20 June, 2019
Home / Lifestyle (Page 336)

Ιδιαίτερα φειδωλός ήταν ο 19χρονος Αλβανός κατηγορούμενος για τη δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη, ο οποίος μέσα από τις φυλακές Γρεβενών μίλησε στον ΣΚΑΪ.

Ο 19χρονος μίλησε στην εκπομπή «Μαζί σου» με την Τατιάνα Στεφανίδου. Ήταν λακωνικός και επέμεινε πως είναι αθώος. «Δεν είμαι εγώ ο ένοχος. Αυτό θέλω να πω», δήλωσε σε τηλεφωνική επικοινωνία.

Στις φυλακές Γρεβενών βρίσκονται από την περασμένη εβδομάδα οι δύο νεαροί, που κατηγορούνται για τον βιασμό και την άγρια δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο. Ο 19χρονος Αλβανός και ο 21χρονος Ροδίτης έφτασαν στις φυλακές με την ίδια κλούβα και τα μέτρα ασφαλείας από εκείνη τη στιγμή είναι δρακόντεια.

O Aλβανός κατηγορούμενος υποστηρίζει πως δεν χτύπησε εκείνος την άτυχη φοιτήτρια αλλά ο 21χρονος Ροδίτης. Όπως λέει, μπλέχτηκε σε μια υπόθεση επειδή φοβήθηκε να αντιδράσει. Τα ρίχνει όλα στον 21χρονο, ο οποίος και εκείνος με τη σειρά του προσπαθεί να αποδείξει πως ένοχος είναι ο φίλος του.

Πηγή Εγκλημα στη Ρόδο: Οι 9 λέξεις του 19χρονου Αλβανού για τη δολοφονία της φοιτήτριας

Στο βιβλίο του “The Inkblots: Hermann Rorschach, His Iconic Test, and the Power of Seeing” ο συγγραφέας Damion Searls θέτει αυτά τα ερωτήματα και βρίσκει την απάντηση… κάπου στην μέση. Καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι οι ασθενείς, σε συνεργασία με προικισμένος ψυχολόγους, μπορεί να αποκαλύψουν συναρπαστικά πράγματα προς εξερεύνηση μέσω του τεστ Rorschach. Αλλά το να χρησιμοποιούμε τα αποτελέσματα αυτά σε ποινικές δίκες, ή γενικά σε καταστάσεις με σοβαρό διακύβευμα, είναι μια λανθασμένη και γεμάτη προβλήματα πρακτική.

Για παράδειγμα, τι ακριβώς εξετάζουμε, όταν ζητάμε από κάποιον να μας πει τι βλέπει σε ένα αποτύπωμα μελανιού; Παραδόξως, δεν ξέρουμε. Το θεωρητικό υπόβαθρο του τεστ Rorschach δεν έχει εξηγηθεί ποτέ πλήρως. Εντούτοις, αυτό δεν έχει εμποδίσει την μεγάλη επιτυχία και εξάπλωσή του.

Οι κάρτες με τυπωμένα αποτυπώματα μελανιού σε συμμετρικές μορφές, παραμένουν στο ίδιο ακριβώς μοτίβο, όπως όταν ο Ελβετός ψυχίατρος Hermann Rorschach πρωτοδημοσίευσε το διαβόητο αυτό τεστ το 1921 για να συνοδεύσει το νέο του βιβλίο με τίτλο “Psychodiagnostics”. Οι επιρροές του δρ. Rorschach περιελάμβαναν ένα παιχνίδι για παιδιά με το όνομα “klexography”, τις ιδέες των πρωτοπόρων της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόιντ και Καρλ Γιουνγκ, καθώς και τις παρατηρήσεις ασθενών που ήταν ήδη έγκλειστοι σε κάποιο ψυχιατρικό άσυλο.

“Ο δρ. Rorschach δεν αντιλαμβανόταν τις κηλίδες μελανιού ως ένα τεστ για όλα. Περιέγραψε το πείραμά του ως μια μη-επικριτική και ανοιχτή έρευνα για τον τρόπο που βλέπουν και σκέφτονται οι άνθρωποι”, αναφέρει στο βιβλίο του ο Searls.

Ένα νέο πρόγραμμα υπολογιστή

Ο δρ. Rorschach αντιστάθηκε αρχική πίεση να χρησιμοποιήσει το τεστ με αποτυπώματα μελανιού στα σχολεία ως τεστ “μαθητικής επάρκειας”. Έγραψε ότι η σκέψη ενός επίδοξου φοιτητή να αποκλείεται δυνητικά από τη συνέχεια των πανεπιστημιακών του σπουδών λόγω ενός τεστ σαν αυτό, τον έκανε να αισθάνεται “σαν να μην μπορεί να αναπνεύσει”. Έγραψε τότε, ότι απαιτείται μια συστηματική συλλογή αποτελεσμάτων από πολλά τεστ Rorschach σε ένα μεγάλο δείγμα και μια στέρεη θεωρητική βάση, προτού καθοριστούν τέτοιου τύπου κριτήρια “μαθητικής επάρκειας”.

Ο δρ. Rorschach πέθανε το 1922 με τραγικό τρόπο σε ηλικία μόλις 37 ετών από ρήξη σκωληκοειδίτιδας, ένα χρόνο μετά τη δημοσίευση του βιβλίου “Psychodiagnostics”. Έτσι, το διαβόητο τεστ Rorschach ξέφυγε από τον έλεγχο του δημιουργού του, κέρδισε τεράστια δημοτικότητα (που ενισχύθηκε από τον τραγικό θάνατο του ανθρώπου που το επινόησε) και άρχισε να εφαρμόζεται σε διάφορα πεδία ψυχανάλυσης κατά τις επόμενες δεκαετίες.

Το 1945, ένας ψυχίατρος εφάρμοσε το τεστ Rorschach σε ναζιστές κρατουμένους, προτού ολοκληρωθούν οι Δίκες της Νυρεμβέργης. Στη δεκαετία του 1960, το εν λόγω τεστ το έκαναν πάνω από ένα εκατομμύριο άτομα κάθε χρόνο στις ΗΠΑ!

