19 July, 2019
Home / Lifestyle (Page 354)

Το δεύτερο σκέλος της τελευταίας δοκιμασίας του GNTM ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία.

Τα κοpίτσια ντυμένα με μια φανταστική κόκκινη τουαλέτα,

πάλι δημιουργία του Άγγελου Μπράτη, φωτογραφήθηκαν με δέκα άντρες μοντέλα σε κλίμα εορταστικό.

Στο concept επικράτησε ενθουσιασμός και κέφι με τις τρεις φιναλίστ να πραγματοποιούν τις καλύτερες πόζες.

Πηγή Τελικός GNTM: Ενθουσιασμός και κέφι στο Xmas party των τριών φιναλίστ!

Μια 26χρονη γυναίκα που γεννήθηκε για να διδάσκει άλλαξε τη ζωή της για χάρη του ζωηρού μαθητή της και του μικρού αδελφού του.

Το 2013, η Chelsea Haley άρχισε να συνεργάζεται με το Teach For America, ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό που συμβάλλει στην «ενίσχυση της εκπαιδευτικής δικαιοσύνης και της αριστείας» στα σχολεία για φτωχές οικογένειες, σύμφωνα με τις δηλώσεις του οργανισμού.

Η Haley άρχισε αυτή τη συνεργασία της, σύμφωνα με τη σελίδα της στο LinkedIn, για να εκπαιδεύσει τους μικρούς μαθητές στο Baton Rouge της Louisiana.

Εκεί γνώρισε τον μαθητή της τετάρτης τάξης, τον Jerome Robinson – τον πιο δύσκολο και πιο άτακτο μαθητής της.

“Κάποιες φορές, η συμπεριφορά του ήταν τόσο κακή, που σκέφτηκα, ‘δεν μπορώ να συνεχίσω, δεν μπορώ να συνεχίσω να είμαι δασκάλα,’” δήλωσε η Haley στο CNN.

Εκτός σχολείου, ο Robinson και ο αδελφός του, ο Jace, περνούσαν τα περισσότερα βράδια με τους παππούδες τους, οι οποίοι τους φρόντιζαν, και κάποιες βραδιές τις περνούσαν με τη βιολογική μητέρα του Robinson.

Η οικογένεια ζούσε σε συνθήκες φτώχειας και αντιμετώπισε μεγάλο πόνο μετά το θάνατο δύο άλλων μελών της οικογένειας.

Ο ζωηρός Jerome δυσκολευόταν στο σχολείο – και οι εκπαιδευτικοί δεν ήταν σε θέση να ελέγξουν τη συμπεριφορά του, δήλωσε η Haley στο CNN.

Τελικά, άλλοι δάσκαλοι στο σχολείο έμαθαν ότι η Haley ήταν το μόνο άτομο που κατάφερε να βοηθήσει τον Robinson – ο οποίος ήταν πιο πειθαρχημένος και πιο πρόθυμος στο να γίνει καλύτερος.

“Έχω πολλά θετικά email και πολλοί με επισκέπτονται για να με συγχαρούν,” λέει η Haley για τις συνομιλίες της με άλλους δασκάλους στο σχολείο.

Η Haley πλησίαζε στο τέλος του διετούς ταξιδιού της στο Teach For America κι αυτή και ο Robinson είχαν σχηματίσει έναν «απίθανο δέσιμο» που δεν θα μπορούσε απλά να τελειώσει εκεί.

Η Haley είπε στο CNN πως είδε ένα όνειρο, στο οποίο «ο Θεός της έλεγε ότι προοριζόταν να γίνει η μητέρα του».

Συμπτωματικά, την επόμενη μέρα, τον Οκτώβριο του 2015, ο Robinson σταμάτησε να γράφει το τεστ που τους έβαλε για να της κάνει μια ερώτηση.

“Με ρώτησε αν θα μπορούσε να ζήσει μαζί μου,” δήλωσε η Haley, η οποία ήταν 24 χρόνων εκείνη την εποχή. “Του είπα ότι αισθάνθηκα το ίδιο.”

Την επόμενη μέρα, η Haley συναντήθηκε με τον Robinson, τη μητέρα του, και τον αδελφό του Jace.

Η Haley, η οποία σχεδίαζε να μετακομίσει στη Georgia για να βελτιώσει την καριέρα της ως δασκάλα, δήλωσε ότι η μητέρα των αγοριών της είπε: “Μπορείτε να πάτε εκεί… αλλά θέλω να πάρετε μαζί σας τον Jerome και τον Jace.”

Τον Δεκέμβριο του 2015, η Haley έκανε όλες τις απαραίτητες διαδικασίες για να γίνει η νόμιμη κηδεμόνας τους. Μετά από συνεχή παρακολούθηση, υιοθέτησε με επιτυχία και τα δύο αγόρια.

Η οικογένεια τώρα κατοικεί στη Marietta της Georgia.

“Δεν θα το άλλαζα αυτό που ζω με τίποτα,” δήλωσε η μόνη μητέρα στο CNN.

