22 March, 2019
Home / Lifestyle (Page 477)

Μέρα γιορτής η χθεσινή και η Όλγα Πηλιάκη ευχήθηκε χρόνια πολλά στην αγαπημένη της μητέρα Μαρία. Ωστόσο αυτή η γιορτινή μέρα κρύβει πόνο για την Όλγα αφού τέτοια μέρα γιόρταζε η αδελφή της Παναγιώτα η οποία έφυγε από τη ζωή εδώ και αρκετά χρόνια.

Η γνωστή χορεύτρια χθες δεν θα μπορούσε να ξεχάσει την αγαπημένη της αδελφή που μπορεί να πέθανε νωρίς αλλά θα ζει για πάντα στην καρδιά και το μυαλό των αγαπημένων της.

Η Όλγα έγραψε για την αδελφή της : Xρόνια πολλά σε όλους και ειδικότερα στη μαμά μου Μαρία αλλά και στην αδελφή μου Παναγιώτα ( η εικονιζόμενη ) που θα γιόρταζε σήμερα συνοδευόμενη από θεϊκή της ατάκα όσον αφορά το ποιες γιορτάζουν το Δεκαπενταύγουστο που όμως θα κρατήσω για μας! Θα τη σκέφτομαι κάθε χρόνο τέτοια μέρα και θα γελάω! Να είστε όλοι καλά! Τα φιλιά μου!

Η Όλγα είχε μιλήσει τον Μάρτιο στο Πρωινό του Ant1 για το θάνατο της αδελφής της, την οποία έχασε όταν ήταν μόλις 20 χρονών και η αδελφή της 25 χρονών…

«Ο θάνατός της με στιγμάτισε, μου άλλαξε τη ζωή μου. Δε μου είναι εύκολο να μιλάω για αυτή την ιστορία, είναι η πρώτη φορά που μιλάω για αυτό, ήταν πέντε χρόνια μεγαλύτερή μου, την έχω χάσει εδώ και πολλά χρόνια αλλά δε θέλω να μιλάω γιατί δε θέλω να με παίρνει από κάτω… Αισθάνομαι ότι είναι εκεί ψηλά και με βλέπει και θέλω να πιστεύω ότι είναι χαρούμενη για μένα»!

Πηγή Όλγα Πηλιάκη: Ραγίζει καρδιές το μήνυμά της για την αδελφή της που πέθανε

Θέλω να βρω μια αγκαλιά και να χωθώ μέσα της

να αρχίσω να κλαίω με λυγμούς.
Να κλαίω για την προδοσία και τα ψεύτικα “σ’ αγαπώ”
που έχω εισπράξει.
Να κλαίω για τις φτωχές ψυχές που συνάντησα στον δρόμο μου.
Θέλω να κλάψω γιατί δεν θυμάμαι τι σημαίνει ευτυχία.

Από τη Νίκη Ταγκάλου
http://nikitagalou.blogspot.gr/

Εδώ και καιρό είμαι άρρωστη συνεχώς, πονάω παντού και αντί για φαί καταπίνω ότι παυσίπονο βρω μπροστά μου.

Τα μάτια μου πονάνε από την διαρκή καταπόνηση.
Δεν θέλω να περπατάω, να μιλάω,
δεν θέλω να υποκρίνομαι πως είμαι καλά και να γελάω.

Ποιος μίλησε κάποτε για παράδεισο ;
Στην κόλαση ζω, στην κόλαση που εγώ δημιούργησα
όταν άρχισα να αρνούμαι την ζωή και άναψα παντού φωτιές.

Κάηκαν τα φτερά μου και η σάρκα μου και σαν μια άμορφη, άρρωστη μάζα
κάθομαι στην μέση της φωτιάς δίχως ίχνος αντίδρασης.

Αφήστε με, θέλω να κλαίω για όλα όσα έδωσα,
για όλα όσα δεν θα γνωρίσω ποτέ.
Θέλω να κλαίω για μένα, για σένα,
για όλα τα θλιμμένα μάτια που έκλεισαν μια για πάντα
ως ένδειξη διαμαρτυρίας.
Θέλω να σταματήσω να γράφω για την ζωή μου,
θέλω να σταματήσει πια να παρουσιάζει ενδιαφέρον
και να λυτρώνομαι χύνοντας μελάνι επάνω της.

