24 May, 2019
Home / Lifestyle (Page 267)

Υλικά

1 μεγάλη κονσέρβα με κομπόστα ροδάκινο ή βερίκοκο (περίπου 800 γρ.)
2 φακελάκια σκόνη για ζελέ ανανά (200 γρ. σύνολο)
500 γρ. γιαούρτι στραγγιστό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Αδειάζουμε την κομπόστα σε ένα μεγάλο σουρωτήρι, συλλέγοντας το σιρόπι σε ένα σκεύος. Βράζουμε 1½ ποτήρι νερό και το αδειάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ. Ρίχνουμε τη σκόνη για ζελέ και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί. Προσθέτουμε όλο το σιρόπι από την κομπόστα.

Αφήνουμε το μείγμα να κρυώσει για 10 – 15 λεπτά, αλλά όχι να αρχίσει να πήζει. Κατόπιν το ρίχνουμε λίγο-λίγο μέσα στο γιαούρτι, ανακατεύοντας με έναν αυγοδάρτη. Ανακατεύουμε συνεχώς για να μην σβολιάσει το γιαούρτι, μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές μείγμα.

Κόβουμε την κομπόστα σε κυβάκια και την ενσωματώνουμε στο γιαουρτοζελέ με απαλές κινήσεις. Αδειάζουμε το γλυκό σε μια στρογγυλή φόρμα από πλαστικό ή σιλικόνη. Το αφήνουμε στο ψυγείο για 4 – 6 ώρες μέχρι να πήξει καλά. Για να το ξεφορμάρουμε, βυθίζουμε για μερικά δευτερόλεπτα τη φόρμα σε πολύ ζεστό νερό και την αναποδογυρίζουμε σε μια πιατέλα.

Μυστικό:

Για να κάνουμε το γλυκό ακόμη πιο ελαφρύ, επιλέγουμε στραγγιστό γιαούρτι με 2% λιπαρά και κομπόστα χωρίς ζάχαρη, δηλαδή με χυμό σταφυλιού (π.χ. Κύκνος ροδάκινο ή βερίκοκο).
Φτιάχνουμε το ζελέ προσθέτοντας το σιρόπι από την κομπόστα. Ετσι γίνεται πιο πυκνό και ενσωματώνεται καλύτερα στο γιαούρτι. Πηγή; xrysessintages.gr

Πηγή Ένα δροσιστικό και λάιτ γιαουρτοζελέ που μπορείτε να το φτιάξετε μόνο με τρία υλικά, της Νένας Ισμυρνόγλου

Μπήκε στην μέση η αδελφή του Δημάρχου Στυλίδας για να ηρεμήσει την κατάσταση

Το επεισόδιο έγινε όταν είχε λήξει η τελετή των Θεοφανείων στη Στυλίδα και οι επίσημοι κατέβαιναν από την εξέδρα. Ήταν η στιγμή που ο Απόστολος Γκλέτσος είδε μπροστά του τον Δημήτρη Κατσικονούρη.

Για άγνωστη αιτία και χωρίς κανείς να γνωρίζει τι έχει συμβεί μεταξύ τους, όπως θα δείτε στο βίντεο που ακολουθεί ο Γκλέτσος του λέει «γιατί είσαι εσύ εδώ… κατέβα κάτω…» και στη συνέχεια του φωνάζει «έχεις τελειώσει..».

Σύμφωνα με πληροφορίες ο Δήμητρης Κατσικονούρης θα κατέβει υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος με τον Φάνη Σπανό στις επερχόμενες περιφερειακές εκλογές του Μαΐου.

Ο Δημήτρης Κατσικονούρης διατήρησε την ψυχραιμία του και δεν απάντησε, ενώ τα πράγματα ηρέμησαν όταν η αδελφή του Γκλέτσου μπήκε στη μέση και πήρε τον Δημήτρη Κατσικονούρη για να κατέβουν μαζί από την εξέδρα.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟ Lamiareport.gr

Πηγή «Κατέβα κάτω, έχεις τελειώσει!» – Σόου Γκλέτσου στη Στυλίδα – Επιτέθηκε σε πρώην υποψήφιο της ΝΔ

Είναι μια φράση με έξι γράμματα -καμιά φορά κι εφτά, γι’ αυτούς που την προτιμούν ακόμα πιο γεμάτη. Όλοι μας τη δοξάζουμε και τη δανειζόμαστε μόνο σε σημαντικές στιγμές. Την προορίζουμε μόνο για επιλεγμένα άτομα και θέλουμε να την ακούμε συχνά κι από ‘κείνους που νιώθουμε πάνω-κάτω τα ίδια. Είναι το «σ’ αγαπώ» -ή το πιο μπόλικο «σ’ αγαπάω».

Αυτή η μικρή μα νοηματικά μεγάλη φράση, που τόσα χείλη είπαν κι άλλα τόσα σφράγισαν και την κλείδωσαν μέσα τους, ακόμα κι αν την εννοούσαν. Αυτή η φράση που κάποιοι δυσκολευόμαστε τόσο πολύ να πούμε και κάποιοι άλλοι τη λένε σαν να ‘ναι το όνομά τους. Είναι κακό να ξεστομίζεις τα «σ’ αγαπώ σου», σε εκθέτουν, σε κάνουν ευάλωτο; Γιατί τα φοβούνται τόσο πολύ οι άνθρωποι;

Σε ερωτικές σχέσεις, ναι, το συναντάμε σχετικά συχνά, αλλά στην οικογένεια και πόσο μάλλον στη φιλία; Θαρρείς κι ανάμεσα σε κολλητούς τα «σ’ αγαπώ» η τρυφερότητα κι οποιαδήποτε ένδειξη κι εκδήλωση αισθήματος, περισσεύουν. Ίσως να θεωρούμε δεδομένο πως τα φιλαράκια μας μάς αγαπάνε κι ίσως να το θεωρούν, με τη σειρά τους, κι εκείνα. Αρκεί, όμως, αυτό; Μια υποψία; Κι η αγκαλιά, η έμπρακτη απόδειξη, το «ευχαριστώ», η αναγνώριση; Αυτά δεν τα ‘χουμε ανάγκη; Στην πραγματικότητα, ένα «σ’ αγαπώ» λαχταράμε όλοι, απ’ το σύντροφό μας, τη μαμά μας, το κολλητάρι μας -κι αυτό αρκεί για να τα αντέξουμε όλα, να νιώσουμε δυνατοί.

