22 March, 2019
Home / Lifestyle (Page 48)

ΥΛΙΚΑ

125 γρ. ‏βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
100 γρ. ‏καστανή ζάχαρη
1 ‏αυγό
200 γρ. ‏αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 ‏λεμόνια (μόνο το ξύσμα τους)
1 κ.γ. ‏μπέικιν πάουντερ
1 πρέζα ‏αλάτι
‏αλεύρι για το πασπάλισμα
3 κ.σ. ‏καστανή ζάχαρη

Εκτέλεση

1.Χτυπήστε το βούτυρο και τη ζάχαρη σε ένα μπολ με ένα μίξερ μέχρι να αποκτήσει μια απαλή, κρεμώδη υφή.
2.Προσθέστε στο μείγμα το αυγό και συνεχίστε να χτυπάτε.
3.Προσθέστε το αλεύρι, το ξύσμα λεμονιού, το μπέικιν πάουντερ και το αλάτι και ανακατέψτε καλά μέχρι να έχετε ένα μπολ με ζύμη.
4.Καλύψτε το μπολ και τοποθετείστε το στο ψυγείο για 2 ώρες.
5.Προθερμαίνετε το φούρνο στους 180°C.
6.Κατόπιν ανοίγετε τη ζύμη σε μια αλευρωμένη επιφάνεια μέχρι να αποκτήσει πάχος περίπου 1/2εκ.
7.Κόψτε τη ζύμη σε ομοιόμορφα κομμάτια (κυκλικό σχήμα μπισκότου) και τοποθετήστε τα σε ένα ταψί ψησίματος που έχετε τοποθετήσει νωρίτερα στη βάση του λαδόκολλα.
8.Πασπαλίστε με μπισκότα με καστανή ζάχαρη και ψήστε τα για 10-12 λεπτά.
9.Ύστερα βγάλτε τα και αφήστε τα μερικά λεπτά να κρυώσουν προτού τα απολαύσετε.

Πηγή Γευστικά μπισκότα λεμονιού με βούτυρο από τον Jamie Oliver

La vena che hai sulla fronte è la cosa più bella che ho visto a Roma!

Ο Malkiel και ο Peter γιορτάζουν την 5η τους επέτειο στο παταράκι του Gregory’s Jazz Club της Ρώμης σ’ ένα στενάκι δυο βήματα περπάτημα απ’ την Piazza di Spagna. Στο παταράκι περίπου 50 άνθρωποι σιωπηλοί απολαμβάνουν το τσέλο και το πιάνο που έκεινη τη στιγμή παίζουν κάτι από Chet Baker. Κανείς τους δε μιλάει· κι αν μιλάει, ψιθυρίζει. Στα ποτήρια των περισσοτέρων κόκκινο κρασί ή bourbon. Ακόμη κι ο σερβιτόρος σε καλωσορίζει απευθυνόμενος στο αυτί σου, κανένας δεν τολμά να διαταράξει τη μαγεία που γενναιόδωρα οι μουσικοί προσφέρουν, το ίδιο γενναιόδωρα που λίγο αργότερα θα προσφέρουν τη θέση τους στους θαμώνες. Έξω βροντά μα ουδείς πτοείται. Ο Malkiel και ο Peter στη γωνιά τους αγαπήμενοι και διακριτικοί ανταλλάσουν βλέμματα και φιλιά. Ουδείς ενοχλείται. Η μπάντα ανακοινώνει ότι θα κάνουν ένα δεκάλεπτο διάλειμμα και θα επιστρέψουν, το δεκάλεπτο γίνεται δίωρο. Για 120 λεπτά επισκέπτες απ’ όλο τον κόσμο ανεβαίνουν στη σκηνή με φλογέρες, κιθάρες και σαξόφωνα. Πλέον ακούμε Armstrong και Infirmary Blues. O Gianluca όρθιος με το σαξόφωνό του κλείνει τα μάτια αφοσιωμένος, το πόδι του κουνιέται ρυθμικά στο ξύλινο πάτωμα και μια φλέβα χτυπάει στο μέτωπό του.

– Ηai mai bevuto un espresso autentico?
– Ci vediamo alle dieci alla Fontana!
– Ma quale dici ? Ne abbiamo 200!
– Ma ovviamente quella che fa realizzare i nostri desideri!

Ο εσπρέσο στη Ρώμη αποτελεί μυστηριακή ιεροτελεστία για τους ντόπιους κι ας τον πίνουν κυριολεκτικά στο ποδάρι. Ιεροτελεστία που ο τουρίστας ίσως δυσκολευτεί ν’ αντιληφθεί την πρώτη φορά που θα διαπιστώσει ότι τα περισσότερα cafe του κέντρου δεν έχουν καν τραπεζοκαθίσματα, έχουν όμως επιβλητικότατα μακρόστενα μπαρ που συνοδευόνται από βιτρίνες με ό,τι γλύκισμα μπορεί να βάλει ο νους σου. Ο εσπρέσο εκεί σερβίρεται σκέτος, καυτός και καταναλώνεται άμεσα αφού πρώτα κουνήσεις λίγο το ποτηράκι κι αφήσεις το χαρμάνι να γεμίσει τα ρουθούνια σου. Αν σου περισσεύει ένα ακόμα δεκάλεπτο, παραγγέλνεις και δεύτερο και βγαίνεις να τον απολαύσεις στο πλακόστρωτο παρέα με πολίτες ή ταξιδιώτες που φωτογραφίζουν, συζητούν δυνατά, και καπνίζουν έξω μιας κι εκεί τηρείται κατά γράμμα ο αντικαπνιστικός νόμος. Ίσως τελικά να ξέρουν ένα μυστικό που εμείς αγνοούμε διότι είναι γεγονός πως σ’ αυτά τα πλακόστρωτα γίνονται οι ωραιότερες συζητήσεις, σε μια πόλη που έτσι κι αλλιώς οι άνθρωποι συνομιλούν, γνωρίζονται, ζουν, εργάζονται κι αναμειγνύονται αρμονικά σ’ ένα πολυπολιτισμικό παζλ προσωπικοτήτων.