Η μαγνητική τομογραφία και ο… Andy Warhol

Καθώς οι νέες τεχνολογίες γνώρισαν μεγάλη ακμή στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ένα νέο πρόγραμμα υπολογιστή αναπτύχθηκε προκειμένου να ερμηνεύει τα αποτελέσματα ενός τεστ Rorschach σύμφωνα με τα εκατομμύρια των αποτελεσμάτων από τόσα χρόνια εφαρμογής του. Το 2008, Ιάπωνες ερευνητές χρησιμοποίησαν μαγνητική τομογραφία για να παρακολουθήσουν σε πραγματικό χρόνο τη δραστηριότητα του εγκεφάλου ατόμων που έβλεπαν εικόνες με αποτυπώματα από μελάνι (inkblots), και διαπίστωσαν ότι οι πρωτότυπες και οι τυποποιημένες απαντήσεις στο τεστ προκύπτουν σε διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου.

Η ποπ κουλτούρα βρίσκει το εν λόγω τεστ απλά “ακαταμάχητο”. Ο Andy Warhol δημιούργησε τη δική του σειρά γιγαντιαίων inkblots και έβαλε τίτλο στο κάθε ένα από αυτά τα έργα ζωγραφικής, “Rorschach”. Ο μουσικός Jay Z έβαλε ένα από αυτά τα έργα του Warhol στο εξώφυλλο του βιβλίου του “Decoded”. Οι διαφημιστές έχουν χρησιμοποιήσει κατά καιρούς σχέδια inkblots για να προωθήσουν αρώματα, κινητά τηλέφωνα και άλλα προϊόντα.

Το τεστ Rorschach γίνεται κατά κανόνα μόνο σε άσπρο-μαύρο, δηλαδή με μαύρο μελάνι επάνω σε λευκό πλαίσιο. Μία μικρή παραλλαγή αυτού του τεστ είναι και το ακόλουθο, στο οποίο κυριαρχούν τα χρώματα.

Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να επιλέξετε κάθε φορά εκείνη την λέξη που περιγράφει καλύτερα το έγχρωμο σχέδιο που θα βλέπετε. Το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα δείτε ακριβώς την λέξη που σκεφτήκατε αμέσως, αλλά επιλέξτε εκείνη που πλησιάζει περισσότερο σε αυτό που νιώσατε, ή σκεφτήκατε αντικρίζοντας το σχέδιο.

Και στο τέλος θα δείτε ποιο είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σας…

(function(d,s,id){var js,fjs=d.getElementsByTagName(s)[0];if(d.getElementById(id))return;js=d.createElement(s);js.id=id;js.src=’https://embed.playbuzz.com/sdk.js’;fjs.parentNode.insertBefore(js,fjs);}(document,’script’,’playbuzz-sdk’));

Πηγή Τεστ Rorschach: Κάντε στα ελληνικά το κορυφαίο τεστ προσωπικότητας

Πόσο εύκολο είναι να γίνει περιζήτητο ένα από τα πιο πρακτικά πιάτα της Ελλάδας, το «φαγητό που ετοιμάζει η Ελληνίδα μητέρα για να φροντίσει ολόκληρη την οικογένεια», το ταπεινό, αλλά εξόχως νόστιμο παστίτσιο;

Ο Αναστάσιος Μυτιληναίος, ο οποίος διατηρεί δικό του εστιατόριο στη Νέα Υόρκη, εξηγεί στο «Πρακτορείο 104,9 FM» πώς άλλαξε η ζωή του όταν το χόμπι του, ένα εστιατόριο που άνοιξε αυτός και η οικογένειά του για να τους παρέχει επιπλέον εισόδημα, έγινε η κανονική του εργασία, αλλά και πώς το παστίτσιο έχει γίνει περιζήτητο μεταξύ των πελατών του, οι οποίοι ταξιδεύουν ακόμα και μια ώρα για να το απολαύσουν κι ας μην μπορούν να το… προφέρουν σωστά!

Γεύση Ελλάδας με προδιαγραφές ΗΠΑ

Η ιστορία του Έλληνα σεφ, που το τελευταίο διάστημα έχει κάνει viral στα κοινωνικά δίκτυα με εικόνες και βίντεο προετοιμασίας του πιάτου που προσφέρει στο εστιατόριό του να διαχέονται στις ηλεκτρονικές συσκευές, είναι μια ιστορία επιτυχίας με πυρήνα το φαγητό «που φέρνει όλους τους ανθρώπους πιο κοντά».

«Για να είμαι ειλικρινής, εμείς κάνουμε αυτό που πάντα κάναμε, τώρα έχουμε μια πιο έντονη έκθεση, ειδικά από κανάλια όπως τα social media, είτε το Facebook, είτε το Instagram, ο κόσμος μας δίνει σημασία ιδιαίτερη και νομίζω πως ο πραγματικός λόγος που γίνεται αυτό είναι το μέγεθος (σ.σ της μερίδας που σερβίρεται στους πελάτες).

Είναι ένα ψηλό, υπερμεγέθες κομμάτι, όπως το έκανε πάντα η μητέρα μου», εξηγεί ο κ. Μυτιληναίος, ενώ περιγράφει πως οι πελάτες και τα ΜΜΕ ενθουσιάζονται και με τον τρόπο παρασκευής της μερίδας, που ζυγίζει «περίπου μιάμιση με δύο λίβρες το κομμάτι!».

Το ξεκίνημα, που οδήγησε στη δημιουργία του χώρου, έγινε όταν στην οικογένεια του κ. Μυτιληναίου άρχισαν να βλέπουν «την ανάγκη που είχε η γειτονιά για κάτι τέτοιο, ένα ελληνικό εστιατόριο, καθώς είναι μια τεράστια ελληνική κοινότητα αυτή που κατοικεί και σήμερα στο Queens της Νέας Υόρκης», εξηγεί ο νεαρός Έλληνας ιδιοκτήτης.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Somethingreek (@somethingreek) στις

«Σήμερα είναι το μόνο σημείο στη γενική περιοχή της Νέας Υόρκης, στο οποίο μπορεί κανείς να πάει για να φάει ελληνικό φαγητό.