“Ο Jace μόλις μπει στο δωμάτιό μου, ανεβαίνει στο κρεβάτι μου, με φιλάει στο μέτωπο και μου λέει: ‘Μαμά, είσαι το καλύτερο κορίτσι.’ Πόσο γλυκό μπορεί να γίνει αυτό το παιδί!” Πηγή: fumara.gr

Πηγή Δασκάλα υιοθέτησε τον φτωχό ζωηρό μαθητή της και το μικρό του αδερφό και οι τρεις τους είναι πιο ευτυχισμένοι από ποτέ

Ένας μικρός χαμός επικράτησε στο Greece s Next Top Model όταν τα τρία κοpίτσια που έφτασαν στον τελικό, η Ειρήνη, η Μαριάννα και η Εβελίνα είδαν ξαφνικά μπροστά τους τους δικούς τους ανθρώπους!

Τα τρία κοpίτσια μιλούσαν ήρεμα για τον τελικό και τι θα μπορούσε να συμβεί. Έκαναν εικασίες και κάποια στιγμή η Μαριάννα σηκώθηκε να πάει στο σαλόνι του σπιτιού.

Έμεινε έκπληκτη όταν είδε το σαλόνι γεμάτο από κόσμο, ανάμεσα στον οποίο ήταν η οικογένειά της. Την ακολούθησαν η Εβελίνα και η Ειρήνη οι οποίες δεν πίστευαν όταν είδαν μπροστά τους τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Ούρλιαζαν, ξέσπασαν σε κλάματα και δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τον ενθουσιασμό τους.

Δείτε παρακάτω τι συνέβη στο σπίτι του ριάλιτι μοντέλων…

Πηγή GNTM: Δάκρυα και ουρλιαχτά όταν είδαν μετά από καιρό τις οικογένειές τους!

Συναγερμός έχει σημάνει στην πόλη της Θεσσαλονίκης για τον εντοπισμό της 13χρονης Αναστασίας που εξαφανίστηκε σήμερα (19/12) στις 10:00 το πρωί 10:00  από την περιοχή του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη.

Η Αναστασία Τ. έχει ύψος 1,65 μ., ζυγίζει 63 κιλά, έχει μαύρα μαλλιά και καστανά μάτια.

Φορούσε μαύρο τζιν παντελόνι , μπλε μπουφάν, άσπρα παπούτσια και κρατούσε μαύρη σχολική τσάντα.

Οποιοσδήποτε έχει κάποια πληροφορία, παρακαλείται να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με «Το Χαμόγελο του Παιδιού», όλο το 24ωρο, στην «Ευρωπαϊκή Γραμμή για τα Εξαφανισμένα Παιδιά 116000» καθώς και σε όλα τα Αστυνομικά Τμήματα της χώρας.

Πηγή: tromaktiko.gr

Πηγή Συναγερμός στη Θεσσαλονίκη: Εξαφανίστηκε η 13χρονη Αναστασία

Με δάκρυα στα μάτια ο Γιώργος Μαυρίδης αποκάλυψε στο κλείσιμο του «Nomads» πως έδωσε τα χρήματα από τη συμμετοχή του για ν’ ανακαινιστεί η πτέρυγα με τις χημειοθεραπείες στην παιδογκολογική του ΑΧΕΠΑ.

Η συμμετοχή του Γιώργου Μαυρίδη στο «Νomads» είχε προκαλέσει αρκετές αντιδράσεις, από τη στιγμή που είχε δηλώσει πολλές φορές πως είναι ενάντια στη λογική των παιχνιδιών επιβίωσης. Ωστόσο, στο τελευταίο επεισόδιο μάθαμε την όμορφη κίνηση που κρυβόταν πίσω από τη μεγάλη του απόφαση!

Δείτε τη συγκινητική αποκάλυψη:

Όλα τα χρήματά του θα δοθούν στην ανακαίνιση της πτέρυγας με τις χημειοθεραπείες στην παιδογκολογική του ΑΧΕΠΑ! Μία κίνηση παράδειγμα για πολλούς ανθρώπους που έχουν τόση δύναμη από την μικρή οθόνη!

«Μετά από δύο μέρες (από την πρόταση) πήγα στο γραφείο του κ. Λάτσιου και του είπα ότι δεν θέλω να με ανταμείψετε με πληρωμή ανά εβδομάδα ή ανά επεισόδιο και τους ζήτησα τα χρήματα αυτά να πάνε στο παιδογκολογικό, στην κλινική, και να ανακαινίσουν την πτέρυγα με τις χημειοθεραπείες.

Το κέρδισα με το σπαθί μου. Χαίρομαι που ο ANT1 με βοήθησε να το κάνω αυτό. 600 τετραγωνικά… το πήρα και μπήκα. Ήταν η αμοιβή μου. Αφού είπα να το κάνω, είπα να το κάνω όσο πιο μάγκικα μπορώ. Θα βοηθήσει κι ο Σπύρος Σούλης νομίζω. Ανέλαβε μία ομάδα να το πραγματοποιήσει όλο αυτό».