Lascia le scarpe con i tacchi a spillo in valigia e allacia quelle sportive bella!

Αν δεν περπατήσεις έναν τόπο δεν πρόκειται να τον μάθεις, σ’ όσα πούλμαν και αν μπεις, όσους ξεναγούς κι αν εμπιστευτείς. Αν δε χαθείς στα στενά, αν δε διαπιστώσεις ότι το αριστερά που έστριψες έπρεπε να ‘ναι δεξιά κι αν δεν πιάσεις κουβέντα με πλανόδιους πωλητές. Στη Ρώμη τα βρίσκεις όλα σε πλεόνασμα. Και τα στενά και τους πωλητές και τα χασίματα. Κι όσο χάνεσαι κάπου μέσα σου αναρωτιέσαι αν θες όντως να ξαναβρεθείς (για) εκεί απ’ όπου ξεκίνησες. Ακόμη όμως κι αν μπερδευτείς τόσο που ίσως για λίγο χτυποκαρδίσεις, αν σηκώσεις το κεφάλι θα δεις μια Madonnelle κρεμασμένη σχεδόν σε κάθε σταυροδρόμι να προστατεύει τους περαστικούς απ’ τα δαιμόνια τις νύχτες που εκείνα σουλατσάρουν. Πέρα απ’ τα προφανή που διαπιστώνεις μ’ ένα μισάωρο σεριάνισμα σε οποιοδήποτε σημείο της παλιάς πόλης της Ρώμης· την απαράμιλλη αρχιτεκτονική αισθητική, το σεβασμό που οι οδηγοί επιδεικνύουν στους πεζούς και τη γενικότερη αίσθηση ηρεμίας – αυτό που κυρίως θα σε συνεπάρει είναι η προθυμία κι η οικειότητά τους. Ακόμη και μόνος να βρεθείς στη Ρώμη είναι βέβαιο ότι δε θα ‘σαι μόνος για πολύ – κι αν θα ‘σαι θα ‘ναι καθαρά από επιλογή δική σου.

Passerei mesi interi vicino al tuo collo, annusando il tuo profumo!

Χρώματα, αρώματα και κοπλιμέντα. Η Ρώμη αρνείται πεισματικά να υποστηρίξει τον urban ρόλο του Λονδίνου, της Μαδρίτης ή της Αθήνας. Στη Ρώμη ακόμη και τα πιο urban στοιχεία της μυρίζουν βανίλια κι έχουν χρώμα κοραλί ή λιλά. Ολόκληρη η πόλη έχει χρώμα κοραλί ή λιλά, τώρα που το καλοσκέφτομαι. Κι ολόκληρη η πόλη μοσχομυρίζει κάτι από αναγέννηση και κάτι από συμπάθεια. Μια πόλη που δεν τσιγγουνεύεται τα χαμόγελα και τις φιλοφρονήσεις. Μια πόλη στην οποία ζουν άνθρωποι ακομπλεξάριστοι, διαθέσιμοι και ανοιχτοί στο να ερωτοτροπήσουν κι ας είναι το ειδύλλιο να τερματίσει μόλις το φανάρι ανάψει πράσινο. Αγαπούν τον έρωτα τόσο, ώστε ακόμα και σ’ έκείνη που τους πλήγωσε έχουν αφιερώσει ολόκληρη οδό. «Via Della Scrofa» θα διαβάσεις σε μία απ’ τις πινακίδες του κέντρου κι ίσως προς στιγμήν απορήσεις – η λέξη «scrofa» σημαίνει ακριβώς ό,τι σημαίνει κι εδώ, έτσι κι αλλιώς από εκείνους τη δανειστήκαμε. Υπάρχει μεγαλύτερη τόλμη απ’ το να τιμάς τον πόνο σου; Do it like the Italians λέμε όταν μιλάμε για φλερτ και με λίγες μόλις μέρες παρουσίας δεν αμφισβητείς ούτε λεπτό την αξιοπιστία της προτροπής. Οι Ιταλοί φλερτάρουν παντού, διαρκώς και πετυχημένα. Φλερτάρουν στο δρόμο, στο μετρό, σε μία απ’ τις δεκάδες πλατείες, φλερτάρουν στα βιαστικά, φλερτάρουν μ’ επιχείρημα. Φλερτάρουν κι ας μη σε ξαναδούν ποτέ. Φλερτάρουν χωρίς να τους ενδιαφέρει αν θ’ απορριφθούν. Φλερτάρουν χωρίς να νοιάζονται καν αν ξέρουν να φλερτάρουν· και γι’ αυτό φλερτάρουν και τόσο έξυπνα. Φλερτάρουν έτσι όπως δε σ’ έχουν ξαναφλερτάρει.

– Ηai fame? 
– Si un po’! 
– A Roma è vietato avere poca fame!

