφερε ότι «προσπαθούσε να εκπαιδεύσει» την μικρή.

Μετά τον ξυλοδαρμό, η μικρή έτρεμε και δυσκολευόταν να αναπνεύσει αλλά η μητέρα της προσπάθησε να περιποιηθεί τις πληγές της χωρίς ιατρική βοήθεια, γιατί φοβόταν ότι θα τιμωρούνταν ο φίλος της.

Τελικά, ο 45χρονος Αλεξάντερ που μένει μαζί με το ζευγάρι στο ίδιο σπίτι κάλεσε την αστυνομία μόλις είδε την κατάσταση της μικρής.

«Φοβόμουν ότι η μικρή θα πεθάνει», ανέφερε ο 45χρονος.

Τώρα, μικρή είναι στο νοσοκομείο και οι νοσοκόμες αναφέρουν ότι μπορεί να μετρήσει με ευκολία μέχρι το 5 και απλά πάγωσε από τον φόβο της, όταν είδε τον φίλο της μαμάς της.

Δείτε το βίντεο

Πηγη:  tilestwra.com

Πηγή Πατριός έδειρε 4χρονη με ζώνη επειδή δεν μπορούσε να μετρήσει μέχρι το πέντε

Αυτή είναι η σοκαριστική στιγμή που ένα τέρας δείχνει πως χρησιμοποίησε μια ζώνη για να χτυπήσει μια ανυπεράσπιστη 4χρονη κοπέλα με μια ζώνη 15 φορές.

Ο 20χρονος δράστης ονομάζεται Μπακχράμ και χτύπησε τόσο βάναυσα την 4χρονη επειδή δεν μπορούσε να μετρήσει μέχρι το 5, όταν ο ίδιος της είπε να μετρήσει.

Ενώ φορούσε τις χειροπέδες που του είχε περάσει η αστυνομία, έδειξε στις Αρχές πως χρησιμοποίησε την ζώνη.

To κεφάλι, η πλάτη, το στήθος, η κοιλιά και τα χέρια της 4χρονης είναι γεμάτα με σοβαρά τραύματα.

Το περιστατικό συνέβη στην πόλη Κρασνογιάρσκ στην Ρωσία.

Ο 20χρονος είναι ο σύντροφος της μητέρας της 4χρονης. Ο ίδιος ανέφερε ότι πριν την χτυπήσει με την ζώνη, την χτύπησε πολλές φορές με το καλώδιο ενός φορτιστή κινητού.

Η 31χρονη μητέρα της μικρής ήταν παρούσα όταν ο φίλος της χτυπούσε την κόρη της, αλλά δεν έκανε τίποτα.

«Άφησες σημάδια στο σώμα του παιδιού;»

Ο δράστης περιγράφει στην αστυνομία πως χτύπησε την 4χρονη.

«Το παιδί έπεσε εδώ κάτω, στο κρεβάτι και την χτύπησα…»

Αργότερα, η μητέρα ανέφερε στην αστυνομία ότι δεν επενέβη, επειδή φοβόταν ότι θα χτυπούσε και εκείνη.

Ο 20χρονος ανέφερε ότι «προσπαθούσε να εκπαιδεύσει» την μικρή.

Μετά τον ξυλοδαρμό, η μικρή έτρεμε και δυσκολευόταν να αναπνεύσει αλλά η μητέρα της προσπάθησε να περιποιηθεί τις πληγές της χωρίς ιατρική βοήθεια, γιατί φοβόταν ότι θα τιμωρούνταν ο φίλος της.

Τελικά, ο 45χρονος Αλεξάντερ που μένει μαζί με το ζευγάρι στο ίδιο σπίτι κάλεσε την αστυνομία μόλις είδε την κατάσταση της μικρής.

«Φοβόμουν ότι η μικρή θα πεθάνει», ανέφερε ο 45χρονος.

