23 January, 2019
Home / Lifestyle (Page 300)

Μια ομάδα ατόμων αποφάσισε να καταγράφει κατασκευές που «βγάζουν μάτι» και να τις δημοσιοποιεί μέσα στο διαδίκτυο έτσι λοιπόν δημιούργησαν μια σελίδα στο facebook που ονομάζεται Biennale Αυθαιρέτων.

Όπως αναφέρεται στην περιγραφή της σελίδας στο facebook “Στόχος: Η ανάδειξη του εθνικού μας πλούτου”. Πολλοί χρήστες στέλνουν και τις δικές τους φωτογραφίες από κάθε γωνιάς της Ελλάδας.

Πολλές φορές με χιουμοριστικό τρόπο και σαρκαστική διάθεση οι φωτογραφίες κάνουν μεγάλη απήχηση. Εμείς σας παρουσιάζουμε 21 τέτοιες περιπτώσεις αυθαίρετων και παράξενων κατασκευών από όλη την Ελλάδα.

#1 Γέρακας «το σπίτι-διόδια». Χαρακτηριστική περίπτωση σπιτιών που χτίστηκαν πριν να γίνει σχέδιο πόλης. Το σπίτι φυσικά είναι ακατοίκητο.

1

#2 Οι Κιρκιζάτες της Άρτας έχουν τις ομορφιές τους και κόκκινο Πύργο Ελέγχου. «Έχει κόρες να προικίσει ο ιδιοκτήτης. Κάθε κόρη και όροφος» σχολιάζει κάποιος.

2

#3 Στον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως δεν υπάρχει ούτε ιερό ούτε όσιο. Το κλιματιστικό πάντως είναι Made in Taiwan!

3

#4 Πολύ παλιά φωτογραφία. Από τότε που ο Παρθενώνας ήταν στα μπετά.

4

#5 Κρυμμένο διαμάντι στο Κορδελιό Θεσσαλονίκης. Άγνωστος μάστορας του εκλεκτικισμού με τις χήνες.

5

#6 Jenga πανωσήκωμα στον Αγ. Δημήτριο.

6

#7 Η τούρτα του Πανοράματος Βούλας.

7

#8 Μπαλκόνια ανεκπλήρωτα στο Νοσοκομείο «Ή ΣΩΤΗΡΙΑ».

8

#9 Τηλεφώνηcον…

9

#10 και ΤΑΚΤΟΠΟΙΗCON…

10

#11 «Θα σε κάνω βασίλισσα» στα Ιλίσια ή αλλιώς στην Neverland.

11

#12 Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης

12

#13 -Μάστορα την τελείωσες την παιδική χαρά; -Όλα έγιναν σύμφωνα με το σχέδιο κύριε Ηρώδη.

13

#14 Κρεμλίνο, Χαλκιδική

14

#15 Επιτάλιο Ηλείας

15

#16 Στην παραλία Πάλτση στο Πήλιο

16

#17 Συμπιεσμένος,διατηρητέος μάλλον, μεσαιωνικός πύργος σε πόλη της Θεσσαλίας.

17

#18 Πύργος στην Κυπαρισσία

18

#19 Κούνδουρος, Τζιά.

19

#20 Εκκλησία στην ταράτσα πολυκατοικίας στον Σκαραμαγκά. 


#21 Πρόσοψη(;) πολυκατοικίας στην Σητεία.

Πηγή 21 εξωφρενικές αυθαίρετες κατασκευές που βρίσκονται στην Ελλάδα

Μια «Μάνα»… «γεννιέται» στο νοσοκομείο «Έλενα Βενιζέλου» για να φιλοξενήσει στην «αγκαλιά της» τα βρέφη που για κάποιους λόγους εγκαταλείπονται στα δημόσια μαιευτήρια και ο χρόνος παραμονής τους ξεπερνά τους τέσσερις μήνες.

Πρόκειται για την Μονάδα Αναμονής Παιδιού, που θα φιλοξενεί τα εγκαταλελειμμένα βρέφη, καθώς και αυτά που έχει αφαιρεθεί ο γονεϊκός ρόλος, από τις εισαγγελικές αρχές, των δύο δημόσιων μαιευτηρίων «Ε. Βενιζέλου» και «Αλεξάνδρα», με στόχο να καλύψει τις αναπτυξιακές τους ανάγκες.

Σήμερα τα μωρά φιλοξενούνται στην Μονάδα Νεογνών και όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διοικητής των δύο νοσοκομείων, Δημήτρης Βεζυράκης, τα βρέφη αυτά μένουν, κατά μέσο όρο, πάνω από τέσσερις μήνες στα μαιευτήρια. Με δεδομένο ότι οι τρεις πρώτοι μήνες είναι πολύ σημαντικοί για την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού, δόθηκε εντολή από τον υπουργό Υγείας, να εξευρεθεί λύση και προς το σκοπό αυτό αποφασίστηκε η δημιουργία της Μονάδας Αναμονής Παιδιού, η οποία χρηματοδοτήθηκε από την 1η Υγειονομική Περιφέρεια, ενώ ήδη έχουν εκφράσει τη διάθεση δωρεών διάφοροι φορείς, όπως αναφέρει ο διοικητής.

«Τα οφέλη της λειτουργίας της «ΜΑΝΑ» παιδιού που θα προσομοιάζει σε σπιτικό περιβάλλον, συνίστανται και σε προληπτικό χαρακτήρα, αφού η λήψη των ερεθισμάτων (οπτικών, ακουστικών και απτικών) θα συνεισφέρει στην ομαλή ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών».

Όπως είναι γνωστό, τονίζει ο κ Βεζυράκης, τρεις βασικοί παράγοντες συντελούν στην ομαλή ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών. Η αγάπη, τα ερεθίσματα και η αποκλειστικότητα.

«Εμείς μόνο αποκλειστικότητα δεν μπορούμε να παρέχουμε, γι’ αυτό άλλωστε προτείνουμε την άμεση τοποθέτηση των παιδιών σε οικογένειες», υπογραμμίζει.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, από την αρχή του 2016 μέχρι σήμερα, φιλοξενήθηκαν στα δύο νοσοκομεία 60 βρέφη, 22 στο «Έλενα Βενιζέλου» και 38 στο «Αλεξάνδρα».

Από αυτά, τα 21 μεταφέρθηκαν στο ίδρυμα «Μητέρα», τα 16 τα παρέλαβαν οι εκτεταμένες οικογένειες (παππούδες, γιαγιάδες, γονείς), 3 μεταφέρθηκαν σε άλλες δομές (18 ΑΝΩ, γυναικείες φυλακές), 1 τοποθετήθηκε σε ανάδοχη οικογένεια, μέσω του προγράμματος «Ανάδοχη πρώτη αγκαλιά» και τα 19 παραμένουν φιλοξενούμενα (10 στο «Έλενα Βενιζέλου» και 9 στο «Αλεξάνδρα»).