Πηγή Ο Μαυρίδης έδωσε όλα τα χρήματα από το Nomads στην παιδογκολογική κλινική του ΑΧΕΠΑ

Η εγκυμοσύνη ενός συνήθως διαρκεί 40 εβδομάδες ή περίπου εννέα μήνες και χωρίζεται σε τρία μέρη, που ονομάζονται τρίμηνα.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, η μητέρα μπορεί να παρουσιάσει μεταβολές της διάθεσης, καούρα ή ναυτία. Μόλις στις τέσσερις εβδομάδες, το αγέννητο μωρό αναπτύσσει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό, ονομάζεται έμβρυο και είναι μόνο περίπου το 1/25 της ίντσας! Σε οκτώ εβδομάδες, αρχίζουν να σχηματίζονται όλα τα κύρια όργανα του.
Το έμβρυο έχει το δικό του κτύπο της καρδιάς και θα είναι περίπου μια ίντσα σε μήκος. Στο τέλος του πρώτου τριμήνου, το έμβρυο μπορεί τώρα να σφίξει μία γροθιά! Επίσης, θα μπορείτε να πείτε το φύλο του αφού τα εξωτερικά όργανα είναι ορατά.
Το έμβρυο έχει μήκος περίπου τρία εκατοστά και ζυγίζει περίπου τριάντα γραμμάρια! Κατά την έναρξη του δεύτερου τριμήνου (12 εβδομάδες), το μυοσκελετικό σύστημα του εμβρύου συνεχίζει να αυξάνεται.
Το δέρμα είναι ημιδιαφανές και το έμβρυο έχει μήκος περίπου 5 ίντσες. Το έμβρυο είναι πολύ πιο ενεργό στις 20 εβδομάδες και έχει βγάλει πλέον ορισμένα μαλλιά.
Σε αυτό το σημείο, στο μισό διάστημα των 40 εβδομάδων, το έμβρυο έχει μήκος περίπου 6 ίντσες και ζυγίζει περίπου 270 γραμμάρια. Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε για την ανάπτυξη του εμβρύου μέχρι να γεννηθεί – αλλά είναι καλύτερο να δούμε ολόκληρη τη διαδικασία σε μόλις τέσσερα λεπτά!
Δείτε το βίντεο παρακάτω:

Πηγή Όλο θαύμα της κύησης ενός ανθρώπου σε μόλις 4 λεπτά

Το παιδί νοσηλευόταν σε σοβαρή κατάσταση στο νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» – Είχε βρεθεί την Τρίτη (18/12) σε κατάσταση ασφυξίας με το λουρί του σκύλου της οικογένειας τυλιγμένο στο λαιμό του, στο σπίτι του στο Φάληρο

Τραγικό τέλος είχε η υπόθεση του 6χρονου, τον οποίο βρήκε η μητέρα του μέσα στο δωμάτιό του χωρίς τις αισθήσεις του, έχοντας τυλιγμένο γύρω του ένα λουρί σκύλου.

Η ίδια κάλεσε Αστυνομία και ασθενοφόρο και δήλωσε ότι ήταν στην κουζίνα και δεν αντελήφθη τι συνέβη.

Οι νοσηλευτές έκαναν τεχνητή αναπνοή στο αγοράκι και στην συνέχεια το μετέφεραν στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν διασωληνωμένο.

Από την Αστυνομία διενεργείται προανάκριση για να διευκρινισθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το περιστατικό.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, συγγενείς του παιδιού ανέφεραν ότι ο 6χρονος χρησιμοποίησε μία πρόκα η οποία βρισκόταν στο ταβάνι του δωματίου και από εκεί -πάνω στο παιχνίδι- κρεμάστηκε.

Όπως ανέφεραν πληροφορίες του ANT1, οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Προστασίας Ανηλίκων, αμέσως μόλις βρέθηκαν στο σπίτι του παιδιού, ενημέρωσαν την Εισαγγελία, ωστόσο εκείνος διέταξε να μην συλληφθούν οι γονείς του 6χρονου.

Η ανακοίνωση του νοσοκομείου
Ο ασθενής Σ. Ι.-Χ. του Ν., ηλικίας 6 ετών νοσηλεύτηκε στη ΜΕΘ του Γ.Ν. Παίδων Π. & Α. Κυριακού από τις 18/12/2018 και ώρα 16:50.

Το παιδί διακομίστηκε με το ΕΚΑΒ στα ΤΕΠ άσφυγμο – απνοϊκό με κόρες σε μυδρίαση και έγινε άμεσα προχωρημένη καρδιοαναπνευστική ανάνηψη.

Στα 35 λεπτά ανάνηψης, ανέκτησε καρδιακό ρυθμό και εισήχθη στη ΜΕΘ διασωληνωμένο, σε κρίσιμη – βαρύτατη κλινική εικόνα με αιμοδυναμική αστάθεια υπό φαρμακευτική υποστήριξη και πολυοργανική ανεπάρκεια.

Έγινε Αξονική Τομογραφία εγκεφάλου και Αυχενικής Μοίρας Σπονδυλικής Στήλης με ευρήματα υπέρ ανοξικής εγκεφαλοπάθειας. Επίσης διενεργήθηκε υπερηχογράφημα άνω/κάτω κοιλίας με παθολογικά ευρήματα από ήπαρ, σπλήνα, έντερο, νεφρούς, που πιθανώς οφείλονται σε σπλαχνική υποάδρευση.

