24 May, 2019
Home / Lifestyle (Page 303)

Με δάκρυα στα μάτια ο Γιώργος Μαυρίδης αποκάλυψε στο κλείσιμο του «Nomads» πως έδωσε τα χρήματα από τη συμμετοχή του για ν’ ανακαινιστεί η πτέρυγα με τις χημειοθεραπείες στην παιδογκολογική του ΑΧΕΠΑ.

Η συμμετοχή του Γιώργου Μαυρίδη στο «Νomads» είχε προκαλέσει αρκετές αντιδράσεις, από τη στιγμή που είχε δηλώσει πολλές φορές πως είναι ενάντια στη λογική των παιχνιδιών επιβίωσης. Ωστόσο, στο τελευταίο επεισόδιο μάθαμε την όμορφη κίνηση που κρυβόταν πίσω από τη μεγάλη του απόφαση!

Δείτε τη συγκινητική αποκάλυψη:

Όλα τα χρήματά του θα δοθούν στην ανακαίνιση της πτέρυγας με τις χημειοθεραπείες στην παιδογκολογική του ΑΧΕΠΑ! Μία κίνηση παράδειγμα για πολλούς ανθρώπους που έχουν τόση δύναμη από την μικρή οθόνη!

«Μετά από δύο μέρες (από την πρόταση) πήγα στο γραφείο του κ. Λάτσιου και του είπα ότι δεν θέλω να με ανταμείψετε με πληρωμή ανά εβδομάδα ή ανά επεισόδιο και τους ζήτησα τα χρήματα αυτά να πάνε στο παιδογκολογικό, στην κλινική, και να ανακαινίσουν την πτέρυγα με τις χημειοθεραπείες.

Το κέρδισα με το σπαθί μου. Χαίρομαι που ο ANT1 με βοήθησε να το κάνω αυτό. 600 τετραγωνικά… το πήρα και μπήκα. Ήταν η αμοιβή μου. Αφού είπα να το κάνω, είπα να το κάνω όσο πιο μάγκικα μπορώ. Θα βοηθήσει κι ο Σπύρος Σούλης νομίζω. Ανέλαβε μία ομάδα να το πραγματοποιήσει όλο αυτό».

Πηγή Ο Μαυρίδης έδωσε όλα τα χρήματα από το Nomads στην παιδογκολογική κλινική του ΑΧΕΠΑ

Η εγκυμοσύνη ενός συνήθως διαρκεί 40 εβδομάδες ή περίπου εννέα μήνες και χωρίζεται σε τρία μέρη, που ονομάζονται τρίμηνα.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, η μητέρα μπορεί να παρουσιάσει μεταβολές της διάθεσης, καούρα ή ναυτία. Μόλις στις τέσσερις εβδομάδες, το αγέννητο μωρό αναπτύσσει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό, ονομάζεται έμβρυο και είναι μόνο περίπου το 1/25 της ίντσας! Σε οκτώ εβδομάδες, αρχίζουν να σχηματίζονται όλα τα κύρια όργανα του.
Το έμβρυο έχει το δικό του κτύπο της καρδιάς και θα είναι περίπου μια ίντσα σε μήκος. Στο τέλος του πρώτου τριμήνου, το έμβρυο μπορεί τώρα να σφίξει μία γροθιά! Επίσης, θα μπορείτε να πείτε το φύλο του αφού τα εξωτερικά όργανα είναι ορατά.
Το έμβρυο έχει μήκος περίπου τρία εκατοστά και ζυγίζει περίπου τριάντα γραμμάρια! Κατά την έναρξη του δεύτερου τριμήνου (12 εβδομάδες), το μυοσκελετικό σύστημα του εμβρύου συνεχίζει να αυξάνεται.
Το δέρμα είναι ημιδιαφανές και το έμβρυο έχει μήκος περίπου 5 ίντσες. Το έμβρυο είναι πολύ πιο ενεργό στις 20 εβδομάδες και έχει βγάλει πλέον ορισμένα μαλλιά.
Σε αυτό το σημείο, στο μισό διάστημα των 40 εβδομάδων, το έμβρυο έχει μήκος περίπου 6 ίντσες και ζυγίζει περίπου 270 γραμμάρια. Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε για την ανάπτυξη του εμβρύου μέχρι να γεννηθεί – αλλά είναι καλύτερο να δούμε ολόκληρη τη διαδικασία σε μόλις τέσσερα λεπτά!
Δείτε το βίντεο παρακάτω:

Πηγή Όλο θαύμα της κύησης ενός ανθρώπου σε μόλις 4 λεπτά

Το παιδί νοσηλευόταν σε σοβαρή κατάσταση στο νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» – Είχε βρεθεί την Τρίτη (18/12) σε κατάσταση ασφυξίας με το λουρί του σκύλου της οικογένειας τυλιγμένο στο λαιμό του, στο σπίτι του στο Φάληρο

Τραγικό τέλος είχε η υπόθεση του 6χρονου, τον οποίο βρήκε η μητέρα του μέσα στο δωμάτιό του χωρίς τις αισθήσεις του, έχοντας τυλιγμένο γύρω του ένα λουρί σκύλου.

Η ίδια κάλεσε Αστυνομία και ασθενοφόρο και δήλωσε ότι ήταν στην κουζίνα και δεν αντελήφθη τι συνέβη.

Οι νοσηλευτές έκαναν τεχνητή αναπνοή στο αγοράκι και στην συνέχεια το μετέφεραν στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν διασωληνωμένο.

Από την Αστυνομία διενεργείται προανάκριση για να διευκρινισθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το περιστατικό.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, συγγενείς του παιδιού ανέφεραν ότι ο 6χρονος χρησιμοποίησε μία πρόκα η οποία βρισκόταν στο ταβάνι του δωματίου και από εκεί -πάνω στο παιχνίδι- κρεμάστηκε.

Όπως ανέφεραν πληροφορίες του ANT1, οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Προστασίας Ανηλίκων, αμέσως μόλις βρέθηκαν στο σπίτι του παιδιού, ενημέρωσαν την Εισαγγελία, ωστόσο εκείνος διέταξε να μην συλληφθούν οι γονείς του 6χρονου.

Η ανακοίνωση του νοσοκομείου
Ο ασθενής Σ. Ι.-Χ. του Ν., ηλικίας 6 ετών νοσηλεύτηκε στη ΜΕΘ του Γ.Ν. Παίδων Π. & Α. Κυριακού από τις 18/12/2018 και ώρα 16:50.

Το παιδί διακομίστηκε με το ΕΚΑΒ στα ΤΕΠ άσφυγμο – απνοϊκό με κόρες σε μυδρίαση και έγινε άμεσα προχωρημένη καρδιοαναπνευστική ανάνηψη.