Το 2015 φιλοξενήθηκαν συνολικά 82 βρέφη, εκ των οποίων τα 39 στο «Έλενα Βενιζέλου» και τα 43 στο «Αλεξάνδρα».

Από αυτά, τα 38 μεταφέρθηκαν στο ίδρυμα «Μητέρα» και τα 34 τα παρέλαβαν οι εκτεταμένες οικογένειες, ενώ 2 τοποθετήθηκαν σε ανάδοχες οικογένειες και 4 σε άλλες δομές.

Η πρώτη διαπίστωση από τα στοιχεία του 2015, που είναι ενισχυτική, όπως υποστηρίζει ο κ. Βεζυράκης, είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό (41% περίπου) επιστρέφουν στην ευρύτερη οικογένειά τους, ενώ το 46% μεταφέρεται στο ίδρυμα «Μητέρα» για περαιτέρω προστασία και αποκατάσταση.

Στόχος των αρμοδίων υπηρεσιών των δυο νοσοκομείων, είναι να μειωθεί ο ιδρυματικός χρόνος και τα παιδιά να μεγαλώνουν σε οικογενειακό περιβάλλον, αλλά και να αναδειχθεί περισσότερο ο θεσμός της ανάδοχης οικογένειας, που παρά την επιδότηση από 250-850 ευρώ, ο αριθμός των αιτήσεων για αναδοχή είναι πολύ μικρός σε σχέση με τον αριθμό των αιτήσεων για υιοθεσία. «Απαιτείται η πληροφόρηση του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου για το θεσμό της ανάδοχης οικογένειας, όπως επίσης και η εγρήγορση όλων των κοινωνικών υπηρεσιών σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης», καταλήγει ο κ. Βεζυράκης.

Πηγή Όσοι μπορούν, να δώσουν μια ζέστη αγκαλίτσα στα μωράκια που τα έχουν εγκαταλείψει στο μαιευτήριο «Έλενας Βενιζέλου»

Ύμνος στη διαφορετικότητα, στη μοναχικότητα, στο νόημα της ουσιαστικής συντροφικότητας.
H ιστορία μιλά για τη μοναξιά και την ανάγκη να ανήκεις. Την ανάγκη να βρεις αυτό που σε συμπληρώνει, ώστε να «κυλήσεις» στη ζωή μαζί του. Μιλά για την εναγώνια αναζήτηση αυτού του άλλου, που θα έρθει ως «από μηχανής θεός», να κλείσει το μέσα μας κενό, να δώσει νόημα στη ζωή μας. Αυτό το άλλο, που πιστεύουμε, ότι θα μας αναγνωρίσει και θα το αναγνωρίσουμε «μαγικά».

Στη διάρκεια αυτής της αναζήτησης θα κάνουμε πολλά: θα μασκαρευτούμε, θα τρομάξουμε, θα μπερδευτούμε, θα γελοιοποιηθούμε, θα ελπίσουμε… Και τελικά, κάποτε, θα βρούμε το ιδανικό μας άλλο, αυτό που μας χωρά και το χωράμε. Και ευτυχώς θα αρχίσουμε επιτέλους να «κυλάμε»…να ζούμε…Τι κρίμα μόνο, που κανείς δεν μας είπε και εμείς ποτέ δεν σκεφτήκαμε, ότι κυλώντας…αλλάζεις!

Και έτσι αυτό που ξεκίνησε σαν απόλυτο ταίριασμα, στην πορεία αρχίζει να μας στενεύει και να το στενεύουμε…Και μετά τι….Μετά πάλι από την αρχή: προσμονή και μοναξιά… Μέχρι τη στιγμή που θα εμφανιστεί κάτι, κάποιος, που τίποτα δεν ζητά και τίποτα δεν του λείπει, (ένα Μεγάλο, ολοστρόγγυλο, πλήρες Ο), για να μας κάνει την απλή ερώτηση:

«Γιατί δεν κυλάς μόνο σου;»
«Μόνο μου; ένα Κομμάτι-που-λείπει (τριγωνικής μορφής) δεν μπορεί να κυλήσει μόνο του».
«Αλήθεια, προσπάθησες ποτέ;» ρώτησε το Μεγάλο Ο.
«Οι γωνίες μου είναι πολύ μυτερές» είπε το Κομμάτι-που-λείπει. «Δεν είμαι φτιαγμένο για να κυλάω μόνο μου!»
«Οι γωνίες και τα σχήματα αλλάζουν» είπε το Μεγάλο Ο…
«Αλλάζουν»;

Σιωπή…Περισυλλογή…Απόπειρα….Προσπάθεια….Κίνηση….Και επιτέλους αρχίζει το ταξίδι…η μεταμόρφωση…η ζωή…

«Το Κομμάτι που λείπει συναντά το Mεγάλο Ο», μιλά απλά και αληθινά για αυτό που όλοι ξέρουμε, αλλά ελάχιστοι κατανοούμε και ακόμα ελαχιστότεροι κάνουμε πράξη στη ζωή μας: η ολοκλήρωση και ευτυχία μας, είναι πρωτίστως μια προσωπική υπόθεση. Κανείς δεν μπορεί να μας την επιβάλει ή ακόμα και να μας τη χαρίσει «έξωθεν». Και ίσως δεν γίνεται αλλιώς: για να συν-υπάρξουμε κάποτε με κάποιον ή κάτι, πρέπει πρώτα να υπάρξουμε σαν αυτοκαθοριζόμενες οντότητες. Η συν-ύπαρξη χρειάζεται δυο…όχι δυο μισά, αλλά δυο ολόκληρα. Δυο Μεγάλα ολοστρόγγυλα Ο, που τίποτα δεν χρειάζονται και τίποτα δεν τους λείπει…Δύο ολόκληρα που συμπορεύονται από καθαρή αγάπη. Όχι από ανάγκη ούτε από συμφέρον. Δυο ολόκληρα που τα ενώνει η επιλογή. Όχι η ελπίδα, ούτε ο φόβος…. Αν έτσι αντικρίσουμε τη ζωή μας, ίσως πάψουμε να μεμψιμοιρούμε, να τα βάζουμε με τους άλλους, να είμαστε απαθής ή μοιρολάτρες. Αν δεν περιμένουμε την ευτυχία να μας χτυπήσει την πόρτα, αλλά τραβήξουμε εμείς κατά κει, αν μη τι άλλο, σίγουρα στο τέλος, όποιο κι αν είναι, θα έχουμε κάνει ένα πολύ ενδιαφέρον ταξίδι.