Τώρα, μικρή είναι στο νοσοκομείο και οι νοσοκόμες αναφέρουν ότι μπορεί να μετρήσει με ευκολία μέχρι το 5 και απλά πάγωσε από τον φόβο της, όταν είδε τον φίλο της μαμάς της.

Δείτε το βίντεο

Πηγη:  tilestwra.com

Πηγή Πατριός έδειρε 4χρονη με ζώνη επειδή δεν μπορούσε να μετρήσει μέχρι το πέντε

Το συγκινητικό μήνυμα της ηθοποιού στο Facebook

Η κόρη της Μιμής Ντενίση έκλεισε τα 18 και ετοιμάζεται να φύγει για σπουδές εκτός Ελλάδας. Την αποκάλυψη έκανε η ηθοποιός, μέσω του προσωπικού της λογαριασμού στο Facebook. Συγκεκριμένα, δημοσίευσε μια κοινή τους φωτογραφία και στη λεζάντα, έγραψε πως η Μαριτίνα φεύγει για την Κύπρο.

«Κύπρος λοιπόν για την Μαριτίνα που αποφάσισε να σπουδάσει εκεί. Business με ειδίκευση στον Τουρισμό που δεν υπάρχει σε πανεπιστημιακό επίπεδο στην Ελλάδα. Κι ας είναι η βαριά βιομηχανία μας. Δίκη της η απόφαση καθώς πιστεύω πως τα παιδιά πρέπει να διαλέγουν μόνα τον δρόμο τους. Ξέρω πως θα δυσκολευτεί μόνη της στην αρχή μα θα τα καταφέρει. Όπως κι εγώ που θα βλέπω άδειο το δωμάτιο της αλλά οι μανάδες πρέπει να σκέφτονται τα παιδιά τους όχι τον εαυτό τους! Εύχομαι καλή αρχή σε όλα τα παιδιά μας που ξεκινούν τώρα σπουδές και καλά κουράγια στους γονείς», έγραψε κάτω από το στιγμιότυπο.

Πηγή Μιμή Ντενίση: Η μονάκριβη κόρη της φεύγει για σπουδές

Το συγκινητικό μήνυμα της ηθοποιού στο Facebook

Η κόρη της Μιμής Ντενίση έκλεισε τα 18 και ετοιμάζεται να φύγει για σπουδές εκτός Ελλάδας. Την αποκάλυψη έκανε η ηθοποιός, μέσω του προσωπικού της λογαριασμού στο Facebook. Συγκεκριμένα, δημοσίευσε μια κοινή τους φωτογραφία και στη λεζάντα, έγραψε πως η Μαριτίνα φεύγει για την Κύπρο.

«Κύπρος λοιπόν για την Μαριτίνα που αποφάσισε να σπουδάσει εκεί. Business με ειδίκευση στον Τουρισμό που δεν υπάρχει σε πανεπιστημιακό επίπεδο στην Ελλάδα. Κι ας είναι η βαριά βιομηχανία μας. Δίκη της η απόφαση καθώς πιστεύω πως τα παιδιά πρέπει να διαλέγουν μόνα τον δρόμο τους. Ξέρω πως θα δυσκολευτεί μόνη της στην αρχή μα θα τα καταφέρει. Όπως κι εγώ που θα βλέπω άδειο το δωμάτιο της αλλά οι μανάδες πρέπει να σκέφτονται τα παιδιά τους όχι τον εαυτό τους! Εύχομαι καλή αρχή σε όλα τα παιδιά μας που ξεκινούν τώρα σπουδές και καλά κουράγια στους γονείς», έγραψε κάτω από το στιγμιότυπο.

Πηγή Μιμή Ντενίση: Η μονάκριβη κόρη της φεύγει για σπουδές

Μετά τις φιέστες στη Θεσσαλονίκη, το τρένο επιστρέφει Ιταλία, γιατί ακόμη οι υποδομές στο σιδηροδρομικό δίκτυο της Ελλάδας δεν είναι έτοιμες για να το υποδεχθούν!