Ανάμεσα στη μετακίνηση, την κυκλοφορία, χρειάζεται μία ώρα για να έρθει κανείς, μία για να επιστρέψει, το εστιατόριό μας είναι το μόνο σημείο στο οποίο έρχονται (σ.σ, οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης) για ελληνικό φαγητό» εξηγεί.

Η Αμερική αναζητεί ποιοτικό φαγητό και γεύσεις

«Το φαγητό που ζεσταίνεις στα μικροκύματα ήταν κάτι που ήθελαν οι Αμερικανοί και οι Νεοϋορκέζοι πριν από πολλά χρόνια, σήμερα είναι διαφορετικά. Ο κόσμος πιστεύω πως είναι πολύ πιο ενημερωμένος για ό,τι βάζει στο σώμα του, κάτι που είναι καταπληκτικό αφού θέλουν να έχουν πολύ καλύτερη υγεία», εξηγεί ο κ. Μυτιληναίος και μοιράζεται μαζί μας κάποιες από τις εικόνες που συνθέτουν την καθημερινότητα ενός Έλληνα που εργάζεται στον πολύ απαιτητικό τομέα της εστίασης στις ΗΠΑ.

«Η δουλειά που κάνω είναι κάτι που δεν είχα ονειρευτεί ποτέ πως θα κάνω, ο πατέρας μου εργαζόταν στις κατασκευές, ήταν μόνο η μητέρα μου εκείνη που εργαζόταν στον χώρο της εστίασης για μικρό διάστημα, όταν ήταν νεαρή, σε καταστήματα στη Νέα Υόρκη» περιγράφει ο κ. Μυτιληναίος, που πλέον υποδέχεται τακτικά δημοσιογράφους, food bloggers και vloggers στην κουζίνα του.

Μία ελληνική οικογένεια και μία «οικογένεια γεύσης»

Ένα από τα τα πέντε παιδιά μας οικογένειας, που από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 δίνει μια διαρκή μάχη να εξασφαλίζει την επαγγελματική επιτυχία, ο Αναστάσιος Μυτιληναίος -«μπορείς να με λες και Τάσο όπως η μητέρα μου» θα μας πει- δεν εργαζόταν πάντα στην εστίαση. Για την ακρίβεια δούλεψε πολλά χρόνια στο χώρο των κατασκευών μέχρι που η συγκυρία και μια οικογενειακή ιδέα έφερα το «Somethingreek» στη ζωή του.

«Η ελληνική κουζίνα εκ φύσεως είναι ιδιαίτερα καθαρή, υγιεινή και «διαίτης”, είμαι -κι εγώ ακόμη- τυχερός που με αυτήν την κουζίνα μεγάλωσα καθημερινά αλλιώς κι εγώ θα είχα… πολύ βάρος!» σχολιάζει ο κ. Μυτιληναίος, ενώ περιγράφει μια οικογένεια που έχει σαν κύριο χαρακτηριστικό ακόμη και σήμερα το συναισθηματικό δέσιμο.

Από την άλλη πλευρά ως μια «δεύτερη οικογένεια» χαρακτηρίζει ο κ. Μυτιληναίος το προσωπικό του «Somethingreek», όπου εργάζονται πάνω σε ελληνικές γεύσεις, πέρα από το πιάτο που έχει κάνει γνωστό τον χώρο, σε άτομα από όλο τον κόσμο.

«Η Κέλι είναι που διευθύνει, ο ένας Κώστας είναι που αναλαμβάνει το ψήσιμο μαζί με τον Μάνο, ενώ στην ομάδα είναι ακόμη ένας Κώστας, που αναλαμβάνει τις παραδόσεις, ο Όσκαρ και ο Τζέρεμι», λέει.

«Κάθε ημέρα είναι όλα λίγο διαφορετικά. Ξεκινάω με έναν ελληνικό καφέ, κάθε ημέρα έχει κάτι νέο, οι πωλητές, τα υλικά, είναι η επιθυμία της μητέρας μου, φτάνω στο χώρο γύρω στις 11, καμιά φορά λίγο νωρίτερα και πολλές φορές είμαι αυτός που ανοίγω», σημειώνει ο κ. Μυτιληναίος και εξηγεί πως το προσωπικό είναι μεν κυρίως Έλληνες, αλλά υπάρχουν πάντα όσοι έρχονται από την κοινωνία της Νέας Υόρκης για να σχηματίζουν την ομάδα.

«Είμαι πολύ τυχερός που κάνω αυτό που αγαπώ», καταλήγει και μας αποχαιρετά για να ετοιμάσει τι άλλο; Μια υπέροχη μερίδα παστίτσιο!

Πηγή Έλληνας κάνει όλη την Νέα Υόρκη να υποκλίνεται στο παστίτσιο της Ελληνίδας μάνας

Μετά από έναν άγριο τσακωμό το βράδυ της Κυριακής, η 81χρονη κάλεσε αστυνομικούς της Άμεσης Δράσης και τους έδειξε τα σημάδια στο πρόσωπό της, υποστηρίζοντας ότι προέρχονταν από τις… γροθιές της νύφης της.

Σαν τον σκύλο με τη γάτα «τρώγονταν» μια 51χρονη με την 81χρονη πεθερά της και έδιναν συχνά αφορμές για σχόλια στον περίγυρό τους στο Αγρίνιο.

Όμως, κανείς δεν περίμενε ότι οι καβγάδες τους θα κατέληγαν στον άγριο ξυλοδαρμό της ηλικιωμένης από τη νύφη της, με αποτέλεσμα να καταλήξει στο νοσοκομείο!