Pizza, pasta, panna cotta, gelato, tiramisù κι όρεξη να ‘χεις να μετράς παραλλαγές σ’ όλα τα προηγούμενα. Ένα σωστό δείπνο ξεκινάει με χαϊδεμα του ουρανίσκου και καταλήγει με κρασί σε πλαστικό κι εξομολογήσεις στην Fontana del Pantheon, που αν και λιγότερο διαφημισμένη απ’ την Di Trevi σου προσφέρει εκτός απο συγκλονιστική θέα κι άμεση πρόσβαση σε μερικά απ’ τα λιγοστά μπαράκια της παλιάς πόλης που κρατιούνται ανοιχτά μετά τη μία. Αν ωστόσο σ’ ελκύουν οι ελαφρώς κακόφημες περιοχές κι αν θες να το ζήσεις όντως σαν λόκαλ τότε επιβιβάζεσαι στο λεωφορείο υπ’ αριθμόν 70, κατεβαίνεις στη στάση Maria Maggiore και ανηφορίζεις (για λίγο, μετα κατηφορίζεις) μέχρι να βρεις στα δεξιά σου το Black Market. Εκεί άπαξ και μπεις κλείσε το κινητό σου, απλώσου αναπαυτικά σε μία απ’ τις δερμάτινες πολυθρόνες, βεβαιώσου ότι η παρέα που σε συνοδεύει είναι μια παρέα που διψάς ν’ ανακαλύψεις, παρήγγειλε ένα απ’ τα φημισμένα κοκτέιλ τους κι ας μην καταλαβαίνεις γρη απ’ τις κωδικές ονομασίες και τα ιδιαίτερα υλικά που χρησιμοποιούν κι επίτρεψε στον εαυτό σου ν’ αφεθεί στην ατμόσφαιρα. Ξέχνα ποιος ήσουν πριν μπεις και μη σ’ αποσχολεί καθόλου ποιος θα ‘σαι όταν βγεις – έτσι κι αλλιώς δε θα ‘σαι ο ίδιος.

– Che cosa vorresti ascoltare? 
– Qualcosa di Andrea Bocelli!

Στο παταράκι η ώρα είναι τρεις και κανένας δεν έχει διάθεση να φύγει απ’ το παταράκι, απ’ το παρόν, απ’ τη Ρώμη την ίδια. Time to say goodbye παίζει ο Gianluca στο σαξόφωνό του κι εκείνη η φλέβα στο μέτωπο δε λέει να σταματήσει να χτυπάει, μόνο που επάνω της τώρα πια γράφονται ολόκληρες γραμμές. Ανοίγουμε την πόρτα ξημερώματα ήδη, την ώρα που ακούγονται τα πρώτα buongiorno και καθώς επιβιβαζόμαστε στο πούλμαν για το Ciampino προλαβαίνουμε να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στην Piazza di Spagna. Ρώμη δε θα γλυτώσουμε εύκολα από εσένα.

La cosa più bella che ho visto sulla tua fronte è Roma!

* Το ταξίδι στη Ρώμη ήταν μια ευγενική χορηγία της ηλεκτρονικής πλατφόρμας κρατήσεων iyouth.gr στην οποία και μπορείς να βρεις τα οικονομικότερα πακέτα ταξιδιών στους πιο δημοφιλείς προορισμούς.

Κατερίνα Κεχαγιά – pillowfights.gr

Πηγή Στη Ρώμη ερωτεύεσαι 100 φορές τη μέρα!

Ένας νεαρός Μαυρόγυπας, είδος απειλούμενο με εξαφάνιση, προστέθηκε στη μακρά λίστα των θυμάτων δηλητηρίασης της άγριας ζωής στη χώρα μας.

Ο Μαυρόγυπας έφερε την ονομασία «Ostrava» και είχε απελευθερωθεί το καλοκαίρι του 2018 στη Βουλγαρία, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος LIFE «Vultures back to LIFE» (LIFE 14 NAT/BG/649). Οι κινήσεις του πουλιού παρακολουθούνταν στενά από τους επιστήμονες χάρη στον δορυφορικό πομπό που είχε τοποθετηθεί στην πλάτη του: από τον Νοέμβριο του 2018, αφότου είχε περιπλανηθεί στα Βαλκάνια, επέλεξε να διαχειμάσει στη Νότια Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στην περιοχή της Ανατολικής Μάνης. Δυστυχώς, στα μέσα Φεβρουαρίου, ο πομπός έδειξε πως ο γύπας βρισκόταν στο ίδιο σημείο για κάποιες ημέρες, ένδειξη που πιθανότατα σήμαινε ότι ήταν νεκρός. Τον Μαυρόγυπα εντόπισαν μέλη του Περιβαλλοντικού Πολιτιστικού Ομίλου Μάνης (ΠΕΡΙ.ΠΟΛ.Ο. Μάνης), κατόπιν υπόδειξης της Βουλγαρικής Περιβαλλοντικής Οργάνωσης Green Balkans. Πρόκειται για τον δεύτερο Μαυρόγυπα που εντοπίζεται νεκρός στη χώρα μας σε διάστημα μόλις λίγων ημερών.