Δείτε το βίντεο

Πηγή Καλύτερα μόνος, παρά κάπου που περισσεύεις. Το βίντεο που θα σε πείσει να «δεις» τη ζωή αλλιώς

Η 20χρονη Ξανθή Τζερεφού σπουδάζει διατροφή και διαιτολογία και πήγε στο Next Top Model για να δοκιμάσει την τύχη της. Ξεχώρισε αμέσως με τα κατσαρά κόκκινα μαλλιά της, ενώ η ιστορία της συγκίνησε τους κριτές, καθώς η διαγωνιζόμενη έχει αποκτήσει διαβήτη τύπου 1 από ιατρικό λάθος.

Εκείνο όμως μου έπεισε τους κριτές να της δώσουν το πράσινο φως για την επόμενη φάση του Greece’s Next Top Model ήταν ο τρόπος που πόζαρε μπροστά τους! Το σπιρτόζικο και διαπεραστικό βλέμμα της και ο τρόπος που άλλαξε παίρνοντας πόζες ήταν αρκετά για να αναφωνήσουν πως «Το έχει!».

Δείτε το βίντεο

Πηγή Next Top Model: Άφωνοι οι κριτές μόλις είδαν την κοκκινομάλλα plus size παίκτρια

Βαρύ ποινικό παρελθόν έχει ο άνδρας που το βράδυ της Δευτέρας (10/9) έπεσε νεκρός από τις σφαίρες ενός εκτελεστή, έξω από το νεκροταφείο της Αγίας Παρασκευής.

Όπως θα δείτε στο βίντεο ντοκουμέντο που προβλήθηκε στο δελτίο ειδήσεων του STAR, το αυτοκίνητο με τον 54χρονο κάνει αναστροφή και σταματά μπροστά στην είσοδο του νεκροταφείου Αγίας Παρασκευής. Η μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού με τον αναβάτη – εκτελεστή τον περιμένει και δευτερόλεπτα αργότερα, η κάμερα κλειστού κυκλώματος καταγράφει τους τρεις πυροβολισμούς και τις λάμψεις από το 9αρι πιστόλι.

Στη συνέχεια ο δράστης ανεβαίνει στη μηχανή του, πιθανότατα λευκού χρώματος και σπεύδει να εξαφανιστεί, ενώ οι κάτοικοι της περιοχής καλούν την αστυνομία. Το βίντεο που εξασφάλισε το Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του STAR είναι ένα από τα βασικά στοιχεία που ερευνούν οι αστυνομικοί. «Είναι κομβικής σημασίας να βρούμε τη μοτοσικλέτα για να ξεκινήσει από κάπου η έρευνα μας» ανέφερε στο STAR αξιωματικός της Ασφάλειας.

Άνδρες της Αστυνομίας έφτασαν άμεσα στο σημείο της δολοφονίας και απέκλεισαν την περιοχή. Η πρώτη τους κίνηση ήταν να πάρουν περιγραφές για το περιστατικό από τους αυτόπτες μάρτυρες, οι οποίοι στο μεταξύ είχαν πλησιάσει στο αυτοκίνητο του θύματος.

Στη συνέχεια οι αστυνομικοί περισυνέλλεξαν 4 κάλυκες των 9 χιλιοστών, ενώ το θύμα είχε δεχτεί και άλλους πυροβολισμούς.  Δεν είχε μαζί του όπλο, παρά μόνο λίγα χρήματα και το κινητό του τηλέφωνο που αποτελεί ένα ακόμα βασικό στοιχείο της έρευνας.

Ο 54χρονος απασχόλησε πρώτη φορά τις διωκτικές αρχές το 2002 για προστασία νυχτερινών κέντρων. Το 2009 συνελήφθη από την Αντιτρομοκρατική να έχει στην κατοχή του βαρύ οπλισμό. Το 2013 το όνομά του συμπεριλήφθηκε σε δικογραφία που αφορούσε μια χειροβομβίδα και προοριζόταν για γνωστό επιχειρηματία. Από τότε πληροφορίες τον ήθελαν να έχει εμπλακεί στον κόσμο των ναρκωτικών.

Δείτε το βίντεο ντοκουμέντο που ακολουθεί όπως προβλήθηκε στο STAR:

Πηγή Βίντεο ντοκουμέντο από τη δολοφονία στην Αγία Παρασκευή

Ο ταξιτζής έζησε στιγμές στην Ηλεία που θα θυμάται για καιρό. Έγινε πρωταγωνιστής σε μια προσπάθεια να διορθώσει το λάθος που είχε προηγηθεί…
Μια γυναίκα από την Κίνα καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο, βρέθηκε στη θάλασσα και κινδύνεψε να πνιγεί το πρωί της Δευτέρας στο λιμάνι Κατακόλου στην Ηλεία. Το ατύχημα συνέβη περίπου στις 12.00 το μεσημέρι, όταν η ίδια και ο συνοδός της, ηλικίας περίπου 60 ετών, αποβιβάστηκαν από το κρουαζιερόπλοιο MSC Poesia για μια βόλτα στο Κατάκολο.

Η άτυχη Κινέζα, λίγο έλειψε να πληρώσει ακριβά το θαυμασμό που ένιωσε ο συνοδός της κατεβαίνοντας από το πλοίο για το όμορφο Κατάκολο. Σε μικρή απόσταση από το σημείο που προσέδεσε το πλοίο και κατά μήκος του κυματοθραύστη σταμάτησαν για να βγάλουν φωτογραφίες. Όμως το επικλινές έδαφος δεν συγχωρεί λάθη. Το αναπηρικό αμαξίδιο «τσούλησε» και η Κινέζα βρέθηκε στη θάλασσα.

O ταξιτζής που βούτηξε στη θάλασσα

Επικράτησαν στιγμές πανικού, όμως πιο ψύχραιμος αποδείχθηκε ο γραμματέας του συλλόγου ΤΑΞΙ Πύργου Νίκος Θεοδωρακόπουλος που έσπευσε και βούτηξε στο νερό για να σώσει την Κινέζα που προσπαθούσε να κρατηθεί στην επιφάνεια. Στο σημείο κλήθηκε και ασθενοφόρο για να μεταφέρει την Κινέζα στο νοσοκομείο, κάτι που η ίδια αρνήθηκε.