Φοβάσαι να πεις «σ’ αγαπώ», ανησυχείς μην παρεξηγηθείς και μετά δεν υπάρχει γυρισμός. Δε θέλεις να χαλάσεις τη φιλία σας για μία λέξη, που ίσως τρομάξει τον άλλον. Κι όμως, η φιλία σας –η κάθε φιλία– το ‘χει ανάγκη το «σ’ αγαπώ». Όλες οι αληθινές σχέσεις χρειάζονται την ειλικρινή εκδήλωση συναισθημάτων και την επιβεβαίωση για να επιβιώσουν, να αναθερμανθούν, όταν η καθημερινότητα τις παγώνει, και να αποκτήσουν βαθύτερο νόημα. Το να θεωρούμε δεδομένο το οτιδήποτε και να τρέφουμε αυταπάτες είναι ανόητο κι ανώφελο.

Αν νιώθεις, λοιπόν, ότι αγαπάς το κολλητάρι σου, πως νοιάζεσαι γι’ αυτόν, πως δε θες να τον χάσεις, πως τον αισθάνεσαι άνθρωπο δικό σου, τότε δεν έχεις παρά μονάχα να το λες. Συρματοπλέγματα, ντροπές κι ενδοιασμοί δε χωράνε στις φιλίες. Τη θέση τους πήραν ο αυθορμητισμός, η ειλικρίνεια και το θάρρος. Έχετε περάσει τόσα πολλά μαζί, τόσα ρεζιλίκια, τόσους καβγάδες. Γελάσατε μέχρι το πρωί, ήπιατε και γίνατε λιώμα, αντέξατε τις καταθλιπτικές Δευτέρες και τους δύσκολους χωρισμούς. Μπορείτε να αντέξετε τα «σ’ αγαπώ» κι όλες τις εκρήξεις αγάπης, τις σφιχτές αγκαλιές και τα φιλιά στα μάγουλα, μαζί με τσιμπήματα και πειράγματα.

Πάρε τηλέφωνο το φιλαράκι σου και πες του πόσο πολύ το αγαπάς. Απόλαυσε το χαμόγελο και των δυο σας και τη μαγεία της στιγμής. Έχεις τη δύναμη και μπορείς να χαρίσεις χαμόγελα και χαρά στις στιγμές κάποιου με μία μονάχα λέξη. Κοίτα μόνο να την εννοείς και να βγει αρμονικά και με ειλικρίνεια από μέσα σου.

Οι φίλοι υποθέτουν πως τους αγαπάς, αλλά όταν αποφασίζεις να τους το λες, το ξέρουν, δεν αμφιβάλλουν, δεν ανησυχούν, μπορούν να ‘ναι ο εαυτός τους, να στα πουν όλα. Αισθάνονται ευγνώμονες για τη σχέση σας, εκτιμούν το δέσιμό σας, και σου ανταποδίδουν την αγάπη τους μ’ ένα «κι εγώ σ’ αγαπώ» κι αντίστοιχες πράξεις.

Οι φιλίες που άντεξαν στο χρόνο, εκείνες που νίκησαν τη ζήλια, την κακία και τα άλλα πρόσωπα που ανακατεύτηκαν, είχαν το «σ’ αγαπώ» θεμέλιό τους. Ήθελαν μόνο τα απλά, την ειλικρίνειά τους και την ανιδιοτελή τρυφερότητά τους. Όχι εκείνα τα «σ’ αγαπώ» των social media, που τα λέμε σαν μια κασέτα μαζί με τα φιλάκια, καληνύχτες κι αυτοκόλλητα.

Τα «σ’ αγαπώ» σου μπορούν να ακουστούν και μπορούν σίγουρα να επηρεάσουν μόνο θετικά. Σκόρπισέ τα σε φίλους, εκεί δηλαδή που αξίζουν!

Δήμητρα Μποζίνη – pillowfights.gr

Πηγή Χρωστάμε και στους φίλους μας μερικά «σ’ αγαπώ»

Το σύμπαν θέλει να κερδίσεις…

«Υπάρχουν πολλές δουλειές που μπορείς να κάνεις και οι οποίες θα σε οδηγήσουν στο πεπρωμένο σου. Παρόμοια, υπάρχουν πολλές αδελφές ψυχές διαθέσιμες για σένα, με την καθεμία να προσφέρει διαφορετικά μαθήματα, αλλά όλες ικανές να σε βοηθήσουν να αναπτυχθείς και να αφυπνίσεις τον καλύτερο εαυτό σου. Το να φτάσεις στον ανώτερο εαυτό και στη μεγαλύτερη ζωή σου είναι ο κύριος σκοπός της ζωής. Η επιστροφή στον τόπο της λαμπρότητας, της αγάπης και της αφοβίας που έχεις ξεχάσει είναι ο λόγος της ύπαρξής σου.