Ο γύπας βρέθηκε με υπολείμματα τροφής στο ράμφος (κομμάτι κρέας περίπου 300 γρ.), γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο θάνατος του πουλιού προήλθε κατά πάσα πιθανότητα από δηλητηρίαση. Κατόπιν της άμεσης κινητοποίησης του Δασαρχείου Γυθείου, ο Μαυρόγυπας εστάλη μέσω της Περιφερειακής Δ/νσης Κτηνιατρικής στο Κέντρο Κτηνιατρικών Ιδρυμάτων Αθηνών για νεκροψία και διενέργεια της απαραίτητης τοξικολογικής ανάλυσης, ώστε να διαπιστωθεί η δηλητηρίαση και να ταυτοποιηθεί η δηλητηριώδης ουσία. Στην περιοχή της Ανατολικής Μάνης τοποθετούνται συχνά παρανόμως δηλητηριασμένα δολώματα, πιθανώς για την εξόντωση τσακαλιών, αλεπούδων αλλά και αδέσποτων σκύλων.

Ο Μαυρόγυπας αποτελεί αυστηρά προστατευόμενο είδος και στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται ως «Κινδυνεύον», δηλαδή αντιμετωπίζει πολύ υψηλό κίνδυνο εξαφάνισης στο φυσικό του περιβάλλον στο άμεσο μέλλον. Παρότι μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1950 ήταν σχετικά κοινό είδος, η συρρίκνωση του πληθυσμού του που ακολούθησε, κυρίως εξαιτίας της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων, ήταν δραματική. Σήμερα, το Εθνικό Πάρκο Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου φιλοξενεί τον μοναδικό αναπαραγόμενο πληθυσμό Mαυρόγυπα στα Βαλκάνια.

Δεδομένα τηλεμετρίας των τελευταίων ετών αποδεικνύουν ότι αρκετοί γύπες, κυρίως Όρνια και λιγότερο Μαυρόγυπες από άλλες Βαλκανικές χώρες, επισκέπτονται διαρκώς ενεργές αποικίες, όπως στα Ακαρνανικά Όρη αλλά και εγκαταλελειμμένες –εξαιτίας των δηλητηριασμένων δολωμάτων– αποικίες γυπών στην Πίνδο αλλά και σε άλλες περιοχές. Η ανάκαμψη του πληθυσμού των γυπών στην Ελλάδα είναι εφικτή, με την προϋπόθεση βέβαια να περιοριστεί αποτελεσματικά η παράνομη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων και οι βιότοποί τους να μην υποστούν σημαντική υποβάθμιση από την ανεξέλεγκτη χωροθέτηση αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Για την αποτελεσματική προστασία των πτωματοφάγων αρπακτικών πουλιών κρίνεται επιτακτική η ενεργοποίηση της Υπουργικής Απόφασης σχετικά με τα Τοπικά Σχέδια Δράσης για την καταπολέμηση της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων αλλά και η υιοθέτηση μιας Εθνικής Στρατηγικής για την ενιαία αντιμετώπιση του φαινομένου.

Το Βαλκανικό Πρόγραμμα Κατά της Δηλητηρίασης (BAPP) αποτελεί μέρος του αντίστοιχου Μεσογειακού Προγράμματος Κατά της Δηλητηρίασης (MAPP), που συντονίζεται από το Ίδρυμα για τη Διατήρηση των Γυπών (VCF) και χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα MAVA. Ξεκίνησε στις αρχές του 2018 με σκοπό να εξασφαλίσει την ουσιαστική και συνεχή δέσμευση των αρμόδιων εθνικών κυβερνητικών/διοικητικών αρχών στην περιοχή των Βαλκανίων κατά της παράνομης δηλητηρίασης της άγριας ζωής και να αυξήσει την ικανότητά τους να περιορίσουν αυτή την πρακτική.

Το Πρόγραμμα BAPP συμβάλλει άμεσα στην εφαρμογή του Σχεδίου Δράσης για τους Γύπες, ένα έγγραφο στρατηγικής σημασίας για τη διατήρηση των γυπών της Ευρασίας και της Αφρικής, εφαρμόζοντας δράσεις κατά της δηλητηρίασης στην Αλβανία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την Κροατία, την Ελλάδα και την πΓΔΜ.

Πηγή: Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία

Πηγή Αγέρωχος Μαυρογύπας γύρισε όλα τα Βαλκάνια και τον δηλητηρίασαν στη Μάνη (Χάρτες)

Μάνα, μητέρα, μαμά… Πατέρας, μπαμπάς: Ο Εμανουέλ Μακρόν θέλοντας να είναι πολιτικώς ορθός απέναντι στην κοινότητα των ομοφυλοφίλων, καταργεί τις πιο αγαπημένες και αναγνωρίσιμες λέξεις όλου του κόσμου.

Με στόχο να αντιμετωπίσει τον κοινωνικό ρατσισμό απέναντι στους ομοφυλοφίλους, ο Γάλλος Πρόεδρος και η παράταξή του κατέθεσαν μια τροπολογία που αλλάζει τα οικογενειακά στοιχεία των παιδιών: Ετσι  λοιπόν στις αιτήσεις εγγραφής στα σχολεία, αντί για «Ονομα Πατρός» και «Ονομα Μητρός» θα αναγράφεται «Γονέας 1» και «Γονέας 2».