Μετά από έναν άγριο τσακωμό το βράδυ της Κυριακής, η 81χρονη κάλεσε αστυνομικούς της Άμεσης Δράσης και τους έδειξε τα σημάδια στο πρόσωπό της, υποστηρίζοντας ότι προέρχονταν από τις… γροθιές της νύφης της, η οποία την εξύβρισε και στη συνέχεια την χτύπησε σαν… μποξέρ!

Μάλιστα, πήγε στο νοσοκομείο ώστε οι γιατροί να επιβεβαιώσουν τις κακώσεις που είχε υποστεί.

Μετά από αυτά, οι αστυνομικοί προχώρησαν στην σύλληψη της 51χρονης, σε βάρος της της οποίας σχημάτισαν δικογραφία για ενδοοικογενειακή βία και εξύβριση και την οδήγησαν στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αγρινίου, ο οποίος της άσκησε δίωξη, όρισε τακτική δικάσιμο και την άφησε ελεύθερη. Αυτό που δεν έγινε γνωστό, είναι ποιας το μέρος πήρε ο… γιος και σύζυγος των δυο γυναικών!

Πηγή Αγρίνιο: Νύφη ξυλοκόπησε και έστειλε στο νοσοκομείο την πεθερά της

Σφοδρή χιονόπτωση σημειώθηκε το βράδυ της Δευτέρας σε όλα τα ορεινά του Νομού Τρικάλων.

Οπως δήλωσε στο trikalaola.gr ο Αντιπεριφερειάρχης Τρικάλων Χρήστος Μιχαλάκης που συντονίζει το έργο του αποχιονισμού,  σήμερα το πρωί το ύψος του χιονιού στον αυχένα Καστανιάς προς τα χωριά του Ασπροποτάμου, έφτασε τους 80 πόντους.

Ολα στα λευκά στα Τρίκαλα
Η πυκνή χιονόπτωση συνεχίστηκε και το πρωί της Τρίτης
Χειμωνιάτικο, χριστουγεννιάτικο το τοπίο στα Τρίκαλα

Πηγή Κατάλευκα τα Τρίκαλα: Στους 80 πόντους το χιόνι

Θεία δίκη στην βλακεία που έχουν στον εγκέφαλο τους οι νεοναζί. Ένα ζευγάρι φανατικών ναζιστών από τις ΗΠΑ το οποίο επί χρόνια προσπαθούσε να κάνει παιδί και δεν τα κατάφερνε, τελικά απέκτησε μια υγιέστατη και πανέμορφη κορούλα.

Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα για αυτούς το οποίο το έμαθαν αργότερα. Το παιδί τους βγήκε μαύρο. Και ψάχνοντας με κάποιο τρόπο στα αρχεία της κλινικής εντόπισαν ότι ο δότης ήταν ένας αφροαμερικάνος.

Οι δυο νεοναζί που ζουν στο Οχάιο τα έβαψαν… μαύρα. Το ζευγάρι κοντεύει να φτάσει μέχρι και τον χωρισμό. Η μητέρα Μόλι Γκραμ και ο πατέρας Τζόν, έχουν αρχίσει τους καυγάδες με αφορμή το κοριτσάκι τους.

Η Μόλι λέει ότι «μας έχει προκαλέσει πολλά εσωτερικά προβλήματα και πολλά από τα πιστεύω μας έχουν αρχίσει να καταρρέουν», ενώ ο Τζον πιο σκληρός συμπληρώνει επι λέξει: «Η κοινότητα μας (των νεοναζί) δεν με θέλει πια. Ώρες ώρες λέω να πάει στο διάβολο η κόρη μου γιατί δεν είναι καθαρή και αγνή. Ένα κομμάτι μου όμως λατρεύει αυτό το μισό ανθρωπάκι»

Και συνεχίζει: «Το αγαπώ αυτό το υπανθρωπάκι αλλά δείχνω γελοίος όταν το βγάζω έξω. Εγώ με τα τατουάζ μου για την άρια φυλή και να σέρνω από το χεράκι μια μαύρη».

Ο ίδιος βέβαια δεν μπορεί να χωνέψει το πάθημα του και βάζει μπροστά τις θεωρίες συνομωσίας: «Η τράπεζα σπέρματος το έκανε για να με εκδικηθεί. Είμαι σίγουρος. Κάποια στιγμή θα τους κάνω να το πληρώσουν αυτό.

Πηγή Ζευγάρι φανατικών νεόναζί δεν μπορούσε να κάνει παιδιά και τελικά τεκνοποίησε με σπέρμα από μαύρο δότη

Στα πλαίσια της περιοδείας της, η Νατάσα Μποφίλιου βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη και προσέφερε αξέχαστες στιγμές συγκίνησης σε εκείνους που παρευρέθηκαν.

Την ώρα που η Νατάσσα ερμήνευε τη μεγάλη της επιτυχία «Μέχρι το τέλος», ένας νεαρός με κινητικά προβλήματα αποφάσισε να ανέβει στη σκηνή και να χορέψει ζεϊμπέκικο.

Η τραγουδίστρια έκανε στην άκρη, αφήνοντας τον νεαρό να χορέψει στην πίστα μόνος του, ενώ στο τέλος του τραγουδιού τον πλησίασε και τον αγκάλιασε συγκινημένη.

Ήταν μία στιγμή την οποία δεν θα ξεχάσουν όσοι θαυμαστές της ήταν παρόντες.

Όπως σχολίασε χαρακτηριστικά ένας χρήστης στο facebook ο οποίος ανέβασε το εν λόγω βίντεο: «…Ξαφνικά έγινε κάτι μαγικό»

Δείτε το συγκινητικό βίντεο:

Πηγή Νεαρός με κινητικά προβλήματα ανέβηκε στη Μποφίλιου και χόρεψε το πιο μάγκικο ζεϊμπέκικο που έχουμε δει

Έχουμε την τάση να υπεραναλύουμε;

Μήπως έτσι χάνουμε την ουσία της ζωής και δεν ζούμε πολλές σημαντικές στιγμές;

Η υπερανάλυση ειναι μια διαδιακασία σκέψης που ξεκινάει, τις περισσότερες φορές, από τον φόβο του να μην μείνει κανείς μόνος με τον εαυτό του. Ξεκινάει δηλαδή από μία διάχυτη αίσθηση ανασφάλειας και “μειονεξίας”, και καταλήγει στο να την αναπαράγει.