Δεν θέλω να ξανακούσω ξυπνητήρι να χτυπά
και να φαντάζονται τα αυτιά μου ψεύτικα τρυφερά λόγια
για να παρηγορηθούν.

Θέλω να ηρεμήσω και να έρθει καιρός
που θα ακούω την ανάσα μου γαλήνια,
να μην πιέζομαι να με σηκώσω από κάτω,
να θέλω να αντικρίσω πάλι τον ουρανό
δίχως να φοβάμαι τις βροχές του.
Θέλω να γνωρίσω ποιος είναι και ο παράδεισος,
έτσι για αλλαγή ..

Μέχρι και ο χτύπος της καρδιάς μου με κουράζει
και μου πέφτει το μολύβι.

Κάθομαι εκεί στην μέση της φωτιάς μου,
μπορεί να καίγομαι αλλά ζεσταίνομαι.
Μόλις κρυώσω το μολύβι θα έχει εξαφανιστεί τελείως
και εσείς θα κρατάτε κάποιες σελίδες που σημασία
πια δεν θα έχουν, τουλάχιστον όχι σε μένα..
Θέλω είπα ..
για τελευταία φορά..
Κουράστηκα να ζητάω.
Όμως εσείς συνεχίσατε να με κοιτάτε με απορία…

Πηγή Θέλω να βρω μια αγκαλιά. Να χωθώ μέσα της και να κλαίω για τη προδοσία και τα ψεύτικα τα «σ’ αγαπώ»…

Της Κωνσταντίνας Ποζουκίδου.

Είναι αυτή η κατάσταση που εσύ δίνεις… και δεν παίρνεις!

Όλοι έχουμε συναντήσει τέτοιους ανθρώπους στη ζωή μας. Άτομα καλοπροαίρετα, φιλικά, συμπαθητικά.

Ανθρώπους που δίνουν και τους ευχαριστεί μόνο αυτό. Δεν εθελοτυφλούν, δεν πιστεύουν ότι δίνουν όσα παίρνουν, γιατί στην τελική αυτό τους αφήνει αδιάφορους.

Δε δίνουν μόνο όταν έχουν συμφέρον, δεν σκέφτονται καν τις συνθήκες τόπου, χρόνου και κυρίως ατόμου, όταν είναι να προσφέρουν. Για αυτούς ο καλός λόγος, η χαρά που θα μοιράσουν και η αγάπη που απλόχερα δωρίζουν έρχεται αυθόρμητα.

Δε θέλει σκέψη η καλοσύνη! Είναι άτομα, που όπως λένε, και το τονίζω το όπως λένε, χαίρεσαι να συναντάς, να κάνεις παρέα μαζί τους, να τους έχεις στη ζωή σου στην τελική! Μιλάς για αυτούς και τα λόγια σου στάζουν μέλι, τους επιδοκιμάζεις και θεωρείς με το κουτό σου το μυαλό ότι έτσι ανταποδίδεις αυτό που… δεν σου ζητούν! Αλλά τελικά όλα είναι μόνο… λόγια!

Είναι κοινότυπο, αλλά εδώ αρμόζει απόλυτα η φράση «να τα βράσω τα λόγια, η πράξη έχει σημασία»!

Αν χαιρόσουνα πραγματικά που στην ζωή σου είχες την τιμή να γνωρίσεις ένα τέτοιο άτομο, θα έδινες λίγη προσοχή στα σημάδια.

Οι άνθρωποι, γενικά προσφέρουν στους άλλους αυτά που επιθυμούν οι ίδιοι για τον εαυτό τους.

Αυτό είναι και το πολυπόθητο σημάδι! Ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου και τόσο καιρό ποδοπατάς, επειδή τον θεωρείς δεδομένο, θέλει απλά την προσοχή σου.

Δεν έχει ανάγκη από λεκτική αναγνώριση των όσων κάνει για σένα, αλλά από πρακτική.

Είναι άνθρωπος ευαίσθητος, που έχει καταλάβει το απόλυτο νόημα της ζωής, την ανιδιοτελή προσφορά! Απλά και αυτοί… άνθρωποι είναι και όχι καλοφτιαγμένα ρομπότ.