Με τον τρόπο αυτόν ο Μακρόν θέλει να βάλει ένα τέλος στις διακρίσεις που βασίζονται στις ερωτικές-σεξουαλικές επιλογές των ανθρώπων και έχουν νομική υπόσταση -είτε με πολιτικό γάμο είτε με σύμφωνο συμβίωσης. Σύμφωνα με το σκεπτικό του, η νέα πραγματικότητα επιβάλει μια διαφορετική προσέγγιση ενός, μέχρι τώρα, αυτονόητου θέματος. Διότι όταν ένα ζευγάρι ομοφυλοφίλων βρίσκεται μπροστά σε μια προς συμπλήρωση αίτηση, ποιος από τους δύο, άνδρες ή γυναίκες, που αποτελούν το ζευγάρι των γονέων ενός ανήλικου είναι ο πατέρας και ποιος η μητέρα;

Η σχετική τροπολογία συζητήθηκε στη Βουλή και η υπουργός Βαλερί Πετί που έθεσε το ζήτημα, εξήγησε ότι «είναι αναχρονιστική η διάκριση της οικογένειες» με βάση το φύλο των γονέων τους…. Το σχετικό διάταγμα αναφέρει ότι «Για την αποφυγή διακρίσεων, οι σχολικές εγγραφές, οι σχολικοί κατάλογοι, οι γονικές εξουσιοδοτήσεις και κάθε άλλο επίσημο έγγραφο που αφορά στα παιδιά, θα περιλαμβάνει αποκλειστικά τις λέξεις Γονέας 1 και Γονέας 2».

Το μέτρο αυτό έρχεται  σε συνέχεια του νόμου του 2013 για την νομική ισότητα των γάμων ανάμεσα σε ετερόφυλα και ομόφυλα ζευγάρια.

Δεν είναι λίγες οι αντιδράσεις που προέρχονται από τους Γάλλους, παραδοσιακούς ή συντηρητικούς. Αλλά την μεγαλύτερη εντύπωση προκάλεσε η αντίδραση του προέδρου των ομόφυλων γονέων που δήλωσε ότι: «Αν και θέλουμε να καλωσορίσουμε το γεγονός, γιατί μας επιτρέπει ισότιμη συμμετοχή στα σχετικά έγγραφα, κάτι που δεν ίσχυε πριν από αυτό, ωστόσο οφείλουμε να επισημάνουμε πως ένας τέτοιος διαχωρισμός θα προκαλέσει ανταγωνισμό ανάμεσα στους δύο γονείς, για το ποιος είναι ο νούμερο 1 και ποιος ο νούμερο 2».

Η τροπολογία αναμένεται να τεθεί στην Γερουσία και αν  απορριφθεί, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να την επαναφέρει στην Εθνική Συνέλευση για να τεθεί εκ νέου σε συζήτηση και εκ νέου εξέταση. 

Πηγή Γαλλία: Καταργούνται οι λέξεις «μαμά» και «μπαμπάς» -Τα παιδιά έχουν «γονέα 1» και «γονέα 2»

Μια γλυκιά ιστορία αγάπης που καρπώθηκε καθυστερημένα αλλά μας θυμίζει πως ποτέ δεν είναι αργά να βρεις τον έρωτα της ζωής σου.

Η Γερτρούδη Μοκότοφ και ο Άλβιν Μαν συστήθηκαν για πρώτη φορά πριν από οκτώ χρόνια σε ένα γυμναστήριο στο Middletown της Νέας Υόρκης, το οποίο επισκέπτονται μέχρι σήμερα, δύο φορές την εβδομάδα.

«Ένας κοινός μας φίλος μού είπε “θέλω να γνωρίσει μια πολύ καλή κυρία”» θυμάται ο Μαν. Στο πρώτο τους ραντεβού, την πήγε σε ένα εστιατόριο που λεγόταν “Κάτι Γλυκό”. «Ήταν ένας σωστός τζέντλεμαν» συνέχισε η Μοκότοφ και ο Μαν συμπλήρωσε: «Υπήρχε κάτι σε εκείνη που με έκανε να θέλω να συνεχίσω να μιλάω

Οι δύο τους αποφάσισαν κατευθείαν ότι ανήκουν μαζί και μίλησαν για τα όνειρα και τους στόχους τους και πώς θα περάσουν τη ζωή τους.

Ο Μαν, που βλέπει τον κόσμο μέσα από τα μάτια ναυτικού, άφησε τις ταραγμένες θάλασσες και βρήκε γαλήνη και ηρεμία στο σπίτι του στο Cuddebackville, όπου περνούσε τον καιρό του μελετώντας για να αποκτήσει το πτυχίο του από το κολέγιο. Η Μοκότοφ, που του ρίχνει πέντε χρόνια, είχε φτιάξει το σπίτι της στο Middletown και ήταν πρόθυμη να το μοιραστεί με καλή παρέα.

«Με πείραζε συνέχεια ότι βγαίνω με μία κούγκαρ» αναφέρει ο Μαν, γελώντας. «Αλλά η διαφορά ηλικίας δεν με ενοχλούσε πραγματικά γιατί μαζί της όλα κύλησαν γρήγορα και δεν θα την άφηνα να φύγει».

Συνέχισαν να βγαίνουν και τον περασμένο Ιούνιο, μετά από μία ακόμη “εξόρμησή” τους στη Metropolitan Opera του Μανχάταν, η Γερτρούδη αποφάσισε να αφήσει πίσω της τις παραδόσεις: «Του ζήτησα να με παντρευτεί. Δεν μπορούσα να τον κυνηγάω συνέχεια» εξομολογείται.

Εκείνος της έδωσε ραντεβού στις 5 Αυγούστου στο δημαρχείο του MIddletown, όπου ενώπιον του δημάρχου Joseph DeStefano και 50 συγγενών και φίλων, αντάλλαξαν όρκους αιώνιας αγάπης.