Μάλιστα θέλησε να διασκεδάσει αυτή την εμπειρία της λέγοντας πως το νερό ήταν ζεστό και υπέροχο, απολαμβάνοντας κάπως ιδιαίτερα το… μπάνιο της. Ο Νίκος Θεοδωρακόπουλος δέχθηκε τις ευχαριστίες της Κινέζας και του συνοδού της, όπως και του προσωπικού του κρουαζιερόπλοιου που έσπευσε να του φέρει στεγνά ρούχα για να αλλάξει, προσφέροντας ακόμα και κάποια αναμνηστικά δώρα…

Πηγή Ηλεία: Αυτός είναι ο ταξιτζής που έγινε ήρωας – Το μεγάλο λάθος την ώρα της φωτογραφίας

Ο ταξιτζής έζησε στιγμές στην Ηλεία που θα θυμάται για καιρό. Έγινε πρωταγωνιστής σε μια προσπάθεια να διορθώσει το λάθος που είχε προηγηθεί…
Μια γυναίκα από την Κίνα καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο, βρέθηκε στη θάλασσα και κινδύνεψε να πνιγεί το πρωί της Δευτέρας στο λιμάνι Κατακόλου στην Ηλεία. Το ατύχημα συνέβη περίπου στις 12.00 το μεσημέρι, όταν η ίδια και ο συνοδός της, ηλικίας περίπου 60 ετών, αποβιβάστηκαν από το κρουαζιερόπλοιο MSC Poesia για μια βόλτα στο Κατάκολο.

Η άτυχη Κινέζα, λίγο έλειψε να πληρώσει ακριβά το θαυμασμό που ένιωσε ο συνοδός της κατεβαίνοντας από το πλοίο για το όμορφο Κατάκολο. Σε μικρή απόσταση από το σημείο που προσέδεσε το πλοίο και κατά μήκος του κυματοθραύστη σταμάτησαν για να βγάλουν φωτογραφίες. Όμως το επικλινές έδαφος δεν συγχωρεί λάθη. Το αναπηρικό αμαξίδιο «τσούλησε» και η Κινέζα βρέθηκε στη θάλασσα.

O ταξιτζής που βούτηξε στη θάλασσα

Επικράτησαν στιγμές πανικού, όμως πιο ψύχραιμος αποδείχθηκε ο γραμματέας του συλλόγου ΤΑΞΙ Πύργου Νίκος Θεοδωρακόπουλος που έσπευσε και βούτηξε στο νερό για να σώσει την Κινέζα που προσπαθούσε να κρατηθεί στην επιφάνεια. Στο σημείο κλήθηκε και ασθενοφόρο για να μεταφέρει την Κινέζα στο νοσοκομείο, κάτι που η ίδια αρνήθηκε.

Μάλιστα θέλησε να διασκεδάσει αυτή την εμπειρία της λέγοντας πως το νερό ήταν ζεστό και υπέροχο, απολαμβάνοντας κάπως ιδιαίτερα το… μπάνιο της. Ο Νίκος Θεοδωρακόπουλος δέχθηκε τις ευχαριστίες της Κινέζας και του συνοδού της, όπως και του προσωπικού του κρουαζιερόπλοιου που έσπευσε να του φέρει στεγνά ρούχα για να αλλάξει, προσφέροντας ακόμα και κάποια αναμνηστικά δώρα…

Πηγή Ηλεία: Αυτός είναι ο ταξιτζής που έγινε ήρωας – Το μεγάλο λάθος την ώρα της φωτογραφίας

Ήταν η στιγμή που η πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου είχε ολοκληρώσει το καταστροφικό για ζωές και περιουσίες έργο της στον Νέο Βουτζά και στο Μάτι (ώρα 7 περίπου το απόγευμα) και άρχισε να επεκτείνεται βορειοανατολικά προς Άγιο Ανδρέα (όπου και οι παιδικές κατασκηνώσεις του Δήμου Αθηναίων) και νοτιοδυτικά προς Ραφήνα.

Οι παρευρισκόμενοι στο λιμάνι της Ραφήνας (όπου είχαν καταφύγει για να γλιτώσουν, μεταξύ των οποίων και ο αδελφός μου) άκουσαν να κτυπά η καμπάνα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, που βρίσκεται σε ύψωμα ακριβώς πάνω από το λιμάνι. Ήδη οι φλόγες πλησίαζαν απειλητικά το εκκλησάκι. Ορισμένοι ανέβηκαν στον προαύλιο χώρο του, για να δουν μήπως υπάρχει ανάγκη για βοήθεια.

Μεταξύ αυτών και μια κυρία, που πλησιάζοντας παρατηρεί στο παγκάκι του προαύλιου χώρου, δίπλα στο περιτείχισμα, όπου προσήγγιζε η φωτιά, τη μορφή ενός ρασοφόρου ιερωμένου, που καθόταν στο παγκάκι μέσα στους καπνούς και είχε στραμμένο το σώμα του προς τις φλόγες.

Εντυπωσιασμένη, τράβηξε από μακριά μια φωτογραφία με το κινητό της. Πλησιάζοντας, τράβηξε άλλη μία. Μόλις, όμως, προσήγγισε το παγκάκι, η μορφή εξαφανίσθηκε αναπάντεχα και μυστηριωδώς μέσα στους καπνούς.

Τη στιγμή εκείνη, ο δαιμόνιος θυελλώδης άνεμος σταμάτησε ξαφνικά εντελώς να φυσά, με αποτέλεσμα να μην επεκταθούν οι φλόγες προς τον οικισμό της Ραφήνας.

Αντίστοιχο φαινόμενο, ξαφνικής διακοπής του ανέμου που έσπρωχνε τις φλόγες βορειοανατολικά, συνέβη την ίδια στιγμή στην αντίθετη πλευρά, στα όρια μεταξύ Ματιού και Αγίου Ανδρέα. Αποτέλεσμα ήταν να σωθεί ο κυρίως οικισμός της Ραφήνας καθώς (και το πλέον σημαντικό) να σωθεί η περιοχή του Αγίου Ανδρέα με τις κατασκηνώσεις.

Σημειωτέον ότι οι 600 μικροί κατασκηνωτές του Αγίου Ανδρέα, πριν έλθουν τα λεωφορεία να τους μεταφέρουν στην Αθήνα, είχαν καταφύγει προσωρινά στην παραλία του Αγίου Ανδρέα. Η περιοχή του Αγίου Ανδρέα είναι κατάφυτη από πεύκα και με οργιώδη βλάστηση, όπως ακριβώς του Ματιού. Εάν έφθαναν οι φλόγες εκεί, θα εξελισσόταν μια απίστευτη τραγωδία, πολύ χειρότερη αυτής που συνέβη στο Μάτι.