Κάποιες στιγμές ξυπνάει μέσα τους η λογική, η κοινή λογική. Βλέπουν πράγματα που βγάζουν μάτι, ότι πιάστηκαν κορόιδο. Είναι κάποιες στιγμές, – στο κάποιες δώστε σημασία, γιατί είναι αυτές οι εξαιρέσεις – που τους παίρνει από κάτω, που ξυπνάνε λες και βγήκαν από λήθαργο και αντικρίζουν την ωμή και σκληρή πραγματικότητα. Συνειδητοποιούν ότι αυτό για το οποίο τόσο καιρό πάσχιζαν δεν αξίζει, δεν αγγίζει καμία προσδοκία τους.

Και νιώθουν το απόλυτο κενό, την απογοήτευση, που χειρότερο συναίσθημα δεν υπάρχει. Η λύπη, η στεναχώρια, ο θυμός είναι εφήμερα, ο χρόνος τα γιατρεύει. Η απογοήτευση όμως, σε πληγώνει βαθιά, σου δημιουργεί τραύμα, ανεπανόρθωτο. Σου διαλύει το μέσα σου σαν παλάτι στην άμμο. Αυτό κατεδαφίζεται και εσύ νιώθεις άδειος.

Κι όμως, ακόμη και τότε δεν κατηγορούν τους άλλους, θεωρούν ότι υπαίτιοι είναι αυτοί οι ίδιοι. Και ίσως να έχουν δίκιο! Γιατί δίνουν χωρίς να λογαριάζουν σε ποιον πάει, δεν κρίνουν τους ανθρώπους με τα συνήθη κριτήρια. Αν αγαπούν , αγαπούν αληθινά και δίνονται άνευ όρων. Αναγνωρίζουν τα λάθη τους, που τους οδήγησαν σε αδιέξοδα. Δεν κρατούν όμως κακία και αυτό είναι το ευαίσθητο σημείο τους, που τους καθιστά έρμαιο της τύχης τους!

Αυτά τα άτομα συνήθως, είναι και τα πιο πληγωμένα. Αγαπήστε τα, λίγο παραπάνω! Δίνουν στους άλλους με την ελπίδα ότι έτσι θα γιατρευτεί η δική τους πληγή, θα καλυφθεί η δική τους ανάγκη για αγάπη. Και στην τελική, τι ζητάνε; Να τους σηκώσεις, όταν πέφτουν!

Ένα άγγιγμα από το πουθενά, εκεί που δεν το περιμένουν. Ένα τηλεφώνημα σε ανύποπτο χρόνο. Ένα φιλί για καληνύχτα ή ευχαριστώ. Μία βόλτα που θα τους ξεκουράσει και θα τους αλλάξει τη ρουτίνα. Απλά πράγματα ζητούν αυτοί οι άνθρωποι. Ενδείξεις μικρές, αλλά θαυματουργές. Ικανές να τους βυθίσουν πάλι… στον κόσμο τους, που δεν είναι ονειρικά πλασμένος, ούτε έχει ροζ συννεφάκια. Απλά όταν ο ουρανός γεμίζει με γκρι σύννεφα βρέχονται, γιατί βάζουν κάτω από την ομπρέλα τους αυτούς που αγαπούν… και λένε ότι λατρεύουν να περπατάνε στη βροχή!

Και είναι μάταιο να προσπαθήσει να αλλάξει ένας τέτοιος άνθρωπος. Θα πέφτει πάντα σε τοίχο. Θα του συμπεριφέρονται άσχημα και όμως, στην πρώτη ευκαιρία θα συμπεριφερθεί σωστά.

Έτσι γεννιέσαι, δεν γίνεσαι.

Δεν θα πω ότι είναι κατάρα, το αντίθετο μάλιστα, είναι χάρισμα, που δυστυχώς δεν έχει αναγνωριστεί και δεν εκτιμάτε σχεδόν ποτέ.

