24 May, 2019
Home / Lifestyle (Page 341)

Η Λίντσεϊ Γουίλκερσον και ο Τζόελ Αλσάπ παντρεύτηκαν την 1η Σεπτεμβρίου σε έναν μάλλον ασυνήθιστο χώρο για γάμους: στο εκκλησάκι του νοσοκομείου παίδων St. Jude, στο Μέμφις των Ηνωμένων Πολιτειών.

Και οι δύο είχαν νοσηλευτεί εκεί, όταν ήταν παιδιά – εκείνη 12 και εκείνος 13 ετών. «Θυμάμαι ότι ήμουν τρελά ερωτευμένη μαζί του όταν ήμασταν μικροί», αναφέρει η Γουίλκερσον.

Γνωρίστηκαν στο νοσοκομείο ενώ έδιναν μάχη με διαφορετικούς τύπους παιδικού καρκίνου.

«Το St. Jude μας έσωσε τις ζωές» δηλώνει η Λίντσεϊ η οποία το 1991 είχε διαγνωστεί με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.

«Θυμάμαι την τρομοκρατημένη οικογένεια της», σημειώνει η Δρ. Μελίσα Χάντσον, η παιδίατρος-ογκολόγος που είχε αναλάβει την Γουίλκερσον. «Είχε πολλές διακυμάνσεις στη θεραπεία της και πάλεψε με την τοξικότητα. Ήταν ένα πολύ δυνατό κορίτσι».

Τέσσερα χρόνια πριν, ο Τζόελ μάθαινε πως πάσχει από οστεοσάρκωμα και οι γιατροί ακρωτηρίασαν τελικά το δεξί του χέρι.

«Ο Τζόελ ήταν 7 χρονών και δυσκολευόταν να δέσει τη ζώνη του. Νόμιζα ότι έκανε πλάκα. Παίζαμε τένις στην αυλή και παρατήρησα ότι έπιανε την μπάλα με το αριστερό του χέρι. Τότε κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά», λέει ο πατέρας του, Μπομπ Άλσαπ.

Τα δύο παιδιά συναντιόνταν στις θεραπείες τους και όταν συνέπιπταν τα ιατρικά ραντεβού αλλά χάθηκαν όταν πέρασαν στο κολέγιο – εκείνη πήγε στο Αρκάνσας και σπούδασε Επικοινωνία και εκείνος στο πανεπιστήμιο του Τενεσί όπου τελείωσε τηλεοπτικός παραγωγός.

«Το όνειρό μου ήταν να γυρίσω και να δουλέψω εδώ», εξομολογείται η Λίντσεϊ, η οποία από τον πρώτο της γάμο απέκτησε δύο παιδιά – έναν γιο και μία κόρη – προτού τελικά χωρίσει το 2015.

Η Γουίλκερσον έπιασε δουλειά στο νοσοκομείο, στο τμήμα συνδέσμων ασθενών, έναν χρόνο έπειτα από τον πρώτο της γάμο. «Όταν έγινα μητέρα, άρχισα να αντιμετωπίζω τα παιδιά εδώ σαν να ήταν και αυτά δικά μου».

«Είναι κάποιος εδώ που πρέπει να δεις», της είχαν αναφέρει οι συνάδελφοί της την πρώτη ημέρα της δουλειάς και η Γουίλκερσον οδηγήθηκε σε ένα μικρό δωμάτιο συσκέψεων όπου συνάντησε και πάλι τον Τζόελ Αλσάπ, που είχε να τον δει από το 1993.

Ο Αλσάπ δούλευε κι εκείνος για το νοσοκομείο, ως τεχνικός συντονιστής. «Το να επιστρέψω σε ένα μέρος τόσο αγαπημένο σε εμάς, που το έχουμε μέσα στην καρδιά μας ήταν μεγάλη τιμή για μένα – μία από τις μεγαλύτερες στη ζωή μου».

Και ο ίδιος ήταν πολύ ερωτευμένος με την Λίντσεϊ στα 13 του όμως ντρεπόταν να της το αποκαλύψει. «Ήταν πολύ όμορφη αλλά φοβόμουν να της μιλήσω».

Έκτοτε και για τα επόμενα δώδεκα χρόνια, ο Τζόελ και η Λιντσεϊ έγιναν ιδιαίτερα στενοί φίλοι έως που πριν από δυόμισι χρόνια, η σχέση τους έλαβε μία απότομη ερωτική στροφή και έγιναν σύντροφοι.

Τον Σεπτέμβριο του 2016 της είπε για πρώτη φορά «σ’αγαπώ».

«Ο Τζόελ μου άρεσε τα τελευταία 25 χρόνια. “Η μπάλα ήταν στο δικό του γήπεδο”».

Τον αγαπούσε. Του το είπε την ίδια στιγμή και την προηγούμενη εβδομάδα παντρεύτηκαν στο παρεκκλήσι του νοσοκομείου στο οποίο είχαν και οι δυο νικήσει τον καρκίνο πριν από 25 χρόνια.

Η Λίντσεϊ και ο Τζόελ, 37 και 38 ετών αντίστοιχα, είναι πλέον «καθαροί από τον καρκίνο» ωστόσο κάνουν επαναληπτικές εξετάσεις κάθε 5 χρόνια. «Ο Τζόελ και εγώ θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά την αγάπη και την φροντίδα που προσφέρθηκαν και σε εμάς όταν ήμασταν στην ηλικία τους». Πηγή: diaforetiko.gr

Πηγή Νίκησαν μαζί τον καρκίνο όταν ήταν παιδιά και πριν λίγες μέρες παντρεύτηκαν

Υλικά:

1 κιλό αλεύρι μαλακό κοσκινισμένο
1/2 φλυτζάνι του τσαγιού σιμιγδάλι ψιλό
250 γρ. φυτική μαργαρίνη
1 ποτήρι του νερού αραβοσιτέλαιο
1 ποτήρι του νερού χυμό πορτοκαλιού ή μανταρινιού
ξύσμα ενός πορτοκαλιού ή μανταρινιού
1 ποτήρι του νερού ζάχαρη
1 σφηνάκι κονιάκ
1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
1 κουταλάκι του γλυκού γαρύφαλλο
1 κουταλάκι του γλυκού σόδα