Υπόψη ότι η φωτιά επεκτεινόταν με ασύλληπτη ταχύτητα, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να εγκλωβίζονται στο πέρασμά της, μη δυνάμενοι να διαφύγουν, ούτε καν με αυτοκίνητο. Έτσι εγκλωβίστηκαν και τα δεκάδες άτυχα θύματα της πυρκαγιάς που βρέθηκαν στην παραλία στο Μάτι.

Η κυρία, λίγες ημέρες μετά επισκέφθηκε τον πατέρα Δωρόθεο, τον νέο σε ηλικία και σύγχρονο σε αντιλήψεις εφημέριο του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που είναι ο ενοριακός ναός στο Μάτι. Του διηγήθηκε το περιστατικό με τον ρασοφόρο ιερωμένο που καθόταν στο παγκάκι δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και του έδειξε τις φωτογραφίες.

Αυτός καταρχήν της είπε ότι το εκκλησάκι αυτό δεν έχει εφημέριο και ότι δεν αναγνωρίζει στο πρόσωπό του κανένα κληρικό από αυτούς που υπηρετούν στην ευρύτερη περιοχή. Μάλιστα, αναρωτήθηκε τι μπορεί να κάνει εκεί ένας ιερωμένος καθισμένος ανάμεσα στους καπνούς. Όταν, όμως, παρατήρησε καλύτερα τις φωτογραφίες, αναφώνησε με δέος :«Μα αυτή είναι η μορφή του Αγίου Παϊσίου!».

Την παραπάνω ιστορία της κυρίας αυτής διηγήθηκε προ ημερών ο πατήρ Δωρόθεος στον αδελφό μου, που μένει δίπλα στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Του έστειλε μάλιστα μέσω viber τις δύο φωτογραφίες, που έτσι έφθασαν στα χέρια μου.

Εάν κοιτάξει κανείς προσεκτικά τις δύο φωτογραφίες που επισυνάπτω στο παρόν, θα διακρίνει έναν ασπρομάλλη ιερωμένο που φοράει μόνο ράσο, κρατάει στο χέρι του κομποσκοίνι και έχει στραμμένο το σώμα του και το βλέμμα του προς τις φλόγες. Η ομοιότητα με τη μορφή του Αγίου Παϊσίου είναι εκπληκτική. Στην πιο κοντινή φωτογραφία, μάλιστα, διακρίνονται στο κεφάλι της μορφής το χαρακτηριστικό σκουφάκι του Αγίου Παϊσίου, ενώ στα πόδια της μορφής αυτής διακρίνονται σαγιονάρες με κάλτσες, χαρακτηριστικό και αυτό γνώρισμα του Αγίου.

Συμπέρασμα;

Πρώτη εκδοχή: Οι φωτογραφίες είναι φωτομοντάζ ή/και η κυρία της ιστορίας είναι μια «θεούσα» φαντασιόπληκτη ή/και ο πατήρ Δωρόθεος είναι απατεώνας ή/και ο υπογράφων είναι αφελής διακινητής fake news.

Δεύτερη εκδοχή: Ο Άγιος Παΐσιος, συγκλονισμένος από την εξελισσόμενη (και δαιμονικής ενορχήστρωσης) τραγωδία, προσεύχεται στον Θεό επιτόπου, προκειμένου να δώσει ένα τέλος σε αυτήν, πριν συμβούν τρισχειρότερα. Και ο Θεός εισήκουσε την προσευχή του Αγίου και έδωσε τέλος, με το να παύσει ξαφνικά και εντελώς να φυσά ο θυελλώδης άνεμος.

Διαλέγετε και παίρνετε!

* Νίκος Κουλούρης Καθηγητής Νομικής Πηγή: true.gr

Πηγή Συγκλονιστική επώνυμη μαρτυρία: Είδαν τον Άγιο Παΐσιο την ημέρα της μεγάλης πυρκαγιάς στο Μάτι

Ήταν η στιγμή που η πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου είχε ολοκληρώσει το καταστροφικό για ζωές και περιουσίες έργο της στον Νέο Βουτζά και στο Μάτι (ώρα 7 περίπου το απόγευμα) και άρχισε να επεκτείνεται βορειοανατολικά προς Άγιο Ανδρέα (όπου και οι παιδικές κατασκηνώσεις του Δήμου Αθηναίων) και νοτιοδυτικά προς Ραφήνα.

Οι παρευρισκόμενοι στο λιμάνι της Ραφήνας (όπου είχαν καταφύγει για να γλιτώσουν, μεταξύ των οποίων και ο αδελφός μου) άκουσαν να κτυπά η καμπάνα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, που βρίσκεται σε ύψωμα ακριβώς πάνω από το λιμάνι. Ήδη οι φλόγες πλησίαζαν απειλητικά το εκκλησάκι. Ορισμένοι ανέβηκαν στον προαύλιο χώρο του, για να δουν μήπως υπάρχει ανάγκη για βοήθεια.

Μεταξύ αυτών και μια κυρία, που πλησιάζοντας παρατηρεί στο παγκάκι του προαύλιου χώρου, δίπλα στο περιτείχισμα, όπου προσήγγιζε η φωτιά, τη μορφή ενός ρασοφόρου ιερωμένου, που καθόταν στο παγκάκι μέσα στους καπνούς και είχε στραμμένο το σώμα του προς τις φλόγες.

Εντυπωσιασμένη, τράβηξε από μακριά μια φωτογραφία με το κινητό της. Πλησιάζοντας, τράβηξε άλλη μία. Μόλις, όμως, προσήγγισε το παγκάκι, η μορφή εξαφανίσθηκε αναπάντεχα και μυστηριωδώς μέσα στους καπνούς.

Τη στιγμή εκείνη, ο δαιμόνιος θυελλώδης άνεμος σταμάτησε ξαφνικά εντελώς να φυσά, με αποτέλεσμα να μην επεκταθούν οι φλόγες προς τον οικισμό της Ραφήνας.

Αντίστοιχο φαινόμενο, ξαφνικής διακοπής του ανέμου που έσπρωχνε τις φλόγες βορειοανατολικά, συνέβη την ίδια στιγμή στην αντίθετη πλευρά, στα όρια μεταξύ Ματιού και Αγίου Ανδρέα. Αποτέλεσμα ήταν να σωθεί ο κυρίως οικισμός της Ραφήνας καθώς (και το πλέον σημαντικό) να σωθεί η περιοχή του Αγίου Ανδρέα με τις κατασκηνώσεις.