Στα 35 λεπτά ανάνηψης, ανέκτησε καρδιακό ρυθμό και εισήχθη στη ΜΕΘ διασωληνωμένο, σε κρίσιμη – βαρύτατη κλινική εικόνα με αιμοδυναμική αστάθεια υπό φαρμακευτική υποστήριξη και πολυοργανική ανεπάρκεια.

Έγινε Αξονική Τομογραφία εγκεφάλου και Αυχενικής Μοίρας Σπονδυλικής Στήλης με ευρήματα υπέρ ανοξικής εγκεφαλοπάθειας. Επίσης διενεργήθηκε υπερηχογράφημα άνω/κάτω κοιλίας με παθολογικά ευρήματα από ήπαρ, σπλήνα, έντερο, νεφρούς, που πιθανώς οφείλονται σε σπλαχνική υποάδρευση.

Σήμερα παρουσίασε εκ νέου καρδιακή ανακοπή, έγινε εκ νέου ανάνηψη και παρά τις προσπάθειες, το παιδί απεβίωσε στις 11:55 π.μ στις 19/12/2018.

Πηγή Ανείπωτη τραγωδία: Πέθανε ο 6χρονος που είχε τυλιχτεί με λουρί σκύλου

Παρά τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, συνεχίζει τα μακροβούτια του στην παραλία της Ραφήνας.

Είναι, άλλωστε, γνωστό, πως ο πρώην πρωθυπουργός είναι δεινός χειμερινός κολυμβητής.

Ο φωτογραφικός φακός εντόπισε το μεσημέρι του περασμένου Σαββάτου (15/12/2018) τον κ. Καραμανλή να απολαμβάνει το μπάνιο του στην παγωμένη – λόγω χειμώνα – θάλασσα της Ραφήνας.

Τον πρώην πρωθυπουργό συνόδευε άνδρας της προσωπικής του ασφάλειας.

Πηγή Ο χειμερινός κολυμβητής Κώστας Καραμανλής: Βούτηξε στα παγωμένα νερά της Ραφήνας – ΦΩΤΟ

Η «κόκκινη γραμμή» από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη

«Εάν οι Τούρκοι ανέβουν σε βραχονησίδα, θα την ισοπεδώσουμε. Και αυτό είναι μία κόκκινη γραμμή που ενστερνίζεται η κυβέρνηση». Τη φράση αυτή χρησιμοποίησε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης στην καθιερωμένη για αυτές τις ημέρες εορταστική συνάντηση με τους εκπροσώπους του Τύπου, απαντώντας σε ερώτημα σχετικά με την προκλητικότητα των Τούρκων και το έσχατο σημείο στο οποίο μπορεί να φτάσει η Αθήνα.
Σύμφωνα με τα όσα είπε στους διαπιστευμένους συντάκτες ο ΑΓΕΕΘΑ σε σχέση με τον ρόλο της Ουάσιγκτον στην περιοχή: «Οι ΗΠΑ ψάχνουν τρόπους ώστε να εξασφαλιστεί η ισορροπία στην περιοχή. Η Ελλάδα λειτουργεί σαν γέφυρα και παίζει θετικό ρόλο. Ο άξονας της Ελλάδας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο αντισταθμίζει την πίεση που εξασκείται από την Τουρκία».
Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ διαβεβαίωσε για την επιχειρησιακή ετοιμότητα και ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων να δώσουν άμεση ισχυρή και αποτελεσματική απάντηση σε οιονδήποτε επιβουλευθεί τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.
Επίσης ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ αναφέρθηκε στις εν εξελίξει συζητήσεις για την ενίσχυση του Στόλου με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και την Αυστραλία με την τελευταία να μπορεί να αποτελέσει την ενδιάμεση λύση.
Όσον αφορά στο στρατηγικό διάλογο μεταξύ Ελλάδας-ΗΠΑ ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ανέφερε ότι διεξήχθη σε πολύ καλό κλίμα και ήταν εφ’ όλης της ύλης. Σχολίασε δε ότι οι ΗΠΑ ψάχνουν τρόπους ώστε να εξασφαλιστεί η ισορροπία στην περιοχή και η Ελλάδα αποτελεί έναν αξιόπιστο εταίρο που λειτουργεί ως γέφυρα σε αυτή την προοπτική.

Πηγή «Εάν οι Τούρκοι ανέβουν σε βραχονησίδα, θα την ισοπεδώσουμε»

Σαν να το θέλησε λες η μοίρα, ο άνθρωπος που θα αναβίωνε με κερί και τέχνη ζηλευτή τον αγώνα του έθνους μας το 1821 γεννήθηκε ανήμερα της επετείου της εθνικής μας παλιγγενεσίας, 25η του Μαρτίου.

Κι έτσι σήμερα, λίγα χιλιόμετρα έξω από τα Γιάννενα, μας περιμένει μια αξέχαστη περιπλάνηση στη νεοελληνική ιστορία μέσα από τα κέρινα ομοιώματα του Παύλου Βρέλλη, ένα έργο ζωής για τον ίδιο και μια εμπειρία μνήμης για τον επισκέπτη.

Ο γλύπτης Βρέλλης αναπαρέστησε τις μεγάλες στιγμές του τόπου μας υπενθυμίζοντας τις μορφές που σημάδεψαν τους αγώνες μας, αφήνοντάς μας να μένουμε με το στόμα ανοιχτό μπροστά στα κέρινα ομοιώματά του.

Για τον ίδιο βέβαια μόνο ρόδινη δεν ήταν η όλη περιπέτειά του, καθώς εργάστηκε κάτω από αντίξοες συνθήκες για να στήσει αυτό το μουσείο-στολίδι λαογραφίας, χτίζοντάς το κυριολεκτικά με τα χέρια του. Δεν ήταν μόνο το πάθος και το μεράκι του, ήταν και η έμφαση που ήθελε να δώσει στην ακρίβεια των αναπαραστάσεών του, σεβόμενος την πραγματική ιστορία.

Ο Βρέλλης, απόφοιτος του τμήματος Γλυπτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, ήταν στα 60 του και συνταξιούχος γυμνασιάρχης το 1983 όταν αγόρασε μια άγονη έκταση 17 στρεμμάτων στο Μπιζάνι των Ιωαννίνων με το εφάπαξ επίδομα που πήρε από το ελληνικό Δημόσιο, κι αυτό για να δώσει υπόσταση στο όνειρο της ζωής του.

Τα επόμενα 13 χρόνια θα τα περνούσε δουλεύοντας ακατάπαυστα διαμορφώνοντας τόσο τον εξωτερικό όσο και τον εσωτερικό χώρο του μουσείου του, σχεδιάζοντας και χτίζοντάς το από την αρχή για να μοιάζει με αυθεντικό ηπειρώτικο οικοδόμημα του 18ου αιώνα. Δεν ήταν έτσι μόνο γλύπτης, καθώς λειτούργησε αναγκαστικά ως αρχιτέκτονας, ζωγράφος, ενδυματολόγος, λαογράφος, μιας και όλα μόνος του τα έκανε!