Και επειδή σε αυτήν την ζωή, οι καλοί θα την πατάνε πάντα, και όσο αυτή θα τους πατάει αυτοί θα σέρνονται, μήπως πρέπει απλά να τους δωρίσουμε και άλλη μία ομπρέλα για τις βροχερές μέρες;

Πηγή Καλός άνθρωπος γεννιέσαι, δε γίνεσαι…

Αν υπάρχουν κάποια πράγματα που όλοι μισούμε τότε σίγουρα στη λίστα είναι η απιστία και το ψέμα. Και όταν κάποιος την έχει πατήσει μια φορά, στη συνέχεια αποκτά ικανότητα να εντοπίζει και την παραμικρή λεπτομέρεια.

Σε φυσιολογικές συνθήκες, το να έχει κάποιος οξυδέρκεια και να αντιλαμβάνεται γρήγορα πράγματα στο άλλο του μισό, θα έχει και θετικές συνέπειες, όπως με τη μορφή πικάντικων φωτογραφιών από ένα επαγγελματικό ταξίδι.

Μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα πικάντικα μηνύματα από μια κοπέλα που πήγε για επαγγελματικό ταξίδι στην Ατλάντα, ήταν ένας τρόπος περισπασμού από το βασικό γεγονός, και κάποιος άλλος θα έβλεπε το πραγματικό show.

Πάντα παίζουν ρόλο οι μικρές λεπτομέρειες στο φόντο ή μπροστά που αποκαλύπτουν όσους απατούν τους συντρόφους τους.

Αυτή είναι η συζήτηση με μηνύματα και φωτογραφίες που αντάλλαξε το ζευγάρι. Μάλλον η κοπέλα έπρεπε να προσέχει τι φωτογραφίζει τελικά! Διαβάστε την απίστευτη συζήτηση:

-Έλα μωρό μου! Έφτασα επιτέλους στο ξενοδοχείο, είμαι έτοιμη να κάνω ντους! Σόρυ, η πτήση μου καθυστέρησε.

-Συνέχισε

-Περίμενε. Είσαι μόνη σου;

-Φυσικά, δεν ξέρω κανέναν στην Ατλάντα.

-Α εντάξει, ποιος είναι ο αριθμός του δωματίου σου ξανά μωρό μου;

-1422. Όχι πάλι τα ίδια, κάλεσε τον αριθμό του δωματίου μου, αν δε με πιστεύεις.
-Ρώτησα απλά να με συνδέσουν με σένα και είπαν ότι δεν υπάρχει καμία Τζάκι που να μένει στο ξενοδοχείο. Ρώτησα αν υπάρχει ο Τομ Τάδε και με σύνδεσαν με το δωμάτιο 1422. Δε μπορώ να πιστέψω ότι με θεωρείς τόσο ανόητο.

-Οργανώνεις ένα ταξίδι με το αφεντικό σου και υποκρίνεσαι ότι πας μόνη σου. Το ήξερα ότι κάτι τρέχει με σας τους δύο. Παρεπιπτόντως υπάρχει υπάρχει μια βαλίτσα στη δεύτερη φωτογραφία που έστειλες και ξέρω ότι δεν είναι δικιά σου, γι’ αυτό μη προσπαθείς καν να το αρνηθείς. Όλα τα πράγματά σου θα σε περιμένουν σε σακούλες σκουπιδιών όταν επιστρέψεις. Καλά να περάσεις π******ς τον Τομ. Και άντε γ******.

Πηγή Η κοπέλα του, του έστελνε «πονηρά» μηνύματα στο κινητό. Τότε σοκαρισμένος παρατηρεί ότι δεν είναι Μόνη!

Πώς έχασε τη ζωή του 17 μηνών κοριτσάκι από τα Τρίκαλα;

Μια απίστευτη τραγωδία σημειώθηκε στα Τρίκαλα το βράδυ του Δεκαπενταύγουστου. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδίδουν τοπικά μέσα ενημέρωσης ένα κοριτσάκι 17 μηνών έχασε τη ζωή του μετά από μπάνιο με καυτό νερό.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του trikalaola.gr ένα κοριτσάκι μόλις 17 μηνών, φέρεται να έχασε τη ζωή του από εγκαύματα πρώτου και δευτέρου βαθμού που προκλήθηκαν από καυτό νερό, πάνω από το 70% περίπου της επιφάνειας του σώματός του, κάτω από το στήθος.