Για το πασπάλισμα

1 φλυτζάνι του τσαγιού καρυδόψυχα κοπανισμένη
Υλικά για το σιρόπι
1 1/2 ποτήρι του νερού νερό
2 ποτήρια του νερού ζάχαρη
10 κουταλιές σούπας μέλι
Υλικά για την επικάλυψη
600 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα
1 κοφτό κουταλάκι του γλυκού φρέσκο βούτυρο (για να γυαλίζει η σοκολάτα) ή 2 κουταλάκια του γλυκού σπορέλαιο

Εκτέλεση: 
Βάζουμε στο μπολ του μίξερ τη μαργαρίνη και τη χτυπάμε με τη ζάχαρη μέχρι να αφρατέψει. Στη συνέχεια προσθέτουμε το αραβοσιτέλαιο, το χυμό πορτοκαλιού ή μανταρινιού, το κονιάκ μέσα στο οποίο έχουμε διαλύσει τη σόδα,την κανέλα, το γαρύφαλλο, το ξύσμα πορτοκαλιού ή μανταρινιού και τα χτυπάμε μέχρι να ενσωματωθούν καλά όλα τα υλικά.

Κατόπιν ρίχνουμε λίγο λίγο το αλεύρι με το σιμιγδάλι, μέχρι να τελειώσουν. Τα ανακατεύουμε και τα δουλεύουμε απαλά με τα χέρια, έως ότου η ζύμη να γίνει αφράτη και μαλακή και να ξεκολλάει από τη λεκάνη.

Τα πλάθουμε σε μακρόστενο σχήμα και τα πατάμε λίγο στη μέση να πλαταίνουν. Τα τοποθετούμε σε λαδωμένο ή βουτυρωμένο ταψί και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο στον αέρα φούρνο στους 180°C για 20.

Στο μεταξύ βράζουμε σε ένα κατσαρολάκι το νερό με τη ζάχαρη και το μέλι για 4-5 λεπτά. Όταν αρχίζει να βγάζει αφρό, τον αφαιρούμε, αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και αφήνουμε να κρυώσει. Βουτάμε μέσα στο σιρόπι τα ζεστά μελομακάρονα, για ένα λεπτό. Μπορεί να γίνει και το αντίθετο. Κρύα μελομακάρονα σε ζεστό σιρόπι. Κάθε φορά βάζουμε 3-4 μελομακάρονα.

Τα βγάζουμε με μία τρυπητή κουτάλα και τα βουτάμε μέσα στην κουβερτούρα, την οποία έχουμε λιώσει σε μπεν μαρί μαζί με το βούτυρο ή το σπορέλαιο.

Στη συνέχεια τα τοποθετούμε σε ένα ταψί στρωμένο με λαδόκολα ή αλουμινόχαρτο και τα πασπαλίζουμε με λίγο καρύδι στο κέντρο. Οταν κρυώσει η σοκολάτα τα τοποθετούμε σε πιατέλα.

Επίσης, αντί να τα βάλουμε σε ταψί με αλουμινόχαρτο, μπορούμε να τα τοποθετήσουμε επάνω σε σχάρα για να στραγγίσουν καλά. Πηγή: xrysessyntages.gr

Πηγή Μελομακάρονα με επικάλυψη σοκολάτας

Ένας 31χρόνος από την Αριζόνα φαίνεται ότι εξαπατούσε αποκλειστικές νοσοκόμες, προσποιούμενος ότι έπασχε από σύνδρομο Down, ώστε να δεχτούν να τον κάνουν μπάνιο και να του αλλάζουν πάνα.

Ο Paul Anthony Menchaca συνελήφθη στο σπίτι των γονιών του στο Γκίλμπερτ στις 6 Σεπτεμβρίου, μετά από καταγγελία τριών νοσοκόμων που εξαπατήθηκαν από τον 31χρονο τους τελευταίους μήνες.

Η πρώτη νοσοκόμα απάντησε σε αγγελία που είχε βάλει ο ίδιος ο Menchaca στο CareLinx, ένα site σχεδιασμένο να βοηθά οικογένειες να βρίσκουν αποκλειστικές νοσοκόμες. Ο 31χρονος είχε γράψει την αγγελία ως γυναίκα, με το όνομα Amy, η οποία είχε δήθεν έναν ενήλικο γιο με σύνδρομο Down. Στις οδηγίες δε που τους παρείχε, τους ζητούσε να τον κάνουν συχνά μπάνιο.

Σύμφωνα με την καταγγελία της πρώτης αυτής κοπέλας, χρειάστηκε να κάνει τον 31χρονο μπάνιο τριάντα φορές, πέντε από τις οποίες ο Mechaca παραπονέθηκε ότι «τα yεννητικά του όρyανα δεν ήταν αρκετά καθαρά». Η ίδια κοπέλα, έχοντας υποψιαστεί ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, παρακολούθησε μια μέρα τον «ασθενή» της και τον είδε να πηγαίνει στο πατρικό του, όπου βρίσκονταν οι πραγματικοί του γονείς, και να φέρεται τελείως φυσιολογικά. Τότε κατάλαβε ότι το σύνδρομο Down ήταν απλά και μόνο ένα πρόσχημα.

Μετά από έρευνα, η κοπέλα κατάφερε να εντοπίσει άλλες δύο αποκλειστικές που είχαν πέσει θύματα της απάτης.

Τώρα ο Menchaca αντιμετωπίζει μεγάλη ποινή φυλάκισης, αφού κατηγορείται για εξαπάτηση και σ**ουαλική κακοποίηση σε τρεις τουλάχιστον περιπτώσεις.

Πηγή Προσποιούνταν ότι έχει σύνδρομο Down και έβαζε νοσοκόμες του πλένουν τα yεννητικά όρyανα

Tην γνωρίζετε ε; Την έχετε χορέψει. Άλλωστε το «Bon-bon» έγινε παγκόσμια επιτυχία. Μάλιστα η 24χρονη Αλβανίδα με καταγωγή από το Κοσοβό συγκρίνεται πλέον με καλλιτέχνιδες όπως η Ρίτα Όρα και η Ριάννα.

Όμως η πpoκλητικότητα της ξεπερνά κάθε όριο. Ήρθε στην Ελλάδα για ένα μουσικό φόρουμ. Και αφού την φιλοξενήσαμε διακριτικά μακριά απο κάμερες και δημοσιογράφους, αποφάσισε με την αδερφή της-επίσης γνωστή τραγουδίστρια αλλά στην Αλβανία- να μας δείξει το αλυτρωτικό σύμβολο που προφανώς πρεσβεύει κάτω απο το Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο.