Η συγκέντρωση του ιστορικού και λαογραφικού υλικού για τα θέματα των κέρινων ομοιωμάτων του ήταν μια διαχρονική εξάλλου αναζήτηση για τον Παύλο Βρέλλη, μια κοπιώδης εργασία που κράτησε περισσότερο από τρεις δεκαετίες ενδελεχούς μελέτης. «Ευχαριστώ αυτούς που κράτησαν τη Θρησκεία μου, τη Γλώσσα μου και την Εθνικότητά μου, για να είμαι Χριστιανός και να λέγομαι Έλληνας.

Η αγάπη και η λατρεία που είχα, από μικρό παιδί, στους ήρωες της προεπανάστασης και της επανάστασης του 1821, έγινε αγάπη και θαυμασμός για τους μετέπειτα ήρωες. Αυτοί σφάχτηκαν, κρεμάστηκαν, γδάρθηκαν, ταπεινώθηκαν, για να κερδίσουμε εμείς σήμερα τον τόπο τούτο ελεύθερο, χωρίς σκλαβιά», γράφει τον χειμώνα του 1994/5 στο συνοδευτικό υπόμνημα του μουσείου του, για να συνεχίσει:

«Αυτός ο μικρός λαός της γης, έδειξε την ανδρεία του σε όλες τις εποχές. Αντικατέστησε το δόρυ με το καριοφίλι ή το σύγχρονο όπλο και βροντοφώναξε προς όλους τους λαούς της γης, “η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει”. Σα φόρο τιμής, αγάπης και πίστης, στους ανώνυμους και επώνυμους ήρωές μας, έφτιαξα τούτο το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας με κέρινα ομοιώματα, στο χωριό Μπιζάνι Ιωαννίνων».

Τελειώνοντας, αποκαλύπτει τον σκοπό του: «Θέλω να κάνω Ιστορική Αγωγή, μνήμη Ιερή όλων των ηρωικών μορφών και γεγονότων που έζησαν μέσα μου. Οι συνθέσεις είναι όλες δικές μου. Δούλεψα, όχι μόνο με βάση τη βιβλιογραφία που συγκέντρωσα (για ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία), αλλά και τις πληροφορίες -στοιχεία- που πήρα από τα μέρη που περπάτησα, γνώρισα, φωτογράφησα και σχεδίασα επί χρόνια».

Ο Βρέλλης αναβίωσε σπουδαία ιστορικά γεγονότα της Ελλάδας σε φυσικό μέγεθος μέσα στο μουσείο του, μπλέκοντας κέρινες μορφές και πραγματικούς χώρους σε ένα συνεκτικό όλον που μυρίζει ελληνική ιστορία από άκρη σε άκρη και μας κάνει να βιώσουμε τα περασμένα γεγονότα σαν να είμασταν πράγματι εκεί.

Και η αλήθεια είναι πως ενώ τη ματιά κλέβει η Επανάσταση του 1821 και οι πολεμικές περιπέτειες του τόπου μας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα εκθέματα του Βρέλλη περιλαμβάνουν μορφές και αναφορές από την περίοδο των αρχαιοελληνικών χρόνων ως και την Κυρά της Ρω (1982)!

Ο μεγάλος αυτός «ξεναγός» της νεοελληνικής ιστορίας έφυγε από κοντά μας τον Ιούλιο του 2010, όταν και θυμήθηκαν ξαφνικά όλοι πως τόσο η πολιτεία όσο και η Ακαδημία Αθηνών είχαν παραλείψει να τον τιμήσουν…

Τα κέρινα ομοιώματά του περιλαμβάνουν το «Κρυφό Σχολειό», το οποίο έφτιαξε «σα φόρο Τιμής σε όσους κράτησαν τη γλώσσα και την Εθνική μας ταυτότητα, στους σκοτεινούς πρώτους χρόνους της Τουρκοκρατίας», έχοντας δουλέψει τα πρόσωπά του «στο εργαστήρι μου στην Αθήνα και στα Γιάννενα» ήδη από το 1954-55.

Τα έργα της προεπαναστατικής περιόδου απαρτίζουν ακόμα η «Φιλική Εταιρία», οι «Ηπειρώτες Ευεργέτες», που «έχουν ανθρωπιστική και εθνική συνείδηση και δράση μεγάλη», οι «Δάσκαλοι του Γένους», ο «Σκλαβωμένος Ελληνισμός στις Φυλακές», η «Ανατίναξη στο Κούγκι», οι «Κλέφτες και Αρματολοί», η «Σφαγή του Αλή-πασά» κ.ά.

Κάτω από τη γενική κατηγορία «Εκθέματα Επανάστασης», συναντάμε κέρινες δημιουργίες όπως τους «Πολεμιστές του 1821», αλλά και τα ομοιώματα του Μακρυγιάννη, του Κολοκοτρώνη, του Κανάρη, του Νικηταρά κ.ά. Ξεχωριστή θέση κατέχει τόσο στη ζωή του όσο και το έργο του η ταραγμένη εποχή της γερμανικής Κατοχής, την οποία αναπτύσσει σε έργα-σταθμούς της δουλειάς του, όπως οι «Πικρές θύμησες 1940-1941», το «Γράμμα από το Αλβανικό Μέτωπο», οι «Γυναίκες της Πίνδου», το «Στρατηγείο του 1940 στη Σπηλιά του Καλπακίου», το «Ρούπελ», η «Μάχη της Κρήτης» κ.ά.

Για το εξέχουσας καλλιτεχνικής, ιστορικής και λαογραφικής αξίας έργο του τιμήθηκε από πολιτιστικούς συλλόγους και πνευματικούς θεσμούς, όπως την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας (1981), την Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία Ελλάδας (1982), την Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (1991), τον Δήμο Ιωαννιτών (1992), το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (1992), το ΤΕΙ Άρτας (2001) και την Εταιρεία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου (2008)…

Πρώτα χρόνια

Ο Παύλος Βρέλλης γεννιέται την 25η Μαρτίου 1923 στα Γιάννενα, για να δει τη ζωή να του δείχνει από μικρό το σκληρό της πρόσωπο: στα 4 ορφανεύει από μητέρα και στα 13 από πατέρα. Αποκούμπι βρίσκει στη θεία του (αδερφή της μητέρας του), Σοφία Παραμυθιώτη, η οποία τον παίρνει υπό την προστασία της μεγαλώνοντας και σπουδάζοντάς τον. Δασκάλα μάλιστα η ίδια και πνεύμα φωτισμένο, θα αφήσει στο παιδί παρακαταθήκη την αγάπη για τις τέχνες και τα γράμματα.