Τώρα, εξαρτάται από σένα ποιο δρόμο ή μονοπάτι θα ακολουθήσεις, καθώς θα προσπαθείς να φτάσεις στην αυθεντική ζωή σου. Κανένα μονοπάτι δεν είναι καλύτερο από το άλλο – απλώς φαίνονται διαφορετικά. Η επιλογή ενός μονοπατιού μπορεί να σημαίνει ένα μεγαλύτερο ταξίδι, ακριβώς όπως η επιλογή μιας συγκεκριμένης διαδρομής προς το σπίτι μπορεί να σημαίνει ότι πρέπει να διανύσεις μια μεγαλύτερη απόσταση και να αντιμετωπίσεις μερικούς ανώμαλους δρόμους. Η επιλογή ενός άλλου μονοπατιού ενδέχεται να είναι σαν να επιλέγεις έναν αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας για να φτάσεις στον προορισμό σου, έχοντας μια ομαλή διαδρομή και έναν ασυννέφιαστο γαλανό ουρανό. Εξαρτάται από σένα. Στο μεγαλύτερο μέρος του, καθορίζεται από τις επιλογές που κάνεις κατά τη διάρκεια της μέρας σου. Είσαι και εσύ συγγραφέας του σεναρίου που έχει γραφτεί για την ιστορία της ζωής σου, φίλε μου».

«ΟΚ, Τζούλιαν, αλλά τώρα πρέπει να σε ρωτήσω: Πώς καταλήγει κάποιος να πάρει αυτούς τους δρόμους ταχείας κυκλοφορίας προς το μέρος όπου προορίζεται να βρεθεί, σύμφωνα με αυτό το πρόχειρο και γενικό πλάνο που έχει στηθεί για τη ζωή μας, όπως ανέφερες προηγουμένως;»

«Απλώς να κάνεις το καλό και να είσαι καλός», ήρθε η άμεση απάντηση.

«Ο κόσμος μας λειτουργεί σύμφωνα με μια σειρά σταθερών φυσικών νόμων που δημιουργήθηκαν από την ίδια δύναμη της φύσης που τον έπλασε και μας έστειλε εδώ. Δεν μπορείς να παίξεις ένα παιχνίδι, όπως το ποδόσφαιρο, χωρίς να γνωρίζεις τους κανόνες. Και για να παίξεις – και να κερδίσεις – είναι σημαντικό να μάθεις του κανόνες. Ζήσε τη ζωή σου σύμφωνα με αυτούς και η ζωή σου θα πάει καλά. Το σύμπαν θέλει να νικήσεις, το γνωρίζεις αυτό; Απλώς πρέπει να βγεις από τον δικό σου δρόμο και να καταλάβεις τους κανόνες του παιχνιδιού όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Και χρειάζεται κάποια προσπάθεια για να μάθεις τους κανόνες αυτούς: βαθιά σκέψη σε ήσυχους τόπους και μια γνήσια προθυμία να είσαι φιλόσοφος».

«Να είμαι φιλόσοφος;» αναρωτήθηκα.

«Ασφαλώς. Ο ορισμός της “φιλοσοφίας” είναι “η αγάπη για τη σοφία”. Όλοι όσοι ελπίζουν να περπατήσουν στο μονοπάτι του πεπρωμένου τους προς τη μεγαλύτερη ζωή τους, θα πρέπει να αναπτύξουν μια εκτίμηση για τη σοφία και μια δίψα για την κατανόηση της σημασίας της ζωής τους. Αυτός ο κόσμος θα γίνει ένας πολύ καλύτερος τόπος εάν αρχίσουμε όλοι να βλέπουμε τον εαυτό μας ως φιλόσοφο, σμιλεύοντας μια πιο απολαυστική και γεμάτη νόημα ζωή, με στοχαστικό και έντεχνο τρόπο. Λοιπόν, επιστρέφοντας σε εκείνους τους διαχρονικούς φυσικούς νόμους, κατεύθυνε τις καθημερινές πράξεις σου σύμφωνα με αυτούς και θα πάρεις αυτόματα τον αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας για τη σπουδαιότερη ζωή σου. Αγνόησέ τους και θα πάρεις τον μακρύ δρόμο για την επιστροφή σου στο σπίτι».

«Ποιοι είναι αυτοί οι φυσικοί νόμοι, τέλος πάντων;» ρώτησα, ανυπομονώντας να μάθω περισσότερα.

«Είναι οι νόμοι που διέπουν τη λειτουργία του κόσμου από την αρχή του. Περιλαμβάνουν κεντρικές αρχές, όπως το “πάντοτε να βοηθάς τους άλλους να αποκτήσουν αυτό που θέλουν, ενώ αποκτάς εσύ αυτό που θέλεις”, “να έχεις άμεμπτη ακεραιότητα”, “να ζεις στο παρόν”, “να γίνεις το πιο ευγενικό άτομο που γνωρίζεις”, “να κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς και να γίνεις εξαιρετικός σε ό,τι κάνεις”, “να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου” και “να ονειρεύεσαι με θάρρος”. Οι περισσότεροι από μας τις γνωρίζουμε, αλλά ελάχιστοι ζούμε σύμφωνα με αυτές. Είναι όπως είπε κάποτε ο Βολταίρος: “ο κοινός νους κάθε άλλο παρά κοινός είναι”».

«Έτσι είναι, Τζούλιαν. Στην εποχή μας, εάν κάτι δεν είναι περίπλοκο και εξεζητημένο, του δίνουμε ελάχιστη αξία. Όμως οι περισσότερες αλήθειες είναι πραγματικά απλές, έτσι δεν είναι;»

«Εάν δεν ήταν απλές, δεν θα ήταν αληθινές», απάντησε ο Τζούλιαν στοχαστικά.