Πηγή Έρα Ιστρέφι: Η Αλβανίδα «Bon-bon» πpoκαλεί κάτω από το Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο

Οι καταστάσεις και οι άνθρωποι που σας πληγώνουν μπορούν να σας αλλάξουν και να σας απομακρύνουν από τον πραγματικό σας εαυτό: ένα δυνατό, τολμηρό και ελεύθερο άνθρωπο που αξίζει να είναι ευτυχισμένος.

Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είναι εύκολο να ξεφύγουμε από κάτι συναισθηματικά επιζήμιο από τη μια μέρα στην άλλη.

Τις περισσότερες φορές όταν θέλουμε να ξεφύγουμε από κάτι, συνήθως αναφερόμαστε σε μια σωματική απειλή – ένα μαχαίρι ή ένα σκοτεινό και απομονωμένο δρομάκι… ο εγκέφαλός μας είναι προγραμματισμένος, κατά μια έννοια, έτσι ώστε να αναγνωρίζει άμεσα τέτοιες απειλές και να προωθεί την αντίδραση: επίθεση ή υποχώρηση.

Ωστόσο, υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο συμφωνούμε όλοι: δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε το ίδιο εύκολα όλες τις επιβλαβείς καταστάσεις και μάλιστα μπορεί να μας είναι ακόμη πιο δύσκολο να πείσουμε τον εαυτό μας ότι πρέπει να ξεφύγουμε από αυτές.

Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε σε αυτή την περίπτωση; Τι γίνεται όταν, για παράδειγμα, το άτομο που σας πληγώνει είναι μέλος της οικογένειάς σας ή ο σύντροφος σας;

Οι άνθρωποι που σας πληγώνουν, δεν σας αξίζουν

«Οι άνθρωποι που σας πληγώνουν, δεν σας αξίζουν». Πάντα η θεωρία είναι πολύ πιο εύκολη από την πράξη. Ξέρετε βαθιά μέσα σας ότι το άτομο που καταστρέφει την αυτοεκτίμησή σας και δεν σας σέβεται, δεν σας αγαπά πραγματικά… αλλά πώς μπορείτε να πιέσετε τον εαυτό σας να το αποδεχτεί αυτό; Και πώς πρέπει να αντιδράσετε;

Οι άνθρωποι που πληγώνουν τους άλλους, ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους

Όταν αναφερόμαστε σε ανθρώπους που πληγώνουν άλλους, πιθανότατα το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε είναι η σωματική βία.

Ναι, δυστυχώς αποτελεί ένα θλιβερό κομμάτι της ζωής. Αυτό το είδος βίας εξακολουθεί να υφίσταται και δεν υπολογίζει σύνορα, πολιτισμό ή τάξη. Επίσης, υπάρχει και ένα άλλο είδος υπονοούμενης, έμμεσης ή αθόρυβης βίας που είναι εξίσου επιβλαβές.

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι κενοί από αισθήματα εμπάθειας ή είναι ανίκανοι να δημιουργήσουν σχέσεις που βασίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό.

Οι άνθρωποι που βρίσκονται σε σχέση και πάντα θέτουν σε προτεραιότητα τις δικές τους ανάγκες είναι επίσης πολύ καταστροφικοί.

Η ιδιοτέλεια και η ανικανότητα να δημιουργήσουν ένα δεσμό μέσω της κατανόησης, της εμπιστοσύνης και του σεβασμού είναι χαρακτηριστικά που χωρίς καμία αμφιβολία μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή ζημιά με την πάροδο του χρόνου.

Οι λέξεις μπορούν να είναι καταστροφικές

Μερικές φορές δεν είναι απλά αυτά που σας λένε – αλλά κυρίως ο τρόπος που σας μιλούν. Η χρήση ενός υποτιμητικού τόνου, οι φωνές και ο σαρκασμός προσβάλλουν την αυτοεκτίμησή σας.

Όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε άσχημο περιβάλλον με κακή επικοινωνία, σίγουρα μπορεί να αποβεί καταστροφικό, υπονομεύοντας την αυτοεκτίμηση και το αίσθημα ασφάλειας του παιδιού.

Ο τρόπος αντίδρασης ενός ατόμου σε μια σχέση, ο τόνος της φωνής τους καθώς και ο τρόπος που παρουσιάζει τον δικό του τρόπο σκέψης μπορεί να φανερώσει πολλά για εκείνον.

Μάθετε να προστατεύετε τον εαυτό σας από οτιδήποτε σας πληγώνει και από τους ανθρώπους που σας κάνουν να υποφέρετε

Το πραγματικό πρόβλημα, στο οποίο αναφερθήκαμε και παραπάνω, είναι ότι οι άνθρωποι συνήθως αντιδρούν στις σωματικές απειλές και όχι στις συναισθηματικές ή κοινωνικές απειλές που απειλούν την αυτοεκτίμησή τους.

Συνήθως τα άτομα που προκαλούν μεγαλύτερη ζημιά από οποιονδήποτε άλλο, είναι τα μέλη της οικογένειας ή κάποια πολύ κοντινά φιλικά πρόσωπα. Τι μπορείτε να κάνετε αν ο γονιός, ο σύντροφος ή ο καλύτερός σας φίλος δεν σας σέβεται ή σας εκβιάζει συναισθηματικά;

Μην φοβάστε να θέσετε τα όριά σας και να πείτε «ΟΧΙ» σε ορισμένα πράγματα που δεν σας αρέσουν ή σας πληγώνουν.

Το «όχι» δεν είναι κάποια εγωιστική απάντηση. Είναι ο τρόπος που ορίζετε την προσωπικότητα σας με σεβασμό: ενημερώνετε τα άτομα που βρίσκονται γύρω σας ότι οφείλουν να λάβουν υπόψη τις απόψεις σας και ότι ορισμένα πράγματα σας πληγώνουν.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό μετά από αυτή τη δήλωσή σας το άλλο άτομο να ανταποκριθεί. Αν συνειδητοποιήσετε ότι δεν άλλαξε τίποτα και ότι συνεχίζουν να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο, τότε ήρθε η ώρα να πάρετε μια απόφαση: ο άνθρωπος που σας πληγώνει, δεν σας αξίζει.

Θα πρέπει να κατανοήσετε ότι είναι αδύνατο να τους ευχαριστείτε όλους. Το να προσπαθείτε όλη την ώρα να κάνετε ευτυχισμένους όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται στη ζωή σας είναι ένας στόχος που θα σας κάνει δυστυχείς.