Ο φόβος ότι δεν έχουμε πλήρη έλεγχο του προσωπικού, ή συλλογικού μας περιβάλλοντος κινητοποιεί τον μηχανισμό της εππίλυσης προβλημάτων μέσα από την διαδικασία της ανάλυσης μιας κατάστασης

Συχνά, ακριβώς επειδή αυτού του είδους η υπερβολική ανάλυση των δεδομένων του νου μας, δεν είναι το αίτημα μιας υγιούς διαδικασίας, αλλά περισσότερο μιας ψυχικής κατάστασης που “τελεί εν ασθενεία”, το αίτημα της επίλυσης ενός προβλήματος, όχι μόνο δεν επιτυγχάνεται, αλλά αντίθετα το προς επίλυση πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο!

Όταν σκεφτόμαστε υπερβολικά και καταλήγουμε να αναλύουμε τις πράξεις, τα λόγια και τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων αλλά και του εαυτού μας τότε κινδυνεύουμε από κατάθλιψη και άγχος. Η υπερανάλυση δεν είναι υγιής στάση & συμπεριφορά. Χρειάζεται να ξέρουμε που να σταματάμε.

Η υπερβολική σκέψη μπορεί να καταστρέψει την συναισθηματική μας υγεία.

Τα αποτελέσματα ερευνών έδειξαν ότι οι γυναίκες αναλύουν πιο πολύ από τους άντρες αλλά αυτό δε σημαίνει ότι οι άντρες δε συλλογίζονται καθόλου. Απλώς οι σκέψεις τους έχουν διαφορετικό χαρακτήρα. Οι άντρες συλλογίζονται περισσότερο καταστάσεις και συναισθήματα θυμού και οργής, τα οποία εκφράζουν με επιθετική, εχθρική συμπεριφορά.

Οι γυναίκες συγκεντρώνονται περισσότερο στα θέματα κατάθλιψης και άγχους. Επίσης σκέφτονται περισσότερο θέματα ελέγχου τα οποία σχετίζονται με το μέλλον, ειδικά στον τομέα των σχέσεων: «Πως μπορώ να κρατήσω το ενδιαφέρον του άντρα μου; Πως μπορώ να είμαι σίγουρη ότι όλοι στο γραφείο με συμπαθούν;».

Η ικανότητά μας να εξερευνούμε τις δικές μας σκέψεις και τις να αναλύουμε τα δεδομένα της εσωτερικής πραγματικότητας (ερμηνείες γεγονότων – σκέψεις – συναισθήματα) της δικής μας αλλά και των ανθρώπων που εμπλέκονται στη ζωή μας είναι πολύ σημαντική, γιατί μας βοηθάει να συνδέουμε διαφορετικά μεταξύ τους ερεθίσματα και τελικά, να δίνουμε νόημα στη ζωή μας.

Συχνά, βέβαια, η ενασχόλησή μας με τις ίδιες μας τις σκέψεις γίνεται αυτοσκοπός, και παύει να αποτελεί μέσο για την βελτίωση των σχέσεών που έχουμε με τους άλλους ανθρώπους. Σ’αυτές τις περιπτώσεις, δεν χρησιμοποιούμε την παραπάνω ικανότητά μας –δηλ. του να κάνουμε συνδέσεις- για να διευκολύνουμε την ζωή μας, αλλά περισσότερο για να την περιπλέξουμε.

Αν και η αρχική πρόθεση των περισσότερων ανθρώπων -μέσα από την «ανάλυση» των καταστάσεων- είναι να μπορούν να κατανοούν καλύτερα τα κίνητρα των άλλων, να συνδέουν σκέψεις με συναισθήματα, να ερμηνεύουν και να δίνουν νόημα σε καταστάσεις και σχέσεις (φιλικές, επαγγελματικές και ερωτικές), πολύ συχνά καταλήγουμε να αναλωνόμαστε σε ατελείωτους εσωτερικούς «μονολόγους», εξαντλώντας την σκέψη μας και τη δημιουργικότητά μας σε υποθέσεις για το τι μπορεί να συμβεί στην μια ή την άλλη περίπτωση.

Στην προσπάθειά μας να ελέγξουμε το παρελθόν, και το παρόν μας -αλλά ιδιαίτερα το μέλλον μας- με το να ανησυχούμε για τις προθέσεις, τις σκέψεις, ή τις ενέργειες των άλλων ανθρώπων, στην πραγματικότητα καταφέρνουμε να προδιαγράψουμε, προκαλώντας αυτό που φοβόμαστε ότι θα μας συμβεί, αφού συνήθως η «υπερ-ανάλυση» δεν στηρίζεται σε ρεαλιστικές σκέψεις, επιθυμίες και συναισθήματα.

Αντίθετα, ενισχύει τους αρνητικές σκέψεις, τους φόβους, τον θυμό και τα αισθήματα μειονεξίας και κατωτερότητας, τα οποία, με τη σειρά τους, σχεδόν πάντα γεννούν και τρέφουν την «υπερ-ανάλυση».

Είναι σίγουρο ότι η ελλιπής αυτο-εκτίμηση, οι τα βιώματα του παρελθόντος που βιώθηκαν σαν απειλές, οι «φωνές» του οικογενειακού και του στενού μας περιβάλλοντος που -όταν χρειάστηκε- δεν μας στήριξαν όσο είχαμε ανάγκη, και άλλες δυσμενείς για την ψυχολογική εξέλιξη συνθήκες, έχουν συντελέσει στην τάση των πιο ευάλωτων ηλικιακών ομάδων (νεαρά και τρίτης ηλικίας άτομα) και των γυναικών να αναλώνονται σε σκέψεις για τις ίδιες τις τους τις σκέψεις και τις απόψεις των άλλων.