«Τώρα, λες “κατεύθυνε τις πράξεις σου σύμφωνα με αυτούς τους φυσικούς νόμους και θα πάρεις τον αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας για τη σπουδαιότερη ζωή σου. Αγνόησέ τους και θα πάρεις τον μακρύ δρόμο για την επιστροφή σου στο σπίτι”. Λες λοιπόν πως όσοι αντιμετωπίζουν πόνο και βάσανα στο ταξίδι της ζωής – και ποιος δεν αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες στο δρόμο του; – έχουν παραβιάσει έναν φυσικό νόμο που τους έβγαλε από τον αυτοκινητόδρομο και τους έβαλε σε έναν από τους πιο αργούς δρόμους, γεμάτους στροφές;»

«Κοίτα, Νταρ, όπως παρατήρησες, κάθε άτομο στον πλανήτη θα αντιμετωπίσει καλές και κακές στιγμές – ακόμη κι αν ζει σαν άγιος. Τα οδυνηρά γεγονότα έρχονται να μας βοηθήσουν να μάθουμε τα μαθήματα που πρέπει να μάθουμε στο συγκεκριμένο σημείο της διαδρομής μας. Οι θλιβερές εμπειρίες έρχονται για να μας βοηθήσουν να θεραπευτούμε, να εμβαθύνουμε και να αναπτυχθούμε περισσότερο από άποψη φιλοσοφίας. Κανείς δεν μπορεί να τις αποφύγει, επειδή κανείς δεν είναι τέλειος. Έτσι, όντας ατελείς, ακόμη και αν ζούμε με ευγένεια, ανωτερότητα και θάρρος, σημαίνει ότι εξακολουθούμε να έχουμε πολλά μαθήματα να μάθουμε, εντάξει;»

«Είναι απολύτως λογικό», είπα με ένα πλατύ χαμόγελο, ζυγίζοντας τα λόγια του Τζούλιαν.

«Επομένως, ακόμη και οι πιο αφυπνισμένοι από μας θα αντιμετωπίσουν τον πόνο και τα βάσανα, επειδή αυτές οι εμπειρίες έρχονται για να προσφέρουν τα συγκεκριμένα μαθήματα που χρειάζονται, για να ανέβουμε στο επόμενο επίπεδο κατανόησης και εξέλιξης. “Δεν υπάρχουν λάθη, δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Όλα τα γεγονότα είναι ευλογίες που μας δίνονται για να μάθουμε από αυτές”, είπε η Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος. Βλέπεις τώρα γιατί ο πόνος και τα βάσανα είναι υπέροχα και απαραίτητα;»

«Ναι».

«Ένας άγιος το εξέφρασε υπέροχα όταν αναγνώρισε πως η ζωή είναι σαν ένας ποταμός με δύο όχθες. Στη μια όχθη θα βρούμε την ευτυχία και στην άλλη τη θλίψη. Καθώς διασχίζουμε τον ποταμό, αναπόφευκτα θα ακουμπήσουμε και τις δύο όχθες. Το πραγματικό κόλπο είναι να μη μείνεις κολλημένος σε κάποια από τις δύο για πολύ».

«Καλό. Μου αρέσει πολύ αυτή η μεταφορά, Τζούλιαν. Επομένως, κανένας δεν ζει μια ζωή χωρίς προβλήματα και θλίψη, επειδή αυτά τα πράγματα έρχονται για να μας διδάξουν μαθήματα, και ο καθένας μας, άσχετα από το πόσο εξελιγμένος είναι, έχει ένα μάθημα να μάθει. Σωστά;»

«Σωστά. Οι μοναδικοί άνθρωποι χωρίς προβλήματα και αντιξοότητες βρίσκονται δυο μέτρα κάτω από τη γη. Το να ζεις σημαίνει να αντιμετωπίζεις προβλήματα, πόνο και βάσανα. Αυτά τα πράγματα είναι αιτίες για ανάπτυξη, επέκταση και δια βίου μάθηση. Οι δοκιμασίες της ζωής δεν είναι τίποτα περισσότερο από ευκαιρίες να συλλέξουμε σοφία και αφορμές, για να θυμηθούμε περισσότερο την αυθεντική δύναμή μας, εάν το επιλέξουμε. Αλλά να μην ξεχνάμε, κάθε ζωή θα έχει επίσης στιγμές θριάμβου και ομορφιάς. Καμία κακουχία δεν είναι αιώνια. Καμία αναποδιά δεν διαρκεί για πάντα. Καμία δυστυχία δεν συνεχίζεται επ΄άπειρον. Μπορεί, όσο τις βιώνουμε, να φαίνεται ότι δεν θα απαλλαχθούμε ποτέ από αυτές, πράγμα όμως που δεν είναι αλήθεια. Η ζωή έχει τις εποχές της, τα κεφάλαιά της, εάν θέλεις. Και οι δύσκολες ώρες είναι τελικά που σμιλεύουμε τον εαυτό μας προς κάτι καλύτερο. Στην πραγματικότητα όμως υπάρχει ένα σημείο που πρέπει να κρατήσεις. Εάν επιλέξουμε να δώσουμε προσοχή σε αυτούς τους φυσικούς νόμους, για τους οποίους μιλάω, και ζήσουμε με τέτοιον τρόπο ώστε να τους σεβόμαστε βαθιά, θα περάσουμε πολύ περισσότερο χρόνο στον αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας παρά σε εκείνες τις παρακαμπτήριους, οι οποίες είναι γεμάτες προκλήσεις και πόνο. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε σαφώς να ελαχιστοποιήσουμε την έκταση των βασάνων μας».

«Επομένως, εάν τα βάσανα έρχονται για να μας διδάξουν τα μαθήματα που πρέπει να μάθουμε, όπως “γίνε ένα καλύτερο άτομο” ή “σταμάτα να παίζεις με τη ζωή σου”, εάν κατανοήσουμε αυτούς τους κανόνες ή νόμους ή όπως τους ονομάζεις, δεν χρειάζεται να τους μάθουμε με επίπονο τρόπο. Θα νιώσουμε λιγότερα βάσανα στη ζωή μας, επειδή τα βάσανα εμφανίζονται μόνο όταν δεν είμαστε ευθυγραμμισμένοι με τους νόμους που διέπουν τον κόσμο. Δηλαδή, μπορούμε να έχουμε μια δραματική επιρροή στο τρόπο με τον οποίο εκτυλίσσεται η ζωή μας».