Στη ζωή, θα πρέπει να μπορείτε να θέτετε προτεραιότητες και η πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να είστε εσείς. Αν αγαπάτε και σέβεστε τον εαυτό σας, δεν θα επιτρέπετε στους άλλους να σας βλάπτουν.

Οι πιο σημαντικές σχέσεις που θα πρέπει να εδραιώσετε είναι εκείνες που θα σας επιτρέπουν να είστε ο εαυτός σας και θα σας δείχνουν αγάπη, σεβασμό και κατανόηση.

Όσο για τους ανθρώπους που δεν σας σέβονται; Το μόνο πράγμα που αξίζουν είναι η απομάκρυνση σας έτσι ώστε να μπορέσετε να αποκτήσετε μια καλύτερη συναισθηματική ισορροπία και να προστατεύσετε τον εαυτό σας. Μείνετε μακριά τους ή περιορίστε την επικοινωνία σας μαζί τους όσο το δυνατόν περισσότερο και να θυμάστε ότι επειδή βάζετε αυτά τα όρια δεν σημαίνει ότι είστε και κακός άνθρωπος.

Είστε υπεύθυνοι, τολμηροί και έχετε το δικαίωμα να είστε ευτυχισμένοι. Μην σπαταλάτε το χρόνο σας σε ανθρώπους που σας πληγώνουν ή δεν σέβονται τις αξίες σας και την εντιμότητά σας. Πηγή: newside.gr

Πηγή Για τους ανθρώπους που δεν σας σέβονται το μόνο πράγμα που αξίζουν είναι η απομάκρυνση σας

Όταν έρχεται η σιωπή, δεν έχει μείνει τίποτα να σώσεις.

Η σιωπή μάτια μου, κάνει τον μεγαλύτερο θόρυβο!

Και δεν είναι σαν όλους τους άλλους θορύβους.

Αυτός είναι ο πιο εκοφαντικός που θα ακούσεις ποτέ στη ζωή σου.

Τρυπάει χωρίς λύπηση, στο βάθος της καρδιάς!

Έχει το τέλειο σημάδι. Δεν αστοχεί ποτε!

Και ο πόνος της, σε αφήνει χωρίς ανάσα.

Γιατί μέσα σε αυτή τη σιωπή, κρύβονται όλα εκείνα τα λόγια που πονούν την καρδιά κάποιου, που την έχουν κάνει χίλια κομμάτια.

Είναι όλα εκείνα τα λόγια που δολοφόνησαν τον ήχο της φωνής. Διότι πλέον δεν έχει αξία. Διότι πλέον, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα τα λόγια είναι περιττά.

Η σιωπή μπορεί να σε τρελάνει!

Έχει τέτοια δύναμη που καθορίζει το φινάλε.

Κι’όμως δεν μπορεί κανείς να της προσάψει πως δεν είναι κυρία.

Ίσα ίσα. Δεν εξευτελίζεται, δεν παρεκτρέπεται, απλά δηλώνει πως τα όρια ξεπεράστηκαν και ίσως είναι καιρός να κλείσει αυτό το κεφάλαιο.

Βλέπεις όταν πέσει η σιωπή στο προσκύνιο, τότε για το μόνο που μπορείς να είσαι σίγουρος είναι πως κάτι δεν πάει καλά.

Γιατί η σιωπή κρύβει πόνο, απόγνωση, ίσως και θυμό-κάποιες φορές- λύπη, απογοήτευση, στασιμότητα, λυγμό και δάκρυα!

Δηλώνει με τον πιο σκληρό τρόπο πως η ουσία χάθηκε!

Γράφει η Γεώρα Πηγή: ntokoumento.com

Πηγή Όταν έρχεται η σιωπή, δεν έχει μείνει τίποτα να σώσεις

Μια υπέροχη «ηλιακή άλως» «έλουσε» με τη λάμψη της το Αγρίνιο. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό οπτικό φαινόμενο, το οποίο παρουσιάστηκε στον ουρανό του Αγρινίου το πρωί του Σαββάτου (1/12).

Όσοι… κοίταξαν ψηλά στον ουρανό του Αγρινίου, είδαν το απίστευτο αυτό φαινόμενο, το οποίο στα γεωγραφικά πλάτη της Ελλάδας κρίνεται μάλλον ασύνηθες, αλλά όχι και ιδιαίτερα σπάνιο. Προκαλείται από τη διάθλαση και ανάκλαση του ηλιακού ή σεληνιακού φωτός πάνω στους παγοκρυστάλλους των νεφών. Μάλιστα, τα νέφη που μπορούν να προκαλέσουν το φαινόμενο αυτό βρίσκονται σε ύψος πάνω από 6.000 μ.!

Σύμφωνα με τη Μετεωρολογία, το φαινόμενο ανήκει στις «υφεσιακές» καταστάσεις, χωρίς ν’ αποτελεί ασφαλές προγνωστικό κριτήριο καιρού, παρότι συνήθως το ακολουθούν… θύελλες!

Τι είναι το φαινόμενο «Άλως»

Στη Μετεωρολογία, «Άλως» ονομάζεται το οπτικό φαινόμενο που προκαλείται από τη διάθλαση και ανάκλαση του ηλιακού ή σεληνιακού φωτός πάνω στους παγοκρυστάλλους των νεφών. Συνεπώς απαντώνται δύο είδη άλω, οι ηλιακές και οι σεληνιακές. Επειδή βασική προϋπόθεση είναι η ύπαρξη παγοκρυστάλλων, τα νέφη που μπορούν να προκαλέσουν το φαινόμενο αυτό βρίσκονται σε ύψος πάνω από 6.000μ. Τέτοια νέφη είναι τα λεγόμενα ανώτερα ή θυσανοστρώματα (Cirrostratus).

Με τον όρο «άλως» παρατηρούνται πολλά φαινόμενα ατελή, κύρια όμως εικόνα της άλω είναι εκείνη που παρατηρείται ως μέγας κύκλος σε απόσταση (ακτίνα) 22° έως 46° από το κέντρο της πηγής (Ηλίου ή Σελήνης). Στη πρώτη περίπτωση ο κύκλος έχει χρώμα λευκό, όταν όμως είναι έντονο το φαινόμενο το εσωτερικό είναι ερυθρό με διάφορες χρωματικές ζώνες (πορτοκαλί, κίτρινη και σπανίως πράσινη) προς το εσωτερικό. Πολύ σπάνια παρατηρείται και κυανή εξωτερική άλως.