Σήμερα παρουσίασε εκ νέου καρδιακή ανακοπή, έγινε εκ νέου ανάνηψη και παρά τις προσπάθειες, το παιδί απεβίωσε στις 11:55 π.μ στις 19/12/2018.

Πηγή Ανείπωτη τραγωδία: Πέθανε ο 6χρονος που είχε τυλιχτεί με λουρί σκύλου

Παρά τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, συνεχίζει τα μακροβούτια του στην παραλία της Ραφήνας.

Είναι, άλλωστε, γνωστό, πως ο πρώην πρωθυπουργός είναι δεινός χειμερινός κολυμβητής.

Ο φωτογραφικός φακός εντόπισε το μεσημέρι του περασμένου Σαββάτου (15/12/2018) τον κ. Καραμανλή να απολαμβάνει το μπάνιο του στην παγωμένη – λόγω χειμώνα – θάλασσα της Ραφήνας.

Τον πρώην πρωθυπουργό συνόδευε άνδρας της προσωπικής του ασφάλειας.

Πηγή Ο χειμερινός κολυμβητής Κώστας Καραμανλής: Βούτηξε στα παγωμένα νερά της Ραφήνας – ΦΩΤΟ

Η «κόκκινη γραμμή» από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη

«Εάν οι Τούρκοι ανέβουν σε βραχονησίδα, θα την ισοπεδώσουμε. Και αυτό είναι μία κόκκινη γραμμή που ενστερνίζεται η κυβέρνηση». Τη φράση αυτή χρησιμοποίησε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης στην καθιερωμένη για αυτές τις ημέρες εορταστική συνάντηση με τους εκπροσώπους του Τύπου, απαντώντας σε ερώτημα σχετικά με την προκλητικότητα των Τούρκων και το έσχατο σημείο στο οποίο μπορεί να φτάσει η Αθήνα.
Σύμφωνα με τα όσα είπε στους διαπιστευμένους συντάκτες ο ΑΓΕΕΘΑ σε σχέση με τον ρόλο της Ουάσιγκτον στην περιοχή: «Οι ΗΠΑ ψάχνουν τρόπους ώστε να εξασφαλιστεί η ισορροπία στην περιοχή. Η Ελλάδα λειτουργεί σαν γέφυρα και παίζει θετικό ρόλο. Ο άξονας της Ελλάδας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο αντισταθμίζει την πίεση που εξασκείται από την Τουρκία».
Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ διαβεβαίωσε για την επιχειρησιακή ετοιμότητα και ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων να δώσουν άμεση ισχυρή και αποτελεσματική απάντηση σε οιονδήποτε επιβουλευθεί τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.
Επίσης ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ αναφέρθηκε στις εν εξελίξει συζητήσεις για την ενίσχυση του Στόλου με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και την Αυστραλία με την τελευταία να μπορεί να αποτελέσει την ενδιάμεση λύση.
Όσον αφορά στο στρατηγικό διάλογο μεταξύ Ελλάδας-ΗΠΑ ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ανέφερε ότι διεξήχθη σε πολύ καλό κλίμα και ήταν εφ’ όλης της ύλης. Σχολίασε δε ότι οι ΗΠΑ ψάχνουν τρόπους ώστε να εξασφαλιστεί η ισορροπία στην περιοχή και η Ελλάδα αποτελεί έναν αξιόπιστο εταίρο που λειτουργεί ως γέφυρα σε αυτή την προοπτική.

Πηγή «Εάν οι Τούρκοι ανέβουν σε βραχονησίδα, θα την ισοπεδώσουμε»

Σαν να το θέλησε λες η μοίρα, ο άνθρωπος που θα αναβίωνε με κερί και τέχνη ζηλευτή τον αγώνα του έθνους μας το 1821 γεννήθηκε ανήμερα της επετείου της εθνικής μας παλιγγενεσίας, 25η του Μαρτίου.

Κι έτσι σήμερα, λίγα χιλιόμετρα έξω από τα Γιάννενα, μας περιμένει μια αξέχαστη περιπλάνηση στη νεοελληνική ιστορία μέσα από τα κέρινα ομοιώματα του Παύλου Βρέλλη, ένα έργο ζωής για τον ίδιο και μια εμπειρία μνήμης για τον επισκέπτη.

Ο γλύπτης Βρέλλης αναπαρέστησε τις μεγάλες στιγμές του τόπου μας υπενθυμίζοντας τις μορφές που σημάδεψαν τους αγώνες μας, αφήνοντάς μας να μένουμε με το στόμα ανοιχτό μπροστά στα κέρινα ομοιώματά του.

Για τον ίδιο βέβαια μόνο ρόδινη δεν ήταν η όλη περιπέτειά του, καθώς εργάστηκε κάτω από αντίξοες συνθήκες για να στήσει αυτό το μουσείο-στολίδι λαογραφίας, χτίζοντάς το κυριολεκτικά με τα χέρια του. Δεν ήταν μόνο το πάθος και το μεράκι του, ήταν και η έμφαση που ήθελε να δώσει στην ακρίβεια των αναπαραστάσεών του, σεβόμενος την πραγματική ιστορία.