Για να σταματήσουμε να τρέφουμε και να διογκώνουμε τον παραπάνω «φαύλο κύκλο», θα ήταν χρήσιμο:

Να ρωτήσουμε τον εαυτό μας πότε ήταν η τελευταία φορά που η συνήθεια της «υπερανάλυσης» μας βοήθησε πραγματικά να αντιμετωπίσουμε μια προβληματική κατάσταση;

Να αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε πόσο ρεαλιστικές είναι οι σκέψεις & οι απόψεις που έχουμε για τον εαυτό μας,

Να δοκιμάσουμε να ενεργούμε αντί να αναλωνόμαστε σε σκέψεις,

Να μην υποθέτουμε πια, αλλά να ρωτάμε τους άλλους για τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους,

Να υπενθυμίζουμε συνεχώς στον εαυτό μας ότι ο στόχος μας είναι, όχι να «αναμασούμε» και να υπομένουμε παθητικά την ζωή, αλλά να δρούμε σύμφωνα με τις ανάγκες μας, όντας ενεργητικά άτομα, και να κάνουμε τις προθέσεις μας πραγματικότητα.

Πηγή Αν σταματήσεις να αναλύεις τα πάντα, τότε θα βρεις την ευτυχία

Φόρεμα κυριλέ, μαλλί αμπιγιέ και όλο το bitch attitude να ισορροπεί πάνω σε ένα ζευγάρι ψηλά τακούνια. Απελπισμένες προσπάθειες, βαμμένες στην πέννα για να κερδίσεις τον πολυπόθητο τίτλο: αυτόν της κυρίας.

Τρεις συλλαβές εύκολες στην εκφορά τους, δύσκολα όμως κατακτήσιμες.  Γιατί για να μπορείς να άγεσαι και να γράφεσαι με εκείνο το περιβόητο «Κ» το κεφαλαίο, δεν αρκεί μόνο να θεατροποιείς τη λέξη. Πρέπει να τη στιγματίσεις στο πετσί σου με δάκρυα και πόνο.

Η Κυρία είναι τίτλος μοναχικός, με μόνο υποζύγιο την αξιοπρέπεια. Δε στριμώχνεται μέσα στη συνάφεια του κόσμου, δεν περιφέρεται σαν αξιοθέατο τσίρκου, προσκαλώντας τον κόσμο να κόψει εισιτήριο σε θέαμα πρώτης προβολής.

Δεν πρόκειται για υπερήρωα, δεν πρόκειται για κανένα γκομενάκι της σειράς που επιδιώκει ν᾽ αναβαθμιστεί σε δύσκολο δόλωμα, μπας και ρεφάρει με μια σχέση στο Facebook status της.

Κυρία θα πει άνθρωπος. Ένας άνθρωπος που δε διστάζει να δίνεται ολοκληρωτικά σε αυτόν που επιλέγει να έχει δίπλα της. Διεκδικεί, εξαντλεί περιθώρια κι αν αξίζει τον κόπο, δημιουργεί καινούργια.

Μια αληθινή Κυρία θα σε αγαπήσει για αυτό που είσαι. Θα γράψει στα παλιά της τα παπούτσια και το αμάξι σου, και τα λεφτά σου και ό,τι άλλο μοστράρεις στον κόσμο για να φουλάρεις τη ματαιοδοξία σου.

Για αυτήν είσαι τέλειος απλά φορώντας το φθαρμένο τζιν και το χαμόγελό σου. Της αρκεί μια βόλτα στην παραλία, δυο κουβέντες καρδιάς κι ένα τρυφερό φιλί καθώς θα τη γυρνάς σπίτι.

Μια Κυρία δε θα μπορέσει ποτέ να είναι η «κυρία του κυρίου». Είναι κυρία του εαυτού της. Δε στέκεται σαν γλαστρούλα δίπλα σου, μονάχα σε συνοδεύει.

Έχει προσωπικότητα και αυτήν προβάλει. Για αυτό και θέλει έναν άντρα σίγουρο δίπλα της, που δε θα φοβάται μήπως καπακωθεί, που δε νιώθει δίπλα της λίγος.

Είναι απαιτητική και δεν κάνει εκπτώσεις. Θα ζητήσει όσα της αξίζουν αλλά θα δώσει περισσότερα απʾ όσα εσύ θα τολμούσες να ονειρευτείς. Έτσι έχει μάθει.

Θα σπάσει για σένα σε χίλια κομμάτια αλλά δε θα επιτρέψει να της κλέψεις ούτε ένα. Ή θα την αγαπήσεις όπως ακριβώς είναι ή θα τη μισήσεις ακριβώς για τον ίδιο λόγο.

Δε θα μπει στη διαδικασία να αλλάξει, δε θα σου αφήσει το παραμικρό περιθώριο να την ψαλιδίσεις και να τη φέρεις στα μέτρα σου.

Δε θα σε εκμεταλλευτεί, δε θα καταφύγει σε παιχνίδια ύπουλα. Έχει μάθει να είναι γυναίκα κι όχι γατούλα του σαλονιού που θα γουργουρίσει στα πόδια σου, περιμένοντας να τη χαϊδέψεις.

Μια Κυρία αναγνωρίζει τα λάθη της και ξέρει να μετανιώνει έμπρακτα για αυτά. Δε θα υψώσει μύτη, δε θα φορέσει τον εγωισμό καπέλο, δε θα μπλέξει με τερτίπια για να βγει από πάνω και να σε κάνει να παρακαλέσεις. Έχει τη δύναμη να σε έχει του χεριού της, αλλά δε θα δεχτεί να σε δει στα γόνατα.

Όταν, λοιπόν, την ακούσεις να χτυπάει το κουδούνι για να ζητήσει συγγνώμη, μη φερθείς σαν μαλάκας. Μην τολμήσεις να βάλεις την αλαζονεία πάνω από την αγάπη σου, μη διανοηθείς να το παίξεις ψευτόμαγκας για να πάρεις ικανοποίηση.