Το μέρος του Ουρανού που περικλείει η άλως είναι πάντα ασθενέστερα φωτιζόμενο σε σχέση με την υπόλοιπη έκταση. Στη περίπτωση της ακτίνας των 46° οι παραπάνω χρωματισμοί είναι έντονα ευδιάκριτοι. Αλλά συνήθως η άλως αυτή δεν διακρίνεται ολόκληρη, παρά μόνο μέρος της πάνω από τον ορίζοντα. Σε σπάνια περίπτωση απέχει 90°, οπότε και παρατηρούνται δύο τόξα.

Ανάλογα όμως της θέσης του Ήλιου ή της Σελήνης, το φαινόμενο της άλω μπορεί να συνοδεύεται και με άλλα συναφή φαινόμενα όπως στήλες, φωτεινός σταυρός, περιζενιθιακό τόξο κ.ά.

Στη Μετεωρολογία η μεν «άλως η ηλιακή» συμβολίζεται με κύκλο στον οποίο φέρεται κάθετος και οριζόντια διάμετρος ως σταυρός, ενώ η «σεληνιακή άλως» με άνω ημικύκλιο με οριζόντια διάμετρο και κάθετη ακτίνα (δηλαδή το μισό του συμβόλου της ηλιακής).

Πηγή Εντυπωσιακό οπτικό φαινόμενο στον ουρανό του Αγρινίου

Ήμουν 21 χρονών όταν την γνώρισα.

Μόλις την είδα να μπαίνει στην αίθουσα το κατάλαβα. Δεν χρειάστηκε καν να ρωτήσω ποια είναι. Σκέφτηκα «αυτή είναι η γυναίκα μου» ! Τα υπόλοιπα όλα είναι ιστορία.

Αυτή η γυναίκα ήταν το κάτι άλλο. Κάθε μέρα, έλειπα για 12 ώρες στη δουλειά και όταν γυρνούσα στο σπίτι υπήρχε πάντα φαγητό στο τραπέζι να με περιμένει.

Όταν τα παιδιά έπεφταν για ύπνο, ήμασταν τόσο κουρασμένοι που πηγαίναμε κατευθείαν στο κρεβάτι και κρατιόμασταν αγκαλιασμένοι σφιχτά για λίγη ώρα, πριν κοιμηθούμε.

Ήταν από τις λίγες στιγμές της ημέρας που την ένιωθα τόσο κοντά μου, έστω και για τόσο λίγο. Αυτά τα λίγα λεπτά μου έδιναν τη δύναμη να συνεχίσω να δουλεύω για να εξασφαλίσω ένα καλύτερο μέλλον στα παιδιά μου. Της έλεγα ότι όσο ήταν αυτή εκεί να τη σφίγγω στην αγκαλιά μου, θα ήμουν για πάντα μια χαρά. Ήταν η βασίλισσα της ζωής μου.

Ήταν αυτή που με βοήθησε να γίνω ο άνθρωπος που είμαι σήμερα. Ευγενικός με τους ανθρώπους και καλός πατέρας. Μπορείς να ρωτήσεις τα παιδιά μου για αυτό.

Μερικοί άνθρωποι ξέρουν πως να το κάνουν αυτό. Κάποιοι άνθρωποι ξέρουν πως να σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

Ήρθε κάποια μέρα όμως που αρρώστησε. Στην αρχή δεν ανησύχησα, άλλωστε όλοι κάποτε αρρωσταίνουμε. Αλλά οι γιατροί φαίνονταν να πιστεύουν ότι δεν ήταν κάτι απλό. Έμοιαζαν να ανησυχούν και όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια είχαν δίκιο.

Όταν μας είπαν τα άσχημα νέα, η γυναίκα μου με ρώτησε αν θα ήθελα να παντρευτώ κάποια άλλη όταν πεθάνει. Ανησυχούσε. Δεν ήθελε να μείνω μόνος μου και να στεναχωριέμαι. Αλλά δεν μπορούσα ούτε καν να με φανταστώ με άλλη. Μου φαίνονταν απίστευτο. Όταν της το είπα, γύρισε, με κοίταξε και μου είπε: «Αφού σε ξέρω καλά. Είσαι το είδος του ανθρώπου που χρειάζεται μια γυναίκα στο πλευρό του. Δεν θα μπορούσες ποτέ να είσαι χαρούμενος μόνος σου».

Το αρνήθηκα, ξανά και ξανά και ξανά…

Μετά από ένα χρόνο που πάλευε με τη αρρώστια της, όλα είχαν αλλάξει στο σπίτι. Δεν υπήρχε πια φαγητό στο τραπέζι όταν γυρνούσα σπίτι από τη δουλειά. Η γυναίκα μου περνούσε τη μέρα της στο κρεβάτι και με περίμενε να επιστρέψω το βράδυ για να την σηκώσω και να την μεταφέρω στο τραπέζι.

Κάθονταν στην καρέκλα και με κοίταζε με εκείνα τα μεγάλα πράσινα μάτια της την ώρα που μαγείρευα κάτι για να φάμε. Μου έδινε οδηγίες χαμογελαστή και με μάλωνε αν έκανα κάτι λάθος, αν έριχνα περισσότερο αλάτι από όσο έπρεπε.

Ήταν οι πιο όμορφες στιγμές της ημέρας μου! Απλά ήμασταν ευτυχισμένοι που μπορούσαμε να δούμε ο ένας τον άλλο.

Στις πολύ άσχημες ημέρες της, δεν μπορούσε να φάει μόνη της και έπρεπε να την ταΐσω. Δεν το ήθελε, έκλαιγε και ζητούσε συγνώμη.

Την μάλωνα. Αφού το ήξερε, ότι και να γίνει θα είμαι πάντα εκεί δίπλα της. Ήταν ο άνθρωπος μου και ήμουν ο άνθρωπος της. Μέχρι το τέλος.
Τα πράγματα σιγά σιγά όμως χειροτέρεψαν. Έφτασε η μέρα που δεν μπορούσε να κάνει τίποτα μόνη της ενώ έπρεπε να παίρνει τα φάρμακα της κάθε 4 ώρες.