“Ανακάλυψε το πεπρωμένο σου” Robin Sharma εκδόσεις διόπτρα

Πηγή Το σύμπαν θέλει να νικήσεις… Εσύ πρέπει να μάθεις τους κανόνες

Σάλο και οργισμένες αντιδράσεις προκαλεί ένα βίντεο το οποίο έγινε viral και δείχνει δύο υπαλλήλους delivery, να παλεύουν για να παραδώσουν παραγγελίες με το μηχανάκι, εν μέσω χιονοθύελλας. Το συμβάν έλαβε χώρα χθες το βράδυ στη Θεσσαλονίκη.

Η υπεράνθρωπη προσπάθεια τους να σύρουν τα μηχανάκια τους, στο παγωμένο οδόστρωμα της Θεσσαλονίκης, κάνει τον γύρο του διαδικτύου αποσπώντας αποδοκιμαστικά σχόλια για τους ανθρώπους που με τέτοιες συνθήκες μπαίνουν στη διαδικασία να παραγγείλουν φαγητό αγνοώντας τον κίνδυνο στον οποίο θέτουν τους ανθρώπους που θα κάνουν την παράδοση.

Στο βίντεο που ακολουθεί φαίνεται ότι ακόμα και τα οχήματα δίπλα στα μηχανάκια κινούνται με αρκετή δυσκολία. Με ανακοίνωση την οποία εξέδωσαν οι ντελιβεράδες την Τετάρτη εξηγούν τους λόγους που δεν προτίθενται να δουλέψουν τις ημέρες των ακραίων καιρικών φαινομένων, αφού προέχει η ασφάλεια των εργαζομένων.

Δείτε την ανακοίνωση:

Δείτε το βίντεο που προκάλεσε οργισμένες αντιδράσεις στα social media:

Πηγή Ντελιβεράς Στη Θεσσαλονίκη παλεύει μέσα στα χιόνια να παραδώσει παραγγελία και προκαλεί οργισμένες αντιδράσεις

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν φόρεσε το μαγιό του και βούτηξε στα παγωμένα νερά της λίμνης Σέλιγκερ στη βορειοδυτική Μόσχα με την ευκαιρία της γιορτής των Θεοφανείων.

Περιστοιχισμένος από ιερείς και θρησκευτικά εικονίσματα ο 65χρονος Πούτιν, ο οποίος παλεύει για την επανεκλογή του στις εκλογές της 17ης Μαρτίου, έβγαλε το γούνινο παλτό με το οποίο είχε φτάσει στην αποβάθρα της λίμνης, μπήκε στο νερό από μια τρύπα που είχε ανοιχθεί και αφού έκανε τον σταυρό του βούτηξε το κεφάλι του μέσα στο νερό με τη θερμοκρασία να είναι στους -5 βαθμούς Κελσίου.

Πολλοί Ρώσοι έπραξαν το ίδιο, ακόμη και στην περιφέρεια της Γιακουτίας στην ρωσική Άπω Ανατολή όπου η θερμοκρασία έχει πέσει στους -40 βαθμούς Κελσίου, όπως ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Εκτάκτων Καταστάσεων, χωρίς όμως να διευκρινίζει πόσοι ήταν αυτοί που ακολούθησαν το έθιμο.

Το 2017 περισσότεροι από δύο εκατομμύρια Ρώσοι συμμετείχαν στη γιορτή των Θεοφανείων, που παραδοσιακά στη χώρα γιορτάζεται τη νύχτα της 18ης προς 19η Ιανουαρίου.

Ωστόσο στο Νορίλσκ της βόρειας Σιβηρίας, όπου η θερμοκρασία είχε πέσει στους -50 βαθμούς Κελσίου, οι αρχές προτίμησαν να ακυρώσουν τη γιορτή και συμβούλευσαν τους πολίτες να αποφύγουν να βουτήξουν στα νερά, όπως μετέδωσε το πρακτορείο RIA.

Δείτε το βίντεο

Πηγή Ο Πούτιν βούτηξε σε παγωμένα νερά Λίμνης για τα Θεοφάνεια και έκανε το σταυρό του

Σκεφτείτε, πως μένετε κάπου, σε μια πόλη, έχοντας μια δουλειά «στρωμένη», η οποία θα σας προσφέρει ένα καλό εισόδημα, δίπλα σε όλη την οικογένεια σας, γονείς, αδέρφια, συγγενείς.Παρόλα αυτά, εσείς αποφασίζεται να φύγετε από εκεί και να πάτε να ζήσετε σε ένα ορεινό χωριό στο νομό Καρδίτσας, το Πετρίλο.

Ένα χωριό που βρίσκεται στις πλαγιές των Αγράφων σε υψόμετρο 1.160 μέτρων, στο οποίο κατά τη διάρκεια του χειμώνα ζουν λιγότεροι από 14 άνθρωποι, με τον υδράργυρο να βρίσκεται το μεγάλο μέρος του έτους υπό το μηδέν και με την κοντινότερη πόλη, να απέχει περί τα 35 χιλιόμετρα.

Για τους περισσότερους, μόνο και μόνο η θερμοκρασία, καθώς και η απόσταση από την κοντινότερη πόλη θα έκανε αυτή τη σκέψη απαγορευτική. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει για τον Κωνσταντίνο Βασιλακάκο, ο οποίος από το 2013 έχει γίνει «μόνιμος κάτοικος Πετρίλου», όπως, χαριτολογώντας, αυτοαποκαλείται. 

«Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι να έχω τις πιο όμορφες και ωραίες αναμνήσεις στο χωριό Πετρίλο» είπε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Κωνσταντίνος Βασιλακάκος και προσθέτει: «Μπορεί οικογενειακώς να ζούσαμε στην Αμφίκλεια και να πήγαινα εκεί σχολείο αλλά από τότε που με θυμάμαι μου άρεσε να είμαι στο χωριό. Καθώς περνούσαν τα χρόνια και μεγάλωνα αποφάσισα να ζήσω στο Πετρίλο που αγαπώ».
 
Μάλιστα όπως παραδέχεται μιλωντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ δε θα μπορούσε να ζήσει αλλού καθώς «είναι το μόνο μέρος που μπορώ και νιώθω καλά» παρά τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος, ιδιαίτερα ένας νέος 26 χρόνων, όπως ο Κωνσταντίνος.

Η μοναξιά είναι ένα από τα μεγαλύτερα προσβλήματά του Η μοναξιά είναι ένα από τα μεγαλύτερα προσβλήματά του

Πρώτο και κύριο εμπόδιο για κάποιον νέο να ζήσει στο χωριό είναι η μοναξιά, καθώς για αρκετό καιρό δεν υπάρχει κάποιος στη γειτονιά του, ενώ υπάρχει διάστημα που για μια εβδομάδα δεν έχει δει άνθρωπο. Μεγάλο ζήτημα είναι κι αυτό των προμηθειών, καθώς θα πρέπει να πάει στο Μουζάκι, που βρίσκεται σε μια απόσταση 35 χιλιομέτρων.
 
Σημαντικό επίσης είναι το ζήτημα της υγειονομικής περίθαλψης καθώς το χωριό δεν έχει γιατρό κι αυτό «δεν σου επιτρέπει να πάθεις κάτι. Το γεγονός ότι ζω μόνος μου στο χωριό είναι τέλειο» αλλά όπως αναφέρει «αν για παράδειγμα πέσω από ένα δένδρο και χτυπήσω μπορεί να περάσουν και δυο μέρες μέχρι να έρθουν να με ψάξουν».
 
Όμως, το πιο μεγάλο πρόβλημα σύμφωνα με τον ίδιο είναι αυτό της συντροφικότητας. «Καλά τα βουνά και τα αστέρια και η ζωή στο χωριό. Υπάρχει ένα τίμημα που πρέπει να πληρώσεις κι αυτό είναι ότι δεν μπορείς να έχεις σύντροφο» δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Κωνσταντίνος και υπογραμμίζει ότι «αυτό το πληρώνουν οι περισσότεροι χωριανοί γιατί δεν έχει σημασία αν έχεις ή όχι την οικονομική δυνατότητα».
 
Ωστόσο ο ίδιος δεν το βάζει κάτω και προσπαθεί να κάνει την κάθε μέρα να είναι ξεχωριστή και μοναδική.
«Υπάρχουν μέρες που θα σηκωθώ, θα φάω πρωινό κι έπειτα θα απολαύσω να κόβω ξύλα για το τζάκι μου. Κάποιες άλλες μέρες θα αφοσιωθώ κάνοντας δουλειά στον υπολογιστή. Άλλες μέρες θα πάω να κοιμηθώ στα βουνά. Δεν ζω όπως οι περισσότεροι άνθρωποι. Μου αρέσει να κάνω διάφορα πράγματα για να μην βαριέμαι ποτέ» σημειώνει.

«Καλά τα βουνά και τα αστέρια και η ζωή στο χωριό. Υπάρχει ένα τίμημα που πρέπει να πληρώσεις κι αυτό είναι ότι δεν μπορείς να έχεις σύντροφο» δηλώνει«Καλά τα βουνά και τα αστέρια και η ζωή στο χωριό. Υπάρχει ένα τίμημα που πρέπει να πληρώσεις κι αυτό είναι ότι δεν μπορείς να έχεις σύντροφο» δηλώνει

 
Πρόκειται για έναν «απόκοσμο δεσμό» κι αυτό γιατί όπως λέει «από τη μία έχω τις ανέσεις της σύγχρονης ζωής αλλά από την άλλη μπορώ να χάνομαι στα βουνά και να κοιμάμαι κάτω από τα αστέρια».

Εάν ήταν στο χέρι του θα προσπαθούσε να κρατήσει το χωριό ζωντανό, «δίνοντας δουλειές σε νέους χωριανούς όπου αυτοί με τη σειρά τους θα συνεισέφεραν στον τόπο» αλλά «ένας άνθρωπος δε μπορεί να κάνει και πολλά» σημειώνει. Μερικά από τα πράγματα που θα μπορούσαν να γίνουν, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, είναι αειφόρος ανάπτυξη σε συνδυασμό με τον αγροτουρισμό, τον αλπινισμό κλπ.Όμως, όπως σημειώνει, για να γίνουν όλα αυτά αρχικά θα πρέπει να σταματήσει «η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών στα βουνά, όπως πάει να γίνει στα Άγραφα κάτι που θα σημαίνει και την άμεση καταστροφή του χωριού».

Πάθος του η φωτογραφία και η περιοχή του δίνει υλικό για τη δουλειά του Πάθος του η φωτογραφία και η περιοχή του δίνει υλικό για τη δουλειά του

 
Δύσκολος ο βιοπορισμός

Ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ο Κωνσταντίνος κατά τη μόνιμη εγκατάστασή του στο χωριό, ήταν ένας τρόπος για να βγάλει τα προς το ζην. «Το καλοκαίρι δουλεύω μεροκάματα σε χωριανούς» σημειώνει ενώ το εισόδημά του συμπληρώνεται μέσα από φωτογραφίες τις οποίες πουλάει διαδικτυακά καθώς και από το κανάλι που διατηρεί στο YouTube.
 