Όσο εύκολα σέρνει τα βήματά της ως την πόρτα σου, άλλο τόσο παίρνει φόρα και την κλείνει. Δεν είναι από εκείνες που ζητιανεύουν τον έρωτα, δεν είναι από εκείνες που έχεις την πολυτέλεια να επιλέγεις και να απορρίπτεις σύμφωνα με τις διαθέσεις σου.

Κυρία θα πει μάγκας γένους θηλυκού. Μάγκας από εκείνους που τραβούν μόνοι τους το σταυρό και δεν ασχολούνται να ψάξουν για φταίχτες. Είτε έχει ένα παιδί στην αγκαλιά, είτε κρατά την καρδιά της στα χέρια, ραγισμένη ή σπασμένη, θα βρει τη δύναμη να στερεώσει τα πόδια της και να περπατήσει στην ευθεία.

Θα σφίξει τα δόντια στη δυσκολία, θα κόψει τα χείλη σαλεμένη από τον πόνο της απώλειας αλλά θα προχωρήσει. Θα φορέσει μπροστά στον κόσμο το πιο λαμπερό και φωτεινό πρόσωπο και μόνο όταν θα πάει να ξαπλώσει βράδυ στο κρεβάτι της, θα επιτρέψει στον εαυτό της να λυγίσει.

Στα στενά τετραγωνικά της κρεβατοκάμαράς της θα αφήσει το λυγμό να ξεσπάσει και το πρωί, σαν να μην έχει γίνει τίποτα, θα βγει στο φως να διεκδικήσει τη ζωή της.

Δεν την τρομάζει η μοναξιά, δεν αναζητά ένα κορμί να ζεσταίνει το δικό της. Δεν αφήνει να την καταπίνει η ανάγκη της να ανήκει κάπου. Ή θα βρει εκείνο που πραγματικά την ολοκληρώνει ή θα σμιλέψει τα παράταιρα κομμάτια της ώστε να γίνει από μόνη της ολόκληρη.

Είναι δύσβατος ο δρόμος της, γεμάτος αγκάθια και στροφές απότομες, μα αυτό δεν τη φοβίζει. Έχει τη σιγουριά και τη δύναμη να φτιάξει την τύχη της, ακόμα κι αν αυτή της γυρνάει την πλάτη στα δύσκολα.

Μια Κυρία παραμένει όμορφη ακόμη κι όταν τα χρόνια περνούν βάναυσα από πάνω της. Κι ας της αφήσουν σημάδια και ρυτίδες γύρω από τα μάτια. Εκείνη θα συνεχίσει να λάμπει γιατί, κάνοντας τον απολογισμό, θα ξέρει πως έπιασε τη ζωή από τα μαλλιά και την έφερε βόλτα. Μόνη. Χωρίς κάποιον να τη στοιβάξει στους ώμους.

Λένε πως είσαι ό,τι δηλώνεις κι είναι πολλές αυτές που αγοράζουν τίτλους τιμής από τα πανέρια της λαϊκής για να κάνουν εφέ ή για να παραστήσουν κάτι το σπουδαίο.

Το μαγικό, όμως, με μια αυθεντική του είδους, είναι πως η ίδια δεν έχει ιδέα πόσο κυρία είναι στα αλήθεια. Και εδώ που τα λέμε, δε χρειάζεται να το αποδείξει.

Μιλάει για αυτήν η ιστορία της και ο τρόπος που περπατά με το κεφάλι ψηλά. Μιλάει αντί για εκείνη, η νοσταλγία με την οποία τη θυμούνται όσοι, ηλίθια, την έχασαν.

Πηγή Κυρία θα πει μάγκας γένους θηλυκού

Φόρεμα κυριλέ, μαλλί αμπιγιέ και όλο το bitch attitude να ισορροπεί πάνω σε ένα ζευγάρι ψηλά τακούνια. Απελπισμένες προσπάθειες, βαμμένες στην πέννα για να κερδίσεις τον πολυπόθητο τίτλο: αυτόν της κυρίας.

Τρεις συλλαβές εύκολες στην εκφορά τους, δύσκολα όμως κατακτήσιμες.  Γιατί για να μπορείς να άγεσαι και να γράφεσαι με εκείνο το περιβόητο «Κ» το κεφαλαίο, δεν αρκεί μόνο να θεατροποιείς τη λέξη. Πρέπει να τη στιγματίσεις στο πετσί σου με δάκρυα και πόνο.

Η Κυρία είναι τίτλος μοναχικός, με μόνο υποζύγιο την αξιοπρέπεια. Δε στριμώχνεται μέσα στη συνάφεια του κόσμου, δεν περιφέρεται σαν αξιοθέατο τσίρκου, προσκαλώντας τον κόσμο να κόψει εισιτήριο σε θέαμα πρώτης προβολής.

Δεν πρόκειται για υπερήρωα, δεν πρόκειται για κανένα γκομενάκι της σειράς που επιδιώκει ν᾽ αναβαθμιστεί σε δύσκολο δόλωμα, μπας και ρεφάρει με μια σχέση στο Facebook status της.

Κυρία θα πει άνθρωπος. Ένας άνθρωπος που δε διστάζει να δίνεται ολοκληρωτικά σε αυτόν που επιλέγει να έχει δίπλα της. Διεκδικεί, εξαντλεί περιθώρια κι αν αξίζει τον κόπο, δημιουργεί καινούργια.

Μια αληθινή Κυρία θα σε αγαπήσει για αυτό που είσαι. Θα γράψει στα παλιά της τα παπούτσια και το αμάξι σου, και τα λεφτά σου και ό,τι άλλο μοστράρεις στον κόσμο για να φουλάρεις τη ματαιοδοξία σου.

Για αυτήν είσαι τέλειος απλά φορώντας το φθαρμένο τζιν και το χαμόγελό σου. Της αρκεί μια βόλτα στην παραλία, δυο κουβέντες καρδιάς κι ένα τρυφερό φιλί καθώς θα τη γυρνάς σπίτι.