Σταμάτησα από την δουλειά για να μπορώ να είμαι συνέχεια δίπλα της και να την φροντίζω. Όταν την τάιζα, την έβαζα να ξαπλώσει στο κρεβάτι, έπεφτα και εγώ δίπλα της και την έσφιγγα στην αγκαλιά μου. Όπως παλιά. Τότε, αυτή ήταν η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας μου.

Υπήρξε μια μακρά σιωπή που κανείς από όλους όσους άκουγαν κρυφά τη διήγηση του άντρα, δεν τόλμησε να διακόψει. Ο ηλικιωμένος με κάποιο τρόπο βρήκε τη δύναμη να συνεχίσει…
Αλλά πόσα μπορεί να αντέξει το ανθρώπινο σώμα.

Χρειάστηκαν δυο ολόκληρα χρόνια για να μπορέσει η αρρώστια να λυγίσει την γυναίκα μου. Αλλά τελικά τα κατάφερε.

Το είχα δει να έρχεται. Το ίδιο και εκείνη. Ξέραμε και οι δυο μας ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να επανέλθει αλλά και πάλι. Ήταν σαν τη μια μέρα να την σφίγγω δυνατά στην αγκαλιά μου και την επόμενη να έχει φύγει.

Στην αρχή με σκότωσε αλλά σε λίγο καιρό κατάλαβα ότι είναι καλύτερα εκεί που βρίσκεται τώρα. Δεν χρειάζεται πια να παίρνει αυτά τα τρομακτικά φάρμακα και δεν χρειάζεται πια να τρώει τα άθλια φαγητά μου.

Εκείνη είναι καλύτερα. Εγώ όμως δεν ξέρω τι να κάνω χωρίς αυτή. Για παράδειγμα δεν ξέρω τι να κάνω τα πράγματα της, τα ρούχα της. Δεν μπορώ να τα πετάξω. Δεν θέλω να το κάνω. Όλα τα ρούχα της είναι ακόμα στην ντουλάπα και παντού υπάρχουν οι φωτογραφίες της. Η πλευρά της στο κρεβάτι είναι ακριβώς όπως την άφησε. Θέλω να πιστεύω ότι είναι ακόμα εδώ. Οι κόρες μου μου λένε να πουλήσω το σπίτι και να πάω σε ένα άλλο, αλλά πέρασα τη ζωή μου σε αυτό το σπίτι μαζί της. Είναι ακόμα το σπίτι μας, τουλάχιστον όσο ζω ακόμη σε αυτό.

Επικράτησε για μερικά λεπτά και πάλι σιωπή.

«Δεν μπορώ να φανταστώ πόσο δύσκολο πρέπει να σου ήταν να την φροντίζεις όλη μέρα. Να δίνεις τα πάντα για αυτή».

«Καθόλου δύσκολο. Ήταν προνόμιο μου να μπορώ να μπορώ να την φροντίσω για όσο το έκανα. Ήταν ο άνθρωπος της ζωής μου και θα το έκανα ξανά και ξανά αν χρειαζόταν. Ήταν και θα είναι για πάντα η βασίλισσα μου. Απλά μου λείπει τόσο η αγκαλιά της…»

Άννα Μαρία Παπαδοπούλου
Ψυχολόγος-Σύμβουλος Ψυχικής υγείας

Πηγή Ήταν η Βασίλισσα της ζωής μου: Ένας ύμνος στην παντοτινή αγάπη

Θερμαινόμενο χώρο άνοιξε ο δήμος Αθηναίων για την προστασία των αστέγων από τις χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν τις τελευταίες ημέρες.

Ο ειδικά διαμορφωμένος χώρος βρίσκεται επί της οδού Σοφοκλέους 66 και θα λειτουργήσει από σήμερα έως και το βράδυ της Κυριακής 2 Δεκεμβρίου, οπότε αναμένεται να υποχωρήσουν οι χαμηλές θερμοκρασίες.

Υπό τον συντονισμό της Πολιτικής Προστασίας του δήμου, χθες το βράδυ η Δημοτική Αστυνομία μοίρασε κουβέρτες σε άστεγους σε όλο το κέντρο της Αθήνας, σε σημεία που υποδείχθηκαν από το Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης του δήμου Αθηναίων (ΚΥΑΔΑ).

Συνεργεία του ΚΥΑΔΑ θα πραγματοποιούν όλο το βράδυ επιτόπιες παρεμβάσεις σε σημεία που βρίσκονται άστεγοι, μοιράζοντας κουβέρτες, φαγητό και ροφήματα, ενώ θα τους ενημερώνουν για τη διαθέσιμη αίθουσα. Η Υπηρεσία Κοινωνικής Αλληλεγγύης του δήμου Αθηναίων θα στελεχώσει τον θερμαινόμενο χώρο με εξειδικευμένο προσωπικό.

Για τη συνδρομή και αναφορές πολιτών για έκτακτα περιστατικά θα λειτουργούν όλο το 24ωρο οι τηλεφωνικές γραμμές 210 5246515 – 210 5246516 καθώς και ο τετραψήφιος τηλεφωνικός αριθμός του δήμου Αθηναίων 1595.

Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή Θερμαινόμενη αίθουσα για τους άστεγους άνοιξε ο Δήμος Αθηναίων

Ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια και, τελικά, εκεί είναι που συναντάει τελικά τον Θεό. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του Παναγιώτη Δημακάκου, ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, που μιλά στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»:

«Θρησκεία και επιστήμη είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια».

Φλογερός ευπατρίδης και πρωτοπόρος στον τομέα της αγγειοχειρουργικής, με χιλιάδες επεμβάσεις στο ενεργητικό του, γνώρισε την αναγνώριση σε μεγάλα ιατρικά κέντρα στο εξωτερικό, αλλά επέστρεψε για να δημιουργήσει στον τόπο του. Παρά τις πολλές διακρίσεις του, με σεμνότητα και συγκίνηση εξομολογείται πως έχει την προσευχή ως νοερό όπλο.

Με προσωπική του φροντίδα, το δωμάτιο στο οποίο εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο έγινε χώρος προσκυνήματος, ενώ το παρεκκλήσι του αγίου στο νοσοκομείο αγιογραφήθηκε με τα θαύματά του.

Από τη μακρά εμπειρία σας στο χειρουργικό τραπέζι, έχετε ζήσει περιπτώσεις θείας παρέμβασης;

Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Μπορώ να σας πω την περίπτωση ενός αρρώστου 52 ετών από τη Σαμοθράκη, με 5 παιδιά, όπου είχε αποφραγμένη την αορτή του. Καθάρισα την αορτή και είδα ότι οι βλάβες αυτές προχωρούσαν και στις νεφρικές αρτηρίες.