«Ήταν σαν ένα πρώιμο δώρο γενεθλίων» δήλωσε η Μοκότοφ, η οποία σβήνει κεράκια στις 20 Αυγούστου και μπαίνει στα 99. «Ας είμαι και 99, και 98 ετών. Η ηλικία είναι μονάχα ένας αριθμός. Σήμερα όμως παραμένω 98, οπότε ας μη βιαζόμαστε» δήλωσε η κα. Μοκότοφ.

Ο Μαν, που κατόρθωσε να πάρει το πτυχίο του πέρυσι από το κολέγιο Mount St. Mary College, συμφώνησε ότι όταν πρόκειται για την ηλικία, δεν ταυτίζεται πάντα το πόσο είναι κανείς με το πόσο νιώθει.

Πηγή Εκείνη 98 Χρονών και εκείνος 94 γνωρίστηκαν στο γυμναστήριο και Παντρεύτηκαν

«Να φάτε φακές» προτρέπει τους πολίτες τα μέλη της ομάδας που έκανε το κάλεσμα διαμαρτυρίας
Συγκέντρωση έξω από την κρεαταγορά της Βαρβακείου στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποίησαν το μεσημέρι της Πέμπτης μέλη ομάδας vegan.

Η συγκέντρωση κατά της Τσικνοπέμπτης για την οποία κάλεσμα απηύθυνε η ομάδα «Δαμάλα FERA» μέσω ιστοσελίδας του αντεξουσιαστικού χώρου γίνεται, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωσή της, «για να μη συνηθίσουμε τις γιορτές του θανάτου».

Οι συγκεντρωμένοι πέταξαν και τρικάκια στα οποία, μεταξύ άλλων, καλούσαν τους πολίτες «να φάτε φακές».

Στο σημείο βρέθηκε και αστυνομική δύναμη των ΜΑΤ προκειμένου να μην υπάρξουν έκτροπα.

vigan-varv-2vigan-varv-1vigan-varv-3

Πηγή Συγκέντρωση vegan στη Βαρβάκειο κατά της Τσικνοπέμπτης

Είμαι βέβαιη, ότι δεν είμαι η μόνη που έχει κραυγαλέα παραδείγματα μέσα στην ίδια της την οικογένεια, αδελφιών να μη μιλούν μεταξύ τους: Η μαμά μου με τον αδερφό της, για παράδειγμα, αν μπορούσαν δεν θα συναντιόντουσαν ποτέ ξανά στη ζωή τους –τόσο κακή σχέση έχουν.

Ο δε μπαμπάς μου, δεν είναι τσακωμένος με την αδερφή του, αλλά είναι ζήτημα τα να μιλούν στο τηλέφωνο μια φορά τον μήνα. Δεν θυμάμαι από πότε έχουν να συναντηθούν από κοντά.

Και πρόκειται για μεγάλους ανθρώπους. Συνταξιούχους. Που δεν έχουν πια ούτε τόσο παραφορτωμένο πρόγραμμα, ούτε πάρα πολλές ευθύνες –για να πεις, ότι δεν προλαβαίνουν.

Εγώ είμαι μοναχοπαίδι και δεν έχω «εντρυφήσει» τόσο πολύ στην αδελφική σχέση, αλλά έχοντας αποκτήσει πλέον δύο παιδιά, δυσκολεύομαι να «χωνέψω» πώς γίνεται δύο αδέλφια να μη μιλάνε μεταξύ τους. Πώς παίρνεις την απόφαση να διακόψεις κάθε σχέση με το «αίμα» σου.

Έχει να κάνει με «τραύματα» της παιδικής ηλικίας που εξελίχθηκαν σε μνησικακία;

Συνειδητοποιείς κάποια στιγμή, ότι τελικά μάλλον δεν συμπαθείς τον αδερφό ή την αδερφή σου, οπότε δεν βρίσκεις τον λόγο να οδηγήσεις μέχρι την άλλη άκρη της πόλης για να τον δεις; Ή είναι η ανάγκη να φροντίσεις τους ηλικιωμένους πλέον γονείς -με την ελπίδα ίσως και να τους κληρονομήσεις- που βάζει τις μεγάλες φωτιές;

Υπάρχουν, βέβαια, και αδέρφια που είναι τρομερά δεμένα μεταξύ τους –το ποσοστό αυτό υπολογίζεται σύμφωνα με στατιστικές του εξωτερικού περί το 25%, ενώ γύρω στο 20% των αδερφιών έχουν τυπικά καλές σχέσεις.

Υπάρχει, όμως, και ένα δυναμικό 20% που είτε δεν μιλάει είτε έχει έως και εχθρικές σχέσεις. Μεταξύ μας, υποστηρίζουν οι ειδικοί, το ποσοστό των αδερφιών-εχθρών είναι μεγαλύτερο, απλά λίγοι είναι αυτοί που έχουν το θάρρος να το παραδεχτούν ανοιχτά.

Γιατί παρόλο που μέσα τους μπορεί να νιώθουν έως και ανακούφιση, για το γεγονός ότι η σχέση τους διακόπηκε, είναι κάπως ντροπιαστικό να εξηγήσεις σε κάποιον που ρωτά «Γιατί δεν τα πάτε καλά; Τι έχει συμβεί;»

Όταν η αντιζηλία γίνεται πόλεμος

Όλα τα αδέλφια, όταν είναι παιδιά μαλώνουν. Θυμώνουν που ο ένας πήρε το παιχνίδι του άλλου ή πέρασε τη γραμμή που είχαν νοητά ορίσει ανάμεσά τους, στο πίσω κάθισμα. Όπως λέει η ψυχολόγος Laurie Kramer, από το Πανεπιστήμιο του Illinois, «η ικανότητα να τσακώνεσαι με τα αδέλφια σου και να επιλύεις αυτές τις διαφορές, αποτελεί σημαντική αναπτυξιακή επιτυχία.»