Μια Κυρία δε θα μπορέσει ποτέ να είναι η «κυρία του κυρίου». Είναι κυρία του εαυτού της. Δε στέκεται σαν γλαστρούλα δίπλα σου, μονάχα σε συνοδεύει.

Έχει προσωπικότητα και αυτήν προβάλει. Για αυτό και θέλει έναν άντρα σίγουρο δίπλα της, που δε θα φοβάται μήπως καπακωθεί, που δε νιώθει δίπλα της λίγος.

Είναι απαιτητική και δεν κάνει εκπτώσεις. Θα ζητήσει όσα της αξίζουν αλλά θα δώσει περισσότερα απʾ όσα εσύ θα τολμούσες να ονειρευτείς. Έτσι έχει μάθει.

Θα σπάσει για σένα σε χίλια κομμάτια αλλά δε θα επιτρέψει να της κλέψεις ούτε ένα. Ή θα την αγαπήσεις όπως ακριβώς είναι ή θα τη μισήσεις ακριβώς για τον ίδιο λόγο.

Δε θα μπει στη διαδικασία να αλλάξει, δε θα σου αφήσει το παραμικρό περιθώριο να την ψαλιδίσεις και να τη φέρεις στα μέτρα σου.

Δε θα σε εκμεταλλευτεί, δε θα καταφύγει σε παιχνίδια ύπουλα. Έχει μάθει να είναι γυναίκα κι όχι γατούλα του σαλονιού που θα γουργουρίσει στα πόδια σου, περιμένοντας να τη χαϊδέψεις.

Μια Κυρία αναγνωρίζει τα λάθη της και ξέρει να μετανιώνει έμπρακτα για αυτά. Δε θα υψώσει μύτη, δε θα φορέσει τον εγωισμό καπέλο, δε θα μπλέξει με τερτίπια για να βγει από πάνω και να σε κάνει να παρακαλέσεις. Έχει τη δύναμη να σε έχει του χεριού της, αλλά δε θα δεχτεί να σε δει στα γόνατα.

Όταν, λοιπόν, την ακούσεις να χτυπάει το κουδούνι για να ζητήσει συγγνώμη, μη φερθείς σαν μαλάκας. Μην τολμήσεις να βάλεις την αλαζονεία πάνω από την αγάπη σου, μη διανοηθείς να το παίξεις ψευτόμαγκας για να πάρεις ικανοποίηση.

Όσο εύκολα σέρνει τα βήματά της ως την πόρτα σου, άλλο τόσο παίρνει φόρα και την κλείνει. Δεν είναι από εκείνες που ζητιανεύουν τον έρωτα, δεν είναι από εκείνες που έχεις την πολυτέλεια να επιλέγεις και να απορρίπτεις σύμφωνα με τις διαθέσεις σου.

Κυρία θα πει μάγκας γένους θηλυκού. Μάγκας από εκείνους που τραβούν μόνοι τους το σταυρό και δεν ασχολούνται να ψάξουν για φταίχτες. Είτε έχει ένα παιδί στην αγκαλιά, είτε κρατά την καρδιά της στα χέρια, ραγισμένη ή σπασμένη, θα βρει τη δύναμη να στερεώσει τα πόδια της και να περπατήσει στην ευθεία.

Θα σφίξει τα δόντια στη δυσκολία, θα κόψει τα χείλη σαλεμένη από τον πόνο της απώλειας αλλά θα προχωρήσει. Θα φορέσει μπροστά στον κόσμο το πιο λαμπερό και φωτεινό πρόσωπο και μόνο όταν θα πάει να ξαπλώσει βράδυ στο κρεβάτι της, θα επιτρέψει στον εαυτό της να λυγίσει.

Στα στενά τετραγωνικά της κρεβατοκάμαράς της θα αφήσει το λυγμό να ξεσπάσει και το πρωί, σαν να μην έχει γίνει τίποτα, θα βγει στο φως να διεκδικήσει τη ζωή της.

Δεν την τρομάζει η μοναξιά, δεν αναζητά ένα κορμί να ζεσταίνει το δικό της. Δεν αφήνει να την καταπίνει η ανάγκη της να ανήκει κάπου. Ή θα βρει εκείνο που πραγματικά την ολοκληρώνει ή θα σμιλέψει τα παράταιρα κομμάτια της ώστε να γίνει από μόνη της ολόκληρη.

Είναι δύσβατος ο δρόμος της, γεμάτος αγκάθια και στροφές απότομες, μα αυτό δεν τη φοβίζει. Έχει τη σιγουριά και τη δύναμη να φτιάξει την τύχη της, ακόμα κι αν αυτή της γυρνάει την πλάτη στα δύσκολα.

Μια Κυρία παραμένει όμορφη ακόμη κι όταν τα χρόνια περνούν βάναυσα από πάνω της. Κι ας της αφήσουν σημάδια και ρυτίδες γύρω από τα μάτια. Εκείνη θα συνεχίσει να λάμπει γιατί, κάνοντας τον απολογισμό, θα ξέρει πως έπιασε τη ζωή από τα μαλλιά και την έφερε βόλτα. Μόνη. Χωρίς κάποιον να τη στοιβάξει στους ώμους.

Λένε πως είσαι ό,τι δηλώνεις κι είναι πολλές αυτές που αγοράζουν τίτλους τιμής από τα πανέρια της λαϊκής για να κάνουν εφέ ή για να παραστήσουν κάτι το σπουδαίο.

Το μαγικό, όμως, με μια αυθεντική του είδους, είναι πως η ίδια δεν έχει ιδέα πόσο κυρία είναι στα αλήθεια. Και εδώ που τα λέμε, δε χρειάζεται να το αποδείξει.

Μιλάει για αυτήν η ιστορία της και ο τρόπος που περπατά με το κεφάλι ψηλά. Μιλάει αντί για εκείνη, η νοσταλγία με την οποία τη θυμούνται όσοι, ηλίθια, την έχασαν.

Πηγή Κυρία θα πει μάγκας γένους θηλυκού