Ο Παύλος την ανταμείβει δείχνοντας από μικρός την καλλιτεχνική του ιδιοσυστασία. Πριν καλά καλά καταλάβει τον εαυτό του, ζωγραφίζει και σμιλεύει στο ξύλο ή την πέτρα αγαπημένους του ήρωες. Οι δυσκολίες όμως είναι και πάλι εδώ: έφηβος πια, πέφτει στα χέρια του γερμανού κατακτητή, ο οποίος καθ’ όλη την περίοδο της Κατοχής τον βάζει με άλλα Γιαννιωτόπουλα να καθαρίζουν απομεινάρια πολεμικού υλικού που δεν είχε εκραγεί. Ζώντας τώρα ως μελλοθάνατος, σκαλίζει στη φυλακή το ξύλο και αποτυπώνει τις μορφές των συγκρατουμένων του, παιδιών που θα χάνονταν δηλαδή την επομένη, καθώς ζούσαν καθημερινά με τον κίνδυνο του θανάτου.

Μετά την απελευθέρωση το 1945, γίνεται δεκτός στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, από την οποία αποφοιτά το 1947, έχοντας μέχρι τότε λατρέψει τη γλυπτική. Πριν μπει μάλιστα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ), στα 24 του τώρα, φιλοτεχνεί μια σειρά προτομών στρατηγών και μητροπολιτών που θα του φέρουν μια πρώτη φήμη στον χώρο της τέχνης.

Αυτοδίδακτος γλύπτης και χαράκτης, παρουσιάζει μερικά έργα του και το 1949 γίνεται δεκτός στην ΑΣΚΤ, στο Τμήμα Γλυπτικής. Τα χαρακτικά, γλυπτά και σκίτσα του λαμβάνουν εγκωμιαστικές κριτικές, την ίδια ώρα που ο Παύλος ασχολείται με πολλά και διάφορα: παρακολουθεί μαθήματα βυζαντινής μουσικής και ορθοφωνίας και είναι ταυτοχρόνως αθλητής του άλματος επί κοντώ, παίρνοντας μάλιστα πολλές διακρίσεις και πρωτιές (όπως στα «Άκτια» το 1950 και τα «Δωδωναία» την ίδια χρονιά).

Ο Βρέλλης αποφοιτά από την ΑΣΚΤ το 1954, έπειτα από ένα διάλειμμα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, δεν σταματά ωστόσο τη μαθητεία του. Σύντομα θα βρεθεί στη Φλωρεντία για να μάθει χαλκογλυπτική και στη Ραβέννα αμέσως μετά, για να διδαχθεί ψηφοθετική. Παράλληλα, ταξιδεύει πολύ για να έρθει σε επαφή με το πνεύμα και την τέχνη των μεγάλων δασκάλων που θαυμάζει. Επιστρέφει τελικά στην Ελλάδα για να δουλέψει σε έργα συντήρησης του Βράχου της Ακρόπολης και περνά άλλα τρία χρόνια στο Αρχαιολογικό Μουσείο, στο οποίο δημιουργεί το Τμήμα Αναπαραγωγής Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Δεν ξεχνά βέβαια ποτέ πως είναι παιδαγωγός και βάζει σκοπό να αλλάξει την εκπαίδευση του τόπου του. Καταρτίζει λοιπόν ένα νέο πρόγραμμα μαθημάτων βασισμένο σε εκσυγχρονισμένες παιδαγωγικές μεθόδους, το οποίο εφαρμόζεται πράγματι στο Τζάνειο Πειραματικό Γυμνάσιο του Πειραιά, καθηγητής του οποίου υπήρξε εξάλλου για χρόνια.

Η πολυσχιδής εκπαιδευτική του δράση θα τον φέρει ακόμα και ξεναγό σε αρχαιολογικούς χώρους και ιστορικά σημεία του τόπου μας, καθώς γι’ αυτόν η παιδεία είναι ένα πολύπλευρο φαινόμενο. Αρχαία Ολυμπία, Μιστράς, Δελφοί, Αρχαία Δωδώνη κ.ά. γίνονται έτσι κτήμα του. Το 1962 θα παντρευτεί την εδώ και χρόνια αγαπημένη του Μαρία Γιαννίση, επιστρέφοντας τελικά στα Γιάννενα…

Ένας γλύπτης στην επαρχία του 1960

Η ζωή του καλλιτέχνη στην ελληνική περιφέρεια αποδεικνύεται ωστόσο δυσκολότερη απ’ ό,τι περιμένει. Αναλαμβάνει μερικές παραγγελίες για προτομές και ηρώα, αλλά ως εκεί. Παίρνει μέρος σε μερικές ομαδικές εκθέσεις γλυπτικής ανά την Ελλάδα και περιοδεύει σε όλη την Ήπειρο για να δώσει διαλέξεις. Αλλά και για να μελετήσει φυσικά από πρώτο χέρι τη λαϊκή τέχνη της ιδιαίτερης πατρίδας του.

Η κύρια απασχόλησή του είναι όμως καθηγητής Τεχνικών σε γυμνάσια και λύκεια των Ιωαννίνων. Παράλληλα, λειτουργεί για πολλά χρόνια και μια σχολή προετοιμασίας υποψηφίων για την Καλών Τεχνών, διδάσκοντας γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο. Την ίδια εποχή, αποκτά και τα δυο παιδιά του.

Αυτόν τον καιρό θα τον ανακαλύψει και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, στο οποίο θα διδάξει για μια επταετία ιστορίας της τέχνης. Μέχρι τότε βέβαια έχει θέσει, έστω και εν σπέρματι, το μακρόπνοο όραμά του…

Η δημιουργία του Μουσείου Βρέλλη

Το 1975, στο πλαίσιο των παιδαγωγικών του καθηκόντων στο σχολείο, παρουσιάζει αυτό που έμελλε να γίνει το πρώτο έκθεμα του μουσείου του, το περιβόητο «Κρυφό Σχολειό». Ο Βρέλλης πήρε έναν χώρο και τον μεταμόρφωσε στο κρυφό σχολειό της Τουρκοκρατίας, φιλοτεχνώντας τις πρώτες ανθρώπινες μορφές του από κερί. Και σαν γλύπτης που είναι, δημιουργεί πρώτα μοντέλα από πηλό, κατόπιν γύψινα εκμαγεία και στο τέλος τις κέρινες δημιουργίες του.