Φωτογραφίες του έχουν γίνει εξώφυλλα σε περιοδικά, έχουν πάρει μέρος σε εκθέσεις, ενώ μερικά από τα βίντεο που έχει ανεβάσει στο ίντερνετ, έχουν συνοδεύσει σημαντικούς ανθρώπους σε ομιλίες τους, όπως τον Φυσικό επιστήμονα, Γεώργιο Γραμματικάκη. Μάλιστα, ο ίδιος κατάφερε να γίνει ο πρώτος που απαθανάτισε αστραπές από την κορυφή του Ολύμπου, τον Μύτικα.

Φωτογραφίες του έχουν γίνει εξώφυλλα σε περιοδικά και έχουν πάρει μέρος σε εκθέσειςΦωτογραφίες του έχουν γίνει εξώφυλλα σε περιοδικά και έχουν πάρει μέρος σε εκθέσεις

Εκφράζει όμως και το παράπονό του καθώς όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι άνθρωποι πλέον έλκονται από το ρηχό και μη ποιοτικό. «Όνειρό» του είναι να υπάρξει έστω και ένας ο οποίος «κάθε φορά που θα βλέπει τις φωτογραφίες μου να χάνεται μαζί μου».
 
Πάθος του οι φωτογραφίες το βουνό και τα αστέρια

Πέρα από το πάθος του για τη φωτογραφία, και ειδικά για τις φωτογραφίες του γαλαξία μας, ο 26χρονος Κωνσταντίνος έχει μέσα του την «τρέλα της ορειβασίας».

Πραγματοποίησε την πρώτη του ανάβαση στην κορφή του Τσμι σε υψόμετρο 1.911 μέτρων (Κοκκινόλακες, όπως αναγράφεται στους ορειβατικούς χάρτες) το 2009. Έπειτα άρχισε να πηγαίνει και σε άλλα βουνά καθώς ένα από τα θέματα που του αρέσει να φωτογραφίζει είναι ο γαλαξίας.

Μάλιστα την αγάπη του για την ορειβασία την πήγε ένα βήμα πιο μακριά καθώς όχι μόνο ανεβαίνει στις κορυφές των βουνών, αλλά κοιμάται εκεί. «Πιστεύω πως αν κάποιος ανεβαίνει και απλά φεύγει, χωρίς να κοιμάται στις κορυφές, δεν μπορεί να γνωρίσει πως είναι τα βουνά.
Υπάρχει ένας μαγικός κόσμος εκεί έξω που πρέπει να τον ανακαλύψετε» σημειώνει ο κ. Βασιλακάκος προσθέτοντας: «Για μένα το να μπορώ να κοιμάμαι στις κορυφές των βουνών είναι η μεγαλύτερη χαρά.
Δεν με απασχολεί αν θα καταφέρω να βγάλω φωτογραφίες, αν θα βγάλω πλάνα time-lapse ή αν δεν θα κάνω τίποτα. Με νοιάζει απλά να μπορώ να κοιμάμαι στις κορυφές των βουνών αγκαλιά με τα αστέρια».

 «Όνειρό» του είναι να υπάρξει έστω και ένας ο οποίος «κάθε φορά που θα βλέπει τις φωτογραφίες μου να χάνεται μαζί μου»«Όνειρό» του είναι να υπάρξει έστω και ένας ο οποίος «κάθε φορά που θα βλέπει τις φωτογραφίες μου να χάνεται μαζί μου»

 
Επιθυμία του είναι να κοιμηθεί σε όσες πιο πολλές κορυφές βουνών μπορεί και μάλιστα σε κορυφές μεγάλων υψομέτρων, ωστόσο το ζήτημα των χρημάτων είναι το μεγαλύτερο «κόλλημα», όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ «εάν καταφέρω και βρω χορηγούς για αυτό το εγχείρημα θα το κάνω».
 
«Να αγαπάτε τον εαυτός σας. Κανένας άλλος δεν θα το κάνει για εσάς» αναφέρει τέλος ο Κωνσταντίνος Βασιλακάκος λέγοντας ότι «η ζωή είναι μικρή κι εμείς ζούμε σε έναν υλικό και φθαρτό κόσμο».

«Να αγαπάτε τον εαυτός σας. Κανένας άλλος δεν θα το κάνει για εσάς» αναφέρει  ο Κωνσταντίνος Βασιλακάκος«Να αγαπάτε τον εαυτός σας. Κανένας άλλος δεν θα το κάνει για εσάς» αναφέρει ο Κωνσταντίνος Βασιλακάκος

Πηγή Φωτογράφος παράτησε τα πάντα και ζει σε απομονωμένο ορεινό χωριό 14 κατοίκων στην Καρδίτσα -Περιγράφει τη νέα του ζωή

Η οικογένεια του Σκοτ Μαρ προετοιμαζόταν για τα χειρότερα καθώς ο ηλικίας 61 ετών άνδρας από τη Νεμπράσκα βαριανάσαινε με μηχανική υποστήριξη, ακίνητος στο κρεβάτι νοσοκομείου της Ομάχα.