Ο Βρέλλης, απόφοιτος του τμήματος Γλυπτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, ήταν στα 60 του και συνταξιούχος γυμνασιάρχης το 1983 όταν αγόρασε μια άγονη έκταση 17 στρεμμάτων στο Μπιζάνι των Ιωαννίνων με το εφάπαξ επίδομα που πήρε από το ελληνικό Δημόσιο, κι αυτό για να δώσει υπόσταση στο όνειρο της ζωής του.

Τα επόμενα 13 χρόνια θα τα περνούσε δουλεύοντας ακατάπαυστα διαμορφώνοντας τόσο τον εξωτερικό όσο και τον εσωτερικό χώρο του μουσείου του, σχεδιάζοντας και χτίζοντάς το από την αρχή για να μοιάζει με αυθεντικό ηπειρώτικο οικοδόμημα του 18ου αιώνα. Δεν ήταν έτσι μόνο γλύπτης, καθώς λειτούργησε αναγκαστικά ως αρχιτέκτονας, ζωγράφος, ενδυματολόγος, λαογράφος, μιας και όλα μόνος του τα έκανε!

Η συγκέντρωση του ιστορικού και λαογραφικού υλικού για τα θέματα των κέρινων ομοιωμάτων του ήταν μια διαχρονική εξάλλου αναζήτηση για τον Παύλο Βρέλλη, μια κοπιώδης εργασία που κράτησε περισσότερο από τρεις δεκαετίες ενδελεχούς μελέτης. «Ευχαριστώ αυτούς που κράτησαν τη Θρησκεία μου, τη Γλώσσα μου και την Εθνικότητά μου, για να είμαι Χριστιανός και να λέγομαι Έλληνας.

Η αγάπη και η λατρεία που είχα, από μικρό παιδί, στους ήρωες της προεπανάστασης και της επανάστασης του 1821, έγινε αγάπη και θαυμασμός για τους μετέπειτα ήρωες. Αυτοί σφάχτηκαν, κρεμάστηκαν, γδάρθηκαν, ταπεινώθηκαν, για να κερδίσουμε εμείς σήμερα τον τόπο τούτο ελεύθερο, χωρίς σκλαβιά», γράφει τον χειμώνα του 1994/5 στο συνοδευτικό υπόμνημα του μουσείου του, για να συνεχίσει:

«Αυτός ο μικρός λαός της γης, έδειξε την ανδρεία του σε όλες τις εποχές. Αντικατέστησε το δόρυ με το καριοφίλι ή το σύγχρονο όπλο και βροντοφώναξε προς όλους τους λαούς της γης, “η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει”. Σα φόρο τιμής, αγάπης και πίστης, στους ανώνυμους και επώνυμους ήρωές μας, έφτιαξα τούτο το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας με κέρινα ομοιώματα, στο χωριό Μπιζάνι Ιωαννίνων».

Τελειώνοντας, αποκαλύπτει τον σκοπό του: «Θέλω να κάνω Ιστορική Αγωγή, μνήμη Ιερή όλων των ηρωικών μορφών και γεγονότων που έζησαν μέσα μου. Οι συνθέσεις είναι όλες δικές μου. Δούλεψα, όχι μόνο με βάση τη βιβλιογραφία που συγκέντρωσα (για ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία), αλλά και τις πληροφορίες -στοιχεία- που πήρα από τα μέρη που περπάτησα, γνώρισα, φωτογράφησα και σχεδίασα επί χρόνια».

Ο Βρέλλης αναβίωσε σπουδαία ιστορικά γεγονότα της Ελλάδας σε φυσικό μέγεθος μέσα στο μουσείο του, μπλέκοντας κέρινες μορφές και πραγματικούς χώρους σε ένα συνεκτικό όλον που μυρίζει ελληνική ιστορία από άκρη σε άκρη και μας κάνει να βιώσουμε τα περασμένα γεγονότα σαν να είμασταν πράγματι εκεί.

Και η αλήθεια είναι πως ενώ τη ματιά κλέβει η Επανάσταση του 1821 και οι πολεμικές περιπέτειες του τόπου μας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα εκθέματα του Βρέλλη περιλαμβάνουν μορφές και αναφορές από την περίοδο των αρχαιοελληνικών χρόνων ως και την Κυρά της Ρω (1982)!

Ο μεγάλος αυτός «ξεναγός» της νεοελληνικής ιστορίας έφυγε από κοντά μας τον Ιούλιο του 2010, όταν και θυμήθηκαν ξαφνικά όλοι πως τόσο η πολιτεία όσο και η Ακαδημία Αθηνών είχαν παραλείψει να τον τιμήσουν…

Τα κέρινα ομοιώματά του περιλαμβάνουν το «Κρυφό Σχολειό», το οποίο έφτιαξε «σα φόρο Τιμής σε όσους κράτησαν τη γλώσσα και την Εθνική μας ταυτότητα, στους σκοτεινούς πρώτους χρόνους της Τουρκοκρατίας», έχοντας δουλέψει τα πρόσωπά του «στο εργαστήρι μου στην Αθήνα και στα Γιάννενα» ήδη από το 1954-55.