Σημειωτέον ότι οι 600 μικροί κατασκηνωτές του Αγίου Ανδρέα, πριν έλθουν τα λεωφορεία να τους μεταφέρουν στην Αθήνα, είχαν καταφύγει προσωρινά στην παραλία του Αγίου Ανδρέα. Η περιοχή του Αγίου Ανδρέα είναι κατάφυτη από πεύκα και με οργιώδη βλάστηση, όπως ακριβώς του Ματιού. Εάν έφθαναν οι φλόγες εκεί, θα εξελισσόταν μια απίστευτη τραγωδία, πολύ χειρότερη αυτής που συνέβη στο Μάτι.

Υπόψη ότι η φωτιά επεκτεινόταν με ασύλληπτη ταχύτητα, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να εγκλωβίζονται στο πέρασμά της, μη δυνάμενοι να διαφύγουν, ούτε καν με αυτοκίνητο. Έτσι εγκλωβίστηκαν και τα δεκάδες άτυχα θύματα της πυρκαγιάς που βρέθηκαν στην παραλία στο Μάτι.

Η κυρία, λίγες ημέρες μετά επισκέφθηκε τον πατέρα Δωρόθεο, τον νέο σε ηλικία και σύγχρονο σε αντιλήψεις εφημέριο του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που είναι ο ενοριακός ναός στο Μάτι. Του διηγήθηκε το περιστατικό με τον ρασοφόρο ιερωμένο που καθόταν στο παγκάκι δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και του έδειξε τις φωτογραφίες.

Αυτός καταρχήν της είπε ότι το εκκλησάκι αυτό δεν έχει εφημέριο και ότι δεν αναγνωρίζει στο πρόσωπό του κανένα κληρικό από αυτούς που υπηρετούν στην ευρύτερη περιοχή. Μάλιστα, αναρωτήθηκε τι μπορεί να κάνει εκεί ένας ιερωμένος καθισμένος ανάμεσα στους καπνούς. Όταν, όμως, παρατήρησε καλύτερα τις φωτογραφίες, αναφώνησε με δέος :«Μα αυτή είναι η μορφή του Αγίου Παϊσίου!».

Την παραπάνω ιστορία της κυρίας αυτής διηγήθηκε προ ημερών ο πατήρ Δωρόθεος στον αδελφό μου, που μένει δίπλα στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Του έστειλε μάλιστα μέσω viber τις δύο φωτογραφίες, που έτσι έφθασαν στα χέρια μου.

Εάν κοιτάξει κανείς προσεκτικά τις δύο φωτογραφίες που επισυνάπτω στο παρόν, θα διακρίνει έναν ασπρομάλλη ιερωμένο που φοράει μόνο ράσο, κρατάει στο χέρι του κομποσκοίνι και έχει στραμμένο το σώμα του και το βλέμμα του προς τις φλόγες. Η ομοιότητα με τη μορφή του Αγίου Παϊσίου είναι εκπληκτική. Στην πιο κοντινή φωτογραφία, μάλιστα, διακρίνονται στο κεφάλι της μορφής το χαρακτηριστικό σκουφάκι του Αγίου Παϊσίου, ενώ στα πόδια της μορφής αυτής διακρίνονται σαγιονάρες με κάλτσες, χαρακτηριστικό και αυτό γνώρισμα του Αγίου.

Συμπέρασμα;

Πρώτη εκδοχή: Οι φωτογραφίες είναι φωτομοντάζ ή/και η κυρία της ιστορίας είναι μια «θεούσα» φαντασιόπληκτη ή/και ο πατήρ Δωρόθεος είναι απατεώνας ή/και ο υπογράφων είναι αφελής διακινητής fake news.

Δεύτερη εκδοχή: Ο Άγιος Παΐσιος, συγκλονισμένος από την εξελισσόμενη (και δαιμονικής ενορχήστρωσης) τραγωδία, προσεύχεται στον Θεό επιτόπου, προκειμένου να δώσει ένα τέλος σε αυτήν, πριν συμβούν τρισχειρότερα. Και ο Θεός εισήκουσε την προσευχή του Αγίου και έδωσε τέλος, με το να παύσει ξαφνικά και εντελώς να φυσά ο θυελλώδης άνεμος.

Διαλέγετε και παίρνετε!

* Νίκος Κουλούρης Καθηγητής Νομικής Πηγή: true.gr

Πηγή Συγκλονιστική επώνυμη μαρτυρία: Είδαν τον Άγιο Παΐσιο την ημέρα της μεγάλης πυρκαγιάς στο Μάτι

Μάρτυρας του θαύματος είναι ο Ιερέας του Ιερού Ναού του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός, ο οποίος και μπορεί να επιβεβαιώσει ότι ΟΛΑ όσα θα διαβάσετε συνέβησαν στα αλήθεια.

Το θαύμα αυτό μας το διηγήθηκε η αδελφή μας Ελένη το φθινόπωρο του 2012, όταν την συναντήσαμε στην Ιερά Μονή Πετράκη, κοντά στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου εργαζόταν, για να της δώσουμε την τσάντα με τα τευχίδια των Χαιρετισμών και τις πλαστικοποιημένες εικονίτσες που με ιδιαίτερη προσοχή, εκεί που η Χάρη του Θεού την φώτιζε!

Η ίδια η Ελένη επισκεπτόταν συχνά την Μονή για να συμβουλευτεί κάποιον από τους Πατέρες που εξομολογούσαν για ήσσονος σημασίας πνευματικά θέματα που ανέκυπταν!

Είχε βέβαια τον Πνευματικό της, αλλά επειδή ήταν μακριά και δεν είχε την δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας, όταν ήθελε να εξαγορευτεί κάποιους λογισμούς της ή να πάρει ευλογία για κάτι, πάντα προσερχόταν στους Πατέρες της Μονής Πετράκη!

Εκεί την συναντήσαμε εκείνο το μεσημέρι και στον περίβολο της Μονής, στις ερωτήσεις αν κάτι θαυμαστό είχε υποπέσει στην αντίληψη της, που να αφορά τους Χαιρετισμούς, μας διηγήθηκε τα ακόλουθα.

“Θα πρέπει να ήταν Φλεβάρης ή Μάρτης του 2010 ή του 2011, όταν μας ανέβασαν στο θάλαμο έναν νεαρό άντρα. Είχε διαγνωστεί με καρκίνο στα νεφρά. Άκουσα να λένε ότι όταν είχε προσέλθει στα εξωτερικά Ιατρεία με έντονους πόνους και η ειδικευόμενη πήγε να του κάνει υπέρηχο, φώναξε έκπληκτη την Επιμελήτρια λέγοντας της ότι δεν μπορεί να δει τους νεφρούς! Και όντως όταν πήγε να κάνει τον υπέρηχο η Επιμελήτρια, διαπίστωσε ότι είχαν καλυφθεί – νομίζω και οι δύο – από καρκινικούς όγκους!