Το άτυχο κοριτσάκι είχε μεταφερθεί αρχικά στο Νοσοκομείο Τρικάλων από την ίδια την μητέρα του και στη συνέχεια σήμανε συναγερμός λόγω της βαριάς κατάστασης.

Ενώ σύντομα, αφού του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και με συνοδεία ιατρών στο Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας.

Εκεί διασωληνώθηκε και παρόλο τις προσπάθειες των ιατρών, υπέστη ανακοπή και κατέληξε.

Για το τραγικό συμβάν υπάρχει Εισαγγελική παρέμβαση και η Αστυνομία ερευνά τον τρόπο που το κοριτσάκι έπαθε τα εγκαύματα που το στοίχησαν τη ζωή του.

Όπως γράφει η εφημερίδα «Ελευθερία της Λάρισας» ο θάνατος προκλήθηκε μετά από μπάνιο με καυτό νερό.

Πηγή Φρίκη με νεκρό 17 μηνών κοριτσάκι, Τρίκαλα: Το σκότωσαν ενώ την έκαναν μπάνιο με… Δεν το χωρά νους

Ο Ηλίας Μαμαλάκης γνώρισε την δεύτερη σύζυγό του το 2011.

Οι ζωές του σχεδόν παράλληλες όπως εξήγησε ο ίδιος σε συνέντευξη που παραχώρησε.

Διαβάστε παρακάτω τι απάντησε ο Έλληνας μάγειρας:

Θα μας μιλήσετε για τη σύζυγό σας;

«Ναι, με την Ντορίτα γνωριστήκαμε το 2011. Είχε χάσει τον άνδρα της το 2001 και έχει τρία παιδιά, τα οποία αγαπώ πολύ. Εγώ έχασα τη Στέλλα τον Αύγουστο του 2010. Είχαμε βίο παράλληλο… Το 2012 αποφασίσαμε να μείνουμε μαζί και να παντρευτούμε. Μόνος μου ήταν πολύ δύσκολο να μείνω. Αλλά ήθελα μια σύντροφο να μου ταιριάζει. Να έχει τους ίδιους τόνους με μένα. Και τη βρήκα!».

Στους καβγάδες ποιος κάνει πίσω;

«Εγώ φυσικά».

Οι Ελληνίδες είναι καλές μαγείρισσες;

«Οι γυναίκες στην Ελλάδα, στις πόλεις, δουλεύουν και δεν έχουν τη δυνατότητα να φτιάξουν περίπλοκα φαγητά. Οι νέες κάνουν συντηρητική μαγειρική, βασισμένη στην ταχύτητα. Δεν τις κατηγορεί κανείς. Στην περιφέρεια έχουν τη ευκαιρία να αναπτύξουν τη μαγειρική, γιατί δεν δουλεύουν τόσο πολύ, είναι περισσότερες ώρες στο σπίτι. Υπάρχουν και καλές και κακές και μέτριες μαγείρισσες».

Πηγή Ηλίας Μαμαλάκης: Η αποκάλυψη για την σύζυγό του

Μα πώς τα καταφέρνει;

Είναι, εδώ και χρόνια πλέον, η σύζυγος ενός από τους πιο γνωστούς κωμικούς δημιουργούς της χώρας μας, με την ίδια να έχει γράψει τη δική της ιστορία στο χώρο της υποκριτικής με πάμπολλες παραστάσεις στο βιογραφικό της.

Μιλάμε, φυσικά, για την Έλενα Τσαβαλιά, που είναι η σύζυγος του Μάρκου Σεφερλή και με τον οποίον συνεργάζεται επί σειρά ετών τόσο στο θεατρικό σανίδι, όσο και στις τηλεοπτικές τους εκπομπές.

Σχετική εικόνα

Η Έλενα, μάλιστα, είναι γνωστή για τον… εθισμό της στην γυμναστική και την υγιεινή διατροφή, κάτι που αποδεικνύεται περίτρανα από το γεγονός πως το κορμί της, ακόμα και στα 54 χρόνια της, παραμένει αγαλματένιο και προκαλεί τον θαυμασμό!