Τα έργα της προεπαναστατικής περιόδου απαρτίζουν ακόμα η «Φιλική Εταιρία», οι «Ηπειρώτες Ευεργέτες», που «έχουν ανθρωπιστική και εθνική συνείδηση και δράση μεγάλη», οι «Δάσκαλοι του Γένους», ο «Σκλαβωμένος Ελληνισμός στις Φυλακές», η «Ανατίναξη στο Κούγκι», οι «Κλέφτες και Αρματολοί», η «Σφαγή του Αλή-πασά» κ.ά.

Κάτω από τη γενική κατηγορία «Εκθέματα Επανάστασης», συναντάμε κέρινες δημιουργίες όπως τους «Πολεμιστές του 1821», αλλά και τα ομοιώματα του Μακρυγιάννη, του Κολοκοτρώνη, του Κανάρη, του Νικηταρά κ.ά. Ξεχωριστή θέση κατέχει τόσο στη ζωή του όσο και το έργο του η ταραγμένη εποχή της γερμανικής Κατοχής, την οποία αναπτύσσει σε έργα-σταθμούς της δουλειάς του, όπως οι «Πικρές θύμησες 1940-1941», το «Γράμμα από το Αλβανικό Μέτωπο», οι «Γυναίκες της Πίνδου», το «Στρατηγείο του 1940 στη Σπηλιά του Καλπακίου», το «Ρούπελ», η «Μάχη της Κρήτης» κ.ά.

Για το εξέχουσας καλλιτεχνικής, ιστορικής και λαογραφικής αξίας έργο του τιμήθηκε από πολιτιστικούς συλλόγους και πνευματικούς θεσμούς, όπως την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας (1981), την Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία Ελλάδας (1982), την Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (1991), τον Δήμο Ιωαννιτών (1992), το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (1992), το ΤΕΙ Άρτας (2001) και την Εταιρεία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου (2008)…

Πρώτα χρόνια

Ο Παύλος Βρέλλης γεννιέται την 25η Μαρτίου 1923 στα Γιάννενα, για να δει τη ζωή να του δείχνει από μικρό το σκληρό της πρόσωπο: στα 4 ορφανεύει από μητέρα και στα 13 από πατέρα. Αποκούμπι βρίσκει στη θεία του (αδερφή της μητέρας του), Σοφία Παραμυθιώτη, η οποία τον παίρνει υπό την προστασία της μεγαλώνοντας και σπουδάζοντάς τον. Δασκάλα μάλιστα η ίδια και πνεύμα φωτισμένο, θα αφήσει στο παιδί παρακαταθήκη την αγάπη για τις τέχνες και τα γράμματα.

Ο Παύλος την ανταμείβει δείχνοντας από μικρός την καλλιτεχνική του ιδιοσυστασία. Πριν καλά καλά καταλάβει τον εαυτό του, ζωγραφίζει και σμιλεύει στο ξύλο ή την πέτρα αγαπημένους του ήρωες. Οι δυσκολίες όμως είναι και πάλι εδώ: έφηβος πια, πέφτει στα χέρια του γερμανού κατακτητή, ο οποίος καθ’ όλη την περίοδο της Κατοχής τον βάζει με άλλα Γιαννιωτόπουλα να καθαρίζουν απομεινάρια πολεμικού υλικού που δεν είχε εκραγεί. Ζώντας τώρα ως μελλοθάνατος, σκαλίζει στη φυλακή το ξύλο και αποτυπώνει τις μορφές των συγκρατουμένων του, παιδιών που θα χάνονταν δηλαδή την επομένη, καθώς ζούσαν καθημερινά με τον κίνδυνο του θανάτου.

Μετά την απελευθέρωση το 1945, γίνεται δεκτός στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, από την οποία αποφοιτά το 1947, έχοντας μέχρι τότε λατρέψει τη γλυπτική. Πριν μπει μάλιστα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ), στα 24 του τώρα, φιλοτεχνεί μια σειρά προτομών στρατηγών και μητροπολιτών που θα του φέρουν μια πρώτη φήμη στον χώρο της τέχνης.

Αυτοδίδακτος γλύπτης και χαράκτης, παρουσιάζει μερικά έργα του και το 1949 γίνεται δεκτός στην ΑΣΚΤ, στο Τμήμα Γλυπτικής. Τα χαρακτικά, γλυπτά και σκίτσα του λαμβάνουν εγκωμιαστικές κριτικές, την ίδια ώρα που ο Παύλος ασχολείται με πολλά και διάφορα: παρακολουθεί μαθήματα βυζαντινής μουσικής και ορθοφωνίας και είναι ταυτοχρόνως αθλητής του άλματος επί κοντώ, παίρνοντας μάλιστα πολλές διακρίσεις και πρωτιές (όπως στα «Άκτια» το 1950 και τα «Δωδωναία» την ίδια χρονιά).