Τον έφεραν πάνω για να ξεκινήσει η θεραπεία του. Κάποιες φορές που έκανα την νοσηλεία αντάλλασσα κάποιες κουβέντες μαζί του. Δεν τολμούσα να του μιλήσω για τον Θεό ή την Παναγία μας. Τον έβλεπα …πως να σου πω… πολύ κοσμικό, δεν φαινόταν να είχε το παραμικρό ενδιαφέρον για αυτά.

Έμαθα ότι ήταν 29 ετών, βιολόγος και βλέποντας να έρχονται συχνά η κοπέλα του, και πολλοί φίλοι του να τον επισκεφτούν κατάλαβα ότι δεν υπήρχε λόγος για παρηγορητικό λόγο από μέρους μου.

Πέρναγαν οι ημέρες και παρότι είχαν ξεκινήσει να του χορηγούν σχήματα χημειοθεραπείας η κατάσταση του επιδεινωνόταν και μάλιστα ραγδαία. Ταχεία εξάπλωση των καρκινικών όγκων σχεδόν σε όλο του το σώμα! Δεν σου κρύβω ότι σοκαρίστηκα μια μέρα πηγαίνοντας να αλλάξω ορό και διέκρινα πια ψηλαφητούς αυτούς τους διάσπαρτους όγκους σχεδόν σε όλο του το σώμα! Ήταν λιγόλογος. Και η κοπελιά του που ερχόταν και οι φίλοι του δεν τους έβλεπα να μίλαγαν πολύ. Στο μπαλκόνι την πέρναγαν οι άλλοι και αυτός μόνος του αμίλητος και σκεφτικός.

Ένα μεσημέρι – ήταν σίγουρα Σαρακοστή και μάλιστα Τετάρτη – επειδή ήθελα όταν τελειώσω να πάω απόγευμα στην Προηγιασμένη, τον είδα ανάστατο. Είχε σχεδόν ξεσκεπαστεί, σαν να ήταν έτοιμος να πετάξει τους ορούς, και τον πλησιάσω. Ήταν πανικόβλητος. Δεν θα ξεχάσω την όψη στα μάτια του! Στην κυριολεξία τρομοκρατημένος!

Τι συνέβη τον ρώτησα, προσπαθώντας να τον ηρεμήσω. Και τότε μου διηγήθηκε το ακόλουθο θαυμαστό.

“Πριν λίγο, και ενώ καθόμουν εδώ και σκεφτόμουν, ένοιωσα ξαφνικά μια ατονία. Σαν να μουδιάζουν τα μέλη μου. Πήγα να ανασηκωθώ και να γυρίσω. Στρέφοντας το κεφάλι μου προς τα αριστερά είδα εκεί εκεί αριστερά στην γωνία πάνω από το κρεββάτι μου να ξεπροβάλλει μέσα από φλόγες ένα προσωπείο, κάτι σαν μία μάσκα!

Είχε χρώμα μπακιρένιο. Σαν χαλκός που είχε μια σκουροπράσινη χροιά. Με μάτια κόκκινα. Ολοκόκκινα. Σαν φωτιά. Και με κακία με κοίταζε. Θέε μου… πόση κακία! Μία τρομακτική μορφή μέσα από τις φλόγες που έγλειφαν το φρικτό του πρόσωπο… Ξαφνικά ένοιωσα ότι ξεκίνησε να ρουφάει κάτι σαν αέρα. Και ένοιωσα σαν να ξεκόλλαγε η ψυχή μου από το σώμα μου. Σαν να πήγε να ρουφήξει την ψυχή μου! Δεν ξέρω πως… Γύρισα τα μάτια μου από την άλλη πλευρά… Στα δεξιά … Να μην βλέπω αυτή την φρίκη… Και τι είδα… Λιβάδια, πράσινα, καταπράσινα λιβάδια και λουλούδια, πολύχρωμα λουλούδια και μέσα νεαροί, λευκοντυμένοι, χαμογελαστοί, να μου γνέφουν, ένας πρόβαλλε πιο μπροστά από τους άλλους και μου έτεινε το χέρι του, λες και ήθελε να με κρατήσει να μην με πάρει αυτή η μορφή. Ξαφνικά όλα χάθηκαν… Ένοιωσα ότι ξαναγύρισα στο σώμα μου… Δεν ξέρω τι παραίσθηση ήταν αυτή…

Μπορεί να είναι από τα φάρμακα, από τα παυσίπονα αλλά στο ξαναλέω δεν κοιμόμουν, τα είδα όλα αυτά, ζωντανά, δεν ήταν όνειρο σου λέω, ήταν πραγματικότητα σου λέω!”

Ακούγοντας όλα αυτά ήθελα απλά να τον ηρεμήσω. Δεν ξέρω πως, έβγαλα από την τσέπη μου το κομποσκοίνι μου και μία εικονίτσα της Παναγίας μας και του τα έδωσα. Κάτσε ένα λεπτό του είπα. Πήγα μέσα στο γραφείο, άνοιξα την τσάντα μου, πήρα ένα βιβλιαράκι των Χαιρετισμών, από αυτά που μου έδωσες και του το πήγα. Κράτα του λέω το κομποσκοίνι. Βάλε την εικονίτσα δίπλα σου και διάβασε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας! Ότι κακό είναι θα φύγει, και τίποτα δεν θα μπορέσει να σε πειράξει.

Τον είδα να ηρεμεί κάπως και συνέχισα την υπηρεσία μου. Θα ξαναπεράσω σε λίγο να σε δω του είπα. Μην ανησυχείς για τίποτα. Διάβασε τους Χαιρετισμούς και όλα θα πάνε καλά! Τελείωσα. Έριξα μια ματιά. Τον είδα να διαβάζει. Κατέβηκα στο Ναό. Άναψα ένα κεράκι στην Παναγία μας να τον βοηθήσει.