Μπορεί το «Ασημένιο Βέλος», το τρένο που φιλοδοξεί να συνδέει την Αθήνα με τη Θεσσαλονίκη μόλις σε 3,5 ώρες, να παρουσιάστηκε σαν νέο απόκτημα της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης… με όλες τις τιμές, ωστόσο υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια.

Μετά τα δοκιμαστικά δρομολόγια στο τμήμα Θεσσαλονίκη-Κατερίνη, η υπερσύγχρονη αμαξοστοιχία επέστρεψε στην Ιταλία γιατί ακόμη οι υποδομές στο σιδηροδρομικό δίκτυο της Ελλάδας δεν είναι έτοιμες για να την υποδεχθούν!

Οι αμφιβολίες πηγάζουν από ορισμένες τεχνικές διαφορές που έχουν να κάνουν με το μήκος της αμαξοστοιχίας και τον τρόπο ηλεκτροδότησης.

Με ανακοίνωσή της η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, σημειώνει ότι η παρουσίαση του «Ασημένιου Βέλους» έγινε για να παρουσιαστεί η αναβάθμιση των υπηρεσιών της εταιρείας.

Χωρίς να δεσμεύεται ότι θα αξιοποιήσει την συγκεκριμένη αμαξοστοιχία, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ στην ανακοίνωση της «διαβεβαιώνει άπαντες ότι το τροχαίο υλικό που θα χρησιμοποιηθεί μετά την ολοκλήρωση των έργων υποδομής θα πληροί όλες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εκτέλεση των δρομολογίων στη διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη».

«Επίσης, σε ό,τι αφορά στο επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών εντός του συρμού, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ δηλώνει ότι ουδεμία «έκπτωση» πρόκειται να κάνει σε αυτές τις υπηρεσίες, που οι καλεσμένοι μας είχαν την ευκαιρία να βιώσουν στο πρώτο ταξίδι του «Ασημένιου Βέλους». Στόχος μας παραμένει να γίνει το τραίνο “Πρώτη Επιλογή” στη μετακίνηση μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης και είμαστε απαρέγκλιτα προσηλωμένοι στον στόχο αυτόν», αναφέρει ακόμη η ανακοίνωση της εταιρείας.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε

Το τραίνο ήρθε στην Ελλάδα προκειμένου να εκτελέσει δοκιμαστικά δρομολόγια επί του υπάρχοντος σιδηροδρομικού δικτύου. Η απόφαση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ για την παρουσίαση του συρμού στη ΔΕΘ ελήφθη στο πλαίσιο της επικείμενης αναβάθμισης των υπηρεσιών της εταιρείας, που θα υλοποιηθεί με την ολοκλήρωση των έργων υποδομής. Εξάλλου, οι καινοτομίες και εξαγγελίες μελλοντικών προϊόντων και υπηρεσιών είθισται να γίνονται στο πλαίσιο κλαδικών ή γενικών εκθέσεων.

Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ διαβεβαιώνει άπαντες ότι το τροχαίο υλικό που θα χρησιμοποιηθεί μετά την ολοκλήρωση των έργων υποδομής θα πληρεί όλες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εκτέλεση των δρομολογίων στη διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Επίσης, σε ό,τι αφορά στο επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών εντός του συρμού, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ δηλώνει ότι ουδεμία «έκπτωση» πρόκειται να κάνει σε αυτές τις υπηρεσίες, που οι καλεσμένοι μας είχαν την ευκαιρία να βιώσουν στο πρώτο ταξίδι του «Ασημένιου Βέλους».

Στόχος μας παραμένει να γίνει το τραίνο «Πρώτη Επιλογή» στη μετακίνηση μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης και είμαστε απαρέγκλιτα προσηλωμένοι στον στόχο αυτόν.

Πηγη: protothema.gr

Πηγή Φιάσκο: Το «Ασημένιο Βέλος» μετά τη ΔΕΘ… επιστρέφει Ιταλία!