Οι πρώτες κριτικές για το έργο του είναι διθυραμβικές! Η συνέχεια θα φέρει στο μουσείο του κατά τα επόμενα χρόνια περισσότερους από 8 εκατ. επισκέπτες. Ο Βρέλλης ήταν ταυτοχρόνως και ποιητής, αν και αρχικά εμφανίζεται διστακτικός να δημοσιεύσει τις δημιουργίες του. Τελικά θα δουν το φως της έκδοσης οι συλλογές του «Θύμησες» (1969), «Φόρμες» (1972), «Σίδερα, Πέτρες και Λουλούδια» (1975), «Ήταν και Είναι» (1982) και «Λαμαρίνες και Παράνομοι» (1982).

Επιστρέφοντας στο έργο της ζωής του, μέχρι το 1981 έχει ήδη προσθέσει κι άλλα κέρινα ομοιώματα, διαμορφώνοντας ταυτοχρόνως και τις θεματικές αίθουσες που τα στεγάζουν. Ο χώρος είναι όμως πολύ μικρός για να στεγάσει τα έργα που έχει στα σκαριά. Το 1983 συνταξιοδοτείται ως γυμνασιάρχης και αποφασίζει να συγκεντρώσει το σύνολο των δυνάμεών του όχι στην αποστρατεία του, αλλά σε κάτι που θα άφηνε βαριά κληρονομιά στον τόπο μας!

Ο εξηντάχρονος πλέον Βρέλλης αγοράζει με το εφάπαξ επίδομά του έναν χώρο 17 στρεμμάτων στο χωριό Μπιζάνι, λίγο έξω από τα Γιάννενα. Και βάζει μπροστά το μουσείο του. Χαράζει δρόμους και πλατείες στο στέρφο οικόπεδο, διαμορφώνοντας τον περιβάλλοντα χώρο με σεβασμό στο τοπικό στοιχείο των Ιωαννίνων, το οποίο ξέρει εξάλλου καλά από τις περιηγήσεις του σε κάθε γωνιά της Ηπείρου.

Όσο για το κτίριο που θα φιλοξενήσει τα κέρινα όνειρά του, του δίνει τη μορφή της «αστικής φρουριακής αρχιτεκτονικής της ενδοχώρας της Ηπείρου κατά τον 18ο αιώνα», όπως μας λέει, φιλοτεχνώντας το με απόλυτο σεβασμό στην παράδοση. «Το Φλεβάρη του 1983, αγόρασα στο χωριό Μπιζάνι 17 στρέμματα γης, για να φτιάξω αυτό το Μουσείο. Ήμουνα τότε 60 χρονών. Μέτρησα την αντοχή μου και την ανοχή μου. Αυτά που βρήκα ήταν βράχια, ανώμαλο έδαφος με μεγάλες κλίσεις (πουθενά οριζόντια επιφάνεια), λίγες ασφάκες και πουρνάρια ‘δω και ‘κει και δυο μικρές γκορτσιές. Πουθενά δρόμος ή μονοπάτι δεν υπήρχε», εξομολογείται ο ίδιος για τις απαρχές του μουσείου του.

Το κυρίως κτίριο το διαιρεί σε ανάλογα επίπεδα («παράλληλα», «συνάλληλα» και «διάλληλα») φτιάχνοντας έναν χώρο το λιγότερο μοναδικό. Αποδεσμευμένος από τη συνήθη χωροταξία ενός μουσείου, συνθέτει ποικίλα σκηνικά που θα στεγάσουν σε πλήρη αρμονία τα ομοιώματά του. Τα οποία είναι όλα τους παρμένα από την ελληνική ιστορία.

Στο τιτάνιο αυτό έργο του αρχιτέκτονα και χτίστη τώρα στέκονται παραστάτες φίλοι και μαθητές του, που έχουν απαρτίσει τον σύλλογο «Φίλοι του Μουσείου Παύλου Βρέλλη». Η ελληνική πολιτεία ανακάλυψε το μουσείο του μόνο στα τελειώματά του, όταν η υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη και ο υπουργός Οικονομικών Αλέξανδρος Παπαδόπουλος τον στηρίζουν οικονομικά, καθώς τα έξοδα είναι δυσανάλογα για την τσέπη του.

Το ξεχωριστό μουσείο του Παύλου Βρέλλη αρχίζει να δέχεται επισκέπτες στα τέλη Ιουλίου του 1995 και τα σχόλια που εισπράττει ο καλλιτέχνης είναι εγκωμιαστικά. Ο ίδιος περιορίζεται απλώς να πει πως «πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει χρήματα, αλλά αυτός που προσφέρει. Και εγώ είμαι πλούσιος, γιατί κατάφερα και πρόσφερα στον Έλληνα τούτο το έργο».

Το τέλος

Άλλα έργα του γλύπτη, ζωγράφου και χαράκτη Παύλου Βρέλλη κοσμούν ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού, την ίδια ώρα που συλλογές του εκτίθενται και στην Πινακοθήκη Ιωαννίνων, ενώ κάποια έργα από πέτρα και μάρμαρο στολίζουν την ηπειρώτικη γη.

Κάποιοι έχουν υποδείξει με νόημα την εκκωφαντική σιγή που τήρησε απέναντί του η ελληνική πολιτεία και οι μεγάλοι φορείς του τόπου μας, αναζητώντας μια βράβευση για τον μεγάλο αυτό Έλληνα που δεν ήρθε ποτέ.

Ο Βρέλλης είχε ωστόσο όλους τους έλληνες και ξένους επισκέπτες του μουσείου του να τον τιμούν, με το έργο του να διαδίδεται μάλιστα περισσότερο από στόμα σε στόμα παρά από επίσημους φορείς και δημοσιεύματα του Τύπου.

Ένα έργο ανυπολόγιστης φυσικά εθνικής και καλλιτεχνικής αξίας που άφησε κληρονομιά σε όλο τον ελληνικό λαό. Ως μεγάλος δημιουργός αλλά και εξίσου μεγάλος παιδαγωγός έφυγε ο Παύλος Βρέλλης από τον κόσμο στις 23 Ιουλίου 2010, πηγαίνοντας πιθανότατα να συναντήσει όλους εκείνους τους ήρωες, αγίους αλλά και καθημερινούς ανθρώπους που τόσο θαύμασε και ύμνησε με το κερί του…

Περισσότερες πληροφορίες για το πως θα επισκεφθείτε το μουσείο στο vrellis.gr

Πηγή Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα

ΕΡΩΤΗΣΗ

Το ερώτημα μου είναι τι θα πρέπει να περιλαμβάνει η διατροφή μου έτσι ώστε χάνοντας τα κιλά που θέλω, να σφίγγει και παράλληλα το δέρμα; Είναι ήδη χαλαρό, ειδικά στην περιοχή της κοιλιάς.
Χαρά

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η σφριγηλότητα της επιδερμίδας ενισχύεται από την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών, που συμβάλλουν στην αύξηση της παραγωγής κολλαγόνου και ελαστίνης. Συγκεκριμένα:

Βιταμίνη  Συμβάλλει στη σύνθεση του κολλαγόνου, το οποίο αποτελεί τη βάση του ιστού του θύλακα, σημείο αναπαραγωγής και ανάπλασης της τρίχας. Ταυτόχρονα, η Βιταμίνη  συμβάλλει στη διατήρηση της σφριγηλότατος και του κολλαγόνου της επιδερμίδας. Πηγές: πορτοκάλια, μανταρίνια, λεμόνια, φράουλες, πιπεριές, μπρόκολο, σπανάκι.
Σελήνιο και ψευδάργυρος: υμβάλλουν στην υγεία της επιδερμίδας μιας και διατηρούν το κολλαγόνο και την ελαστίνη του δέρματος, ενώ συγχρόνως μειώνουν την καταστροφική επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα. Πηγές: γαρίδες, μύδια, χταπόδι, κοτόπουλο, κάσιους, ρύζι, καρύδια.