Αν μείνουν οι νεφροί μία ώρα χωρίς ροή αίματος και οξυγόνο, νεκρώνουν. Αυτό τότε δεν φαινόταν στις εξετάσεις και είχε ήδη περάσει μισή ώρα, ώσπου να καθαρίσω την αορτή και να την κλείσω.

Συνειδητοποιώ πλέον ότι θα έχω έναν νεφροπαθή ασθενή, που θα πρέπει 2 και 3 φορές την εβδομάδα να υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση. Με λούζει κυριολεκτικά κρύος ιδρώτας, τα νεότερα παιδιά βέβαια δεν συνειδητοποιούν τίποτα, και εκείνη την ώρα ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα».

Όπως έχω ανοιχτή την αορτή και εκφύονται τα αγγεία, «τυφλά» βγάζω με τις λαβίδες ό,τι σκληρά αθηρώματα και σε λιγότερο από μισή ώρα κάνω την πιο «τρελή» επέμβαση που θα μπορούσα να κάνω. Πέντε παιδιά τον περίμεναν εκεί έξω κι εγώ έκανα κάτι ανορθόδοξο!

Όταν κάναμε την επομένη μια ενδοφλέβια αγγειογραφία, που μας φωτογραφίζει τις αρτηρίες, ομολογώ ότι ο ασθενής φαινόταν, όχι σαν να είναι χειρουργημένος, αλλά όπως τον γέννησε η μάνα του. Σαν να μην είχε αρρωστήσει ποτέ!

Τότε στην επίσκεψή μου επάνω έκανα ομολογία στους νέους συναδέλφους μου: «Δεν χειρούργησα εγώ, παρακάλεσα και χειρούργησε κάποιος άλλος». Δεν το ξεχνώ ποτέ αυτό.

Ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα»

Μπορούμε να μιλήσουμε και για περιστατικά που έχουν επανέλθει;

Θυμάμαι το παράδειγμα ενός ασθενούς που παρουσίασε ανακοπή της καρδιάς και είχε διάρκεια ανάνηψης πλέον της μίας ώρας. Όταν επανήλθε, με σοβαρότητα και ικανοποίηση, σαν να συμμετείχε ενεργά στην όλη διαδικασία.

«Γιατρέ, είχατε σοβαρό πρόβλημα μαζί μου. Αργήσατε και κουραστήκατε πολύ», μου είπε και με ευχαρίστησε. Οι άρρωστοι σε «αποχωρητικές» καταστάσεις, όταν καταβάλλουμε προσπάθειες επανόδου τους στη ζωή, φαίνεται ότι συμμετέχουν στη διαδικασία αυτή. Κάποιοι μαρτυρούν ότι βρέθηκαν σε κάποιον κόσμο φωτεινό και όμορφο. Είναι ικανοποιημένοι.

Κάποιοι άλλοι περιγράφουν λεπτομέρειες από τις ιατρικές μας ενέργειες, ακόμη κι από συζητήσεις, κατά τον χρόνο της ανάνηψης.

Εσείς προσωπικά έχετε προσευχηθεί για ασθενείς σας;

Χειρούργησα μια γυναίκα 65 ετών στην καρωτίδα, σε μια, κατά τα άλλα, επέμβαση ρουτίνας. Η ασθενής όταν ξύπνησε από τη νάρκωση ήταν ημιπληγική από τη μία πλευρά, στο χέρι και στο πόδι, δεν επικοινωνούσε κι έλεγε πράγματα ασυνάρτητα.

Στην αγγειογραφία και στο κρανίο όλα έδειχναν απολύτως φυσιολογικά. Μιλώ με τους συγγενείς κι ανοίγω για δεύτερη φορά, προκειμένου να ελέγξω. Ακολούθησε συμβούλιο καθηγητών, ειδικών, αλλά κανείς δεν μπορούσε να δώσει απάντηση. Αποφασίσαμε την παραμονή της ασθενούς στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μέχρι την άλλη ημέρα το πρωί, σε βαθιά νάρκωση.

Δεν θα ξεχάσω την ημερομηνία: 8 Νοεμβρίου 2006, παραμονή του Αγίου Νεκταρίου. Δεν μπορούσα να εκκλησιαστώ, γιατί είχα στις 7 το πρωί προγραμματισμένο χειρουργείο.

Γινόταν αγρυπνία στον Ι.Ν. του Αγίου Νεκταρίου στο Νέο Ηράκλειο. Στάθηκα για πολλή ώρα, παρακάλεσα τον άγιο και κοινώνησα. Την επομένη νωρίς το πρωί άνοιξα τον μικρό ναό που έχουμε φτιάξει για τον άγιο στο Αρεταίειο, άναψα ένα κεράκι, ζήτησα και πάλι τη βοήθειά του και πήγα και χειρούργησα.

Η ασθενής ξύπνησε, είχε θαυμάσια επικοινωνία με το περιβάλλον, κινούσε ελεύθερα όλα τα άκρα, πήρε το πρόγευμά της κανονικά, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, με φυσιολογική επικοινωνία μαζί μας.

Νιώθετε την παρουσία του αγίου στο Αρεταίειο;

Ο άγιος, αφότου εγκαταστάθηκε μόνιμα το 1908 στην Αίγινα, σπάνια την εγκατέλειπε. Απέκρυπτε, μάλιστα, το πρόβλημα της υγείας του, υποφέροντας σιωπηλά τους σωματικούς πόνους και το βαρύ μαρτύριο.

Όταν, όμως, η κατάστασή του επιδεινώθηκε, δέχθηκε την υπόδειξη του γιατρού για εισαγωγή σε νοσοκομείο της Αθήνας. Έκτοτε παραμένει μεγάλη η ευλογία του για το Αρεταίειο και το πανεπιστήμιό μας, αφού φιλοξένησε για νοσηλεία τον μεγάλο άγιο του 20ού αιώνα.

Σύμφωνα με προσωπική μαρτυρία του ιατρού Καραπλή, οι γάζες που είχαν χρησιμοποιηθεί με την κοίμησή του ευωδίαζαν και γι’ αυτό δεν τις πέταξαν, αλλά τις τοποθέτησαν μέσα στη γη. Νοσηλεύτηκε στη γ’ θέση (απορίας), όπου στην παρακείμενη κλίνη νοσηλευόταν ύστερα από ατύχημα ένας παραπληγικός ασθενής. Από τότε κιόλας, αμέσως μετά την κοίμησή του, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του Αγίου Νεκταρίου στο νοσοκομείο μας.

Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα. Έκτοτε, στο δωμάτιο υπάρχει η εικόνα του, ένα καντήλι που καίει συνεχώς και από το 2000 είναι τόπος προσκυνήματος, χωρίς να νοσηλεύονται ασθενείς.

Όνειρό μου ήταν ο χώρος αυτός να γίνει εκκλησία και μάλιστα είχα βρει και τα οικονομικά μέσα για να το υλοποιήσω… αλλά η διοίκηση δεν ήθελε να ακούσει τίποτα από αυτά.

Αμέσως μετά την κοίμησή του Αγίου Νεκταρίου, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του στο νοσοκομείο μας. Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα

Πολλοί επιστήμονες κοιτάζουν με δυσπιστία ό,τι δεν εξηγείται με όρους επιστημονικούς. Τι θα τους λέγατε;

Ο αληθινός επιστήμονας αναζητά την αλήθεια. Επειδή ο Θεός αλήθεια εστί, εξαρτάται από τον Θεό. Γίνεται έτσι λάτρης, μύστης, ακόλουθος, μαθητής του. Ο ίδιος, ομολογώ, δεκαετίες τώρα, δεν χειρουργώ χωρίς να έχει προηγηθεί προσευχή και, κατά κανόνα, καθαρίζω με το αντισηπτικό την περιοχή του δέρματος που θα χειρουργήσω, ξεκινώντας με το σημείο του Σταυρού για ευλογία.

Αν, μάλιστα, βρεθώ σε δύσκολα χειρουργεία, κάνω νοερά προσευχή. Σας εξομολογούμαι ότι πολλές φορές «εφημερεύει» ο ίδιος ο Χριστός και ζούμε την παρουσία του…

Με τις μαρτυρίες αυτές μπορώ να πω σε κάθε συνάδελφο: το απόλυτο είναι θεία κτίση. Το σχετικό με την πρόοδο της επιστήμης, την πείρα, την Τέχνη, την τόλμη και την αρετή χειρουργούμε.

Δεν ανήκει, όμως, σε εμάς το 100%. Μπορεί να έχω εκτελέσει μία επέμβαση 200.000 φορές και ύστερα από τόση πείρα να παρουσιάσει κάποιος μια εμπλοκή, ένα κακό. Γι’ αυτό ο ίδιος προσωπικά έχω την προσευχή ως νοερό όπλο.

Η ασθένεια είναι κρίκος θρησκείας και επιστήμης. Αυτές οι δύο είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια.

Από τη μακρά εμπειρία σας, έχετε γνωρίσει ασθενείς που ξεπέρασαν το κλινικό πρόβλημα με όπλο την πίστη τους;

Ασθενείς με πίστη έχουν ιδιαίτερο χάρισμα, είναι γαλήνιοι, ήρεμοι, γεμάτοι ελπίδα και προσευχόμενοι συγκεντρώνουν περισσότερη δύναμη. Το θαύμα, άλλωστε, είναι προϊόν πίστεως, δώρο μέγιστο για όσους την κατέχουν, δύναμη ανεξάντλητη.

Το θαύμα εμφανίζεται σιωπηλά, αθόρυβα, και, ξαναλέω, επιτυγχάνεται μέσω πίστεως, η οποία ούτε υποχρεωτική ούτε καταναγκαστική είναι, αλλά εδρεύει και πηγάζει από την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.

Ποια εφόδια πρέπει να έχει ένας νέος γιατρός;

Το κάλλος της ιατρικής επιστήμης βρίσκεται στην εμπιστοσύνη, την οποία ο ίδιος ο Δημιουργός έχει εκδηλώσει για την ιπποκράτεια επιστήμη, για τον διάκονο του ανθρώπινου πόνου στην Παλαιά Διαθήκη: «Και ιατρώ δος τόπον, και γαρ αυτόν έκτισε Κύριος». Ο γιατρός είναι το πρώτο και το τελευταίο πρόσωπο που βλέπει κανείς όταν έρχεται και όταν εγκαταλείπει τα γήινα.

Στην ενδιάμεση λοιπόν ζωή, η αποστολή του είναι να φροντίζει την καλή ποιότητα υγείας, διότι χαρά μεγαλύτερη δεν υπάρχει από το να είναι κανείς υγιής. Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο ευτυχής είναι ο ζητιάνος, όταν είναι υγιής, συγκριτικά με έναν άρρωστο βασιλιά.

Γι’ αυτόν τον λόγο ο γιατρός πρέπει να είναι ένας οικουμενικός ευπατρίδης, όταν πλησιάζει τον άρρωστό του, στοργικός πατέρας, όπως ο Κύριος που μας δημιούργησε, με τριπλή προσωπικότητα: καλό επιστήμονα, ανθρωπιστή και με πίστη στον Χριστό.

Αν έχει αυτές τις προϋποθέσεις, τότε μπορεί να δει και τις περιπτώσεις που αναφέραμε με τη θεία παρέμβαση σε πολλές στιγμές της ζωής του.

Έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις…

Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί!

Τι φοβάστε από την κρίση στον τόπο;

Ένα έθνος και μία πατρίδα μπορεί να ελπίζουν, αν η νεολαία υπερέχει των γερόντων, αν οι γεννήσεις υπερέχουν των θανάτων. Τώρα εμείς έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις.

Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί!

Χίλια ελληνόπουλα κάθε πρωί σκοτώνονται. Αν κοιτάξεις το καρδιογράφημα ενός εμβρύου, θα δεις την καρδιά του να χτυπά από την 4η εβδομάδα. Μιλάμε για δολοφονίες σε άτομα που δεν μπορούν να αμυνθούν. Δείτε τα νούμερα:

Πετάμε στους οχετούς 350.000 ζωές τον χρόνο, δηλαδή μια πόλη σαν την Πάτρα. Αντί να στηρίξουμε, λοιπόν, την οικογένεια και τα νέα ζευγάρια, που φοβούνται εξαιτίας της οικονομικής ανασφάλειας, δημιουργούμε αφύσικους στην οικογένεια θεσμούς.

Πηγή Έλληνας καθηγητής ιατρικής: «Πολλές φορές εφημερεύει ο ίδιος ο Χριστός και αισθανόμαστε την παρουσία του»