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Elena Tsavalia (@elenatsavalia) στις

//www.instagram.com/embed.js
Τις τελευταίες ημέρες η γνωστή ηθοποιός ανέβασε ορισμένες φωτογραφίες στον προσωπικό της λογαριασμό στο instagram από τα Κουφονήσια, στις οποίες κανείς μπορεί να… παίξει σκάκι στους κοιλιακούς της και να δει τα αψεγάδιαστα πόδια της, ενώ, φυσικά, ανέβασε και μια λήψη με τον αγαπημένο της Μάρκο.

Δείτε τις φώτο στην παρακάτω media gallery:

Πηγή Ετών 54, αλλά δείχνει 20: Η γυναίκα του Μάρκου Σεφερλή έχει το πιο fit σώμα στην Ελλάδα (Εικόνες)

Εμφανής η συγκίνηση σε όλους μετά το αίσιο τέλος της περιπέτειας των 167 ημερών για τους δύο στρατιωτικούς στις τουρκικές φυλακές.

Στην αγκαλιά των συγγενών τους βρέθηκαν τα ξημερώματα της Τετάρτης ο ανθυπολογαχός Άγγελος Μητρετώδης και ο λοχίας Δημήτρης Κούκλατζης.

Μετά από 167 ημέρες στις φυλακές της Αδριανούπολης οι δύο στρατιωτικοί αγκάλιασαν τους γονείς τους, μίλησαν μαζί τους και μοιράστηκαν τη χαρά για την αποφυλάκισή τους.

Ξεχωριστές φιγούρες οι μητέρες των δύο στρατιωτικών που δεν άφηναν στιγμή από την αγκαλιά τους τα δύο παιδιά τους. Από δίπλα και οι πατέρες του ανθυπολοχαγού και του λοχία που τους κοίταζαν με συγκίνηση.

Από την πλευρά τους ο Άγγελος Μητρετώδης και ο Δημήτρης Κούκλατζης ήταν εμφανώς αμήχανοι λόγω και της έντονης συναισθηματικής φόρτισης για όσα πέρασαν τους τελευταίους μήνες στις τούρκικες φυλακές μέχρι το απόγευμα της Τρίτης οπότε και ο εισαγγελέας τους άφησε ελεύθερους.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα στέκονται και νύχταΑποτέλεσμα εικόνας για Στην αγκαλιά των συγγενών τους βρέθηκαν τα ξημερώματα της Τετάρτης ο ανθυπολογαχός Άγγελος Μητρετώδης και ο λοχίας Δημήτρης Κούκλατζης.

Πηγή Όταν μια εικόνα λέει χίλιες λέξεις

Η ελληνική ακτογραμμή προσφέρει έναν απίστευτο πλούτο από μικρά, νησάκια και κόλπους, τοποθεσίες που ακόμη και στη σημερινή εποχή, όπου όλα εξερευνώνται και φωτογραφίζονται μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, παραμένουν ανεξερεύνητα- μικροί παράδεισοι ηρεμίας και φυσικής ομορφιάς.

Μία τέτοια περίπτωση, είναι και το νησάκι Μαράθι, στα ανατολικά της Πάτμου. 

Ένα καταφύγιο απίστευτης ηρεμίας

Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 1978.

Η οικογένεια Αιμιλιανού, ο Παντελής και η Κατίνα με τα δύο τους παιδιά, Μανώλη και Τούλα, αποφάσισαν μετά από δεκαπέντε χρόνια απουσίας στη μακρινή Αυστραλία να εγκατασταθούν στη βραχονησίδα Μαράθι για να φτιάξουν το δικό τους μικρό παράδεισο στην Ελλάδα.

Αρχειακή φωτογραφία της οικογένειας Αιμιλιανού

Το Μαράθι είναι ένα νησάκι 355 στρέμματα ανατολικά της Πάτμου με συνολική ακτογραμμή περίπου 4 χιλιόμετρα. Στο νησί τότε δεν υπήρχε ίχνος δέντρου, νερού, ούτε ηλεκτρισμός.

Το Μαράθι τότε

Η πορεία δεν ήταν καθόλου εύκολη. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τον Παντελή και την Κατίνα να πραγματοποιήσουν το όραμά τους.

Η νοσταλγία και η αγάπη για τον τόπο τους, μεταφράστηκε σε θέληση, μεράκι και σκληρή δουλειά, μετατρέποντας την έρημη αυτή γη σε μια γοητευτική όαση.