Όσον αφορά στην περιοχή της κοιλιάς, θα ήταν καλό να συμβουλευτείτε κάποιον γυμναστή, ο οποίος θα σας υποδείξει ασκήσεις για την κοιλιά.

Αν θέλετε να πετύχετε μείωση του κοιλιακού λίπους, θα μπορούσατε να δώσετε έμφαση στα ακόλουθα:

Ακολουθείτε συχνότητα γευμάτων (ανά 3ωρο).
Καθημερινά 30 γραμμάρια ανάλατοι ξηροί καρποί.
2 φορές εβδομαδιαία ψάρι.
2-3 μερίδες καθημερινά γαλακτοκομικά.
Στα φρούτα, ροφήματα και στα γαλακτοκομικά να βάζετε κανέλα.
Καθημερινά να πίνετε 2-3 φλιτζάνια πράσινο τσάι.
Κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος
Γεωργία Καπώλη

Πηγή Tι πρέπει Να περιλαμβάνει μια διατροφή, Ώστε χάνοντας κιλά να σφίγγει και το δέρμα;

ΕΡΩΤΗΣΗ

Το ερώτημα μου είναι τι θα πρέπει να περιλαμβάνει η διατροφή μου έτσι ώστε χάνοντας τα κιλά που θέλω, να σφίγγει και παράλληλα το δέρμα; Είναι ήδη χαλαρό, ειδικά στην περιοχή της κοιλιάς.
Χαρά

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η σφριγηλότητα της επιδερμίδας ενισχύεται από την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών, που συμβάλλουν στην αύξηση της παραγωγής κολλαγόνου και ελαστίνης. Συγκεκριμένα:

Βιταμίνη  Συμβάλλει στη σύνθεση του κολλαγόνου, το οποίο αποτελεί τη βάση του ιστού του θύλακα, σημείο αναπαραγωγής και ανάπλασης της τρίχας. Ταυτόχρονα, η Βιταμίνη  συμβάλλει στη διατήρηση της σφριγηλότατος και του κολλαγόνου της επιδερμίδας. Πηγές: πορτοκάλια, μανταρίνια, λεμόνια, φράουλες, πιπεριές, μπρόκολο, σπανάκι.
Σελήνιο και ψευδάργυρος: υμβάλλουν στην υγεία της επιδερμίδας μιας και διατηρούν το κολλαγόνο και την ελαστίνη του δέρματος, ενώ συγχρόνως μειώνουν την καταστροφική επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα. Πηγές: γαρίδες, μύδια, χταπόδι, κοτόπουλο, κάσιους, ρύζι, καρύδια.

Όσον αφορά στην περιοχή της κοιλιάς, θα ήταν καλό να συμβουλευτείτε κάποιον γυμναστή, ο οποίος θα σας υποδείξει ασκήσεις για την κοιλιά.

Αν θέλετε να πετύχετε μείωση του κοιλιακού λίπους, θα μπορούσατε να δώσετε έμφαση στα ακόλουθα:

Ακολουθείτε συχνότητα γευμάτων (ανά 3ωρο).
Καθημερινά 30 γραμμάρια ανάλατοι ξηροί καρποί.
2 φορές εβδομαδιαία ψάρι.
2-3 μερίδες καθημερινά γαλακτοκομικά.
Στα φρούτα, ροφήματα και στα γαλακτοκομικά να βάζετε κανέλα.
Καθημερινά να πίνετε 2-3 φλιτζάνια πράσινο τσάι.
Κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος
Γεωργία Καπώλη

Πηγή Tι πρέπει Να περιλαμβάνει μια διατροφή, Ώστε χάνοντας κιλά να σφίγγει και το δέρμα;

Που ήσουνα όταν σερνόμουν στα πατώματα, θα μου πεις;

Που ήσουν όταν ούρλιαζα απ’ τον πόνο μου, θα μου πεις;

Που ήσουν όταν σε χρειάστηκα πραγματικά , θα μου πεις;

Ήσουν ντυμένος πάντα με το παραμύθι σου, αυτό που δεν έχει δράκους, ούτε μονόκερους, ούτε νεράιδες, ούτε αερικά.

Δεν φαντάστηκες ότι το αερικό δίπλα σου πολεμάει να μείνει δίπλα σου, πολεμάει να καταλάβει γιατί δεν νιώθει, γιατί άλλαξαν όλα, γιατί δεν βλέπεις ποια είναι.Εγώ σε γνώρισα ένα φοβισμένο αγόpι και σε βοήθησα να γίνεις ένας άντρας με Α κεφαλαίο.

Δεν σ’ αγάπησα γι αυτό που ήσουνα μόνο, αλλά και γι αυτό που θα μπορούσες να γίνεις, γι αυτό που έγινες στην διαδρομή, γι αυτό που εξελίχθηκες, γι αυτό που εγώ σε βοήθησα να γίνεις.

Κι εσύ, που ήσουν εσύ;

Όταν σε χρειάστηκα πραγματικά, με πέταξες, σαν την ψείρα απ’ το γάλα, σαν το σκουπιδάκι απ’ το πέτο σου.

Γιατί ο άνθρωπος που αγαπάει πραγματικά δεν αφήνει τον άνθρωπό του στα δύσκολα, μένει κολόνα δίπλα του και πολεμάει για την αγάπη του,για την ζωή του.

Στα εύκολα είναι όλοι καλοί, στα δύσκολα όμως;

Κι εσύ ήσουνα εύκολο θύμα, ναι θύμα, γιατί έπεσες στην παγίδα σου, στην ευκολία σου, στην ζωούλα σου, έτσι όπως την ήθελες όμως εσύ.

Δεν φαντάστηκες, δεν μπόρεσες να καταλάβεις ότι εγώ τρομάζω με την ευκολία, με την ρουτίνα, με την βαρεμάρα.