Ο Βρέλλης αποφοιτά από την ΑΣΚΤ το 1954, έπειτα από ένα διάλειμμα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, δεν σταματά ωστόσο τη μαθητεία του. Σύντομα θα βρεθεί στη Φλωρεντία για να μάθει χαλκογλυπτική και στη Ραβέννα αμέσως μετά, για να διδαχθεί ψηφοθετική. Παράλληλα, ταξιδεύει πολύ για να έρθει σε επαφή με το πνεύμα και την τέχνη των μεγάλων δασκάλων που θαυμάζει. Επιστρέφει τελικά στην Ελλάδα για να δουλέψει σε έργα συντήρησης του Βράχου της Ακρόπολης και περνά άλλα τρία χρόνια στο Αρχαιολογικό Μουσείο, στο οποίο δημιουργεί το Τμήμα Αναπαραγωγής Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Δεν ξεχνά βέβαια ποτέ πως είναι παιδαγωγός και βάζει σκοπό να αλλάξει την εκπαίδευση του τόπου του. Καταρτίζει λοιπόν ένα νέο πρόγραμμα μαθημάτων βασισμένο σε εκσυγχρονισμένες παιδαγωγικές μεθόδους, το οποίο εφαρμόζεται πράγματι στο Τζάνειο Πειραματικό Γυμνάσιο του Πειραιά, καθηγητής του οποίου υπήρξε εξάλλου για χρόνια.

Η πολυσχιδής εκπαιδευτική του δράση θα τον φέρει ακόμα και ξεναγό σε αρχαιολογικούς χώρους και ιστορικά σημεία του τόπου μας, καθώς γι’ αυτόν η παιδεία είναι ένα πολύπλευρο φαινόμενο. Αρχαία Ολυμπία, Μιστράς, Δελφοί, Αρχαία Δωδώνη κ.ά. γίνονται έτσι κτήμα του. Το 1962 θα παντρευτεί την εδώ και χρόνια αγαπημένη του Μαρία Γιαννίση, επιστρέφοντας τελικά στα Γιάννενα…

Ένας γλύπτης στην επαρχία του 1960

Η ζωή του καλλιτέχνη στην ελληνική περιφέρεια αποδεικνύεται ωστόσο δυσκολότερη απ’ ό,τι περιμένει. Αναλαμβάνει μερικές παραγγελίες για προτομές και ηρώα, αλλά ως εκεί. Παίρνει μέρος σε μερικές ομαδικές εκθέσεις γλυπτικής ανά την Ελλάδα και περιοδεύει σε όλη την Ήπειρο για να δώσει διαλέξεις. Αλλά και για να μελετήσει φυσικά από πρώτο χέρι τη λαϊκή τέχνη της ιδιαίτερης πατρίδας του.

Η κύρια απασχόλησή του είναι όμως καθηγητής Τεχνικών σε γυμνάσια και λύκεια των Ιωαννίνων. Παράλληλα, λειτουργεί για πολλά χρόνια και μια σχολή προετοιμασίας υποψηφίων για την Καλών Τεχνών, διδάσκοντας γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο. Την ίδια εποχή, αποκτά και τα δυο παιδιά του.

Αυτόν τον καιρό θα τον ανακαλύψει και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, στο οποίο θα διδάξει για μια επταετία ιστορίας της τέχνης. Μέχρι τότε βέβαια έχει θέσει, έστω και εν σπέρματι, το μακρόπνοο όραμά του…

Η δημιουργία του Μουσείου Βρέλλη

Το 1975, στο πλαίσιο των παιδαγωγικών του καθηκόντων στο σχολείο, παρουσιάζει αυτό που έμελλε να γίνει το πρώτο έκθεμα του μουσείου του, το περιβόητο «Κρυφό Σχολειό». Ο Βρέλλης πήρε έναν χώρο και τον μεταμόρφωσε στο κρυφό σχολειό της Τουρκοκρατίας, φιλοτεχνώντας τις πρώτες ανθρώπινες μορφές του από κερί. Και σαν γλύπτης που είναι, δημιουργεί πρώτα μοντέλα από πηλό, κατόπιν γύψινα εκμαγεία και στο τέλος τις κέρινες δημιουργίες του.

Οι πρώτες κριτικές για το έργο του είναι διθυραμβικές! Η συνέχεια θα φέρει στο μουσείο του κατά τα επόμενα χρόνια περισσότερους από 8 εκατ. επισκέπτες. Ο Βρέλλης ήταν ταυτοχρόνως και ποιητής, αν και αρχικά εμφανίζεται διστακτικός να δημοσιεύσει τις δημιουργίες του. Τελικά θα δουν το φως της έκδοσης οι συλλογές του «Θύμησες» (1969), «Φόρμες» (1972), «Σίδερα, Πέτρες και Λουλούδια» (1975), «Ήταν και Είναι» (1982) και «Λαμαρίνες και Παράνομοι» (1982).

Επιστρέφοντας στο έργο της ζωής του, μέχρι το 1981 έχει ήδη προσθέσει κι άλλα κέρινα ομοιώματα, διαμορφώνοντας ταυτοχρόνως και τις θεματικές αίθουσες που τα στεγάζουν. Ο χώρος είναι όμως πολύ μικρός για να στεγάσει τα έργα που έχει στα σκαριά. Το 1983 συνταξιοδοτείται ως γυμνασιάρχης και αποφασίζει να συγκεντρώσει το σύνολο των δυνάμεών του όχι στην αποστρατεία του, αλλά σε κάτι που θα άφηνε βαριά κληρονομιά στον τόπο μας!