Τα παιδιά, δηλαδή, που δεν έμαθαν ποτέ να διαχειρίζονται αυτές τις διαμάχες, έχουν περισσότερες πιθανότητες να αποξενωθούν μεταξύ τους μεγαλώνοντας. «Δεν έχουν κανένα κίνητρο για να θέλουν να διατηρήσουν επαφές. Θέλουν απλά να μείνουν μακριά ο ένας από τον άλλο», συμπληρώνει η ίδια.

Η ψυχοθεραπεύτρια Jeanne Safer επισημαίνει, ότι υπάρχουν δύο τύποι προσωπικοτήτων που έχουν περισσότερες πιθανότητες να αποξενωθούν από τα αδέλφια τους: αυτοί που είναι τρομερά εχθρικοί και αυτοί που χαρακτηρίζονται ως «συλλέκτες παραπόνων» -που θα σου πουν, για παράδειγμα, ότι ποτέ δεν τους ευχαρίστησες για εκείνη τη φορά που σου έστειλαν λουλούδια στα γενέθλιά σου. (Είμαστε βέβαιοι, ότι μπορείτε να σκεφτείτε πολλούς από τους δεύτερους…)

Ο ρόλος της μαμάς…

Σε κάποιον βαθμό, φταίει και η εξέλιξη. Τα αδέρφια μοιάζουν «προγραμματισμένα» να αναπτύσσουν μεταξύ τους αντιζηλίες, γιατί έχουν να ανταγωνιστούν μεταξύ τους για έναν από τους σημαντικότερους «πόρους» -τη φροντίδα των γονιών. «Πριν από διακόσια χρόνια, σχεδόν τα μισά από τα παιδιά που γεννιούνταν δεν έφταναν ούτε μέχρι την εφηβεία», λέει ο καθηγητής ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Berkeley, Frank Sulloway.

«Η ένταση του αδελφικού ανταγωνισμού, βγάζει πολύ περισσότερο νόημα, όταν συνειδητοποιεί κανείς, ότι μικρές διαφορές στις προτιμήσεις των γονιών (στις “αδυναμίες” τους), μπορούν να καθορίσουν, αν ένα παιδί π.χ. θα πάει στον παιδίατρο για κάτι που εμφάνισε ή όχι.»

Επίσημες έρευνες αποκαλύπτουν, ότι δύο στις τρεις μαμάδες έχουν αδυναμία σε κάποιο παιδί. Και όταν αυτή η αδυναμία είναι εμφανής ή μεταφράζεται έτσι, τα αδέρφια έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να αποξενωθούν μεταξύ τους.

Κάποιοι ενήλικες θα παραδεχτούν, ότι ενοχλούνται ακόμα από αυτή τη διαφορά στις προτιμήσεις των γονιών. Άλλοι δεν θα το πουν ποτέ. Το ζήτημα είναι, όπως λένε οι ειδικοί, πώς νιώθουν τα αδέλφια για τη ζωή τους ως ενήλικες.

Αυτοί που έχουν επιτύχει επαγγελματικά και ζουν ευτυχισμένα, έχουν λιγότερες πιθανότητες να μείνουν προσκολλημένοι στο παρελθόν, ενώ μπορεί ακόμα και να γελούν για το γεγονός, ότι ήταν τα «μαύρα πρόβατα» της οικογένειας.
Έχει νόημα να διορθωθεί μια τέτοια σχέση;

Το να βγάλεις εντελώς από τη ζωή σου έναν αδερφό ή μια αδερφή, ανεξάρτητα από του πόσο του/της «αξίζει», μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις, λένε οι ψυχολόγοι. Εξηγούν δε, ότι όσοι το έχουν κάνει, αργότερα το μετανιώνουν βαθιά.

Όπως χαρακτηριστικά λέει η Safer «Έχουμε τους γονείς μας για περίπου 30-50 χρόνια, αλλά τα αδέρφια μας μπορεί να τα έχουμε και για 80 χρόνια. Πρόκειται για τους μοναδικούς ανθρώπους που θυμούνται τα παιδικά μας χρόνια –είναι δυνατόν να μην έχουμε να πούμε τίποτα μαζί τους; Είναι τραγικό…»

Πολλοί είναι αυτοί που λένε, ότι θα τα ξαναέβρισκαν με τα αδέρφια τους, αν εκείνα απολογούνταν και έδειχναν πρόθυμα να κάνουν μια νέα αρχή. Δυστυχώς, βέβαια, η ζωή τα φέρνει έτσι, ώστε συνήθως χρειάζεται μια τραγωδία για να συμβεί αυτό, π.χ. να αρρωστήσει σοβαρά ο ένας από τους δύο. Και τότε και οι δύο πλευρές συνειδητοποιούν πόσα χρόνια πήγαν χαμένα…

Πηγή Πώς γίνεται αδέλφια, όταν μεγΠώς γίνεται αδέλφια, όταν μεγαλώνουν, να σταματούν να μιλάνε μεταξύ τους;αλώνουν, να σταματούν να μιλάνε μεταξύ τους;

Την έντονη αντίδραση της Μέγκυς προκάλεσαν τα όσα είπε η Βίκυ Καγιά στην εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη.