Δεν μπόρεσες ποτέ να δεις μέσα απ’ τα μάτια μου, δεν μπόρεσες να ακούσεις τον ήχο της φωνής μου, αυτήν που σου φώναζε, αυτήν που σου ούρλιαζε γιατί δεν την αγάπησες πραγματικά.

Και λες ότι μ’ αγάπησες, ότι με πόνεσες.

Δεν σε πιστεύω, γιατί μ’ άφησες στα δύσκολα, μόνη μου, χωρίς υποστήριξη, χωρίς αγάπη.

Γιατί τον άνθρωπο που αγαπάς δεν τον αφήνεις ποτέ σου στα δύσκολα!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου

πηγή: loveletters.gr

Πηγή Τον άνθρωπο που αγάπησες αληθινά, δεν τον πουλάς ποτέ στα δύσκολα..

Είναι η ιστορία ενός «διάσημου» επισκέψιμου αγροκτήματος, στο χωριό Bec-Hellouin, μιάμιση ώρα από το Παρίσι.

Το αγρόκτημα δημιούργησαν δύο μη αγρότες: Ο Σαρλ και η Περίν Ερβέ-Γκρουγιέρ, όταν θέλησαν να αλλάξουν επάγγελμα και αγόρασαν ένα μικρό κτήμα στη Νορμανδία. Ένα όνειρο που ξεκίνησε με τη δημιουργία λαχανόκηπου για τις ανάγκες τους, έγινε με τον καιρό ένα πρότυπο βιολογικό αγρόκτημα περμακουλτούρας, το οποίο επισκέπτονται χιλιάδες άτομα για σεμινάρια, τουρίστες, περίεργοι, επώνυμοι.

Την πιο ωραία ιστορία για το διάσημο αγρόκτημα και για τους δύο εκπληκτικούς Γάλλους αγρότες που το κατέχουν αφηγήθηκε η εφημερίδα Liberation, όταν επέλεξε να το επισκεφθεί μαζί με την διάσημη ντίβα της Γαλλίας Κατρίν Ντενέβ.

Παρακολουθήστε τι είδε εκεί η Ντενέβ και ποιά είναι η ιστορία του αγροκτήματος.

«Η Κατρίν Ντενέβ είχε την ιδέα. Την ρωτήσαμε ποιόν θα ήθελε να συναντήσει και μας είπε αμέσως «την Περίν και τον Σαρλ Ερβέ-Γκρουγιέρ», το ζευγάρι των αγροτών της φάρμας του Μπεκ-Ελουίν.  Δεν τους γνώριζε, είχε διαβάσει γι’αυτούς.

Συναντήσαμε την Κατρίν Ντενέβ σε ένα καφέ στο Παρίσι και ξεκινήσαμε το ταξίδι μιάμιση ώρας.

Η Ντενέβ είχε πάρει μαζί της την Mayu Yamaji, για μακιγιάζ και μαλλιά. Δεν ξέραμε ακόμη ότι δεν ήταν ρεπορτάζ μόδας, αλλά ρεπορτάζ φύσης, όπου θα μπορούσαμε να δοκιμάσουμε τα πάντα, βιολογικά, χωρίς ίχνος χημικού λιπάσματος, χωρίς φυτοφάρμακα, χωρίς όργωμα με τρακτέρ.

Αυτό που εκπλήσσει μόλις φτάσει κάποιος στο αγρόκτημα του Μπεκ-Ελουίν είναι η ομορφιά του τοπίου. Πού βρισκόμαστε; Στον Αμαζόνιο της Νορμανδίας; Ένας τεράστιος πλούτος από πράσινα φυτά απλώνεται παντού, τα λαχανικά αφθονούν κάτω από δένδρα φορτωμένα με φρούτα. Ο χώρος είναι στενός αλλά στη μέση τρέχει ένα ρυάκι και μάλιστα στις πλευρές του έχει παραλίες με άμμο και δύο μικρά νησάκια. Τα χάσατε;

Στο μεταξύ η Κατρίν Ντενέβ μιλάει με τους ιδιοκτήτες-αγρότες για λιπάσματα, εργαλεία, λάχανο Τοσκάνης, πλατύ βασιλικό, σιιτάκε. Περπατούν σε έναν παραμυθένιο κήπο-δάσος-λαχανόκηπο.

Εδώ η ντίβα με τον ιδιοκτήτη του κτήματος και τις δύο κόρες του:

Ντενέβ: Σε ένα περιοδικό είχα διαβάσει το πρώτο άρθρο για σας και ήθελα πάντα να το επισκεφθώ. Πώς το κάνετε; Οπου και να κοιτάξει κάποιος υπάρχουν πράγματα να δει κανείς. Δεν υπάρχει ένα εκατοστό ακαλλιέργητο…

Σαρλ Ερβέ-Γκρουγιέρ: Υποφέρουμε όταν η γη μένει γυμνή! Σκεφτείτε ότι όταν το αγοράσαμε το κτήμα, ένα μεγάλο κομμάτι ήταν χέρσο. Χρειάστηκαν δύο χρόνια για να βγάλουμε τα αγριόχορτα και πέρασαν χρόνια απελπισίας πριν ανακαλύψουμε, το 2009, την περμακουλούρα. Ξεκινήσαμε σιγά σιγά και η ζωή μας άλλαξε.

Libération : Περίν και Σαρλ, πώς γίνατε αγρότες;

Περίν: Ήμουν νομικός διεθνούς επιπέδου και εργαζόμουν για μεγάλη επιχείρηση στην Ιαπωνία και στην Κίνα. Οταν αγοράσαμε το κτήμα στη Νορμανδία δεν έβλεπα τον εαυτό μου να γίνεται αγρότισσα. Αλλά στην Ασία είχα μάθει στα υγιεινά προϊόντα.

Σαρλ: Εγώ είμαι Παριζιάνος και σίγουρος ότι δεν θα γινόμουν ποτέ αγρότης. Ημουν ναυτικός και είχα ένα εκπαιδευτικό σκάφος, το Fleur de Lampaul, και σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας γύριζα όλο τον πλανήτη με επιστήμονες και μαθητές σχολείου. Γνώρισα ανθρώπους στην Αφρική, την Αυστραλία που μου έδωσαν μαθήματα εφαρμοσμένης οικολογίας. Έζησα με μια οικογένεια στο Σούριναμ της Αφρικής και άρχισα εκεί να θέτω ερωτήματα στον εαυτό μου για τον παράλογο τρόπο ζωής που έχουμε στη Δύση. Εμείς βλέπουμε τη ζούγκλα σαν κάτι εχθρικό και αυτοί σαν μητέρα που τους τρέφει! Πούλησα το πλοίο μου και είχα ζωτική ανάγκη να ζήσω διαφορετικά.