Ανέβηκα πάνω. Είχε αποκοιμηθεί με τους Χαιρετισμούς στο στήθος του. Δεν του μίλησα. Την άλλη μέρα που πήγα να δω τι κάνει ήταν και οι φίλοι του εκεί. Με παρακάλεσε να πάω πιο ύστερα. Ήθελε να με ρωτήσει κάτι. Όταν είδα ότι έφυγαν ξαναπήγα. Μου έπιασε το χέρι και με ευχαρίστησε. Είχε περάσει στον καρπό του το κομποσκοίνι που του έδωσα και μου είπε

“Τελικά αυτό που είδα ήταν ο διάολος… έτσι δεν είναι;… και οι άλλοι άγγελοι….τελικά ξέρεις υπάρχει Θεός…. κάνα μήνα πριν μπω στο Νοσοκομείο, μέσα στην απελπισία μου για μια ζωή που πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, δεν ξέρω πως… φώναξα… Θεέ μου, αν υπάρχεις φανερώσου μου να πιστέψω… Και λίγες μέρες μετά ένοιωσα αυτούς τους πόνους στη μέση και ήρθα, και χθες αυτό το όραμα, τελικά υπάρχει Θεός… Να σε ρωτήσω… ξέρεις κανά παπά να μιλήσω να του τα πω, να δω τι έχει να μου πει…”

Ναι ασφαλώς. Τον πατέρα Σιλουανό. Διακονεί εδώ στο Ναό τους Ευαγγελισμού. Θα τον ενημερώσω. Έτσι και έκανα. Ανέβηκε ο παππούλης. Μίλησαν. Και ξαναμίλησαν. Και εξομολογήθηκε. Όσες φορές πέρναγα τον έβλεπα με τους Χαιρετισμούς! Τους διάβαζε και τους ξαναδιάβαζε! Είχε λερωθεί το εξώφυλλο. Του πήγα άλλο καινούργιο.

Μου ζήτησε αν είχα και όλο τον Ακάθιστο. Μου είχες δώσει θυμάσαι και κάποια άλλα πολύχρωμα που είχαν όλη την Ακολουθία, πήγα και του το έφερα. Πρέπει να ήταν οι τρίτοι ή οι τέταρτοι Χαιρετισμοί.

Ήμουν στο Ναό, στην Ακολουθία. Ανοίγει η πόρτα. Και τι να δω… Μπαίνει μέσα με το τροχήλατο με τους ορούς. Κατάκοπος, σχεδόν εξουθενωμένος. Κατευθύνθηκε αργά αργά προς τα πίσω. Γύριζα διακριτικά να τον δω. Ε… σε όλη την Ακολουθία κάθησε όρθιος, ακούς όρθιος, με σκυμμένο το κεφαλάκι του, Χριστέ μου, δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την εικόνα.

Με πήραν τα δάκρυα βλέποντας τον εκεί, τρόμαζα στην ιδέα ότι αυτοί μπορεί να ήταν και οι τελευταίοι του Χαιρετισμοί… θαύμαζα την πίστη του, την ταπείνωση του, την μετάνοια του, τον κόπο του… καρκινοπαθής σε τελικό στάδιο… και εκεί όρθιος… με το κεφάλι σκυμμένο… τα μάτια χαμηλωμένα… να σταυροκοπιέται με κόπο σε κάθε Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.. Θεέ μου τι εικόνα…

Το τι έγινε μετά … όλα έγιναν γρήγορα… Τα σχήματα δεν απέδιδαν… η πρόγνωση δυσμενέστατη… ακούστηκε ότι του μίλησαν για κάποια σχήματα σε Αμερικάνικο Νοσοκομείο… αν ίσως πήγαινε εκεί… Δεν ξέρω…. νομίζω ότι κάποιοι ομογενείς που ήξερε ο πατέρας Σιλουανός του κάλυψαν τα έξοδα του αεροπορικού εισιτηρίου και θα τον φιλοξενούσαν στην Αμερική… Πριν φύγει με ευχαρίστησε, με φίλησε, ήθελε να μου επιστρέψει το κομποσκοίνι, όχι του είπα θα το κρατήσεις…του ζήτησα το τηλέφωνο του… να μαθαίνω νέα του…

Λίγες εβδομάδες θα είχαν περάσει… Το κινητό μου κτύπησε… Μετέβη όντως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον πήγαν στο Νοσοκομείο! Και ω των θαυμάτων Σου, Κύριε των Δυνάμεων! ΔΕΝ υπήρχε ίχνος καρκίνου! Οι γιατροί κοίταγαν έκπληκτοι τον ογκώδη φάκελο με τις εξετάσεις, τις μαγνητικές, τα σχήματα όλα… αλλά δεν έβρισκαν ούτε όγκους, ούτε καν αυξημένους καρκινικούς δείκτες! Ίασις … τελεία ίασις…

Τον εξέτασαν, ξανά και ξανά. Του έδωσαν εξιτήριο! Και επέστρεψε στην Ελλάδα… Και ξέρεις που πήγε κατευθείαν; Στο Άγιο Όρος… από εκεί μου τηλεφώνησε… και μιλήσαμε και άλλες φορές… όσο ήταν δόκιμος… και μέχρι να καρεί Μοναχός στο Περιβόλι της Παναγιάς μας.

Ο αμφισβητίας, ο 29χρονος βιολόγος, που σε μία στιγμή απελπισίας ζήτησε τον Θεό… ο Θεός του φανερώθηκε μέσα από τον καρκίνο, τον επισκέφθηκε που λένε οι Γέροντες μέσα από την ασθένεια του, του έδειξε την φρίκη της Κόλασης και την ομορφιά του Παραδείσου, του φανέρωσε τους Χαιρετισμούς της Μητέρας Του, τον οδήγησε σε μετάνοια, ε συντριβή, σε εξομολόγηση, και μετά αφού τον έβαλε να κάνει αυτό το υπερατλαντικό ταξίδι τον θεράπευσε και τον οδήγησε στο Περιβόλι της Μητέρας Του κάνοντας τον μοναχό!

Σταυροκοπηθήκαμε ακούγοντας την διήγηση της! Διακριτικά την ρωτήσαμε για το όνομα του! Να μιλήσουμε μαζί του, να πάρουμε την ευχή του, να του στείλουμε αν ήθελε τευχίδια Χαιρετισμών! Ευγενικά η Ελένη μας αρνήθηκε να το αποκαλύψει. Ήταν επιθυμία του νυν μοναχού να μην ακουστεί ποτέ το όνομα το! Να ζήσει στην αφάνεια, όπως όλοι οι Αγιορείτες Μοναχοί! Εν μετανοία! Το σεβαστήκαμε και δεν την επιμείναμε!

Δοξάσαμε τον Τριαδικό μας νοερά αναφωνώντας το ψαλμικό που ακούμε στο Μέγα Προκείμενο τω Δεσποτικών Εορτών και ακούσαμε και πριν πέντε μέρες μετά την Περιφορά των Αγίων Εικόνων την Κυριακή της Ορθοδοξίας!

“Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών ! Συ ει ο Θεός ημών , ο ποιών θαυμάσια μεγάλα μόνος “

Καλό στάδιο, αδελφές και αδελφοί μας! Πηγή: iellada.gr

Πηγή 29χρονος καρκινοπαθής σε τελικό στάδιο, ετοιμοθάνατος, σώζεται και γίνεται μοναχός