Η παρουσιάστρια και κριτής στο ριάλιτι μοντέλων παραδέχτηκε ότι μετάνιωσε που είπε το «ναι» στη Μέγκυ για να μπει στο σπίτι. Όπως σημείωσε κάποιες πτυχές του χαρακτήρα της που έδειξε μέσα στο σπίτι την έκαναν να αλλάξει γνώμη.

Η πρώην παίκτρια του ριάλιτι μοντέλων απάντησε στους ισχυρισμούς της Βίκυς Καγιά. Όπως σημείωσε είναι πολύ στεναχωρημένη καθώς ήταν η αγαπημένη της κριτής στο ριάλιτι.

Τόνισε μάλιστα ότι θα έπρεπε να χαίρεται που μπήκε στο σπίτι αφού εξαιτίας της ανέβηκαν τα νούμερα του ριάλιτι.

«Είμαι πολύ έξαλλη με αυτές τις δηλώσεις, δεν το περίμενα καθόλου, ειδικά από την κ. Καγιά που ήταν από τους αγαπημένους μου κριτές μέσα στο παιχνίδι. Δεν κατάλαβα γιατί το δήλωσε αυτό, εφόσον στην αρχή ήμουν από τις αγαπημένες της. Δε συμφωνώ καθόλου μαζί της και είμαι πάρα πολύ θυμωμένη. Αντί να χαίρεται που ήμουν στο παιχνίδι, επειδή όλοι συζητούν για μένα και τα νούμερα ανέβηκαν εξαιτίας μου, ακούω τέτοια σχόλια. Έλεγαν ότι έψαχναν κοπέλες με προσωπικότητα… και τελικά κέρδισε μια κοπέλα χωρίς προσωπικότητα. Αυτοί αποφάσισαν την 20αδα. Εγώ με αυτές τις δηλώσεις της Βίκυς Καγιά στενοχωρήθηκα και δεν συμφωνώ!» σημείωσε η Μέγκυ.

Πηγή Έξαλλη Η Μέγκυ με την Βίκυ Καγιά: «Τα νούμερα ανέβηκαν εξαιτίας μου»

Όσοι γνωρίζουν τα στοιχειώδη της ψυχολογίας είναι εξοικειωμένοι με το «σύνδρομο του παρατηρητή». Πρόκειται για την στάση των ανθρώπων όταν βρίσκονται σε πλήθος, που απλά στέκονται σαν χάνοι και παρακολουθούν κάτι σοβαρό να συμβαίνει χωρίς να αντιδρούν σε αυτό.

Υπάρχουν όμως και αυτοί που ίσως φερθούν ηρωικά για να κερδίσουν τις εντυπώσεις στα μάτια των υπόλοιπων παρατηρητών, ενώ κάποιοι άλλοι (συνήθως οι θείτσες στην Ελλάδα) αρχίζουν και κατηγορούν τους πάντες και τα πάντα μόνο και μόνο για ν’ ανοίξουν συζήτηση ενώ ο άλλος μπορεί να πεθαίνει μπροστά τους.

Σε αυτή την περίπτωση που θα δείτε παρακάτω, όπου ένας φοιτητής έπεσε θύμα bullying, υπήρχαν δύο τύποι θεατών…

Πηγή Δείτε τι έκανε όταν είδε τον αβοήθητο μαθητή να πέφτει θύμα Bullying

Δεν πίστευαν στα μάτια τους οι κάτοικοι της Μάλτας καθώς ήρθαν αντιμέτωποι με μια ευχάριστη (μάλλον) έκπληξη εν μέσω ισχυρής βροχόπτωσης.

Γιατί μπορεί οι απόκοσμες εικόνες να θύμιζαν Αποκάλυψη, αλλά ποιος θα μπορούσε να πει “όχι” σε μια τζάμπα ψαριά χωρίς να «πεταχτεί» καν ως το ιχθυοπωλείο;

Και μάλιστα τόσο φρέσκια που τα δύσμοιρα ψάρια ακόμα σπαρταρούσαν!

Το ασυνήθιστο φαινόμενο πάντως δεν είχε να κάνει με τον… Ιωάννη, αλλά με τους ισχυρούς ανέμους (έφτασαν σε ταχύτητα τα 101 χλμ/ώρα) που σε συνδυασμό με τις ισχυρές καταιγίδες πήρε και.. σήκωσε ακόμα και τα ψάρια μέσα από τη θάλασσα, δίνοντας την ευκαιρία στους κατοίκους για την πιο εύκολη ψαριά της ζωής τους.

Χωρίς αυτό να σημαίνει πάντως ότι κάποιοι από αυτούς δεν ρίσκαραν τη ζωή τους, αφού η κυβέρνηση είχε προειδοποιήσει για «ακραία και απειλητικά φαινόμενα», συμβουλεύοντας τους κατοίκους να παραμείνουν στα σπίτια τους.

Οι από μηχανής… τσιπούρες προσγειώθηκαν στους δρόμους της Xemxija, κοντά στον κόλπο του Αγίου Παύλου στη βόρεια Μάλτα.

«Τα ψάρια ήταν αρκετές εκατοντάδες και εκτοξεύονταν προς κάθε κατεύθυνση», δήλωσε αυτόπτης μάρτυρας.

Πηγή Μάλτα: Έβρεξε χιλιάδες ψάρια και ήταν ολοζώντανα. Βίντεο