Κατρίν Ντενέβ: Είχατε ένα μοντέλο όταν ξεκινήσατε;

Περίν: Το βιβλίο του John Seymour, από ένα κίνημα της δεκαετίας του ‘70, για την αυτάρκεια, ήταν η Βίβλος μας. Μάθαμε να φτιάχνουμε ακόμη και τη μπύρα μας ή τα καθαριστικά μας. Αργότερα μάθαμε και την πρακτική της περμακουλτούρας, την οποία ανακάλυψαν οι Αυστραλοί Bill Mollison και David Holmgren.

Libération : Τι είναι η περμακουλτούρα;

Σαρλ Εβρέ-Γκρουγιέρ: Είναι αρκετά απλή. Αντί να ελέγχεις τη φύση, την παρατηρείς και εμπνέεσαι από τη λειτουργία της. Κάνεις έτσι τα στοιχεία από διάφορα οικοσυστήματα να λειτουργούν μεταξύ τους. Μπορείς, για παράδειγμα, να φτιάξεις απίστευτα έντονα καλλιεργημένο χώρο σε πολύ μικρό κομμάτι γης. Δεν χρειάζεται γι αυτό καμία μηχανή ή τρακτέρ. Μόνο το ανθρώπινο χέρι μπορεί να φτιάξει βραγιές για να σπείρει φυτά!

Περίν: Στη φύση τα φυτά φυτρώνουν σε επίπεδα για να επωφελούνται από τον ήλιο. Αυτό κάνουμε κι εμείς στον κήπο μας. Αρχή, επίσης, για εμάς είναι ότι δεν πετάμε τίποτα στα σκουπίδια. Ολα χρησιμεύουν. Αξιοποιούμε όλες τις πηγές της φύσης. Σε εμάς δεν θα βρείτε αυγά που περιέχουν fipronil !

Σαρλ: Στο μικρό μας δάσος-κήπο βλέπουμε να επιστρέφουν τα πουλιά που απειλούνται με εξαφάνιση. Πολλοί επιστήμονες έρχονται εδώ για να παρατηρήσουν τα έντομα, τα σκουλήκια, τις άγριες μέλισσες. Από το 2016 το αγρόκτημά μας είναι αντικείμενο έρευνας από το Εθνικό Ινστιτούτο Αγρονομικής Έρευνας (Inra).

Περίν: Θέλουμε και άλλοι να επωφεληθούν από την επιτυχία της δικής μας μεθόδου. Ελπίζω να το κάνουν κι άλλοι, να μην εξαρτώμαστε πια τόσο πολύ από το πετρέλαιο.

Σαρλ: Δεν υπάρχουν λάθη σε αυτή τη μέθοδο της περμακουλτούρας: επενδύετε λιγότερο, χρειάζεστε λιγότερη γη, παράγετε περισσότερο… Και οι σεφ με αστέρια που μαγειρεύουν τα προϊόντα μας μάς λένε ότι είναι καταπληκτικά. Ποτέ δεν είχαμε φανταστεί ότι θα είχαμε τόσα έσοδα. Αρχικά αυτό που αναζητούσαμε ήταν η ομορφιά. Η παραγωγικότητα ήρθε σαν επιπλέον δώρο. Θέλαμε έναν αισθησιακό κήπο.

Κατρίν Ντενέβ: Έχετε καλύψει όλο το έδαφος με άχυρο;

Περίν: Ναι, γιατί έτσι δεν χρειάζεται να ποτίζουμε και να αφαιρούμε αγριόχορτα.

Κατρίν Ντενέβ: Τι αστείο! Χρησιμοποιείτε ακόμη και μαλλί από κουρεμένα πρόβατα για να καλύψετε το έδαφος! Κι εγώ το χρησιμοποιώ για να φτιάχνω φωλιές για τα πουλιά. Δεν ποτίζετε ποτέ, ούτε στη μεγάλη ζέστη;
Περίν: Όχι, ειδικά τώρα που τα δένδρα ψήλωσαν και ρίχνουν σκιά. Φυτεύουμε σε επίπεδα για να βλέπουν όλα ήλιο, η ρόκα, η μέντα κλπ.

Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο κτήμα το 2006, σε 10 στρέμματα. Η έκταση περιλαμβάνει ένα σπίτι, ένα δάσος, μηλιές και λιβάδι. Η αρχική τους φιλοδοξία ήταν να κάνουν βιολογικό λαχανόκηπο για να τρέφονται με πλήρη αυτονομία.
Αλλά γρήγορα, ο Σαρλ αρχίζει να παράγει για την αγορά: έφτιαχνε ψωμί, αλκοόλ μήλου, χυμούς φρούτων, μαρμελάδες. Οι πελάτες συνέρρεαν, γοητευμένοι από τα απλά και υγιεινά προϊόντα. Το ζευγάρι πήρε την πιστοποίηση για βιολογικά προϊόντα. Ωστόσο, οι πελάτες διαμαρτύρονταν: οι ντομάτες ωρίμαζαν στα μέσα Αυγούστου, τον Σεπτέμβριο τελείωναν. Για να έχουν φρούτα και λαχανικά βιολογικά όλο το χρόνο, η Περίν και ο Σαρλ σκέφτονταν να κάνουν θερμοκήπιο.

Εκείνη την εποχή ένας φίλος τους μίλησε, για πρώτη φορά, για την περμακουλτούρα. Το αποφασίζουν. Επανασχεδιάζουν εντελώς ενάμιση στρέμμα γης και προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα μικροκλίμα με τα λιμνάζονται νερά στο κτήμα. Δημιουργούν ένα δάσος-κήπο και κατασκευάζουν ένα κτίριο για κότες.

Σήμερα το αγρόκτημα είναι Οικολογικό Εκπαιδευτικό Κέντρο και δέχεται χιλιάδες μαθητές και επισκέπτες. Κάθε χρόνο, από τα τέλη Φεβρουαρίου ως τις αρχές Νοεμβρίου ο Σαρλ και η Περίν Ερβέ-Γκρουγιέρ έχουν κύκλους μαθημάτων 80 ημερών.

Λάτρεις του λαχανόκηπου έρχονται από όλο τον κόσμο και μοιράζονται με το ζευγάρι την αγάπη για την εναλλακτική κηπουρική. Ντοκιμαντέρ, εκπομπές και ταινίες μικρού μήκους έχουν γίνει για το αγρόκτημα.

Το πλεονέκτημα αυτού του θαυμαστού αγροκτήματος είναι και το χωριό Μπεκ Ελουίν, το οποίο θεωρείται ένα από τα ομορφότερα χωριά της Γαλλίας: μικρά σπίτια της Νορμανδίας, βουκολικό τοπίο, εκκλησίες και πύργοι μεσαιωνικοί…

Πηγή Απίστευτοι αγρότες στη Γαλλία -Κάνουν αυτό που στην Ελλάδα είναι άγνωστο