Οι γιατροί είχαν πειστεί ότι ο πρώην εκφωνητής αγώνων μπάσκετ της ομάδας του Πανεπιστημίου του Κρέιτον είχε πάθει αποπληξία, όταν τον βρήκε ο γιος του αναίσθητο στο κρεβάτι του στις 12 Δεκεμβρίου, ένα 24ωρο μετά τα 61α γενέθλιά του. Την επομένη έφθασαν τα άσχημα μαντάτα από το νοσοκομείο Μεθοδιστών στους δικούς του: «Ο νευροχειρουργός είπε ότι θα έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του, αλλά μας ενημέρωσε ότι θα πρέπει να προετοιμαστούμε για τη σοβαρότητα της κατάστασης. Μας είπαν ότι σε λίγο θα ήταν εγκεφαλικά νεκρός. Εκείνος πάντα μας έλεγε: “δεν θέλω να με δείτε να κείτομαι σ’ ένα κρεβάτι νοσοκομείου, σ’ ένα ίδρυμα υποστήριξης. Έτσι του είπαμε αντίο προτού σταματήσουμε τη μηχανική υποστήριξη. Έκλεισαν οι οθόνες και περιμέναμε στο πλευρό του», είπε η κόρη του, Πρέστον Μαρ.

Η απίστευτη ιστορία του Σκοτ Μαρ έχει προκαλέσει συγκίνηση στην τοπική κοινωνία της Ομάχα

«Θεωρήσαμε ότι η κατάστασή του ήταν μη αναστρέψιμη», δήλωσε σε τοπική δίκτυο η δρ Ρεμπέκα Ρουντζ.

Αλλά τότε συνέβη το «θαύμα». Αφού έφυγαν από το νοσοκομείο στις 13 Δεκεμβρίου οι συγγενείς του άρχισαν να κανονίζουν τα της κηδείας και της αποτέφρωσής του. Αλλά την επομένη η κόρη του δέχθηκε ένα απρόσμενο τηλεφώνημα από το νοσοκομείο. «Μήπως θα μπορούσε να πάει μέχρι εκεί να δει τον μπαμπά της;», τη ρώτησαν.

Όπως αποδείχθηκε το λάδι στο καντήλι της ζωής του πατέρα τεσσάρων παιδιών δεν είχε σωθεί… «Όταν φθάσαμε εκεί, μπήκα στο δωμάτιο για να του πω “γεια σου, μπαμπά”. Νόμισα ότι ονειρεύομαι. Μου χαμογέλασε! Ήταν ό,τι πιο τρελό έχω ζήσει ποτέ», είπε η Πρέστον.

«Του ζήτησα να κινήσει τους αντίχειρές του και το έκανε αργά, να κουνήσει τα δάκτυλα των ποδιών του και αναποκρίθηκε. Έτριβα τα μάτια μου από έκπληξη, αδυνατώντας να πιστέψω αυτό που συνέβαινε», πρόσθεσε.

Όπως απέδειξαν οι εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε ο Σκοτ Μαρ, δεν είχε πάθει αποπληξία, αλλά σύνδρομο αναστρέψιμης οπίσθιας εγκεφαλοπάθειας που προκαλεί κεφαλαλγία, μεταβολή διανοητικής κατάστασης, σπασμούς και οφθαλμολογικές διαταραχές. Οι γιατροί διέγνωσαν αρχικά αποπληξία λόγω του έντονου πρηξίματος που εμφάνισε ο ασθενής στο πίσω μέρος του εγκεφάλου του, που δεν αποτελεί τυπικό σύμπτωμα του συνδρόμου.

Ο 61χρονος πήρε έκτοτε εξιτήριο από το νοσοκομείο και υποβάλλεται σε φυσιοθεραπεία. Ο ίδιος προσπαθεί να απολαύσει κάθε στιγμή κι ευχαριστεί τον Θεό που του έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία ζωής. «Δεν είμαι ιδιαίτερα θρησκευόμενο άτομο. Δεν πάω κάθε Κυριακή στην εκκλησία», είπε σε τοπική εφημερίδα. «Αλλά πιστεύω στον Θεό. Πιστεύω με όλη μου την καρδιά και αυτό που μου συνέβη είναι η απόδειξη ότι όλα όσα άκουγα είναι αληθινά, ότι με αγαπά κι είναι στο πλευρό μου. Ήταν ένα θαύμα»…

Πηγή Οι γιατροί τον είχαν ξεγράψει, οι δικοί του τράβηξαν την πρίζα κι εκείνος ξύπνησε από το κώμα! [βίντεο]

Την ώρα των δηλώσεων της υφυπουργού Εσωτερικών μία γυναίκα από το πλήθος φώναζε: «Η Μακεδονία είναι ελληνική και δεν την πουλάμε»

«Η Μακεδονία είναι ελληνική και δεν την πουλάμε» φώναζε μία γυναίκα την ώρα που έκανε δηλώσεις στους δημοσιογράφους η υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας Θράκης), Κατερίνα Νοτοπούλου, μετά τον Αγιασμό των Υδάτων, ανήμερα των Θεοφανείων, στον Θερμαϊκό Κόλπο της Θεσσαλονίκης.

Η υφυπουργός ολοκλήρωσε τις δηλώσεις της χωρίς ωστόσο, να αναφερθεί στο περιστατικό.

«Το Φως των Θεοφανείων να λάμψει κάθε ιδιαίτερο πρόσωπο, να κοσμίσει τις καρδιές μας με αγάπη, αλληλλεγγύη, με δύναμη για να ανταπεξέλθουμε και να πετύχουμε τους στόχους μας, προσωπικούς και εθνικούς», ανέφερε η υφυπουργός.

«Από τη Μακεδονία μας και τη Θράκη, να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα αγάπης, ένα μήνυμα αδελφοσύνης», τόνισε, προσθέτοντας ότι «οι πολιτικές μας πράξεις να πορεύονται πάντα με γνώμονα να υπηρετούν τον άνθρωπο, να υπηρετούν την αγάπη. Χρόνια πολλά».

noto_fota

Δείτε τα βίντεο με την ένταση που επικράτησε ανήμερα των Θεοφανείων στη Θεσσαλονίκη

Πηγή Φραστική επίθεση στη Νοτοπούλου μετά τον Αγιασμό των Υδάτων: «Δεν πωλείται η Μακεδονία και τέλος»