Σήμερα, το Μαράθι είναι μια όαση ησυχίας και φυσικής ομορφιάς

Σήμερα, το Μαράθι αποτελεί καταφύγιο όχι μόνο για τα πουλιά που φιλοξενούνται στον καταπράσινο κήπο της οικογένειας, αλλά και ησυχαστήριο για πολύ κόσμο που θέλει να βρεθεί μακριά από τα φώτα του πολιτισμού και τους θορύβους των μεγάλων πόλεων.

Στο νησί υπάρχει μόνο μία παραλία. Δεν υπάρχουν δρόμοι, ούτε καταστήματα, ούτε αυτοκίνητα ή οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να ταράξει τη γαλήνη της φύσης εκτός από τα κουδουνάκια των κατσικιών που βόσκουν ελεύθερα πάνω στο νησί.

Η μοναδική παραλία

Αποτελεί ιδανικό προορισμό για όσους θέλουν στις διακοπές τους να γευτούν την γαλήνη της φύσης, τα όμορφα νερά για κολύμπι, την αμμώδη παραλία για ηλιοθεραπεία, απομονωμένους χώρους για διάβασμα σε συνδυασμό με το καλό φαγητό σε ένα πολύ φιλόξενο χώρο. Και όλα αυτά συνδυάζονται μέσα μία πολύ μικρή ακτίνα καθώς τα δέκα δωμάτια που υπάρχουν και το εστιατόριο βρίσκεται μόλις ελάχιστα μέτρα από την παραλία.

Η θέα από τα δωμάτια του ξενώνα

Στο εστιατόριο, οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν αγνή σπιτική κουζίνα: ζυμωτό μαύρο ψωμί, παραδοσιακά φαγητά, φρέσκα ψάρια από ντόπιους ψαράδες, σπιτικές μαρμελάδες, και γλυκά όλα μαγειρεμένα με πολύ αγάπη από την Κατίνα.

Η ταβέρνα μέσα στο πράσινο

Με πληροφορίες από το marathi-island.gr.

Πηγή Σε αυτό το παραδεισένιο ελληνικό νησάκι κατοικεί μόνο μία οικογένεια

Την εκτίμησή του ότι «ο χρόνος απελεύθερωσης των δύο στρατιωτικών θα ήταν μακρύτερος» εξομολογήθηκε ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Φώτης Κουβέλης εξηγώντας ότι «η εκτίμησή μου αυτή ήταν στη βάση συγκεκριμένων γεγονότων και στοιχείων».

«Οι όποιες απαισιόδοξες προβλέψεις γίνονταν, οφείλονταν στο γεγονός οτι ο Ερντογάν ήταν σε θέση εξαιρετικά έντονη στο βαθμό οπου ήθελε τον επαναπροσδιορισμό της εξωτερικής του πολιτικής» πρόσθεσε ο κ. Κουβέλης.

Κατά τον ίδιο «η απόφαση της (σ.σ. τουρκικής) δικαιοσύνης είναι αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης επιλογής του Ερντογάν αναφορικά με τις σχέσεις που θέλει να διαμορφώσει με την Ελλάδα και την Ευρώπη».

Ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας χαρακτήρισε θετικό το γεγονός της επιστροφής των δύο στρατιωτικών καθώς, όπως είπε στον ΑΝΤ1, «ανοίγει διαδικασίες ώστε η ρητορική της επίθεσης να βρεθεί σε άλλο δρόμο με το δεδομενο ότι η Ελλάδα θέλει να προάγεται η ειρήνη στην περιοχή».

Ξεκαθάρισε, ακόμα, ότι «δεν έχω τεκμήρια περί απαγωγής» των δύο στρατιωτικών όπως είχε δηλώσει πριν από λίγες ημέρες ο Πάνος Καμμένος.

Είπε, τέλος, ότι «από την πρώτη στιγμή είπαμε ότι δεν υπάρχει στοιχείο ανταλλαγής με τους 8 Τούρκους αξιωματικούς».

Πηγή Κουβέλης: Περίμενα ότι ο χρόνος της απελευθέρωσης των στρατιωτικών θα ήταν μακρύτερος