Ο εξηντάχρονος πλέον Βρέλλης αγοράζει με το εφάπαξ επίδομά του έναν χώρο 17 στρεμμάτων στο χωριό Μπιζάνι, λίγο έξω από τα Γιάννενα. Και βάζει μπροστά το μουσείο του. Χαράζει δρόμους και πλατείες στο στέρφο οικόπεδο, διαμορφώνοντας τον περιβάλλοντα χώρο με σεβασμό στο τοπικό στοιχείο των Ιωαννίνων, το οποίο ξέρει εξάλλου καλά από τις περιηγήσεις του σε κάθε γωνιά της Ηπείρου.

Όσο για το κτίριο που θα φιλοξενήσει τα κέρινα όνειρά του, του δίνει τη μορφή της «αστικής φρουριακής αρχιτεκτονικής της ενδοχώρας της Ηπείρου κατά τον 18ο αιώνα», όπως μας λέει, φιλοτεχνώντας το με απόλυτο σεβασμό στην παράδοση. «Το Φλεβάρη του 1983, αγόρασα στο χωριό Μπιζάνι 17 στρέμματα γης, για να φτιάξω αυτό το Μουσείο. Ήμουνα τότε 60 χρονών. Μέτρησα την αντοχή μου και την ανοχή μου. Αυτά που βρήκα ήταν βράχια, ανώμαλο έδαφος με μεγάλες κλίσεις (πουθενά οριζόντια επιφάνεια), λίγες ασφάκες και πουρνάρια ‘δω και ‘κει και δυο μικρές γκορτσιές. Πουθενά δρόμος ή μονοπάτι δεν υπήρχε», εξομολογείται ο ίδιος για τις απαρχές του μουσείου του.

Το κυρίως κτίριο το διαιρεί σε ανάλογα επίπεδα («παράλληλα», «συνάλληλα» και «διάλληλα») φτιάχνοντας έναν χώρο το λιγότερο μοναδικό. Αποδεσμευμένος από τη συνήθη χωροταξία ενός μουσείου, συνθέτει ποικίλα σκηνικά που θα στεγάσουν σε πλήρη αρμονία τα ομοιώματά του. Τα οποία είναι όλα τους παρμένα από την ελληνική ιστορία.

Στο τιτάνιο αυτό έργο του αρχιτέκτονα και χτίστη τώρα στέκονται παραστάτες φίλοι και μαθητές του, που έχουν απαρτίσει τον σύλλογο «Φίλοι του Μουσείου Παύλου Βρέλλη». Η ελληνική πολιτεία ανακάλυψε το μουσείο του μόνο στα τελειώματά του, όταν η υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη και ο υπουργός Οικονομικών Αλέξανδρος Παπαδόπουλος τον στηρίζουν οικονομικά, καθώς τα έξοδα είναι δυσανάλογα για την τσέπη του.

Το ξεχωριστό μουσείο του Παύλου Βρέλλη αρχίζει να δέχεται επισκέπτες στα τέλη Ιουλίου του 1995 και τα σχόλια που εισπράττει ο καλλιτέχνης είναι εγκωμιαστικά. Ο ίδιος περιορίζεται απλώς να πει πως «πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει χρήματα, αλλά αυτός που προσφέρει. Και εγώ είμαι πλούσιος, γιατί κατάφερα και πρόσφερα στον Έλληνα τούτο το έργο».

Το τέλος

Άλλα έργα του γλύπτη, ζωγράφου και χαράκτη Παύλου Βρέλλη κοσμούν ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού, την ίδια ώρα που συλλογές του εκτίθενται και στην Πινακοθήκη Ιωαννίνων, ενώ κάποια έργα από πέτρα και μάρμαρο στολίζουν την ηπειρώτικη γη.

Κάποιοι έχουν υποδείξει με νόημα την εκκωφαντική σιγή που τήρησε απέναντί του η ελληνική πολιτεία και οι μεγάλοι φορείς του τόπου μας, αναζητώντας μια βράβευση για τον μεγάλο αυτό Έλληνα που δεν ήρθε ποτέ.

Ο Βρέλλης είχε ωστόσο όλους τους έλληνες και ξένους επισκέπτες του μουσείου του να τον τιμούν, με το έργο του να διαδίδεται μάλιστα περισσότερο από στόμα σε στόμα παρά από επίσημους φορείς και δημοσιεύματα του Τύπου.

Ένα έργο ανυπολόγιστης φυσικά εθνικής και καλλιτεχνικής αξίας που άφησε κληρονομιά σε όλο τον ελληνικό λαό. Ως μεγάλος δημιουργός αλλά και εξίσου μεγάλος παιδαγωγός έφυγε ο Παύλος Βρέλλης από τον κόσμο στις 23 Ιουλίου 2010, πηγαίνοντας πιθανότατα να συναντήσει όλους εκείνους τους ήρωες, αγίους αλλά και καθημερινούς ανθρώπους που τόσο θαύμασε και ύμνησε με το κερί του…

Περισσότερες πληροφορίες για το πως θα επισκεφθείτε το μουσείο στο vrellis.gr

Πηγή Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα